4 χρόνια blogger, 4 χρόνια mamalydia!

Standard

happy birthday blogακι μου!!!🙂

Λίγο πριν τα πρώτα γενέθλια του Γιώργου, πριν 4 χρόνια δηλαδή, ξεκίνησα δειλά δειλά να γράφω σ’ αυτό εδώ το blog (όλα τα ωραία γεννιούνται Ιανουάριο μου φαίνεται: Ο Γιώργος μου, η Ναταλία και ο άντρας μου! Τυχαίο?). Από μικρή μου άρεσε να γράφω, είχα ήδη γράψει και το ημερολόγιο της εγκυμοσύνης μου, είχα μπει σε μια ροτα γραψίματος. Μου άρεσε… Ταυτόχρονα, νέα μαμά, αρχάρια σε όλα και χωρίς να εμπιστεύομαι τα πάντα σε κάποιον παιδίατρο, έψαχνα συνεχώς για θηλασμό, διατροφή, ψυχολογική και σωματική ανάπτυξη του παιδιού και κάθε τόσο σε συζητήσεις με άλλες μαμάδες, έτρεχα να βρω κάποιο άρθρο για να τους δώσω  να διαβάσουν, έγραφα τις ίδιες και ίδιες συμβουλές θηλασμού, διατροφής, κλπ. Και έτσι, το ξεκίνημα του blog μου, έγινε για να έχω κάπου μαζεμένες όλες τις πληροφορίες που έβρισκα, για να δίνω απλά ένα λινκ και για να υπάρχουν ώστε αν κάποια άλλη μαμά ψάχνει παρόμοια θέματα, να τα βρεί κάπως, μαζεμένα. Δεν υπήρχαν και πολλά μαμαδοblogs τότε, ίσως 1-2 μόνο και μιας και δεν είχα γνώσεις να ανοίξω σελίδα, άνοιξα blog😉 Και από τότε, υπάρχει μια ομάδα ανθρώπων στο ίντερνετ, που γι αυτούς, το όνομά μου είναι… mamalydia!

Ποτέ δεν φαντάστηκα πόσο κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είναι ακόμα και ψυχοθεραπεία για μένα, hobby, και μέρος όπου σιγουρεύομαι κι από άλλες μαμάδες ότι είμαστε πολλές με την ίδια τρέλα (εννοώ τα ίδια μυαλά…)!

Σίγουρα ΠΟΤΕ δεν με είχα φανταστεί ως blogger και πρόσφατα με είπε ο άντρας μου και μου έκανε εντύπωση να φανταστείτε! Δεν είχα ούτε στα όνειρά μου σκεφτεί πως θα με διαβάζουν τόσες μαμάδες, πως θα είχα followers (καλέ μην ακολουθείτε, κι εγώ δεν ξέρω που παω, χαχα!), πως θα είχα τόσες συγκινήσεις μέσα από δω, πως θα μοιραζόμουν τόσα και τόσα μαζί σας κι εσείς μαζί μου, πως θα είχα πολλές φορές ρόλο συμβουλάτορα, πως θα βοηθούσα τόσες μαμάδες να θηλάσουν ή έστω να μην νιώσουν τύψεις για το γεγονός οτι ΔΕΝ θήλασαν, οτι κοιμούνται με τα παιδιά τους. Πως θα είχα μπει σε εφημερίδα, πως θα θύμωνα με την κριτική κάποιων που μας θεωρούν no life και πως ζούμε μέσα από τα παιδιά μας αντί να τα αφήσουμε να μεγαλώσουν, πως μετά από τόσον καιρό δεν θα τα είχα παρατήσει και θα έγραφα ακόμη!

Να σας πω κάτι? Πάντα είχα ένα κόμπλεξ. Κόμπλεξ ότι δεν είμαι αρκετά έξυπνη, όμορφη, ότι δεν τα καταφέρνω καλά, ότι δεν γράφω αρκετά καλά, κλπ. Βασικά μάλλον για πολλά κόμπλεξ με βλέπω να είχα… Βέβαια πάντα τα κατάφερνα σε ότι έκανα, αλλά αυτό δεν μου άλλαζε την γνώμη. Μέχρι που γέννησα! Εκεί δεν μπορούσα να μην τα καταφέρω. Μια μαμά πρέπει να τα καταφέρει με τα παιδιά της και να είναι μια καλή μαμά. Δεν έχει πρόβα η μητρότητα! Μια μαμά πρέπει να πιστέψει ότι τα πάντα που χρειάζεται, βρίσκονται στο ένστικτό της, μαζί με την βοήθεια του ίντερνετ και του ένστικτου που αποκτά από την αγάπη της για τα παιδιά της, έχει ότι χρειάζεται. Και ψάχνοντας, έβρισκα. Μέσα μου, ήξερα αν το κάθε τι είναι σωστό ή λάθος, αν πρέπει να το δοκιμάσω, αν μου ταιριάζει, αν μου φαίνεται καλό για το παιδί μου. Και η αυτοεκτίμησή μου άρχισε να ανεβαίνει. Παράλληλα γνώρισα τόσο όμορφους ανθρώπους εδώ μέσα. Έδειχναν να με εμπιστεύονται για την κρίση μου, άρχισα να με εμπιστεύομαι κι εγώ πιο πολύ!

Μέσα σε 4 χρόνια, μεγάλωσα! Έμαθα, έγινα μαμά 2 παιδιών, σας γνώρισα ακόμη καλύτερα και πόσο χαίρομαι που μέσα από δω έκανα πολύτιμες γνωριμίες. Θυμάμαι στην αρχή του blog, έβλεπα τα άρθρα που διάβαζαν μαμάδες και τις λέξεις που έβαλαν στο google και τις έβγαλε σε μένα. Ήμουν τόσο χαρούμενη όταν έβλεπα ότι έψαχναν για κάτι και έβρισκαν την απάντηση στο blog. Ότι μετά πατούσαν και σε άλλα παρόμοια θέματα και άρα ενδιαφέρονταν να μάθουν κι άλλα! Και πάντα σκεφτόμουν ότι ίσως να βοήθησα κάποια μαμά να θηλάσει το μωρό της. Ότι κάπου, υπάρχει κάποιο μωράκι που πήρε αυτό το δώρο από τη μαμά του και ένα λιθαράκι κάπου ίσως να είχα βάλει κι εγώ! Και αργότερα άρχισαν κάποιες φορές να μου στέλνουν μήνυμα ή να αφήνουν σχόλια στο blog και να με ευχαριστούν γιατί είχαν διαβάσει κάποιο άρθρο και από κει πήραν θάρρος να συνεχίσουν! Τι συγκίνηση είναι αυτή! Πραγματικά! Έχει θολώσει άπειρες φορές αυτή η οθόνη καθώς διαβάζω σχόλιά σας🙂

Έχω πάρει μηνύματα από μαμάδες σε άσχημη κατάσταση, μιλάμε και ανταλλάσσουμε μηνύματα και ελπίζω λίγο να βοηθώ. Όχι δεν είμαι ψυχολόγος, αλλά δεν με γνωρίζουν και μπορούν να «αδειάσουν» σε μια άλλη μαμά που σίγουρα κάτι καταλαβαίνει με τις φρίκες τους! Και καθώς εγώ νομίζω πως μπορεί να βοηθώ κάποιον, όλες εσείς με βοηθήσατε να χτίσω τον εαυτό μου και να νιώσω σιγουριά. Να νιώσω οτι μπορεί και να μην είμαι χαζή, ότι δεν έχει σημασία αν είμαι όμορφη γιατί δεν είναι αυτό που ενδιαφέρει, και να πιστεύω πως είμαι μια καλή μαμά, ή έστω ενδιαφέρομαι να γίνω μια καλή μαμά! Σας ευχαριστώ πολύ γι αυτό!

Μέσα σ’αυτά τα 4 χρόνια, έμαθα πολλά και συνεχίζω να μαθαίνω! Είμαι εδώ και θα συνεχίσω να είμαι (τώρα που πήρα το κολάι) και θα χαίρομαι να περνάτε από το blogaκι μου να τα λέμε και να γνωριζόμαστε! 4 χρόνια blogging και συνεχίζουμε δυναμικά! Στα 10 θα το κάψουμε χαχα😆

Ευχαριστώ για την παρέα και αναμείνατε στο ακουστικό σας! Ακολουθούν διαγωνισμοί και δωράκια. Στα γενέθλια πάντα δεν έχουμε δωράκια???😉

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

24 responses »

  1. Να’σαι πάντα καλά mamalydia, είναι ωραία η αίσθηση του να κάνεις κάτι που να βρίσκει αντίκρυσμα και να νιώθεις ότι αξίζει να το κάνεις!!!!!! Όπως είπες όλα τα ωραία γεννιούνται Ιανουάριο, όπως και ο γιος μου!!!!!!!!!!!! Χρόνια πολλά και καλύ συνέχεια!!
    Χάρηκα πολύ που σε γνώρισα και από κοντά.
    Φιλάκια πολλά, Ευαγγελία

  2. Χρόνια πολλά πολλά! ! ! !

    Ευχαριστούμε για όλη αυτή την απλόχερη γνώση και για το πως μας βοήθας στην καθημερινότητα. Μας καθησυχάζεις, ηρεμείς, και επαινείς . . . . . . .. . όπως μια Μαμά πάντα κάνει στα μικρά της.
    Ευχαριστούμε mamalydia :-*

  3. Χρόνια Πολλά mamalydia!! Εμένα είσαι η αγαπημένη μου blogger, ίσως γτ με είχες βοηθήσει με νεογέννητο τον μπεμπούλι μου με ένα σου άρθρο, ίσως γτ απλά είσαι πιο κοντά στο δικό μου χαρακτήρα..δεν ξέρω.. αυτό που ξέρω είναι ότι γράφεις μέσα απ’ την καρδιά σου & «περνάτε καλά στα παρασκήνια & αυτό βγαίνει προς τα έξω» χαχαχααχα Σ’ ευχαριστούμε mamalydia!!!🙂

  4. Χρόνια πολλάααα φιλεναδίτσα μου καλή!!!!Σου έυχομαι να μην αλλάξεις για κανένα και για τίποτα….είσαι τέλεια(όμορφη , έξυπνη , και τέλεια μαμά :)) Να συνεχίσεις και έυχομαι το Blokaki σου να μεγαλώσει !!!Είμαι πολύ περίφανη για έσενα …Σ’αγαπώώώ :)))

  5. Συγχαρητήρια για την προσπάθεια και τα 4 να γίνουν 44! Εγώ μόλις πριν από 3 μήνες ξεκίνησα το δικό μου blog και πρέπει να πω ότι είναι κάθαρση και ψυχοθεραπεία (όπως ακριβώς έγραψες!) Καλή επιτυχία για τη συνέχεια!

  6. Λυδία μου, εγώ στο έχω ξαναπεί. Τo BLOG ΜΙΑΣ ΜΑΜΑΣ είναι το πρώτο blog που παρακολούθησα και έγραψα σχόλιο σε αυτό. Με ενθουσίασε η ιδέα, πως γυναίκες από παντού, μπορούν εδώ να καταθέτουν σκέψεις, συναισθήματα, απόψεις, απορίες. Ενιωσα πολύ ζεστά και φιλικά από την πρώτη στιγμή σε αυτό το χώρο. Περιμένω πάντα να δω καινούργια ανάρτηση και να μάθω τα νέα της οικογένειάς σου. Πολλά πολλά γλυκά και ζεστά (παρ’ όλη την παγωνιά του Γενάρη) φιλιά από μένα. (Και έχεις δίκιο. Ολα τα ωραία, Γενάρη έχουν γεννηθεί, μαζί και ο γιοκας μου!!!)

  7. Λυδία, χρόνια πολλά, να το χαίρεσαι το ιστολόγιό σου!
    Σ’ το έχω ξαναπεί νομίζω, χάρη σε σένα, βάσει της δικής σου εμπειρία με το Γιώργο, αποθήλασα κι εγώ τον μικρό μου με ηρεμία και γαλήνη. Από τότε έχω βρει πάρα ΠΟΛΛΑ πράγματα που με έχουν βοηθήσει (το τελευταίο ήταν που φτιάξαμε μαζί με τον φεγγαρένιο μου το rainbow cake https://mamalydia.wordpress.com/2011/09/23/rainbow-cake/ και ήταν η βασιλόπιτά μας για φέτος :)) και κυρίως παίρνω κουράγιο γι’ αυτό ακριβώς που είπες: ότι υπάρχουν κι άλλες μαμάδες που σκέφτονται σαν κι εμένα κι ότι η μητρότητα δεν είναι αγγαρεία, αλλά αγάπη και ευτυχία.
    Και πάλι χρόνια πολλά και να χαίρεσαι τα αστεράκια σου και τον άντρα σου! Και σένα φυσικά!

  8. Xρόνια Καλά Λυδία μας!

    Ξέρεις, όταν σε ανακάλυψα είχα ήδη περάσει και ξεπεράσει τις δυσκολίες μου στο θηλασμό που αρχικά με ζόρισε. Όμως διάβαζα τα άρθρα σου και ένιωθα ότι βλέπω μέσα στο μυαλό και στην ψυχή μου «εξωτερικευμένα» πια όσα ήθελα να δώσω στο μωρό μου. Δεν είναι εκπληκτικό; Μαγικό θα έλεγα, όπως η γέννηση των παιδιών μας! Εγώ σε ευχαριστώ ακριβώς γι’αυτό. Γιατί ξέρω ότι υπάρχει τουλάχιστον ένας άνθρωπος ακόμη που έχουμε την ίδια τρέλα, όπως είπες κι εσύ χαρακτηριστικά, κι αυτό μου δίνει κι εμένα δύναμη και μεγαλώνει την αυτοεκτίμησή μου. Είναι πολύ όμορφο να νιώθεις καλή μαμά! Είναι συγκινητικό καλύτερα. Tο μυστικό είναι το ένστικτο που έχουμε μέσα μας και που ο Sears ξέρει πολύ καλά να φέρνει στην επιφάνεια, αφού για μένα είναι ό, τι μου ταιριάζει πιο πολύ. Γι’ αυτό κόλλησα και μαζί σου :))) όταν τον είδα εδώ πρώτη μούρη στο Attachment Parenting.
    Να είσαι καλά κι εσύ και η οικογένειά σου και να κάνεις πολλά πολλά γενεθλεια ακόμη. Κι ίσως κάποια στιγμή ανταμώσουμε κι από κοντά οι Mamalydiκες!!!! Μακάρι!

  9. Χρόνια Πολλά mamalydia!! Σου εύχομαι ολόψυχα να έχεις ρίζες να ριζώσεις και φτερά για να πετάξεις.
    Σε αυτό που έγραψες «θα θύμωνα με την κριτική κάποιων που μας θεωρούν no life που ζούμε μέσα από τα παιδιά μας αντί να τα αφήσουμε να μεγαλώσουν,».Είπες ακριβώς αυτό που αισθάνθηκα, που δεν μπορούσα να το εκφράσω τόσο καλά με λέξεις.Οταν πήγα να ρωτήσω την δασκάλα για την κόρη μου που πηγαίνει Α’ δημοτικού.Μου είπε ότι είναι καλή μαθήτρια και δεν είχε να μου πει κάτι άλλο για το παιδί.Και εστίασε σε μένα.Λέγοντας μου, τι θα κάνετε εσείς με την ζωή σας τα παιδιά μεγαλώνουν.Καθώς επίσης ότι πρέπει να βάλω κάποια όρια στην μικρότερη κόρη μου, που μας διέκοψε την ώρα που μιλούσε.Την στιγμή που μιλούσαμε με ρώτησε το μικρότερο παιδί που είναι η αδελφή της και εγώ έσκυψα κοντά της να τις απαντήσω.Δεν καταλαβαίνω γιατι κάποιοι ενοχλούνται με τη συμπεριφορά μας, να ικανοποιούμε τις ανάγκες των παιδιών.

  10. Ας διαβάσουμε Μαρία και αυτό:
    http://newagemama.com/2012/01/11/%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%8D-%CE%BC%CE%BF%CF%85/

    Νομίζω πως έτσι θα γίνουμε πραγματικά καλύτεροι γονείς! Και στο λέω εγώ που δε στερώ τίποτα, θηλάζω 18 μήνες και δεν έχω σκοπό να σταματήσω μέχρι να το ζητήσει το παιδί μου. Ας υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού μας, αλλιώς το να ζούμε μόνο μέσα από τα παιδιά μας θα είναι καταστροφικό για τη σχέση μας στο μέλλον. Ό, τι χρειάζονται είναι η ασφάλεια ότι είμαστε εκεί και όχι η ανασφάλεια του τι θα γίνουν οι γονείς μου χωρίς εμένα στο μέλλον…

    • Ισως δεν το εγραψα σωστα, αλλα δεν εννοω οτι ζουμε μεσα απο τα παιδια μας και δεν τα αφηνουμε να μεγαλωσουν, αλλα οτι ετσι νομιζουν καποιοι οτι κανουμε επειδή ειμαστε κοντα τους και παρακολουθουμε το μεγαλωμα τους δινοντας ομορφες εικονες, αξιες και χωρο για αναπτυξη συναισθηματος και δικης τους προσωπικοτητας.😉

      Εχουμε τη ζωη μας, σ’αυτην ηρθαν τα παιδια μας και σκοπος μας να τα μεγαλωσουμε καθως μεγαλωνουμε κι εμεις ταυτοχρονα. Να τους διδαξουμε πως να φυγουν απο μας οταν ερθει η ωρα και πως να αντιμετωπιζουν την ζωη διχως φοβο, με ευθυνη και συναισθημα🙂 και οταν φυγουν, θα εχουμε ακομη τη ζωη μας γιατι κατα τη διαρκεια του μεγαλωματος των παιδιων μας, νταντευαμε ταυτοχρονα και τον γαμο μας!

      • Καλημέρα!
        Στη Μαρία απάντησα (νούμερο 16). Ακριβώς αυτό θέλω να πω κι εγώ:)
        Καλή Κυριακή!

        Υ.Γ.:: έχω κάνει μια ερώτηση για το »καθάρισμα» των παιδιών, δεν εμφανίστηκε;

  11. Χρόνια πολλά, με υγεία, αγάπη και έμπνευση!
    Ο κόσμος θα ήταν φτωχότερος χωρίς εσένα και το μπλογκ σου!
    Συνέχισε να γράφεις – θέλω να δω το ποστ για το πρώτο σου δισέγγονο!😉

    • Χαχαχαχαχα! Φαντάζεσαι??? Δισεγγονο πια δυσκολο το κοβω? Εκτος αν η Ναταλια ξεκινησει νωρις! Πολύ νωρίς! Ασε καλυτερα!😉

  12. Λοιπόν, θέλω να σας ευχαριστήσω όλες καλές μου μπλογκοφιλενάδες! με συγκινείτε πάντα με τα τόσα καλά σας λόγια για το μπλογκ μου!

    Λοιπον προς το Πασχα θα βρίσκομαι Χαλκίδα… Λέτε να συναντηθούμε? Περίεργο μου ακούγεται, αλλά why not κιολας???😉 Πείτε αν ειναι να ξεκινησω… δίαιτα!😆

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s