Όλα του Γιώργου… εύκολα!

Standard

 

Και εννοείται οτι δεν μιλάω για τον Παπανδρέου, αλλά για τον δικό μου ολόδικό μου Γιώργο! Και όταν λεω εύκολα, εννοώ κατά τις δικές μου δυνάμεις και κατά πως περίμενα ίσως κάποια πράγματα για το μεγάλωμα του.

13-9-10

Δεν ξέρω αν έχει σχέση η φιλοσοφία μεγαλώματος που επιλέξαμε με τον άντρα μου. Το οτι δεν έμεινε να κλαίει ποτέ για παρισσότερη ώρα από όσο χρειαζόταν για να πάμε κοντά του. Το οτι τον θήλαζα μέχρι σχεδόν να του φύγει το μεγάλο ενδιαφέρον και η ανάγκη. Το οτι δεν το φοβερίσαμε ποτέ, αλλά του λέγαμε πάντα αλήθεια για οτιδήποτε. Το οτι τον αφήσαμε να κοιμάται στο κρεβάτι μας ακόμα και τώρα όποτε το θέλει. Το οτι δεν τον έχουμε δείρει ποτέ, ούτε καν στον ποπό, ούτε καν απαλά κάπου. Το ότι τα συζητάμε όλα (ακόμη και τις τιμωρίες του), το οτι σεβόμαστε τις επιλογές και τις προτιμήσεις του. Το οτι είμαστε διαλακτικοί μαζί του, αλλά και πάλι χωρίς να του κάνουμε όλα τα χατήρια. Το οτι δεν τον πιέσαμε ποτέ για τίποτα σχεδόν (εκτός αν ήταν απόλυτη ανάγκη) και τον αφήσαμε να έχει τον χρόνο του για όλες τις αλλαγές που συμβαίνουν σε ένα παιδί της ηλικίας του… Μπορεί και τίποτα από αυτά! Μπορεί απλά να ήταν έτσι από τη στιγμή που γεννήθηκε και απλά τώρα τον μαθαίνουμε. Ποιός ξέρει – και πως μπορούμε να το μάθουμε άλλωστε;

Μας έχει διευκολύνει πάντως σε τόσα μα τόσα πράγματα καθώς μεγάλωνε! Αν εξαιρέσουμε τα αρκετά εως πολλά ξυπνήματα του μέχρι τα ενάμιση που άρχισε να κοιμάται σερί ή έστω αν ξυπνάει να μην ζητάει γάλα αλλά να ξανακοιμάται, αν εξαιρέσουμε το γεγονός οτι ήθελε να είναι συνέχεια στην αγκαλιά μου όταν ήταν μωρό και δεν έμενε μόνο του ούτε για λίγα λεπτά (εκεί πραγματικά με έσωσε το babywearing), όταν άρχισε να μεγαλώνει, ήταν και είναι δηλαδή το καλύτερο φυσιολογικό παιδί!

Τρώει από όλα. Η μεγάλη του αγάπη είναι τα λαχανικά και τα φρούτα! Μπρόκολο, καρότο, κολοκυθάκι με τις χούφτες και το στόμα μπουκωμένο! Κι ας είναι πιατάκι δίπλα σε παστίτσιο!!! Μήλα, αχλάδια, μπανάνες, πορτοκάλια, κάστανα, κουάκερ, σταφίδες, αμύγδαλα, μαύρο ψωμί, ρύζι, μακαρόνια, πατάτες. γλυκοπατάτες, φακές, φασόλια, κλπ! Νομίζω πως τα μόνα φαγητά που δεν του αρέσουν ίσως να είναι μπάμιες, ε και το κρέας το κόκκινο δεν το πολυτιμά, αλλά από την άλλη ούτε κι εγω… Μα όλα τα τρώει! Και τώρα εκεί που αναρωτιόμουν αν θα έπρεπε να θέλει πιο πολύ να τρώει μόνος του (το είχε ξεκινήσει παλιότερα και μετά το βαρέθηκε το σπορ), άρχισε πάλι μόνος του δίχως να του πει κάποιος κάτι.

30-5-10Στους γιατρούς δεν έχει κλάψει με εμβόλιο, εξετάσεις, κλπ. Του λέμε τί θα του κάνει ο γιατρός και περιμένει υπομονετικά να τελειώσουμε και να φύγουμε! Θυμάμαι στο πρώτο του εμβόλιο το πόσο είχα αγχωθεί που θα κλαίει, που τί θα κάνω αν θα ανεβάσει πυρετό, αν, αν αν… Και τίποτα. Του έβαλε το εμβόλιο, πήγε να τα πάρει λίγο, αλλά με την αγκαλίτσα τα ξέχασε όλα! Και είχα μια τόση μα τόση περηφάνεια μέχρι που αναρωτήθηκα μήπως δεν νιώθει τον πόνο! Χαχα, έτσι για να αγχωνόμαστε με κάτι 😆

Όταν μετακομίσαμε Ρόδο απο Χαλκίδα, πριν από ένα χρόνο και κάτι, όλα χαρούμενα. Διάβαζα για εφιάλτες, για κλάματα, για προβληματισμό… Τίποτα. Του εξηγήσαμε από πριν τί θα κάνουμε, πώς θα γίνουν όλα, πως θα ανοίξουμε την κούτα με τα παιχνίδια του και θα τα βάλουμε όλα στο καινούργιο τους σπίτι και όλα μια χαρά!

Με τις πάνες μέσα σε ένα 2ήμερο είχε καταλάβει την διαδικασία και άρχισε να ζητάει το γιογιό του και στην εβδομάδα την τουαλέτα. Είχαμε τα ατυχηματάκια μας, αλλά ενώ περίμενα οτι θα έπαιρνε καιρό το όλο θέμα και είχα προετοιμαστεί για δύσκολα μου το έκανε τόσο εύκολο το όλο θέμα και μέσα σε δέκα μέρες δεν φορούσαμε πλέον πάνες την μέρα, εντός και εκτός σπιτιού!

Με τον αποθηλασμό; Ο τέλειος αποθηλασμός! Έγινε στην ουσία κατά λάθος, το συνεχίσαμε και μέσα σε 2 μέρες είχε αποθηλάσει! Δεν το περίμενα! Κάθε μέρα αναρωτιόμουν αν θα μου ζητήσει γάλα μαμάς, αλλά δεν συνέβη παρά μόνο μια φορά που μάλλον ψιλοβαριόταν και με μια αλλάγη συζήτησης ξεχάστηκε το θέμα! Μετά απο 2 χρόνια και 2 μήνες κόπηκε το αγαπημένο του συνήθειο δίχως κλάμματα, δίχως πρηξήματα στήθους, χαπάκια και τύψεις…

Από φοβίες ή θέματα αποχωρισμού κανένα! Όσο «αγκαλίτσας» ήταν μικρός που προτιμούσε να παρακαλουθεί τον κόσμο κινούμενος στα χέρια της μαμάς παρά από το ρηλάξ του, άλλο τόσο κοινωνικός και ανεξάρτητος έχει αποδειχθεί μέχρι στιγμής οτι είναι. Δεν έχει φοβηθεί όταν μένει κάπου μόνος του δίχως μαμά και μπαμπά, δεν έχει κλάψει ποτέ επειδή τον αφήνουμε με παππούδες για να πάμε βόλτα. Ακόμα και εκεί γύρω στους 6 τους μήνες που αρχίζουν να φοβούνται και να μην θέλουν να αποχωριστούν τους γονείς τους. Δεν τον κοροϊδέψαμε βέβαια και ποτέ. Δεν τον αφήσαμε να παίζει κοιτάζοντας αλλού και να φύγουμε άρον άρον πριν προλάβει να μας πάρει χαμπάρι οτι φεύγουμε! Πάντα του λέγαμε οτι θα φύγουμε και θα έρθουμε αργότερα, φιλάκι και χαιρετούρα – αλλιώς πώς θα μας εμπιστευόταν αργότερα;

Και το καινούργιο του επίτευγμα, το οποίο ακόμα δεν μπορούμε να πιστέψουμε οτι θα κρατήσει; Εκεί που ένα βράδυ τον πήγαινε ο άντρας μου για ύπνο στο κρεβάτι μας αυτός έστριψε στην πόρτα που είναι πριν το υπνοδωμάτιό μας για να κοιμηθεί στο κρεβάτι του. Λέγαμε και σκεφτόμασταν να ξεκινήσουμε πιο τακτικά να τον βάζουμε στο κρεβατάκι του για ύπνο. Περίμενα να φύγουν μουσαφίρηδες και να στρώσω το κρεβάτι του με τα καινούργια του παπλώματα, να κάνουμε ολόκληρο θέμα για το πόσο ωραίο κρεβάτι έχει κλπ. και να ξεκινήσουμε. Έστω για να ξεκινά ο ύπνος εκεί ώστε όταν γεννηθεί η μπουμπούκα μας να έχω κάποια ώρα το βράδυ που να μην ξυπνάει τον Γιώργο ή που ο Γιώργος να ξυπνάει την μικρή… Και 3-4 μέρες πριν φύγουν οι επισκέπτες του φάνηκε ωραία ιδέα να κοιμάται εκεί! Και πως κοιμήθηκε; Ενώ συνήθως ξαπλώναμε μαζί του και μετά από ιστορία, κάναμε τους κοιμισμένους μέχρι να κοιμηθεί (βέβαια πολλές φορές μας έπαιρνε όντως ο ύπνος), τώρα του λέμε ιστορία, του δίνουμε φιλάκι, φεύγουμε από το δωμάτιο και κοιμάται μόνος του!!! Δηλαδή, helloooooooo!!! Τι ακριβώς συμβαίνει; Πόσο εύκολα μας τα έχει κάνει όλα αυτό το παιδί;

Μας έχει κάνει πεισματάκια, μας έχει πήξει στα «οχι» την περίοδο που λένε και τα βιβλία οτι θα το κάνει, αλλά όχι υπερβολικά πράγματα που δεν καταλαγιάζουν με τη συζήτηση. Τα βλέπουμε και λίγο χιουμοριστικά πολλές φορές τα πράγματα. Π.χ. μια φορά που δεν του έκανα το χατίρι για κάτι έπεσε κάτω και καλά για να βάλει τα ψεύτικα κλάμματα! Το πήρα στο αστείο κι εγώ και καλά οτι ο Γιώργος μου κάνει το χαλάκι και θα σκουπίσω τα πόδια μου. Τον γαργάλησα με τα πόδια, και όλα ξεχάστηκαν στο λεπτό! Είναι παιδί έχει κάποιες μέρες υπόδειγμα και μερικές που το βράδυ λες αγύριστη να ‘ναι! Δεν με έχει προβληματίσει όμως σαν συμπεριφορά, ειδικά σ’αυτά που λέμε οτι πρέπει να αλλάξουμε ή να κάνουμε το παραπάνω βήμα και αναρωτιόμαστε πώς πρέπει να το κάνουμε, οτι θα πρέπει να έχουμε υπομονή, οτι θα πάρει καιρό, κλπ, εκεί μας βγαίνει πάντα ασπροπρόσωπος και μένουμε να τον κοιτάμε καλά καλά και να κοιταζόμαστε μεταξύ μας με ένα δύσπιστο/περήφανο βλέμμα!

Εννοείται οτι είμαι η μαμά του και τα βλέπω όλα πολύ πιο ρόδινα ίσως από όσο είναι. Ολόκληρη ωδή στον Γιώργο έγραψα – δε φαίνεται; Αυτό το μπλόγκ όμως το έχω ξεκινήσει με αφορμή τον Τζώρτζη μου, να μην περηφανευτώ λοιπόν κι εγώ για το παιδί μου, το καμάρι μου, το μικρό μου θαύμα, τον λόγο της μεγάλης μου περηφάνιας; Και πού καλύτερα από εδώ; 🙂

Advertisements

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

19 responses »

  1. Και βέβαια να υπερηφανεύεσαι!!! Ο Γιώργης σου είναι αστέρι αλλά κι εσείς το ίδιο, να είσαι σίγουρη οτι εσείς βάλατε το χεράκι σας για την συμπεριφορά του…. Τα παιδιά έρχονται με κάποιες καταβολές οΚ αλλά απο εμάς εξαρτάται τι παράδειγμα και τι αξίες θα μεταδόσουμε. Ανάλογα με αυτό που δίνουμε, εισπράτουμε κιόλας… Μπράβο σας ρε συ, μπράβο και του Τζώρτζη σας, μπράβο και σε σας. Αντε να έρθει και η μπουμπουκίτσα σας τώρα να έχεις διπλή περηφάνεια!!!! 🙂 Αχ με συγκίνησες!!!
    Οι φώτο φοβερές!!!

  2. Αριαδνη μου, ευχαριστώωωωωωω! Με νιώθεις ε?
    Η μπουμπούκα ευχόμαστε να μας βγεί σαν τον Τζώρτζη μας, απλά λίγο πιο εύκολη στον ύπνο το βραδάκι 😉
    Θυμάσαι τα ξενύχτια και τα ξυπνήματα που μετρούσαμε την επόμενη; Τώρα εσύ ξαναξεκίνησες βέβαια, αλλά σε λίγους μήνες, κι εγώ μαζί σου ένα από τα ίδια θα συζητάω!
    Φιλάκια σου και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λογάκια φιλενάδα. Ούτε ο Αχιλλούκος σου πάει πίσω βέβαια, αλλά και ο μικρός μια χαρά βλέπω ακολουθεί τα χνάρια του! Μπράβο και σε σας, με λίγα λόγια 😉

  3. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΛΥΔΙΑ ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΜΕΛΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ. ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΣΟΥ ΕΜΜΕΣΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΣΑΙ ΚΑΙ Σ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΓΡΑΨΑ. ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΠΟΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΧΑΙΡΟΜΟΥΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΗΣ ΛΕΓΑΜΕ, ΕΞΗΓΟΥΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΛΟ ΜΕΧΡΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΓΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΥΣΚΟΛΕΨΕ ΠΟΥΘΕΝΑ. ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΤΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΕ ΑΥΤΟ ΙΣΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΤΗΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΑΜΕ ΚΑΙ ΟΝΤΩΣ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΟΥΤΕ ΕΓΩ ΝΑ ΤΗΣ ΛΕΩ ΨΕΜΑΤΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΦΕΥΓΕΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΗΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ. ΛΕΣ ΝΑ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ ΕΤΣΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΑΜΕ ‘Η ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΑ ΕΠΕΙΔΗ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ (ΒΛΕΠΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ) ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ? ΤΩΡΑ ΒΕΒΑΙΑ ΘΑ ΔΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ. ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ…

    • Αντωνία, καλό είναι να χαιρετάμε τα παιδιά μας όταν φεύγουμε για κάπου γιατί έτσι καταλαβαίνουν οτι θα γυρίσουμε πάλι (εφόσον τα έχουμε συνηθίσει έτσι)… Από τους 6 μήνες και μετά αρχίζουν να διαχωρίζουν τον εαυτό τους από τα αγαπημένα τους πρόσωπα και έτσι παθαίνουν το άγχος του αποχωρισμού (εφόσον δεν είμαι ένα με την μαμά, η μαμά μπορεί να φύγει και να μην ξαναγυρίσει!!!). Περνάει αυτό μετά από μερικούς μήνες αλλά βοηθάει το να λέμε οτι φεύγουμε και θα ξαναγυρίσουμε. Να μην παρατείνουμε τον αποχαιρετισμό σε περίπωση κλάμματος γιατί μέχρι τελευταία στιγμή ελπίζουν πως θα μείνουμε, και όταν γυρίσουμε να μην το κάνουμε πάλι μεγάλο θέμα 😉
      Επίσης, δε φοβερίζουμε ΠΟΤΕ τα παιδιά μας λέγοντάς τα οτι αν δεν είναι καλά ή αν δεν κάνουν κάτι που τα ζητάμε θα φύγουμε! Στην ουσία όταν το κάνουμε αυτό τα φοβερίζουμε με τον χειρότερό τους φόβο, με αποτέλεσμα αν ποτέ φύγουμε (για βόλτα ή οτιδήποτε), να αναρωτιούνται αν έκαναν κάτι κακό και αν θα γυρίσουμε ξανά 😦

  4. Na ton xerese Lidiaki kai me to kalo kai i zouzouna sou !!!Mou thimises thn proth mou kori …Otan irthe kai h deuteri den sou leo tipota !!!!!! Auto pou bohthise ta panta einai auto pou eipes kai esi bazeis to paidi mesa se ola tou milas kai tou simperiferesai san na einai megalo paidi den tou les anakribies kai psemata……… perimene thn adelfi tis san ti kai otan thn ferame spiti (an kai eixe erthei kai sto nosokomeio kai epsaxne thn kilia mou pou eixe mikrini (ligo) kai den kouniotan pia!!!!!!Tis thn empisteutika amesos tis thn edosa kai thn kratise eiden oti den einai koukla alla kounietai kleei kai thelei frontida thn ebaza na me bohthaei na frontizoume to moro kai me to thema thilasmou mia xara kai fisika zileuei fisiologika alla mono tous allous pou peutoun me ta moutra sthn mikri kai arxizei ta dika tis einai dikia mas i Mpempa mhn akoumpas thn adelfi mou kai tetoia!!!!!!!Exoun poli plaka!!!!Emeis pame kai sxoleio ekei na deis super mathenei poli omorfa pragmata!!!!Ego logo douleias anagkastika na thn Pao 2 xronon paidiko!!!Alla mia xara einai poli euxaristimenh kanoun kali douleia!!!!!Tou xronou to Septembri tha paei kai h mikri mexri tora boithane h giagiades mono to ena paidaki omos kai mou kratane to moro mexri na ginei kai auth 2 xronon na paei sxoleio!!!!!Alla kai h deuteri einai poli kai do3a to theo kalo moraki ligo tempela bebaia einai 1 etous den perpataei kai den mila h Megali ta ekane kai ta dio(kai 2 xronon prin paei paidiko eixe kopsei tin pipila kai to pampers) enos etous kai mas eixe kalomathei to mono mou problima einai oti den pernei pipila katholou kai bazei to daktilo tis pos tha tis to kopso…………..???????????????????????????
    Auta mi sas zalizo me ta dika mas!!!!!!! Filia stis manoules kai pali Lidia mou me to kalo euxomai!!!!!!!

    • Εύη, πολύ χρήσιμες οι συμβουλές σου, ευχαριστώ πολύ!
      Για την πιπίλα ή το δάχτυλο, δεν έχω να σου προσφέρω συμβουλές. Εμένα δεν πήρε την πιπίλα, παρά μόνο για έναν μήνα και δεν πιπίλισε το δάχτυλό του (το οποίο νομίζω πως είναι και πιο δύκολο να κοπεί). Ίσως της περάσει από μόνο του, βλέποντας και κάνοντας. Μην αγχώνεσαι από τώρα. Αστο να αγχωθείς όταν θα πρέπει 😉

  5. ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΑΚΙ ΔΟΥΛΕΥΑ ΩΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ…..ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ……ΠΧ ΕΙΧΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΠΟΥ ΕΤΡΩΓΕ ΑΚΩΜΑ ΑΛΕΣΜΕΝΑ….ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΕΜΑΘΑ ΟΤΙ Η ΜΑΜΑ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙ’ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΜΙΚΡΗ ΕΙΧΕ ΠΝΙΓΗ ΜΕ ΜΗΛΟ!!!!!!ΑΛΛΟ …Η ΜΑΜΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΑΝΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΘΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ ….ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΠΛΑΘΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ….ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΥΣ ΜΑΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΑΜΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΑΣ!!!!ΑΡΑ ΔΥΔΙΑ ΜΟΥ Ο ΓΙΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΓΟΝΕΙΣ!!!ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!!!ΑΝΤΕ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ Η ΚΟΡΟΥΛΑ ΣΑΣ…

    • Μαρία, έχεις δίκιο! Ειδικά για τις φοβίες που περνάμε στα παιδιά μας! Είναι πολύ κρίμα να το κάνουμε αυτό, αλλά πρέπει να είσαι πολύ αληθινός με τον εαυτό σου, για να γνωρίζεις τις φοβίες σου και να προσπαθείς πραγματικά να μην τις μεταδώσεις! Πάντως όπως και να ‘χει, μηχανάκι στον Γιώργο δεν ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να πάρω! 😆

  6. Να τον χαίρεσαι τον συνωνόματο Λυδια. Να στε καλά να μεγαλώσετε και τα δυο παιδιά σας όμορφα με τόση αγάπη. Κι εμείς θα μαστε εδώ να σας παρακολουθούμε και να ακούμε τις συμβουλές μας .
    Εμείς μετά την απόλυτη νιρβάνα των δύο πρώτων χρόνων όπου δεν κατάλαβα τι πάει να πει μωρό, τι πάει να πει γκρινιάζει το μωρό, τι παει να πει δεν κοιμάται το μωρό, τι πάει να πει δεν τρώει, μιλάμε απόλαυση. Πάνες τις κόψαμε στο πιτς φιτίλι 23 μηνών. Μετά τα δύο ζήσαμε το απίστευτο τρέξιμο, μιλάμε για χιλιόμετρα το περυσινό καλοκαίρι. Η πρώτη προσαρμογή στον παιδικό στα 2,5 ήταν πάρα πολύ εύκολη. Φέτος στα 3 τα πράγματα δυσκόλεψαν, περάσαμε πολλές φάσεις, πχ. αφαγίας απόλυτης, περιορισμού πολλών φαγητών που πριν έτρωγε. Η δεύτερη προσαρμογή στον παιδικό ήταν σαφώς πιο δύσκολη. Περάσαμε φάση που χτυπαγε, μιμούμενο άλλο παιδάκι, και δεν μπορούσαμε με τίποτα να τον πείσουμε να αλλάξει γνώμη. Τη φάση του απόλυτου όχι. Γενικά όταν δεν έχω δουλειά και είμαι δίπλα του, όταν έχω χρόνο, άνεση κτλ. πχ. το καλοκαίρι, περνάμε ζάχαρη. Οταν βιάζομαι όμως για τη δουλειά μου, όταν είμαι κουρασμένη, όταν είμαι στεναχωρημένη και δεν υπάρχει εναλλακτική να τον απασχολήσει, σαφώς τα πράγματα δυσκολεύουν και υπάρχουν εντάσεις γιατί κι εγώ σαφώς άνθρωπος είμαι αλλα κι αυτός περνάει φάση εγωισμού. Ξύλο δεν έχω ρίξει, τιμωρία δεν έχω βάλλει ποτέ, εκτός από το να τον πάρω από κάπου όπου κάνει του κεφαλιού του ή να του πάρω κάτι που παίζει επικίνδυνα, τον φωνάζω καμιά φορά, τον μαλώνω, δεν γίνεται αλλιώς. Πάντως καταλαβαίνω τους γονείς που αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα παιδιά τους, γιατί η πίεση της καθημερινότητας τους κάνει πολύ συχνά να μην έχουν την απαραίτητη υπομονή και ηρεμία.

  7. Αναστασία, οτι και να μας λες,εμείς δεν πιστεύουμε οτι ο Γιώργος σου μπορεί να κάνει σκανδαλιές! Πριτς! Ένα ίνδαλμα έχουμε, δεν θα μας το χαλάσεις! 🙂

  8. Κορίτσια θέλω να σας πω όλες ότι μου χαρίζετε απλόχερα τόσα όμορφα λόγια και σας ευχαριστώ πολύ γι αυτό 🙂

  9. Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει…λένε 🙂
    Ο γιωργάκης είναι τυχερός που έχει τέτοιους γονείς και είναι λογικό να είναι τόσο καλόβολο παιδάκι.Συγχαρητήρια!Οσο για το ανερχόμενο αστέρι..Δεν χρειάζεται να πω πολλά..Γερά να είναι τα παιδάκια σου και όλα τα άλλα τα έχουν!

    • Ευχαριστώ πολύ little_sunshine! Οπως λες κι εσυ πάντως, γερά να είνα τα παιδάκια μας! Όλη τους τη ζωή. Γερά μυαλουδάκια, γερά σωματάκια και όλα είναι καλά τότε 😉

  10. ΜΠΡΑΒΟ ΛΥΔΙΑ ΜΟΥ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΜΕΛΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ,ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!!ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΕΡΟΣ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΑΣΤΕΡΑΚΙ!!!
    ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ ΟΤΙ ΑΡΧΗΣΕ ΝΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ,ΗΡΕΜΗΣΑ ΛΙΓΟΥΛΑΚΙ!ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΚΑΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ 8 ΜΗΝΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΘΕΛΩ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΛΩ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΞ ΟΛΟ ΤΟ ΚΑΘΥΣΤΕΡΩ(ΕΠΙΤΗΔΕΣ)ΝΟΜΙΖΩ!!!!:)
    ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΩΡΑ!ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟ ΝΕΟ ΜΕΛΟΣ!

  11. Ευχαριστω πολυ Δημητρα!
    Μην ανησυχεις για τον υπνο και ολα θα γινουν. Ευχαριστησου τωρα το παιδακι σου εκει κοντα σου και οταν ερθει η ωρα θα παει και στο κρεβατι του 😉

  12. Σε μία από τις πολλές (και βραδινές) αναζητήσεις μου στο internet έπεσα κατά τύχη στο blog αυτό και πραγματικά το «ξεζούμισα» από την αρχή έως και το τελευταίο Post.
    Σε μία στιγμή μικρής «απελπισίας» που με κατέλαβε, λόγω έλλειψης ύπνου και κούρασης, όλες οι αναφορές εδώ και κυρίως το συγκεκριμένο Post μου φάνηκαν σαν Όαση, στην οποία στάθηκα και αφουγκράστηκα…την τύχη να είμαι μαμά…έστω και ξενύχτισσα…!!!
    Με συγκίνησε πολύ το συγκεκριμένο post και με έκανε να σκεφτώ ότι τελικά… πολλά είναι εύκολα… εγώ τα κάνω δύσκολα, προσπαθώντας να τα κάνω όλα εύκολα…!!!!
    Πιο χαλαρά, λοιπόν…!!!!
    Σε ευχαριστώ mamalydia και επίσης, όλη τη γλυκιά παρέα σας!!!
    Θα σας επισκέπτομαι συχνά!!!

  13. Γεια σου Annafin! Να μας επισκέπτεσαι, εμείς εδώ θα είμαστε!
    Χαλαρά είναι η καλύτερη λύση αν θες να μην τρελαθείς και να κουραστείς ψυχικά και σωματικά 😉 Και άσε τους άλλους να λένε!

    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Εσύ είσαι μαμά ε; Ενα παιδάκι για την ώρα; Αγόρι ή κορίτσι???

  14. Ευχαριστώ για την πρόσκληση mamalydia!!!
    Έγινα μαμά για πρώτη φορά πέρσι τέτοια εποχή και έχω μία υπέροχη κορούλα 1 έτους!!!
    Και εμείς αναζητούμε το καλύτερο ως προς το μεγάλωμα της μικρής μας, έχοντας κύριο άξονα την αγάπη, το ένστικτο και τη φυσικότητα των πραγμάτων!!
    Χαίρομαι να συζητώ με μαμάδες που αγαπούν και νοιώθουν πραγματικά την μητρότητα στην πραγματική και φυσική της διάσταση!!
    Διάβασα ότι μετακομίσατε στη Ρόδο!!! Δεν ξέρω αν είστε απο εκεί και ελπίζω να σας αρέσει, διότι είμαι από εκεί!!! Δεν ζώ πλέον στη Ρόδο, όμως την επισκέπτομαι τακτικότατα!!! Εύχομαι να περνάτε καλά…!!!!

  15. Να σου ζήσει η κορούλα σου λοιπόν Annafin!
    Εύχομαι να βρείς αρκετά άρθρα στο μπλόγκ μου που θα σε βοηθήσουν στον δρόμο της μητρότητας που επέλεξες!

    Ναι γεννημένη και μεγαλωμένη στη Ρόδο μέχρι τα 18 όπου έφυγα για σπουδές, έλειψα 13 χρόνια (σπουδές και μετά Χαλκίδα) και τώρα επαναπατρισμός 😉 Εσύ που ζεις τώρα;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s