18 χρόνια!

Standard

Makis-lydia-giorgos-natalia

 

Θυμάσαι που με γνώρισες την πρώτη εβδομάδα που πήγαμε για σπουδές στην Αγγλία, στο πάρτι των πρωτοετών? Και μετά τυχαία σε έβρισκα στο εστιατόριο του πανεπιστημίου? Που κάναμε παρέα και σου έφτιαχνα τοστάκια και τονοσαλάτα και στο τσακίρ κέφι, μανιταρόσουπα με το άνοιγμα μιας κονσέρβας? Και σε καλούσα για δείπνο? Και καμιά φορά περίμενα στο παράθυρό μου να σε δω να περνάς και να σου πετάξω ένα dorittos να πάρεις μαζί σου?

 

Θυμάσαι το πρώτο μας φιλί? Και το πρώτο βράδυ που κοιμηθήκαμε (κοιμηθήκαμε είπα, μην πάει ο νους σας στο κακό!) μαζί και 3εις φορές είχε χτυπήσει ο συναγερμός στην εστία και έπρεπε μέσα στο κρύο να κατεβαίνουμε μέχρι να δώσουν το ΟΚ οι πυροσβέστες?

Θυμάσαι το πρώτο μας σπιτάκι? Το δεύτερο? Την αποφοίτηση?  Το διδακτορικό που ξεκίνησες? Που μετά παράτησες για μια καλή δουλειά που είχες δημιουργήσει? Το σοκ μου όταν ξύπνησα το απόγευμα και νόμιζα πως έχασα την παρουσίαση της μεταπτυχιακής μου εργασίας, ενώ είχα ήδη πάει το πρωί?

 

Θυμάσαι την πρόταση γάμου που μου έκανες στην Παλιά Πόλη, πρωτοχρονιά του 2000?

 

Θυμάσαι τον γυρισμό μας στην Ελλάδα? Το τρίτο μας σπίτι? Τον Σπούκυ τον σκύλο μας? Την Μίλυ το αδέσποτο? Και την μπουμπούκα και τον μπουκούκο, τα άλλα δύο αδέσποτα που σώσαμε?

 

Θυμάσαι που είπαμε να χωρίσουμε και την επόμενη ώρα αποφασίσαμε να παντρευτούμε? Το 2004? Θυμάσαι που μου είπες ότι είμαι μια κούκλα την ώρα που ήρθα στην εκκλησία? Θυμάσαι στο γαμήλιο ταξίδι που παρακολουθούσαμε το Euro που τελικά κερδίσε η Ελλάδα, εκείνο το καλοκαίρι? Θυμάσαι? Ήταν η χρονιά που άντρες γυναίκες έβλεπαν όλοι μαζί ποδόσφαιρο και είχαν την ίδια αγωνία. Απλά σας σπάγαμε λίγο τα νεύρα γιατί δεν ξέραμε ακριβώς τι γίνεται την κάθε στιγμή…😉

Θυμάσαι το πρώτο μας αυτοκινητάκι? Το δεύτερο? Το τρίτο που τράκαρες την δεύτερη μέρα? Θυμάσαι που οδηγούσες και σαν τρελός ώρες ώρες και πήγαινα παντού μαζί σου για να πάθουμε ότι πάθουμε μαζί?

 

Θυμάσαι που σε μια γιορτή της μητέρας έκανα το τεστ και βγήκε θετικό? Και κοιταζόμασταν όλη μέρα με ένα χαζό χαμόγελο στα χείλη? Θυμάσαι που από τότε ηρέμησες σαν οδηγός?

 

Θυμάσαι την μέρα που έγινα μαμά? Την μέρα που έγινες μπαμπάς? Θυμάσαι που φορούσες πάντα κόκκινη μπλούζα για να σε βλέπει το μωρό μας? Θυμάσαι πως τα είχα παίξει με τον θηλασμό τις πρώτες μέρες και μου έλεγες μπράβο και μου έδινες κουράγιο? Και μετά έγινες κι εσύ γνώστης και υπέρμαχος του θηλασμού, του babywearing, του co-sleeping? Θυμάσαι που έκλαιγα με τις ώρες επειδή δεν είχες κόψει το τσιγάρο στ’ αλήθεια, και εγώ ήμουν τρείς μέρες λεχώνα?

 

Θυμάσαι που σε έδιωχνα απο το κρεβάτι επειδή ροχάλιζες και δεν μπορούσα να ξανακοιμηθώ ή ξυπνούσες το μωρό? Θυμάσαι πόσο άλλαξε η ζωή μας με το μωρό? Πόσο δεθήκαμε οι δυο μας? Πόσο όλες οι προτεραιτότητες μας είχαν αλλάξει?

 

Θυμάσαι πόσο δύσκολο ήταν για σένα να έρθουμε Ρόδο, κι όμως ήρθαμε και δεν την πήρες στραβά αλλά άρχισε να σου αρέσει? Θυμάσαι που έκανα πάλι τεστ και βγήκε ξανά θετικό? Θυμάσαι την φάτσα μας όταν μας είπε ο γιατρός ότι ήταν κορίτσι? Θυμάσαι που μου είπες, πήγαινε να κάνεις το κοριτσάκι μας, καθώς πήγαινα κλαίγοντας στο χειρουργείο για να κάνω άλλη μια καισαρική? Θυμάσαι που άρχισες να φοράς πάλι κόκκινα μπλουζάκια? Θυμάσαι που έκανες πιο πολύ παρέα στον Τζώρτζ μας εκείνο τον καιρό για να μην ζηλεύει? Θυμάσαι που κοιμόμασταν 4εις στο ίδιο κρεβάτι? Θυμάσαι τι χαρούμενες φατσούλες ή κοιμισμένες έχουμε δει στο κρεβάτι μας? Εκεί που μόνο τα πόδια μας μπορούσαμε να ενώσουμε πια?

 

Θυμάσαι που συγκινήθηκα στην πρώτη γιορτούλα του Γιώργου? Στην δεύτερη? Στην τρίτη, κλπ? Θυμάσαι τους καβγάδες μας? Θυμάσαι τους λόγους? Όχι? Ούτε κι εγώ! Θυμάσαι όμως τα μέηλς που σου στέλνω κάθε λίγο για να σου πω τα παράπονά μου?

 

Θυμάσαι την πρώτη τούρτα του παιδιού μας? Την δεύτερη? Την τρίτη? Και από κει και πέρα, θυμάσαι που σε κάθε γενέθλια έχω να κάνω 3εις τούρτες? Μια για σένα, μια τον Γιώργο και μια για τη Ναταλία? Θυμάσαι που έλεγες πως στα γενέθλια σου δεν ήθελες παιδικά καπελάκια και παιδικά πάρτι και τώρα είσαι μέσα σ’ αυτά που δεν ήθελες, αλλά είσαι με ένα μεγάλο χαμόγελο περηφάνιας?

 

Θυμάσαι όλες αυτές τις στιγμές και χιλιάδες ακόμη που δεν γράφω? Θυμάσαι τους λόγους που σου είχα πει ότι είμαι ερωτευμένη μαζί σου? Θυμάσαι που ο έρωτας έγινε αγάπη? Θυμάσαι που όταν σε βλέπω ξέρω τι θες να πεις? Θυμάσαι που τα μαλλιά σου έχουν ασπρίσει? Θυμάσαι πως μου αρέσουν οι άντρες με άσπρα μαλλιά?😉

 

Θυμάσαι ότι η αγαπημένη μας επέτειος είναι σήμερα? Θυμάσαι που ήμουν 18 όταν σε γνώρισα? Όταν γίναμε ζευγάρι? Και τώρα είμαι 36 κι εσύ 38? Θυμάσαι πόσο σε αγαπούσα τότε? Τώρα σε αγαπώ 18 φορές περισσότερο! Ίσως και περισσότερο! Θυμάσαι που ήμουν κοριτσάκι και τώρα γυναίκα και μαμά 2 παιδιών? Θυμάσαι που αυτό ήθελα πάντα? Θυμάσαι που στο είχα πει ότι θα είσαι σούπερ μπαμπάς? Και τελικά είσαι? Θυμάσαι που δεν ξέραμε πως η ζωή μας θα είναι πια καλύτερη επειδή είμαστε 4εις?

 

Το ξέρεις ότι τίποτα από αυτά δεν θα άλλαζα? Όλα τα ίδια θα τα έκανα? Ακόμη κι αυτά που δεν μου άρεσαν γιατί αυτά μας έχουν φέρει εδώ που είμαστε τώρα! Θυμάσαι που μου είπες πως κανένα 6μηνο την βλέπεις την σχέση μας να κρατάει, κι αυτό γιατί ήμουν σοβαρή? Θυμάσαι και αυτό που λένε, όταν εσύ κάνεις σχέδια, γελάει και ο Θεός? Ε, αυτό!!!😛 ΕΥΤΥΧΩΣ!!!❤

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

4 responses »

  1. ❤ να ειστε παντα μαζι κ ευτυχισμενοι!! σε λιγοτερο απο μηνα κλεινω με τον αντρα μου 17χρονια μαζι..ποσο σε νιωθω δε φανταζεσαι….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s