Φυσιολογικός ή φυσικός τοκετός?

Standard

fysikos-toketos

 

Αλήθεια, γνωρίζετε πως ο φυσιολογικός τοκετός έχει διαφορές από τον φυσικό τοκετό? Έτσι όπως πλέον γεννιέται ένα μωρό στο μαιευτήριο, ο φυσιολογικός τοκετός είναι πολύ διαφορετικός από έναν φυσικό τοκετό. Όπως γεννούσαν παλιά οι γυναίκες. Γνωρίζετε τις διαφορές τους?

 

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Είσαι έγκυος στις 40 εβδομάδες. Ένας φυσιολογικός τοκετός λοιπόν, μπορεί να ξεκινήσει νωρίτερα ή αργότερα από τις 40 εβδομάδες. Συνήθως λοιπόν τα τελευταία χρόνια, αν κλείσεις τις 40 εβδομάδες και δεν έχει ξεκινήσει ο τοκετός μόνος του, κλείνεις ραντεβού με τον γιατρό και σου χορηγεί τεχνητή ωκυτοκίνη για να ξεκινήσουν οι πόνοι και ο τοκετός. Σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό (γύρω στο 70%), μετά από πολλές ώρες τεχνητών ωδίνων, να μην προχωράει ο τοκετός, οπότε και να καταλήξεις σε καισαρική τομή.

 

Σενάριο 1: Ας πάρουμε την περίπτωση που ξεκίνησαν τα πονάκια μόνα τους. Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν, ο γιατρός συνήθως σε συμβουλεύει να πας στο μαιευτήριο όταν οι πόνοι έχουν φτάσει στο 10λεπτο (δηλαδή η κάθε σύσπαση έρχεται ανα 10 λεπτά). Πολλές γυναίκες έχουν άγχος και πάνε νωρίτερα, άλλες πάνε λίγο αργότερα. Μέχρι στιγμής οι πόνοι είναι ανεκτοί, η μαμά κάνει και χιούμορ και περιμένει πως και πως να δει το μωρό της, που πλέον γνωρίζει πως είναι καθ’ οδόν!

 

Φτάνει στο μαιευτήριο και εκεί την εξετάζουν για να δουν την διαστολή της. Η κάθε κολπική εξέταση (που γίνεται αρκετά συχνά), προβάλλει και ένα ρίσκο μόλυνσης της μήτρας. Από τη στιγμή που της «σπάσουν» -τεχνητά και πάλι- τα νερά, ακόμη μεγαλύτερο ρίσκο. Είναι ακόμη νωρίς για μεγάλη διαστολή, οπότε έχει δρόμο μπροστά της. Μπορεί να βρίσκεται ακόμη στο 2, μπορεί και στο 3! Σε κάποιες (λίγες) περιπτώσεις, την αφήνουν ακόμη στο δωμάτιο της για λίγο, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις, ξεκινά η συνηθισμένη διαδικασία. Κλύσμα, ξύρισμα της ηβικής χώρας, ορό στο χέρι και τεχνητή ωκυτοκίνη, «σπάσιμο» των νερών και μόνιμο καρδιοτοκογράφο. Σ’ αυτή την περίπτωση, η έγκυος πλέον δεν έχει ελευθερία κινήσεων, βρίσκεται σε ένα κρεβάτι ανάσκελα ή στο πλάι και ενώ οι πόνοι μέχρι στιγμής ήταν ανεκτοί, πλέον έχουν αρχίσει να πυκνώνουν και είναι πιο δυνατοί και η διάρκειά τους στο λεπτό. Μοιάζουν σαν να είναι πόνοι λίγο πριν την γέννηση του μωρού, αλλά η διαστολή ακολουθεί αργά. Μπορεί να είναι ακόμη στα 2 εκατοστά και η μαμά ίσως να χρειαστεί ώρες μέχρι να γεννήσει.

 

hospitalbirth

 

Οι στάσεις που κανονικά θα μπορούσε να πάρει η μαμά νιώθοντας το σώμα της, δεν είναι πλέον εφικτές και έτσι δεν βοηθά το μωρό να κατέβει και να προχωρήσει ο τοκετός. Η τεχνητή ωκυτοκίνη δημιουργεί δυνατές συσπάσεις στην μήτρα και η επίτοκος δεν αντέχει πια, οπότε ζητάει επισκληρίδιο. Η επισκληρίδιος αναισθησία, αν μπει πριν η έγκυος να έχει κάνει διαστολή γύρω στα 6 εκ. καθυστερεί πολύ τον τοκετό. Η έγκυος πλέον δεν πολυ-νιώθει τις συσπάσεις, μπορεί ακόμη και να διαβάζει περιοδικό, το μυαλό της μπορεί να είναι και αλλού και όχι συγκεντρωμένο στην διαδικασία του τοκετού, μπορεί άνετα πια να περιμένει ώρες, αρκεί να έχει την ίδια υπομονή και ο γιατρός. Κάθε τόσο, μια μαία, νοσηλεύτρια, γιατρός, εκπαιδευόμενος, κλπ, θα έρθει, θα σε ρωτήσει κάτι, θα σου κάνει κολπική εξέταση, το μυαλό της γυναίκας δεν είναι εκεί που θα έπρεπε. Ούτε το σώμα της…

 

Πολύ λίγες γυναίκες μπορούν να αντέξουν τους τεχνητούς πόνους δίχως επισκληρίδιο αναισθησία. Πολλοί γιατροί την συστήνουν άλλωστε. Γιατί να έχουν μια μαμά να κοιλοπονά και να φωνάζει, αν μπορούν με ένα φάρμακο να είναι όλοι χαλαροί? Κι όμως, η επισκληρίδιος είναι φάρμακο. Ένα φάρμακο που μπορεί να κάνει μια γυναίκα που πονά να μην αισθάνεται πια πόνο, αλλά την βγάζει και από την διαδικασία και την συγκέντρωση του τοκετού.  Μια γυναίκα για να γεννήσει, χρειάζεται χαμηλό φωτισμό, συγκέντρωση και να είναι παρούσα με όλο της το είναι σ’αυτό που της συμβαίνει.

 

Σε κάποιες περιπτώσεις λοιπόν, ακόμη και με όσα συμβαίνουν γύρω από την επίτοκο, ο τοκετός συνεχίζεται ομαλά και κάποια στιγμή η μαμά έχει φτάσει την τέλεια διαστολή και η μαία την καθοδηγεί στο να σπρώξει και να γεννηθεί το μωρό.

Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις, ο τοκετός συνεχίζει δίχως να γίνεται μεγάλη διαφορά και κάποια στιγμή ο καρδιοτοκογράφος, δείχνει χαμηλούς παλμούς το μωρού. Το μωρό, έχει κουραστεί. Καισαρική!

Άλλες φορές φορές, το μωρό κάνει κακά στην κοιλιά της μαμάς του. Ζορίστηκε… Καισαρική!

Τις περισσότερες φορές βέβαια, εφόσον ο τοκετός έχει όντως ξεκινήσει μόνος του, το μωρό γεννιέται κολπικά (δηλαδή, φυσιολογικός τοκετός). Ήταν έτοιμο να γεννηθεί και παρ΄όλες τις παρεμβάσεις, κατάφερε να γεννηθεί!

 

Στις προγραμματισμένες προκλήσεις, τότε δηλαδή που το μωρό δεν έχει ακόμη αποφασίσει να ξεκινήσει τον τοκετό οι περιπτώσεις της καισαρικης, είναι ακόμη πιο συχνές. Το μωρό, δεν ήταν ακόμη έτοιμο να έρθει στον κόσμο, ο τράχηλος δεν ήταν ακόμη έτοιμος για τοκετό, οπότε πολλές περιπτώσεις πρόκλησης, καταλήγουν δυστυχώς σε καισαρική…

 

Σενάριο 2: Και ερχόμαστε τώρα στον φυσικό τοκετό…

 

Πολλοί γυναικολόγοι δεν έχουν δει ποτέ τους φυσικό τοκετό. Τους είναι άγνωστος και αν προσπαθήσεις να τον συζητήσεις μαζί τους, τους φαίνεται απίθανο να μπορεί να συμβεί. Ίσως και επικίνδυνο! Πολλοί θα συμφωνήσουν με την έγκυο γυναίκα για κάποια πράγματα τα οποία ζητάει, κάποιοι θα τα ξεχάσουν την ώρα του τοκετού, κάποιοι θα σου κάνουν το χατίρι σε λίγα από αυτά.

 

Μια γυναίκα λοιπόν που θέλει έναν φυσικό τοκετό, θα περιμένει να ξεκινήσει ο τοκετός μόνος του. Είτε στις 38, είτε στις 39, 40, 41 εβδομάδες. Μπορεί και στις 42! Θα μείνει στο σπίτι της για τις περισσότερες ωδίνες. Κάποιες μόνες τους, κάποιες με μαία που γνωρίζει από φυσικούς τοκετούς, κάποιες με μια βοηθό μητρότητας. Επιλογές για να νιώθει η ίδια ασφάλεια.

 

Οι ωκυτοκίνη που ρέει στο σώμα της, η ορμόνη που ξεκίνησε τον τοκετό, αυτή που μόνο το σώμα της παράγει, δεν εστιάζει μόνο σε συσπάσεις στην μήτρα. Η φυσική ωκυτοκίνη, είναι μια ορμόνη που εκκρίνει το σώμα μας κατά την διάρκεια ακόμη και της σεξουαλικής πράξης. Είναι μια ορμόνη συνυφασμένη με όμορφα και χαρούμενα συναισθήματα. Ευφορία, χαρά και συσπάσεις ταυτόχρονα είναι εκεί κατά την διάρκεια του φυσικού τοκετού. Ο εγκέφαλός της επιτόκου, στέλνει μήνυμα στο σώμα να εκκρίνει και ενδορφίνες. Φυσικό παυσίπονο😉 Έξυπνη η φύση ε?

 

Η γυναίκα μπορεί να περπατάει μέσα στο σπίτι της, να φάει και να πιει για να έχει δυνάμεις. Να ξαπλώσει, να κουνηθεί, να πάρει ότι στάση της λέει το σώμα της ώστε να ανακουφιστεί. Και με αυτές τις στάσεις, το μωρό κατεβαίνει πιο εύκολα. Η μαμά μπορεί να μείνει λίγο μόνη της ή με την παρέα της επιλογής της, συγκεντρωμένη στο τι συμβαίνει και η ώρα θα περνάει.

 

home.birth.184.1.450

 

Κάποιες γυναίκες επιλέγουν τον τοκετό στο σπίτι. Οι περισσότερες με μαία και βοηθό μητρότητας. Ίσως και γυναικολόγο. Εκεί η διαδικασία συνεχίζεται ομαλά, μέχρι που η μητέρα πιστεύει πως δεν θα τα καταφέρει. Τότε πια έρχεται και το μωρό. Το οποίο μπαίνει στο στήθος της μαμάς του αμέσως (κάτι που βοηθά στο να γεννηθεί και ο πλακούντας γρήγορα) και ξεκινά ένα ταξίδι όμορφα και φυσικά!

 

Πολλές πάλι, επιλέγουν να πάνε την τελευταία στιγμή στο μαιευτήριο, όπου πια ούτε κλύσμα χρειάζεται τις περισσότερες φορές ούτε τεχνητή ωκυτοκίνη (αν και πολλές φορές βάζουν τον ορό με το φάρμακο, έτσι από συνήθεια). Η γυναίκα δεν θα χρειαστεί πλέον ούτε επισκληρίδιο. Μπαίνει ο καρδιοτοκογράφος, αλλά η επίτοκος είναι πια στο τελευταίο στάδιο και η γέννηση του μωρού της είναι πολύ κοντά. Μητέρα και βρέφος έχουν καταφέρει τις λιγότερες παρεμβάσεις! Κάποιοι γυναικολόγοι θα αφήσουν το μωρό στην αγκαλιά της μητέρας του για αρκετή ώρα πριν το πάρουν για να το εξετάσουν και συνήθως αυτές οι μαμάδες θα απαιτήσουν να τους φέρουν το μωρό σύντομα μετά τον τοκετό για να το ζεστάνουν skin to skin αντί στην θερμοκοιτίδα. Εκεί που το μωρό ζεσταίνεται και έρχεται στην σωστή θερμοκρασία πολύ πιο γρήγορα από ότι μέσα σε μια θερμοκοιτίδα.

 

fysikos-toketos2

 

Με λίγα λόγια: Ο φυσιολογικός τοκετός, είναι μεν κολπικός τοκετός, αλλά πλέον οι παρεμβάσεις είναι πολλές και αυτό σημαίνει τουλάχιστον μια εμπειρία γεμάτη αχρείαστες τεχνικές, οι οποίες έχουν κόστος ψυχολογικό (ίσως και σωματικό) για την μαμά και το μωρό. Το γεγονός βέβαια ότι η μητέρα έχει το μωρό της αγκαλιά, τα διώχνει όλα αυτά από το μυαλό, αλλά έχουν συμβεί. Η επίτοκος αισθάνεται αδύναμη, δεν έχει γνώμη, και πιστεύει πως είναι μια ασθενής που οι άλλοι θα της ξεγεννήσουν το μωρό. Και όντως της το δίνουν και γι αυτήν, από εκείνη την στιγμή και πέρα ξεκινάει το ταξίδι της μητρότητας. Μια γυναίκα έχει το δικαίωμα της επιλογής. Έχει το δικαίωμα να επιλέξει τον τρόπο που θα γεννήσει, ώστε η εμπειρία ΟΛΟΥ του τοκετού, από την στιγμή έναρξης μέχρι που θα πάρει το μωρό της αγκαλιά, να είναι αξέχαστος και όμορφος. Το γεγονός ότι γέννησε ένα υγιές μωρό, δεν είναι το μόνο ζητούμενο. Είναι το πιο σημαντικό, αλλά και η όλη διαδικασία έχει αξία. Και για την μητέρα, αλλά και για το μωρό.

 

Ο φυσικός τοκετός, είναι ο τοκετός όπως τον ορίζει η φύση. Έτσι όπως θα έπρεπε να είναι ένας τοκετός και μόνο στις περιπτώσεις που υπάρχει ανάγκη, να υπάρχουν ιατρικές παρεμβάσεις. Είναι ένας τοκετός όπου η ανάμνησή του σου φέρνει χαρά, περηφάνια και δύναμη στο νου. Είναι μια εμπειρία που σε κάνει να νιώθεις δυνατή, γιατί κατάφερες αυτό που είσαι φτιαγμένη να καταφέρεις. Με σεβασμό για την γέννα, με σεβασμό για το μωρό που γεννιέται, με σεβασμό στην γυναίκα που γεννά, με σεβασμό στη φύση. Γιατί αν τα κατάφερες σε αυτό το δύσκολο κομμάτι, τι δεν μπορείς να καταφέρεις?

 

Έχω μια αισιοδοξία και μια χαρά, γιατί βλέπω ότι σιγά σιγά θα αλλάξουν τα δεδομένα. Οι γυναίκες θα το κάνουν αυτό. Διαβάζουν πολύ περισσότερο κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης τους και γνωρίζουν περισσότερα πράγματα, οπότε συζητάνε με τον γιατρό τους. Οι πληροφορίες στο ίντερνετ είναι πολλές και βρίσκουν την άκρη. Δεν φοβούνται μάλιστα να αλλάξουν γιατρό όταν καταλάβουν πως ο γιατρός δεν θα σεβαστεί τις επιθυμίες τους. Και κάποια μαιευτήρια, αρχίζουν να παρέχουν υπηρεσίες οι οποίες δίνουν την αίσθηση ενός τοκετού στον χώρο τους, με την ασφάλεια του ιατρικού εξοπλισμού σε παραδίπλα χώρο.  Γυναικολόγοι υπέρ του τοκετού ακόμη και στο σπίτι ή έστω στο μαιευτήριο αλλά με συνθήκες ενός φυσικού τοκετού. Δεν μπορώ παρά να είμαι αισιόδοξη! Αλλάζουν τα πράγματα ανά τον κόσμο, αλλάζουν σιγά σιγά και στην χώρα μας! Χαίρομαι!🙂

 

 

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

9 responses »

  1. Ευχαριστουμε για το ενδιαφερον αρθρο
    Συμφωνω μαζί σας για το δικαιωμα στην επιλογή
    Ομως πρεπει να πρατηρησω οτι οι περιγραφες σας εδω δεν ειναι καθολου αντικειμενικές αλλα εμφανως υπερ της μιας λυσης
    Θεωρω για παραδειγμα οτι η επισκληριδιος εχει προσδωσει μια ηρεμια και εναν πολιτισμό σε μια πολυ βαρβαση πραξη
    Και ομολογω οτι η εικονα μιας ετοιμεγεννης να περιδιαβαίνει στο σπιτι της και να ειναι σε αυτη τη δυσκολη κατασταση με τρομαζει
    Επισης σαφως και η εγγυος δεν ειναι ασθενης αλλα ας μην ξεχανμε οπς αναφερατε και εσεις οτι καποιες φορες δημιουργουντια επειγουσες μη προβλεψιμες καταστασειες που χρησουν ιατρικης αντιμετωπισης άμσης ειτε για το μωρο ειτε για τη μαμa, πραγματα που στο σπιτι δεν ειναι εφικτο οποτε αποβαινει η ολη διαδικασια επικίνδυση.
    Αφηστε που ομολογω οτι οι 4 μερες στο μαιευτηριο με τη φροντιδα ολων ειναι απολαυστικες, απο το να βρίσκεσαι αμεσως σπιτι με το μωρακι σου!

    Σας ευχαριστω πολύ

    • Καλησπέρα,

      Έχοντας προσωπική και επαγγελματική εικόνα θα μου επιτρέψετε να διαφωνίσω αναφορικά με το σχόλιό σας που βρίσκει τα παραπάνω σενάρια μη αντικειμενικά. Δυστυχώς το σενάριο 1 είναι πολύ συνηθισμένη τακτική στα ελληνικά, και όχι μόνο, μαιευτήρια και μάλιστα συνήθως πριν τον ορό με τεχνητή ωκυτοκίνη η επίτοκος «δέχεται» και προσταγλανδίνες.

      Η επισκληρίδιος είναι αναισθησία και αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε εδώ πιθανές παρενέργειες της και κινδύνους: http://gunaikakaimama.blogspot.gr/2013/04/blog-post_6.html Οι επαγγελματίες υγείας είναι υποχρεωμένοι να ενημερώνουν τη μητέρα για αυτές αλλά δυστυχώς δεν το κάνουν. Μόνο τότε η γυναίκα μπορούμε να πούμε ότι έχει το δικαίωμα της επιλογής, όταν έχει συνολική και αντικειμενική ενημέρωση.

      Η εμπειρία του τοκετού όταν αντιμετωπίζεται με τον απόλυτο σεβασμό προς τη μαμά και το βρέφος μόνο υπέροχες αναμνήσεις μπορεί να αφήσει. Υπάρχουν γυναίκες που γέννησαν με καισαρική τομή και βίωσαν τη γέννηση του παιδιού τους με τη μέγιστη δυνατή συναισθηματική πληρότητα και υπάρχουν γυναίκες που γέννησαν με φυσιολογικό τοκετό αλλά βίωσαν αυτό το γεγονός ως μία τραυματική εμπειρία και η λέξη με την οποία περιγράφουν τον τοκετό τους είναι ‘βιασμός’.

      Βάρβαρες πράξεις είναι οι πράξεις που ορισμένοι επαγγελματίες υγείας κάνουν, όχι ο τοκετός που είναι μία απολύτως φυσιολογική διαδικασία.

      Η άποψή σας σχετικά με τον τοκετό στο σπίτι είναι σεβαστή καθώς δεν ταιριάζουν όλα σε όλους. Υπάρχουν όμως πολλές γυναίκες που βρίσκουν τη θαλπωρή του σπιτιού τους να τους προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια από αυτή της αίθουσας ενός χειρουργείου. Προτιμούν να βρίσκονται στον δικό τους οικείο χώρο που τους προσφέρει ιδιωτικότητα, στον χώρο όπου μπορούν να κινηθούν άνετα και να είναι με τους ανθρώπους που εκείνες έχουν επιλέξει.
      Ευτυχώς η μήτρα μας δεν είναι ορολογιακή βόμβα και ευτυχώς υπάρχει στην εποχή μας ο προγεννητικός έλεγχος. Έτσι με τους κατάλληλους επαγγελματίες υγείας που μπορούν να αντιληφθούν τυχόν προβλήματα ένας τοκετός στο σπίτι είναι ασφαλής.

      Τέλος, συμφωνώ απόλυτα μαζί σας στο ότι η μητέρα χρειάζεται τη φροντίδα όλων όταν με το καλό φέρει το μωράκι της στον κόσμο. Και όχι μόνο για 4 μέρες αλλά το λιγότερο για τις πρώτες 40. Δυστυχώς όμως στην εποχή μας προσεγγίζουμε αυτή τη φροντίδα από λάθος οπτική. Φροντίδα θεωρείται το να κρατούν το μωρό οι άλλοι και η μητέρα να κάνει όλα τα υπόλοιπα ενώ θα έπρεπε να γίνεται ακριβώς το αντίθετο. Το 1ο τρίμηνο της εξωμήτριας ζωής του βρέφους θεωρείται το 4ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Το μωρό δεν αντιλαμβάνεται ότι είναι διαφορετική οντότητα από αυτή της μητέρας του και το γεγονός ότι τα μωρά απομακρύνονται από τη μαμά τους και αντί να βρίσκονται στην αγκαλιά της ακούγοντας το γνώριμο ήχο της καρδιάς της τοποθετούνται σε πλαστικά κρεβάτια και αφήνονται μόνα, είναι καταστροφικό για την ψυχική τους υγεία και έχει επιπτώσεις στη δημιουργία του συναισθηματικού δεσίματος με τη μαμά τους και το θηλασμό.

      Με εκτίμηση,
      Ευτυχία

  2. Για μια γυναίκα που ετοιμάζεται να γεννήσει, δεν υπάρχει πιο επικίνδυνος τόπος απο τις βιομηχανίες τοκετών, τα κατ’ευφημισμόν «μαιευτήρια». Οι βιoμηχανίες τοκετών παραβιάζουν κάθε τι που είναι εγγεγραμμένο στο ανθρώπινο DNA, κάθε τι φυσιολογικό, άλλοτε για το κέρδος και άλλοτε για να εξυπηρετήσουν την προπαγάνδα τους, όλη την τρομολαγνική παραπληφορόρηση που πάλι το κέρδος τους εξυπηρετεί. Αν θέλετε τη σωματική και ψυχική υγεία του μωρού σας και τη δική σας, μην πλησιάζετε τις βιομηχανίες τοκετών ούτε στα 100 χιλιόμετρα!

  3. Καλησπέρα!
    Πολύ όμορφο το άρθρο σου και κατατοπιστικό!
    Στις 17-05-14 έφερα στον κόσμο το αγοράκι μου, με την επιλογή του φυσικού τοκετού
    στο σπίτι!
    Η εμπειρία μου είναι η κάλυτερη της ζωής μου και πιστεύω πως έκανα την σωστότερη επιλογή για τον ερχομό του μωρού μου!
    Ύστερα από την γέννηση του ανηψιού μου του Θεόφιλου με v-bac, στο μαιαυτήριο για ευνόητους λόγους, και με την καθοδήγηση της πολύ έμπειρης μαίας που ανέλαβε αυτόν τον τοκέτό, αποφασίσαμε με τον άντρα μου ότι ο καλύτερος τρόπος να καλοσωρίσουμε το μωράκι μας, ήταν στο σπίτι, αφού όλα βαίναν πολύ καλά(εξετάσεις και κύηση)!
    Έχω να συμπληρώσω σε όλα τα παραπάνω ότι εάν η γυναίκα έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό της, στο μωρό της και στην μαία που θα την αναλάβει, τότε σίγουρα θα νιώσει όλα αυτά τα όμορφα συναισθήματα που ένιωσα και γω εκέινες τις ώρες!Όλες οι στιγμές ήταν μοναδικές και ξεχωριστές, από τις οδίνες έως την εξώθηση και τις πρώτες στιγμές της ζωής του μωρού!
    Θεωρώ ότι στάθηκα πολύ τυχερή, γιατί σε όλη την κύησή μου ερχόμουν σε επαφές με ανθρώπους που δεν είχαν φόβο για τον τοκετό!
    Σήμερα το μωράκι μου είναι σχεδόν 2 μηνών και κάνουμε baby yoga για να βελτιώσουμε την μεταξύ μας σχέση και τον όσον το δυνατόν εύκολο ερχομό του στον νέο αυτό κόσμο!
    Αγκου οι πρώτες του λεξούλες!:-)

    • Να σου ζήσει το μωράκι!!!…κι εγώ γέννησα στις 18/5/14 σπίτι!!! Κ ναι θα συμφωνήσω μαζί σου ήταν υπέροχα,όλα πήγαν καλά κ αισθάνομαι ότι έκανα το καλύτερο για το παιδί μου γιατί ήρθε όπως θα έπρεπε να έρχονται όλα τα μωρά…απολύτως φυσικά κ χωρίς καμία είδους παρέμβαση!ευχομαι κ αλλες γυναίκες να το τολμήσουν γιατί δεν είναι κ τόσο τραγικά όσο θέλουν να το παρουσιάζουν. 🙂

  4. Ένα σχόλιο για το σχόλιο της idasy…
    Ποια είναι η βάρβαρη πράξη;
    Δύσκολη ναι, συναισθηματικά φορτισμένη επίσης, σωματικά εξαντλητική αν θες…Αλλά βάρβαρη; Για κανένα λόγο, με κανένα τρόπο.

    Τρελοτουρίστρια

  5. Μαμά Λυδία,
    πολύ ενδιαφέρον το blog σου. Διάβασα σχεδόν όλα τα άρθρα μέσα σε λίγες μέρες. Έχω δύο κοριτσάκια 4 και 2 χρόνων.
    Σχετικά με τον τοκετό μου τώρα. Ήμουν πολύ τυχερή γιατί είχα ένα γιατρό ήρεμο και υπομονετικό που περίμενε τη φύση να κάνει τη δουλειά της.
    Στην πρώτη μου κόρη έσπασαν τα νερά στις 8 το πρωί. Μάλλον είχα ολική ρήξη γιατί ήταν σαν να βγήκε από μέσα μου μία κανάτα νερό. Μέχρι να φτάσουμε στο μαιευτήριο είχε βραχεί εντελώς η πετσέτα που είχα από κάτω. Δεν πονούσα όμως καθόλου. Όταν με εξέτασε ο γιατρός μου είπε ότι ξεκίνησε η όλη διαδικασία ανάποδα και ότι έχουμε 16 ώρες χωρίς να υπάρχει κίνδυνος. Με άφησε για αρκετές ώρες μόνη μου. Είχα κάτι ποναλακια και διαστολή 2 και μετά οι πόνοι σταμάτησαν για ώρες. Εντέλει στις 5 μου έβαλαν τεχνητούς πόνους. Δεν είχα ιδέα ότι θα πονουσε τοοοσο πολύ! Πονούσα συνεχώς. Σταματούσε μόνο για 30″ και μετά συνεχιζόταν για πάνω από 1 λεπτό. Και η διαστολή είχε παει στο 3 μετά από σχεδόν μια ώρα πόνων. Στις 6.30 μου έκαναν επισκληρηδιο οπότε και ανακουφίστηκα. Μάλλον επειδή χαλάρωσε το σώμα μου μέσα σε 20 λεπτά η διαστολή πήγε στο 8. Γέννησα στις 8.
    Στη δεύτερη κόρη μου με έπιασαν οι πόνοι Δευτέρα πρωί. Πήγα στο μαιευτήριο. Είχα διαστολή 1-2 και πονούσα λίγο. Ο γιατρός μου μού είπε να περιμένουμε και εντωμεταξύ να περπατάω πολύ. Το απόγευμα και τη νύχτα σταμάτησαν εντελώς. Κοιμήθηκα πολύ καλά και ξανά άρχισα το περπάτημα. Το μεσημέρι με ξανάεπιασαν οι πόνοι ( καμία σχέση με τους τεχνητούς ) αλλά δεν είχαν σπάσει ακόμα τα νερά. Όταν τελικά μου έσπασε αυτός τα νερά, γέννησα σε μισή ώρα.
    Η νύφη μου στην Αθήνα μπήκε για καισαρικη επειδή είχε για λίγες ώρες διαστολή 2 και » δεν πρέπει» να περιμένουμε, σύμφωνα με το γιατρό της. Ήταν βέβαια 30 Ιουλίου και προφανώς έπρεπε να φύγει για τις διακοπές του!

  6. Εγω να ρωτήσω κάτι? Εαν βρε κορίτσια συμβεί κάτι. .το οτιδήποτε. .το πιο σπανιο η δεν ξέρω κ εγω τι αλλο. .κ είσαι σπίτι κ γέννας χωρίς γιατρούς χωρίς φάρμακα χωρίς μηχανήματα. .την ευθύνη ποιος θα την αναλάβει?

    • Μαρία, το μεγαλύτερο ποσοστό των γυναικών που γυναικούν στο σπίτι τους, δεν είναι δίχως κάποιον επαγγελματία υγείας (μαία ή/και γυναικολόγο)! Και υπάρχει και καρδιοτοκογράφος, και κάποια φάρμακα έκτακτης ανάγκης. Γνωρίζουν από πριν οτι μαμά και βρέφος δεν έχουν κάποιο θέμα, και ξεκινούν για τοκετό στο σπίτι, εφόσον όλα πάνε καλά καθ’ όλη την διάρκεια, ο τοκετός συνεχίζεται στο σπίτι μέχρι τέλους. Και σπάνια συμβαίνει κάτι, μιας και σε ένα ήρεμο περιβάλλον που όλα συμβαίνουν στην φυσιολογική τους ώρα, δεν υπάρχει κίνδυνος…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s