Καλή σχολική χρονια!!!!

Standard

 

Σήμερα ξυπνήσαμε πιο πρωί από όλες τις προηγούμενες καλοκαιρινές μας μέρες, ετοιμαστήκαμε οικογενειακώς και πήγαμε στο νηπιαγωγείο του Γιώργου για δεύτερη συνεχή χρονιά (πέρσι ήταν προνήπιο δεν έμεινε στην ίδια τάξη!!!). Φορέσαμε τα όμορφα ρουχαλάκια μας, η Ναταλία πήρε και την τσάντα της μαζί και κατάφερε να μην βγάλει τα παπούτσια της καθ’ όλη την διάρκεια (είμαστε του ξυπόλυτου τάγματος βλέπετε), ο Γιώργος έκανε και καρφάκια τα μαλλιά του γεμάτος ανυπομονησία, και πήγαμε.

 

Εκεί έψαξε τους περσινούς συμμαθητές του, αγκάλιασε με χαρά την χαμογελαστή δασκάλα του, έπαιξε στην αυλή και μετά ήρθε η ώρα του αγιασμού όπου όλα τα παλιά φιλαράκια προσπαθούσαν να μην κάνουν πολύ θόρυβο καθώς έβλεπαν ο ένας τον άλλο. Όλο «σσσ» και «σσσ» ακουγόταν από τους γονείς μέχρι να τελειώσει το «μαρτύριο» των μικρών και να έρθει η ώρα που θα μπαίναν και πάλι στην τάξη τους να νιώσουν σχεδόν σαν στο σπίτι τους!

 

Αύριο όμως (σήμερα βασικά τέτοια ώρα που τα γράφω), θα είναι η κανονική πρώτη μέρα του σχολείου. Κοιμήθηκαν και τα δύο νωρίς, διαλέξαμε τα ρούχα του Γιώργου για την αυριανή μέρα, φτιάξαμε cup cakes σε σχολικές θήκες, βρήκαμε τα παπούτσια που θα φορέσει, καλτσούλες σε περίπτωση που τον χτυπήσουν μετά από τις σαγιονάρες όλου του καλοκαιριού, βάλαμε το παγουράκι με το νερό του στο ψυγείο να είναι κρύο και του έβαλα στο κουτάκι του κολατσιού ένα cup cake, λίγα brazilian nuts και μια καλοκαιρινή χαρτοπετσέτα.

 

Το πρωί θα ξυπνήσουμε και πάλι νωρίς, θα ετοιμάσω τον Τζώρτζη μου και μετά θα πάμε με τη Ναταλία να τον ξεπροβοδίσουμε αυτόν και τον μπαμπά που τον πηγαίνει σχολείο πριν να πάει δουλειά. Θα βγάλουμε φωτογραφίες που αργότερα θα ποστάρουμε στο facebook για να δουν και οι υπόλοιποι συγγενείς και να χαρούν και όταν μπει πια στο αυτοκίνητο θα αρχίσουμε να τους λέμε «γειαααα σααααας! Σας αγαπάμεεεεε!» μέχρι που το αυτοκίνητο θα φύγει και ελπίζω η Ναταλία να μην το πάρει πολύ βαριά φέτος, γιατί όλο λέει πως θέλει να πάει κι αυτή μαζί με τον Τζώρτζη της (βέβαια κι εγώ μαζί!)…

 

Κατά τις 11 (μέρα προσαρμογής) μαμά με Ναταλία θα πάμε να φέρουμε τον Γιώργο σπίτι. Θα αγκαλιαστούμε και θα φύγουμε για το σπίτι όπου στην διαδρομή θα μας λέει ο Γιώργος (συνοπτικά όπως συνήθως) πως πέρασε και τι  έκαναν. Αν είδε όλους τους φίλους του, πως ήταν τα μικρά της τάξης και όλες τις λεπτομέρειες που θα θυμηθεί.

 

Όταν γυρίσουμε σπίτι η γιαγιά και ο παππούς θα ρωτάνε ένα από τα ίδια και το βραδάκι που θα μιλήσουμε στο τηλέφωνο με την άλλη γιαγιά και παππού πάλι με την ίδια χαρά θα τον ρωτάνε, και πάλι θα απαντά ο Γιώργος γεμάτος περηφάνια που πάει μια τάξη πιο κοντά στο δημοτικό και η Ναταλία θα λέει τα δικά της γλυκά και χαριτωμένα από δίπλα!

 

Το βράδυ θα διαλέξουμε πάλι τα ρουχαλάκια του, θα του φτιάξω το κολατσιό για το σχολείο, θα χαιρετηθούμε και σιγά σιγά αυτό θα γίνει η καθημερινότητά μας μέχρι το επόμενο καλοκαίρι🙂

 

Σας ακούγονται παντελώς γνωστά όλα όσα σας γράφω? Μήπως ίδια ή σχεδόν ίδια διαδικασία είχατε κι εσείς? Όσοι βέβαια δεν έχουν παιδιά ακόμη μπορεί να χαμογελούν φαντάζοντας τον εαυτό τους μετά από κάποια χρόνια και άλλοι να αναρωτιούνται «μα καλά, με τι χαίρονται οι άνθρωποι και γράφουν και post στο μπλογκ τους?» Όσοι έχουν παιδιά όμως, ξέρουν ε? Αυτές είναι μεγάλες στιγμές! Μεγάλες στιγμές για ένα 5χρονο και την αδερφή του, μα μεγάλες στιγμές και για την μαμά του, τον μπαμπά του και όλη του την οικογένεια!!! Βασικά, όχι μεγάλες… ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ!!!

 

Καλή σχολική χρονιά λοιπόν στον Τζώρτζη μου και σε όλα τα παιδάκια που πάνε πρώτη φορά σχολείο, δεύτερη, τρίτη, ή και τελευταία «τάξη» του πανεπιστημίου, και μαμάδες… να τα χαιρόμαστε!🙂

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

6 responses »

  1. Καλή χρονιά!
    Δραττομαι της ευκαιριας να σε ρωτήσω πως προετοιμαστήκατε και πως αντέδρασε την πρωτη φορά στο σχολείο;
    Φέτος θα παει και η Εβιτούλα σχολείο (αχ!).
    Σκεφτηκαμε να ξεκινήσουμε αν και είναι μικρή (2,5 χρονών) για να κοινωνικοποιηθεί, αλλά και για να κάνει παρέες για ξεφρενό παιχνίδι. ‘Ομως η έρημη μάνα τα έχω παίξει.
    Σκέφτομαι ότι είναι συνεσταλμένη και ούτε με την γιαγιά της που βλέπει μια φορά τη βδομάδα δε μένει μόνη της, πως θα μείνει μόνη στο σχολείο. Προσπαθώ να την προετειμάσω συζήτηση- συζήτηση .. . . . Εχθές την ώρα που της έλεγα για τα παιχνίδια που θα κάνει με τους νέους φίλους της, με μεγάλη απορία με ρώτησε χωρίς την μαμά. Δεν της μεταφέρω την αγωνία μου άλλα σίγουρα δε θα την αφήσουμε να πιεστεί ,με το ζόρι. Αν και λέει με χαρά πως θα πάει στο σχολείο της όταν πήγαμε για πληροφορίες δεν ξεκόλλαγε απο την αγκαλία μου και στο τέλος μου ζήτησε να πάμε σπίτι μας . . . .. Τι να πω; Για δώσε τα φώτα σου 😀

    • Ιωάννα, τον Γιώργο τον πήρα παιδικό όταν ήταν λίγους μήνες πριν τα 4. Δηλαδή 3μιση και κατι. Επειδή μπορώ να δουλευω απο το σπίτι, δεν είχα το θέμα να τον πάω σχολείο και αυτός δεν είχε τόσο ανάγκη ακόμη για έξω απο το σπίτι. Του έκανα πολλά και διάφορα εγώ, ήταν και είναι πολύ κοινωνικός. Τότε που τον πήρα όμως πιστεύω το είχε ανάγκη. Ήταν και 7 μηνών η μικρή μου και δεν μπορούσα πια να του προσφέρω όση προσοχή θα ήθελε και ήταν και σε φάση που ηθελε να γνωρίσει άλλα παιδάκια και να κάνει παρέες. Ήταν σε πολλή καλή φάση για κάτι τέτοιο.
      Του είχα μιλήσει για το σχολείο του, το είχε δει και αλλη φορα και έτσι τον πήγα πρωτη μερα, έβγαλε τα παπούτσια του (ολα τα παιδακια τα βγαζαν εκει) γρήγορα γρήγορα και καλα καλά ουτε φιλί δεν μου εδωσε τρεχοντας να μπει στην ταξη. Έκατσα εξω για λιγο να δω αν θα με ζητησει, και τελικά πηγα για εναν καφε εκει γυρω μέχρι να ερθει η ώρα να τον παρω. Όλα καλα! Ήταν έτοιμος με λιγα λογια😉

      Έτσι θα κάνω και με την μικρή (που τώρα ειναι 2μιση) και ελπίζω κι αυτή του χρόνου να παει για λίγες μέρες παιδικο όπως και ο αδερφος της (τον είχα παρει για 3 μέρες την εβδομάδα κι αυτές οχι φουλ αλλα μεχρι τις 1.30). Τωρα αν την έπαιρνα ξερω πως θα ήταν μεσα στα κλαμματα μιας και έχει μια μαμακίαση βαρβατη τον τελευταίο καιρό. Να τους παω καπου και να πρεπει να κλαίνε στην αρχη για να συνηθισουν, εφοσον δεν ειναι απαραίτητο να τα παω, δεν θα το εκανα ποτε. Γιατί άλλωστε?

      Δες πως θα το παρει. Αν δεις οτι θα σε χρειαστει, ζήτα για 1-2 μερες να είσαι κι εσυ μεσα και να βοηθας, οχι μονο με την κορη σου αλλα και με αλλα παιδακια, για να δει η μικρη οτι ειναι ασφαλες και όμορφο περιβαλλον. Μετά, αφησε την μονη της αν ειναι ΟΚ και πες της οτι θα ειμαι εξω και θα ερθω σε λιγο. Πηγαινε μετα απο λιγο για να δει οτι οντως εισαι εκει και μετα πες της οτι παω εξω και αν με εχεις αναγκη εγω να ξερεις θα ειμαι εξω, αλλα καλο ειναι να μεινεις οσο γινεται εδω για να μην θελουν και τα αλλα παιδακια να βγουν εξω. Όταν δεις οτι ειναι ΟΚ και μ’αυτο, πες της οτι η μαμα θα παει για δουλιτσες και θα γυρισει να την παρει οταν τελειωσουν τα παιχνιδια. Μπορει να το δεχτει μπορει οχι. Αναλογως κατα ποσο ετοιμη ειναι. Αν δεν ειναι ετοιμη, τοτε θα πρεπει να δεις εσυ τι θες. Κοινωνικοποιηση θα εχει την ευκαιρια να κανει και του χρονου. Και στον παιδικο αλλα και στο προνηπιο ο Γιωργος δεν ειχε θεμα με το να μπει σε παρεα και να κανει παρεες. Μπορει να μην ηταν τοσο ανετος αρχικα αλλα του πηρε 2 εβδομαδες και αυτο ηταν. Για 2 εβδομαδες μην εχεις λοιπον αγχος. Να την παιρνεις στην παιδικη χαρα. Εκει μαθαινουν επισης το πως να μπουν στην ομαδα και να κανουν παρεα με αλλα παιδακια😉

      Γενικα… Χαλαρα. Θελει? ΟΚ! Δεν θελει? Αργοτερα😉

      Λοιπον, λεω εγω τωρα. Ο Γιωργος τα πηγε μια χαρα. Η Ναταλια δεν ξερω πως θα τα παει. Θα γραψω του χρονου αλλο ποστ, χαχα🙂

  2. Xα-χα-χα. Αυτο το σκιτσάκι είναι όλα τα λεφτά! Μα πού το ξετρύπωσες;
    Καλή σχολική χρονιά και συνέχισε να γράφεις. Εμάς μας αρέσει. Τους υπόλοιπους άσε τους να κουνούν το κεφάλι απορημένοι. Δεν ξέρουν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s