Monthly Archives: Απρίλιος 2011

Πόσο?

Standard

 

 

 

Ένα παιδί γεννιέται! Και την στιγμή που γεννιέται, είναι αυτό που λένε tabula rasa. Λευκό πανί! Άγραφο. Αγνό. Δεν γνωρίζει τίποτα παρά μόνο την ασφάλεια που νιώθει κοντά στο σώμα της μητέρας του και τον φόβο μακριά της. Μπορεί να έχει και κρυμμένη στα κύτταρά του όλη τη σοφία του κόσμου, αυτό δεν το γνωρίζω… Πάντως από  τη γέννησή του και μετά, αρχίζει και παρατηρεί, κουνιέται, μαθαίνει να πιάνει, να σπρώχνει κάτι για να κουνηθεί. Κλωτσάει την κούνια του και το μόμπιλο από πάνω του αρχίζει και χορεύει… Μαθαίνει, μόνο του! Αν κάτσεις και παρατηρήσεις ένα μωρό, μόνο θαυμασμό μπορείς να νιώσεις. Προσπαθεί και ξαναπροσπαθεί ατελείωτες ώρες για να καταφέρει κάτι, και όταν τα καταφέρει μια φορά, δεν σταματά, δεν θέλει ούτε να κοιμηθεί, για να το κάνει και να το ξανακάνει, μέχρι να μπορεί να το επαναλάβει τέλεια, ΚΑΘΕ φορά!

Μετά, αρχίζουμε να του δείχνουμε κι  εμείς διάφορα. Του λέμε την ονομασία του κάθε αντικείμενου, του λέμε διάφορα. Πόσα όμως είναι αρκετά; Πόσα λίγα; Πόσα πολλά; Όταν το βλέπουμε να προσπαθεί να μάθει κάτι ή για παράδειγμα να σκαρφαλώσει, το βοηθάμε? Αρκεί το να είμαστε απλά από πίσω του σε περίπτωση που πέσει να πέσει στα χέρια μας; Του κρατάμε σταθερό το χεράκι για να καταφέρει να βάλει το κυβάκι μέσα από την τρυπίτσα; Αλλιώς τι; Θα το καταφέρει μετά από  3εις μέρες; Πολύ πιο αργά από όσο μας λέει το βιβλίο με τους πίνακες κατορθωμάτων των παιδιών;

Όταν αρχίσει τα πρώτα λογάκια; Του διορθώνουμε τον τρόπο που τα λέει; Όχι; Μέχρι πότε όχι; Ποτέ;

Όταν αρχίσει να γράφει; Του λέμε πως να γράψει πιο μικρά όμορφα γράμματα; Του λέμε ότι η γραμμούλα του Γ είναι προς τα δεξιά ή το αφήνουμε να το γράφει και προς τα αριστερά. Θα το μάθει, δε θα το μάθει κάποτε;

Όταν διακοσμεί μια τούρτα, του λέμε να βάλει και στην άλλη μεριά καραμελάκια ή το αφήνουμε να τα στιβάσει όλα σε μια γωνίτσα; Και ΟΚ, αυτά δεν είναι και τόσο σοβαρά…

Όταν αρχίσει να σπρώχνει το μικρό αδερφάκι του ή να το  ψιλοτσιμπά, λέμε κάτι ή κάνουμε τον Κινέζο;

Όταν μαλώνουν; Μπαίνουμε στη μέση ή πρέπει να τα βρούν μόνα τους; Αν πουν μια κακία, πώς τους λέμε οτι ήταν κακία; Ή τα αφήνουμε να φάνε απόρριψη γιατί ετσι θα μάθουν πώς μπορούν να συμπεριφέρονται στους άλλους για να είναι αρρεστοί; Και γιατί να είναι αρεστοί; Και αν δεν είναι ο εαυτός τους αρεστός; Πρέπει να τα μάθουμε να συμπεριφέρονται «κάπως» για να τα πάνε καλά με όλους;

Όταν ανεβαίνει στον πάγκο της κουζίνας και χορεύει; Γελάμε γιατί είναι αστείο ή λέμε «Αααααααα! Κατέβα κάτω γιατί θα πέσεις! Άσε που σε βλέπει και το αδερφάκι/ξαδερφάκι σου και θα θέλει να κάνει το ίδιο!!!»

Πως τα αποτρέπουμε από επικύνδυνες πράξεις; Με μικρές ή μεγάλες φοβέρες; (πχ, θα χτυπήσεις, θα πάμε στο νοσοκομείο, θα σκοτωθείς!).

 

 

Αν δεν λέγαμε τίποτα στα παιδιά, τί ηθική θα είχαν; Πόσα θα μάθαιναν; Πόσο αγνά θα έμεναν; Πόσο παραπάνω ο εαυτός τους; Μήπως τα βάζουμε σε καλούπια; Μήπως δεν γίνεται κι αλλιώς; Πραγματικά, δεν έχω βρεί απάντηση…

Πόσο κηδεμόνες πρέπει να είμαστε; Ποιός είναι ο ρόλος μας; Πόσο να τα καθοδηγούμε; Μήπως να τα αφήνουμε να μας καθοδηγούν κι αυτά; Πόσο να τα μαλώνουμε επειδή είναι παιδιά και πράττουν με αυτόν τον τρόπο; Πόσο να τα παρατηρούμε απλά; Πόσο να επαναλαμβανόμαστε και πόσο η δουλειά μας θα έπρεπε να είναι να τα αφήνουμε να μαθαίνουν ότι μπορούν μόνα τους, να τα βρίσκουν μόνα τους και να καταλαβαίνουν την ζωή μόνα τους; Σίγουρα κάποιος είναι ο ρόλος μας ως γονείς, αλλά πόσο; Μας παρατηρούν κι αυτά και μαθαίνουν ΚΑΙ από αυτό, ακόμα κι αν αυτά που τους λέμε είναι αντίθετα καμιά φορά από τις πράξεις μας.

Ναι, να τα προστατεύουμε. Αλλά πόσο; Να τους δείχνουμε, αλλά πόσο; Πώς θα ανακαλύψουν αν τους τα έχουμε δείξει και πει όλα; Πώς, πώς, πώς;  Και γιατί ο δικός μας τρόπος είναι καλύτερος στο κάτω κάτω; Και πόσα έχουν μάθει σωστά από αυτά που τους έχουμε πει εμείς, οι οποίοι μπορεί να είμαστε λάθος; Πείτε μου ότι τα σκέφτεστε κι εσείς αυτά και πως έχετε βρει και μια απάντηση να μου πείτε!!!

Και ακόμη λίγο αργότερα; Τους κλειδώνεις το ίντερνετ για να μην τους βρει κάποιος με άλλες ιδέες στο μυαλό τους ή για να μην δουν πράγματα που δεν πρέπει; Αφήνεις απλά το κομπιούτερ στο σαλόνι; Τους απαγορεύεις να βγουν έξω με φίλους που δεν εγκρίνεις; Δεν έχεις εμπιστοσύνη στο παιδί που μεγάλωσες; Ουφ! Απαντήσειιιιιιις!!!! Ξέρει κανείς; Και Πόσο δίκιο έχει;

Ο σύζυγός μου μου είχε πει ότι το να παρατηρείς ένα παιδί, ένα μωρό, είναι τόσο όμορφο. Όποιος δεν το κάνει, έχει χάσει τόσα πολλά! Μαθαίνεις παρατηρώντας τα, νιώθεις τόοοοσο περήφανος γι αυτά! Και έχει τόσο δίκιο!

Πόσο τελικά αφήνουμε τα παιδιά μας να αυτοδημιουργηθούν; Και κατά πόσο θα έπρεπε; Γίνεται; Και τέλος, πόσο με καταλαβαίνετε και πόσο έχω αρχίσει τις μεγάλες αμπελοφιλοσοφίες;

34 κεράκια!!!

Standard

 

Τετάρτη, 27 Απριλίου! Κάποιος γιορτάζει και το βρήκααααα, είμαι εγώ!!! Ναι, κι όμως, ΠΑΛΙ έχω γενέθλια!

Τι κι αν χρειάζομαι δίαιτα, τι κι αν ξυπνάω αχτένιστη και άβαφτη, τι κι αν χρειάζομαι καφέ για να αρχίσω να σκέφτομαι κι άλλα εκτός από τα φρούτα για τα smoothies που κάνω πρωί πρωί και το άλλαγμα της πάνας της μικρής, δίπλα μου συνεχίζω να έχω ανθρώπους που μου λένε ότι είμαι όμορφη και ότι με αγαπούν και ότι είμαι η καλύτερη μαμά του κόσμου! Και όχι ότι δεν πρέπει να κάνω δίαιτα (από Δευτέρα λογικά), ή δεν πρέπει να χτενιστώ και να πιω τον καφέ μου, αλλά πραγματικά… την ευτυχία την βρίσκω στο κρεβάτι μου κάθε πρωί (πολύ πρωί τελευταία) που θα ξυπνήσω και κάθε βράδυ που πάω για ύπνο! Όλοι χωράμε στην στρωματσάδα μας και αγκαλιαζόμαστε και χαχανίζουμε και τρώμε τις κλωτσιές μας μέσα στον ύπνο μας! Η ευτυχία βρίσκεται δίπλα μου! Έχω σταματήσει να την ψάχνω! Και εκεί που χαίρομαι την ζωή μου, γίνονται κι άλλα που με κάνουν να νιώθω ακόμη πιο ευτυχισμένη, πιο ολοκληρωμένη και γεμάτη!  Τι να σας πρωτοπω? Ότι έχω δυο παιδιά θαύματα τα οποία μεγαλώνουν και γίνονται φιλαράκια? Έναν άντρα που αγαπώ και συνειδητοποίησα ότι ακόμα και τώρα όταν τον βλέπω από μακριά να έρχεται από κάπου που δεν το περιμένω,το πρόσωπό μου χαμογελά!

Το έχω δηλώσει  πως δεν θέλω πολλά από  τη ζωή! Ή μάλλον θέλω! Θέλω τα πιο ακριβά δώρα της ζωής! Υγεία, ευτυχία και γεράματα για όλη μου την οικογένεια! Θέλω να γεράσω στο πλάι του άντρα μου και να δούμε τα παιδιά μας να μεγαλώνουν, να γίνονται ολοκληρωμένα άτομα που θα φτιάξουν με τα εφόδια που τους δίνουμε, ευτυχισμένες οικογένειες, τις οποίες θα μεγαλώνουν υγιείς κι αυτοί με τη σειρά τους! Αυτά τα θέλω!!! Αυτά τα παρακαλώ και τα εύχομαι σε κάθε ευκαιρία!!! Βέβαια το μασάζ που ζήτησα να πάω να κάνω (με χορηγία του μπαμπά μου), κι αυτό το θέλω (διαβάζει κιόλας, να μην το ακυρώσει…), και δώρο  έκπληξη από τον άντρα μου!

Ο Γιώργος μου, μου έφερε και το δώρο μου! Πήγε στο Τζάμπο με τον μπαμπά του και διάλεξε μια κουτάλα και μια πιρούνα για την μαγειρική μου είπε! Πολύ τον χάρηκα, γιατί ήταν πρώτη φορά που σκέφτηκε μόνος του τι δώρο να μου κάνει, και είχε σχέση με την καθημερινότητά μου. Κάτι που θα μπορούσα να χρειάζομαι! Και διάλεξε όλως τυχαία να είναι σετ με ένα μπολ σαλάτας που έχω! Άρα το γούστο μας, είναι παρόμοιο! χεχε!

Και μετά, δείτε τι μου έφτιαξε αντρούλης και γιόκας και πείτε μου αν έχετε δει πιο όμορφη τούρτα! Εγώ πάντως όχι! Λοιπόν, δίκιο δεν έχω να είμαι ευτυχισμένη?

 

made by my hubby and my son

 Μην μου πείτε ότι περιμένατε να δείτε 34 κεράκια στην τούρτα! Κρίση έχουμε!!!! 😆

Κεραλοιφή mamalydia Update!

Standard

κεραλοιφή mamalydia (λάδι, κερί, μαστίχα)

Η κεραλοιφούλα μου σας αρέσει πολύ και αυτό φαίνεται από την ζήτηση που έχει! Σας ευχαριστώ πολύ!!! Ένα πράγμα που με έχουν ρωτήσει μερικές από εσάς (αν και ακολουθώ την πιο διαδεδομένη συνταγή), είναι το αν θα μπορούσε να είναι λίγο πιο πηχτή. Και από σήμερα, θα είναι! Έκανα νέα παρτίδα και βγήκε πολύ σούπερ. Εύκολο να την χρησιμοποιήσετε για μασάζ, αλλά πηχτή αρκετά με μπόλικο κεράκι μέλισσας. Έβαλα και ένα μυστικό υλικό που μου είπαν φίλες που το έκαναν οι γιαγιάδες τους! Έβαλα μερικά «δάκρυα» μαστίχας η οποία είναι γνωστή για το υπέροχο άρωμά της μα και για τις επουλωτικές της ιδιότητες (την χρησιμοποιούν και για το έλκος)!

Αν ενδιαφέρεστε να την δοκιμάσετε, πατήστε έδω ή στείλτε μου mail στο lydia@mamalydia.gr

Καλή Ανάσταση!

Standard

Πολλές ευχές σε όλους και όλες! Για υγεία πάνω απ’ όλα σε μας και τα παιδιά μας, για ευτυχία, γαλήνη και για σοφία! Σοφία για να γνωρίζουμε καθημερινά τον πραγματικό θησαυρό της ζωής και την ευτυχία που μπορούμε να βρίσκουμε σε κάθε τι γύρω μας!!!

Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση!!!

Ηθική και Τρόποι

Standard

Τρόποι να μεγαλώσετε το παιδί σας με Ήθος και Τρόπους (συνέχεια 3η)

Πηγή:  http://askdrsears.com/html/6/t120100.asp

Μετάφραση :  Χρύσανθος Θεοχάρης

 

 
5.  Διδάξτε το παιδί σας να σκέφτετε ηθικά
 
Εκμεταλλευτείτε τις στιγμές εκείνες  που προσφέρονται για μαθήματα ηθικής, όπως οικογενειακά περιστατικά που δίνουν ευκαιρίες να μιλήσετε στο παιδί σας κάνοντας ηθικούς συλλογισμούς με τη μέθοδο των ερωταποκρίσεων. Τις προάλλες πρόσεξα δύο 8χρονα γειτονόπουλα «ακροβολισμένα» σε μια απότομη πλαγιά έτοιμα να πετάξουν σακούλες γεμάτες με νερό πάνω στα διερχόμενα αυτοκίνητα. Τα τσάκωσα πριν ξεκινήσουν τη σκανταλιά τους και είχα τον παρακάτω διάλογο με ένα απ’ τα αγόρια:
«Ιάσονα, τί νομίζεις ότι θα μπορούσε να συμβεί όταν η σακούλα με το νερό χτυπήσει το αυτοκίνητο;» ρώτησα.
«Θα σκορπίσει και θ’ απλωθεί σ’ ολόκληρο το αυτοκίνητο», απάντησε ο Ιάσονας.
«Πες πως ήσουν εσύ ο οδηγός αυτού του αυτοκινήτου. Τί νομίζεις πως θα αισθανόσουν εκείνη τη στιγμή;» είπα.
«Δεν ξέρω», απάντησε ο Ιάσονας.
«Πιστεύεις πως μπορεί να τρόμαζε;» επέμεινα.
«Υποθέτω πως ναι», παραδέχτηκε ο Ιάσονας.
«Θα μπορούσε να ξαφνιαστεί τόσο που να χάσει τον έλεγχο του αυτοκινήτου, να καβαλήσει το πεζοδρόμιο και να παρασύρει κάποιο παιδάκι. Δεν είναι πιθανά όλα αυτά;» πρότεινα.
«Υποθέτω πως είναι», παραδέχτηκε.
«Αν κάτι τέτοιο πραγματικά συνέβαινε, θα ένοιωθες πολύ άσχημα, σωστά;», συνέχισα.
«Ναι, σίγουρα θα ένοιωθα άσχημα», συμφώνησε ο Ιάσονας.
 
Με τον ίδιο τρόπο μπορείτε να συζητήσετε μαζί του για πρόσωπα που εμφανίζονται στην τηλεόραση. Βλέπετε το δεκάχρονο παιδί σας να παρακολουθεί ένα αμφίβολης ποιότητας τηλεοπτικό πρόγραμμα. Καθήστε δίπλα του και ρωτήστε χωρίς επιθετική ή κριτική διάθεση: «Πιστεύεις πως αυτό που κάνουν είναι σωστό;» Ενθαρρύνετε συζητήσεις για πρόσωπα ή θέματα που είναι στην επικαιρότητα, όπως αμφιλεγόμενα πρόσωπα απ’ το χώρο του αθλητισμού, θέματα απ’ τις πρώτες σελίδες των εφημερίδων, κοινωνικά θέματα. Φροντίστε να δίνετε στα παιδιά σας ευκαιρίες να εκφράσουν τη γνώμη τους. Ενθαρρύνετε τις ζωντανές οικογενειακές συζητήσεις. Δείχνετε σεβασμό για τις απόψεις τους, άσχετα αν συμφωνείτε ή όχι. Υπάρχουν πολλές μελέτες που δείχνουν ότι παιδιά που προέρχονται από οικογένειες που ενθαρρύνουν τέτοιου είδους ανοιχτές συζητήσεις έχουν πολλές πιθανότητες να γίνουν ενήλικες που σκέφτονται ηθικά. Μια έρευνα που διενεργήθηκε στην Καλιφόρνια με υποκείμενα χίλιους φοιτητές αναζήτησε τη σχέση ανάμεσα στο επίπεδο ηθικής συλλογιστικής των φοιτητών αυτών και του τρόπου με τον οποίο ανατράφηκαν. Οι φοιτητές των οποίων η ηθική συλλογιστική συγκέντρωσε υψηλή βαθμολογία προέρχονταν από οικογένειες που ενθάρρυναν τις ανοιχτές συζητήσεις πάνω σε αμφιλεγόμενα θέματα. Άλλες έρευνες έδειξαν ότι γονείς με υπέρμετρη ανεκτικότητα, που δεν περίμεναν υπακοή απ’ τα παιδιά τους και ήταν χαλαροί και υπερβολικοί στους επαίνους, έβγαλαν παιδιά του στυλ «πρώτος εγώ», των οποίων το μοναδικό μέλημα ήταν να ικανοποιήσουν τον εαυτό τους. Στο άλλο άκρο βρίσκονταν οι γονείς που ανέθρεψαν τα παιδιά τους ασκώντας απόλυτο έλεγχο πάνω τους με αποτέλεσμα να φτάσουν στην εφηβεία ανίκανα να σκεφτούν μόνα τους. Στις έρευνες αυτές, οι οικογένειες που έδιναν στα παιδιά τους το δικαίωμα να έχουν άποψη και συμμετοχή στις αποφάσεις, έβγαλαν εφήβους που ήταν σε θέση να σκέφτονται ηθικά. Το να αποκτήσεις παιδιά που να «κάνουν κήρυγμα» στον εαυτό τους αποτελεί από μόνο του το πλέον διαρκές μάθημα ηθικής.
 
Δόστε στο παιδί σας την ευκαιρία να σας ακούσει να κάνετε σκέψεις για την ορθότητα ή μη μιας συγκεκριμένης πράξης. Φανταστείτε τον εαυτό σας και το παιδί σας σε ένα σουπερμάρκετ. Ο ταμίας κατά λάθος σας έδωσε περισσότερο ρέστα. Αντιλαμβάνεστε το λάθος και το συζητάτε με το παιδί σας: «Πω πω, ο ταμίας μας έδωσε περισσότερα ρέστα απ’ όσα έπρεπε.» Στη συνέχεια κάνετε έναν ηθικό σχολιασμό εκφράζοντας φωναχτά τις σκέψεις σας: «Αυτά τα επιπλέον χρήματα δεν ανήκουν σε μας. Δεν θα ήταν σωστό να τα κρατήσουμε. Ο Ταμίας ίσως τιμωρηθεί ή ακόμη και να χάσει τη δουλειά του γι’ αυτό το λάθος. Θα αισθανόμουν άσχημα αν τα κρατούσα…» Το παιδί σας προσπαθεί να δικαιολογήσει την κατάσταση λέγοντας, «Μα μπαμπά, όλοι το κάνουν». Και εσύ απαντάς, «Αυτό το κάνει να είναι σωστό; Τί πιστεύεις πως είναι σωστό να πράξουμε; Πώς νομίζεις πως θα αισθάνεσαι αν κρατήσεις χρήματα που δεν σου ανήκουν πραγματικά;» Μετά προσθέτεις, «Εγώ αισθάνομαι ωραία κάνοντας το σωστό και επιστρέφοντας τα χρήματα.»
 
6.  Γνωρίστε το παιδί σας
 
Μάθετε τον τρόπο που το παιδί σας κάνει ηθικές σκέψεις στα διάφορα στάδια ανάπτυξής του. Όταν προκύπτουν καταστάσεις που καλούν για ηθικές αποφάσεις, φροντίστε να κάνετε και το παιδί σας μέτοχο στη διαδικασία, με άλλα λόγια βάλτε το και αυτό «στο χορό». Μια μέρα οδηγώντας με συνοδηγό την δεκάχρονη κόρη μου Έριν είδαμε ένα ζητιάνο. Η Έριν είπε, «Μπαμπά, μπορούμε να σταματήσουμε και να του δώσουμε λίγα χρήματα;» Άδραξα την ιδέα της και θεωρώντας ότι ήταν μια καλή διδακτική ευκαιρία σταμάτησα το αυτοκίνητο. Αναζητώντας το ηθικό «στίγμα» της, αντιπρότεινα: «Δεν θα ‘ταν καλύτερο να βρει μια δουλειά;» Η απάντηση της Έριν: «Ίσως να προσπάθησε, αλλά δεν βρήκε.» Κατάλαβα λοιπόν πού βρίσκεται η κόρη μου. Σταματήσαμε στο πλησιέστερο κατάστημα και αγοράσαμε λίγα τρόφιμα για τον ζητιάνο.
 
Οι ηθικές αρχές είναι σημαντικές για ένα παιδί γιατί παίζουν ρυθμιστικό ρόλο στις επιλογές που κάνουν στη ζωή. Αν ένα παιδί είναι εγωκεντρικό, έχει υλιστικές αντιλήψεις και έχει αδυναμία να κατανοήσει τη θέση του άλλου, τότε στις περισσότερες περιπτώσεις θα δίνει προτεραιότητα στη δική του βολή και άνεση και θα επιλέγει το δρόμο που απαιτεί τη μικρότερη προσπάθεια. Αν η ικανότητα να μπαίνει στη θέση του άλλου έχει εμφυτευτεί μέσα του, τότε οι επιλογές του θα είναι τέτοιες που θα συντελέσουν στο να εξελιχθεί σε άνθρωπο που οι άλλοι θα θέλουν να είναι στη συντροφιά του, που θα δείχνει ενδιαφέρον και διάθεση για φροντίδα εκεί που χρειάζεται.
 
…Συνεχίζεται…
 
Προηγούμενες συνέχειες:


Βοήθεια για «Το Χαμόγελο του Παιδιού»!!

Standard

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα, 31 Μαρτίου 2011

 

«Το Χαμόγελο του Παιδιού»…. Το Χαμόγελο του δικού μας παιδιού….
Χρειάζεται σήμερα παρά ποτέ τη βοήθεια μας!

 

  • Χρειαζόμαστε τα σπίτια μας
  • Χρειαζόμαστε τα ασθενοφόρα για τα παιδιά και τα νεογνά
  • Χρειαζόμαστε το AMBER ALERT
  • Χρειαζόμαστε την Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα παιδιά SOS1056
  • Χρειαζόμαστε τις ομάδες δημιουργικής απασχόλησης στα νοσοκομεία παίδων
  • Χρειαζόμαστε τις δωρεάν υπηρεσίες του Χαμόγελου για κάθε παιδί, γονιό, εκπαιδευτικό

 

Για να γίνονται όλα αυτά πραγματικότητα…. Χρειαζόμαστε ανθρώπους που με επαγγελματισμό και αστείρευτη διάθεση δουλεύουν νύχτα-μέρα για να εξασφαλίσουν μια καλύτερη ζωή για όλα τα παιδιά!

 

Τι από τα παραπάνω μπορούμε να κόψουμε;

 

Στη φετινή Γενική Συνέλευση του Χαμόγελου του Παιδιού αποφασίστηκε να μην κόψουμε τίποτα.

 

Σήμερα, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» έχει μόλις 1,5 μήνα «ζωής».

 

Παρά τη δεινή οικονομική κατάσταση του Χαμόγελου και τη γενικότερη δύσκολη κοινωνικο οικονομική περίοδο που διανύουμε, συνεχίζουμε δυναμικά.

 

Από σήμερα ξεκινάει, σε πανελλήνια κλίμακα, εκστρατεία ενημέρωσης, συμμετοχής και εξεύρεσης πόρων για «Το Χαμόγελο του Παιδιού»…. για Το Χαμόγελο του δικού μας παιδιού!

 

Ανδρέας Γιαννόπουλος

 

Καλέστε στο 14545

από όλα τα δίκτυα σταθερής τηλεφωνίας, με χρέωση 2,27 ευρώ ανά κλήση

και από τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας (COSMOTE, VODAFONE, WIND), με χρέωση 2,46 ευρώ ανά κλήση

 

Στείλετε SMS στο 54020

τη λέξη ΧΑΜΟΓΕΛΟ ή XAMOGELO

από κινητό τηλέφωνο (COSMOTE, VODAFONE, WIND) χρέωση 2,46 ευρώ ανά SMS

 

Διαφήμιση για τον Θηλασμό!

Standard

Πόσο το χάρηκα όταν πριν πολλές μέρες είδα τυχαία στην τηλεόραση ένα σποτάκι διαφημιστικό για τον… θηλασμό!!!! Στην πρωινή ζώνη της ΝΕΤ, έμεινα και το κοίταζα. Μπήκα αμέσως στο youtube αλλά δεν υπήρχε τίποτα. Έστειλα μεηλ στο Ινστιτούτο Υγείας Παιδιού (το οποίο είναι και πίσω από το σποτάκι), αλλά δεν είχα απάντηση, ώσπου το είδα στη σελίδα του Περι…Θηλασμού στο Facebook, εδώ και δεν θα μπορούσα να μην το βάλω κι εδώ να το δείτε!!!  Γίνονται προσπάθειες τελικά! Λίγο από δω, λίγο από κει, παραπάνω από παραπέρα και τσούκου τσούκου προχωράμε και οι μαμάδες όλο και περισσότερο  θηλάζουν ή έστω το ψάχνουν για να θηλάσουν. Ρωτάνε, ψάχνουν, ξέρουν… Καλή αρχή και εις πολλά περισσότερα!!!

 

 

Εύχομαι μέχρι οι κόρες μας να γίνουν μαμάδες, ο θηλασμός να είναι το πλέον σύνηθες και στάνταρ!