Happy Mother’s Day!!!

Standard
Μαμά είναι αυτή που κάνει μεγάλα όνειρα για σένα, και μετά σε αφήνει να κυνηγήσεις τα δικά σου και σε αγαπά ακριβώς το ίδιο!

Μαμά είναι αυτή που κάνει μεγάλα όνειρα για σένα, και μετά σε αφήνει να κυνηγήσεις τα δικά σου και σε αγαπά ακριβώς το ίδιο!

 

Δεν είχα ετοιμάσει κείμενο για την γιορτή της μητέρας από πριν! Είχαμε Eurovision night σήμερα και έτσι δεν είχα ετοιμάσει τίποτα!

 

Σήμερα λοιπόν, κέρδισε το κάτι διαφορετικό, αυτό που είχε για μια ακόμη φορά να πει κάτι, ακόμη κι αν δεν άρεσε σε πολλούς αυτό το κάτι, κέντρισε το ενδιαφέρον και τέλος υπήρξε αποδοχή που μέτρησε σε ψήφους και που έδωσε την νίκη σε αυτό το τραγούδι και στον άνθρωπο που το εκπροσωπούσε!

 

Δεν θα αναλύσω εδώ αν μου άρεσε ή αν δεν μου άρεσε. Θα σας πω όμως γιατί χάρηκα που κέρδισε. Χάρηκα λοιπόν γιατί είμαι σίγουρη πως αυτό το αγόρι που τραγουδούσε εκεί πάνω, ντυμένος γυναίκα και έχοντας το μούσι για να μην κρύβει το γεγονός ότι είναι άντρας, στην ζωή του θα ένιωσε μεγάλη απόρριψη. Ποιος ξέρει πόσοι τον κορόιδεψαν, πόσοι τον απέρριψαν και πόσοι του έκλεισαν την πόρτα επειδή ήταν αυτός που είναι! Αυτό που είχε το θάρρος να δείξει ότι είναι! Και σήμερα, δέχτηκε Πανευρωπαϊκή αποδοχή! Ένιωσε την αποδοχή! Ε, δεν μπορώ παρά να χαρώ μαζί με έναν άνθρωπο  για αυτή του τη νίκη!

 

Αυτό δεν ζητάμε όλοι? Ακόμη και ενήλικες καμιά φορά… Αποδοχή! Και λοιπόν, θα μας ευχηθώ μαμάδες, η αγάπη που δίνουμε στα παιδιά μας, να είναι γεμάτη ακριβώς αυτό! Αποδοχή γι αυτό ακριβώς που είναι, και όχι για αυτό που θα θέλαμε να είναι! Όχι για αυτό που νομίζουμε ότι είναι! Για αυτό που είναι! Αυτό που είναι τώρα που είναι μικρά και χαριτωμένα και μας είναι πιο εύκολο αλλά και στο μέλλον που θα είναι μεγάλα, θα μας πάνε κόντρα και θα διαλέγουν να είναι ίσως κάτι διαφορετικό από αυτό που εμείς ονειρευόμασταν!

 

Happy Mother’s Day λοιπόν! Μας περιμένουν δωράκια, φιλιά, αγκαλιές και χαμογελαστά προσωπάκια🙂

Μαμά μου, χρόνια πολλά και σε σένα από το μικρό σου παιδί❤

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

One response »

  1. Καλημέρα σου!!!Διαβασα το post σου τα ξημερώματα (ξυπνησε η μικρή…) και ενω μου αρέσουν τα περισσότερα που αναρτείς κατά καιρούς, αυτό δεν το κατάλαβα.
    Τι σχεση έχει η Ευrovision με την υποστηρικτική αγωγή που η κάθε μητέρα δίνει στο παιδί της, οπότε κατά συνέπεια τι σχέση έχει με τη γιορτή της μητέρας?!!!! Αυτο που θέλω να πω είναι ότι αν μην μπερδευόμαστε και ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Η υποστήριξη της μητέρας είναι εννοείται καθοριστική. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι και μητέρα του Χιτλερ, σίγουρα υποστήριζε τη διάνοια του παιδιού της, οι μητέρες των Χρυσαυγιτών το ίδιο και όποιοδήποτε άλλων ίσως.

    Η Eurovision είναι για μένα ένας τελείως περιττός θεσμός που δεν υπηρετεί τίποτα ποιοτικό και έχει ρηχη και κακή αισθητική. Ειναι στην κατηγορία του επιφανειακού ψυχαγωγικού σόου (όπως τα μεσημεριανα κους κους, τα νυχτερινα κουτσομπολίστικα talk shows και οι σαπουνόπερες). Το μόνο που αποδέχομαι είνα,ι όταν κάπου άκουσα ότι αποτελεί θεσμικό σόου της ευρωπαικής κοινότητας των γκέι, οπότε ναι ας υπάρχει γιατί και εκείνοι έχουν δικαίωμα σε όλα αυτα.
    Συμπαθώ τους ομοφυλόφιλους – αυτούς όμως που είναι συνειδητα και όχι λόγω μόδας…Δεν δέχομαι όμως αυτό να προάγεται ως φυσιολογικό. Εννοώ ότι η φύση μας έδωσε δύο φύλα. Τωρα αν αλλάζουμε στην πορεία κατεύθυνση αυτό είναι δικό μας ζήτημα. Ομως δεν θα επιτρεψω αυτό ως πρότυπο φυσιολογικότητας για τα παιδία μου. Θα τα ντύνω σύμφωνα με το φύλο τους και τις κοινωνικές επιταγές, μέχρι να είναι αυτά σε θέση να αποφασίσουν τι θέλουν. Μέτα απλά θα τα υποστηρίζω σε ότι καταλήξουν.
    Τελος πάντων για να μην το κουράζω θεωρώ ότι η μονάδικότητα μπορεί να αναδειχθεί και με πιο απλους τρόπους. Υπάρχουν εξαιρετικοι ομοφυλόφιλοι επιστήμονες και καλλιτέχνες που έχουν προσφέρει πολλά παραπάνω από ένα φθηνό τραγούδι και μια γελοία παρουσία και έχουν δηλώσει εμπράκτως τις σεξ. προτιμήσεις τους χωρίς να προκαλούν το δημόσιο αίσθημα και να μην αποπροσανατολίζουν τον κόσμο από το τι είναι φυσιολογικό και όχι (βλ. π.χ. Τζόντι Φόστερ).

    Τωρα σχετικα με τη «γιορτή» της μητέρας, αυτό που έχω να πω είναι ότι δεν χρειαζόμαστε ακόμα μια ημέρα που θα δημοσιευτούν μερικές σταστιστικές για τις δυσκολιες της μητρότητας, θα πωληθούν μερικά λουλούδια ή θα μας φτιάξουν δωράκια τα παιδιά μας στο σχολείο.(Τουλάχιστον εμένα με γεμίζουν ζωγραφιές και δωράκια όλο το χρόνο!!!). Χρειαζόμαστε μια επιτέλους σωστή αντιμετώπιση από το κράτος, με υποστήριξη της εργαζόμενης και άνεργης μητέρας, συμβουλευτική για νεες μητέρες και κίνητρα για αν δημιουργήσουμε μεγάλες οικογένειες. Οπότε ας γιορτάζουμε τη Μητέρα και τη συμβολή της κάθε μέρα.

    Πάντως στην Κρητική κοινωνία που ζω, η μητριαρχία εξακολουθεί να υφίσταται. Μπορεί ο άνδρας να είναι ο «αρχηγός» (και καλά…), μπορεί τα κορίτσια να είχαν παλαιότερα λιγότερα δικαίωματα πχ σε μόρφωση, αλλά πάντα η μητέρα είχε τον τελικό λόγο όσον αφορούσε σχεδόν τα πάντα. Πάντα οι μητερες μας είχαν δικαίωμα αποψης, η οποία ήταν σεβαστή, και συνήθως καθόριζαν τα οικογενειακά θέματα. Ανεκαθεν το κορίτσι θεωρούνταν ευλογία σε ένα σπίτι (φυσικά με πολλές εξαιρέσεις). Ειμαι μητέρα 3, 2 αγόρια και 1 κορίτσι. Οταν κυοφορούσα τους γιους, όλοι χαίρονταν και πίναν μια ρακη στην υγειά των παιδιών. Οταν τελικά έμεινα έγκυος στη μικρή, όλοι έπιαναν την κοιλιά μου (για γούρι) και με ένα μακάριο χαμόγελο μου εύχονταν, σαν να είχα στα σπλάχνα μου το μέλλον αυτού του κόσμου!

    Συγνώμμη για το μεγάλο post!!!!Ευχαριστώ πολύ που με φιλοξένησες!Ηθελά πραγματικά να πω τις αποψεις μυ για όλα αυτά και περίμενα να το κάνω σε χώρο που να αξίζει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s