Τα στοιχεία δεν υποστηρίζουν τη μέθοδο “Cry it Out”

Standard

 

Πηγή:  http://www.associatedcontent.com/article/19237/a_factbased_case_against_letting_your.html

     Τίτλος πρωτοτύπου: A Fact-Based Case Against Letting Your Baby «Cry It Out»

Από την Dinah Laurel
Μετάφραση:  Χρύσανθος Θεοχάρης


“Οι γονείς θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι όταν αφήνουν τα μωρά τους να κλαίνε χωρίς κάποια αναγκαιότητα αυτό προκαλεί ανεπανόρθωτη βλάβη στα μωρά γιατί αλλάζει το νευρικό τους σύστημα και τα κάνει εύαίσθητα στις τραυματικές εμπειρίες που πιθανόν να αντιμετωπίσουν στο μέλλον”.

Dr. Michael Commons, Τομέας Ψυχιατρικής, Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

 

 

Μόλις διάβασα ένα άκρως ανησυχητικό άρθρο  σχετικά με τη μέθοδο Cry it out (άστο να κλάψει / άστο να ξεθυμάνει κλαίγοντας μέχρι να το πάρει ο ύπνος). Δεν επιθυμώ βέβαια να ξεκινήσω δημόσια αντιπαράθεση με το άτομο αυτό που δείχνει μάλλον καλοπροαίρετο, φοβάμαι όμως πως έχει ελλειπή ενημέρωση πάνω στο θέμα. Γνωρίζω ότι η μητέρα μου και η γιαγιά μου είχαν δασκαλευτεί απ’ τις παλιότερες γυναίκες να αφήνουν το μωρό να κλαίει κατά τη διάρκεια της νύχτας. Θα ήθελα όμως εδώ να παρουσιάσω κάποια στοιχεία σχετικά με τις βιολογικές/σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις που σημειώνονται σε ένα μωρό που αφήνεται μόνο του να κλάψει μέχρι να το πάρει ο ύπνος (σ.τ.μ., προφανώς σε κάποιο άλλο “δικό” του δωμάτιο). Δεν είναι αλήθεια, δεν είναι σωστό, ότι “δουλειά ενός μωρού είναι να κλαίει”, κι όμως ακριβώς αυτό είναι που τόσο κατάφωρα τολμάει να δηλώσει αυτό το άρθρο. Η δουλειά ενός μωρού είναι να είναι μωρό … και αυτό συμπεριλαμβάνει το να στέλνει μηνύματα με το κλάμμα του ότι έχει κάποιο πρόβλημα. Αυτή είναι η μοναδική φωνή που διαθέτει, και εσύ σαν γονιός έχεις την ευθύνη να παρέχεις λύσεις στα προβλήματα του μωρού.

Κανένας δεν ισχυρίζεται πως ένας καλός γονιός ποτέ δεν θα αφήσει το μωρό του να κλάψει. Τα μωρά κλαίνε πολύ. Ισχύει όμως πάντα η αλήθεια ότι το κλάμμα είναι το μοναδικό τους μέσο επικοινωνίας. Και ισχύει επίσης ότι ο γονιός δεν θα πρέπει ποτέ να εγκαταλείπει την προσπάθεια να βρει λύση στο ότιδήποτε απασχολεί το μωρό του που το κάνει να κλαίει. Η ιδέα να τοποθετούνται τα μωρά σε ένα μεγάλο λίκνο μέσα στο δικό τους δωμάτιο και να περνούν εκεί τη νύχτα μονάχα τους είναι μια καθαρά μοντέρνα δυτική επινόηση. Το ίδιο ισχύει και για την ιδέα ότι τα μωρά θα πρέπει με κάποιο τρόπο να “εκπαιδευτούν” να αποκοιμούνται από μόνα τους και να μένουν κοιμισμένα για 8-10 ώρες. Όταν ο γιατρός ρωτάει αν το μωρό σας κοιμάται όλη τη νύχτα δεν εννοεί 8 συνεχόμενες ώρες. Τα μωρά έχουν διαφορετικά πρότυπα/προγράμματα ύπνου απ’ τους ενήλικες. Το να προσπαθούμε πιεστικά να φέρουμε το μωρό σε κάποιας μορφής “βαθύ ύπνο” ή σε κάποια “ανεξαρτησία” ή “αυτοτέλεια” δεν εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα του μωρού – μάλλον τα συμφερότερα συμφέροντα του στερημένου από ύπνο γονιού εξυπηρετεί που προσπαθεί κι αυτός να ξεκλέψει λίγο ύπνο. (Το μεγάλωμα των παιδιών, καλές μου, δεν έχει “συντόμια”.)

Το γεγονός παραμένει ότι το “Άστο να Κλάψει Μέχρι να Ξεθυμάνει” δεν έχει την αποτελεσματικότητα που οι υποστηρικτές της μεθόδου Ferber πιστεύουν πως έχει. Γιατί το μωρό δεν διαθέτει τις απαραίτητες λειτουργίες που θα το βοηθήσουν να κάνει το υστερικό κλάμμα, να αποβάλει το όποιο πρόβλημά έχει απ’ το σύστημά του και να αυτο-νανουριστεί  μέχρι να το πάρει τελικά ο ύπνος. Όχι! Το μωρό απλούστατα κλαίει μέχρις εξάντλησης και μέχρι να πάρει το ξεκάθαρο μήνυμα  πως τα πρόσωπα φροντίδας δεν πρόκειται να συγκινηθούν και να έρθουν να το βοηθήσουν. Στο μεταξύ όμως η πίεση του αίματός του και οι σφυγμοί της καρδιάς του έχουν άσκοπα εκτοξευτεί στα ύψη για το λόγο ότι κανένας δεν ευαισθητοποιήθηκε να το παρηγορήσει. Τα μωρά έχουν ανάγκη από άγγιγμα και σωματική επαφή, κατά κύριο λόγο απ’ τη μαμά τους. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Dr. Ferber, ο βασιλιάς της μεθόδου “Άστο να Κλάψει Μέχρι να Ξεθυμάνει” έχει εν τω μεταξύ αναθεωρήσει τις φημισμένες εργασίες του για να συμπεριλάβει και μια πρόσθετη εναλλακτική μέθοδο. Μάλιστα! Ο εφευρέτης του “Φερμπερισμού” (Ferber-ization), της εκμάθησης κοιμίσματος με τη μέθοδο “Cry it Out”, συνειδητοποίησε τελικά πως κάπου έκανε λάθος.

Μια πρόσφατη μελέτη του Χάρβαρντ δείχνει ότι τα παιδιά που αφήνονται να κλαίνε μοναχά τους μέχρι να τα πάρει τελικά ο ύπνος υφίστανται μια μακράς διάρκειας βλάβη στο νευρικό τους σύστημα. Σαν συνέπεια, τα παιδιά αυτά γίνονται πιο ευαίσθητα σε μετα-τραυματικές ανωμαλίες λόγω άγχους, ανησυχίας και κρίσεων πανικού. Το να ανταποκριθείτε στις εκκλήσεις-συνθήματα του παιδιού σας όταν κλαίει, δεν χαλάει το παιδί και ούτε σημαίνει πως δεν θα μάθει να κοιμάται βαθειά από μόνο του. Στην πραγματικότητα, το παιδί που το καθησυχάζουν και το περιποιούνται θα γίνει πιο ανεξάρτητο και θα απολαμβάνει πιο υγιεινό ύπνο αργότερα για τον απλούστατο λόγο ότι γνωρίζει και αισθάνεται πως υπάρχει γι’ αυτό ένα αξιόπιστο σύστημα υποστήριξης που το περιμένει μόλις χορτάσει τον ύπνο του. Ο Dr. Sears, ο παγκόσμια γνωστός αυτός παιδίατρος, έχει πολλές μελέτες στο ενεργητικό του πάνω στο θέμα αυτό. Οι μαμάδες θα βρουν τις απόψεις του για το θέμα καθώς και τη γενικότερη φιλοσοφία του για την ανατροφή των στενών δεσμών (Attachment Parenting) σαν τις πιο συνεπείς και πιο ταιριαστές με όσα τους λένε τα δικά τους  φυσικά ένστικτα.

 

“Όταν αυτό που προσφέρουμε στα παιδιά μας πηγάζει από αγάπη και ευχαρίστηση, τότε είναι θετικό… Όταν αυτό που τους προσφέρουμε το κάνουμε επειδή μας έχουν εξουθενώσει ή επειδή αισθανόμαστε ενοχές, τότε πρόκειται για κάτι αρνητικό (που τα “χαλάει”)”
– Απάντηση του Dr. William Sears σ’ εκείνους που ισχυρίζονται ότι η το Attachment Parenting “χαλάει” τα παιδιά.

Advertisements

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

10 responses »

  1. Αγαπητή Λυδία

    Συγχαρητήρια για το μπλογκ σου. Έχει πολυ καλύτερες συμβουλές από πολλούς «ειδικούς» που κυκλοφορούν εκεί έξω! Εγώ έχω μια γνωστή που το «παιζει» παιδοψυχολόγος εδώ στην Κέρκυρα και όταν γνωριστήκαμε το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν να κάνω αυτή τη μέθοδο… να αφήνω δηλαδή τη Μαρίλια να σπαράζει στο κλάμα μέχρι να αποκοιμηθεί! Ευτυχώς δεν την άκουσα – από ένστικτο και μόνο – και δεν έκανα ζημιά στο κοριτσάκι μου που από μικρό είχε αρκετά νεύρα… Τέλοσπαντων θα ήθελα να σου ζητήσω μία χάρη. Έχω μια τοπική μηνιαία εφημερίδα (Κέρκυρα) με αγγελίες και ποικίλης ύλης θέματα. Θα μπορούσα να δημοσιεύσω το άρθρο σου, όπως ακριβώς το έχεις αναρτήσει εδώ; Θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό και από τη στιγμή που κυκλοφορούν επαγγελματίες που ακόμα υποστηρίζουν αυτή τη μέθοδο και άλλα χειρότερα – θα στα πω άλλη στιγμή – καλό θα ήταν να ενημερώσουμε όσες περισσότερες μαμάδες μπορούμε έτσι δεν είναι;
    Σ’ ευχαριστώ πολύ που με διάβασες και περιμένω γρήγορα απάντηση σου, για να το βάλω στο τεύχος του Δεκεμβρίου που θα έχει και μεγαλύτερη κυκλοφορία ως εορταστικό – φυσικά ΔΩΡΕΑΝ δεν σου ζητάω πάρα μόνο την άδεια να το δημοσιεύσω 🙂
    Φιλικά
    Πηνελόπη

    • Πηνελόπη, ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Μπορείς βέβαια να δημοσιεύσεις το άρθρο αυτό, αλλά να κρατήσεις ΚΑΙ τα αρχικα (Πηγή του πρωτότυπου άρθρου, μετάφραση και όνομα συγγραφέα), και να αναφέρεις και την πηγή που το βρήκες εσύ (το μπλόγκάκι αυτό εδώ με λίγα λόγια). Και όταν με το καλό τυπωθεί, αν μπορείς να μου στείλεις ένα φύλλο, πολύ θα μου άρεσε, μιας και τα κρατάω όλα όσα αναφέρουν το μπλογκ μου 😉

      • Εννοείται! Πάντα αναφέρω τις πηγές μου αλλά ζητάω και την άδεια γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται… ο κόσμος δυστυχώς έχει γίνει πολύ κακός και έτσι φυλάω τα νώτα μου όσο μπορώ! Στείλε μου τη διεύθυνση που θέλεις να σου στείλω την εφημερίδα και θα στη στείλω μόλις τυπωθεί (καλώς εχόντων των πραγμάτων 30 Νοεμβρίου!). Το blog μιας μαμάς θα βάλω έτσι και όλα όσα γράφεις στην αρχή για το πρωτότυπο και τη μετάφραση οκ? Σ’ ευχαριστώ πολύ.
        Υ.Γ: Μήπως έχετε και κάτι σχετικό και για τις τιμωρίες στην ηλικία των 4 – 5 χρονών;

  2. για αλλη μια φορα το αρθρο σου με βρισκει απολυτα συμφωνη.Τα παιδια μας πρεπει να αισθανονται ασφαλεια κ να μας εχουν διπλα τους οποιαδηποτε ωρα κ στιγμη.Και το λεει μια μαμα που 16 μηνες τωρα ενα συνεχομενο 2ωρο δεν εχω κοιμηθει.Και που τον παιρνω στο κρεββατι μου δεν θελει,σηκωνεται να παιξει.Ετσι κανουμε ορθιοι βολτες.και παλι μπραβο σου…

    • Αχ βρε Ρεβέκκα αυτά τα ξενύχτια τα μεταμεσονύχτια, πόσο σε κάνουν κομμάτια ε; Περνάνε γρήγορα αυτά τα χρόνια όμως, θα δεις… Σαν το νεράκι φεύγουν και μετά θα κλείνονται στο δωμάτιο τους, θα πρέπει να χτυπάμε την πόρτα για να τους μαζεύουμε τα άπλυτα και θα φεύγουμε γρήγορα γρήγορα γιατί θα μας κοιτάνε και με στραβό μάτι που τους ενοχλούμε την ώρα που μιλάνε στο τηλέφωνο! Χαχα! Οπότε, τώρα που θέλει την παρέα σου όσο τίποτα στον κόσμο, τόσο πολύ που σε προτιμά από τον ύπνο του, Enjoy it while it lasts 😉

  3. Το μωρό μου από τη στιγμή που σαράντισε άρχισε να ξεχωρίζει τη νύχτα από τη μέρα. Ωστόσο ακόμα και σήμερα που είναι 12 μηνών ξυπνάει κά8ε 2-3 ώρες και θέλει πάλι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο νανούρισμα. Το πολύ σε 20 λεπτά κοιμάται πάλι.
    Η κούραση μου είναι απερίγραπτη και φίλοι και γνωστοί μου έχουν προτείνει τη μέθοδο CIO. Δεν το επιχείρησα ποτέ, γιατί πάει ενάντια στο ένστικτο μου και είμαι από τις μαμάδες που ψάχνουν παντού για καποιο manual να τους βοηθήσει. Αυτό είναι το κακό των πολλών σπουδών, ψάχνεις σε όλα τα πράγματα οδηγίες ακόμα και σε ένα μωρό. Για να καταλαγιάζω αυτή μου την ανάγκη σκέφτομαι ότι μεγαλώσανε παιδιά και σε χώρες και εποχές χωρίς ίντερνετ και βιβλία. Το ποστ σου αυτό με βοήθησε λίγο ακόμα!

  4. Θάλεια, δεν θα το κάνει πολύ ακόμα αυτό το μωρό σου… Θα αρχίσει να κοιμάται λίγο καλύτερα όσο μεγαλώνει. Δοκίμασε το εξής που ίσως βοηθίσει, αλλά ξεκίνα το ΣΚ γιατί το κάθε κοιμισμα μπορει να παίρνει λίγο παραπάνω από το συνηθισμένο. Η λογική είναι η εξής: Ένα μωρό, θέλει να κοιμηθεί με τον ίδιο τρόπο που κοιμήθηκε και πριν. Αν πχ κοιμήθηκε θηλάζοντας, ή με την πιπίλα στο χέρι ή με κούνημα, κλπ κλπ, μόλις ξυπνήσει, θέλει ακριβώς το ίδιο με πριν για να ξανακοιμηθεί. Πρέπει λοιπόν να μάθει οτι μπορεί να τον πάρει ο ύπνος μόνο του, δίχως βοήθεια. Δίχως κλάμματα. Εγώ πχ που θήλαζα, έβγαζα το στήθος από το στόμα του λίιιιγο πριν τον πάρει ο ύπνος. Αν το έκανα νωρίτερα, ζητούσε το στήθος και πάλι, και του το έδινα πριν πολυξυπνήσει, και πάλι, προσπαθούσα να το βγάλω πριν κοιμηθεί και το συνέχιζα μέχρι τελικά να μην το ζητήσει, αλλά να γυρίσει και να κοιμηθεί, ΜΟΝΟΣ του όμως! Έτσι κάθε φορά το δεχόταν αυτό πιο εύκολα και πιο γρήγορα και τον έπαιρνε ο ύπνος δίχως το στήθος στο στόμα. Σιγά σιγά, έμαθε να ξανακοιμάται μόνος του δίχως το στήθος, δίχως να θηλάσει αν δεν πεινούσε πραγματικά, και έτσι άρχισε να κοιμάται και παραπάνω ώρες ή έστω να ξυπνάω κι εγώ για να τον ξανακοιμίσω!!! Ακολουθόντας την ίδια λογική, θα πρέπει να αφήνεις το μωρό στο κρεβάτι του, λίιιιγο πριν το πάρει τελείως ο ύπνος καθώς το κουνάς. .Αν θέλει να το ξαναπάρεις αγκαλιά, θα το πάρεις, όσες φορές χρειαστεί, μέχρι ν απιάσει το νόημα, δίχως να κλάψει καθόλου, δίχως να νευριάσεις, κλπ. Σίγά σιγά θα καταλάβει οτι μπορεί να κοιμηθεί και με λίγο κούνημα μόνο και μετά δίχως κούνημα… Αυτό σημαίνει οτι μπορεί να ξυπνάει, αλλά θα το ξαναπαίρνει ο ύπνος δίχως να σε ζήτήσει. Θέλει λίγη προσπάθεια στην αρχή βέβαια, αλλά αξίζει νομίζω τον κόπο αν πιάσει 😉
    Καλούς ύπνους!

  5. Παράθεμα: Βρέφη που μαθαίνουν να σιωπούν κλεισμένα σε τοίχους υψηλού εσωτερικού άγχους που διαρκεί « Το Blog μιας Μαμας

  6. Παράθεμα: Βρέφη που μαθαίνουν να σιωπούν κλεισμένα σε τοίχους υψηλού εσωτερικού άγχους που διαρκεί « Nipio.net

  7. Αγαπητη Λυδια, ψαχνοντας πληροφοριες για το ελεγχομενο κλαμα, επεσα πανω στο μπλογκ σου και οφειλω να ομολογησω πως γραφεις υπεροχα! Λοιπον εχω ενα μπομπηρα 6 μηνων και με προβληματιζει λιγο στον υπνο! δυσκολα κοιμαται, ακομη κι αν ειναι κουρασμενος! η ρουτινα μας περιλαμβανει μπανιο βραδινο, γαλα, αγκαλια 10 λεπτα περιπου σε ορθια θεση για να ρευτει,διοτι εχει παλινδρομηση και μετα το μαρτυριο: τον βαζω στο καροτσι να τον κουνησω για να κοιμηθει(αφου πρωτα τον τυλιξω με μια κουβερτουλα φλισ, ετσι εμαθε απο μικρος γιατι κουνουσε εντονα τα χερια και τρομαζε στο υπνο. Ναι! παραδεχομαι οτι ειναι λαθος ακομα να τον φασκιωνω, εχω προσπαθησει να το κοψω, αλλα οσες φορες το κανω, εκνευριζεται και δεν κοιμαται χωρις τυλιγμα! κακια συνηθεια που μου την συνεστησε η πεθερα μου κ ο αντρας μου!) κι αρχιζει την γκρινια! κουνημα κουνημα κουνημα, γκρινια γκρινια γκρινια!!!τον κουναω για κανενα μισαωρο και μετα τον παιρνω για κουνημα στην αγκαλια, αφου βλεπω οτι δεν ηρεμει! Και στην αγκαλια γκρινιαζει πολλες φορες! Σκεφτομαι οτι ισως δεν βολευεται γιατι στριφογυριζει το κεφαλι του,δεν ξερω τι του φταιει και γκρινιαζει! Και καμια φορα του βαζω στην πιπιλα, σιροπι απο γλυκο! ηρεμει για λιγο και μετα ξανα τα ιδια, και ξανα του βαζω σιροπι, και μετα απο λιγο παλι γκρινια και ξανα σιροπι μεχρι να ηρεμησει και να κοιμηθει! 3 με 4 φορες βουταω την πιπιλα στο σιροπι καθε φορα που ειναι να κοιμηθει! Σημερα σκεφτηκα οτι η γκρινια μπορει να οφειλεται στο σιροπι κ στο τυλιγμα. Γκρινιαζει γιατι θελει σιροπι?? Ή γιατι ενοχλειται απο το τυλιγμα???? Να ζητα την παρουσια μου? Αφου διπλα του ειμαι και τον κουνω! Να ζητα την αγκαλια μου? Αφου τον παιρνω και στην αγκαλια και παλι δεν δειχνει ικανοποιημενος! Τι να φταιει! Αυτο που θελω και ζητω δεν ειναι να κοιμαται μονος στην κουνια κλαιγοντας! Απλα να μην γκρινιαζει οταν προσπαθω να τον κοιμησω! Δεν μπορω να καταλαβω τι τον ενοχλει! Αποψε το βραδυ τον κουνησα χωρις να βουτηξω την πιπιλα! Γκρινιαξε πολυ, μεχρι εντονο κλαμα,δεν του εδωσα σιροπι ομως υποψιαζομενη οτι ζητουσε αυτο! Εκλαψε εντονα για 4 λεπτα και μετα κοιμηθηκε. Μια χαρα ειπα απο μεσα μου, αφου καταφερε να κοιμηθει σε 5 λεπτα και οχι σε 1 ωρα οπως πριν. ΜΕΤΑ ΟΜΩΣ ΑΠΟ 1 ΩΡΑ, ξυπνησε και πηγα και τον κουνησα ξανα! Αρχισε να γκρινιαζει και μετα να κλαιει εεεεεντονα, σπαρακτικα! Εγω συνεχιζα να κουναω και να λεω ωωωω! ωωωωω! Που και που τον χαιδευα, ομως δεν σταματουσε! μετα απο 5 λεπτα κλαματος ανησυχησα και τον πηρα αγκαλια μηπωσ θελει να ρευτει, να δω τελος παντων τι φταιει, αν εχει κανει κακα κτλ. Εκλαψε και στην αγκαλια μου για μισο λεπτο,δεν ρευτηκε ουτε κακα του ειχε κανει τελικα! και μετα ξαφνικα με κοιταει στα ματια ετσι οπως τον ειχα αγκαλια και αρχισε δειλα δειλα να μου χαμογελα και να κανει χαρουλες. Τον ξανα εβαλα στο καροτσι τυλιγμενο για κουνημα και παλι τα ιδια! κλαμα! Τον σηκωσα και τον ξετυλιξα και αφου σταματησε, το εβαλα στην κουνια, τον σκεπασα, τον χαιδεψα, τον φιλησα και μετα απο 10 λεπτα, χωρις κλαματα κοιμηθηκε! Μονο λιγο γκρινιαξε οταν του βγηκε η πιπιλα, κι αμεσως σταματησε οταν του τη εδωσα. Τι φταιει βρε Λυδια, βοηθησε με! Τι ζηταει? Πως να τον κοιμηζω! Εχεις κατι να μου προτεινεις? συγγνωμη για το μεγαλο κειμενο, κι ευχαριστω εκ των προτερων!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s