Χρόνια μας πολλά Μαμάδες!!!

Standard

Έφτασε και φέτος η μέρα που η μαμάδες γιορτάζουν αυτόν ακριβώς τον ρόλο τους. Η μέρα που τα παιδιά μας θα μας φέρουν χαμογελαστά ένα λουλουδάκι ή κάτι που έφτιαξαν μόνα τους και θα μας το προσφέρουν με περήφανο χαμόγελο. Κι εμείς θα τους χαρίσουμε πολλά φιλάκια και με περηφάνια κι εμείς διπλή, θα τα στολίσουμε. Η εβδομάδα που μας πέρασε ήταν μια πολύ άσχημη. Έζησα πλάι στην κολλητή μου (επί χρόνια κολλητή), τον χειρότερο φόβο μιας μάνας. Αυτή την γιορτή και τις υπόλοιπες, η γλυκιά μου κολλητή, θα την γιορτάσει… μισή…

Διάλεξα την χειρότερη στιγμή, ίσως πείτε, να γράψω γι αυτό το τραγικό συμβάν. Μέχρι στιγμής δεν έχω καταφέρει να γράψω τίποτα άλλο στο blog. Μου φαινόταν ανούσιο, μου φαινόταν σαν να συνεχίζω δίχως ούτε καν μια αναφορά και δεν μου έβγαινε… Δεν γράφω για να σας ψυχοπλακώσω. Γιορτάζουμε σήμερα! Είμαστε μαμάδες! Να θυμόμαστε ΠΑΝΤΑ πως αυτό που μας κάνει μαμάδες, τα παιδιά μας, είναι ένα δώρο! Ένας θησαυρός! Όλα τα άλλα, δεν έχουν σημασία. Όλα όσα μπορούν να μας κάνουν ευτυχισμένες, όλα όσα μπορούν να διώξουν την μιζέρια από τη ζωή μας, τα θεωρούμε συχνά πυκνά δεδομένα. Καμιά φορά, περιμένουμε πότε θα έρθει η ώρα να κοιμηθούν, γιατί μπορεί και να μας ενοχλούν! Περιμένουμε να μεγαλώσουν για να μπορούμε να χαλαρώνουμε και λίγο. Μας θυμώνουν… Τα δώρα, δεν είναι δεδομένα λοιπόν! Ένας θησαυρός, είναι θησαυρός! Είμαστε μαμάδες γιατί έχουμε την τύχη, την τεράααααστια αυτή τύχη να μεγαλώνουμε δίπλα σε θησαυρούς. Καλές μου φίλες, σας εύχομαι χρόνια πολλά και εύχομαι μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας να θυμόμαστε ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ μια φορά την ημέρα τον πλούτο που μας δόθηκε με αυτόν τον θησαυρό! Happy Mother’s Day!!!🙂

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

3 responses »

  1. Μην ανησυχείς γλυκιά συνονόματη ότι θα μας ψυχοπλακώσεις, άλλωστε εδώ μέσα είναι δικός σου χώρος και τον γεμίζεις με τα δικά σου συναισθήματα που μοιράζεσαι μαζί μας..Μέχρι τώρα λέγαμε πόσο πολύ μας καταλαβαίνεις και μπαίνεις στην ψυχή μας και μας γεμίζεις δύναμη με τα λόγια σου και τις σκέψεις σου, σκέψεις μιας μαμάς που μεγαλώνει τα παιδάκια της με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και προσπαθεί να μοιραστεί αυτή της την εμπειρία.
    Και αν λυπήθηκα εγώ-και πολλές άλλες μαμάδες που σε διαβάζουν φαντάζομαι-δεν μπορώ καν να φανταστώ τον πόνο τον δικό σου και και της φίλης σου…Κι αν θέλεις να γράψεις να ξέρεις πως θα σε «ακούσουμε», δεν είναι δυνατόν να προσπεράσεις ένα τέτοιο συμβάν σαν να μη συμβαίνει τίποτα…τίποτα δεν είναι ίδιο με πριν, αλλά και η ζωή η ίδια συνεχίζεται και δεν σε αφήνει να την προσπεράσεις!Θέλουμε λοιπόν την mamalydia να πάρει όσο χρόνο χρειάζεται για να θρηνήσει και να επιστρέψει ακόμα πιο δυνατή από αυτη τη δοκιμασία.Να μας μιλήσει ή να σιωπήσει, να κάνει ότι εκείνη την γεμίζει και της δίνει δύναμη.

    Είσαι η μαμά του Γιώργου και της Ναταλίας και σου εύχομαι να γεύεσαι αυτή τη σχέση πολλά πολλά χρόνια περνώντας , ζώντας μαζί τους κάθε στιγμή σημαντική γιατί η αγάπη της μάνας δεν τελειώνει ποτέ! Σ ευχαριστώ για άλλη μια φορά γιατι μου υπενθυμίζεις πάντα πιο είναι το πολυτιμότερο πράγμα που έχω!!
    Χρόνια πολλά γλυκιά μαμά!!

    • Λυδία, με συγκίνησες πολύ! Ευχαριστώ που με κατάλαβες! Αυτό το post το έγραφα, το έσβηνα, πριν να το δημοσιεύσω ήμουν στο τσακ να το σβήσω, αλλα τελικά είπα… αυτό νιώθω, αυτό θα γράψω. Και πιστεψέ με, θα έγραφα κι άλλα, αλλά δεν ηταν ενιωθα… αρκετα, ουτε και ηθελα να γραψω ενα μελό μήνυμα… Αυτό το παιδί, ήταν το πρώτο της παρέας και ξεκίνησε την ζωή του με εγχειρήσεις. Τρεις είχε κάνει στην καρδιά του και πλέον θα ζούσε φυσιολογικά. Τελικά μια γαστρεντερίτιδα του την έφερε και έτσι όλοι τον χάσαμε μέσα σε μια νυχτα! Ο κολλητος του Γιώργου που τον λέγανε Αγγελο και τώρα είναι κιολας, όπως μας είπε ο Γιώργος όταν του το είπαμε…

      Δεν γινόταν να μην γραψω τιποτα! Σαν να μην εγινε κάτι… Ναι, για μενα μπορει η ζωή να συνεχίζεται με τα δυο παιδιά μου, ναι ο Αγγελος βρίσκεται σε ένα πολύ όμορφο μέρος, αλλά ο χειροτερος φόβος της κολλητής μου, έγινε πραγματικότητα! Όλοι μας πήραμε ενα μεγάλο μάθημα μέσα σε λίγες μέρες. Απλά δεν γινόταν να το αφήσω έτσι να περάσει και να δώσω ευχές σε όλες τις μανούλες που με διαβάζουν, χαρωπές δείχνοντας τα δώρα που μου έφερε πρώτη φορά ο Γιώργος από το σχολείο. Απλά δεν γινόταν…

      Σε ευχαριστώ πολύ🙂

  2. Και βέβαια σε καταλαβαίνω Λυδία, άλλωστε οι μαμάδες έχουν τοοοοοσα πολλά κοινά που τις βοηθάνε να επικοινωνούν ακόμα και από μακρυά….ακόμα και-κυρίως-στα δύσκολα…..Μόνο αυτό να συμπληρώσω,πως όταν το διάβασα σοκαρίστηκα τόσο που δεν μπορούσα να ησυχάσω, είναι αυτό που λες για το χειρότερο φόβο κάθε μάνας…Είναι κάτι που δεν μπορώ μέσα μου να δικαιολογήσω και γι αυτό δεν πίστευα το νέο που είχες γράψει…Όμως μετά σκέφτηκα πως υπάρχει πάντα και το πεπρωμένο, δεν ξέρω εσύ τι σκεφτόσουν ή τι σκέφτεσαι γι αυτό, είναι μια άποψη κι αυτή, πως δηλαδή είναι άσκοπο να φοβόμαστε και να σπαταλάμε τη ζωή μας και των παιδιών μας στο φόβο του φόβου, αλλά να έχουμε ΠΙΣΤΗ στη θεία πρόνοια…Οτι είναι να συμβεί θα συμβεί γιατί υπάρχει η μοίρα, το ριζικό, το γραμμένο του καθενός ή απλά το πεπρωμένο.Τώρα θα μου πεις όποιος είναι έξω απ το χορό πολλά τραγούδια λέει…και θα έχεις και δίκιο. Όμως δεν το λέω για παρηγοριά, ειδικά τώρα, εξάλλου δεν έχω σκοπό να σε κουράσω άλλο, απλά είναι ίσως μια κάποια απάντηση σε αυτό το τεράστιο ΓΙΑΤΙ??? που θα αιωρείται για καιρό πάνω από σένα και τους αγαπημένους σου…

    Εύχομαι μια μεγάαααλη καλημέρα σε σένα και τα ζουζούνια σου!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s