Μαμά και Μπαμπάς

Standard

Bike_Giraffe

 

Μετά από τρία χρόνια καταφέραμε να βγούμε σ’ αυτές τις διακοπές μας στην Χαλκίδα. Αρκετές φορές, κοιμίσαμε τα μικρά και βγήκαμε έξω με τον παππού και την γιαγιά να κάνουν babysitting και βασικά με τη Ναταλία να μην ξυπνήσει ούτε μια φορά και να τρέχουμε άρον άρον στο σπίτι! Και ναι, μια από αυτές τις νύχτες πήγαμε και σε μπαράκι και γυρίσαμε πίσω στις 3+! Αυτό είχε να συμβεί 6 και κάτι χρόνια! Και ξανανιώσαμε λιγάκι νέοι!

 

Ίσως έφταιγε και η παρέα μας, που ήταν ζευγαράκι πιο νέο από μας και που ετοιμάζονται να παντρευτούν. Και ήρθε η συζήτηση για το πότε θα κάνουν παιδιά, και κατά πόσο έτοιμοι νιώθουν (ειδικά ο άντρας), κατά πόσο καλοί γονείς θα γίνουν και αν θα βαριούνται τα παιδιά τους όπως καμιά φορά βαριούνται και τα δικά μας! Χαχα! Δικές τους ερωτήσεις, δεν κάναμε ανάκριση😉

 

Και δεν θέλαν να μας πιέσουν και πολύ -είπαν-, γιατί λογικά δεν θα θέλαμε να μιλάμε για παιδιά κλπ. Να και κάτι που σίγουρα κάποιοι δεν γνωρίζουν. Πως ποτέ μα ποτέ δεν βαριέσαι να μιλάς για παιδιά και ειδικά για τα δικά σου! Ποτέ! Ίσα ίσα που πιέζεις τον εαυτό σου να μην μιλήσει άλλο, γιατί δεν θέλεις να καταλάβουν όλοι (όσοι ακόμη δεν το έχουν καταλάβει δηλαδή), πως το βασικό σου ευχάριστο θέμα, είναι τα παιδιά, η εξυπνάδα τους, ο τρόπος που τα μεγαλώνεις, ο θηλασμός, τα σχολεία και γενικά ότι αφορά τα παιδιά!

 

Θα έρθει η ώρα που το επόμενο βήμα μετά τον γάμο σας, θα είναι να τον ολοκληρώσετε με το δημιούργημα πλασμένο από εσάς τους δύο. Ένα πλασματάκι μισό ο ένας και μισό ο άλλος σε ένα. Ένα πλασματάκι που μπορεί να ερωτευτείτε από την πρώτη ματιά, ή που μπορεί να σας πάρει μερικές μέρες για να καταλάβετε πως η ζωή σας έχει αλλάξει τελείως! Προς το καλύτερο, βεβαίως βεβαίως!

 

Μα μου αρέσει η ζωή μου αυτή τη στιγμή. Είναι γεμάτη και ξέρω πως ένα παιδί θα μου κόψει την ελευθερία που έχω…

 

Αααααχ! Πως εξηγείς σε κάποιον που δεν έχει κρατήσει ποτέ στα χέρια του το δικό του παιδί, που δεν έχει κοιτάξει στα μάτια του και που δεν έχει νιώσει την δύναμη των συναισθημάτων που θα του δώσει αυτό το παιδί, πως την ελευθερία αυτή δεν στην παίρνει το παιδί, αλλά την ανταλλάσσεις εσύ με προθυμία γιατί πλέον, αυτό το παιδί είναι πιο σημαντικό από κάθε τι άλλο. Πως ναι, υπάρχουν στιγμές που σου λείπει κάτι από την προ παιδιών εποχή, αλλά με τίποτα δεν την προτιμάς κιόλας.  Πως να το πεις δίχως να μειώσεις ταυτόχρονα αυτό που ζουν τώρα, δίχως να φανείς υπερβολικός, δίχως να νομίσουν ότι πια απλά δεν έχεις «ζωή»? Πως να πεις με λίγα λόγια, ότι καλά αυτά που έζησες πριν τα παιδιά, εμπειρίες ήταν στο κάτω κάτω και όμορφες στιγμές, αλλά το νόημα της ζωής το βρήκες όταν έκανες το δικό σου παιδί? Για πείτε?

 

Μα θα είμαι καλός πατέρας? Θα μου αρέσει να είμαι μαμά?

 

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το πρώτο βασικό. Από τη στιγμή που θα γίνεις μπαμπάς και μαμά, δεν θα σε ενδιαφέρει να είσαι και τίποτα άλλο (εκτός βέβαια από σύζυγος και σύντροφος του ανθρώπου που αγαπάς)! Και ναι, αν αποφασίσεις πως θέλεις να είσαι καλός μπαμπάς και καλή μαμά, αν αφήσεις το παιδί να σε καθοδηγήσει μαζί με το ένστικτο και την αγάπη που θα έχεις γι αυτό, αν δεν ακούς κανέναν άλλον παρά μόνο αυτά, θα είσαι τέλειος μπαμπάς και τέλεια μαμά!

 

Όταν βλέπω ζευγάρια να παντρεύονται να κάνουν τα όνειρα του γάμου τους, την ευτυχία στα πρόσωπά τους εκείνη την μέρα με τα τόσα σχέδια και όνειρα που έχουν υποσχεθεί πως θα πραγματοποιήσουν μαζί, πάντα συγκινούμαι. Όχι επειδή εκείνη η στιγμή είναι τόσο συγκινητική, αλλά γιατί νομίζουν πως εκείνη την στιγμή ζουν την απόλυτη ευτυχία. Κι όμως, ακόμη τα καλύτερα είναι να έρθουν. Ξεκινάει ένα ταξίδι και ακόμη δεν το γνωρίζουν, ακόμη πιο όμορφο… Και ναι, αυτό, μου φέρνει δάκρυα στα μάτια!

 

Το δικό μου ταξίδι ξεκίνησε πριν σχεδόν 18 χρόνια με την γνωριμία μου με τον Μάκη! Δεν το ήξερα τότε. Ένας έρωτας ήταν, έγινε σχέση, μακροχρόνια σχέση και το αποκορύφωμά της (νόμιζα) πως ήταν ο γάμος. Αλλά μετά ήρθε ο Γιώργος και τότε κατάλαβα ότι οτιδήποτε είχα σχεδιάσει και ονειρευόμουν για την ζωή μου πριν τον Γιώργο, ήταν πολύ μικρό σε σύγκριση με το να είμαι απλά η μαμά του. Μετά ήρθε και η Ναταλία, επειδή θέλαμε αδερφάκι για τον Γιώργο, αλλά τελικά έπρεπε να γνωρίσουμε κι αυτό το μικρό κοριτσάκι για να ολοκληρωθεί η οικογένειά μας! Μέσα σε λίγα χρόνια, η αγάπη μας τριπλασιάστηκε, η υπομονή μας επίσης και ο εγωισμός μας μειώθηκε!

 

Διακοσμήτρια με χρήματα και πελάτες πολλούς ονειρευόμουν να γίνω. Ο Μάκης να φτιάξει την αυτοκρατορία του μέσω των κομπιούτερ και τις γλώσσες προγραμματισμού που γνωρίζει… Τώρα, θέλω να είμαι μια καλή μαμά, και ο Μάκης να μπορεί να μας προσφέρει όσα χρειαζόμαστε και ταυτόχρονα να είναι ο μπαμπάς που θα εμπνεύσει τα παιδιά του! Γιατί? Επειδή δεν έχουμε πια δική μας ζωή? Έχουμε! Σ’ αυτήν την ζωή έχουμε δύο υπέροχα πλάσματα! Όταν έχεις έναν θησαυρό δίπλα σου, γιατί να ψάχνεις να τον βρεις αλλού?

 

Και αυτό λοιπόν καλοί μου φίλοι, είναι το να είσαι μαμά και μπαμπάς! Γίνεσαι λιγότερο «ελεύθερος», αλλά μέσα σε μια στιγμή γίνεσαι πολύ πολύ «πλούσιος»!🙂

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

5 responses »

  1. Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ! Αυτό που δυσκολεύσαι να μη μιλήσεις για τα βλαστάρια σου κι από το ένα κατόρθωμα σου έρχεται το επόμενο…Τι να πω; Εύχομαι μόνο όλα τα ζευγάρια να βιώνουν αυτήν την πληρότητα (που δυστυχώς δεν τα καταφέρνουν όλοι).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s