Αποθηλάσαμε!!!

Standard

Εδώ και πέντε μέρες αποθηλάσαμε τελείως! Ακόμα δεν το έχω πιστέψει και κάθε βράδι αναρρωτιέμαι αν ο Γιώργος θα μου ξαναζητήσει γάλα στην πολυθρόνα της μαμάς (την οποία και αποφεύγω). Κάθε βράδι όμως πάμε στο κρεβάτι μου, ξαπλώνουμε δίπλα δίπλα, ο Γιώργος μου χαϊδεύει την κοιλιά μου και τελικά βάζει πάνω της και το κεφαλάκι του και κοιμάται. Έτσι! Χωρίς κλάματα, χωρίς γάλα μαμάς.

Το είχα στο νου μου οτι γύρω στις 27 Απριλίου (μετά τα γενέθλιά μου) θα ξεκινούσα να τον αποθηλάσω. Του το έλεγα κιόλας κάθε τόσο. «Αγαπούλα μου, σε λίγο καιρό θα σταματήσουμε να πίνουμε γαλατάκι μαμάς και θα είσαι πια ένα μεγάλο αγοράκι. Εντάξει;» Δεν έδειχνε να νοιάζεται και ιδιαίτερα γι αυτά που του έλεγα!

Έχουμε κόψει τον μεσημεριανό θηλασμό εδώ και καιρό. Μας είχε μείνει ο πιο δύσκολος. Ο βραδινός. Τον μεσημεριανό θηλασμό τον κόψαμε σχετικά εύκολα. Του είχα πει αν θέλει να δοκιμάσει να κοιμηθεί σαν μεγάλο παιδάκι δίχως να πιει γάλα και είχε δεχτεί. Τη δεύτερη μέρα ζήτησε γάλα, άλλαξα συζήτηση και πάλι κοιμηθήκαμε στο κρεβάτι μου δίχως γάλα. Την τρίτη μέρα πάλι καθώς πηγαίναμε στο κρεβάτι είπε κάτι για γάλα, αλλά μετά όταν ξαπλώσαμε δεν το (ξανα)ζήτησε. Και έτσι είχαμε αποθηλάσει το μεσημέρι. Το βράδυ τον θήλαζα στην πολυθρόνα στο σαλόνι βλέποντας τηλεόραση και μετά τον έπαιρνα στο κρεβάτι του. Κάπου στα μέσα της νύχτας ξυπνούσε και ερχόταν στο δικό μας όπου και έμενε μέχρι το πρωί.

Πριν μια εβδομάδα περίπου άρπαξα ένα γερό κρυολόγημα. Είχα τέτοιες μα τέτοιες κομμάρες! Και πριν πέντε μέρες ανέβασα πυρετό το βράδυ και την ώρα του θηλασμού του Γιώργου σκεφτόμουν οτι θα ήταν πολύ ωραία ιδέα να πάω να κοιμηθώ κι εγώ μαζί του νωρίς νωρίς (νωρίς, δηλαδή 11 το βράδυ, γιατί εγώ συνήθως κοιμάμαι 2 με 3 το πρωί). Πήγαμε στο κρεβάτι μου και εκεί που πήγα να ανεβάσω την μπλούζα μου για να θηλάσει, αυτός άρχισε να ζητάει την κοιλιά μου!!! Έχει συνδιάσει πια το κρεβάτι με ύπνο δίχως θηλασμό αλλά με χαδάκια στην κοιλιά μου. Έτσι χάλια που ήμουν εγώ σκέφτηκα, «ΟΚ, ας δούμε τί θα γίνει τώρα…» Τον άφησα να χαιδεύει την κοιλιά μου και κοιμήθηκε μια χαρά! Λέω, «πρωταπριλιάτικο αστείο είναι αυτό;» (καθ’ οτι ήταν πράγματι πρωταπριλιά εκείνη την μέρα). Και έτσι, απλά και ανώδυνα, έχουν περάσει πέντε βράδια που ο Γιώργος δεν θηλάζει για να κοιμηθεί, απλά χαιδεύει την κοιλιά της μαμάς του με τα απαλά του χεράκια. Κοιμάται, μετά η μαμά τον παίρνει στο κρεβατάκι του και κάποια στιγμή το πρωί βρίσκεται και πάλι στο δικό μας, μέσα στην αγκαλιά μας…

Έτσι απλά! Δίχως να τον θηλάσω για τελευταία φορά και να του πω όμορφα λογάκια όπως το είχα φανταστεί. Δίχως να συγκινηθώ με τη σκέψη οτι τον θηλάζω για τελευταία φορά μετά από δύο χρόνια και δύο μήνες. Δύο χρόνια και δύο μήνες του έδωσα γάλα από το στήθος μου με όλη την αγάπη μου. Στα δύσκολα, στους πόνους απο τα δοντάκια και στις αρρώστιες τις δικές μου και τις δικές του, ήξερα οτι θα του δώσω αυτό που πάντα δέχεται με ευχαρίστηση. Αυτό που θα τον προστατέψει από το να κολλήσει από μένα, αυτό το γλυκό γαλατάκι με τα τόσα καλά. Δύο χρόνια και δύο μήνες. Μια συνήθεια πολύ γλυκειά που όταν την ξεκινούσα ποτέ δεν φαντάστηκα οτι θα την κρατούσα για τόσο πολύ! Είμαι περήφανη που του έκανα αυτό το δώρο. Είμαι περήφανη που το δέχτηκε τόσο όμορφα και που δέχτηκε τόσο εύκολα να το αφήσει να γίνει μια γλυκειά ανάμνηση. Πήρα πολλά από αυτή μας την διαδρομή. Κάθε βράδυ τα κλειστά του βλέφαρα που κοιτούσα μέσα στην αγκαλιά μου ήταν το ωραιότερο επιστέγασμα της μέρας! Τώρα οι αγκαλιές και τα χαδάκια, το φιλάκι την ώρα που τον βάζω στο κρεβάτι του, θα δηλώνουν με το δικό τους τρόπο ένα επίσης υπέροχο τέλος της μέρας!

Η αγαπούλα  μου μεγάλωσε! Η μαμά του νιώθει μια ελευθερία οτι αν χρειαστεί μπορεί να τον κοιμίσει και κάποιος άλλος. Όλοι έχουν κοιλιές άλλωστε 🙂 Μεγαλωωωνουμεεεεεεε!!! Γίναμε άντρες! χαχα! Ο θηλασμός πήγε για μένα πολύ καλά και ο αποθηλασμός επίσης! Ούτε ένα κλάμα! Είμαι τόσο χαρούμενη! Απλά, χαρούμενα και γεμάτα περηφάνια! Χτες βράδυ μου είπε και ο άντρας μου πόσο περήφανος είναι για μένα για όλη αυτή την πορεία. Είναι τόσο όμορφο να το ακούς απο τον πατέρα του παιδιού σου!

Θυμάμαι μια γυναικολόγο που έλεγε στην μητέρα μου να με ενημερώσει πως πρέπει να κόψω τον θηλασμό (γύρω στον πρώτο χρόνο του Γιώργου) επειδή λέει μετά θα είναι τρομερά δύσκολο να τον κόψω. Και ο άντρας της είναι παιδίατρος, είπε, ήξερε και τα έλεγε! Τί θα του εξηγούσα τότε του Γιώργου; Τί θα καταλάβαινε? Θα έκλαιγε και δεν θα ήξερε γιατί η μαμά δεν του προσφέρει το στήθος της! Τώρα δίχως πολλά πολλά τα καταφέραμε μια χαρά. Και το στήθος αν και κλείσαμε πέντε μέρες άνευ θηλασμού είναι άδειο. Ούτε χαπάκια, ούτε τίποτα! Τι καλύτερο;

Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου μια πανέμορφη αρχή στον θηλασμό, μια εξαίσια διαδρομή και ένα υπέροχο τέλος στον θηλασμό σε όσες το επιθυμούν!

Advertisements

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

65 responses »

    • Ευχαριστώ euapap, να σαι καλά που στις αρχές του θηλασμού σε βρήκα και μου έδωσες ένα σορό πληροφορίες!!! Ευχαριστώ πολύ 🙂

  1. Ευχαριστούμε!!!! Κλείνουμε 3 εβδομάδες σχεδόν χωρίς θηλασμό και είμαστε πολύ καλά. Είμαι και εγώ ήσυχη ότι τώρα που θα γυρίσω στη δουλειά, δε θα μένει νηστική. Έχω ένα προβληματισμό, αν μπορεί κάποια από εσάς να με βοηθήσει! «οπως είπα είναι 3 εβδομάδες που δε θηλάζω, αλλά το γάλα δεν έχει κοπεί ακόμα. Βέβαια, έχει μειωθεί πάρα πάρα πολύ, αλλά δεν ξέρω τι να κάνω: να πάρω το χάπι ή να περιμένω λίγες μέρες ακόμα; Κάθε βοήθεια δεκτή!!!!!!!

    • Άννα το γάλα μπορεί να υπάρχει για καιρό ακόμη. Θα μειωθεί μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, αλλά μπορεί και για μήνες να πατήσεις το στήθος σου και να βγάζει γάλα. Δεν πρέπει να σε απασχολεί αυτό καθόλου. Αν πρήζεται το στήθος σου τότε μπορείς να βγάλεις λίγο γάλα (ακόμη και με το χέρι), έτσι ώστε να το νιώσεις αρκετά καλά. Η παραγωγή γάλακτος θα μειωθεί σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα (και το χάπι αυτό κάνει άλλωστε, μειώνει την παραγωγή). Το γάλα που έχει μείνει στο στήθος σου, θα το απορροφήσει μόνος του ο οργανισμός σου (όπως θα γινόταν κι αν έπαιρνες χάπι άλλωστε, γιατί δεν απορροφά και το γάλα που εχει μείνει στο στήθος)… Κι εγώ για καιρό είχα ακόμη γάλα, αλλά πλεον δεν έχω καθόλου 😉

  2. Βρήκα τυχαία τη συζήτησή σας και θα ήθελα να ρωτήσω κάτι σχετικά με το θηλασμό.
    Το παιδάκι μου είναι 7 μηνών και λίγων ημερών και ήδη από τον 6ο μήνα τρώμε και άλλες τροφές εκτός από το γάλα.
    Αρχικά δεν είχα πολύ γάλα και το παιδί για μεγάλο διάστημα άρχισε να χάνει βάρος και έτσι βάλαμε και συμπλήρωμα αλλά με πολύ υπομονή μετά τον τρίτο μήνα σταματήσαμε το συμπλήρωμα και τρέφεται αποκλειστικά με μητρικό γάλα.
    το τελευταίο καιρό έχω την αίσθηση ότι το γάλα μου έχει μειωθεί πάρα πολύ. Ειδικά από το ένα στήθος σαν να μην έχει καθόλου. Τα γεύματα με γάλα είναι δύο ένα το πρωί και ένα το βράδυ. Πως μπορώ να είμαι σίγουρη ότι το παιδί τραβάει γάλα και ότι δεν χορταίνει απλώς από τα άλλα γεύματα;

  3. Αλεξία καλώς μας βρήκες!
    Μηπως έχεις περίοδο ή ειναι να σου έρθει και γι αυτο νιώθεις μείωση στο γάλα; Να το έχεις υπόψην σου οτι αυτό θα συμβαίνει τις μέρες περιόδου ή/και ωορυξίας. Μετά θα επανέρχεται στα φυσιολογικά επίπεδα παραγωγής. Αν το μωρό δεν χόρταινε θα ζητούσε πιστεύω κι άλλο γάλα ή θα θήλαζε για παραπάνω ώρα μέχρι να χορτάσει. Πάντως πεινασμένο δεν θα έμενε χωρίς να σου το δείξει. Κάτι θα έκανε!

    Τα συγχαρητήρια μου για την προσπάθεια που έκανες για αποκλειστικό θηλασμό. Μπράβο σου!!!

  4. ‘Εχω ένα 11 μηνών κοριτσάκι το οποίο θηλάζω ακόμα αποκλειστικά. Η παιδίατρος μου είπε ότι πρέπει όταν χρονίσει να σταματήσει τον θηλασμό γιατί χρειάζεται να πίνει πολύ γάλα καθώς μεγαλώνει κ το μητρικό γάλα δεν είναι αρκετό σε ποσότητα. Προσπαθώ να της δίνω ξένο γάλα αλλά τις περισσότερες φορές αρνείται. Το πίνει μόνο όταν πεινάει κ δεν την καλύπτει το μητρικό γάλα. Ξέρω ότι τα παιδάκια που θηλάζουν κοιμούνται στο στήθος αλλά πότε θα μάθει να κοιμάται μόνη της χωρίς να κάνει πιπίλα το στήθος μου? Πως μπορώ σιγά σιγά να την κάνω να μην κοιμάται στο στήθος μου, τουλάχιστον το μεσημέρι (δεν είχαμε πρόβλημα το μεσημέρι, την θήλαζα κ έπαιζε με το κουκλάκι της στη κούνια κ κοιμόταν μόνη της χωρίς κλάματα αλλά τώρα τελευταία θέλει να κοιμάται στο στήθος μου πάλι). Για να πω την αλήθεια έχω κουραστεί κ εγώ με τον μεσημεριανό θηλασμό κ κάποιες φορές κ με τον βραδινό. Το καλό είναι ότι δεν ξυπνάει κατά τη διάρκεια της νύχτας για να θηλάσει. Πως μπορώ να κάνω πιο ανώδυνο τον αποθηλασμό κ πότε είναι η καλύτερη στιγμή για τον αποθηλασμό της μπέμπας μου?? Μου έχουν πει για παιδάκια μέχρι 4 χρονών που συνεχίζουν να θηλάζουν κ δεν μπορούν να τα αποθηλάσουν.

  5. Κοριτσια πραγματικα σας ζηλευω που ειχατε στηριξη (εστω και το ιντερνετ) για τα θεματα θηλασμου! Οταν γεννησα γνωριζα μονο 2 γυναικες που ειχαν θηλασει, που και οι 2 ειχαν ΤΟΣΟ φορτομενη μερα που τις εβλεπα μια φορα τη βδομαδα το πολυ και αυτο για πολυ λιγο. Τους τελευταιους 1,5 μηνες της εγγυμοσηνης και τον 1ο της κορης μου τους περασα στην πολη που ηταν η μαμα μου και μακρια απο «ευκολη προσβαση στο ιντερνετ» και νωριτερα ειχα ψαξει δεν ειχα ψαξει καθολου για το τι προβληματα θα μπορουσαν να παρουσιαστουν… Μηλαμε για τραγελαφικες καταστασεις, με την πεθερα σε αλλη πολη να περνει τηλ. να τις λεει ο αντρας μου «δεν σε ακουω, προσπαθουμε να μαθουμε να θηλαζουμε!» και αυτη να αρχιζει «κριμα το παιδακι το αφηνει και πειναει» «ρε μανα γαλα εχει η μικρη δεν το πιανει σωστα» «τι γαλα να εχει με τοσο μικρο στηθος! Δωστε του σκονη να ησιχασει» και τα ιδια την επομενη μερα! Στο νοσοκομειο κανεις δεν μου εδιξε τιποτα, μονο με μαλωσαν που δεν ειχα παρει μαζι μου: πιπιλα μπιμπερο και σκονη! Τελικα η μανα μου αγορασε και το πρωτο βραδυ δοκιμασα να της δωσω λιγο να ησιχασει και μπας και κοιμηθω και εγω (2 24ωρα αυπνη)! Αποτελεσμα: το ειπια εγω γιατι η μικρη μου δεν εκλεγε απο πεινα και εγω δεν ειχα φαει τιποτα ολη μερα! Ηταν μια αιδια!!!! ενα νεροπλυμα με μια γευση σαν αραιομενο αλευρι!!!
    τον πρωτο μηνα μαραθονειο δεν περασαμε αλλα η μικρη ετρωγε μονο απ το αριστερο (πολιτικοποιημενη απο βρεφος?), οποτε ειχαμε μαχες για να τα καταφερουμε, οριακα πολλες φορες για πετρωματα, ματωμενη θηλη και πολλα αλλα… Ο αντρας μοθ πειγε να μου πει να τα παρατισω και του ειπα απλα «αν προτημας τη μανα σου, τραβα, αλλιος κατσε εδω και ΒΟΗΘΑ» εβαλε μυαλο σε δευτερολεπτα! Τελικα τα καταφεραμε! Ο αντρας μου εφερνε καθε ειδους μικροβιο απ τη δουλεια και μονο η κορη μας δεν αρρωστενε απ ολα τα παιδακια! Η φυση και το ενστικτο μου με προστατεψαν και εκανα οσα επρεπε ή σχεδον σε καθε προβλημα!
    Αντεξαμε 17 μηνες με πολλες χαρες, οπου το σταματησαμε απ τη μια μερα στην αλλη λογο σοβαρης μολυνσης στα ματια μου! Τωρα στο 2ο ξερω! Οσο καιρο θελει θα θηλασω και ας λενε οτι θελουν οι γυρω μου!

    ΥΓ συγνωμη για το τεραστιο ποστ και για τα ορθογραφικα λαθη!
    ΥΓ2 ολα αυτα τα εγραψα για τις μανουλες που φοβουντε. Ξερω οτι εσεις τελιωσατε πλεον με ολα αυτα και μπραβο!
    ΥΓ3 σημερα ανακαλυψα το blog σου και ειμαι απιστευτα ενθουσιασμενη!!!

    • Τατουμ χαιρομαι που μπηκες κι εσυ στην παρεα μας 🙂

      Πριν να γεννησω ειχα διαβασει λιγα για τον θηλασμο. Ηξερα οτι ειναι οτι καλυτερο, οτι μπορει να πληγωθουν οι θηλες αλλα πανω κατω αυτα! Αποφασισα να θηλασω ομως αποκλειστικα. Μεναμε Χαλκιδα τοτε η μητερα μου δεν μας ειχε θηλασει (ειχε εσωτερικες θηλες και δεν την ειχε βοηθησει τοτε καποιος) και μετα απο μιαμιση εβδομαδα εφυγε για Ροδο (απο κει ειμαι). Φιλες που να εχουν παιδια ή να εχουν θηλασει, δεν ειχα. Μονο τη θεληση μου να θηλασω! Και θηλασα! Καποια προβληματα στην πορεια που ειχα τα απαντησα απο το ιντερνετ αλλα αν δεν ειχα βρει απαντισεις και παλι θα θηλαζα. Απλα δεν θα ειχα καταλαβει τι ηταν και πως τα περνανε κι αλλες. Και οταν αρχισα να διαβαζω το τι γινεται και τι πολεμος υπαρχει εναντιων του θηλασμου, ξεκινησα το μπλογκ μου για να βοηθησω οσο μπορουσα κι εγω 😉

      Οταν αποθηλασα τον γιο μου, μετα απο μια περιοδο (δηλαδη σε εναμιση μηνα σκεψου) εμεινα ξανα εγκυος. Αρα εμεινα διχως να θηλαζω γυρω στους 10 μηνες. Θηλαζω ακομη την κορη μου 27 μηνων τωρα, η οποια δεν δειχνει να αποθηλαζει ΠΟΤΕ! Χαχα! Απο το 2007 με λιγα λογια με διαλειμα 10 μηνων, ειμαι μια θηλαζουσα μαμα 🙂

  6. Χαιρετώ και χαίρομαι που έγινα μέλος ίσως στο πιο τρυφερό blog του διαδικτύου. Θέλω κι εγώ να μοιραστώ την εμπειρία μου και περιμένω σχόλια και συμβουλές. Λοιπόν, έχω δύο αγοράκια 29 και 14 μηνών. Στο πρώτο μου παιδί δεν κατάφερα να θηλάσω περισσότερο απο 3,5 μήνες και όχι αποκλειστικό. Πείστηκα κι εγώ, λόγω απειρίας, ελλειπούς πληροφόρησης, παιδιάτρου και συζύγου, να δώσω συμπλήρωμα γιατί το παιδί «δεν χόρταινε» κι έτσι σταδιακά ο θηλασμός μειωνόταν και το συμπλήρωμα αυξανόταν. Γενικά ήταν λίγο ανυπόμονο μωρό και αρκετά λαίμαργο αλλά πιστεύω ότι έφταιγε το ότι ταλαιπωρήθηκε στον τοκετό αρκετά με αποτέλεσμα να ανεβάσει πυρετό τις επόμενες μέρες και να τον βάλουν στην παρακολούθηση για πιθανή λοίμωξη. Όσο βρισκόταν εκεί εγώ πήγαινα κάθε τρεις ώρες που ήταν οι ώρες θηλασμού αλλά δυστυχώς τις περισσότερες φορές τον έβρισκα ταισμένο απο τις νοσοκόμες όπως και οι υπόλοιπες μαμάδες, μέχρι που φτάσαμε στο σημείο να παραπονεθούμε. Λογικό λοιπόν ήταν ο μικρός μου να μάθει στο μπουκάλι και το εύκολο φαγητό και να τσατίζεται που δεν είναι το ίδιο ευκολοπροσβάσιμο και στο στήθος της μαμάς. Όταν πήγαμε σπίτι ήμουν αποφασισμένη να το παλέψω και το έκανα αλλά οι επιρροές κυρίως του παιδιάτρου, ο οποίος τυχαίνει και συγγενής και του συζύγου με κάνανε να δεχτώ να του δίνω συμπλήρωμα γιατί έκλαιγε αρκετά λόγω «πείνας» όπως μου λέγανε και δεν ήθελα επουδενί το παιδί μου να υποφέρει γιατί εγώ επέμενα στον θηλασμό (έτσι πίστευα τότε). Τα ενοχικά μου αισθήματα ακόμα δεν μου έχουν φύγει αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να γυρίσω τον χρόνο πίσω. Το δεύτερο παιδάκι μου όμως…επειδή ήμουν πιο έμπειρη, πιο πληροφορημένη και πιο πεισματάρα (είχα μιλήσει και με μια καλή μαία που με βοήθησε πολύ ψυχολογικά) το θηλάζω ακόμα (14 μηνών). Δεν άκουσα κανέναν αν και πάλι τα ίδια μου λέγανε, ακόμα κι όταν έχασε περισσότερο βάρος απο το αναμενόμενο στο μαιευτήριο και ο παιδίατρος μου είπε να του δώσω συμπλήρωμα, εγώ άκουσα ΜΟΝΟ το ένστικτό μου και είπα ΟΧΙ η φύση δεν μπορεί να κάνει λάθος, Κλείνω τ αυτιά μου στις «σειρήνες» και το παλεύω μόνη μου. Είμαι πολύ περήφανη που τα κατάφερα και σιγά σιγά μπήκε κι ο σύζυγος μου στο ίδιο τρυπάκι με μένα και κατάλαβε κάποια πράγματα. Το «πρόβλημά» μου είναι ότι έχω ξεκινήσει δουλειά εδώ και δύο βδομάδες μετά την εξάντληση όλων των πιθανών αδειών που θα μπορούσα να πάρω όλο αυτό το διάστημα και αναγκαστικά επειδή δεν έχω άλλη λύση πήγα τα παιδιά στον παιδικό. Ο μικρός μου όμως δυσκολεύεται να προσαρμοστεί και δε λέει να ξεκολλήσει απο το στήθος μου με τίποτε. Δεν έχει πιάσει ποτέ του πιπίλα, μπιμπερό παραμόνο το στήθος μου. Αισθανομαι ότι έχει τρομερή εξάρτηση. Όσο μεγαλώνει τόσο πιο εξαρτημένος γίνεται και δεν ξέρω τι να κάνω. Επιθυμώ να αποθηλάσω αλλά πραγματικά δεν ξέρω πως. Δεν πιάνει τίποτε. Μέσα στη μέρα ξεχνιέται με τα γεύματα και τα παιχνίδια αλλά το βράδυ υπάρχει θέμα. Γενικά δεν έχω πρόβλημα με τροφές. Τα τρώει όλα και πίνει και φρέσκο γάλα. Έχω καταλάβει ότι πλέον το στήθος μου δεν είναι τροφή για εκείνον αλλά πιπίλα. Κι εδώ είναι που θέλω τη γνώμη σας και τη βοήθειά σας. Αναρωτιέμαι…μήπως έδειξα υπέρμετρο ζήλο στο να θηλάσει ο μικρός μου και το παράκανα με αποτέλεσμα να μην πιάνει πιπίλα;;; Περιμένω τα σχόλια σας…Με αγάπη Εύη

    • Σε ευχαριστώ για τα πολύ όμορφα λόγια σου για το μπλογκ μου 🙂
      Κοίτα τα περισσότερα παιδιά που θηλάζουν, δεν θέλουν την πιπίλα γιατί απλά εχουν γνωρίσει το ζωντανό πράγμα. Δεν τους κάνει αίσθηση το πλαστικό. Όταν φευγεις, εννοείται πως θα τα έπαιρνε στο κρανιο αρχικά, αλλά μετά θα συνηθίσει την κατάσταση κι εσύ το ίδιο. Μόλις γυρνας θα θέλει να πιει το γαλατάκι της μαμάς και ίσως αρχικά το βράδυ να βγάζει το άχτι του. Κολλημένα επίσης πάνω μας είναι και όταν βγάζουν δόντια, γιατί το στήθος μας είναι και παρηγοριά και παυσίπονο και η μέγιστη ασφάλεια. Και είναι μικρό μωρέ ακόμη. Μην περιμένεις να είναι σουπερ ανεξάρτητο. Ακόμη τώρα συνειδητοποιεί πόσο ανάγκη σε έχει και δεν θέλει να σε χάσει, αλλα δεν θα είναι έτσι πάντα. Θα γινει μια χαρα ανεξάρτητο και δεν θα γυρνάει καλά καλα να σε κοιτάξει! Και όσο περνάει ο καιρός, θα αλλάζει και θα το δεις κι εσύ. Τα παιδια προσαρμόζονται. Παίρνουν τον χρόνο τους αλλα τελικά προσαρμόζονται. Υπομονή και πολλή αγάπη θέλει. Μέχρι στιγμής σε είχε συνέχεια μαζί του και τώρα όχι. Είναι ένα σοκ κι αυτο 😉

  7. ΚΑΛησπέρα βρήκα την σελίδα σας τυχαία αλλά όλα πολύ όμορφα.
    ΕΊμαι στη φάση που επείγει να κόψω τον θηλασμό γιατί εχω αιμορραγία. Θηλάζω 2.5χρονιά του έχει γίνει τόσο συνήθεια όμως που θα ήθελα να σταματήσει όμορφα. Ο γιατρός μου είπε να πάρω το χάπι. ΔΕΝ θέλω να σταματήσω αλλά ΔΥΣΤΥΧΏΣ δεν υπάρχει άλλη λύση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s