Daily Archives: 5 Μαρτίου, 2010

Χαζομαμά!

Standard

 

Δεν ξέρω τι γίνεται, αλλά πραγματικά δεν το περίμενα να χαζέψουμε με το δεύτερο μωράκι μας! Αρχίσαμε όμως, και νομίζω πως τώρα δεν υπάρχει γυρισμός… Ακόμα και ο Γιώργος τρέφει τόσο τρυφερά συναισθήματα για την μικρή του αδερφή, την χαιδεύει απαλά στο κεφαλάκι, της χαιδεύει με το δάχτυλο το μαγουλάκι, κοιτάει τα μικρά της χεράκια και ποδαράκια, της μιλάει και της λέει να μην κλαίει όταν αρχίσει να γκρινιάζει (μέχρι να προλάβω να πάω να την πιάσω)!

Η Ναταλία από την άλλη, μας χαριζει χαμόγελα. Τι γλυκά χαμόγελα!!! Απίστευτα! Από αυτά που κλείνουν και τα ματάκια! Τόσο πλατιά και λαμπερά ! Αυθόρμητα γελάμε κι εμείς μαζί μαζί της. Τόση χαρά από ένα χαμόγελο; Τι θα γινει όταν αρχίσει τα γέλια;

Στηρίζει το κεφαλάκι της και μας κοιτάει καλά καλά. Βέβαια, όταν ο Γιώργος είναι δίπλα της, δεν έχει μάτια για άλλους. Μόνο γι αυτόν! Της φαίνεται τόσο σπέσιαλ! Μα πώς καταλαβαίνει οτι είναι κι αυτός παιδι και πως θα γίνουν καλοί φίλοι σε πολύ λίγο καιρό;

Μας μιλάει κιόλας. Έχει ξετρελαθεί στα «αγκού», και τα «Ααααααα!», κοιτάει τα ζωάκια και τα πράγματα που της έχω δέσει στο λίκνο της. Βέβαια, δε μένει και πολύ ξαπλωμένη. Προτιμά (όπως και ο Γιώργος άλλωστε) τις αγκαλιές της μαμάς και του μπαμπά της και τις βόλτες γύρω στο σπίτι! Τα παιδιά μου έχουν ασπαστεί από την πρώτη μέρα της ζωής τους το attachment parenting. Εγώ απλά αναρωτιέμαι που και αν υπάρχουν όντως παιδιά που ξαπλώνουν με τις ώρες και κοιτάζουν το ταβάνι. Από την άλλη, σκεφτόμουν πως αν η Ναταλία μας έβγαινε τέτοιο παιδί, θα την άφηνα ξάπλα γιατί θα «βόλευε» και θα ένιωθα τύψεις μετά που δεν την έχω αρκετά μέσα στο σλίνγκ να μαθαίνει τον κόσμο μας…

Η Ναταλία μας, μας κοιτά με τα γαλάζια της ματάκια, είναι μια γλύκα, έχουμε ξετρελαθεί μαζί της, είναι μια μικρη και ζουζουνίστικη προσωπικότητα και προβλέπεται να πάθουμε όλοι μας την πλάκα μας μαζί της. Πόσο τυχεροί μπορεί να είμαστε; Είχαμε ένα καταπληκτικό παιδί και ο Θεός μας χάρισε άλλο ένα και ξαφνικά έγινα χαζομαμά… εις διπλουν!  Τι ευτυχία 🙂