To ξύλο μειώνει την εξυπνάδα των παιδιών!

Standard

 

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_28/09/2009_299504

Hμερομηνία :  28-09-09

 

Ένα χτύπημα με την παλάμη στα μαλακά του παιδιού, ενδέχεται να προκαλέσει κάτι πολύ περισσότερο από δάκρυα. Μπορεί να μειώσει το IQ, σύμφωνα με τον Αυστραλό κοινωνιολόγο, κ. Μάρι Στράους, ο οποίος μελέτησε την επίδραση του ξύλου στα παιδιά επί 40 χρόνια.

Έχοντας ως δείγμα 800 παιδιά, ηλικίας μεταξύ 2 και 4 χρόνων, μελέτησε επί 4 χρόνια την επίδραση του ξύλου και συμπέρανε ότι εκείνα που έτρωγαν ξύλο είχαν IQ πέντε βαθμούς χαμηλότερο από εκείνα που δεν υποβαλλόταν σ’ αυτήν την μέθοδο επιβολής πειθαρχίας.

Σε παιδιά ηλικίας μεταξύ 5 και 9 χρόνων, που πήραν μέρος στην ίδια έρευνα, διαπιστώθηκε ότι το ξύλο μείωνε το IQ τους κατά 2,8 βαθμούς.

Ο κ. Στράους επισημαίνει ότι το αποτέλεσμα της έρευνάς του έχει μεγάλη σημασία για τη φυσιολογική ανάπτυξη των παιδιών όλου του κόσμου.

Αλλά και η ψυχολόγος, δρ. Τζούντιθ Κέννεντι, από το Σίδνεϊ, υποστηρίζει ότι ενώ ένα ελαφρό χτύπημα στα οπίσθια, αραιά και που, δεν πρόκειται να έχει τραυματική επίδραση στο παιδί, το συχνό ξύλο, σίγουρα έχει βλαβερή επίδραση, επηρεάζοντας ακόμη και τη συμπεριφορά του.

http://www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Advertisements

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

10 responses »

  1. Σίγουρα δεν βγήκε απ’ τον παράδεισο 😉 Αυτό όμως προκαλεί κάποιες σκέψεις στο μυαλό όλων εκείνων από εμάς που μεγαλώσαμε – άλλος λίγο άλλος πολύ – με «δόσεις» ξύλου. Αφού, δηλαδή, είμαστε τόσο έξυπνοι και ευφυείς παρόλο το ξύλο που φάγαμε απ’ τους γονείς και ακόμα περισσότερο απ’ τους δασκάλους μας, πόσο έξυπνότεροι θα είμασταν αν το είχαμε … στερηθεί;;; Και τα παιδιά μας; Πόσο εξυπνότερα θα ήταν και αυτά;
    Εδώ τελειώνουν οι (αστείες) σκέψεις, τα ερωτήματα και οι προβληματισμοί και σαν παππούς δηλώνω ανεπιφύλακτα πως ασπάζομαι πλήρως τη νέα αντίληψη ανατροφής των παιδιών που θεωρεί το ξύλο – και τη μεγάλη «παρέα» του – αντιπαιδαγωγικό. Ούτε καν «στα μαλακά»! Δεν χρειάζεται κριτική ή ανάλυση των παλαιότερων μεθόδων και φιλοσοφιών ανατροφής. Έφυγαν και τελείωσαν. Πήραμε τα μαθήματά μας και γνωρίζουμε πως χωρίς το ξύλο και τη βία είναι πολύ καλύτερα.

  2. Κι εγώ το ίδιο σκεφτόμουν πάδρους μου! Πόσο έξυπνη θα ήμουν άραγε? Χεχε 🙂

    Πάντως αυτό που έχω καταλάβει, είναι το πόσο δύσκολο είναι καμιά φορά, πάνω στα νεύρα σου να κρατηθείς και να μην δώσεις μια στον ποπό ή να μην χρησιμοποιήσεις κάτι να τα φοβερίσεις λίγο για να κάνουν αυτό που τους ζητάς πόσην ώρα, ή να τα κάνεις να σε «φοβούνται» και λίγο για να υπακούουν γρηγορότερα με το που υψώσουμε λίγο την φωνή μας! Και μετράς μέχρι το δέκα και σου περνάει βέβαια το νεύρο και τελικά φτάνεις σε σημείο να προσπαθείς να μη γελάσεις! Αλλά είναι σίγουρα πιο δύσκολο πιστεύω αυτό. Θέλει πείσμα από τον γονιό και να το έχει βάλει στόχο πολύ σημαντικό. Και πάλι αναρωτιέμαι καμιά φορά αν θα καταφέρω να τον κρατήσω αυτόν μου τον στόχο, στα πολύ δύσκολα… Μακάρι!

  3. Χαχα Λυδία βλέπω και την εξυπνάδα και το χιούμορ το πήρες απο τον μπαμπάκα σου!! 😆

    Λυδία το θέμα ειναι να μην γίνεται κάτι κατ’εξακολούθηση πιστεύω. Τώρα καμιά φορά και η υπομονή χάνεται και άτσαλα μπορεί να φερθούμε στα παιδιά, αλλά εκεί πρέπει μετά να το ξαναπλησιάζουμε το παιδί και να ζητούμε και συγγνώμη και να εξηγούμε και το λόγο που το κάναμε. Οχι βέβαια γιατί ήταν «κακό» παιδί, αλλά γιατί αυτό που έκανε, η πράξη του μας οδήγησε εκεί. Τι να κάνουμε κι εμείς άνθρωποι είμαστε…αχ τι δύσκολο πράγμα!!!

    Παππού Χρύσανθε έχω κι εγώ ένα ωραίο άρθρο να το δείτε
    http://wp.me/pvNo4-ps , μου σχολιάζει και η γυναίκα του Νίκου Πιλάβιου του γνωστού παραμυθά, και πάνω κάτω τα ίδια με σας λεει! 🙂 🙂

    • Σίγουρα, Αριάδνη, «επιτρέπονται» οι εξαιρέσεις και τα λάθη, όμως και πάλι το παιδί πληγώνεται και αυτό η καρδιά του Παππού Χρύσανθου δεν μπορεί να το αντέξει ούτε για το Γιώργο (της Λυδίας μου) ούτε για τη Μαργαρίτα (του Στέφανου μου). Θέλει μεγαλύτερη προσπάθεια πιστεύω απ’ τη μεριά μας. Τις προάλλες πήγε να αγγίξει το αντικουνουπικό ο Γιώργος και φώναξα απότομα/ανακλαστικά «Μη, Γιώργο!» Αμέσως βούρκωσε και μου είπε, «Εγώ λίγο μόνο άγγιξα». Τον πήρα αγκαλιά και του ζήτησα συγνώμη εξηγώντας του την αντίδρασή μου. Στην αγκαλιά μου έχυσε πιο πολλά δάκρυα 😦 Όλα συνέχισαν με γλύκες και χαρές, αλλά εγώ ακόμη δεν το ξέχασα…. 😦
      Ίσως/Σίγουρα είμαστε υπερβολικοί και υπερευαίσθητοι. Σε παλιότερες εποχές δεν υπήρχε περιθώριο για τέτοιες «πολυτέλειες». Στην εποχή μας όμως μπορούμε και αφού μπορούμε ας το χαρούμε και εμείς και τα παιδιά μας. Αρκεί να μην ξεχνούμε να τα προετοιμάζουμε με έξυπνους και διακριτικούς τρόπους για τη «σκληρή» ζωή εκεί έξω…
      Το άρθρο το αποθήκευσα να το δώ κάποια στιγμή. Ευχαριστώ!

      • Σαν να ακούω τον πατέρα μου!! Ετσι ειναι οπως τα λέτε και καθόλου υπερβολικοί και υπερευαίσθητοι δεν είσαστε!!
        Αντε τώρα έρχεται και το νέο εγγονάκι, ποιός σας πιάνει!!! 🙂 🙂 🙂

        Κι ο δικός μου(Αχιλλέας 2.5χρονών) προχθές τον μάλωσα και γύρισε και μου είπε με ύφος παραπονεμένο «παπάω (σ’αγαπάω) μαμά»….μάτωσα σας μιλάω, οπως λέτε ακόμη δεν το ξέχασα και δεν πρόκειτε να το ξεχάσω. Με λόγια, υπομονή και κατανόηση μπορούμε σαφώς να επιτύχουμε πολλά περισσότερα. 🙂

  4. Ωραία κουβέντα πιάσατε και με συγκινήσατε πρωινιάτικα. Η αλήθεια είναι οτι και να ξεφύγουμε τελικά εμείς λίγο, το βλέμμα και τα σχόλια του/των παιδιού/ων μας, μας φέρνουν στον ίσιο δρόμο. Πάλι καλά 😉

  5. ΜΑΣ ΣΥΓΚΙΝΗΣΑΤΕ ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ, ΤΑ ΚΡΑΤΗΣΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΨΑΤΕ. ΕΥΧΟΜΑΙ (ΓΙΑΤΙ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ) ΝΑ ΜΗΝ ΣΗΚΩΣΩ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΠΟ ΤΗΣ.
    ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ( 17 ΜΗΝΩΝ) ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΜΑΛΩΝΩ ΕΠΕΙΔΗ ΘΥΜΩΣΑ (2 ΦΟΡΕΣ ΕΓΙΝΕ) ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ (ΕΚΕΙ ΒΑΖΕΙ ΤΑ ΚΛΑΜΑΤΑ) ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΗΓΩ ΤΙ ΜΕ ΕΝΟΧΛΗΣΕ (ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΟΜΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ ‘Η ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΗΣ ΜΙΛΑΩ?)
    ΟΤΑΝ ΑΠΛΑ ΤΗΣ ΛΕΩ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΥ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΕ ΚΟΙΤΑΕΙ ΛΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ ΜΕ ΕΠΕΞΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ Μ ΑΚΟΥΕΙ ΤΕΛΙΚΑ.

  6. Αντωνία στο εύχομαι!
    Δεν θεωρώ οτι είναι πρόβλημα να παρηγορίσεις με αγκαλιά το παιδί σου οταν βάζει τα κλάμματα μετά από «μάλωμα». Αυτό δείχνει στο παιδί οτι ενώ μπορεί να θυμώνεις ή να μην σου αρέσει η πράξη που έκανες (εφόσον τους το εξηγείς οπως λες ταυτόχρονα), συνεχίζεις να τα αγαπάς το ίδιο. Και αυτό επίσης καλό είναι να το λές. «Σε αγαπάω μωρό μου, αλλά δεν μου αρέσει να κάνεις ….»! Δεν δείχνει αδυναμία, δείχνει αγάπη και σεβασμό, γιατί αυτά, αυτό ακριβώς φοβούνται. Οτι δεν τα αγαπάμε! 😉

  7. Μόλις διάβασα ένα άρθρο σε έναν έγκυρο ιατρικό ιστότοπο για το θέμα αυτό. Παρουσιάζει την έρευνα και ταυτόχρονα αναφέρεται στις κριτικές που έγιναν από άλλους ειδικούς, οι οποίοι επισημαίνουν πως τα συμπεράσματα πρέπει να επιβεβαιωθούν από περισσότερες παρόμοιες έρευνες γιατί μια έρευνα δεν είναι αρκετή. Προφανώς για λόγους εντυπωσιασμού η Ελληνική εφημερίδα αναφέρθηκε μόνο στην έρευνα καθαυτή και όχι στο διάλογο που ακολούθησε. Δείτε το άρθρο εδώ:
    http://www.medicinenet.com/script/main/art.asp?articlekey=105943

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s