«Είσαι μαμά στο σπίτι? Μα ΤΙ κάνεις όλη μέρα?»

Standard

Διάβασα στο blog του Matt Wolsh το παρακάτω άρθρο, το οποίο δεν άντεξα να μην μεταφράσω γιατί πολύ μου άρεσε!!! Έχει γράψει αρκετά καλά κατά καιρούς! Συμφωνώ βέβαια με το άρθρο του όσο δεν πάει! Είμαι σίγουρη ότι θα αρέσει σε πολλές μαμάδες!

Όπως είπε αυτολεξεί και ο άντρας μου όταν του το διάβασα «είναι αξιοθαύμαστο πόσο καθαρά βλέπουν τα πράγματα μερικοί άνθρωποι..» 

Ο Matt, είναι εκτός από blogger, και ραδιοφωνικός παραγωγός, αλλά βασικά μπαμπάς διδύμων. Το άρθρο θα το βρείτε εδώ στα Αγγλικά.

Πηγή: http://themattwalshblog.com/2013/10/09/youre-a-stay-at-home-mom-what-do-you-do-all-day/

Μετάφραση: Λυδία Θεοχάρη (mamalydia)

what-i-do

 

Μου συνέβη 2 φορές μέσα σε μια εβδομάδα, και ήταν και οι δύο από γυναίκες. Οποιοσδήποτε θα έπρεπε να έχει λίγο περισσότερο τακτ απ’ αυτό, αλλά οι γυναίκες –ειδικά οι γυναίκες-  θα έπρεπε, να πάρει, να ξέρουν καλύτερα.

 

Την προηγούμενη εβδομάδα, ήμουν στο φαρμακείο και με πλησίασε μια χαρωπή  γυναίκα.

 

«Ματ! Πως τα πάνε τα μικρά σου?»

 

«Τέλεια! Τα πάνε μια χαρά, ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.»

 

«Χαίρομαι που τ’ ακούω. Και η γυναίκα σου?  Έχει γυρίσει στη δουλειά ή ακόμη?»

 

«Ε, βασικά δουλεύει σκληρά στο σπίτι, προσέχοντας τα παιδιά. Αλλά όχι δεν έχει πάει πίσω στον εργασιακό χώρο, αν αυτό εννοείς.»

 

«Τέλεια περνάει! Πρέπει να είναι ωραία

 

«Τέλεια? Είναι πολύ σκληρή δουλειά. Έχει γερή ανταμοιβή? Ναι. Αλλά περνάει τέλεια? Όχι πάντα

 

Και σ’ αυτή την περίπτωση δεν της την είπα και πολύ άγρια. Ήμουν μόνο λίγο αυθάδης και υπομονευτικά καταδεκτικός.

 

Το επόμενο επεισόδιο συνέβη σήμερα σε ένα καφέ. Ξεκίνησε με παρόμοιο τρόπο. Μια φιλική ανταλλαγή ειδήσεων, για το πώς πάνε τα πράγματα με τα μωρά. Η συζήτηση γρήγορα εκτροχιάστηκε όταν η γυναίκα μου πέταξε ένα:

 

«Και λοιπόν, η γυναίκα σου θα μείνει στο σπίτι μόνιμα?»

 

«Μόνιμα? Ε, στο άμεσο μέλλον, θα μεγαλώνει τα παιδιά full time, ναι!»

 

«Ναι, εμένα είναι 14 τώρα. Αλλά είχα και την καριέρα μου όλα τα χρόνια. Δεν μπορώ να με φανταστώ στο σπίτι. Θα ήμουν τόσο νευρόσπαστη. [Γελάει] Μα ΤΙ κάνει όλη μέρα

 

«Α, απλά, τα πάντα. Εσύ τι κάνεις όλη μέρα?»

 

«…Εγώ? Χα! ΔΟΥΛΕΥΩ

 

«Η γυναίκα μου δεν σταματάει ποτέ να δουλεύει. Εντωμεταξύ, είναι μέρα μεσημέρι και είμαστε και οι δύο σε ένα καφέ. Είμαι σίγουρος πως και η γυναίκα μου θα τρελαινόταν για λίγο χρόνο να κάτσει να πει έναν καφέ. Είναι καλά να μπορείς να κάνεις ένα διάλλειμα, σωστά?

 

Η συζήτηση τέλειωσε λιγότερο φιλικά από όσο ξεκίνησε.

 

Κοιτάξτε, δεν κάθομαι να κριτικάρω τις γυναίκες που δουλεύουν εκτός σπιτιού. Καταλαβαίνω ότι πολλές είναι αναγκασμένες να το κάνουν γιατί είναι single μαμάδες, ή απλά γιατί ένας μισθός δεν φτάνει για τις ανάγκες της οικογένειάς τους. Ή απλά το επέλεξαν, γιατί αυτό θέλουν να κάνουν. Μια χαρά. Επίσης γνωρίζω πως οι περισσότερες «business women” δεν είναι τόσο αγενείς, με αυτάρεσκο τουπέ, όσο οι δύο που γνώρισα πρόσφατα.

 

Αλλά δεν θα αρχίσω τις ψαλμωδίες τώρα. Αυτό που θέλω να κάνω, είναι να κλωτσήσω την στραβή υλιστική μας κοινωνία στο καλάμι και να πω, «ΞΥΠΝΑ, ΔΙΑΟΛΕ!»

 

Αυτή η συζήτηση δεν θα έπρεπε να είναι καν απαραίτητη. Δεν θα έπρεπε να εξηγώ τον λόγο που είναι παρανοϊκό το οποιοσδήποτε –πόσο μάλλον άλλες γυναίκες- να εκφράζεται με περιφρόνηση και εχθρικότητα για τις μαμάδες που μένουν στο σπίτι. Είμαστε στ’ αλήθεια τόσο ρηχοί? Είμαστε στ’ αλήθεια τόσο μπερδεμένοι? Είμαστε στ’ αλήθεια ο πρώτος πολιτισμός στην ιστορία της ανθρωπότητας που έχει αποτύχει να κατανοήσει την σοβαρότητα και την λαμπρότητα της μητρότητας? Οι παγανιστές ανύψωσαν την Μητρότητα και την ανήγαγαν σε Θεότητα. Εμείς πήραμε την αντίθετη κατεύθυνση. Της συμπεριφερόμαστε σαν μια ασθένεια ή σαν εμπόδιο.

 

Τους ανθρώπους αυτούς που αφοσιώνονται ολοκληρωτικά σ’ αυτή την κουραστική, δίχως ευχαριστίες, και τόσο εξαιρετικά σπουδαία δουλειά του να μεγαλώνεις παιδιά, θα έπρεπε να τους κάνουμε άγαλμα! Θα έπρεπε να τους βλέπουμε με ευλάβεια και να τους θαυμάζουμε με τον ίδιο τρόπο που θαυμάζουμε τους μεγάλους επιστήμονες ή τους ήρωες πολέμου. Αυτές οι γυναίκες κάνουν κάτι υπέροχο και περίπλοκο, απαιτητικό και τρομακτικό, επίπονο, χαρωπό και απαραίτητο. Ότι και να είναι αυτό που ΚΑΝΟΥΝ, κάνουν ΚΑΤΙ, και από το πόσο καλά το κάνουν, ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ  ο πολιτισμός μας. Ποιος άλλος μπορεί να πει το ίδιο? Ποια άλλη δουλειά «κουβαλάει» τόση σπουδαιότητα?

 

Είναι αλήθεια – το να είσαι μαμά δεν είναι «δουλειά». Δουλειά είναι κάτι το οποίο κάνεις μέρος της μέρας σου και μετά σταματάς να το κάνεις. Πληρώνεσαι. Μπορείς να είσαι μέλος σε συνδικαλιστικά σωματεία , είσαι ασφαλισμένος και έχεις ώρα διαλλείματος. Είχα πολλές δουλειές. Δεν ήταν κάτι φοβερό ή μυστηριώδες. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί έχουμε «αγιάσει» το εργασιακό περιβάλλον. Από πού μας ήρθε αυτή η ιδέα? Από το Κουμουνιστικό Μανιφέστο? Το να έχεις μια δουλειά είναι απαραίτητο για κάποιους -είναι για μένα- αλλά δεν είναι απελευθερωτικό ή ενδυναμωτικό. Όποια και να είναι η δουλειά σου – ουδείς αναντικατάστατος. Είσαι ένας αριθμός. Ένας υπολογισμός. Είσαι ένας υπηρέτης. Μπορείς να αντικατασταθείς και θα αντικατασταθείς τελικά. Είμαι σκληρός? Όχι, είμαι κάποιος που έχει μια δουλειά. Είμαι πραγματιστής.

 

Αν η μητέρα σου αποφάσιζε μια μέρα να παραιτηθεί από τον ρόλο της αυτό, ζωές ολόκληρες θα έρχονταν τα πάνω κάτω. Η κοινωνία θα υπέφερε τρομερά. Οι κυματισμοί αυτής της τραγωδίας θα ήταν αισθητοί για γενιές. Αν αποφάσιζε να παραιτηθεί από προγραμματιστής, θα έβρισκαν άλλον μέσα σε τέσσερις μέρες και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Το ίδιο ισχύει και για σένα και για μένα. Η ελευθερία και η δύναμή μας, βρίσκεται μέσα στο σπίτι μας, όχι στο γραφείο. Αλλά είμαστε σαν ζόμπυ, οπότε δε λέμε να το καταλάβουμε.

 

Ναι, η γυναίκα μου είναι ΑΠΛΑ μαμά. ΑΠΛΑ. Φέρνει ΑΠΛΑ την ζωή στο σύμπαν, και ΑΠΛΑ αναθρέφει, πλάθει και μεγαλώνει αυτή τη ζωή. ΑΠΛΑ μανατζάρει και κουμαντάρει και συντηρεί της δουλειές του σπιτικού μας, καθώς ταυτόχρονα φροντίζει τα παιδιά τα οποία ΑΠΛΑ βασίζονται για τα πάντα σ’ αυτήν. ΑΠΛΑ διδάσκει στα δίδυμά μας πώς να είναι ανθρώπινα πλάσματα και καθώς θα μεγαλώνουν ΑΠΛΑ θα τα προπονεί για όλα.  Από θέματα ηθικής μέχρι καλούς τρόπους, από την Αλφαβήτα μέχρι την υγιεινή τους, κλπ. Είναι ΑΠΛΑ  τα πνευματικά μου θεμέλια και ο βράχος πάνω στον οποίο έχει χτιστεί η οικογένειά μας. Είναι ΑΠΛΑ τα πάντα για τους πάντες. Και η κοινωνία ΑΠΛΑ θα καταγκρεμιζόταν  αν αυτή και οι υπόλοιπες συμμαμάδες της, αποτύχαιναν σε οποιοδήποτε από αυτά που υπογράμμισα πιο πάνω.

 

Ναι, είναι απλά μητέρα. Στο στιλ του να κοιτάξουμε τον ήλιο και να πούμε,

 

«κοίτα, είναι απλά ο ήλιος.»

 

Εννοείται πως δεν μπορούν όλες οι γυναίκες να είναι στο σπίτι full time. Αλλά,  άλλο είναι απλά να αναγνωρίσεις  αυτό το γεγονός και άλλο το να το αναγάγεις και ως το ιδανικό. Όταν λες ότι είναι το ιδανικό, στην ουσία λες πως τα παιδιά ΙΔΑΝΙΚΑ θα έπρεπε να περνάνε ΛΙΓΟΤΕΡΟ χρόνο με την μητέρα τους. Κι αυτό είναι τρέλα. Σκέτη τρέλα. Ούτε ιδανικό είναι, ούτε φυσιολογικό. Όσο περισσότερο καιρό μπορεί μια μητέρα να μεγαλώσει τα παιδιά της, τόσο το καλύτερο. Τόσο το καλύτερο γι αυτά, για την ψυχή τους, τόσο το καλύτερο για την κοινωνία, τόσο το καλύτερο για την ανθρωπότητα. Τελεία και παύλα!

 

Και τέλος, πολύ πιθανόν να είναι αλήθεια πως οι μαμάδες στο σπίτι, έχουν και περιόδους απραξίας. Πολλοί που δουλεύουν εκτός σπιτιού έχουν επίσης περιόδους απραξίας. Για να λέμε και την αλήθεια, υπάρχουν και πολλές, πολλές δουλειές που βασικά πιο πολύ καιρό, έχουν περιόδους απραξίας, με μικρές εκρήξεις βαρβάτης δουλειάς μοιρασμένη στο εργασιακό δυναμικό. Αλλά όπως και να ‘χει δεν ψάχνομαι για καβγά για το ποιος είναι «απασχολημένος» πιο πολύ ώρα. Μου φαίνεται πως εκτιμούμε τον χρόνο μας τόσο λίγο, που φτάσαμε να μετράμε την αξία βάσει του πόσο λίγος –χρόνος- μας μένει. Με άλλα λόγια, έχουμε εξιδανικεύσει το «είμαι απασχολημένος» και το ανταλλάξαμε με το «είμαι σημαντικός» . Μπορείς να είσαι απασχολημένος αλλά ασήμαντος, όπως επίσης μπορείς να είσαι σημαντικός, αλλά όχι απασχολημένος. Δεν έχει καμία σημασία. Νομίζω πως κανείς μας δεν είναι τελικά όσο απασχολημένος νομίζει πως είναι και βασικά, όσο απασχολημένοι κι αν είμαστε πραγματικά, είναι περισσότερο από όσο θα έπρεπε να είμαστε.

 

Ο άνθρωπος σήμερα έχει πάρει γενικά πολύ στραβά κάποια θέματα. Αλλά, σε τελική ανάλυση, και όταν ολόκληρος ο πολιτισμός μας θα έχει καταρρεύσει, αυτό που θα μετανιώνουμε πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο, είναι ο τρόπος που συμπεριφερθήκαμε στις μαμάδες και τα παιδιά.

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

16 responses »

  1. Έτσι είναι Λυδία μου, στο λέω εγώ που για κάποιο χρονικό διάστημα έχω πάρει συνειδητά την απόφαση να είμαι stay at home mom. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι ποτέ μα ποτέ, άσχετα τι μας λένε οι άλλοι, δεν θα θεωρηθεί αυτό που κάνουμε πιο σημαντικό από τη δουλειά κάποιου άλλου. Δυστυχώς έχει περάσει στο υποσυνείδητό μας ότι κούραση=δουλειά εκτός σπιτιού…

  2. Λυδία μου είσαι τυχερή..εγώ δυστηχώς έπρεπε να γυρίσω στη δουλειά για οικονομικούσ λόγουσ και να αποχορηστώ το αγγελούδι μου μόλις τρισίμιση μηνών.μακάρι να μπορούσα να ήμουν κι εγώ full time mommy……θα ήμουν πανευτυχης…..σε ζηλεύω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  3. Λυδία σ’ευχαριστώ τόσο μα τόσο πολύ γι αυτό που μόλις διάβασα . Να είσαι καλά

    Υ.Γ. Αυτές τις μέρες διαβάζω ένα βιβλίο με αυτόν τον τίτλο. «Μα τι κάνεις όλη μέρα;»

  4. Είναι το Blog της μαμάς και είναι η μια παράσταση γιατί υπάρχει και η παράσταση αυτή του μπαμπά!
    Ο μπαμπάς δεν ζει στον πλανήτη Άρη μετά την γέννα του παιδιού (του, -να συμπληρώσω), ανήκει και συμπληρώνει το δυναμικό που λέγεται οικογένεια. Δεν υπάρχει ανάμεσα για να ταλαιπωρεί τους γύρω του και να εξοστρακίζεται στην αφάνεια και τελικά να απομένει η σχέση μαμά- παιδιά.
    Σίγουρα την σχέση του την καθορίζει με τη δική του ποιοτική επαφή (αυτό ισχύει για κάθε οικογενειακό μέλος), δεν χρειάζεται να κάνει επιπλέον προσπάθεια να αποδείξει το αυτονόητο.
    Ο μπαμπάς να γνωρίζεται περνά «τα δικά του», την δικία του ταλαιπωρία!
    Οι κοινωνίες μας είναι ήδη αποσαθρωμένες αλλά παράλληλα όμως θα πρέπει να χτίζονται πάνω σε νέες υγιείς βάσεις.
    Ο σκόπος του κειμένου είναι να δημιουργήσει έναν αντίποδα στην οπτική των σχέσεων ανάμεσα στο οικογενειακό δυναμικό και να χτίσει την εικόνα μιας σφαιρικής αντίληψης (δεν βλογάω μόνο τα γένια μου !!! πχ. μόνο η μάμα).
    Η μαμά δεν περνά μόνη της την δυσκολία που λέγεται παιδιά ή ζωή ή επαγγελματισμός (όχι οτι δεν συμβαίνει και αυτό), υπάρχει όμως και η άλλη μεριά που λέγεται μπαμπάς.

    Ένας μπαμπάς!!!

  5. ayto akribos mou synebh prin 5 meres.Gnosth mou mou milhse toso asxhma giti den stelno to paidi mou ston paidiko stathmo kai to kratao ego.San na me misouse.Malista mou eipe oti o gios ths 18 eton brhke douleia part time sto tim hortons kai na pao na bro ki ego.Dhladh san na mou zhthxe ton logo giati megalono ego to paidi mou.

  6. Λυδία διαβάζω καιρό τα άρθρα σου και πάντα νιώθω σαν να εκφράζεις δικές μου σκέψεις και συναισθήματα! Ο γιος μου είναι 13 μηνών και δεν έχω λείψει από κοντά του για να εργαστώ! Παλιότερα αγχωνόμουν γιατί θεωρούσα ότι έπρεπε να συνδυάσω μητρότητα και καριέρα και φυσικά να τα κάνω όλα τέλεια..Τώρα πια συνειδητοποιώ την »πλύση εγκεφάλου» που γίνεται στις νέες κοπέλες και το »τζάμπα» άγχος που φορτωνόμαστε να τα προλάβουμε όλα.
    Πολύ σημαντικό πάντως είναι να σε στηρίζει ο σύντροφός σου και να σε κάνει και εκείνος να νιώθεις σημαντική και όχι αποκομμένη κοινωνικά!
    Μπράβο στον »αγανακτισμένο» σύζυγο για το πόσο έντονα »υπερασπίζεται» τη γυναίκα του! Μπράβο και σε σένα για τον τρόπο που γράφεις και κυρίως για το πώς αντιμετωπίζεις την οικογένεια και τη ζωή!

  7. Παράθεμα: «Είσαι μαμά στο σπίτι? Μα ΤΙ κάνεις όλη μέρα?» | AdoptedInGr

  8. είναι τόσο ωραίο και χρήσιμο να υπερασπίζονται οι άντρες τις γυναίκες… επιτέλους!
    είχα γράψει κι εγώ κάτι αντίστοιχο προ καιρού, με αφορμή την επίσκεψη της Ναόμι Στάντλεν (που έχει γράψει ομώνυμο βιβλίο)
    http://motheringdays.blogspot.gr/2011/02/blog-post_08.html

  9. Παράθεμα: «Εισαι μαμα στο σπιτι? Μα ΤΙ κανεις ολη μερα?» | SuperMomRocks

  10. Λυδία μπράβο είμαι συγκινημένη από το γραμμα του Ματ είναι τόσο ξεκάθαρος τόσο υπέροχος σαρκαστικός εκεί που παρομοιάζει τις μαμάδες με τον ήλιο <> έλα μωρέ δεν είναι και κάτι σημαντικό. Καταπληκτικός !! Κι όμως έχει τόσο δίκιο η δουλειά που κάνουμε οι μαμάδες στο σπίτι δεν φαίνεται πάντα !! Ακόμα και στους ίδιους τους συζύγους γυρνάνε αργά μετά από ώρες δουλειάς; λίγος χρόνος για τα παιδιά και αυτό είναι .Πιο πολύ εμείς οι μαμάδες θα πούμε η μικρή έκανε αυτό ο μεγάλος το άλλο και κάπως έτσι μαθαίνουν νέα και εν καιρό βλέπουν τις εξυπνάδες που πετάνε τα παιδιά τους τα τραγούδια και ότι ξέρουν να μετράνε αριθμούς και λένε και ένα μπράβο στη μαμά για τον κόπο της.Φαντάζομαι λοιπόν και εγώ πόσο δύσκολο είναι οι γυναίκες καριερίστες οι αυτές που θεωρούν ότι πρέπει η γυναίκα να δουλεύει όπως και να έχει γιατί υπάρχουν και αυτές ναι(δεν αναφέρομαι σε εκείνες που δεν έχουν λύση και πρέπει να βγουν στην αγορά εργασίας) πόσο δύσκολο είναι να μας αντιληφθούν .Ας μας περιφρονήσουν δεν πειράζει ας μας κοιτάζουν λες και βγήκαμε από ταινία επιστημονικής φαντασίας Εμείς γνωρίζουμε καλά πώς. .Είναι δύσκολη η δουλειά της μαμάς !!

  11. Μακάρι να είχαμε όλες τη δική σου πολυτέλεια βρε Λύδια…Ζήλια είναι και τίποτε άλλο! Εγώ στις 3 άδειες κυήσεώς μου το απόλαυσα (κι ας ξύπναγα με το γιό μου από τις 5:30 το πρωί ΚΑΘΕ μέρα για 3 χρόνια)… Και πραγματικά και τι δε θά’δινα για να είμαι εκεί ΚΑΘΕ μέρα τους.Μόνο για να μην κλαίνε στην ερώτηση «Η μαμά;;; (που είναι;;;)»

  12. Είμαι μητέρα ενός γλυκύτατου αγοριού έξι μηνών.Είμαι δικηγόρος αλλά δεν εργάζομαι από επιλογή.Βλέπω το παιδί μου να αναπτύσσεται με αγάπη, ηρεμία και ξεγνοιασιά.Οικονομικά δεν είναι εύκολο γιατί ο άντρας μου δουλεύει μέχρι το βράδυ για λίγα λεφτά.Αυτό που με στενοχωρεί είναι που πολλοί με βλέπουν σαν αποτυχημένη, ότι δήθεν πάνε στράφι οι σπουδές μου.Μπήκα στη διαδικασία να ψάξω για δουλειά και από τη στενοχώρια δενμπορούσα να φάω και να κοιμηθώ.Η οικογένειά μου και ο άντρας μου θέλουν να εργαστώ γιατί λένε θα μου κάνει καλό.Το άρθρο αυτό μου έδωσε δύναμη να υπερασπιστώ αυτό που νιώθω και να μεγαλώσω εγώ το παιδί μου και όχι κάποιος άγνωστος όσο μπορώ. Δεν είναι δείγμα αδυναμίας αλλά δύναμη ψυχής.

  13. Είμαι μητέρα δύο κοριτσιών, και έμεινα σπίτι με άδεια για σχεδόν τρία χρόνια με ένα διάλειμμα 4 μηνών . Η αλήθεια είναι ότι κόντεψα να τρελαθώ και στο τέλος δεν έβλεπα την ώρα να γυρίσω στη δουλειά. Ευτυχώς που ο σύζυγος μου μετά από αρκετές βέβαια διαπραγματεύσεις δέχτηκε να μένει με τα παιδιά μία ώρα την ημέρα ώστε να βγαίνω έξω έστω μία ώρα την ημέρα γιατί διαφορετικά δεν θα άντεχα.
    Ξέρω ότι ακούγεται πιο σωστό να είσαι full time μητέρα, αλλά εγώ αισθάνθηκα ότι ήμουν μια full time μητέρα με πολλά ψυχολογικά προβλήματα και έτσι μάλλον αν είχα κάποιον να με βοηθάει (διότι είμαι εντελώς μόνη), θα είχα γυρίσει στη δουλειά σαφώς νωρίτερα.

  14. Reblogged this on dedousimaria72 and commented:
    Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί επικρατεί η άποψη ότι η γυναίκα που μεγαλώνει μόνη τα παιδιά της στο σπίτι είναι χαμένη υπόθεση, κατώτερη από αυτές που συνδυάζουν δουλειά και παιδιά. Δεν κρίνω τις δεύτερες απλά αναρωτιέμαι γιατί το να στηρίζεις την οικογένειά σου με αγάπη και αυτοθυσία είναι κάτι λίγο και ξεπερασμένο. Επειδή αφήνεις τη δουλειά σου δεν σημαίνει ότι υποβαθμίζεσαι σαν άνθρωπος. Πόσες φορές δεν νιώθουμε σκλάβιι στη δουλειά, ότι μας υποτιμούν και μας εκμεταλλεύονται. Γι αυτό άλλωστε η δουλειά λέγεται έτσι αλλιώς θα την έλεγαν χόμπυ. Η γυναίκα που μένει σπίτι αναπτύσσει άλλες αρετές όπως η υπομονή, η κατανόηση, η ευελιξία, η διπλωματία στα ναζάκια του παιδιού και φυσικά ο προγραμματισμός και η συνεχής εγρήγορση. Μία μητέρα στο σπίτι γίνεται ταχυδακτυλουργός και όλα αυτά εθελοντικά. Αν δεν 0ην καταλαβαίνει κλαποιοε ας μην την υποστηρίξει ίσως όμως πρέπει να σωπˊσδει και να μην την κρίνει.

  15. Γεια σας και απο μενα!
    Ειμαι κ εγω μια μαμα μιας κορης 18 μηνων. Δεν εργαζομαι καθως πιστευω πως αν το κανω απο τη μια θα εχω ικανοποιησει την αναγκη μου να ξεφευγω απο την αλλη ομως πιστευω πως θα με τρωνε οι τυψεις. Τα χρονια κυριως τα πρωτα ειναι πολυ σημαντικα για τα παιδια και δεν θελω να υπαρχει οσο ειναι δυνατον κανενα κενο στο παιδι μου απο μενα γιατι τελειοι δεν ειμαστε αλλα προσπαθουμε παντα για το καλυτερο. Πιστευω πως οι πιο πολλοι αντρες οσο και να λενε ποσο σπουδαια δουλεια κανει η γυναικα στο σπιτι καταβαθος δεν το πιστευουν και πολυ. Στην αρχη στεναχωριομουν πολυ γι αυτο αλλα τωρα πια δεν με ενδιαφερει η γνωμη κανενος γιατι μονοι μας ο καθενας ξερει την αξια του και τι προσφερεικαι οσο αφορα τα παιδια μας , η καλη δουλεια θα φανει. Η σχεση που χτιζουμε μαζι τους ειναι ό,τι πιο σπουδαιο και οσο και να κουραζομαι και καποιες φορες αισθανομαι οτι πνιγομαι, στο τελος της καθε μερας ( πρωι θα ελεγα καλυτερα με τα ξενυχτια της μικρης), αισθανομαι την δικαιωση της προσφορας μου. Την εκτιμηση μου σε ολες τις μανουλες που προσπαθουν.

  16. Παράθεμα: «Εισαι μαμα στο σπιτι? Μα ΤΙ κανεις ολη μερα?» - Love4FamilyLove4Family

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s