Οι νέοι μπαμπάδες μελαγχολούν

Standard

Οι σύγχρονοι άνδρες πασχίζουν να ισορροπήσουν μεταξύ δουλειάς και μπέιμπι σίτινγκ νιώθοντας να τους ζητούν όλο και περισσότερα

Κυριακή 20 Ιουνίου 2010

Πηγή: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=338717&dt=20/06/2010

Oι μελέτες ελάχιστα ασχολούνται με τον πατέρα. Ζούμε ακόμη στον παλμό της εργαζόμενης μητέρας, ενώ τα δικαστήρια σε υποθέσεις διαζυγίων σχεδόν τον αγνοούν. Μόνο στον εργασιακό τομέα η πολιτεία τον «αναγνωρίζει» και του δίνει μερίδιο στις γονικές άδειες. Κι όμως οι σημερινοί μπαμπάδες ελάχιστα θυμίζουν τον ήρωα των λαμπερών διαφημίσεων που απολαμβάνει πρωινό με τα παιδιά του στον κατάφυτο κήπο μιας μονοκατοικίας. Οι πατεράδες της διπλανής πόρτας τρέχουν να τα προλάβουν όλα.

Ο 49χρονος δημοσιογράφος και συγγραφέας βιβλίων για γονείς κ. Κώστας Στοφόρος γράφει σε ιστολόγιο (stoforos.blogspot.com) για τον σύγχρονο πατέρα. Γνωστός για τη σειρά βιβλίων «Το ημερολόγιο ενός πατέρα» και κυρίως μπαμπάς τριών παιδιών, βρήκε τον χρόνο μεταξύ δουλειάς και σπιτικού να πει: «Τα τελευταία χρόνια ζητάνε πολλά από εμάς:να είμαστε τέλειοι επαγγελματίες, να μην κοιμόμαστε για να φυλάμε το μωρό, να μαγειρεύουμε…“Αν ήταν ο μπαμπάς μου σούπερμαν”,που λέει κι ένα παιδικό τραγουδάκι. Παρ΄ όλα αυτά, ξέρω πολλούς μπαμπάδες της γενιάς μου που δεν έχουν αλλάξει ούτε πάνα». Πόσο χρόνο αφιερώνει στα παιδιά του; «Ο πολυσυζητημένος “ποιοτικός χρόνος” συχνά λειτουργεί ως άλλοθι για τους πολυάσχολους. Καμιά φορά όμως είναι ο πραγματικός χρόνος που κάνει τη διαφορά:στα παιδιά αρέσει να βρίσκεσαι κάπου στο σπίτι κι ας μην ασχολείσαι “δημιουργικά” μαζί τους».

Το σοκ της πατρότητας

«Εντός και εκτός σπιτιού καμία δράση δεν ανήκει αποκλειστικά στον πατέρα ή στη μητέρα. Μπορούν να τις μοιράζονται όλες» λέει ο κ. Αντώνης Παπαρίζος, καθηγητής Κοινωνιολογίας και Κοινωνιολογίας της Θρησκείας του Παντείου Πανεπιστημίου, και επαναπροσδιορίζει τη βάση, όπως λέει, των πατρικών καθηκόντων: «Ο πατέρας αναλαμβάνει πρώτος τους κινδύνους της οικογένειας έναντι του περιβάλλοντος και της κοινωνίας. Αν δεν υπάγεται ο ίδιος στους κανόνες, μετατρέπεται σε αυταρχικό πατέρα και πατριάρχη. Αν θέλει να επιβάλλεται στο όνομα του ότι είναι πατέρας, γίνεται αυταρχικός πατριάρχης και πολύ κακός πατέρας».Οι μπαμπάδες είναι στο «πόστο» τους από τον πρώτο υπέρηχο. Μπορεί μάλιστα να φθάσουν ως και την αίθουσα τοκετού. Οταν όμως το παιδί βγει από το μαιευτήριο, οι περισσότεροι αρχίζουν τις «κοπάνες» από τα καθήκοντα με δικαιολογίες όπως «κλαίει γιατί θέλει τη μαμά του». Μερικοί νιώθουν εκτός ρόλου. Κάποιοι θα μελαγχολήσουν. Αμερικανική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο «Journal of the Αmerican Μedical Αssociation» αναφέρει ότι τουλάχιστον το 10% των νέων μπαμπάδων εμφανίζει κατάθλιψη λίγο πριν και κυρίως μετά τη γέννηση του παιδιού τους. Η έλλειψη ύπνου, η κόπωση, κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά φταίει για τη θλίψη τους. Ισως και το σοκ της πατρότητας. «Οι σύγχρονοι άνδρες συναντούν δυσκολίες στην εκπλήρωση των πατρικών τους υποχρεώσεων επειδή το μοντέλο που κληρονόμησαν και προέβλεπε την πρωτοκαθεδρία τους έχει κλονιστεί» εξηγεί ο κ. Αθανάσιος Αλεξανδρίδης, ψυχίατρος- ψυχαναλυτής, ο οποίος κάνει λόγο για νέους ρόλους, «τον “μητρικό” ή “φροντιστικό” πατέρα,που εμπλέκεται στην καθημερινή φροντίδα,και τον “εμψυχωτή”,που συμμετέχει ενεργά στην εκπαίδευση και στη διαχείριση του ελεύθερου χρόνου του παιδιού. Η πιο προωθημένη μορφή όμως εκφράζεται από εκείνους που σε περίπτωση διαζυγίου διεκδικούν την επιμέλεια των παιδιών τους. Δυστυχώς οι δικαστικές αρχές ενεργούν στερεότυπα επιλέγοντας σχεδόν πάντοτε τη μητέρα, ενώ μια “παιδοκεντρική” θεώρηση θα επέβαλλε να κρίνουνκατά περίπτωσημε βάση το συμφέρον των παιδιών».

Με τον μπαμπά ή τη μαμά;

Για να πάρει ένας πατέρας την επιμέλεια του παιδιού του πρέπει να εξαντληθεί ψυχικά και οικονομικά καθώς είναι σπάνιες οι περιπτώσεις όπου η μητέρα κρίνεται ακατάλληλη. Η κατάσταση έφερε κάποιους στα άκρα: οργανώσεις αγανακτισμένων πατέρων συνθηματολογούν εναντίον εκείνων που τους στερούν τα παιδιά τους. «Συνήθως απογοητεύονται και παραιτούνται από τον αγώνα για τη διεκδίκηση των παιδιών τους» λέει η δικηγόρος κυρία Αννα-Σοφία Σαφού.Ο Παντελής, πατέρας τριών παιδιών, δέχεται να μιλήσει ανώνυμα. Η ζωή των παιδιών του κλονίστηκε πριν από δύο χρόνια με την απώλεια της μητέρας τους. «Προτού αρρωστήσει συμμετείχα ελάχιστα στην ανατροφή τους όχι μόνο επειδή δούλευα εξαντλητικά αλλά και λόγω νοοτροπίας.Μεγάλωσα στην επαρχία,όπου ο πατέρας, είτε δούλευε είτε όχι,ήταν εκτός σπιτιού.Από τη στιγμή που η Ελευθερία αρρώστησε επέμενε να συμμετέχω ενεργά στη φροντίδα των παιδιών. Οταν έφυγε βρέθηκα σε ένα ξένο περιβάλλον, κι ας ήταν το σπίτι μου. Προκειμένου να κερδίσω χρόνο με τα παιδιά μου εκχώρησα αρμοδιότητες σε συνεργάτες. Μέσα στη θλίψη μου ένιωσα τη χαρά να ανακαλύπτω τα παιδιά μου».

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

4 responses »

  1. Siga re paidia, ligo mapa ayto to statement oti ‘melagxoloun’
    kourazontai, nai (normal)
    allazei i zoi tous, nai (normal)
    Na melagxoloun de to vlepo se kanenan, paneytyxeis einai me to paidi tous. Apla den einai pleon efivoi kai single, alla to xeroun ayto. Osoi antres kai oses gynaikes tha protimousan na kanoun zoi efivou kai single, e, aytoi zorizontai…
    Alla den einai aspro-mavro pia ola sxetika me ti zoi me paidia/ zoi xoris paidia, yparxei poly endiamesa…

  2. Χαχα! Ισως εννοει αναπολουν ή οντως μεχρι να συνηθισουν την καινούργια πλεον καθημερινοτητα τους να μελαγχολουν. Για τις γυναικες, ο ρολος της μαμας ερχεται αυθορμητα και φυσιολογικά. Προετοιμαζομαστε απο νηπια παιζοντας τις μαμαδες! Οι αντρες παλι, απο νηπια παιζουν με μπαλες κσι αυτοκινητα μεχρι να γερασουν! Ο ρολος του πατερα και αυτα που «χανουν» μολις τον αποκτησουν ισως να τους ερχεται λιγο βαρυς και καπως να μελαγχολουν κιολας που πλεον δεν θα ειναι παντα το πρωτο μας ενδιαφερον, που για καποιον καιρο στην αρχη, τους εχουμε λιγο «γραμμενους», κλπ!

    Παρ´ολα αυτα, στον αντρα μου η αληθεια δεν ειδα καμια μελαγχολια. Αντιθετα, ειχε υπομονη και κατανοηση την οποια δεν ειχα γνωρισει πριν 🙂

  3. tha ithela na prostheso oti den einai thema protimisis kai epilogis ti zoi tha kaneis alla pisteuo oti se kathe allagi stin zoi mas yparxei mia periodo prosarmogeis apo ton gamo mexri kai tin apoktisi tou paidiou kai milao kai gia tous dio oxi mono gia ton andra kai gia tin ginaika isxiei to idio emena prosopika mou sinebei molis pantreutika perasa mia fasi arnisis mexri na prosarmosto stin kainourgia mou fasi sto kainourgio mou spiti stin kainoyrgia mou zoi………….thelei poli megali katanoisi kai apo tous dio agapi kai boithia!!!!!!!!

  4. Συμφωνω Ευη! Εξαρταται κι απο τα βιωματα του καθενα. Εγω πχ τι να φρικαρω ας πουμε οταν παντρεφτηκα; Αφου συζουσα με τον αντρα μου απο τις σπουδες (συγκατοικουσαμε δηλαδη) απ’ τα 18. Μετα συνεχισαμε να μενουμε μαζι μεχρι και τωρα που ειμαστε παντρεμενοι. Ειμασταν απο το 95 μαζι, οποτε το 2007 που καναμε το μωρο, δεν ειμασταν σε φαση να βγαινουμε καθε ΣΚ μεχρι αργα και να ζουμε ζωη στην οποια το να ερθει το μωρο θα τα αλλαζε ολα… Βεβαια αλλαζει πολλα, αλλα ηταν φυσικο επομενο το βημα του μωρου. Ετσι ηρθαν ολα ομαλα. Παιρνει λιγο χρονο να συνηθισεις την νεα ρουτινα και απλα πιστευω οτι παιρνει λιγο παραπανω για τους μπαμπαδες γιατι δεν πολυφανταζονται τι εστι ενα μωρο. Εμεις κατι υποψιαζομαστε 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s