Καλή μας χρονία!!! 2012!!!

Standard

 

Η αλλαγή του χρόνου φέτος με βρήκε με χαρτομάντιλα από το ένα χέρι και το οτριβίν από το άλλο! Τη Ναταλία στην ανάρρωση από πυρετούλη μιας μέρας και αλλεργικά (μάλλον στα μάλλινα χαλιά της πεθεράς μου) σπυράκια τριγύρω στο σώμα της (αρχικά φοβηθήκαμε και για οστρακιά μιας και είχε περάσει και ο Γιώργος πρόσφατα). Παρ’ όλα αυτά, ανοίξαμε τα δώρα μας, είδαμε βεγγαλικά στον ουρανό, γελάσαμε, φάγαμε (μέτρο δεν έχουμε να πάρει με το φαϊ?), ήπιαμε, καπνίσαμε (αχ, την έχω πατήσει!), κοιμηθήκαμε αργαααααα, και την επόμενη μέρα, πρώτο μηνιά κι αρχη χρονιά, συνεχίσαμε να περνάμε καλά!

Το βραδάκι είπαμε να αφήσουμε στην γιαγιά και τον παππού τα μικρά και να πάμε για καφεδάκι στην Παραλία της Χαλκίδας και αφού κάναμε αρκετή ώρα μέχρι να βρούμε τραπέζι και κάτσαμε να πιούμε ένα ζεστό ρόφημα, χτύπησε το τηλέφωνο και τα μαζέψαμε να φύγουμε γιατί η μικρή μας έκλαιγε απαρηγόρητα. Τουλάχιστον το μισό μου μοκατσίνο το είχα τελειώσει! Δεν πειράζει… Περάσαμε ωραία και όταν γυρίσαμε. Παίξαμε παντομίμα όλοι μαζί, ξανά γέλια, χορός και λίγο μετά, τα χαρτομάντιλα και το οτριβίν πήγαν στα χέρια του Μάκη και ο Γιώργος ζεστός, αρνιόταν πεισματικά να βάλει θερμόμετρο γιατί έτσι θα ήταν πια ολοφάνερο πως είχε αρρωστήσει κι αυτός με τη σειρά του!!! Τέλεια!!!

Κι όμως! Τι να μας νοιάξει? Κάνουμε αγκαλιά με τον Μάκη και τρέχουν κι αυτά να γίνουν ένα μέσα στην αγκαλιά μας! Κάνουν χαρούλες μεταξύ τους και παίζουν χαρούμενα με τα νέα τους παιχνίδια. Φοράνε πυτζαμούλες με Αγιους Βασίληδες και μοιράζουν τα δώρα με σκουφάκια Χριστουγεννιάτικα. Υπάρχουν στην ζωή μας και όσο κι αν είναι ώρες ώρες κολλημένα πάνω μας (βγάζουν δόντια, έχουν συνάχι, θέλουν ΜΟΝΟ την μαμά ακόμη κι όταν προσπαθεί να φάει, ξυπνάνε τον μπαμπά για να παίξουν μόλις πάει για ύπνο, κλπ κλπ), δίνουν νόημα σε μια πρωτοχρονιά που φαινομενικά δεν έχει «βγει» και πολύ καλά. Στις διακοπές που βρεθήκαμε να είμαστε όλη μέρα κλεισμένοι σε ένα σπίτι (εκτός της μιας ώρας που προσπαθήσαμε να βγούμε μόνοι μας)!

Και γι αυτά τα παιδάκια το επόμενο έτος θέλω λοιπόν:

-να μην φωνάζω στον Γιώργο όσο κάνω πολλές φορές όταν είμαι κουρασμένη

-να κόψω το τσιγάρο (που εδώ και μερικούς μήνες από ένα στην πλάκα έγινε μισό πακέτο την μέρα)

-να χάσω ΠΟΛΛΑ κιλά ώστε να μπορώ να χαίρομαι πολλά παραπάνω πράγματα με τα μικρά χωρίς να σκέφτομαι το πως σκέφτομαι το πως φαίνομαι

-να παίζω παραπάνω με τα μικρά

-να διαβάζω παραπάνω βιβλία

-να χρησιμοποιώ πολύ λιγότερο το κομπιούτερ τις ώρες που είναι ξύπνια τα μικρά

-να συνεχίσω capoeira (και να μην νιώθω τύψεις ότι αφήνω μόνη την Ναταλία στους δικούς μου)

-να μην ξεσπάω στον Μάκη (που δίχως αυτόν θα τα είχα παίξει)

Η λίστα αν κάτσω και σκεφτώ θα μεγαλώσει πολύ, αλλά νομίζω πως τα πιο σημαντικά είναι αυτά. Πόσα να κάνω σε έναν χρόνο ρε παιδιά?

Το σίγουρο όμως είναι το γεγονός ότι τα περισσότερα στη ζωή μου, μου αρέσουν ΑΚΡΙΒΩΣ όπως είναι! Δεν είμαι σίγουρη τι να ευχηθώ εκτός από τα κλασσικά μα απολύτως απαραίτητα για την ευτυχία μας. Υγεία, πολλή αγάπη και χρόνο με τα παιδιά μας. Η κάθε μια μας εύχομαι να είναι χαρούμενη ότι και να της συμβαίνει, ακόμα κι όταν τα σχέδια μας αλλάζουν και νομίζουμε πως χαλάνε. Πότε άλλωστε από τότε που κάναμε παιδιά, πάνε ακριβώς όπως τα προγραμματίσαμε.

Σε μια συζήτηση που είχα, δεν μπορούσε να καταλάβει ένας ελεύθερος φίλος μου το πως γίνεται να σου αρέσει (όντως) να μην μπορείς να κάνεις όλα όσα σου άρεσαν πριν, να μην μπορείς να φας με ησυχία, να ακούσεις ήρεμα μουσική και να διαβάσεις ένα βιβλίο χωρίς να έχεις το μυαλό σου ΚΑΙ στα παιδιά, πως μπορείς να αντέχεις την φασαρία, πως στις διακοπές δεν μπορείς να φανταστείς να πας μόνος σου αλλά θέλεις να πας με τα παιδιά σου (άρα η σχέση με τον άντρα σου δεν τα πάει πια καλά). Δεν μπορούσε να καταλάβει για ποιον λόγο ένας άνθρωπος με ενδιαφέροντα θα ήθελε να έχει παιδιά! Και όσο και να του εξηγούσα κάποια στιγμή, κατάλαβα… Αν δεν έχεις δικά σου παιδιά, απλά όντως… δεν μπορείς να καταλάβεις!!! Και όταν το καταλάβεις, τίποτα από όλα αυτά δεν έχει αξία!

Εύχομαι λοιπόν το 2012 να θυμόμαστε τι έχει αξία! Καλή σας χρονία🙂

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

4 responses »

  1. Λυδία καλή χρονιά, Χρόνα πολλά στα ζουζούνια σου και στον Μάκη σου!
    Είμαστε πραγματικά ευτυχιμένοι που » μπορούμε να καταλάβουμε».
    Γιατί δυστυχώς υπάρχουν πολλοί με παιδάκια που όμως «δεν μπορούν να καταλάβουν» .
    Όταν πριν λίγες μέρες συζήτούσαμε με φίλους που έχουν παιδάκι στην ίδια ηλικία με το κοριτσάκι μας και τους είπαμε πως δεν θέλουμε αυτή την ησυχία μας μας κοίταζαν σαν τα UFA και αναρωτίοντουσαν γιατί δεν παρκάρουμε το παίδι κάπου για να μείνουμε ήσυχοι και μόνοι . . . .. . 😀

  2. Καλή Χρονιά Λυδία μου! Με υγεία, αγάπη και πολλά πολλά χαμόγελα! Με πολλές μοναδικές στιγμές με τον αγαπημένο σου και τα πιτσιρίκια σας.
    Τα Χριστούγεννα, μετά το φαγητό, ο Βασίλης ήθελε να πάμε βόλτα στη Χαλκίδα για καφέ. Η μαμά μου πρότεινε να κρατήσει τα παιδιά, για να πιούμε ένα καφέ με την ησυχία μας, να μείνουμε λίγο μόνοι μας. Και ο Βασίλης απάντησε, «Τα παιδιά, πηγαίνουν με την οικογένεια!!!» Ο Βαγγέλης μας είναι 8 χρονών και η Αθηνά μας 5. Περίπου 2 με 3 φορές το χρόνο, αφού έχουν κοιμηθεί για βράδυ, κάθονται στο σπίτι οι γονείς μου και βγαίνουμε μια βόλτα οι δυο μας ή με παρέα. Αλλά, μέχρι εκεί. Βόλτες, εκδρομές, διακοπές, επισκέψεις σε φίλους, τα παιδιά είναι πάντα μαζί μας. Δουλεύουμε που δουλεύουμε όλο το χρόνο, χάνουμε πολλές στιγμές μαζί τους, ε δεν μας πάει να τα παρκάρουμε για να πάμε βόλτα με την ησυχία μας!

  3. Καλή σας χρονιά Λύδια…
    Όταν διαβάζω αυτά που γράφεις είναι πραγματικά σα να τα γράφω εγώ…με κάποιες ελάχιστες παραλλαγές.
    Εμάς ο καινούριος χρόνος μας βρήκε όλους στο κρεβάτι (είμαι στις μέρες μου για το τρίτο μας μωράκι!) από φόβο μήπως η μικρή θελήσει να βγει πρωτομηνιά και είμαστε κομμάτια! Οπότε μη σκας για το συνάχι.
    Νομίζω ότι εγώ δεν μπορώ να βρω ούτε γονείς, πλέον, με μωρά παιδιά που να με καταλαβαίνουν γιατί δεν τα αφήνω όυτε λεπτό στους παππούδες (εμάς ζούνε και μακρυά άλλωστε και δεν είναι εξοικειωμένα) ή γιατί δεν τα αφήνω από την αγκαλιά μου ή γιατί θηλάζω ακόμα ή γιατί κοιμόμαστε μαζί τους ή γιατί παίζω μαζί τους το πρωί κι αφήνω το σπίτι μπάχαλο (με την κοιλια μέχρι το Θεό)…
    Πολλά φιλιά κι απλά συνέχισε την καλή δουλειά (με τα μωρά σου εννοώ)!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s