Παιδιά στο αμάξι!

Standard

Σας φαίνεται όμορφη αυτή η σκηνή?

Αυτή θα ήταν η συνέχειά της αν γινόταν κάποιο ατύχημα!!!

Έχει καιρό που λέω να γράψω ένα post γι αυτό το θέμα. Σήμερα που είδα ένα ακόμη παιδί στην ηλικία του Γιώργου μου (4μιση), να στέκεται όρθιο στην μέση κρατώντας τα μπροστινά καθίσματα και το αυτοκίνητο να κινείται στην κεντρική λεωφόρο με μεγάλη ταχύτητα, μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι!!!

Δεν έχει τύχει να ακούσω ποτέ κάποιον τον οποίο να τον έγραψαν σε μπλόκο γι αυτό τον λόγο και όσο το κράτος δεν τιμωρεί αυστηρά τους γονεις/παπούδες, κλπ όταν μεταφέρουν ένα παιδί με αυτοκίνητο δίχως να φροντίσουν για την ασφάλειά του… απλά δεν θα μάθουν ποτέ να το κάνουν! Έτσι δεν μαθαίνουμε τελικά?

Έχουμε ένα θέμα εδώ στην Ελλάδα με το να αποδεικνύουμε πόσο καλοί οδηγοί είμαστε! Πως το κάνουμε? Όχι με το να είμαστε όντως καλοί οδηγοί, αλλά με το να μην φοράμε κράνος, ζώνη, κλπ! ΟΚ, εντάξει, εσύ -ας υποθέσουμε πως- είσαι καλός οδηγός. Γίνε και υπέυθυνος κηδεμώνας και «δέσε» το παιδί σου στο παιδικό καθισματάκι! Εσύ μπορείς να μην βάλεις ζώνη (αν και είναι κι αυτό λίγο κουλό), το παιδί σου τι φταίει αν εσύ θες να ρισκάρεις την ζωή σου? Γιατί ναι, είπαμε είσαι τέλειος οδηγός. Πως μπορείς να εμπιστεύεσαι τον κάθε οδηγό που περνάει από δίπλα σου ή από το αντίθετο ρεύμα, και να πιστεύεις πως είναι κι αυτός όσο τέλειος είσαι εσύ? Ξέρεις που θα βρεθεί το παιδί σου αν εσύ πας με 50χλμ/ωρα και σε χτυπήσει μετωπική καποιος που πηγαίνει με 50 επίσης? Έχεις την εντύπωση πως ένα παιδί μπορεί να παραμείνει στην θέση του μετά από ένα τέτοιο χτύπημα???

Οπότε τι κάνουν πολλοί? Το παίρνουν αγκαλιά!!! Αααααααααααα!!!! Κι αυτούς πως θέλω να τους τρομοκρατήσω όταν τους βλέπω! Πόσες και πόσες μαμάδες και πολλές μαλιστα στο μπροστινό κάθισμα με το μωρό στα χέρια. ΟΧΙ, δεν πρόκειται να μείνει στην αγκαλία σου καλή μου μανούλα, ακόμα και με 30 και 40 να πηγαίνει το αυτοκίνητό σου. Στην καλύτερη να σου μείνουν στα χέρια, τα πόδια του παιδιού και το πρόσωπο του να έχει καταστραφεί από το βαρύ χτύπημα στο παρμπρίζ. Και αν δεν φοράς ζώνη εσύ? Τότε το παιδί θα γίνει ο αερόσακός σου και θα το λιώσεις με το σώμα σου πάνω στο ταμπλό του αυτοκινήτου!

Όχι δεν υπάρχει δικαιολογία. Καμία! Αν έχεις χρήματα να έχεις αυτοκίνητο, τότε έχεις αρκετά για ένα καθισματάκι αυτοκινήτου (πάρε ένα από το Τζάμπο που έχει φτηνά). Πρόκειται για την ζωή του παιδιού σου άλλωστε, γιατί ΝΑΙ, μπορεί να συμβεί και σε σένα και σε μένα και στον δίπλα σου στα φανάρια. Αυτόν που βλέπεις ότι δεν έχει δέσει το παιδί (ούτε με την ζώνη του αυτοκινήτου ρε παιδιά??? Έλεος!!!), αλλά δεν έχεις το θάρρος να του πατήσεις την κόρνα, να κατεβάσεις το παράθυρο και να του την πεις για να καταλάβει ότι εκθέτει το παιδί του σε μεγάλο κίνδυνο. Αντ’ αυτού, γράφεις ένα post για όποιον τελικά καταφέρεις να πείσεις…

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

11 responses »

  1. Δυστυχώς είναι τραγικό όλο αυτό! Και ειδικά όταν βλέπεις παιδάκια πάνω σε μηχανάκια! Είτε μπροστά είτε πίσω, είτε ανάμεσα σε 2 ενήλικες! Το μηχανάκι δεν χρειάζεται να συγκρουστεί για να είναι μοιραία η πτώση για ένα παιδί! Και το πιο γελοίο θέαμα, όταν ο μπαμπάς ή η μαμά φοράνε κράνος για να γλιτώσουν την κλήση και το παιδάκι είναι τελείως ακάλυπτο.
    Μας λείπει η παιδεία σε γενικότερο βαθμό μεν, αλλά από την άλλη πόσο εκπαιδευμένος πρέπει να είναι κανείς για να καταλάβει τι θα πάθει ένα παιδί όταν πέσει από την μηχανή?

  2. Τεραααααστιο θέμα!!!! Ο Βαγγέλης ήταν (και είναι) πάντα συνεργάσιμος και ποτέ δεν πειραξε τη ζώνη του. Η Αθηνά μας έχει αλλάξει τα φώτα! Λείνει συνέχεια τη ζώνη της και κάθε 10 λεπτά σταματάμε για να την ξαναδέσουμε! Ευτυχώς τώρα το καλοκαίρι της πήρα καινούργιο κάθισμα και δεν την ξαναπείραξε. Πάντως, όσο μικρή κι αν είναι η απόσταση που διανύουμε καθημερινά, (σπίτι – νηπιαγωγείο = 500 μέτρα) η ζώνη ειναι απαραίτητη. Αλλά δεν είναι καθόλου εύκολο για τον οδηγό να προσέχει το αυτοκίνητο – δρόμο – φανάρια – άλλους οδηγούς – πεζούς (και ότι άλλο συνεπάγεται η οδήγηση) και να έχει να θηρίο να χτυπιέται στο πίσω κάθισμα γιατί το ενοχλεί η ζώνη!!!

  3. poly megalo thema kai mprabo!!!!
    ti na pw merikoi mallon den aksizoun na exoun paidia giati m ayth th symperifora….
    ti triades sto mhxanaki ti kefalia eksw apo to aytokinhto ti na peis
    se mia xwra sto ekswteriko eixan mia foberh idea kai polu kalh kata th gnwmh mou
    opoios prokalese troxaio san timwria ergasia sthn entatikh gia na doun me ta matia tous ti prokaloune
    telika merikoi an den boutiksoun sta sk…..den katalabainoun
    krima kai meta ti mathainei kai to paidi megalwnontas
    na kanei souzes
    krima

  4. Μπράβο σου! Πολύ ωραίο post. Έχεις δίκιο ότι στην Ελλάδα το θέμα της ασφάλειας είναι χρόνιααα πίσω σε σχέση με άλλες χώρες. Σχεδόν κάποιοι άνδρες το θεωρούν ντροπή να φοράνε ζώνη ασφαλείας.
    Εμένα μου την έσπαγε ειδικά παλιά… Είχε συμβεί πολλές φορές όταν καθόμουν σε αυτοκίνητο στις πίσω θέσεις και η ζώνη ασφαλείας είχε μπει μέσα στο κάθισμα.Ήθελα να την βάλω, αλλά ο ιδιωκτήτης του αυτοκινήτου, προφανώς, δεν το θεωρούσε κάτι ιδιαίτερης σημασίας….

  5. Έχεις απόλυτο δίκιο Λυδία, αλλά τελικά έχω καταλάβει πως ότι κι αν ακούνε όλοι αυτοί οι ανεύθυνοι γονείς δεν αλλάζει κάτι.Δεν είναι θέμα εκπαίδευσης, ούτε θέμα ενημέρωσης…πιστεύω απλά ότι είναι θέμα χαμηλής νοημοσύνης, τεμπελιάς και υπέεεερμετρου εγωισμού στο ότι…»εμένα δεν πρόκειται να μου συμβεί γιατί προσέχω».Και πρόστιμα να αρχίσουν να πέφτουν δεν θα αλλάξουν και πολλά γιατί όλοι αυτοί οι κουτοπόνηροι «μάγκες» θα βρουν τον τρόπο να κάνουν το δικό τους και να ξεφύγουν.

  6. Μήπως πρέπει να βρίσκουμε το θάρρος να τους την λέμε, τελικά;
    Όταν ήμουν έγκυος μου έτυχε το εξής: περίμενα πρώτη στο φανάρι σε μια διασταύρωση και με το που άναψε πράσινο και ξεκίνησα κανονικά, ένα αυτοκίνητο διέσχισε τον κάθετο δρόμο με αποτέλεσμα να πηγαίνω κατευθείαν επάνω του. Είχε παραβιάσει για τα καλά το κόκκινο φανάρι του ή ίσως να μην το είδε καν. Ευτυχώς τα αντανακλαστικά μου ήταν πολύ καλά και σταμάτησα ένα εκατοστό πριν ακουμπήσω την πόρτα του συνοδηγού. Είχα ανεβάσει παλμούς, με είχε κόψει κρύος ιδρώτας γιατί φανταζόμουν την τεράστια κοιλιά μου να συγκρούεται με το τιμόνι, αλλά αυτό που είδα αμέσως μετά με αποτελείωσε: στη θέση του συνοδηγού καθόταν ένα παιδάκι και μάλιστα χωρίς ζώνη! Ο άνθρωπος είχε παραβιάσει το κόκκινο έχοντας ένα παιδάκι λυτό στην μπροστινή θέση… Η σκέψη και μόνο του τι θα προκαλούσα σε αυτό το παιδί χωρίς καν να φταίω μου προκαλεί ακόμη και τώρα ταραχή. ΄Ηθελα να τον βρίσω, αλλά απ΄την άλλη δεν ήθελα να τον προσβάλλω μπροστά στο αποσβολωμένο αγοράκι. Του ούρλιαξα «είσαι ανεύθυνος» και αυτός μου χαμογέλασε σα να είχε κάνει μια μικρή απροσεξία και συνέχισε. Από τότε όποτε βλέπω παιδί σε αγκαλιά ή λυτό, σκέφτομαι μόνο το παιδί και -ευγενικά- μιλάω. Για να έχω τη συνείδησή μου ήσυχη, και με την ελπίδα ότι θα το ξανασκεφτούν.

  7. Μόνο με …. μεταμόσχευση εγκεφάλου θα αλλάξουν τρόπο σκέψης μερικοί. Είναι τρέλα να κάθεσαι εσύ ωραία ωραία στο μπροστινό κάθισμα με τη ζωνούλα σου και στο πίσω κάθισμα να μπαίνει η ζωή του παιδιού σου σε κίνδυνο με το πρώτο φρενάρισμα. Τόσα ατυχήματα συμβαίνουν καθημερινά. Χθες, κατά τις 6 το απόγευμα γυρίζοντας από το γραφείο, σε ένα φανάρι στη Λεωφ. Μαραθώνος σταμάτησε δίπλα μου μια ΒΜW (ΖΥΧ 60…) και μπροστά καθόταν ένας χαρούμενος μπαμπάς ΜΕ ΖΩΝΗ, ένας χαρούμενος παππούς ΜΕ ΖΩΝΗ και πίσω μια εξίσου χαρούμενη μαμα ΧΩΡΙΣ ΖΩΝΗ, ένα κοριτσάκι 3-4 ετών ΧΩΡΙΣ ΚΑΘΙΣΜΑ ή ΖΩΝΗ και ένα μωράκι λίγων μηνών ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ. Απαράδεκτη και ανεύθυνη συμπεριφορά. Πέραν του πολύ σοβαρού κινδύνου, συνεχίζουμε να μεγαλώνουμε παιδιά χωρίς να τα μαθαίνουμε τα βασικά πράγματα. Μεγαλώνουμε εξίσου ανεύθυνους και «ωχ αδερφε» πολίτες που τους ενδιαφέρει να καβαλάνε ένα πολύ ωραίο και μοδάτο αμάξι, ως άρχοντες του δρόμου που μπορούν να κάνουν ότι θέλουν, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη απλούς αλλά βασικούς κανόνες ασφαλείας. Για την ζωή του παιδιού σου πρόκειται ρε. Φροντίζεις να φοράει μοδάτα ρούχα, να ταιριάξεις το κοκαλάκι στα μαλιά με το πεδιλάκι, να έχει ένα jumbo παιχνίδια στο δωμάτιό του, αλλά δεν το μαθαίνεις να προφυλάσσει τον εαυτό του. Αλλά, για να κάνει η τροχαία οτι παίρνει το αυτοκίνητο του μπαμπά για ένα μήνα και να πληρώσει και ένα μηνιάτικο πρόστιμο κάθε φορά που θα βλέπει παιδί χωρίς να είναι προστατευμένο. Θα πέσουν όλοι να τους φάνε οτι καταπατάνε τα δικαιώματά τους.

  8. Πριν λίγο ειδα κατι και φρικαρα παλι… Καθε φορα το ιδιο πραγμα με σοκαρει και με εξοργιζει το ιδιο… Σταματησαμε στο φαναρι και στο διπλανο αυτοκινητο βλέπουμε 2 διδυμα αγορακια 2,5 χρονων ΟΡΘΙΑ στο πισω καθισμα… Μπροστα η μαμα οδηγει (δεν φορουσε ζωνη εννοειται, αχρηστο αξεσουαρ) και διπλα η γιαγια. Εχουμε μεινει με τον αντρα μου δεν μιλάμε, κοιταμε και κοιταζομαστε… Αναβει πρασινο, ξεκιναει η κυρια και οπως ειναι φυσικό απο λογω αδρανειας -αγνωστη λεξη για αρκετους (και δεν θελω να το παίξω εξυπνη, αλλα πολλοι δεν της δινουν την απαραίτητη σημασια)- το ενα απο τα δυο πεφτει και κανει «ωχ». Η μανα χωρις να γυρισει καν το κεφαλι της πισω να δει τι εγινε και υποθετοντας οτι τσακωνονται μεταξυ τους, αρχιζει να φωναζει… Αυτα…

  9. Συμφωνω απολιτα και εχω ορκιστει να μην ξαναβαλω παιδια στο αυτοκινητο μου αν δεν εχω περισια καρεκλακια!
    Μια φορα το εκανα, αφου η μανα μου μου ειπε «αν δεν τους πας εσυ θα πανε με ταξι, θα ειναι και η γιαγια μαζι», τα μικρα χοροπηδουσαν και δεν ακουγαν ΤΙΠΟΤΑ μου κουνουσαν την καρεκλα και απλα εσφιξα τα δοντια, ειπα κανα2 κουβεντες και ορκιστικα σιωπιλα να μην το ξανακανω! συνενοχος σε εγκληματα δεν γινομαι!
    Να θημισω απλα οτι ακομα και ενας ενηλικας χωρις ζωνη να υπαρχει, σε περιπτωση τρακαρισματος δεν μπορεις να ξερεις που θα βρεθει!

  10. Κοντεύει χρόνος απο τότε που έκανες την ανάρτηση αλλά δε μπορώ να μη σχολιάσω.
    Είμαι δασκάλα και φέτος είχα μαθητές Γ Δημοτικού. Πριν συνεχίσω να πω πως συμφωνώ 100% σε όσα λες…Αυτόφωρο θέλουν αυτοί οι γονείς και να τους πάρεις τις πινακίδες για κανένα μήνα μήπως κάποιος βάλει μυαλό.

    Λοιπόν είχα λοιπόν Γ τάξη φέτος. Στα πλαίσια του μαθήματος «Ευέλικτη Ζώνη» σκέφτηκα να ασχοληθούμε με την Κυκλοφοριακή Αγωγή. Ενα δίωρο κάθε εβδομάδα λοιπόν μιλούσαμε, είδαμε εικόνες, διαβάσαμε παραμύθια, παρατηρήσαμε παραβάσεις στο δρόμο έξω απο το σχολείο. Ρωτώντας τα παιδιά αν φοράνε ζώνη τα περισσότερα απάντησαν «μόνο αν παμε κάπου μακρυά για να μη μας γράψει η τροχαία» Και για κράνος ούτε λόγος. ΞΑνασυζήτήσαμε λοιπόν , τους εξήγησα κάποια πράγματα, κάναμε αναπαράσταση με καρεκλάκια ( σαν να είμαστε μέσα σε αμάξι» τους τόνισα πως εγω ποτέ δε μπαίνω σε αυτοκίνητο χωρίς να φοράω ζώνη και μπλά μπλα μπλα .

    Σούρεαλ σκηνή έξω απο σχολείο

    Μια μαμά μου λέει «άντε ελάτε να σας πάω εγώ σπίτι»
    Μπάινω μέσα σε αμάξι , βάζω ζώνη και ακούω τη μαμά να λέει «καλέ εδώ κοντά μένετε τι βάζετε ζώνη;;;»
    Το παιδί φυσικά στο πίσω κάθισμα, χωρίς ζώνη. Απαντάει η μικρή «Μαμά η κυρία είπε πως πρέπει πάντα πρέπει να φοράμε ζώνη μπλα μπλα μπλα» και η μαμά
    «Ωωω ακόμα δεν μπήκες στο αμάξι μας ζάλισες…»

    Σκηνή 2

    Εξω απο σχολείο . Μαθήτρια πάει να μπει στο πίσω κάθισμα.
    Λέει ο μπαμπάς «Γιατί κάθεσαι πίσω;;;;»
    Η κυρία είπε μπλα μπλα μπλα
    Ο μπαμπάς «Κάτσε παιδί μου μπροστά σπίτι πάμε όχι στο Ηράκλειο

    και τελευταία σκηνή….

    Μαμά με βλέπεισ το δρόμο
    -Αχ τι μας έκανες μωρέ κυρία Αννα. Εχω τη μικρή κάθε μέρα και σκούζει και δε θέλει να ανέβει στη μηχανή χωρίς κράνος. Τα τρομάξατε τα παιδιά…Λα λα λα λα

    Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ. Αφήνω το γεγονός πως με ακυρώνουν με τόση ευκολία..Πως μπορείς να είσαι τόσο χαλαρός με τη ζωή του παιδιού σου; Και όταν γίνει το κακό θα κλαίμε και θα χτυπίομαστε και θα λέμε πως μπόρεσε ο θεός να πάρει ένα μικρό παιδί;;;
    Ωρε ωρες με έπιανε το παράπονο και έλεγα «μα γιατί τα κάνω όλα αυτα;;;»
    Μετά σκέφτομαι πως δεν είναι όλοι έτσι. Και πως και ενα παιδί μόνο απο τα 19 να άλλαζε συμπεριφορά για μένα είναι κέρδος.

    Συγγνώμη για το μεγάλο σχόλιο…Εκανα ανάρτηση μέσα στην ανάρτηση. Και τώρα που το σκέφτομαι θα πάω να κάνω και μία σχετική

    Καλό καλοκαίρι 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s