Το μεγάλο στοίχημα ~ εβδομάδα 2!

Standard

Sharm-fish

 

Πέρασαν 2 εβδομάδες (ΟΚ, ίσως κλέβω μια μέρα, ποιος θα το προσέξει?) από τότε που έβαλα το στοίχημα και συνεχίζω!

 

Λοιπόν η αλήθεια είναι ότι είναι δυσκολάκι τελικά, αλλά όχι όσο το νόμιζα. Αν ύψωσα την φωνή μου καθόλου… Μμμμ ναι, αλλά δεν θυμάμαι αν έγινε περισσότερες από 2-3εις φορές και σίγουρα δεν ήταν φωνές, αλλά ανεβασμένος τόνος φωνής. Αν τα μάλωσα καθόλου? Ναι, αλλά με χαμηλούς τόνους και δίχως φωνές.

 

Τι συνειδητοποίησα? Ότι όταν τα παιδιά γνωρίζουν πως ούτε τιμωρίες βάζεις, ούτε φωνές, θα προσπαθήσουν να δουν μέχρι που τα παίρνει πριν σε καταφέρνουν να κάνεις ένα από τα δύο αυτά. Το να ζητήσω την βοήθεια τους για να μην βάλω τις φωνές, τις μισές μόνο φορές έπιασε. Τις άλλες ήταν στον κόσμο τους. Στο κάτω κάτω σου λέει, δικό σου στοίχημα είναι, όπως έστρωσες θα κοιμηθείς. Δίκιο έχουν!

 

Και μετά, μιλώντας σε έναν φίλο, ψυχουλοθεραπευτή όπως λέει για τον εαυτό του, μου είπε πως πρέπει να βάλω όρια. Τα δικά μου όρια!  Τι είμαι διατεθειμένη να δέχομαι στην ζωή μου και να μου την χαλάει. Και οτιδήποτε δεν το δέχομαι, να το βγάζω απλά και όμορφα. Το πως το κάνω αυτό, παλεύω να το καταλάβω. Όταν αγαπάς βαθιά τον εαυτό σου, τότε εκπέμπεις δύναμη και αγάπη. Όταν τα εκπέμπεις αυτά, τότε ο άλλος τα λαμβάνει και με χαρά δεν ξεπερνά τα όρια σου. Εξηγείς τι δέχεσαι, τι όχι. Μέσα από την αγάπη. Την αγάπη που έχεις για τον εαυτό σου, και την αγάπη για τους άλλους! Συμφωνούμε? Αντε κάντε το τώρα! Γιατί, τελικά είναι πολύ δύσκολο να αγαπάς τον εαυτό σου πραγματικά. Πρώτων, γιατί τις περισσότερες φορές δεν γνωρίζεις καλά καλά τον εαυτό σου όπως θα έπρεπε, και πολλές φορές μάλιστα δεν τον αγαπάς αρκετά ή έστω ολοκληρωτικά. Για βλακείες! Σοβαρές ή όχι, είναι συνήθως βλακείες. Και αν δεν έχεις μάθει να αγαπάς τον εαυτό σου ολοκληρωτικά, πως μπορείς να αγαπάς τους άλλους ολοκληρωτικά? Ιδού το ερώτημα.

 

Οπότε το στοίχημα με βάζει σε άλλα μονοπάτια. Και μαζί με το να μην φωνάζω αλλά να νιώθω τις φωνές μέσα στο κεφάλι μου, θα μάθω να μην τις νιώθω καθόλου. Να δέχομαι ή να μην δέχομαι συμπεριφορές όχι για κάποιον άλλον λόγο, αλλά επειδή αγαπώ και σέβομαι τον εαυτό μου. Να αγαπώ τον εαυτό μου, να έχω αγάπη, ακόμη περισσότερη αγάπη και μαζί με τρυφερότητα να βάζω όρια… Το μόνο που εύχομαι, είναι να μην τα έχω καταφέρει όλα αυτά όταν τα παιδιά μου θα έχουν ενηλικιωθεί!😆

 

Για την ώρα, βρήκα τι με ηρεμεί! Στην θάλασσα, παίρνω την μάσκα και τον αναπνευστήρα. Κάποιος φροντίζει τα παιδιά και χάνομαι στο να κοιτάω τον βυθό, το φως όπως διασπάται στην άμμο, μαζί με τα ψαράκια, όλων των ειδών τα ψαράκια που με παρακολουθούν μόνα ή σε μικρές και μεγάλες ομάδες όπως ακριβώς τα παρακολουθώ κι εγώ. Ακούω τον ήχο της αναπνοής μου (κάτι σαν τον Darth Vader αν τον έχετε ακουστά, αλλά μου αρέεεεσει!) Μετά κλείνω τα μάτια, αφήνω το σώμα μου να χαλαρώσει μέσα στο νερό. Νιώθω σαν τα φύκια πάνω στα βράχια, που πάνε με την ροή των κυμάτων, πέρα δώθε. Ανοίγω τα μάτια  και είμαι χαλαρή. Είμαι στο τώρα και αυτό το τώρα, όσο πιο πολύ το ζεις, τόσο πιο ήρεμος είσαι. Γιατί στο παρελθόν και στο μέλλον κρύβονται μόνο αναμνήσεις, σκέψεις και συναισθήματα για τα οποία δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Όταν όμως έστω για λίγα λεπτά την μέρα, βρίσκεσαι ακριβώς στον χρόνο αυτό που βρίσκεσαι πραγματικά, τότε πραγματικά ηρεμείς.

 

Αυτή τη στιγμή μη με ρωτήσετε για πολλά πολλά. Κι εγώ μπερδεμένη είμαι (άλλωστε φαίνεται κι από το κείμενο)… Το ψάχνω όμως. Χαλάρωση, ηρεμία, γαλήνη, τρυφερότητα, αγάπη για μένα και για τους άλλους. Μεγάλο μονοπάτι! Μετά θα αγιάσω κιολας😆

 

Συνεχίζω λοιπόν…

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

5 responses »

  1. Λυδια μου, πραγματικα πιστευω οτι αυτο που περνας το περνανε αλλοι τοσοι και δεν τους εχει περασει καν απο το μυαλο να κανουν τη προσπαθεια που κανεις εσυ αυτη τη στιγμη !! Εισαι δηλαδη ηδη ενα βημα μπροστα🙂
    Θα συμφωνησω επισης με τον ψυχουλεθεραπευτη διοτι ειμαι πολυ φαν και συμβουλευομαι και γω συχνα την δικια μου , Για να ειμαστε ηρεμες και καλες μανουλες πρεπει να γεμιζουμε απο ενεργεια , αγαπη , ξεκουραση , χαρα γενικα να γεμιζουμε !! Μου δινεις εμπνευση να γραψω ενα αρθρο για ενα online course που εκανα και ελεγε αυτο ακριβως !!! Επιφυλασσομαι λοιπον !!
    Σε προσκαλω λοιπον να γινεις και συ Positive Junkie και να τη δεις αλλιως να χαλαρωσεις και να απασχολεις τον εαυτο σου δημιουργικα !! Stay positive Mama Ludia !!!!🙂

  2. το ξέρεις ποσο σε αγαπω! οι σκέψεις σου είναι ένα βήμα μετά τις δικές μου!
    μου δίνεις πολυ κουράγιο και ορεξη για να συνεχισω την προσπαθεια!!!
    (σσ εγω βρηκα το τρεξιμο σε διαδρομο. δεν το εχω παρει ομως ζεστα. καιρος να ξεκινήσω και εγω)

  3. πραγματικά χαίρομαι τόσο πολύ να διαβάζω αυτα που γράφεις, μακάρι όλες οι μανούλες να σκεφτόντουσαν κάπως έτσι , είνια η μόνη ελπίδα να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος … εγω για την προσπάθειά σου , που εινια κ δική μου προσπάθεια , όπως έχω ξαναγράψει, έχω να πω το εξης: τα παιδιά ακολουθούν το παράδειγμα που τους δίνουμε. Το έχω παρατηρήσει άπειρες φορές κ δεν μου το βγάζει κανείς απο το μυαλό. Ξεσπάει τσακωμός ανάμεσα στα αδέλφια, φωνές κακό κτλ κτλ. Αν αρχίσω να φωνάζω : τι έγινε πάλι; γιατί φωνάζετε; ο καθένας έρχεται κλαίγοντας με το δικό του παράπονο, έτοιμος να βγάλει τα μάτια του αλλουνού. Αν όμως πω ήρεμα ελάτε εδώ στην αγκαλιά μου, τα αγκαλιάσω κ τα δύο κ τα φίλησω, και πω :εμεις είμαστε μια οικογένεια, δεν είμαστε εχθροί κ η οικογένεια φιλιέται δεν χτυπιέται τότε τους βλέπεις αμέσως κ γαληνεύουν έτοιμα να αγκαλιαστουν κ αν ακόμα τους ρωτήσεις γιατί μάλωσαν δεν θυμούνται να σου πουν. Πολλές φορές κάνουμε δύσκολη τη ζωή μας απο μόνοι μας με τις αντιδράσεις μας, είναι ο τρόπος που μας έχουν μεγαλώσει κ μας έχουν συμπεριφερθεί βλέπετε, ενώ υπάρχει μια άλλη οδός που σε οδηγεί στην έξοδο χωρίς κόπο… keep walking mamalydia

  4. » Όταν αγαπάς βαθιά τον εαυτό σου, τότε εκπέμπεις δύναμη και αγάπη.» Πόσο σωστή κουβέντα! και πόσο αληθινή! Και το ότι βρήκες κάτι που σε ηρεμεί, επιβεβαιώνει πως ξέρεις να αγαπάς τον εαυτό σου, να τον φροντίζεις, ώστε να βρεις την ισορροπία σου και ήρεμη πια να επιστρέψεις κοντά στα παιδιά σου. Πολύ σημαντικό το να βρίσκουμε λίγο χρόνο ώστε να αποφορτιζόμαστε και να ηρεμούμε, και πολύ απαραίτητο! Καλή η προσπάθεια και σου εύχομαι ό,τι καλύτερο… Όσο για μένα, έχασα λίγο την μπάλα τις τελευταίες μέρες, λίγο η κούραση, λίγο εκείνες οι ρημάδες μέρες του μήνα που κάνουν τις ορμόνες και τα νεύρα κρόσσια, ύψωσα λίγο τον τόνο της φωνής παραπάνω από όσο ήθελα. Αλλά ξαναθυμήθηκα κάτι που είχα γράψει σε μια παλαιότερη ανάρτηση μου και αν δε βαριέσαι πέρνα να το διαβάσεις : http://mamakoukouvagia.blogspot.gr/2012/10/blog-post_10.html. Οπότε παίρνω βαθιές αναπνοές και ξαναπροσπαθώ. Καλό Σαββατοκύριακο!

  5. Λυδία, χαίρομαι πάρα πολύ που όλα τα καλά που σου συμβαίνουν τα διαδίδεις και γίνονται χαρά και δύναμη (και αγάπη, και φως, και ελευθερία, και ελπίδα, …) για τους συνανθρώπους σου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s