Να κάθεται ή να μην κάθεται?

Standard

Από το μαιευτήριο σχεδόν, ο Γιώργος στήριζε σχετικά καλά το κεφαλάκι του. Αυτό μας το είπε και η γιατρός που ήρθε στο σπίτι και τον είδε όταν ήρθαμε πια σπίτι. Δεν ήθελε με τίποτα να τον κρατάμε ξαπλωμένο, αλλά ήθελε να το έχουμε κάθετα και να κοιτάει τριγύρω. Μάλιστα ούτε εμείς ήθελε να καθόμαστε, αλλά έπρεπε να κάνουμε βόλτες μέσα στο σπίτι κι αυτός κοιτούσε όσο μακριά μπορούσε να δει! Όταν κάναμε κίνηση να κάτσουμε, πριν ακουμπήσουμε τα οπίσθια μας σε καρέκλα, έμπηγε τα κλάματα! Ήθελε να γνωρίσει τον κόσμο στον οποίο ζούσαν οι γονείς του τόσον καιρό… Αρκετά νωρίς, τον βάζαμε να κάθεται πάνω μας, αλλά γονείς, πεθερικά και διάφοροι άλλοι, μας έλεγαν πως δεν πρέπει να βάζουμε το μωρό να κάθεται και μόνο ξαπλωτά πρέπει να το έχουμε γιατί μπορεί να πάθει βλάβη στην σπονδυλική του στήλη. Αφού το έψαξα αρκετά, ρώτησα και την παιδίατρο και άλλες μαμάδες που έτυχε να τους πει ο παιδίατρος τους το ίδιο και διάβασα διάφορα άρθρα, είδα ότι τα μωρά δεν έχουν πρόβλημα με την στάση αυτή. Όπως και να το κάνουμε, ορθή θέση δεν μπορεί να έχει η σπονδυλική στήλη, οπότε αναγκαστικά (αφού το μωρό δεν μπορεί να στηριχθεί), δημιουργείται μια καμπύλη στην μέση τους. Επίσης, επειδή η φύση γνωρίζει καλύτερα, αν το μωρό δεν ήταν έτοιμο να κάτσει και το βάζαμε εμείς καθιστό, θα έκλαιγε (όπως έκλαιγε όταν τον βάζαμε ξάπλα). Όταν είναι έτοιμο (σωματικά) να κάτσει, ζητάει να κάτσει, όταν είναι έτοιμο να στηρίξει τα ποδαράκια του (που, όχι, δεν στραβώνουν με αυτόν τον τρόπο), ζητάει να το έχουμε όρθιο για όση ώρα αντέχουν τα μικρά του ποδαράκια. Με το να του στερούμε αυτά που ζητάει, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να τα καθυστερούμε σε πράγματα που θα μπορούσαν να κάνουν λίγο πιο νωρίς, και τα οποία μας τα «ζητούσαν» με τον τρόπο τους, να γυμνάσουν τους μυς τους.

About mamalydia & online interiors

Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, είμαι Διακοσμήτρια και ξεκίνησα μια από τις πρώτες υπηρεσίες Διαδικτυακής Διακόσμησης στην Ελλάδα. Είμαι επίσης πιστοποιημένη Βοηθός Μητρότητας και blogger, instragrammer και έχω την τύχη να εργάζομαι από το σπίτι έχοντας υπάρξει και μια full time μαμά! Πλέον τα παιδιά μου είναι στην εφηβεία και λειτουργώ περισσότερο ως εργαζόμενη μητέρα, μαγείρισσα και σοφέρ :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

2 responses »

  1. συμφωνώ απόλυτα. το μωρό μου είναι 3 μηνών και πριν ένα μήνα περίπου άρχισε τις προσπάθειες να κάτσει και ας είναι ξαπλωμένη, και αν δεν το καταφέρνει νευριάζει και κλαίει. Και το κεφαλάκι κρατούσε από την πρώτη μέρα.Απλά τα σημερινά παιδιά από ότι φαίνεται είναι πολύ αναπτυγμένα. κάθε γενιά και πιο προχωρημένη από την προηγούμενη. έτσι αποφάσισε η φύση.

  2. κι εμάς! Κι εμάς κραταει πολυ καλά το κεφαλάκι εδώ και καιρό (είμαστε 3 1/2 μηνων)
    Και απ’΄την αρχή σχεδόν θέλει να την κρατάμε όρθια στην αγκαλιά και να περπατάμε γύρω γύρω.. Ή εναλλακτικά την εχουμε αγκαλιά να κάθεται όταν τρώμε. Μόνη στον καναπέ αν τηναφησουμε με στηριγματα κάθεται και της αρεσει και πολυ κιολας αλλα δεν το κάνουμε γιατι ακριβως μας λενε ολοι να μην το κανουμε και όσο να ναι μας εχουν επηρεάσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s