Got Milk?

Standard

 

Όταν ξεκίνησα το δικό μου ταξίδι θηλασμού, σίγουρα δεν είχα ιδέα πόσο θα κρατούσε (κανένα εξάμηνο στο περίπου έλεγα). Πέρασα κι εγώ τις μικρές δικές μου δυσκολίες που τις έχω γράψει εδώ και αφού τις ξεπέρασα, συνέχισα να θηλάζω το Γιώργο για 2 χρόνια και 2 μήνες όπου αποθηλάσαμε ήρεμα και ωραία σε ένα βράδυ που είχα πυρετό και του ζήτησα να μην θηλάσει γιατί δεν άντεχα, αλλά απλά να κάνουμε αγκαλίτσα! Κι ας μου λέγανε πόσο δύσκολα θα αποθήλαζα μετά από τόσο καιρό, και μετά από πολλά ειρωνικά σχόλια και ανησυχίες πολλών για το τι ψυχολογικά μπορεί να έχει το παιδί που είναι τόσο κολλημένο με την μαμά του, κλπ κλπ. Με τον Γιώργο έμαθα την τέχνη του θηλασμού και εγώ, αλλά κι αυτός. Τόσο εύκολα είχε μάθει να βρίσκει το στήθος μου το βράδυ μισοκοιμισμένος, ή πριν καλά καλά του το προσφέρω στην πολυθρόνα μας, λίγο μετά, καθώς έπαιζε και θυμόταν ότι ήθελε λίγη ασφάλεια και αγκαλιά ή απλά διψούσε, όταν πονούσαν τα δοντάκια του, όταν είχε υπερένταση ή νεύρα και όταν ήθελε να κοιμηθεί. Το καταφύγιο του ήταν αυτό. Και κάποια στιγμή δεν το χρειαζόταν πια! Με λίγη βοήθεια από την μαμά του, με μόνο τον έναν βραδινό θηλασμό για λίγο καιρό, το σταμάτησε κι αυτό και αυτό ήταν! Μια ελευθερία την ένιωσα να πω την αλήθεια, αλλά πόσο μου έλειπε κάποιες φορές, ειδικά όταν ήταν αρρωστούλης και δεν είχα το φάρμακο που ρέει από το σώμα των μαμάδων για να του δώσω. Και που τέλειωσε και έτσι ξαφνικά πριν σκεφτώ να του πω γλυκά λογάκια για να θυμάμαι τον τελευταίο σπέσιαλ θηλασμό μας. Αλλά ένιωθα και ακόμη νιώθω περηφάνια για το δώρο που του έδωσα στο ξεκίνημα της ζωής του! Που δεν έχαφτα ότι μου έλεγαν οι γιατροί, που έψαχνα μόνη μου να βρω λύση στα προβληματάκια και που βρήκα τελικά ανθρώπους όπως την Αγλαϊα (σύμβουλος θηλασμού) και άλλες μαμάδες και κατάλαβα ότι ο θηλασμός είναι αυτό ακριβώς και πως τα πάω μια χαρά και άρα συνέχισα!

 

Ένα μήνα μετά τον αποθηλασμό μου από τον Γιώργο, έμεινα έγκυος στη Ναταλία! Όταν την πήρα στα χέρια μου, τα θυμήθηκα όλα από την αρχή. Σχεδόν δηλαδή… Τα θυμόμουν πιο εύκολα και θυμόμουν μόνο τα καλά και ρομαντικά του θηλασμού! Τι σου είναι το μυαλό? Όλα τα δύσκολα τα είχα ξεχάσει, όπως το γεγονός ότι οι θηλές πονάνε (μάλιστα παρ’ όλη την γνώση μου, πληγώθηκαν αρκετά), ότι πρέπει να μάθεις το μωρό να πιάνει σωστά το στήθος, ότι πρέπει να το κρατάς και δεν μπορείς να διαβάζεις και πολύ εύκολα  γιατί χρειάζεσαι τουλάχιστον το ένα χέρι, το ότι έπρεπε και πάλι να θηλάζω μισοξαπλωμένη γιατί πνιγόταν και η Ναταλία από το πολύ γάλα, συν του ότι είχα ταυτόχρονα ένα τρίχρονο από δίπλα που αποζητούσε την συντροφιά και την προσοχή μου γιατί ξαφνικά ένιωθε πως την είχε χάσει! Ήξερα βέβαια πολλά περισσότερα πράγματα, περίμενα τους μαραθώνιους θηλασμούς (και η Ναταλία έκανε και στα ενδιάμεσα πολλές φορές), ήξερα ότι όλα θα πάνε καλά, δεν ανησυχούσα για το αν έχω ή δεν έχω γάλα μιας και το έβλεπα το μικρό μας πως έκανε δίπλες πια, τόσες που η μαμά μου ανησυχούσε ότι θα το κάνω υπέρβαρο το μωρό (χαχα). Και άρχισε και η Ναταλία να μαθαίνει τα κολπάκια του θηλασμού και να γίνεται κι αυτή εξπέρ. Να προσπαθεί με μεγάλη επιμονή να συρθεί πάνω στο κρεβάτι όταν ξεκινούσε προσπάθειες μπουσουλήματος να με φτάσει με στόχο το γάλα. Να κάνει ήχους με το στόμα της καθώς έκανε διάλειμμα από το γάλα, να χαϊδεύει με το χέρι της το στήθος μου κατά την διάρκεια του θηλασμού, τα βλέμματα και τα προσεκτικά χαμόγελα μην της φύγει η θηλή από το στόμα και χαθεί καμιά σταγόνα, να αρχίζει να εξερευνά το δωμάτιο και τις στάσεις που μπορεί να πάρει καθώς θηλάζει (όσες θηλάσατε τώρα είμαι σίγουρη ότι χαμογελάτε). Και όλο τον χειμώνα, αυτόν και τον προηγούμενο που ο Γιώργος κουβαλούσε όλες τις ιώσεις από το σχολείο και έμενε άρρωστος σπίτι, πόσο καλύτερα ένιωθα που είχα την ασφάλεια των αντισωμάτων που πρόσφερα στη Ναταλία μέσα από αυτό το γάλα! Και περνούσε κι αυτή πολλές φορές την ίδια ίωση πιο ελαφριά… Μεγάλο πράγμα αλήθεια!

 

Και έφτασε και η Ναταλία πλέον τα 2 χρόνια και 7 μήνες, δεν δείχνει δείγματα αποθηλασμού (ούτε για αστείο!!!) και περιμένω κι εγώ να ξεκινήσω σιγά σιγά όταν τελειώσουμε με τα δοντάκια (της έχουν μείνει τα 4 τελευταία) να αρχίσω να της αρνούμαι και κανέναν και να τελειώσουμε κάποια στιγμή και με τους βραδινούς και πιο δύσκολους. Αλλά , έχει κι αυτή η ηλικία την πλάκα της. Η Ναταλία μιλάει πολύ περισσότερο από όσο ο Γιώργος στην ηλικία της. Εκφράζεται με πολύ μεγαλύτερη ευκολία και έτσι έχει  γούστο να ακούω τις παραγγελιές της «μαμά, θέλω αυτό τώρα το αστελό (αριστερό, από όποια μεριά και να είναι αυτό που δείχνει)», «το μαλακό τώλα και μετά το γλυκό»! Μάλιστα μια φορά μιλούσε μόνη της χαϊδεύοντας το στήθος μου και του έλεγε πόσο γλυκό και τέλειο γάλα είναι! Χτες την ρώτησα τι γεύση έχει και δίχως να πολυσκεφτεί «μπανάνα! Και φράουλα!»😆 Άλλες φορές το απαιτεί και μάλιστα μια φορά μου είπε ότι είναι ΔΙΚΟ της!!!

 

Και ναι, είναι στιγμές που έχω βαρεθεί πια να είμαι μόνο εγώ που μπορώ να την ηρεμήσω και να την κοιμίσω, που όταν έχει κάποιο πρόβλημα, είναι συναχωμένη, περνάει άλμα ανάπτυξης ή ακόμα και όταν βαριέται, είμαι εγώ και το γάλα μου αυτά που της φτιάχνουν το κέφι ακόμα κι αν είμαι νοκ άουτ. Ναι είναι επίσης και τόσο γλυκό, αλλά πολλές φορές έχω πει, δεν θέλω άλλο! Και μετά μου περνάει γιατί σκέφτομαι ότι τουλάχιστον έχω αυτόν τον τρόπο… Ναι θα χαρώ και θα νιώσω μεγάλη ελευθερία όταν αποθηλάσω. Θα έχω κάνει άλλωστε μια μεγάλη διαδρομή θηλασμού και με τα δυο παιδιά μου (που άμα το σκεφτείτε κι ολας, εκτός από τους μήνες εγκυμοσύνης, θηλάζω συνεχόμενα 5μιση χρόνια) , πράγμα για το οποίο θα νιώθω πάντα μια μεγάλη περηφάνια. Περηφάνια, επίσης και για την κόρη μου που θα έχει καταφέρει να αφήσει αυτό το σημαντικό κομμάτι της ζωής της και να ¨μεγαλώσει¨λίγο ακόμη… Θα νιώσω ταυτόχρονα όμως και μια μικρή ανασφάλεια. Δεν θα μπορώ να κουβαλάω στα στήθη μου αυτό το πολύτιμο υγρό. Θα αναπολώ τον θηλασμό όποτε βλέπω μια μαμά που θα θηλάζει, μιας και πολύ πιθανόν η Ναταλία να είναι και το τελευταίο παιδί που θα θηλάσω. Το μόνο που θα μου μένει πια, θα είναι να βοηθώ άλλες μαμάδες να θηλάσουν και κάποια μέρα με τεράστια συγκίνηση την κόρη μου και την νύφη μου, για να θηλάσουν κι αυτές με την σειρά τους τα δικά τους παιδιά (a.k.a εγγόνια μου!).  Χαχα τι είπα τώρα? Μην περιμένετε σύντομα τέτοιο post  έτσι?😀

 

Παγκόσμια εβδομάδα θηλασμού! 1-7 Αυγούστου! Θηλάστε μαμάδες! Εμείς στρώνουμε τώρα τις βάσεις για μια μελλοντική γενιά από μαμάδες που θα θεωρούν τον θηλασμό το απόλυτο και φυσιολογικό για τα μωράκια τους!

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

13 responses »

  1. Με συγκίνησε το άρθρο σου γιατί θυμήθηκα τα δικά μου! 12 μήνες θηλασμού. Πάντως χαράς το κουράγιο σου να θηλάζεις τόσο πολύ!

  2. Λυδιάκι,
    Σε διαβάζω και γελάω και κλαίω απο συγκίνηση ταυτόχρονα. Τα ίδια σκέφτομαι και εγω μετά απο 20 μήνες θηλάσμου στην Εβίτα (θήλαζα ενώ ήμουν έγκυος) και 5,5 μήνες την Ισμήνη και εύχομαι να έχουμε μέλλον . Είναι ακριβώς όπως τα λες ώρες-ώρες σκέφτομαι πως θα ήθελα να μπορούσε και κάποιος άλλος να την ηρεμίσει και άλλες σκέφτομαι τι κρίμα που η Εβιτούλα δεν μπορεί να έχει αυτό το δώρο-πλεονέκτημα. Έχω μπει ακόμα και στην σκέψη να της δώσω δικό μου γάλα που έχω στην κατάψυξη. Απο την άλλη κάποιες φορές με κάνουν να αισθάνομαι περίεργα που δεν αφήνω τα μικρά μου και θα γίνουν «μαμόθρεφτα» και που κουβαλάω με το sling παντού το μικρό μου.
    Για το τέλος κάτι άσχετο που σου το έχω ξανά γράψει, άλλα δεν μου άπαντησες. Τι θα έλεγες εαν μας πρότεινες κανένα απο τα βιβλίο απο αυτά που διαβάζεις ;

  3. Λέξη προς λέξη προσκυνώ το κείμενό σου!!! Είναι μαγεία ο θηλασμός!! Εγώ θηλάζω τη μπισκοτίνα 3 χρόνια τώρα και σκέφτομαι όπως κι εσύ! Είναι αμφίδρομη σχέση κ ο θηλασμός νηπίου είναι πολύ καλύτερος απ το θηλασμό βρέφους!!😉

  4. κορίτσια όταν πχ λέτε «θηλάζω 3 χρόνια» τι εννοείτε?Μαζί με φαγητό?Πόσα γεύματα τη μέρα απο το στήθος?Εγώ θηλάζω την 2,5 μηνών κόρη μου κ έχω μαγευτεί!Ξεκίνησα για 6 μήνες αλλά δεν μπορώ να με φανταστώ να σταματήσω τόσο νωρίς,λατρεύω το δέσιμο που μας δίνει!Θα μου είναι εύκολο?Τρέμω αυτό το «αν θα έχω γάλα»!!

    • Ameli, όταν λέμε θηλάζουμε 1,2 ή και όσα χρόνια θηλασμού, εννοούμε 6 μήνες (συνήθως) αποκλειστικό θηλασμό (δηλαδή μόνο γάλα μαμάς και τίποτα άλλο) και από κει και πέρα κανονικό φαγητάκι συν θηλασμό.

      Εγώ για παράδειγμα, εκτός από τις τελευταίες εβδομάδες που η Ναταλία βγάζει τραπεζίτη και θηλάζει αρκετές φορές παραπάνω μέσα στην ημέρα, θηλάζω το πρωί, το μεσημέρι (όταν το ζητήσει) και το βράδυ για να κοιμηθεί και 1-2 φορές που μπορεί να ξυπνήσει και θέλει γάλα να ξανακοιμηθεί. Κοιμόμαστε μαζί όμως και έτσι δεν υπάρχει πρόβλημα.

      Τώρα για το αν θα έχεις γάλα. Το γάλα σου δεν πρόκειται ποτε να τελειώσει εφόσον δίνεις στο μωρό σου να πιει ΚΑΘΕ φορά που το ζητά και εφόσον το αφήνεις να πιει ΟΣΟ θέλει! Εαν δεν δίνεις συμπλήρωμα, χαμομήλια κλπ, τότε το μωρό σου θα κανονίζει να παράγεις όσο ακριβώς γάλα χρειάζεται για την περίοδο που διανύει. Περνάει μια δυο μέρες κατα καιρούς «κρεμασμένο» στο στήθος και τότε να ξέρεις πως αυτό σημαίνει οτι ρυθμίζει την παραγωγή σου. Άφηνέ το λοιπόν να κάνει την δουλίτσα του ανενόχλητο (όσο κουραστικό και να είναι) και μην ακούς κανέναν για το αν φτάνει ή δεν φτάνει το γάλα σου. ΦΤΑΝΕΙ και είναι και το καλύτερο😉 Καλή συνέχεια!!!

      • Σε ευχαριστώ!
        ‘Αλλη μια ερώτηση..Ο παιδίατρος μου απαγόρεψε δια ροπάλου το co-sleeping λόγω ανησυχίας του μην το πλακώσω..Επίσης ο σύντροφός μου ψιλο-γκρινιάζει μιας και νιώθει παραμελημένος,και φοβάται κι εκείνος μην πλακώσει το μωρό.Εγώ δεν είμαι έτοιμη και δεν μπορώ να φανταστώ να ΜΗΝ κοιμάμαι με το αγγελούδι μου.Πες μου κάτι να με βοηθήσεις και βασικά αφιέρωσε ένα άρθρο γιαυτό.Επίσης,κάπου άκουσα οτι,αν συνεχίσω,ούτε στην εφηβεία δεν θα κοιμάται μόνη κ θα γίνει μαμόθρευτη.Πες μου τι πιστεύεις!

  5. Αμελί, εγώ κοιμάμαι και με τα δύο μου παιδιά και δεν το έχω μετανιώσει ποτέ. Εννοείται πως κοιμάται και ο άντρας μου μαζί, δεν τον έχω αποχωριστεί ποτέ, και του αρέσει και του ίδιου η κατάστασή μας😉 Τα παιδιά κοιμούνται με τους γονείς για όσο θέλουν. Κάποια στιγμή θα θέλουν τον δικό τους χώρο, θα θέλουμε να τα πάρουμε αγκαλιά και να τα φιλήσουμε και θα μας σπρώχνουν να φύγουμε γιατι… θα έχουν μεγαλώσει!

    Αν φοβάται ο άντρας σου πως θα την πλακώσει, κάντε αυτό που είχα κάνει κι εγώ. Κολλήστε το κρεβάτι από την μεριά σου στον τοίχο και κάνε μια κουβερτούλα ρολό για να μην υπάρχει κενό ανάμεσα στο κρεβάτι και τον τοίχο. Βάλε το μωρό από την μεριά του τοίχου και όχι στην μέση του κρεβατιού. Μπορείς να θηλάζεις και από τα δύο στήθη όντας ξαπλωμένη μόνο από την μία μερά. Απλά θα ξαπλώνεις λίγο πιο μπρούμυτα για να μπορεί να φτάσει το «πάνω» στήθος. Επίσης μπορείς να πάρεις ένα σκληρό κάπως μαξιλάρι (εγώ είχα ένα από αυτά τα ορθοπαιδικά που κάνουν και μια μικρή κουρμπα στο κέντρο, και τις πρώτες μέρες ή και μήνα, την έβαζα εκεί όταν την είχα στο κέντρο του κρεβατιού. Δεν κυλούσε από εκει, δεν υπήρχε περίπτωση να την πλακώσει ο άντρας μου γιατί ένιωθε και το μαξιλάρι που έτσι ήταν το μωρό πιο ψηλά και δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Θα πρέπει να γνωρίζεις όμως πως ΔΕΝ θα πρέπει να σκεπάζεστε με κάποιο πολύ χοντρό πάπλωμα και το μωρό να το έχεις κάπως πιο ψηλά στο κρεβάτι για να μην σκεπαστεί και το κεφαλι του με το πάπλωμα. Εμείς δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα και η αλήθεια είναι πως η μαμά έχει πάντα το νού της στο μωρό ακόμη κι όταν κοιμάται. Αυτό το μαθαίνει και ο μπαμπάς μετά από λίγους μήνες με το μωρό και όχι από την αρχή όπως η μαμά. Και όταν η μαμά κοιμάται με το μωρό, πριν ακόμη αυτό κλάψει η μαμά το έχει πάρει χαμπάρι και δίνει το στήθος οπότε και κοιμούνται αμέσως και οι δύο😉 Επίσης, κοινός ύπνος δεν γίνεται αν η μαμά είναι ΠΟΛΥ υπέρβαρη (ΠΟΛΥ όμως), αν καπνίζει, αν παίρνει υπνωτικά χάπια ή πίνει αλκοολ😉 Γιατί έτσι δεν καταλαβαίνει τίποτα όταν κοιμάται…

    Δες εδώ και κάποια πράγματα που έχω γράψει εγώ αλλά και άρθρα γενικότερα:

    https://mamalydia.wordpress.com/2012/01/09/pos-na-mathoume-ta-paidia-na-koimountai-my-way/

    https://mamalydia.wordpress.com/2011/02/04/stromatsada/

    https://mamalydia.wordpress.com/2010/09/16/cosleeping-until5/

    Φιλιά πολλά (εννοείται οτι θα κάνεις αυτό που είναι καλύτερο για σας. Εγώ σου λέω την προσωπική μου εμπειρία. Και ο μπαμπάς επίσης πρέπει να συμφωνεί, αλλιώς πρέπει να βρείτε μια κοινή λύση😉 )

  6. Το άρθρο σου μου άρεσε πολύ και μου δίνει κουράγιο να συνεχίσω το θηλασμό. Η μικρή μου είναι 4 μηνών και θηλάζει αποκλειστικά. Απο την αρχή της εγκυμοσύνης το είχα αποφασίσει οτι θα τη θηλάσω για 6 μήνες αποκλειστικά (εκτος απροοπτου) αν και πρέπει να ομολογήσω οτι πολλές φορές όταν φτάναμε και τον 15ο θηλασμό σε μια μέρα… σκεφτόμουν οτι δεν θα τα καταφέρω.
    Διαβάζοντας το άρθρο σου πήρα κουράγιο και θα προσπαθήσω να θηλάσω για όσο περισσότερο γίνεται.!

    Καλή συνέχεια!
    Ζωή

  7. Φανταστικο!
    Κι εγώ θηλάζω τα 5 τελευταία χρόνια…Η μεγάλη μου σταμάτησε στα 3 και 2 μήνες, ο 2ος θηλάζει ακόμα εδώ και 2 και 9 μήνες και η μικρή μου (φυσικά) εδώ και 7 μήνες… Έχω μείνει έγκυος ενώ θήλαζα, έχω θηλάσει (2 φορές) μεχρι και που γέννησα, και κάνω παράλληλο θηλασμό (δις) για 1 χρόνο και 2 μήνες την πρώτη φορά (στην πρώτη μου κόρη και το γιο μου) και για 7 μήνες τώρα!!! Είναι όλα όσα είπες κι άλλα πόσα
    Μου λέει ο μικρός (ανάμεσα σε πόσα άλλα γλυκά λόγια για το μεμέ τους)
    -Είμαι πολύ δυνατός…Κάνω μεμέ!!!!!

    • Λυδία εδώ ameli πάλι,με απορίες!!
      Καταρχάς βρήκα αυτό..http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&ct=1&articleID=15502&la=1
      πες μου τι πιστεύεις…(αν και δεν μ’άρεσε!)
      Δεύτερο…
      ‘Οπως σου είπα η μικρή μου (3 μηνών) κοιμάται μαζί μας. ‘Ομως όταν τη βάλω για ύπνο κ μετά σηκωθώ να πάω πχ στο σαλόνι ώστε να περάσω λίγο χρόνο με τον πατέρα της,εκείνη ξυπνάει!!Βασικά θέλει να κοιμάται ακουμπώντας με, μυρίζοντάς με και,ακόμα κ αν κοιμάται βαρυά,αν σηκωθώ μετά απο 10 λεπτά ξυπνάει.
      Δεν θέλω να την αποχωριστώ (ο μπαμπάς με υποστηρίζει) αλλά χρειαζόμαστε κ λίγο χρόνο μαζί,δεν γίνεται..
      σαν πιο «παλιά» μαμά,πες μας μια γνώμη!
      Ευχαριστώ κ φιλάκια!

      • Γεια σου Αμελι!

        Λοιπον το αθρο που μου εβαλες ειναι πραγματικα ολιγον καπως. Δηλαδη καναν μια ερευνα σε μαμαδες οι οποιες στην ουσια εβαζαν τα παιδια τους να κλαινε για να κοιμηθουν και μετα τσεκαραν μετα τα 5 χρονια αν τα παιδια ειχαν προβληματα? Και τι εχουν να πουν για το στρεες και τις ορμονες που εκρινονται στο παιδι, τους καρδιακους παλμους και την αρτηριακη πιεση που εχει ανεβει στα υψη, τα οποια ειναι μετρημενα με αιματολογικες εξετασεις αλλα και επιστημονικα εργαλεια?

        Και ας παραδεχτουμε λοιπον, οτι δεν τους εμεινε κουσουρι (που και το να ειδαν οτι απλα προσαρμοστηκαν καλα στο σχολειο δεν μου λεει κατι. Δηλαδη πως εβγαλαν το συμεπρασμα?), το σοκ που επαθαν ως βρεφη και το στρες που περασαν ειναι αποδεκτο?Και αν δηλαδη τους πηρε 1, 2 ή και 5 χρονια να συνέλθουν, το γνωριζουμε?

        Λοιπον, ναι, καμια φορα τα μικρα μας παιρνουν χαμπαρι οτι φευγουμε απο το κρεβατι. Εγω οταν την κοιμιζα, εβαζα ενα μαξιλαρι να τα ακουμπα οταν εφευγα ή και εβαζα white noise να παιζει να νιωθει λιγο θορυβο. Σιγα σιγα συνηθιζαν την απουσια μου και ετσι εχουμε πλεον αρκετο χρονο με τον αντρα μου, να κατσουμε να τα πουμε, να δουμε εργακι, κλπ κλπ🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s