Επιστροφή στο σπίτι…

Standard

Γυρίσαμε από τη Ρόδο. Ο γάμος υπέροχος, ο αδερφός μου και η γυναίκα του μέσα στα μέλια και ο Γιώργος ερωτευμένος με την ίδια γυναίκα (του αδερφού μου). Τα ξανθιά και μακριά μαλλιά της Μαρίας του έκαναν μεγάλη εντύπωση και ήθελε να τα χαιδεύει και να κάθεται δίπλα της όποτε έβρισκε την ευκαιρία. Εγώ ευτυχώς το πήρα πολύ καλά το θέμα 🙂

 

Στην Χαλκίδα το πρώτο βράδυ ο Γιώργος κοιμήθηκε για πρώτη φορά σερί. Από τη 1 το βράδυ βέβαια, αλλά ποιός νοιάζεται; Σημασία έχει οτι μετά από τουλάχιστον 20 μήνες, κοιμήθηκα σερί 6 ολόκληρες ώρες! Θαύμα σας λέω!

 

Και τώρα επιστροφή στην πραγματικότητα! Με τον Γιώργο να σκαρφαλώνει όπου βρεί, να προσπαθεί να κατέβει από μέρη που αν πέσει την διάσειση δεν την γλυτώνουμε, να κάνει και τα πείσματά του που και που και εγώ να μην προλαβαίνω τις δουλειές και να αφήνω το σπίτι στο μαύρο του το χάλι. Και το καλύτερο; Να μη με νοιάζει κιόλας!

 

Χτες ο Γιώργος είχε πολλά κέφια το αγοράκι μου. Όλη την ώρα έτρεχε πάνω μου για να μου κάνει αγκαλίτσα, μου έδινε φιλάκια, μου γελούσε, χαιρόταν με τα αυτοκόλλητα που του κολλούσα στο χέρι του για να ηρεμήσει και να μπορέσω να του αλλάξω την πάνα, και τέλος μου έκανε το τέλειο δώρο όσο μαγείρευα το φαϊ του. Την τέλεια και μεγάλη – όσο καμία άλλη φορά – ζωγραφιά με μαύρο στυλό … πάνω στην μπεζ πολυθρόνα του σαλονιού! Oh yes!

 

Τον ευχαρίστησα, του είπα πόσο όμορφη ζωγραφιά έκανε, αλλά του είπα οτι δεν ζωγραφίζουμε πουθενά αλλού εκτός από χαρτί που μας δίνει η μαμά! Άντε και στον τοίχο τώρα… Την καλλιτεχνική φλέβα, πάντως, την πήραμε από τη μαμά 😉

 

Σήμερα, την προσοχή του την τράβηξε ένα κουτάλι το οποίο κοπανούσε όπου έβρισκε και άκουγε τους διαφορετικούς ήχους που βγάζουν τα διάφορα αντικείμενα. Βγαίνει και δόντι και έχουμε υπερένταση. Μια χαρά δηλαδή.

 

Άρχισε να προσπαθεί να πει λεξούλες. Του λέμε να πει κάτι και ενω παλιά μας κοιτούσε απλά, τώρα επαναλαμβάνει λέγοντας τα δικά του. Άντε να αρχίσει να λέει και μαμά, όλο μπαμπά και μπαμπά, με έχει φάει.

 

Κάνει διάφορα δικά του κι εμείς τον κοιτάζουμε χαζεμένοι και αναρωτιόμαστε πότε μεγάλωσε και έγινε παιδάκι, με όρεξη για δημιουργία, γούστα, χαρακτήρα και όλα τα καλά του Θεού.

Μεγαλώνει… γρήγορα…!

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

2 responses »

  1. χαχα, είδες τι καλλιτέχνες έχουμε και δεν το ξέραμε? Πάντως για καλό και για κακό, έχω κρύβει τα στυλό 😉

    Α! Τελικά βγαίνει με διαβολάκο του λεκέ για στυλό και πολύ πολύ τρίψημο εννοείται!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s