Διόρθωση Προβληματικών Συμπεριφορών (Μέρος 4ο)

Standard

Οι Σκηνές στα Σουπερμάρκετ

       Πηγή: http://www.askdrsears.com/html/6/T063900.asp

Μετάφραση: Χρύσανθος Θεοχάρης

 

 Όποιος πάει για ψώνια στο σουπερμάρκετ και παίρνει μαζί του ένα νήπιο σίγουρα θα πρέπει να είναι λάτρης της περιπέτειας. Μερικές φορές όμως σίγουρα δεν έχουμε άλλη επιλογή. Μια νέα μαμά παίρνει πάντα μαζί της και τα δυο της παιδάκια (το ένα τριάμισυ και το άλλο μόλις ενός χρόνου). Λέει πως το βλέπει σαν «σπορ». Το να περιμένεις από ένα νήπιο δύο χρονών (που είναι η προσωποποίηση της περιέργειας) να είναι πρότυπο υπακοής μέσα σ’ ένα σουπερμάρκετ (που είναι στημένο επιστημονικά έτσι που να παρακινεί τους ενήλικες να ψωνίζουν παρορμητικά) είναι κάτι εντελώς εξωπραγματικό. Σίγουρα όμως είναι μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων σου να δημιουργήσεις τις συνθήκες εκείνες που θα βοηθήσουν το νήπιο να συμπεριφερθεί κάπως καλύτερα. Σου προτείνουμε να δοκιμάσεις τις προτάσεις μας:

  • Ή πήγαινε για ψώνια μόνη ή κάνε γρήγορα. Αν δεν ανήκεις στις σπάνιες περιπτώσεις των γονιών εκείνων που απολαμβάνουν τη συντροφιά των μικρών παιδιών στα ψώνια τους (σκόπιμα δεν τολμούμε να δούμε την περίπτωση αυτή απ’ την οπτική γωνία του προσωπικού του σουπερμάρκετ και των άλλων πελατών), τότε όποτε έχεις τη δυνατότητα άφηνε τα παιδιά στο σπίτι και ιδιαίτερα όταν προβλέπεις πως θα χρειαστείς αρκετό χρόνο για τα ψώνια σου. Οι επιλογές σου είναι δύο: Ή να πληρώσεις άτομο να προσέχει τα παιδιά όσο θα λείπεις για ψώνια ή να κάνεις τα ψώνια όταν ο άλλος γονιός θα είναι στο σπίτι να τα προσέχει. Το να κάνετε μια σύντομη βόλτα στο σουπερμάρκετ για λίγα ψώνια μπορεί πραγματικά να είναι μια ευχάριστη εμπειρία και για σένα και για τα παιδιά. Μια επίσκεψη όμως για τα ψώνια της εβδομάδας ή του δεκαπενθήμερου εξαντλούν την υπομονή μικρών και μεγάλων. 
  • Κάνε έγκαιρο προγραμματισμό. Κάνε τα ψώνια κατά το τμήμα εκείνο της ημέρας που το παιδί σου έχει την καλύτερη συμπεριφορά και εσύ είσαι στις καλές σου – αυτό κατά κανόνα σημαίνει πρωινές ώρες. Φρόντισε τα παιδιά σου να έχουν γεμάτο στομάχι. Πάρε μαζί σου ένα παιχνίδι που να τους αρέσει και έχε το δεμένο στο καροτσάκι. Οργάνωσε τη λίστα αγορών με βάση το πού βρίσκονται τα πράγματα στο κατάστημα. 
  • Μην αφήνεις το παιδί ελεύθερο. Τα μωράκια (ακόμη και τα λίγο μεγαλύτερα) είναι βολεμένα και ευχαριστημένα όταν «φοριούνται» σε μάρσιπο. Αν η λύση αυτή δεν είναι διαθέσιμη μπορείς να χρησιμοποιήσεις το καθασματάκι που διαθέτει το καροτσάκι ή ακόμα και το ειδικό «οχηματάκι» για παιδιά που διαθέτουν τα μεγάλα σουπερμάρκετ. 
  • Αξιοποίησε τον πολύτιμο βοηθό σου. Δώσε στο παιδί σου την ευκαιρία και τη χαρά να φανεί χρήσιμο. Άφησέ το να σε βοηθήσει με τα ψώνια, στο βαθμό που μπορεί. Ακόμη και τα πιο μικρά είναι σε θέση να αναγνωρίσουν τα προϊόντα που χρησιμοποιείτε στο σπίτι σε τακτική βάση. Από κει που κάθεται μπορεί να αναγνωρίσει τα μακαρόνια, τους χυμούς, τα λαχανικά. Προσεκτικά μπορεί να πιάσει κάποια απ’ αυτά (εσύ θα κρίνεις ποια). Αν βλέπεις πως η συμπεριφορά του αρχίζει να χαλάει, πες του πως υπάρχουν πιο ενδιαφέροντα πράγματα στον διπλανό διάδρομο ή δός του ένα απ’ τα κουλουράκια που έφερες μαζί σου. 
  • Λέγε φωναχτά αυτά που κάνεις. «Πρώτα θα πάρουμε ντομάτες για τη σαλάτα. Μετά μερικές μπανάνες. Σε ποιόν αρέσουν οι μπανάνες; Ναι, σε σένα! Ναι, ναι, και στο μπαμπά. Ποια μπισκοτάκια θα πάρουμε σήμερα;» Αυτοί οι διάλογοι βοηθούν το παιδί σου να ακονίζει τη μυαλουδάκι του. Και όση ώρα περιμένετε στην ουρά του ταμείου να είσαι έτοιμη να το απασχολείς και να το ψυχαγωγείς με τραγουδάκια και κουβεντούλες. 
  • Ένα κολατσιό δίνει τη λύση. Ένα κουτί με κρακεράκια ή κάτι αντίστοιχο είναι αρκετά για να πάρεις νέα πίστωση χρόνου και να αποφύγεις το απότομο τελείωμα της επίσκεψής σου στο σουπερμάρκετ. Αν το κατάστημα διαθέτει φούρνο και έχει φρέσκα καλούδια, τόσο το καλύτερο! Αν του δίνεις κάθε φορά τα ίδια πράγματα για κολατσιό (που να του αρέσουν όμως πραγματικά), τότε το παιδί σου θα ξέρει τί να περιμένει και δεν θα βλέπει την ώρα που θα τα απολαύσει! Έτσι δεν θα μπαίνει στον πειρασμό να ζητάει άλλα και άλλα.

 

Μια μαμά εξιστορεί τον τρόπο που χειρίστηκε μια «νευρική κρίση» του παιδιού μέσα στο σουπερμάρκετ:

 

Ο Ιάσονας (πέντε χρόνων) από αδεξιότητα σκόρπισε το αγαπημένο του κολατσιό μέσα στο σουπερμάρκετ. Αμέσως τον έπιασε μια κρίση και άρχισε να ουρλιάζει: «Θέλω κι’ άλλο! Πήγαινε να μου φέρεις κι’ άλλο!» Οι φωνές του γίνονταν όλο και πιο δυνατές: «Θέλω να μου πάρεις ένα παιχνίδι.» «Είσαι κακιά!» Πήγαμε με το καροτσάκι σε μια απόμερη γωνιά και προσπάθησα να συζητήσω λογικά μαζί του. Αποτέλεσμα μηδέν. Τελικά αποφάσισα να ξεπεράσω το επικοινωνιακό αδιέξοδο ανοίγοντάς του συζήτηση για το πώς ένοιωθε. Του είπα: «Πωπώ, βρε παιδάκι μου! Όταν συμβαίνει σε μένα τέτοιο πράγμα, αισθάνομαι φοβερά εκνευρισμένη και νοιώθω την επιθυμία να αρχίσω να να δίνω κλωτσιές σε ό,τι βρω μπροστά μου». Όταν του πέρασα το μήνυμα ότι καταλαβαίνω πώς αισθάνεται και συμμερίζομαι την απογοήτευσή του, ο Ιάσονας αντέδρασε υιοθετώντας μια αρκετά πιο λογική θέση και εκφράζοντας τα δικά του συναισθήματα: «Είμαι τόσο πολύ νευριασμένος που έχασα το αγαπημένο μου κολατιό ώστε θέλω να πετάξω το καρότσι με τα ψώνια απ’ το παράθυρο». «Είμαι τόσο συγχυσμένος που δεν μου αγοράζεις άλλο κολατσιό που θέλω να πετάξω τα ψώνια σε σένα!» Μετά μας έπιασαν τα γέλια και τους δυο και μέσα σε λίγα λεπτά τα ξαναφτάξαμε και αρχίσαμε να τα λέμε όμορφα και ωραία. Συνεχίσαμε τα ψώνια και φεύγοντας απ’ το σουπερμάρκετ ο καυγάς είχε ήδη ξεχαστεί. Λίγες μέρες αργότερα βρισκόμασταν στο ιατρείο για ένα εμβόλιο που έπρεπε να κάνει ο Ιάσονας. Περιμένοντας για το ραντεβού μας τον έβλεπα πολύ ανήσυχο. Είχε αφήσει τη φαντασία του να οργιάσει και το μυαλό του ήταν κολλημένο στο εμβόλιο και τον πόνο που υπολόγιζε πως θα του προκαλούσε. Επανέλαβα το επιτυχημένο σενάριο του σουπερμάρκετ και κατάφερα να κάνω τον Ιάσονα να εξωτερικεύσει τα συναισθήματά του: «Όταν η γιατρός μου κάνει την ένεση, θέλω να της το ανταποδώσω κάνοντάς της μια και εγώ. Θέλω να πάρω όλες τις ενέσεις που έχει και να τις βάλω κάπου έξω για να μην μπορεί να μου κάνει ένεση». Βέβαια, με κριτήρια ενηλίκων τέτοιες σκέψεις και φράσεις θεωρούνται γελοίες, όμως με το να διατυπώνει τέτοιες επιθυμίες ο Ιάσονας είχε την αίσθηση πως κατά κάποιον τρόπο είναι αυτός που ελέγχει την κατάσταση. Ενώ εξωτερίκευε τα συναισθήματά του, επέλεγε παρ’ όλ’ αυτά να μην ενεργεί μά βάση αυτά. Ήταν και αυτό μια κάποια ανακούφιση.

 

Εκεί που συνήθως η συμπεριφορά των μικρών παιδιών παίρνει χαμηλό βαθμό είναι στις ουρές των ταμείων. Είναι φρόνιμο να δίνεις στο παιδί σου την ευκαιρία να σε βοηθήσει βγάζοντας πράγματα απ’ το καροτσάκι και βάζοντάς τα στον πάγκο, ίσως μετρώντας τα και λέγοντας τί είναι το καθένα. Θα μπορούσες να αποφύγεις καυγάδες καθ’ οδόν προς το σπίτι αν δεν έχεις «μυήσει» τα μικρότερα στα καλούδια που ακούν στο όνομα τσίχλες και καραμέλλες. Κράτα το καρότσι μακριά απ’ απ τις «επικίνδυνες ζώνες» με τα γλυκά. Αν τύχει να πέσεις πάνω τους, βρες τρόπο να ξεγλυστρήσεις έντεχνα και πήγαινε γρήγορα σε ασφαλέστερη περιοχή. Οι χώροι δίπλα στα ταμεία είναι (σκόπιμα!) γεμάτοι από τέτοιους πειρασμούς. Παίξε το παιχνίδι έτσι που να κερδίσεις το στοίχημα. Δεν είσαι υποχρεωμένη να λες «ναι» κάθε φορά που σε παρακαλούν να τους πάρεις κάτι. Αν το παιδί έχει δικά του χρήματα, δεν είναι απαραίτητο να τα ξοδεύει άσκοπα. Το καλύτερο είναι να το συζητήσετε και να καταλήξετε πριν φύγετε απ’ το σπίτι αν σήμερα θα κάνετε την υπέρβαση – οπότε δικαιούται το κάτι παραπάνω! Μη νοιώσεις ντροπή ούτε πίεση να υποχωρήσεις στις απαιτήσεις του παιδιού αν εκεί που είσαστε στο τέλος της σειράς ξαφνικά αρχίσει να ουρλιάζει. Απ’ την άλλη, είναι εξωπραγματικό να «παρκάρεις» ένα μικρό παιδί ανάμεσα σε δύο σειρές γεμάτες γλυκούς πειρασμούς και να περιμένεις να μην επιθυμήσει κάτι απ’ όλα αυτά. Το κατάστημα υπολογίζει στην αδυναμία των ενηλίκων να αυτοσυγκρατηθούν, και βγαίνουν δικαιωμένοι! Λέτε τα παιδιά να μπορούν να προβάλουν μεγαλύτερη αντίσταση στα πανέξυπνα κόλπα των εμπόρων; Τέλος πάντων, η συμβουλή μας είναι: «Πέρνα γρήγορα και φύγε!»

 

 

Στο επόμενο: Τα Κλαψουρίσματα

Advertisements

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

One response »

  1. Isws na eimai apla tixeri me to diaolaki mou! Einai 3.5 kai akoma otan eimaste mones sto supermarket den kanei diaolies, otan einai kai o mpampas arxizei mono! Ti ekana pou isws boi8ise? tragoudousame kai tis milousa gia to ti agoraza apo mwro. den tis agorasa (ektos apo 2 fores gliko i kati alo apo kei kai ka8e fora agoraza kai kaseri aniga to paketo kai tis edina mia feta gia na mi bariete sto tamio (otan den tis tin kernane epidi tin 3eroun). Twra ka8ete mesa sto karotsi kai bazei sti 8esi tous ta pragmata i odigaei treno plio aeroplano oti 8elei!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s