Βιβλίο για τα συναισθήματα του παιδιού

Standard

Πριν λίγες μέρες τελείωσα ένα υπέροχο βιβλίο με τίτλο «Στην Καρδιά Των Συναισθημάτων Του Παιδιού» της Isabelle Filliozat.

Το βρήκα καταπληκτικό και σας το συστήνω ανεπιφύλακτα! Πραγματεύεται τα παιδικά συναισθήματα και έχει σαν κεντρικό του μήνυμα πως η καλύτερη υπηρεσία που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας είναι να αποδεχόμαστε και να αγκαλιάζουμε τα συναισθήματά τους (ακόμη και όταν πρόκειται για αρνητικά ή «άσχημα», όπως τα νεύρα και η ζήλεια) και όχι να προσπαθούμε να τα καταπιέσουμε ή να τα σβήσουμε με κάποιο τρόπο. Μπορεί μια ενέργεια που προκαλείται από ένα συναίσθημα να είναι λανθασμένη, όμως το συναίσθημα είναι συναίσθημα και αν εμείς καταφέρουμε να δημιουργήσουμε στο παιδί μας τύψεις ή ντροπή ή φόβο για τα συναισθήματά του, τότε απλά θα πάψει να τα αναγνωρίζει και να τα εκφράζει, με αποτέλεσμα να του δημιουργήσουμε προβλήματα για αργότερα. Μας συστήνει λοιπόν να αγκαλιάζουμε τα συναισθήματα των παιδιών μας και να τα διαβεβαιώνουμε ότι ακόμα και όταν έχουν άσχημα συναισθήματα, εμείς συνεχίζουμε να τα αγαπάμε. Ότι κι εμείς έχουμε άσχημα συναισθήματα αλλά ότι αυτό δεν είναι κακό. Μας δίνει, τέλος, πρακτικές συμβουλές να τα βοηθήσουμε να τα εκφράσουν καλύτερα, μιας και τα συναισθήματα είναι ένα υγιές μέσο έκφρασης και εκτόνωσης.

 

Η συγγραφέας είναι διάσημη ψυχοθεραπεύτρια και μητέρα δύο παιδιών. Επί είκοσι χρόνια συνεργάζεται με γονείς και παιδιά στο δρόμο τους προς την ελευθερία των συναισθημάτων της ψυχής και την ευτυχία τους.  

 

Μου άρεσε που χρησιμοποιεί πραγματικά παραδείγματα και εξηγεί τους τρόπους με τους οποίους θα πρέπει κανείς να αντιμετωπίσει τα συναισθήματα. Είναι οπαδός του θηλασμού, του attachment parenting και του co-bedding, οπότε με βρήκε σύμφωνη σε πολλά πράγματα. Είδα και κάποια πράγματα τα οποία δεν τα είχα πολυσκεφτεί και πιθανό να λειτουργούσα λάθος. Άλλαξα γνώμη για πολλά πραγματάκια ενώ για κάποια άλλα σχημάτισα πιο ξεκάθαρη άποψη. Γενικά πιστεύω οτι έμαθα πολλά πράγματα διαβάζοντάς το 😉

 

Το οπισθόφυλλο, εκτός κάποιων άλλων πραγμάτων, γράφει και αυτό:

Ένα μωρό κλαίει επειδή έχει κάποια ανάγκη ή επειδή προσπαθεί να σας πει κάτι. Ίσως σας λέει πόσο φοβήθηκε κατά τον τοκετό, πόσο θυμωμένο είναι επειδή δεν το θηλάζετε… Ίσως σας μιλάει για τον πόνο του, επειδή νιώθει οτι ο πατέρας του δεν το αποδέχεται… Ίσως υποφέρει επειδή διαισθάνεται οτι η μαμά του πονάει για κάποιο λόγο… Αισθάνεται πάρα πολλά πράγματα και, για να μην τα κρατήσει μέσα του, νιώθει την ανάγκη να τα αποβάλει με τα δάκρυα…

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

12 responses »

  1. Γεια σου και από μένα, μαμά Λυδία. Συμφωνώ κι εγώ, τα συναισθήματα απαιτούν ειδικό χειρισμό αλλά πρώτα από όλα αποδοχή. Το βιβλίο που μας προτείνεις φαίνεται πολύ ενδιαφέρον.

  2. Χαίρομαι που το βλέπεις κι εσύ έτσι Διόνα. Θα σου αρέσει σίγουρα το βιβλίο.

    Γενικά όποια τελικά το πάρει και το διαβάσει, ας σχολιάσει κι εδώ πως της φάνηκε 😉

  3. Λυδια παρα πολυ ωραιο…θελω να μου πεις την γνωμη σου σε κατι ο Αγγελος που κοντευει 5 το καλοκαιρι ειναι ενα παιδακι παρα πολυ καλο ηρεμο που ποτε δεν μας δημιουργουσε προβληματα…πραγματικα υποδειγμα!!! Και εξαιτιας του ειχα παρα πολυ εγκυμοσυνη στον δευτερο γιατι ηταν τοσο τρυφερος μαζι μου που με ηρεμουσε και με γεμιζε αγαπη,,,οταν ηρθε το μωρο ηταν πολυ ευτυχισμενος γιατι το περιμενε πολυ καιρο και ολο απο πανω του το φροντιζαμε μαζι καποιες φορε!!! Δεν ξερω στην πορεια τι αλαξε και εδω και κανα μηνα εχει αλαξει παρα πολυ…δεν ειναι το παιδι μου αυτο…εχει πολλα νευρα,δεν δεχετε κουβεντα φωναζει για την ακριβεια καμια φορα ουρλιαζει επειδη δεν κανουμε αυτο που θελει..ολο ζηταει και γενικα ειναι ανικανοποιητος τιποτα δεν εκτιμαει!!! Ειμαι σιγουρη οτι καπου εχουμε κανει λαθος εμεις…και το ψαχνω!!! Το βραδυ στο κρεββατι του μου λεει συγνωμη απο αυριο δεν θα ξανατσακωθουμε σ αγαπαω μαμα και την αλλη μερα τα ιδια παλι…αποτομος και ολο γκρινια!! Τι λες να φταιει?? Αλλα παιδακια που ειναι ζωηρα στρωνουν σε αυτην την ηλικια εμενα το αντιθετο…χαλαει?? Μηπως φταιει που τον μαλωνουμε οταν τον πιανουν αυτες οι κρισεις θυμου?? Δεν ξερω πως να τον χειριστω…πολυ στεναχοριεμε γιατι δεν ηταν ετσι ποτε!!!

    • Μμμμ, δυσκολα τα πραγματα Φανη, ε; Τωρα τον λογο ακριβως που συμπεριφερεται ετσι δεν τον ξερω… Μερικες υποθεσεις:
      – μεγαλωσε το μωρο και το εχει λιγο βαρεθει που δεν μπορει ακομα να παιξει μαζι του;
      – τα εχει παρει στο κρανιο που το μωρο διχως να κανει και πολλα πολλα παντα εχει την προσοχη ενω αυτος για να την παρει βρηκε αυτον τον τροπο;
      – μηπως ειναι η πρωτη εφηβεια που λενε και θελει να βρει τα ορια του;

      Μιλα λιγο μαζι του; Ρωτα τον αν αισθανεται αδικημενος απο αποψη χρονου μαζι σου. Αν η συμπεριφορα του αυτη ειναι προσπαθεια να τραβηξει την προσοχη σας και αν ναι, τοτε πες του να την ζηταει απλα και ξαστερα! Ζητα του συγνωμη που ισως να τον παραμελησατε λιγο ή που τον κανατε να νιωθει δευτερος. Ακομα και την ωρα που νευριαζει ρωτα τον αν το κανει επειδη θελει λιγη σημασια, σταματα οτι κανεις και καντε μια αγκαλια. Στον γιο μου παντα πιανει…

      Μηπως του εχει πει κανενας οτι ειναι κακο παιδι αν ζηλευει ή αν κανει κατι αλλο; Αν ναι, τοτε αν οντως αισθανεται ζηλεια (που ειναι ενα πολυ φυσιολογικο συναισθημα), θα νιωθει ταυτοχρονα κακος, οποτε πρατει και αναλογα! Τα παιδια πιστευουν αυτο που τους λεμε οτι ειναι, και λειτουργουν βαση αυτης της ταμπελας 😉

      Ελπιζω συντομα ο Αγγελος να επανελθει στις αγγελικες του στιγμες 🙂

  4. Α! Και πες του οτι ειναι πολυ φυσιολογικο καποιες φορες να ζηλευει, πως δεν σημαινει οτι ειναι κακος επειδη ζηλευει και πως οποιοσδηποτε θα ζηλευε αν ηταν στην θεση του, οτι ξερεις ομως οτι αγαπαει το αδερφακι του και πως σε λιγο καιρο η μαμα θα δινει την ιδια σημασια και στους δυο. Πως τον ευχαριστεις για την κατανοηση που δειχνει πολυ συχνα και πως ειναι ο καλυτερος μεγαλος αδερφος και γιος του κοσμου! Προσπαθησε επισης οταν καθεται φρονημος ή οταν συμπεριφερεται καλα, να του το λες εκεινη την ωρα ή να σε ακουει να μιλας ομορφα γι αυτον σε τριτους και ΠΟΤΕ κακα!

  5. Ωχ ωχ ωραια μου τα λες και δικιο εχεις και ας μην τον ξερεις!! Τι ειναι η προωρη εφηβεια γιατι το ειπα για πλακα μια μερα αλλα τελικα συμβαινει? Και οσο για το κακο παιδι ναι Λυδια του το εχουμε πει πολλες φορες δυστηχως,,,πρεπει να νιωθει παραμελημενος γιατι μια με το μωρο μια με τις δουλειες και ο μπαμπας κουρασμενος δεν τον παιζει τωρα τελευταια…παιδικο δεν εχει παει…φετος θα παει νηπιο και του παιδιου μπορει να του εχουν σπασει τα νευρα φιλους δεν εχει να παιξει…ολα αυτα πιστευω μαζι φτανουν!!! Αυτο που λες με την αγκαλια με κανει και κλαιω γιατι οταν μαλωσουμε αυτο θελει και εκαινος να με αγκαλιασει και να κλαψει,ειναι πολυ ευαισθητος οσο κι αν το παιζει τωρα τελευταια σκληρος! Σευχαριστω μακαρι να ηρεμησει ξανα…

  6. Παράθεμα: Κι άλλο ένα υπέροχο βιβλίο!!! « Το Blog μιας Μαμας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s