Ο καλύτερος καθηγητής ever!

Κανονικό

lecturer-soothes-crying-baby-professor-sydney-engelberg-hebrew-university-5

To Facebook έχει γεμίσει με τις φωτογραφίες αυτού του καθηγητή! Χάρηκα πολύ που ένας άνθρωπος, ένας καθηγητής δείχνει την ανθρωπιά του και συμπεριφέρεται στις μαθήτριές του όπως θα ήθελε να συμπεριφερθεί και οποιοσδήποτε άλλος καθηγητής στην κόρη του. Χάρηκα γιατί, φαίνεται πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν σκέφτονται περισσότερο το δικό τους βόλεμα αλλά προσπαθούν να δημιουργήσουν μια όμορφη ατμόσφαιρα και σε άλλους. Δεν είδα επίσης πουθενά να μιλάει ο ίδιος γι αυτό!

Λυπήθηκα όμως και λίγο, γιατί κάτι τέτοιο δεν ξέρω ΑΝ έχει συμβεί ποτέ στην δική μας χώρα. Επίσης, ένας ακόμη λόγος, είναι το γεγονός ότι μας φάνηκε τόσο εξωπραγματικό παγκοσμίως, που το ποστάρουμε παντού! Δηλαδή το ανθρώπινο και το φυσιολογικό, έγινε τόσο αναπάντεχο που έκπληκτοι όλοι αναφωνούμε χαρούμενοι! Ναι! Να θαυμάζουμε και να δείχνουμε τους ανθρώπους αυτούς που σαν μικρά κεριά φωτίζουν την ανθρωπότητα. Ναι! Να προσπαθούμε να τους μοιάσουμε κιόλας και να μην τους αφήνουμε στην μοναξιά τους ;-)

Εμπρός για ένα μέλλον γεμάτο μαθήματα αξιών για τα παιδιά μας! 

Η ιστορία λοιπόν έχει ως εξής:

Ο, επί 45 έτη, καθηγητής Sydney Engelberg, λέκτορας στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, έμεινε ατάραχος όταν το μωρό μιας μαμάς που παρακολουθούσε το μάθημά του, άρχισε να κλαίει. Η μαμά, ντροπιασμένη, προσπάθησε να φύγει από την τάξη, αλλά αντ’ αυτού, ο καθηγητής-πατέρας 4ων παιδιών και παππούς 5 , έσκυψε και έπιασε και ηρέμησε το μωρό στην αγκαλιά του, συνεχίζοντας κανονικότατα το μάθημά του.

Κατά τα λεγόμενα της κόρης του, ο Engelberg αφήνει τις μητέρες να παρακολουθούν το μάθημά του φέρνοντας τα παιδιά τους μαζί και θηλάζωντάς τα αν χρειαστεί. Καμιά μητέρα δεν θα έπρεπε να διαλέξει ανάμεσα σε παιδί ή εκπαίδευση!

Η μαμά σηκώθηκε να φύγει από το μάθημα, γιατί το μωρό της έκλαιγε.

Όμως αντί να την αφήσει να φύγει, έπιασε το μωρό στα χέρια του και το ηρέμησε, συνεχίζοντας το μάθημά του.

«Η φιλοσοφία του για την  εκπαίδευση, δεν είναι να μαθαίνεις απλά και ξερά την γνώση, αλλά και τις αξίες» έγραψε η κόρη του Sarit Fishbaine “

Είσαι δυνατή, επειδή είσαι μητέρα! (βίντεο)

Κανονικό

bionom-mami-klub

Πλησιάζει η γιορτή της μητέρας. Έπεσα σε αυτό το βίντεο και μου άρεσε πολύ! Είπα να το μοιραστώ μαζί σας λοιπόν!

Μαμά, δυνατή αγωνίστρια. Στα δύσκολα, στα όμορφα, στα όλα! Πάντα κοντά στο παιδί της :-)

Υπάρχουν κάποιοι που λένε πως είσαι απλή. Αλλά μην τους αφήσετε να σας πείσουν. Η «Μητρότητα» θα είναι πάντα ή πιο γενναία, λιγότερο απλή, η πιο δύσκολη και ολοκληρωτικά απαιτητική καριέρα, που κάποιος θα μπορούσε να πει ότι έχει επιλέξει.

Αν και κάποιοι την βλέπουν ως η «αλλάκτρα πάνας, φαγητομηχανή, ταξιτζής, μπιμπερό-καθαρίστρια, μπουγαδο-πλύτρα, η γυναίκα με τις φόρμες, η γυναίκα που κάνει στάση στην καριέρα της, η γυναίκα που θα ήθελε να κάνει οτιδήποτε άλλο», η αλήθεια είναι πως αν και μπορεί κάποιες μέρες να μοιάζει έτσι, είσαι το καταφύγιο στην καταιγίδα.

Είσαι το καταφύγιο «Καλή Ελπίδα».

Είσαι ένας πολεμιστής που θα παλέψει για την καρδιά των παιδιών σου, την ψυχή, την προσοχή, αθωότητα, εκπαίδευση και αναμνήσεις τους!

Εμπρός στην μάχη λοιπόν φίλες μου. Αυτή είναι η ώρα!

Θα μείνουμε δυνατές από κάθε πλευρά. Θα προσευχηθούμε καθώς καθαρίζουμε μπιμπερό μέσα στο βράδυ, όταν η αμφιβολία φωλιάζει, τα παιδιά «σπάνε» και οι ενήλικες τα απογοητεύουν. Όταν μας σπρώχνουν και μας σπρώχνουν με ένταση, όπως την μέρα που τα φέραμε στον κόσμο, δεν-θα-σπάσουμε!

Μπορεί να πονάμε και να νιώθουμε την καρδιά μας πληγωμένη, αλλά θα σηκωθούμε και πάλι την επόμενη μέρα, και θα βάλουμε τα ρούχα στο πλυντήριο, και στο στόμα τις λέξεις που χρειάζεται να ειπωθούν, ξανά και ξανά και ξανά!

Και όταν ο κόσμος πάει να τα πειράξει, να τα σπάσει και να χαλάσει την ομορφιά τους, μακάρι οι ασπίδες μας να μείνουν γερές. Μακάρι τα όσα τους διδάξαμε, οι αλήθειες που ζήσαμε και η ζωή που τους προσφέραμε να τα φέρει πίσω εύκολα, όμορφα.

Βασίλεια. Δουλειά Χριστού. Πλάσιμο ψυχών. Μεγάλωμα μικροσκοπικών ανθρώπων.

Υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι είσαι απλή. Μην το πιστέψεις ούτε λεπτό!

Δυνατή. Είσαι δυνατή, επειδή είσαι μητέρα!!!

Πηγή: http://lisajobaker.com/2013/10/you-are-mighty-because-you-mother/#sthash.xaqswCLp.dpuf

Γιορτή της μητέρας! Χρόνια μας πολλά!

Κανονικό

i-may-not-be-perfect-but-when-i-look-at-my-children-i-know-that-i-got-something-in-my-life-perfectly-right-quote-1

 

Είναι πάλι αυτή η όμορφη Κυριακή του χρόνου. Που έχει αρχίσει να καλοκαιριάζει, τα λουλούδια στον κήπο είναι ολάνθιστα και αρχίζουμε τις επισκέψεις στην θάλασσα δειλά δειλά! Και ξυπνάς με γέλια, πρωινό και καφέ από τα χεράκια των παιδιών με την βοήθεια του μπαμπά τους, καρτούλες, ζωγραφιές και λουλούδια!

 

Η Κυριακή αυτή που γιορτάζεις κι εσύ και η  μαμά και η γιαγιά σου! Που τα παιδιά σου, σου λένε ευχαριστώ, σε αγαπώ, είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου. Κι εσύ χαμογελάς, παίρνεις και δίνεις φιλάκια, χάδια και αγκαλιές και δοκιμάζεις από τον καφέ που σου φτιάξανε και αναφωνείς πως είναι ο καλύτερος του κόσμου, ακόμη κι αν… δεν πίνεται!

 

Είναι η μέρα που ξέρεις πως εκατομμύρια μαμάδες χαίρονται μαζί με σένα εκείνη την ημέρα και όλες πάνω κάτω κάνουν τα ίδια! Γιατί το αξίζουμε στο κάτω κάτω! Και έχουμε λοιπόν κι εμείς μια μέρα αφιερωμένη σε όλα όσα προσφέρουμε στα παιδιά μας.

 

Φέτος είμαι διπλά χαρούμενη! Φέτος θα «μισογιορτάζει» και μια αγαπημένη μου φίλη! Φέτος θα χαίρεται που θα μπορεί να γιορτάσει κι αυτή και πως του χρόνου θα της δώσει ένα μπουκετάκι λουλούδια ένα τοσοδούλικο χεράκι (με πολύ βοήθεια από τον μπαμπά)! Για την ώρα το χεράκι αυτό βρίσκεται ακόμη μέσα στην κοιλίτσα <3

 

Φέτος, θέλω να αφιερώσω την γιορτή της μητέρας σε όλες τις μέλλουσες μαμάδες που προσπαθούσαν καιρό για τον καρπό που βρίσκεται στην κοιλιά τους! Θέλω να την αφιερώσω και στις γυναίκες που θέλουν να κάνουν παιδί αλλά δεν τα καταφέρνουν και να τους πω να μην χάσουν την πίστη τους! Και στις γυναίκες που περιμένουν να υιοθετήσουν μωρό, ένα παιδί είναι δικό σας, απλά ακόμη δεν το έχετε γνωρίσει! Σας εύχομαι  η γιορτή της μητέρας που τώρα μπορεί να σας προκαλεί πόνο και πίκρα, σύντομα να σας προκαλεί μόνο γέλια και χαρές!

 

Χρόνια μας πολλά μαμάδες! Είμαστε όλες τυχερές! Να μην το ξεχνάμε, έτσι??? ;-)

Μαμάαααα! Γιαγιάααααα, χρόνια πολλάαααααααα <3

 

Και ένα βιντεάκι έτσι για να θυμηθούμε γιατί όλος αυτός ο ντόρος με τις μαμάδες ;-)

Ζήλια ψώρα!

Κανονικό

Jealous-Girl-640x250

Σήμερα μιλούσα με μια μαμά στο τηλέφωνο. Έχει πριν λίγες μέρες γεννήσει το δεύτερο κοριτσάκι της και είχε κάτι θεματάκια με τον θηλασμό. Πριν κλείσουμε μου λέει: γράψε και κανένα άρθρο για το πως να συμπεριφερόμαστε και να προετοιμάζουμε το πρώτο παιδί για το δεύτερο! Και να λοιπόν, είπα να γράψω μερικά πραγματάκια που θεωρώ σημαντικά και αυτονόητα, αλλά ίσως να μην είναι αυτά που κάνουμε τελικά…

Αρχικά να πούμε ότι υπάρχει αρκετός καιρός από το θετικό τεστ μέχρι να έρθει το νέο μωρό, για να προετοιμαστεί το παιδί για την νέα πραγματικότητα. Και δεν εννοώ να του πούμε τι ωραία που θα είναι που θα έχει αδερφάκι να παίζει, που το κάνουμε για το ίδιο, για να έχει παρέα, κλπ κλπ. Αυτά δεν ισχύουν και δεν είναι και αρκετά καλός λόγος για ένα παιδί για να μην ζηλέψει.

* Και εδώ να πω το εξής. Ζήλια δεν είναι ένα μοναδικό συναίσθημα. Το κάθε παιδί και ενήλικας την βιώνει ξεχωριστά και διαφορετικά δεν είναι συνήθως απέναντι στο αδερφάκι αλλά απέναντι στην συμπεριφορά του γονιού προς το άλλο παιδί!

Λοιπόν αρχικά, το να πούμε σε ένα παιδί ότι θα έρθει το νέο μωρό και θα έχει να παίζει, είναι απλούστατα… ψέμα! Τι ακριβώς θα κάνει το πρώτο παιδί με το δεύτερο εκτός από το να το κοιτά και να του μιλά, δίχως να παίρνει αρχικά κάποιου είδους απάντηση? Για να αρχίσουν να παίζουν μαζί, θα χρειαστεί αρκετός χρόνος. Άρα, καλό είναι να λέμε μόνο την αλήθεια που πρόκειται να συμβεί τον πρώτο καιρό.

«Θα γεννηθεί το μωρό και θα θέλει να κοιμάται πολλές ώρες και όταν ξυπνάει θα θέλει μόνο γάλα και αγκαλίτσα από την μαμά. Κάποιες φορές θα θέλει μάλιστα να κοιμάται ΠΑΝΩ στην μαμά και έτσι η μαμά θα πάρει έναν μαρσιπο να έχει το μωρό εκεί μέσα για να μπορεί να έχει τα δυο της χέρια ελεύθερα να μπορεί να σου διαβάσει, να παίξει παιχνίδια εύκολα, να σου φτιάξει τα μαλλιά, να μαγειρέψει», κλπ κλπ

«Το μωρό θα μας τρώει αρκετή ώρα, αλλά θα προσπαθώ να βρίσκω χρόνο να περνάμε μαζί μόνοι μας. Θα θέλω να με βοηθήσεις λίγο κάνοντας λίγη υπομονή στην αρχή μέχρι να βρω κι εγώ το πως θα τα κάνω όλα αυτά!»

«Όταν νιώθεις άσχημα μέσα σου, ότι κι αν νιώθεις, θα ήθελα να μου το λες για να προσπαθώ να σε βοηθήσω να το ξεπεράσεις»

«Το μωρό θα είναι κι αυτό γλυκούτσικο και θα σου αρέσει κι εσένα να το κοιτάς. Θα το παίρνεις αγκαλίτσα και σιγά σιγά θα αρχίσει να σε παρακολουθεί όλο και περισσότερο και θα μαθαίνει πράγματα πολλά από σενα!»

«Θα μπορείς να βοηθάς όταν το κάνουμε μπάνιο ή του αλλάζουμε πάνα και θα βρούμε κι άλλα πράγματα αν θες να κάνεις με το μωρό, αναλόγως τί αρέσει και σε σένα!»

«Μπορεί στην αρχή να νομίζεις πως η μαμά συνεχώς δίνει τον χρόνο της στο μωρό και φαντάζομαι πως αυτό δεν θα σου αρέσει πολύ, αλλά θα κάνω ότι μπορώ για να δίνω και σε σενα τον ίδιο χρόνο. Όσο περνάει ο καιρός θα είναι και πιο εύκολο αυτό. Τα μωρά φοβούνται όταν είναι μόνα τους και θέλουν την μαμά τους συνέχεια! Είσαι πολύ σημαντικός/η για μένα και η αγάπη μου θα μείνει όπως πάντα ίδια μιας και δεν αλλάζει από κάτι!»

Θα πρέπει να το προετοιμάσετε και για τις μέρες που θα λείπετε. Πως ακριβώς θα γίνει, πόσα φεγγάρια θα μεσολαβήσουν μέχρι να έρθετε σπίτι και πάλι. Τι θα γίνει εκεί. Αν θα επιτρέπεται να έρθει να σας δει και αν όχι γιατί, κλπ κλπ. Να και τα καλά του τοκετού στο σπίτι. Το παιδί βλέπει πολλά, μαθαίνει και καταλαβαίνει και δεν χρειάζεται να αποχωριστεί την μητέρα του…

Το πρώτο βράδυ που έλειπα στο μαιευτήριο ο Γιώργος είχε πλαντάξει στο κλάμα…

Αν το πρώτο παιδί θηλάζει ακόμη, να είστε σίγουρη ότι μπορεί να συνεχίσει και μετά, κάτι που βοηθά στο να μειωθεί η αδελφική ζήλια ;-) Αν δεν θηλάζει αλλά σας ζητήσει να θηλάσει, μην το αρνηθείτε. θα δοκιμάσει, πολύ πιθανόν να μην τα καταφέρει και να το σταματήσει. Αλλά ακόμη κι αν τα καταφέρει, πολύ πιθανόν να μην συνεχίσει και για πολύ. Θα είναι όμως βάλσαμο στην ψυχολογία του.

Μην προσπαθείτε να ωραιοποιήσετε (πολύ) τα πράγματα. Αλήθειες πείτε στο παιδί. Όμορφες αλήθειες και κάποιες που ίσως του κακοφανούν. Δίχως να κακολογείτε το μικρότερο αδερφάκι («αχ αυτά τα μωρά, όλη την ώρα θέλουν την προσοχή μας τα χαζούλικα», κλπ. Θέλουμε να αγαπηθούν τα αδέρφια, όχι να νιώθει το ένα καλύτερο και εξυπνότερο και ότι βασικά κάνετε αγγαρεία που το μεγαλώνετε… Κι όμως το βλέπω συχνά αυτό. Το μεγαλύτερο να μιλάει για το μικρότερό του αδερφάκι και να το λέει μωρό, ακόμη κι αν έχει φτάσει τα 3-4. Να το λέει χαζούλικο που δεν πολυκαταλαβαίνει ή και άλλα χειρότερα που ανεβάζουν στα μάτια του μεγαλύτερου τον εαυτό του και χαμηλώνουν το αδερφάκι του. Αυτό βέβαια θα ισχύει και στην μετέπειτα ζωή τους όπου αυτές ακριβώς τις ταμπέλες θα συνεχίσουν να έχουν…

Όταν λοιπόν το μωρό έρθει στο σπίτι, θα πρέπει να γίνετε στην αρχή χίλια κομμάτια και να έχετε πολύ ανοιχτά αφτιά, μάτια και καρδιά! Θα πρέπει να αφουγκράζεστε συνεχώς το συναίσθημα που πλανάται στον χώρο.

Προσπαθείτε να μην λέτε «οχι» ή «πρόσεχε» ή «μη» στο μεγαλύτερο αδερφάκι για οτιδήποτε έχει σχέση με το μικρότερο.

Πάει να του ζωγραφίσει το μάτι με ένα μολύβι? Απλά πάτε και φέρτε ένα χαρτί να ζωγραφίσετε μαζί. Ή πάρτε το αγκαλιά καθώς αρχίζετε ένα παραμύθι και στα δύο παιδιά σας!

Παίζει μπάλα και φοβάστε πως θα πέσει στο μωρό? Πάρτε το μωρό κάπου που δεν υπάρχει κίνδυνος!

Κρατάει το μεγαλύτερο αδερφάκι το μικρότερο κάπως ατσούμπαλα? Βάλτε κρυφά ένα χεράκι!

Παίζει τρομπέτα με το που κοιμίσατε το μωρό? Το μωρό θα μάθει να κοιμάται με φασαρία. Πιάστε κι εσείς δυο κουτάλες και ξεκινήστε τα ντραμς στο χαλί. Πείτε του αν θέλει κι αυτό. Ή καθίστε αγκαλιά στον καναπέ και πείτε του πόσο πεθυμήσατε να διαβάσετε μαζί ένα βιβλίο.

Μην επιβραβεύετε την απίθανα όμορφη συμπεριφορά του μεγάλου παιδιού με μπράβο και αυτοκόλλητα και δώρα. Δεν θα είναι μετά ελεύθερο να βγάλει μια άσχημη συμπεριφορά και συναίσθημα που αισθάνεται. Θα νιώθει ότι το αγαπάτε και χαίρεστε, μόνο όταν είναι «καλό παιδί»!

Όταν πάλι συμπεριφέρεται άσχημα το μεγαλύτερο αδερφάκι, προσπαθήστε να μην του κάνετε παρατήρηση. Καμία αντίδραση παρά μόνο πολύ διακριτικά εάν θα υπάρχει πρόβλημα στο μωρό. Προσπαθήστε επίσης να καταλάβετε τον λόγο που το παιδί αντιδράει άσχημα. Φωνάζει ή κάνει αταξίες την ώρα που ταϊζετε το μωρό? Θέλει την προσοχή σας και δικό του χρόνο με αγκαλιές και προσωπικές στιγμές όπως έχει και το μωρό. Κάνει διάφορες αταξίες την ώρα που είστε μαζεμένοι και θαυμάζετε το μωρό? Λογικό! Μην αρχίσετε να λέτε ξαφνικά κομπλιμέντα (που ακούγονται ψεύτικα) και για το μεγάλο αδερφάκι. Έτσι απλά φαίνεται ότι το συγκρίνετε! Πάρτε το αγκαλιά και πείτε του πόσο πεθυμήσατε την αγκαλιά του!

Εννοείται μην συγκρίνετε το ένα παιδί με το άλλο! Κανένα από τα δύο, για κανένα μα κανένα λόγο! Δεν βοηθά σε τίποτα και ίσα ίσα δημιουργεί έχθρες!

Μην βάζετε ταμπέλες στα παιδιά ακόμη και καλές. Μην βάζετε ταμπέλες ούτε στα συναισθήματα! Εκτός κι αν είναι τελείως σίγουρο περί τίνως πρόκειται! πχ το μωρό του σάλιωσε μια ζωγραφιά και του την χάλασε.. και θύμωσε. Αλλά όπως είπα και πριν, η ζήλια είναι πολλά και διαφορετικά συναισθήματα. Με το να ρωτήσουμε το παιδί μας αν ζηλεύει, δεν το βοηθάμε αλλά το μπερδεύουμε. Καλύτερα να το ρωτήσουμε τι αισθάνεται και να το συζητήσουμε μαζί ώστε να βρούμε παρέα μια λύση. Ίσως έχει στο μυαλό του καλές λύσεις να μας πει!

Να είστε ανοιχτοί σε κάθε συναίσθημα του παιδιού σας. Μπορεί να σας πει οτι μισεί το μωρό. Ας συζητήσετε τους λόγους. Βοηθήστε το να το ξεπεράσει. Νιώθει κι αυτό πολύ άσχημα. Υποφέρει. Θέλει να νιώθει όμορφα για το αδερφάκι του και είστε πολύ τυχεροί αν εκφράζει τα συναισθήματά του και δεν το «παίζει» το καλό παιδί!

Μια μέρα ο Γιώργος μου είπε οτι όλα του τα προβλήματα προέρχονται από τη Ναταλία. Κάτσαμε και συζητήσαμε και τελικά καταλάβαμε πως βασικά η δική μου συμπεριφορά ήταν λάθος. Και βρήκαμε λύσεις, κάναμε αγκαλιές, ζήτησα συγνώμη, νιώσαμε πως αγαπιόμαστε ;-)

Είναι πολύ βασικό να προσπαθούν όλοι όσοι είναι κοντά σας με τον ίδιο τρόπο! Αν πχ έρθει μια γιαγιά να σας δει και επειδή το παιδί κάνει αταξίες για να τραβήξει την προσοχή η γιαγιά του πει πως «ααααα, έτσι όπως κάνεις μου φαίνεται πως θα αγαπάω πιο πολύ το μωρό!» θα το κάνει να αισθανθεί απαίσια! θα σπείρει των σπόρο της ανταγωνιστικότητας και θα βάλει στο μυαλό του μεγαλύτερου παιδιού την σκέψη «πρέπει να είμαι το καλύτερο παιδί για να με αγαπούν εμένα περισσότερο!»!

Τα μεγαλύτερα παιδιά μας και ειδικά τα πρώτα, είχαν πολύ χρόνο με μας. Μπορεί και όλο μας τον χρόνο! Ξαφνικά έρχεται ένα χαριτωμένο μωρό στο σπίτι. Όλοι το νταντεύουν, όλη την ώρα του γελούν και του μιλάνε. Έρχεται κόσμος να το δει και να το θαυμάσει. Αλλά αυτό που το πειράζει πιο πολύ, είναι που η μαμά δείχνει να το αγαπάει τόσο, το έχει συνεχώς σχεδόν πάνω της και το θηλάζει ή του δίνει γάλα με το μπιμπερό, και με το που πάει η μαμά να παίξει μαζί του, αυτό αρχίζει και κλαίει κι εκείνη τρέχει να το φροντίσει. Όλοι του λένε «όχι τώρα αγάπη μου! Σε λίγο!». Η μαμά του είναι κουρασμένη! Ε, πόσο θέλει? Τουλάχιστον λοιπόν, ας αποδεχόμαστε τα συναισθήματά του και να είμαστε η αγκαλιά του και το καταφύγιο του.

Τα χρόνια περνούν γρήγορα ακόμη κι αν εκείνο τον καιρό μας φαίνεται πως οι μέρες περνούν αργά. Τα μικρά αδερφάκια μια μέρα θα μεγαλώσουν, θα κάνουν παρέα, θα γίνουν κολλητοί! Τα μικρά αδερφάκια γίνονται ο θησαυρός για τα μεγαλύτερα!

Και κάτι ακόμη! Όσο και να προσπαθήσεις, θα κάνεις λάθος! Θα κάνεις και ένα και δύο και πολλά λάθη! Τα περισσότερα που έχω γράψει πιο πάνω είναι απλά παραδείγματα για να πάρετε μια ιδέα. Η καρδιά σας θα σας πει περισσότερα, αρκεί να την ακούτε. Και την δική σας και του παιδιού σας. Παρ’ όλα αυτά, θα γίνουν λάθη. Η πρώτη φορά που θα συνειδητοποιήσετε πως όσο κι αν προσπαθείτε τελικά το παιδί σας ζήλεψε, θα νιώσετε τόσο μεγάλη πίκρα! Θα νιώσετε πως τα κάνατε όλα χάλια! Πως καταστρέψατε το παιδί σας. Δεν είναι έτσι! Απλά το παιδί σας αισθάνεται και μαθαίνει να αποδέχεται και να προχωρά μπροστά. Με εσάς να του δείχνετε τον τρόπο! Η αγκαλιά, η αγάπη και η πρόθεσή σας για ενσυναίσθηση φτάνουν! Να είστε σίγουροι ;-)

greatest-gift-our-parents-ever-gave-us

Όταν κάνεις πως δεν βλέπεις…

Κανονικό

ti-kanei-to-3ulo

Όλο το Facebook γέμισε με άρθρα και σοκαριστικά σχόλια για τον τραγικό θάνατο της μικρής Άννυ. Όλοι εύχονται βασανιστικό θάνατο στον πατέρα, άλλοι και στην μάνα (που θεωρούν πως ήξερε), όλοι ανατριχιάζουν, αναγουλιάζουν, τρέμουν! Και βέβαια δεν αντιλέγω. Πολύ τραγικό και σοκαριστικό και ασυγχώρητο, βάναυσο, άδικο και πολλά άλλα που έρχονται στο μυαλό του καθένα.

Μόλις γίνεις γονιός ζεις πια για το παιδί σου. Κάνεις τα πάντα για να είναι αυτό καλά, για να είναι ευτυχισμένο. Και αν το πειράξει ή πάει να το πειράξει κάποιος, γίνεσαι λιοντάρι, ορμάς να του βγάλεις τα μάτια. Γιατί το δικό σου παιδί είναι ό, τι πιο πολύτιμο έχεις! Και φρικάρεις και μόνο στην ιδέα κάποιος να του κάνει κακό! Φρικάρεις και με την ιδέα ότι όλοι οι γονείς δεν έχουν τα ίδια μυαλά με σένα και με μένα… Μα είναι ποτέ δυνατόν? ΣΟΚ! Όλη η Ελλάδα μέσα στο σοκ!

Αλλά κατά βάθος το ξέρεις πως είναι δυνατόν! Το έχεις δει σε πιο λαιτ μορφή στο πάρκο ίσως. Εκεί που η μαμά πιάνει από το μπράτσο το παιδί για να μην πέσει καθώς του δίνει με το άλλο της χέρι ένα δυνατό μπάτσο στον ποπό του! Όταν ένας μπαμπάς δίνει μια σφαλιάρα σε ένα παιδί που σκούζει για ένα γλιφιτζούρι ή επειδή χτύπησε ένα άλλο παιδί στον παιδότοπο και η κυρία που τα προσέχει το είπε στους γονείς (και τους έκανε ρεζίλι μπροστά στην παρέα)! Ναι, το έχεις δει και έκανες πως δεν βλέπεις. Θυμάσαι?

Και το ίδιο έκανες όταν άκουγες τις φωνές του παιδιού και τις ξυλιές στο πάνω διαμέρισμα. Και μετά τα κλάματα του παιδιού. Και κάποιες φορές κράτησες και την αναπνοή σου για να ακούσεις αν ακούγεται το μικρό αυτό παιδάκι μετά από τον μεγάλο εκείνο κρότο. Και όταν ξανάκουσες τα κλάματα ανάσανες από ανακούφιση! Για μια στιγμή σκέφτηκες να πάρεις τηλέφωνο κάπου να κάνουν κάτι, αλλά τελικά σκέφτηκες πως δεν θα βρεις στο τέλος τον μπελά σου επειδή κανείς άλλος δεν κάνει τίποτα! Και έτσι έκανες πως δεν ξέρεις τίποτα. Ακόμη και όταν την επόμενη είδες στο ασανσέρ, το παιδί με μια μελανιά στο πρόσωπο. Τότε που πάλι σκέφτηκες να το πάρεις αγκαλιά και να του πεις πως θα το βοηθήσεις και να μην φοβάται τίποτα! Όμως τελικά έκανες πως δεν βλέπεις!

Και τί έγινε τελικά? Τις περισσότερες φορές δεν πεθαίνουν βέβαια αυτά τα παιδιά. Μάλιστα κάποια, κάνουν μια χαρά οικογένεια. Κάποια απλά συνεχίζουν στα δικά τους παιδιά τα ίδια που έμαθαν από τους γονείς τους (άλλωστε κι αυτά που μεγάλωσαν έτσι, τι έπαθαν? Τίποτα!). Κάποια μεγαλώνουν και μπλέκουν σε άσχημες παρέες. Μπλέκουν με ναρκωτικά, κάνουν παιδιά ανάμεσα στην μαστούρα τους και αυτό τους χαλάει την ρουτίνα. Και του φωνάζουν, το χτυπάνε, ξεχνάνε να το ταϊσουν ή ξοδεύουν τα χρήματά τους στην δόση τους και το παιδί μεγαλώνει μόνο του. Κι εσύ τι κάνεις? Ακούς, το λυπάσαι, μπορεί να ρίχνεις και δάκρυα για αυτό το παιδί και σκέφτεσαι πόσο άδικη είναι η ζωή. Αλλά πήρες τηλέφωνο να έρθουν να το πάρουν αυτό το μικράκι? Θυμώνεις και λες θα πάρεις τηλέφωνο το πρωί! Αλλά δεν παίρνεις! Και την επόμενη φορά που ακούς τα κλάματα και τις φωνές, περιμένεις να ακούσεις την κατάληξη. Για μια στιγμή σου κόβεται η ανάσα γιατί δεν ακούς τίποτα! Μετά κλάμα και υπόσχεσαι την επόμενη φορά που θα το ακούσεις θα πας πάρεις τηλέφωνο το 100! Και την επόμενη φορά πάλι τα ίδια. Μέχρι που κάποια στιγμή, δεν ακούς πια κλάμα!

Εσύ που κάνεις πως δεν βλέπεις! Εσύ που ποτέ σου δεν έκανες κάτι! Μην σοκάρεσαι! Το ξέρεις πως υπάρχουν και τέρατα! Τα έχεις δει. Άλλα πιο μικρά, άλλα πιο μεγάλα, άλλα άρρωστα που και γι αυτά ποτέ κανείς δεν έκανε κάτι. Όμως τα έχεις δει και όταν κάνεις πως δεν βλέπεις, ένα παιδί πεθαίνει! Είτε πραγματικά, είτε μόνο μέσα του!

Η παιδική κακοποίηση (και η σφαλιάρες κακοποίηση είναι παρεπιπτόντως), μόνο κακό μπορεί να κάνει σε ένα παιδί. Διώκεται από τον νόμο και πρέπει να μάθουμε όλοι να κινητοποιούμαστε όταν καταλαβαίνουμε πως συμβαίνει σε κάποιο σπίτι η όταν γίνεται μπροστά μας. Φοβόμαστε πως θα μας την πουν, πως δεν θα είμαστε αρεστοί και πολλά άλλα, αλλά είναι εμείς οι μεγάλοι που οφείλουμε να προστατεύσουμε τα παιδιά. Γιατί τα παιδιά θα γίνουν γονείς και ο κύκλος θα συνεχίζεται. Όχι μόνο τα δικά μας παιδιά, αλλά και αυτά που οι δικοί τους γονείς δεν το κάνουν. Αλλιώς φίλε μου φταις κι εσύ που κάνεις πως δεν βλέπεις… Φταις κι εσύ, φταίω κι εγώ, φταίμε όλοι!

38 Απρίληδων!!!

Κανονικό

38

Από μικρή περίμενα πως και πως τα γενέθλια μου! Η μέρα μου, που όλοι με έλουζαν στις ευχές και τα δώρα! Υπάρχει κάτι καλύτερο? Και μετά παντρεύτηκα και περίμενα πως και πως τα γενέθλια του Μάκη, να του κάνω τα δώρα του, να του δώσω τις ευχές του, να του κάνω καμιά εκπληξούλα. Και μετά έγινα μαμά! Και τα ίδια. Τουρτίτσες, εκπληξούλες, πάρτι, συγκινήσεις, χαρούμενες φατσούλες! Αλλά και πάλι, περιμένω πως και πως και τα δικά μου γενέθλια! Είναι η μέρα που σκέφτομαι το πόσο τυχερή είμαι που μεγαλώνω. Γιατί άλλωστε, όπως διάβασα κάπου, «επιστημονικές έρευνες δείχνουν πως όσα περισσότερα γενέθλια έχεις, τόσα περισσότερα χρόνια ζεις!» :lol:

Το Σαββατοκύριακο πήγαμε μαζί με παρέα σε ένα πανέμορφο μέρος να μείνουμε για το ΣΚ. Τα παιδιά είχαν παρέα και ένα όμορφο μέρος για να παίξουν κι εμείς χαλαρά. Παρεούλα, κουβεντούλα και το βράδυ που τα κοιμίσαμε, μπιρίμπα που είχαμε καιρό να παίξουμε και κλασικά μας κέρδισαν πάλι οι άνδρες! Την άλλη μέρα μια γαστρεντερίτιδα που ευτυχώς πέρασε σε ένα δίωρο παραλίγο να μας χαλάσει τα σχέδια, αλλά τελικά όλα καλά. Κάναμε βόλτες, ποδήλατο (που είχα χρόνια να κάνω), φάγαμε, ήπιαμε καφεδάκια, διασκεδάσαμε ξανακάναμε βόλτα, και τέλος όταν ήρθε το βράδυ, φύγαμε και μέσα σε λίγα λεπτά, στο πίσω κάθισμα, κοιτούσαμε δύο κοιμισμένα χαρούμενα παιδιά! Το καλύτερό μας! Το βράδυ κοιμηθήκαμε κι εμείς σχετικά νωρίς, αλλά στις 12 και ένα λεπτό που ήμασταν ακόμη ξύπνιοι, ήρθε η πρώτη ευχή από τον αγαπημένο μου άνθρωπο!

Το πρωί, ξύπνησα καθώς με μάλωνε η κόρη μου που χτες το βράδυ είχαμε φάει με τον μπαμπά της κάτι πατάκια (είπαμε να τα εξαφανίσουμε για το καλό των παιδιών μιας και τελείωσαν ή μίνι «διακοπές» μας)! Μετά σκεφτόμουν να σηκωθώ να φτιάξω έναν καφέ να ευχαριστηθώ γενέθλια, και εκεί που έπλενα δόντια, άκουσα τον γιο μου να κάνει εμετό! Σκουπίστηκα γρήγορα γρήγορα και πήγα να τον βοηθήσω. Κάποτε, δεν άντεχα όχι απλά να δω, αλλά να ακούσω ότι κάποιος κάνει εμετό! Τώρα έπρεπε να ξεβουλώσω τον νιπτήρα γιατί είχε βουλώσει! Πρώτο πράγμα που είχα να κάνω σήμερα με την τσίμπλα στο μάτι! Και δεν με πείραζε! Το σίγουρο μάλιστα ήταν, πως η μέρα μου μόνο καλύτερα μπορεί να πάει από δω και πέρα! ;-)

Μετά τα 30 λέει αρχίζεις και λειτουργείς με το δικό σου μυαλό! Αλήθεια πρέπει να είναι! Θυμάμαι στα 20κάτι που σχεδίαζα το σπίτι των ονείρων μου! Το είχα βγάλει τριώροφο και 600 τετραγωνικά! Χαχαχα! Και χτες, εκεί που καθόμασταν, έρχεται ένα αυτοκίνητο που αναρωτιόμασταν από μακριά αν είναι Μαζεράτι, Φεράρι, κλπ παρόμοιες μάρκες. Φεύγοντας το βράδυ από το ξενοδοχείο και κοιτάζοντας τα κοιμισμένα μας ζουζούνια, συνειδητοποίησα πως δεν με ενδιαφέρουν πια αυτά. Ούτε τα φοβερά αυτοκίνητα εντυπωσιασμού και ταχύτητας (να μου έλεγες 15 αερόσακους και μεγάλο πορτ μπαγάζ, εκεί θα εντυπωσιαστώ βέβαια!), ούτε τα τεράστια σπίτια (οι τεράστειες αποθήκες, ντουλάπες, ναι!) και ακριβά κοσμήματα. Δεν με ενδιαφέρουν οι μάρκες στα ρούχα και όταν ακούω πως κάποιος ξόδεψε ένα τεράστιο ποσό για κάτι από αυτά, αισθάνομαι ότι είναι λίγο πολύ πεταμένα λεφτά που θα μπορούσαν να πάνε σε κάτι πολύ καλύτερο!

Θα ήθελα να έχω πολυτέλειες στην ζωή μου! Δεν είμαι τελείως βλαμμένη! Θα μου άρεσε να έχω λίιιγο μεγαλύτερο σπίτι για να μπορώ να έχω όλους τους χώρους που χρειάζομαι που ώρες ώρες δεν μας φτάνουν τα ντουλάπια. Θα ήθελα να έχω γκαζόν έξω στον κήπο για να μπορούμε να παίζουμε ποδόσφαιρο και να περπατάμε ξυπόλυτοι, θα ήθελα να έχω και πισίνα και να κάνουμε μακροβούτια με τα παιδιά και τους φίλους τους τα καλοκαίρια, θα μου άρεσε να φέρω δυο φορτηγά τέλειο χώμα για να φυτεύω ότι θέλω στο περιβόλι μας και θα ήθελα να έχω μια πελώρια πέργολα που να χωράει φίλους στα μπάρμπεκιου! Θα ήθελα να έφτιαχνα ένα μεγάλο και πανέμορφο φυσικό κέντρο τοκετού εδώ στη Ρόδο για να έρχονται από όλη την Ευρώπη! Και πιο πολύ απ’ όλα, θα ήθελα να έχουμε αρκετά χρήματα για να πηγαίνουμε κάθε χρόνο ένα μεγάλο ταξίδι σε ένα άλλο μέρος του κόσμου μαζί με τα παιδιά. Να δουν άλλα μέρη, να έχουν αναμνήσεις όμορφες και πολύχρωμες! Ναι βέβαια. Θα μου άρεσαν όλα αυτά! Και σε ποιον δεν θα άρεσαν! Και σκέφτομαι πάντα θετικά πως κάποια στιγμή σύντομα θα συμβούν όλα! Όλα αυτά όμως δεν μου είναι απαραίτητα, ούτε και είναι ο λόγος της ευτυχίας μου ;-)

Έχω όλα όσα είναι σημαντικά για μένα! Αυτά, δίχως τα οποία δεν θα μπορούσα να ζήσω! Έχω ένα όμορφο σπίτι με κήπο γύρω γύρω! Έχω την οικογένεια μου που όλοι είμαστε καλά! Δυο παιδιά καλά, έξυπνα, υγειή από τα οποία έχω μάθει χίλια δυο πράγματα και συνεχίζω να μαθαίνω! Και μπόνους, είναι και τα πιο όμορφα παιδιά στον κόσμο! ;-) Έχω έναν σύντροφο στην ζωή μου από τα 18 μου, με τον οποίο έχω παντρευτεί και που αγαπιόμαστε και θαυμάζουμε ο ένας τον άλλον ακόμη! Έχουμε πολύ περισσότερα από τον περισσότερο κόσμο στην γη! Είμαι τυχερή! Αγαπώ και με αγαπάνε. Μπορώ να το πω και να μου το πουν! Μπορώ να πω και να αγωνιστώ για όσα πιστεύω χωρίς να φοβάμαι!

Μετά από 38 Απρίληδες, μπορώ να πω ότι έχω το δικαίωμα να θέλω κι άλλα από στη ζωή μου και να νιώθω πως τα αξίζω δίχως τύψεις. Βασικά όμως, μπορώ να πω ότι έχω ΟΛΑ όσα χρειάζομαι κι ακόμη παραπάνω και είμαι τυχερή γι αυτό. Έχω ότι είναι σημαντικό να έχω και πολλές πολλές πολυτέλειες! Όπως πχ τα γενέθλια που έχω σήμερα! Πολλοί δεν είχαν αυτή την πολυτέλεια! Είμαι σας λέω 38 και είμαι πολύ τυχερή!

Σας αφήνω με το αγαπημένο μου τραγούδι όλων των εποχών! Ένα τραγούδι που σε εμένα βγάζει μια γλύκα και το πόσα λίγα πράγματα χρειάζεται κάποιος για να νιώθει ότι είναι στον παράδεισο. Αρκεί να έχει μέσα του ευγνωμοσύνη και να έχει και ο διπλανός! Πάντα και ο διπλανός! <3

Ninja Power κεράσματα!!!

Κανονικό

11169954_10152852397767423_6688846287027754339_n

Σήμερα έχει γιορτή ο γιόκας μου! Έχουμε όμως λίγο καιρό που απέχουμε όσο γίνεται τη γλουτένη και τη ζάχαρη και τα πάμε πολύ καλά! Έχουμε βρει χίλια δυο φαγητά που δεν γνωρίζαμε, χίλια δυο γλυκά δίχως αλεύρι και ζάχαρες και μια στις τόσες μόνο το ρίχνουμε και έξω. Όταν πχ οι συμμαθητές του παίρνουν κέρασμα στο σχολείο…

Παρ’ όλα αυτά, σκεφτήκαμε σήμερα να πάρει κεράσματα στο σχολείο που δεν έχουν ούτε γλουτένη αλλά ούτε και ζάχαρη. Είναι φουλ στην υγεία και θα αρέσουν σε όλα τα παιδιά! Η ιδέα βέβαια δεν είναι δική μου, αλλά την έχω δει τριγύρω, στο ίντερνετ, σε facebook groups, κλπ.

Λοιπόν, το κέρασμα δεν είναι τίποτα άλλο από ένα πράσινο μήλο στο κάθε παιδί. ΌΜΩΣ, δεν είναι όποιο κι όποιο. Είναι μήλο… χελωνο-νιτζάκι!!!

Και θα σας δείξω πως τα έκανα εγώ, βήμα βήμα ;-)

Αρχικά, πήρα μήλα. χιχι και ξέχασα να τα πλύνω, οπότε αφού έκανα τα πορτοκαλί με το χαρτόνι, το έβγαλα πάλι, τα έπλυνα, τα στέγνωσα και ξανα-ξεκίνησα ;-)

Πήρα χαρτόνια στα τέσσερα χρώματα. Κόκκινο, μπλε, μωβ και πορτοκαλί. Έκοψα λωρίδες γύρω στους 23 πόντους, 2 πόντων πάχος και τις κόλλησα γύρω από τα μήλα με κολλητική ταινία.

10923325_10152852400607423_3102248978096701557_n

Μετά, έκοψα μάτια. Σχεδίασα με σχετικά παχύ μαύρο μαρκαδόρο, ένα ζευγάρι μάτια στο χαρτί και μετά πήρα μια κόλλα Α4 και την έβαλα από πάνω οπότε ξεπατίκωνα ουσιαστικά τα μάτια από κάτω. ΔΕΝ ζωγραφίζουμε ακόμη τις κόρες των ματιών. Αυτό το κάνουμε μετά που θα τα κολλήσουμε στα μήλα, αλλιώς θα μας βγουν λιγάκι αλλήθωρα. Μετά, έδωσα τα μισά στη Ναταλία, πήρα κι εγώ τα άλλα μισά και κόψαμε όλα τα ματάκια αφήνοντας να φαίνεται το μαύρο από το μαρκαδόρο (του δίνει πιο καρτουνίστικη όψη).

11074259_10152852400322423_8829228358341849645_n

Αφού κόψαμε τα μάτια (και σας πληροφορώ πως η Ναταλία τέλειωσε την ίδια ώρα που τέλειωσα κι εγώ και μετά ούτε που καταλάβαινα ποιος έκοψε ποια μάτια!), άρχισα να τα κολλάω στις λωρίδες που ήταν στερεωμένες στα μήλα. Εδώ, αυτό που θα προσέξετε, είναι οι εσωτερικές κόγχες των ματιών. Να είναι η μία απέναντι από την άλλη και στην ίδια ευθεία, αλλιώς βγαίνουν σαν να είναι προχειροφτιαγμένα!

10956209_10152852399122423_7828757925166881375_n

11160667_10152852400477423_811694442486808614_n

Και αφού κολλήσαμε όλα τα μάτια, τότε ζωγραφίζουμε και τις κόρες των ματιών και ξαφνικά τα χελωνονιτζάκια ζωντανεύουν!

11008644_10152852399002423_2850958956509202485_n

11156326_10152852397842423_7490208949438592416_n

Άρεσαν πολύ στους συμμαθητές του Γιώργου, οι οποίοι έφαγαν όλοι το μήλο τους και χάρηκαν πολύ με το που είδαν τι τους περίμενε για το διάλειμμα. Πάνω απ’ όλα βέβαια, άρεσαν και στον γιο μου, που με περηφάνια τα πήρε στην τάξη του για να κεράσει :-)

Χρόνια πολλά σε όλους τους Γιώργηδες σήμερα! Χρόνια πολλά και στον κανακάρη μου! «Όπου Γιώργος, και μάλαμα!» <3