Μπήκαμε στον 8ο!!!

Standard

Περνάει τελικά ο καιρός ή είναι η ιδέα μου; Η κοιλιά έχει γίνει πελώρια και δεν χωράει αμφισβήτηση οτι η εγκυμοσύνη φτάνει (ή έστω θα φτάσει κάποια στιγμή) στο τέλος της!

Όλα μέχρι στιγμής μια χαρά. Καθόλου σάκχαρο, η πίεση σε φυσιολογικά επίπεδα, η μπουμπούκα μεγαλώνει μια χαρά μέσα στο πριβέ της δωματιάκι, έχει σωστα κιλάκια (στα 3.5 υπολογίζει ο γιατρός οτι θα γεννηθεί), όλα τα όργανα δουλεύουν ρολόϊ, κλωτσάει καθημερινά, έχει γυρίσει προς τα κάτω και περιμένει να μεγαλώσει κι άλλο για να βγει!

Ο μπαμπάς της πιο χαλαρά από οτι την προηγούμενη (πρώτη!) φορά! Όλες τις επισκέψεις στο γιατρό τις κάναμε μαζί. Όμως νομίζω πως δεν ζει την εμπειρία με την ένταση της πρώτης φοράς… Ίσως φταίω κι εγώ! Στο Γιώργο κάθε φορά που κουνιόταν έτρεχα να βάλω το χέρι του στην κοιλιά μου, τώρα απλά το λέω… Συζητάμε για τα νάζια που θα του κάνει και πάντα το χαμόγελο φτάνει μέχρι τ’ αφτιά, αλλά από οτι μου έλεγε και χτες βράδυ με το χέρι του στην κοιλιά μου, » η μπουμπούκα έχει γίνει μέρος της καθημερινότητάς σου πλέον, ενώ εγώ λίγο στον κόσμο μου ακόμα!». Θα την δει όμως και θα πάθει την πλάκα του, όπως άλλωστε και όλοι οι μπαμπάδες του κόσμου! Δεν ανησυχώ, είναι ευαίσθητος και τα δίνει όλα για τον Γιώργο. Έτσι θα γίνει και για την κοράκλα του!

Ο Γιώργος μας, ο τέλειος αδερφός μέχρι στιγμής! Χαϊδέυει τηνκοιλιά μου και λέει οτι χαιδεύει την μπουμπούκα. Λέει οτι θα την παίρνει αγκαλιά, θα της μαθαίνει τα πάντα για τον Μπόμπ τον μάστορα, θα της διαβάζει, θα με βοηθάει, θα κάνει αστεία να γελάει η μπουμπούκα! Κάποια στιγμή μου αποκάλυψε οτι θα προτιμούσε να γεννήσω τον φίλο του τον Άγγελο, αλλά τον έπεισα οτι τώρα δεν γίνεται και πως όπως ο φίλος του έχει την μικρή του αδερφή, έτσι τώρα θα έχει κι αυτός! Μάλιστα, από τον Άγιο Βασίλη θα ζητήσουμε δώρο και για την μπουμπούκα για να της το δώσει ο Γιώργος όταν γεννηθεί! Μέχρι στιγμής με λίγα λόγια στη θεωρία τα πάμε καλύτερα και από τα έργα της Ντίσνεϊ 🙂

Η μαμά της από την άλλη (εγώ δηλαδή, μην ξεχνόμαστε!) χρειάζεται βοήθεια να σηκωθεί από τον καναπέ (καλά, και μόνη μου τα βγάζω πέρα, αλλά κάθε χέρι βοηθείας ευπρόσδεκτο), όταν κοιμάται (στα πλάγια) δεν κουνιέται ούτε λίγο (πού να κουνηθείς τόση προσπάθεια που χρειάζεται;), οπότε όταν ξυπνήσει για επίσκεψη στην τουαλέτα λίγο πριν ξημερώσει, η μεριά που είχε πλακωμένη όλο το βράδυ είναι λίγο μουδιασμένη, πονεμένη, πιασμένη… Με το παραμικρό, λαχανιάζει σαν μαλλιαρός σκύλος καλοκαιριάτικα, πονάει τη μέση της, έχει καούρες και ελπίζει να μην χρειαστεί να κλείσει ΚΑΙ τον ένατο!!!

Αυτά για να πω την αλήθεια τα είχα ξεχάσει! Γιατί τα θυμόμουν όλα πολύ πιο ρομαντικά;  Μήπως ήταν και λίγο καλύτερα τα πράγματα, από την άποψη οτι δεν είχα και ένα τρίχρονο που δεν μπορω να του χαλάω χατίρι όταν μου ζητάει ευγενικά «να παίτσουμε, αγάπη μουυυυ;;;»;

Σε ένα 10ήμερο θα ξαναπάω στον γιατρό να με δει. Αυτή τη φορά ίσως μιλήσουμε πιο σοβαρά και για το θέμα του φυσιολογικού τοκετού (μετά απο την πρώτη μου που ήταν καισαρική) . Όπως και να ‘χει πάντως, με αφήνει να περιμένω μέχρι να κλείσω τον ένατο μήνα (παλι καλά), και τις λεπτομέρειες λογικά σε λίγες μέρες. Θα ενημερώσω… Ωχ, ωχ, ωχ… θα έχω πάλι και ζύγισμα!

Για την ώρα, ελπίζω απλά οι μέρες να αρχίσουν να περνάνε λίιιιιιιιγο γρηγορότερα και όλα να πάνε καλά μέχρι τέλους!

To be continued… 🙂

Advertisements

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

20 responses »

  1. πω πω σαν χτες μου φαινεται που μας ειπες για την εγκυμοσύνη σου….και τωρα κοντευει η ωρα που θα την κρατησετε στα χερια σας…ευχομαι ολα να γινουν όπως θέλεις , να βγει γερή η μπουμπουκα σας και η ζωή σας να κυλάει σαν παραμυθι. Φιλια στον Γιώργο που πιστευω θα τρελαθεί πιο πολυ απ όλους σας. Περιμενουμε νεα!!!

  2. χαχαχαχα μ’αρέσει που αναρωτιέσαι αν είναι η ιδέα σου για το πως περνάει ο καιρός!!! Δεν κοιτάς που πρώτα πάει η κοιλιά σου και μετά εσύ και σε λίγο θα γεννήσεις!!! χεχεχε
    Αντε ακόμα λίγο έμεινεεεεεεεεεεεεεεεε

  3. Ευχαριστώ κορίτσια για το ενδιαφέρον και τις ευχές!
    Αντωνία, είδες? Κι εμένα μου φαίνεται οτι οι προηγούμενοι μήνες πέρασαν σαν νεράκι, αυτοί οι τελευταίοι νομίζω πως πάνε τα ζώα μου αργά… 🙂

  4. Με το καλό και από μένα!
    Όσο για τον γιο σου, εγώ ως πρώτο παιδί που πέρασα την κρυάδα, έχω να πω πώς θα βρει σιγά σιγά την ισορροπία του. Έχουν περάσει τόσα χρόνια, 31 ακριβώς, από τότε που απέκτησα αδερφό και ακόμα θυμάμαι αυτό το ανάμικτο συναίσθημα απέραντης αγάπης και… απέραντης ζήλειας (και ας ήμουν σχετικά μεγάλη, έξι χρονών). Τι να κάνουμε, είναι και αυτό στο πρόγραμμα 🙂

    • Αχ τι μου λες Διόνα μου! Ακόμα τα θυμάσαι ε? Εγώ που είμαι η δεύτερη πως τα κατάφερα και είμαι αυτή που πάντα ζήλευε τον μεγάλο αδερφό! Αυτός πάλι, μιααααα χαράααα! 😉

  5. mamalydia χαίρεται!!

    Με ταξίδεψες ένάμιση περίπου χρόνο πίσω, στη δική μου εγκυμοσύνη!!! Ήταν ωραία… αναμένοντας την μικρούλα μας!!Τελικά είναι διαφορετικά στο δεύτερο επειδή τα έχεις ξαναπεράσει!
    Με πιάνω να το σκέφτομαι ολοένα και πιο έντονα… το δεύτερο!! Και θέλω και δεν θέλω!!! Το ερώτημα είναι τώρα ή αργότερα;
    Με το καλό να υποδεχθείτε την μικρούλα σας και υπομονή – έστω και λίγο αργά θα περάσει ο καιρός!!!!
    Xmas is coming…and Xmas Fun!!!!!!

    • Η πρώτη εγκυμοσύνη Annafin δεν ξανα-συμβαίνει! Το πότε αποφασίζεις για το δεύτερο; Αχ, δεν υπάρχει σωστός ή λάθος χρόνος! Απλά από κάποια φάση και μετά το αφήνεις στην τύχη! 😉

  6. Λυδία… καλή υπομονή. Κάθε στιγμή που το βάρος και η κούραση των τελευταίων και αντικειμενικά δύσκολων αυτών μηνών θα σε ταλαιπωρούν… να φέρνεις στο νου εκείνο το γλυκό συναίσθημα που πλημμυρίζει κάθε σπιθαμή του κορμιού σου μόλις το μικρό ανθρωπάκι γεμίσει την αγκαλίτσα σου….
    Διάβασα πριν λίγο καιρό σε ένα βιβλίο την εξής υπέροχη φράση: «…. πως μίκρυνε έτσι ο κόσμος και ήρθε και χώρεσε μέσα σ’ ένα σπίτι… πίσω από μία πόρτα.. την πόρτα του σπιτιού του, όπου βρισκόταν το νεογέννητο παιδάκι του…».
    Το δεύτερο παιδάκι σου, ο «κόσμος σου όλος» έρχεται καταφθάνει, περίμενέ το καρτερικά και χαρούμενα!!!

  7. Άννα ευχαριστώ πολύ!!! Τι όμορφη αυτή η παράθεση που έγραψες! Μέσα σε λίγα λόγια, πόσα πολλά μπορούν να υπωθούν ε? Εκπληκτικό! 🙂

  8. Μάνα – κουράγιο! Βάλε κανένα μαξιλάρι ανάμεσα στα πόδια και ίσως κανένα μικρό κάτω από την κοιλιά, εμένα με ανακούφιζε πολύ. Με το καλό να γεννήσεις ένα γερό μωράκι!!!

  9. Λυδία, σε διαβάζω εδώ και μερικούς μήνες και χαίρομαι πραγματικά να βλέπω ότι υπάρχει μια μαμά που ενδιαφέρεται και φροντίζει τόσο το γιο της και την οικογένειά της (τώρα και την κορούλα)! Υπομονή, η εγκυμοσύνη φτάνει στο τέλος και σύντομα θα την κρατήσεις στα χέρια σου – άλλωστε εκείνη τη στιγμή δεν ξεκινάνε ουσιαστικά όλα, όταν έχεις πια στα χέρια σου το μωρό σου; Ο μικρός μου είναι 2 χρ. και 1 μηνός και σταματήσαμε πριν από 2 βδομάδες το θηλασμό και θυμόμουν πόσο ομαλά σταματήσατε εσείς και έπαιρνα κουράγιο. Κι εμάς τελικά κύλισε πιο ομαλά απ’ ότι το περίμενα: αντικατέστησε το θηλασμό πριν από τον ύπνο με ένα-δυο αλμυρά μπισκοτάκια τώρα (αλλά μόνο το μεσημέρι, το βράδυ δεν επιτρέπονται για να μην κάνουμε κακό στα δοντάκια) και απλά ξαπλώνει και κοιμάται ήσυχα-ήσυχα. Εύχομαι η μικρή σου να μην σε ταλαιπωρεί πολύ και να είναι σύντομα κοντά σας!
    Em

  10. Em ευχαριστώ για τα γλυκά σου λόγια!!!
    Τι όμορφα αποθηλάσατε κι εσείς! Μπράβο σε σενα και το καλό σου αγόρι που το πήρε τόσο καλά! Αντε και στο δέυτερο τώρα 🙂

  11. Αχ βρε κορίτσια, εδω και καιρό διαβάζω σε διάφορα blogs τα πάντα για την εγκυμοσυνη και δυστυχώς όλα έχουν γραφτει πολύ καιρό πριν… Επιτέλους βρήκα εσας που περνάτε την ιδια φάση με μενα,την ιδια στιγμή!
    Την Δευτέρα μπαινω στην 35η εβδομαδα!!! Είμαι πρώτη φορά έγκυος και είμαι τρελα ευτυχισμένη, μιας και έχω βρεί έναν εκπληκτικό άνθρωπο -που λατρευω και με λατρεύει -για να ξεκινήσουμε μαζί αυτό το ταξίδι…
    Ο τελευταίος καιρός δεν περνάει εύκολα είναι η αλήθεια..Δυσκολεύομαι να γυρίσω πλευρό στο κρεβάτι,γελάμε κάθε φορά που ο άντρας μου με σηκώνει απο τον καναπέ,γενικώς έχουμε τρελό γέλιο…
    όλα πάνε φυσιολογικά εκτός απο το οτι η μπεμπούλα ακόμα δεν έχει γυρίσει…Αυτό με αγχώνει μόνο λίγο γιατί θέλω σαν τρελή να γεννήσω φυσιολογικά…
    Αλήθεια mamalydia πότε ακριβώς γεννάς?

    • Ευχαριστώ Εύα!!! Αύριο φεύγουν οι φιλοξενούμενοί μας, θα στρωθώ να γράψω ένα ενημερωτικό αρθράκι τώρα που μπήκα και στον ένατο!!! Φιλιά πολλά 🙂

  12. Λυδία,

    αυτά που γράφεις μου είναι τόσο οικεία, μιας και εγώ έχω μία μικρούλα και πριν από 5 μήνες αποκτήσαμε και τον αδελφούλη της.

    Δε θα σου μιλήσω για την εγκυμοσύνη σου (κουράγιο, δυστυχώς οι τελευταίες ημέρες περνάνε πολύ δύσκολα), απλά θα σου πω ότι αν μπορείς να γεννήσεις φυσιολογικά, κάντο! Είναι μια απίθανη εμπειρία!

    Θα σου πω όμως 2 πραγματάκια για τον Γιωργάκη σου, όταν θα αντικρύσει την αδελφούλα του (Εδώ θα κάνω μία παρένθεση και θα σου πω ότι η δικιά μου, υπήρξε πρότυπο μικρού παιδιού που απέκτησε αδελφάκι). Να ξέρεις, ότι ο Γιωργάκης (όπως και όλα τα πρώτα παιδιά), είναι δεδομένο οτι θα ζηλέψει την αδελφούλα του. Δεν είναι λίγο ξαφνικά να πρέπει να μοιράζεται τη μαμά του! Παρόλα αυτά, εξαρτάται αποκλειστικά από εσένα και τον περίγυρώ σου το πόσο λίγο (ή πολύ) θα ζηλέψει και το πόσο γρήγορα θα αποφασίσει ότι η αδελφή του είναι πλέον γεγονός και θα πρέπει να την δεχτεί στην οικογένειά του.

    Η δικιά μου (20 μηνών τότε), μόλις τον είδε πρώτη φορά στο μαιευτήριο, τρελάθηκε από την χαρά της. Άρχισε να φωνάζει και να τον δείχνει στους άλλους! Την πρώτη εβδομάδα που γυρίσαμε όμως στο σπίτι, τα πράγματα ήταν λίγο δύσκολα. Ειδικά όταν με έβλεπε να τον θηλάζω πλάνταζε στο κλάμμα (διότι νόμιζε ότι ο μπέμπης πονάει τη μαμά της). Έτσι, κάθε φορά που θήλαζα, φρόντιζα να είναι η μικρή με κάποιον άλλο και να παίζει (διότι το χειρότερο πράγμα που μπορείς να κάνεις, είναι να την αποκλείσεις από τη ζωή σου με τον μπέμπη και να το νιώσει). Το πρώτο μας εμπόδιο είχε ξεπεραστεί..

    Έπειτα, δύο φορές, εκεί που τον αλλάζαμε, του έριξε 2 σφαλιάρες (κατά λάθος-επίτηδες φυσικά)! Εκεί της εξήγησα ότι ο μπεμπούλης είναι μικρός και πρέπει να τον προσέχουμε. Δεν τον ξαναχτύπησε ποτέ.

    Τέλος, κάποια ημέρα γυρίζει και μου λέει: ῾Να πάμε το μπέμπη στη μαμά του῾!. Τότε λοιπόν καθίσαμε και εξηγήσαμε ότι ο μπέμπης είναι μέλος της οικογένειάς μας και ότι δε θα φύγει ποτέ από δίπλα μας.

    Και έτσι, μία μέρα, ως δια μαγείας, η μικρή έπαθε ψύχωσή με τον αδελφό της (με την καλή έννοια). Κάθε πρωί θέλει να τον παίρνει αγκαλιά, να τον παίζει και να τον φροντίζει (Εννοείται ότι ό,τι κάνουμε για τον μπέμπη το κάνουμε μαζί: τον αλλάζουμε, τον ταίζουμε, τον κάνουμε μπάνιο κ.λπ.). Και είμαστε έτσι καλά από τότε.

    Σου εύχομαι καλή λευτεριά και αναμένουμε νέα σου.

    • Μαμούλι, ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σού! Κι εγώ πιστεύω πως η ζήλεια είναι φυσιολογικότατη! Δηλαδή, πως να το κάνουμε, αλλάζει όλο το σύμπαν του πρώτου παιδιού… Να μην αντιδράσει???
      Πάντως και η κορούλα σου πρέπει να είναι αστέρι, εφόσον με την πρώτη που θα της πεις κάτι, αλλάζει τακτική! Μπράβο της! Μπράβο και στη μαμά της βέβαια, γιατί μάλλον έχει κανει πολύ καλή δουλειά 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s