Το μεγάλο στοίχημα ~ εβδομάδα 4!!!

Standard

Natalia_Giorgos

 

Εδώ είμαι!!! Και έχω ευχάριστα νέα! Αυτό που έχω καταλάβει λοιπόν για μένα, είναι το εξής! Όταν πάρω κάτι σοβαρά και το θεωρήσω στοίχημα με τον εαυτό μου (εκτός από τις δίαιτες, αυτές ακόμη δεν τις έχω καταφέρει να πάρει!!!), βγαίνω νικήτρια!

 

Έτσι κι αυτό! Ίσως και γι αυτό τον λόγο φοβόμουν να το βάλω το στοίχημα στην αρχή. Γιατί ήξερα πως θα έχω έξτρα προσπάθεια να κάνω και πόσα να κάνει μια μάνα δηλαδή??? Τα παιδιά μου δίνουν το βραβείο μου σχεδόν κάθε βράδυ! Τα καταφέρνεις μαμά! Δεν φωνάζω, είμαι πιο ήρεμη, τα καταφέρνω! Ήθελα αυτό το στοίχημα για να θυμίζω στον εαυτό μου ότι δεν χρειάζεται να φωνάξω! Δεν είπα ότι δεν τους θυμώνω, αλλά το κάνω ήρεμα, δίχως φωνές, δίχως άσκοπα σχόλια!

 

Και ξαφνικά, μία μέρα αποφάσισα πως είμαι ευτυχισμένη. Συνειδητά, όχι ότι είμαι στιγμιαία ευτυχισμένη, αλλά συνεχώς (ή σχεδόν συνεχώς…)! Και ξέρετε γιατί? Γιατί ΟΚ, μπορεί να μην μας πάνε όλα τέλεια στην ζωή, μπορεί να μας θυμώνει κάποιος ή κάτι, να μας κουράζει κάποιος ή κάτι, να μας λυπεί κάποιος ή κάτι, κλπ, αλλά όλοι έχουμε πράγματα για τα οποία θα έπρεπε να είμαστε ευτυχείς!

 

Εγώ για παράδειγμα, έχω ένα πολύ όμορφο σπίτι, με έναν πολύ όμορφο κήπο! Έχω έναν άντρα που με αγαπά, τον αγαπώ, καταλαβαινόμαστε, στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και η ζωή μας ομορφαίνει στην παρουσία ο ένας του άλλου. Έχω δύο παιδιά, δύο παιδιά όμορφα. Όμορφα εσωτερικά και εξωτερικά. Έχουν δυνατά και υγιή κορμάκια και είναι χαρούμενα και δημιουργικά. Τα μυαλουδάκια τους μεγαλώνουν και ωριμάζουν και τα βλέπεις να δουλεύουν και να γυρίζουν τα γρανάζια τους και να κάνουν θαύματα! Αυτά τα δύο πλασματάκια ήρθαν στην οικογένεια μας για να διδάξουν πιο πολύ από το να τα διδάξουμε!

 

Ο Γιώργος, μου έχει μάθει πως να αγαπάς όλον τον κόσμο γύρω σου. Ακόμα και τις αράχνες, ακόμη κι αυτούς που μπορεί να μην σου συμπεριφέρονται σωστά. Πως να σκέφτεσαι απλά για περίπλοκα πράγματα και πως εκεί που νομίζεις πως κάποιος κάνει ότι του λες, αν πιστέψει πως είσαι άδικος μαζί του, θα αφηνιάσει και θα σε κάνει να ξανασκεφτείς την λογική σου!

 

Η Ναταλία,μου έχει μάθει πως να μην ξεχνάς τον στόχο σου, ακόμη κι αν αυτό θα δυσκολέψει ίσως τους άλλους που έχουν άλλη γνώμη για το τι πρέπει να κάνεις, θα επιμείνει μέχρι να καταφέρει αυτό που θέλει και χρειάζεται. Μου μαθαίνει συνεχώς το πως είναι να πιστεύεις στον εαυτό σου και πως είναι να είσαι ένα δυναμικό άτομο που κάνει αυτά που αγαπά!

 

Και τα δύο μαζί μου έμαθαν πως είναι να ζεις για το τώρα. Κι αυτό βέβαια παρατηρείστε το σε κάθε παιδί. Δεν τους ενδιαφέρει αν είναι άρρωστα, πότε θα τους περάσει, γιατί αρρώστησαν και τι στο καλό έχουν, δεν ανησυχούν, ότι πρόβλημα και να έχουν, μπορεί να χαρούν την στιγμή και να παίξουν σαν να μην υπάρχει το αύριο. Χαίρονται με το κάθε τι μικρό για μας αλλά μεγάλο γι αυτά! Από το να μαζέψουν όσα περισσότερα τζιτζίκια μπορούν, να ζωγραφίσουν βότσαλα αλλά και να βρουν το πιο ωραίο βότσαλο όλης της παραλίας, το να φτιάξουν έναν πύργο με άμμο, και μετά να το χαλάσουν δίχως δισταγμό, γιατί έχει κι αυτό πλάκα, το να φάνε το σνακ που τους ετοίμασες δίπλα στην θάλασσα, το να ζωγραφίσουν έναν κύκλο, ένα λουλούδι, το να τα γαργαλήσεις, το να χορέψεις μαζί τους, να τους πεις ένα αστείο! Και όταν στενοχωρεθούν με κάτι, θα κλάψουν, θα φωνάξουν και την επόμενη στιγμή μπορεί να τραγουδάνε και να παίζουν γελώντας. Δεν κάθονται να σκέφτονται το κακό που τους βρήκε και αχ και βαχ η ζωή είναι άδικη! Τα παιδιά είναι ευτυχισμένα! Τα παιδιά μου λοιπόν, είναι οι δάσκαλοί μου!

 

Όλοι θεωρούμε τα παιδιά μας τον προσωπικό μας θησαυρό. Για όλα τα συναισθήματα που μας προσφέρουν. Για όλα αυτά που ποτέ δεν είχαμε σκεφτεί πως θα νιώσουμε, θα αναθεωρήσουμε, θα αφήσουμε στο παρελθόν για χάρη τους. Είναι θησαυρός όμως γιατί όσο μεγαλώνουν, αυτά που μας μαθαίνουν για μας τους ίδιους, είναι ένας μεγάλος πολύτιμος θησαυρός. Γιατί όσο δεν έχεις παιδιά, δεν χρειάζεται να κάνεις ενδοσκόπηση, να αλλάξεις, να μάθεις. Όταν όμως τα έχεις δίπλα σου, σε πιέζουν να το κάνεις, γιατί αν δεν το κάνεις, έχεις χάσει την ουσία! Και ποιος θέλει να την χάσει???

 

Μπορεί να έχουμε όλοι προβλήματα, να είχαμε προβλήματα και να έχουμε και στο μέλλον. Αυτή τη στιγμή όμως, έχω και όλα όσα χρειάζομαι για να είμαι ευτυχισμένη. Ο μόνος νομίζω που μπορεί να μας σταματήσει από το να μην είμαστε, είναι τελικά ο ίδιος μας ο εαυτός!  Μπορεί να μην τα καταφέρνω όσο καλά τα καταφέρνουν τα παιδιά μου κάθε μέρα, αλλά είμαι η (mama)Λυδία και είμαι καλά!!!🙂

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

3 responses »

  1. Πολύ ωραία και αισιόδοξη ανάρτηση! Παρακολουθώ το στοίχημα σου σχεδόν εξαρχής, ήμουν στα όρια να αρχίσω να ουρλιάζω κάποιες φορές στην 2,5 ετών κορασίδα μου και ακόμα και τώρα απορώ που βρίσκω τόση επιμονή. Παρόλα αυτά κατάφερα, όπως και εσύ, και συγκρατούμαι! ακόμα όμως το ψάχνω ποιες είναι οι σωστές αντιδράσεις και τρόποι αντιμετώπισης σε όλα αυτα τα απανωτά tantrum.
    Το καλύτερο κομμάτι της ανάρτησης είναι ότι πέτυχες να είσαι ευτυχισμένη με αυτά που έχεις, και να τα εκτιμάς! αυτό νομίζω ότι μας λείπει στις μέρες μας, η εκτίμηση των κεκτημένων μας, ίσως γιατί δεν έχουμε καταλάβει πόσο εύκολα σταματούν να είναι κεκτημένα!

  2. Go Mama Lydia !!! Όντως πολύ ευχάριστα νέα το Positive Junkie σε συγχαίρει !! Αυτό που λες περί βελτίωση του εαυτού μας λόγω παιδιών το πιστεύω ακράδαντα και όπως έγραψε και ένας φίλος για το ποστ http://www.positivejunkie.com/1/post/2013/07/-indigo-rainbow-crystal-golden.html
    Τα παιδιά έρχονται στη ζωή μας για να μας Παιδέψουν = Παιδεία = μάθηση !!! Αλλάζουμε μαζί τους , μοιραζόμαστε , μαθαίνουμε και εξελισόμαστε !! Να είσαι πάντα έτσι ευγνωμων για όλα αυτά που έχεις !! Πολλά Φιλιά !! Stay Positive !!

  3. Λυδια μου γλυκια εχεις όλα όσα χρειαζεται ενας άνθρωπος για να ειναι πραγματικα ευτυχισμενος!!! ¨ολα τα αλλα για μενα ειναι περιτα. Ακόμα και το οικονομικο δεν με ενδιαφερει αφου υπάρχει ΑΓΑΠΗ .. Ειναι στιγμες που καθομαι σε μια γωνια με τα γονατα λυγισμενα και σκεφτομαι γιατι ειμαι τόσο δυστιχισμενη…γιατι δεν εχω και εγω αυτο το θειο δωρο που λεγεται αγάπη .Γιατι τι λάθος εκανα ? Γιατι σε εμενα…και τα δακρυα τρεχουν σαν ποταμι…οταν βλέπω το κοριτσακι μου πέρνω δυναμη … Ευχομαι να ειναι η ζωη σας πάντα ετσι .Ομορφη και γεματη ευτυχια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s