Σχολείο…

Standard
Για μια δίκαιη επιλογή, όλοι θα πρέπει να κάνετε το ίδιο τεστ: Παρακαλώ σκαρφαλώστε στο δέντρο!

Για μια δίκαιη επιλογή, όλοι θα πρέπει να κάνετε το ίδιο τεστ: Παρακαλώ σκαρφαλώστε στο δέντρο!

…και αναρωτιέμαι λοιπόν η μάνα! Ακούω για τις αλλαγές που θέλουν να κάνουν στο εκπαιδευτικό σύστημα. Να είναι το μίνιμουμ των παιδιών στην τάξη, 25 παιδιά (αντί του μάξιμουμ που είναι τώρα), να μειωθούν τα τμήματα, τα σχολεία, οι δάσκαλοι. Και αναρωτιέμαι λοιπόν. Γιατί ο Γιώργος του χρόνου θα πάει δημοτικό. Και από πριν αναρωτιόμουν βέβαια, αλλά ακούω και αυτές τις αλλαγές που θέλουν να κάνουν από το Υπουργείο Παιδείας και πραγματικά αναρωτιέμαι!

Βλέπω τον γιο μου. Είναι πανέξυπνος (κουκουβά!), από μικρός ενδιαφέρεται να μάθει πως λειτουργούν τα πράγματα. Στην παιδική χαρά, την πρώτη φορά που πήγε στο γύρω-γύρω-όλοι, έπεσε στα τέσσερα και έσκυψε να δει από κάτω για να καταλάβει τον μηχανισμό του. Και έτσι συνεχίζει μέχρι τώρα. Είναι καλός στα μαθηματικά και από μόνος του ξεκίνησε να κάνει πράξεις μέσα στο μυαλό του και τώρα που είναι στο νήπιο ακόμη, ξεκίνησε να προσπαθεί να κάνει απλές πράξεις πολλαπλασιασμού και διαίρεσης. Η γλώσσα δεν τον ενδιέφερε μέχρι πρότινος. Τώρα ξεκίνησε να μαθαίνει να διαβάζει και να γράφει λέξεις από το μυαλό του. Χτες έγραψε την λέξη «ΧΑΙΔΕΜΑΤΑ» χωρίς να μας ρωτήσει κάτι! ΑΛΛΑ, δεν είναι καλός στην παπαγαλία! Δεν μπορεί να μάθει κάτι απ’ έξω αν δεν το έχει καταλάβει. Δεν είναι ακουστικός τύπος, αλλά πρακτικός! Και από την μία τον χαίρομαι που τα καταφέρνει τόσο καλά σ’αυτά που κάνει, αλλά από την άλλη τον λυπάμαι!

Γιατί τον λυπάμαι? Γιατί πήγα κι εγώ σχολείο! Ούτε κι εγώ μπορούσα να μάθω κάτι παπαγαλία αν δεν το είχα καταλάβει! Θυμάμαι συμμαθήτριές μου που μάθαιναν ιστορία και όταν ερχόταν η ώρα να τις εξετάσει ο δάσκαλος ή η δασκάλα, χρειαζόντουσαν καμιά φορά να τους πουν την πρώτη λέξη και μετά φρρρρρρρρρρρ, σαν ποταμάκι έλεγαν όλο το μάθημα! Και προσπαθούσα, προσπαθούσα να τα μάθω κι εγω έτσι, αλλά μέχρι την επόμενη μέρα, τα είχα ξεχάσει όλα! Και ένιωθα βλάκας. Σε όλο το σχολείο! Να προσπαθώ, να βάζω τα δυνατά μου, και να μην τα καταφέρνω, επειδή έτσι είναι φτιαγμένο το σχολείο!

Και πήγα στο λύκειο και αποφάσισα να πάω σε τεχνικό, στον κλάδο των διακοσμητών. Κι εκεί είχαμε χρωματολογίες, ελεύθερα σχέδια,  γραμμικά, διακόσμηση, φωτογραφία, ιστορία της τέχνης, και πολλά άλλα τα οποία τα καταλάβαινα και μάλιστα μου άρεσαν. Και ήμουν η καλύτερη μαθήτρια της τάξης, και πήρα τα πάνω μου. Δεν ήμουν βλάκας! Και άρχισα και στα άλλα μαθήματα να τα πηγαίνω καλύτερα, γιατί δεν φοβόμουν να ρωτήσω. Δεν θα αποδείκνυα την βλακεία μου με το να ρωτούσα, οπότε ήρθε μια μέρα και η μαθηματικός και μου είπε -ακούσατε ακούσατε- πως έχω μαθηματικό μυαλό και πως καταλαβαίνω τα μαθηματικά και οι ερωτήσεις που κάνω, είναι ερωτήσεις πανεπιστημιακού επιπέδου! Και έμεινα με το στόμα ανοιχτό! Εγώ????

Και έχω και την Ναταλία, η οποία είναι ακουστικός τύπος! Από μικράκι ακούει και τα θυμάται! Μίλησε πιο γρήγορα, έμαθε τα τραγουδάκια και τους στοίχους τους αμέσως, μόλις ακούει τον αδερφό της να λέει κάτι, το επαναλαμβάνει (με το ίδιο ύφος και χροιά σαν να κάνει copy-paste) και έτσι το μαθαίνει! Μπορεί, να απασχοληθεί ώρα μόνη της και να ζωγραφίσει, να γράφει μικρά ορνιθοσκαλίσματα ίδιου μεγέθους που τα λέει γράμματα!

Είναι δύο διαφορετικοί μαθησιακοί τύποι τα δυο μου παιδιά! Είναι έξυπνα και τα δύο, το ίδιο έξυπνα! Αλλά αναρωτιέμαι η μάνα… Είναι το εκπαιδευτικό μας σύστημα φτιαγμένο για έναν μόνο μαθησιακό τύπο? Και αν ναι, δεν είναι αυτό, πολύ, πολύ, ΠΟΛΥ άδικο???

Και αν το σύστημα αυτό δεν μπορούσε να βοηθήσει παιδιά που θέλουν να καταλάβουν τα πράγματα που τους διδάσκει πριν το μάθει, επειδή δεν υπήρχε αρκετός χρόνος για το κάθε παιδί (δάσκαλος έλεγε ότι ο χρόνος που έχει βγάλει για το κάθε παιδί, είναι 1μιση λεπτό!), πως θα μπορέσει να τα βοηθήσει αν τα παιδιά γίνουν πιο πολλά σε κάθε τάξη?

Μήπως πρέπει να το ξανασκεφτούν? Μήπως πρέπει να αναθεωρήσουν μερικά πράγματα? Και αν τα οικονομικά του τόπου μας δεν φτάνουν για να γίνεται μια σωστή δουλειά στα παιδιά μας. Τα παιδιά μας που τα μεγαλώνουμε να έχουν μια αυτοπεποίθηση, αξίες, γνώσεις και μετά πάνε στο σχολείο και αναρωτιέσαι αν ή πότε θα τα χάσουν όλα αυτά! Τότε ας αφήσουν και ανοιχτό το ενδεχόμενο ο κάθε γονιός να κανονίσει -αν το θέλει- μόνος του την πορεία του παιδιού του. Πως? Στο εξωτερικό υπάρχει το γνωστό homeschooling. Το παιδί και ο γονιός μαθαίνουν την ύλη που ορίζει το Υπουργείο, από το ΣΠΙΤΙ! Και κάθε χρόνο, δίνει το παιδί εξετάσεις για να δουν αν προχωράει σωστά! Και το homeschooling δεν είναι απαραίτητα μόνο με τον γονιό και μόνο του στην κουζίνα του σπιτιού δίχως συμμαθητές. Μπορεί να είναι μια τάξη μέσα στο σπίτι, με οπτικό, ακουστικό υλικό, παιχνίδια εκπαιδευτικά κλπ και με άλλα 4-5 παιδάκια όπου οι γονείς αναλαμβάνουν κάποια μαθήματα ή ακόμη θα μπορούσαν φαντάζομαι να πληρώνουν ομαδικά έναν καθηγητή να τους κάνει μάθημα εκεί που δεν μπορούν οι ίδιοι! Δίνουν τον χρόνο στο κάθε παιδί να καταλάβει, να μάθει. Να μάθει πραγματικά, δίχως να το ξεχάσει την επόμενη μέρα. Λύσεις υπάρχουν! Αρκεί να μας δώσουν το ΟΚ!

Δεν μπορείτε να διδάξετε επαρκώς τα παιδιά μας, δώστε μας την δυνατότητα να τα διδάξουμε εμείς! Αναρωτιέμαι λοιπόν η μάνα. Του χρόνου, που θα πάει ο γιος μου στην πρώτη δημοτικού και αργότερα στην δευτέρα, στην τρίτη, θα νιώσει ποτέ του βλάκας? Επειδή ο δάσκαλος δεν έχει το περιθώριο να του εξηγήσει για να καταλάβει? Θα νιώσει βλάκας επειδή θα επιβραβεύεται ο διπλανός του που έμαθε στην ιστορία ακόμη και που είναι το κόμμα στην κάθε πρόταση, ενώ αυτός δεν μπορούσε?

Αναρωτιέμαι είπα! Δεν είμαι σίγουρη… Μπορεί να τα βγάλει πέρα μια χαρά! Αλλά αναρωτιέμαι! Γιατί υπάρχουν τόσοι τύποι παιδιών! Το κάθε ένα μαθαίνει διαφορετικά, αλλά τα στέλνουμε όλα σε ένα σχολείο που διδάσκει βάσει τον έναν τύπο. Και όλα τα άλλα τα σταμπάρουμε! Και να σου τα φροντιστήρια δημοτικού, ξεπηδάνε σαν τα μανιτάρια. Να διαβάσουν τα παιδιά μας. Να τους μάθουν πως να πλησιάσουν λιγάκι στον μαθησιακό τύπο που ζητάει το σχολείο! Ο Αϊνστάιν είπε το εξής: «Όλοι είναι ιδιοφυΐες  Αλλά όταν κρίνεις ένα ψάρι από την ικανότητά του να σκαρφαλώσει ένα δέντρο, τότε πάντα θα πιστεύει πως είναι βλάκας!»! Ρε παιδιά… Μήπως είχε δίκιο ο άνθρωπος? Αναρωτιέμαι…

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

6 responses »

  1. Αχ Λυδία μου έθιξες πολύ σημαντικό ζήτημα με αυτή σου την ανάρτηση…Φροντιστήρια δημοτικού, άκουσον άκουσον! Για να μάθουν τι τα παιδιά; Παπαγαλία υποψιάζομαι κυρίως, αφού αυτή είναι που έχει σημασία στο εκπαιδευτικό μας σύστημα πια… Πάντως θεωρώ ότι το τι θα μάθει ο δάσκαλος στα παιδιά δεν είναι θέμα αριθμού παιδιών μέσα στην τάξη, ή τουλάχιστον όχι μόνο. Η μητέρα μου ήταν δασκάλα, έχει υπάρξει και με 40 παιδιά στην τάξη, αλλά τη θυμάμαι πάντα να ασχολείται, να φτιάχνει στο σπίτι χειροκατασκευές και παιχνίδια για την επόμενη μέρα, να πηγαίνει πιο νωρίς στο σχολείο για να ζωγραφίσει στον πίνακα, να αναλαμβάνει προσωπικά τα παιδιά με τυχόν μαθησιακές δυσκολίες, να τα επιβραβεύει… Θα μου πεις έτσι όπως έχουμε γίνει, ψάξε ψύλλους στα άχυρα… Από την άλλη δεν ξέρω αν θα αναλάμβανα εξ’ολοκλήρου το ρόλο της δασκάλας στο σπίτι. Μου λείπουν οι γνώσεις, όχι η όρεξη!

  2. Πόσο δίκιο έχεις….κι εγώ τους ίδιους προβληματισμούς έχω. Κι εμένα ο Γιώργος μου θα πάει δημοτικό του χρόνου, και είναι ένα παιδί πολύ έξυπνο (εντάξει, έχω απενοχοποιηθεί πλέον και δεν αισθάνομαι κουκουβάγια…:) ), άρχισε να γράφει από τα 3,5 μόνος του, να διαβάζει από τα 4 πάλι μόνος του, και αναρωτιέμαι πως θα εξηγήσω του χρόνου στον δάσκαλο, ότι εκ των πραγμάτων δεν μπορούσε στα 3,5 να γράφει ορθά, αλλά έγραφε όπως τον βόλευε…και άλλα πολλά.
    Είμαι υπέρμαχος του home schooling, αλλά εμείς ένα παραπάνω ζούμε σε νησί, οπότε φαντάζεσαι, εκτός των άλλων, και την κοινωνική κατακραυγή για την «άκαρδη» την μάνα που δεν στέλνει το παιδί στο σχολείο!!!
    Θα μείνω σε μια φράση που έγραψες: «Δεν μπορείτε να διδάξετε επαρκώς τα παιδιά μας, δώστε μας την δυνατότητα να τα διδάξουμε εμείς!». Νομίζω πως το θέμα δεν είναι ότι δεν μπορούν, είναι πως ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ! Προτιμούν ανθρώπους μηχανές που θα κατευθύνονται εύκολα, παρά ανθρώπους σκεπτόμενους!
    Το θετικό είναι ότι οι σκεπτόμενοι όσο πάνε και αυξάνονται! Οπότε νομίζω (και ελπίζω) πως υπάρχει μέλλον!!!
    Φιλικά,
    Σοφία

  3. Μην τα βλέπετε τόσο τρομερά τα πράγματα… Είμαι 23 χρόνια εκπαιδευτικός και μαμά 2 παιδιών σχολικής ηλικίας. Η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών δεν αγαπά την παπαγαλία και ούτε την επιβάλλει! Οι περικοπές βέβαια που θα έρθουν την επόμενη χρονιά είναι ένα σοβαρό πρόβλημα ,ιδιαίτερα η αύξηση των μαθητών στην τάξη. Τότε θα είναι ακόμα πιο δύσκολο να δοθεί η ευκαιρία σε κάθε μαθητή να μαθαίνει με τον δικό του τρόπο. Όσο για τη διδασκαλία στο σπίτι… Το πρόβλημα είναι οι εξετάσεις και όχι ο τρόπος διδασκαλίας.

  4. Καλό είναι τα πράγματα να τα βλέπουμε πολυδιάστατα και όχι μόνο από την οπτική γωνία μου μας αρέσει ή που μας βολεύει ή ακόμα που θέλουμε να τα βλέπουμε…. Πάνω απ’ όλα το σχολείο είναι γνώση την οποία παίρνουμε από κάποιον που βρίσκεται εκεί για να μας διδάξει!!! Υπάρχουν πάρα πολλοί αξιόλογοι δάσκαλοι και δασκάλες που κάνουν απίθανη δουλεία και μάλιστα με τα πενιχρά εργαλεία που έχουν στην διάθεσή τους. Δουλεύουν ατελείωτες ώρες για να διδάξουν τα παιδιά μας, παρέχοντας από τον προσωπικό τους χρόνο αλλά και στερώντας χρόνο από τούς συζύγους τους και τα παιδιά τους! Γι’ αυτόν τον λόγο δεν θα έπρεπε να τα βάζουμε όλα σε ένα καζάνι και να κρίνουμε πάντα από την αρνητική πλευρά τα πράγματα. Ένας καλοπροαίρετος άνθρωπος πάντα ψάχνει μέσα από το μαύρο να βρει και να δει το λευκό να ξεπροβάλει. Και σίγουρα δεν είναι ότι καλύτερο να αυξηθούν οι μαθητές ανά τμήμα, όμως αυτός που θέλει να δουλέψει θα το κάνει είτε έχει 15 παιδιά είτε 35. Όσον αφορά τα φροντιστήρια που γίνονται σε παιδιά του δημοτικού καλό θα είναι να μην κατηγορούμε ούτε το σύστημα αλλά ούτε τους δασκάλους. Είναι δεκάδες οι μαμάδες που θέλουν να έχουν δάσκαλο στα παιδιά τους το απόγευμα στο σπίτι, διότι οι ίδιες βαριούνται να ασχοληθούν με τα διαβάσματα και τις εργασίες του παιδιού τους.υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις παιδιών τα οποία δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν καθόλου στις απαιτήσεις του σχολείου και αναγκαστικά χρειάζονται επιπλέον βοήθεια στο σπίτι. Και δυστυχώς δεν είναι λίγα αυτά τα παιδιά. Τώρα για το θέμα διαφορετικών ταχυτήτων εκμάθησης των παιδιών μέσα σε μία τάξη συμβαίνει το εξής: ακόμα και 2 μόνο παιδιά να έχει ένα τμήμα, αυτά τα 2 παιδιά μαθαίνουν με διαφορετικό τρόπο αλλά και με διαφορετικούς ρυθμούς. Οπότε μπορείτε να καταλάβετε τι συμβαίνει μέσα σε μια τάξη των 25- 30 παιδιών. Ο ένας και μοναδικός δάσκαλος που υπάρχει προσπαθεί να ακολουθήσει τον μέσο όρο των παιδιών, χωρίς αυτό να σημαίνει πως αδιαφορεί για τα υπόλοιπα. Βρίσκουμε τρόπους να βοηθήσουμε και τα παιδιά που έχουν μαθησιακές δυσκολίες είτε με τα τμήματα ένταξης, είτε με παράλληλη στήριξη στις περιπτώσεις παιδιών με μεγαλύτερα προβλήματα είτε με τμήματα ενισχυτικής διδασκαλίας. Για το θέμα της παπαγαλίας, είναι ελάχιστοι πλέον οι δάσκαλοι τουλάχιστον στο δημοτικό που ζητάνε από τους μαθητές τους να παπαγαλίζουν κείμενα. Τέτοιοι ίσως υπάρχουν ακόμη στα γυμνάσια και στα λύκεια. Το θέμα όμως είναι να μην ισοπεδώνουμε έτσι εύκολα αξίες και θεσμούς της κοινωνίας μας, διότι το σχολείο δεν είναι μόνο γνώση με τον τρόπο που παραθέτεται εδώ. Το σχολείο είναι κοινωνικοποίηση, είναι αποδοχή της διαφορετικότητας, είναι ένταξη στο σύνολο και αλληλεπίδραση ανάμεσα στα παιδιά καθώς και ανταλλαγή απόψεων μα κυρίως συναισθημάτων, όπου κανένα homeschooling δεν μπορεί να προσφέρει !!!!!!! Άλλωστε καλό θα είναι να μην πιστεύουμε πως μπορούμε να προσφέρουμε ΤΑ ΠΑΝΤΑ στο παιδί μας με τον καλύτερο τρόπο όπου κανένας άλλος δεν μπορεί να το κάνει καλύτερα από εμάς. Αν ήταν έτσι δεν θα χρειαζόμασταν όχι μόνο τους δασκάλους αλλά και τους γιατρούς, τους δικηγόρους και πάει λέγοντας. Ζητώ συγνώμη αν σας κούρασα, αλλά καλό είναι να ακούγονται απόψεις από όλες τις πλευρές….και θεώρησα πως σαν δασκάλα που είμαι θα έπρεπε να παραθέσω και τον αντίλογο.

  5. Καλημέρα. Δεν έχω κατασταλλαγμένη άποψη για την εκπαίδευση από το σπίτι. Θα συμφωνήσω με το σχόλιο της Έλενας περί κοινωνικοποίησης που προσφέρει το σχολείο. Αυτό που σκέφτομαι είναι ότι κάποιες οικογένειες ήδη τα βγάζουν δύσκολα πέρα. Οι γονείς δουλεύουν όλη μέρα. Φαντάζεστε να αναλάμβαναν εξ ολοκλήρου και το βάρος της μόρφωσης των παιδιών τους; Τώρα θα μου πείτε, γιατί νομίζεις ότι έχουμε δωρεάν και δημόσια παιδεία επιπέδου; Οι γονείς ήδη δεν πληρώνουν μεγάλα ποσά για τη μόρφωση των παιδιών τους; Ναι, αλλά ο στόχος μας ποιος είναι; Να εξισωθούμε προς τα κάτω ή να παλέψουμε για αυτό το κοινωνικό αγαθό που λέγεται παιδεία;

  6. Ο γονιός πώς θα διδάξει σωστά το παιδί; Στις καθηγητικές σχολές τα παιδαγωγικά τζάμπα τα κάνουν; Με τις ίδιες μεθόδους θα διδάξεις ιστορία κ μαθηματικά; Καλό το homeschooling αλλά ο δάσκαλος είναι απαραίτητος, δεν μπορεί ο γονιός να διδάξει, δεν έχει τους τρόπους κ καλά κάνει κ δεν τους έχει, δε γίνεται το παιδί να είναι 24/7 μόνο με τον γονιό ως παιδαγωγό, χρειάζεται πληθώρα ερεθισμάτων κ διαφορετικούς ανθρώπους να το εμπνεύσουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s