Τα δικά μας – τα μεγάλα – κατορθώματα…

Standard

Ο Γιώργος μεγαλώνει και δεν παραλείπει να μας το υπενθυμίζει κάθε μέρα! Μόλις έκλεισε 19 μήνες ζωής και κατά τη διάρκεια τους έμαθε ατέλειωτα πράγματα. Έγινε αγοράκι και τον κοιτάμε και μετά κοιταζόμαστε και μεταξύ μας και απλά χαμογελάμε με περηφάνια. Έχει καταφέρει τόσα πολλά και τα τελευταία του κατορθώματα (ή κάποια από αυτά) είναι και τα παρακάτω:

 

  • Σκαρφαλώνει όπου βρεί (και η μαμά τρέχει να τον κατεβάσει ή περιμένει καρτερικά από δίπλα για να τον πιάσει σε περίπτωση ελεύθερης πτώσης).
  • Ανεβαίνει στο τραπεζάκι της τηλεόρασης και κοιτάει αν τον βλέπω επειδή ξέρει οτι θα του πω «οχι». Μετά (αφού το ακούσει) σηκώνεται όρθιος να κλείσει την τηλεόραση, εφόσον προλάβει, μιας και μετά το «οχι» κατεβαίνει αναγκαστικά.
  • Έμαθε να σέρνει αντικείμενα στα οποία μπορεί να ανέβει και να φτάσει εκεί που δεν έφτανε πριν και να πιάσει τα διάφορα που έχει βάλει η μαμά κάπου πιο ψηλά για να μην τα φτάνει (ωχ ωχ, δηλαδή).
  • Έχει πάρει μυρουδιά πως αν τραβήξει δυνατά τις ειδικές ασφάλειες που έχει βάλει η μαμά στις πόρτες των των ντουλαπιών, αυτές ξεκολλάνε και οι πόρτες ανοίγουν (και πάλι ωχ ωχ…).
  • Μπορεί να κάνει ΟΛΕΣ τις κινήσεις από το τραγουδάκι «αχ κουνελάκι».
  • Μισοβάζει τα φαρδιά του παπουτσάκια μόνος του.
  • Καταλαβαίνει σχεδόν τα πάντα!
  • Θέλει να κάνει ό,τι κι εμείς.
  • Τρώει μόνος του με το πιρούνι.
  • Κάνει πείσματα και χτυπάει και τα πόδια του κάτω (αυτό πρέπει να είναι στο DNA μας. Δεν εξηγείται αλλιώς)!
  • Προσπαθεί να κάνει ποδήλατο.
  • Τραγουδάει (δίχως λόγια).
  • Κοιμάται περισσότερες ώρες σερι (δεν μιλάω για θαύματα, αλλά σίγουρα περισσότερες ώρες).
  • Χορεύει και μας δείχνει να κάνουμε παλαμάκια και να τον κοιτάμε που χορεύει.
  • Μιλάει στο τηλέφωνο.
  • Κάνει ολόκληρο αγώνα για να μην του ξαναβάλω πάνα (τί θα γίνει μ’αυτό;)!
  • Βγάζει μόνος του την πάνα (το πρωί το έκανε και στο κρεβάτι και ξαφνικά ένιωσα κάτι ζεστό να κυλάει στο πόδι μου)!
  • Πίνει νερό από το ποτήρι και δεν το ρίχνει όλο πάνω του.
  • Παίζει με την πλαστελίνη.
  • Μετά από λίγη ώρα που παίζει με κάποιο παιχνίδι, μας δείχνει να παίξουμε κι εμείς. Αν αρνηθούμε, νευριάζει και κλαίει ή συνεχίζει για ΠΟΛΛΗ ώρα να μας το ζητάει (και μ’αυτό τί θα γίνει αλήθεια;).
  • Πολύ λίγα παιχνίδια του αρέσουν πλέον. Προτιμάει οτιδήποτε δικό μας (ΒΟΗΘΕΙΑΑΑΑ)! Έχω σπάσει το κεφάλι μου για καινούργιες δραστηριότητες αλλά και πάλι μόνο για λίγο απασχολείται…
  • Ανοιγοκλείνει την θήκη του DVD-player και βάζει μέσα DVD (ευτυχώς από εφημερίδες) τα οποία έχουν καταγδαρθεί.
  • Ανοίγει τις πόρτες (πλέον τις κλειδώνω).
  • Κάνει τσουλήθρα μόνος του.
  • Προχωράει προς τα πίσω.
  • Κάνει γύρω γύρω και του αρέσει που ζαλίζεται.
  • Όταν είναι σκαρφαλωμένος κάπου και του πώ να πηδήξει να τον πιάσω, ανοίγει τα χεράκια του και αναφωνώντας «αααααααα» πλαφ πέφτει πάνω μου!
  • Κάνει γιόγκα (σκύβει, ακουμπάει το κεφάλι του κάτω, παραμένουν τεντωμένα τα ποδαράκια του και… σηκώνει τα χέρια του από το πάτωμα.
  • Μας χαιδεύει και μας δίνει φιλάκια και όταν είναι πολύ χαρούμενος, τρέχει πάνω μας και μας αγκαλιάζει.
  • Όταν βαρεθεί, μου φέρνει το τηλεκοντρόλ, κάθεται στην πολυθρόνα και ζητάει να του βάλω Bob (ο μάστορας), αν και ακόμα και την Ντόρα (που την προτιμάει) Bob την λέει…

 

Είμαστε ακόμη λίγο πίσω στο κεφάλαιο ομιλία, αλλά θα τα καταφέρουμε και μ’ αυτό σύντομα. Ακόμη λέει πολύ λίγα. Προτιμάει να μας δείχνει αυτά που θέλει ή να λέει τα πράγματα ως έχουν, αλλά με την δική του γλώσσα. Περιμένουμε να μιλήσει στη δική μας γλώσσα και να καταλάβουμε τις σκέψεις του καλύτερα. Για την ώρα χαιρόμαστε με όλα τα παραπάνω. Σημειώστε ότι – σίγουρα – πολλά θα τα έχω ξεχάσει, μιας και σας λέω αλήθεια πως είναι το παιδί θαύμα! Αντικειμενικά! 😀

 

Υ.Γ. Για όποιον ενδιαφέρεται, το αγαπημένο του φαϊ είναι η μπανάνα. Δίνει και το βασίλειό του για μια μπανάνα!

Advertisements

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

6 responses »

  1. Να τον χαίρεστε! Βλέπω ότι στο κεφάλαιο «ζωγραφική πάνω στα έπιπλα» δεν είχατε ευτυχώς καμιά αξιοσημείωτη εξέλιξη! Καλό βράδυ!

  2. Ευχαριστούμε! Κι εσύ να χαίρεσαι τις μικρές σου 🙂
    Όχι μέχρι στιγμής δεν έχει ξαναζωγραφίσει σε κάτι τόσο δύσκολο να καθαρίσει. Μέχρι τα μάρμαρα με ξυλομπογιά μου την έφερε μια φορά ακόμη 😉

  3. Όλα ακούγονται οικεία 🙂 αλλά ιδιαίτερα αυτό με την πάνα είναι το κάτι άλλο! Εμάς ευτυχώς έχει και κάποιες πάνες με τρουκ που δεν ξεκουμπώνουν με τίποτα! Πραγματική μάχη για την αλλαγή, κλάμα και οδυρμός. Όσο για τα παιχνίδια με τα πράγματα της μαμάς, είχα διαβάσει στον Sears ότι μπορείς να γεμίσεις ένα ευπρόσιτο ντουλάπι ή συρτάρι με κάποια τάπερ, κουτάλες κλπ και να του δώσεις την άδεια να το ανοιγοκλείνει και να το εξερευνά!

    Μεγαλώνει το παιδάκι μανουλάααααααααααα!

  4. Popelix ασε! Μεγαλώνουν και όλο λέω, άντε να μεγαλώσει να κάνει το ένα, να κάνει το άλλο, και τελικά μεγαλώνει και κάνει τη δουλειά μου πιο δύσκολη! χαχα!

    Όσο για το ντουλάπι που λες… Έχει δικό του, ολόδικο του, γεμάτο τάπερ και διάφορα που κάνουν δυνατούς και ωραίους θορύβους, αλλά το ξένο και το απαγορευμένο, είναι πάντα πιο γλυκό 😉

  5. lydia eisai foveri…pragmatika to paidi 8ayma…..afoy to paidi apo mono toy einai ena 8auma………..posa tetoia 8aymata paratiro k go ka8a mera k leo paidaki mou poso megaloses………….mou dinei pragmata poy toy zitao me taizei to fagito toy……..giati arage?????????topo8etei pragmata to na pano st allo,pinei me to kalamaki apo 7 minon,troei monos toy xoreyei molis akoysei sti pyra tis vissy giati exei k epipedo……………..taizei k to skylaki k toy fonazei naaa…..mam..k posa alla pou les k sy pou me kanoun eytismeni………..k ayto pou 8a me apoteleiosei gia tin ora na me pei mama…..

  6. Συγχαρητηρια! Θα συμφωνησω ότι το παιδί σου είναι παιδί θαύμα, αφού και η 16 μηνών πλέον κορούλα μου κάνει τα ίδια πράγματα, και φυσικά είμαστε και εμείς παιδιά θαύματα. Εγώ όμως είμαι τυχερή! Μαθαίνει γρήγορα ότι βλέπει και έτσι τα καταφέρνει πλέον στο ξεσκόνισμα, σε όλο το σπίτι, έπιπλα, καναπέδες. πατώματα, πόρτες. Καθρέφτης τα έπιπλα! Στο θέμα της ομιλίας έχουμε μείνει λίγο πίσω βέβαια, αλλά δεν ανησυχώ αφού από αντίληψη έχει πολύ καλή. Τα πάντα καταλαβαίνει(ακόμα και αυτά που δεν πρέπει, χα-χα!). Το θέμα της πάνας τελικά πρέπει να είναι κοινό σε όλα τα παιδάκια!Σχετικά με το θέμα της ομιλίας θα ήθελα να μάθω αν υπάρχουν τρόποι να τη γλώσσα της, να την πείσωνα μου πει κουβεντούλες. Επικοινωνούμε άψογα τώρα πια, μόνο η λεκτική επικοινωνία μας λείπει. Καλό κουράγιο με τα μικρά διαβολάκια μας και ελπίζω να έχω σύντομα κάποια πληροφορία!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s