Φίλα την θεία! Φίλα τον θείο! Ε, όχι!

Standard
Όχι φιλιά παρακαλώ!

Όχι φιλιά παρακαλώ! Σεβόμαστε τον προσωπικό χώρο των παιδιών μας!

Για να δούμε μερικά πραγματικά περιστατικά:

Πάμε μια επίσκεψη σε κάποιον συγγενή, φίλο, θεία, παππού, κλπ. Εννοείται πως θα χαρούν που είδαν τα παιδιά μας! Ειδικά αν έχουν καιρό να τα δουν! Μπορεί να τους έχουν πάρει και ένα μικρό δωράκι. Τους το δίνουν. «Πες ευχαριστώωωω!» Τους λέμε εμείς. Λένε λοιπόν κι αυτά. «Ελα να σε πάρω μια αγκαλίτσα να σου δώσω φιλάκι» λέει ο θείος! Το μικρό μας δε θέλει. «Άντε βρε! Πήγαινε στο θείο! Που σου πήρε και το δώρο!» το μικρό μας, δε θέλει! «Άντε βρε! Πήγαινε! Δεν θα σου ξαναπάρει δώρο όπως κάνεις!» Τελικά το μικρό μας πάει να κάνει μια αγκαλίτσα!

Έρχονται οι παππουδογιαγιάδες στο σπίτι επίσκεψη. Βλέπουν, ευχαριστιούνται τα παιδιά, τα παιδιά χαίρονται που τους βλέπουν και φτάνει η ώρα να φύγουν. «Άντε κάνε αγκαλίτσα στην γιαγιά και τον παππού!» Στην γιαγιά πάνε. Στον παππού δεν θέλει το ένα. «Έλα, κάνε και στον παππού να μην ζηλεύει». Τίποτα! «Κάνε βρε γιατί δεν θα ξανάρθει». Ο παππούς κάνει πως κλαίει για να το πείσει. Το παιδί κάνει αγκαλιά στον παππού. «Ορίστε! Τι έπαθες που τον αγκάλιασες? Η μαμά αγαπάει τον μπαμπά της! Όταν δεν τον θες, στεναχωριέται η μαμά…».

Η μαμά παρατηρεί τα μικρά της. Παίζουν. Θέλει να τα πάρει μια αγκαλιά και να τα φιλήσει! Τι όμορφα που είναι! Πάει προς τα παιδιά της και τα πιάνει αγκαλιά. Το ένα την σπρώχνει! Δεν θέλει εκείνη την ώρα αγκαλιές. Θέλει να τελειώσει το παιχνίδι του. «Βρε με διώχνεις? Καλάαααα! Την άλλη φορά που θα θες εσύ αγκαλιά, θα σε σπρώχνω κι εγώ!» Αφήνει τις σπρωξιές το παιδί και αφήνεται στην αγκαλιά της μαμάς!

Είναι τόσο μα τόσο συχνά αυτά τα παραδείγματα. Ένα παιδί που δεν θέλει να φιλήσει ή να αγκαλιάσει κάποιον φίλο ή συγγενή μας, κι εμείς να το κάνουμε θέμα και να προσπαθούμε να το πείσουμε να το κάνει! Κι όμως είναι ΜΕΓΑΛΟ λάθος! Γιατί? Να 7 λόγοι για τους οποίους δεν πρέπει να επιμένουμε το παιδί μας να κάνει κάτι που δεν θέλει όταν έχει σχέση με το σώμα του:

  1. Αρχικά, μαθαίνει το πολύ απλό. Ότι το σώμα του δεν είναι δικό του και δεν είναι επιτρεπτό να το κάνει ότι θέλει. Κανονίζουν άλλοι το τι δέχεται και τι όχι στο σώμα του. Και αυτό όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι το καλύτερο μήνυμα που θέλουμε να δώσουμε στα παιδιά μας…
  2. Αρχίζει να καταλαβαίνει πως όσον αφορά τους συγγενείς, δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος. Συγγενείς και φιλικό πρόσωπο της οικογενείας, ίσον μηδέν κίνδυνος. Και αυτό κι αν είναι λάθος! Τις περισσότερες φορές που υπάρχει σεξουαλική κακοποίηση σε κάποιο παιδί, προέρχεται είτε από συγγενή, είτε από φιλικό πρόσωπο. Άτομο που γνωρίζει το παιδί και οι γονείς.
  3. Αυτό το κλικ που αρχίζουμε να έχουμε ή να μην έχουμε για κάποιους ανθρώπους τους οποίους εμπιστευόμαστε ή όχι, απλά το αναιρούμε στο παιδί. Ναι μπορεί να μην έχει δίκιο με κάποια άτομα, αλλά αυτό θα το μάθει μόνο του. Είναι ένα ένστικτο που εξελίσσεται με τον καιρό.
  4. Μαθαίνει πως όταν κάποιος του ζητά κάτι το οποίο δεν του αρέσει και αυτό δεν το δέχεται, τελικά θα δημιουργήσει ολόκληρο θέμα, θα νιώσει τρομερά άβολα και τελικά θα πρέπει να ενδώσει. Άρα δεν του δίνουμε την ελευθερία να δείξει ή να πει πως δεν θέλει να κάνει κάτι που του ζητά κάποιος δικός μας άνθρωπος (και μετά γενικότερα).
  5. Του δίνουμε το μήνυμα πως οι μεγάλοι έχουν ισχύ πάνω στους μικρότερους και γενικότερα πάνω στο σώμα τους. Χμμμ, όχι και πολύ ωραίο ε?
  6. Ότι ώρα και στιγμή, ότι όρεξη και να έχει ή να μην έχει, θα πρέπει να αφεθεί ώστε ο άλλος να το χαϊδέψει, να το φιλήσει και να το πάρει αγκαλιά. Αλλιώς… (εδώ βάζετε ότι ψυχολογικό εκβιασμό προτιμάτε. πχ δεν θα ξανάρθω, δεν θα σου ξαναπάρω δώρο, δεν θα σε θέλω κι εγώ, κλπ κλπ).
  7. Οι αγκαλιές, τα φιλιά, τα χάδια, είναι εξαγοράσιμα. Αφού όταν τα κάνει ή τα δέχεται, θα του ξαναπάρει δώρο η γιαγιά/θείος/φίλος, ενώ εναλλακτικά, να τα ξεχάσει αυτά!

Πως σας φαίνονται τα μηνύματα που περνάμε στα παιδιά μας? Και πως θα σας φανεί αν τελικά ένας θείος εξαγοράζει με ψυχολογικούς εκβιασμούς ή δώρα, την σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού μας?

Πως έχουμε οχυρώσει το παιδί μας ώστε να νιώσει ασφάλεια για να έρθει να μας μιλήσει? Να καταλάβει πως αυτό δεν είναι σωστό? Να φωνάξει και να γνωρίζει πως το σώμα του είναι δικό του και κανείς δεν μπορεί να το αναγκάσει να κάνει κάτι όταν το ίδιο δεν θέλει?

Ας ξεκινήσουμε με τα απλά! Αν δεν θέλει το παιδί να φιλήσει την θεία και τον θείο, την γιαγιά, τον παππού, την φίλη μας,  απλά το βοηθάμε στο να μην το κάνει, και να νιώσει και καλά γι αυτό! Να νιώσει ότι οι γονείς του το προστάτευσαν, πως ήταν με το μέρος του, πως έχει δικαίωμα στο δικό του σώμα. Τα μηνύματα που στέλνουμε στα παιδιά μας είναι πολλά. Ας είναι λοιπόν σωστά, γιατί ως γνωστό, τα παιδιά ρουφάνε σαν σφουγγάρι τα πάντα😉

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

14 responses »

  1. Πόσο αλήθεια είναι όλο αυτό. Συγχαρητήρια που επέλεξες να δημοσιεύσεις αυτό το άρθρο. Μακάρι αρκετοί γονείς να βρουν το θάρρος να το εστερνιστουν, να κάνουν την υπέρβαση και να πάψουν να απολογούνται για αυτά που τα παιδιά τους δεν θέλουν να κάνουν, «καταπατώντας» τα πρωτόκολλα ευγένειας…

    • Μα κατά βάθος και οι ίδιοι οι γονείς καταλαβαίνουν πως εξαναγκάζουν το παιδί αλλά ή ντροπή που νιώθουν επειδή το παιδί τους δεν κάνει κάτι,τους σπρώχνει στο εξαναγκασμό αυτό… Είναι πράγματι κρίμα…

  2. Mαμά Λυδία, μακάρι και οι δικοί μου γονείς να το ήξεραν αυτό όταν ήμουν μικρό παιδί! Είναι ένας εξαναγκασμός που γίνεται άθελα από τους γονείς και που δυστυχώς δεν είναι τόσο εύκολο να αντιληφθούν και να κατανοήσουν το τι επίδραση μπορεί να έχει κάτι το τόσο «απλό» στην ψυχολογία του παιδιού.

    • Ευτυχώς οι σημερινοί γονείς αρχίζουν και ψαχνονται λίγο περισσότερο. Διαβάζουν και ενημερώνονται. Οπότε ας διαβάσουν κι αυτό εδώ. Για κάποιον που δεν το έχει σκεφτεί καν, χτυπάει καμπανάκια😉

  3. Καλημέρα Λυδία! Λίγο παλιότερα είχα ξαναδιαβάσει με τέτοια προσέγγιση στο θέμα. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου ότι είναι απαράδεκτο να πιέζεις το παιδί να φιλάει με το ζόρι όλο το σόι. Για πολλούς λόγους, όπως το 4 που αναφέρεις. Όχι απλά το έχω ζήσει στο πετσί μου, είναι από τα εντονότερα παιδικά βιώματα που έχω και ακόμη και σήμερα όταν το σκέφτομαι νιώθω πίεση. Όμως, διαφωνώ κάθετα με το ότι το παιδί καταλαβαίνει πως μπορεί κάποιος άλλος να ορίζει και να αποφασίζει για το σώμα του. Ή ότι αυτό κάνει το παιδί να θεωρεί ασφάλεια με όλους τους συγγενείς και οικογενειακούς φίλους. Με τίποτα!! Μπορεί να συμβεί σε κάποια περίπτωση, αλλά σίγουρα θα έχουν παίξει ρόλο κι άλλοι σοβαροί παράγοντες που έχουν να κάνουν με την προσωπικότητα του παιδιού και τη διαπαιδαγώγησή του και την αγάπη και ασφάλεια που λαμβάνει από τους γονείς.

    • Μα αν συμβαίνει αυτό (το να το πιέζουμε να κάνει κάτι που δεν θέλει και που αφορά το σώμα του), τι νόημα βγάζει? Δεν θέλει να αγκαλιάσει και να φιλήσει κάποιον και εμείς το πιέζουμε να το κάνει. Άρα, δεν μπορεί από μόνο του να έχει λόγο όσον αφορά το σώμα του. Και ναι, μετά του δείχνουμε πως είναι ΟΚ να τον φιλάει ένας θείος, ένας φίλος μας, ακόμη κι αν δεν το θέλει το ίδιο κάτι τέτοιο, και επίσης βγάζει το συμπερασμα οτι για να το πιέζουμε να κάνει κάτι τέτοιο, σημαίνει πως οι φίλοι και οι συγγενείς μας, έχουν αυτό το δικαίωμα. Το ένα φέρνει το άλλο. Και εννοείται πως αν το κάνουν αυτό οι γονείς, πολύ πιθανόν να μην ακούνε γενικότερα τα «όχι» των παιδιών τους…

      • Ξερεις τι γινεται; Περιγράφεις ένα κομμάτι της συνολικής διαπαιδαγώγησης, γι’αυτό και ακούγεται πολύ λογική η σκέψη σου. Στην πράξη όμως δεν ειναι ετσι. Γιατί εχει σημασία τι άλλο έχουν κανει και πει οι γονείς τους, τι άλλο έχουν δει, εχουν ακούσει, δεχτεί ή απορρίψει τα παιδιά. Το ξερουμε και ως ενηλικες που υπηρξαμε παιδιά και ως γονείς πια που μεγαλώνουμε παιδιά ότι υπάρχουν άπειρες λέξεις και στμπεριφορές που συνθετουν τελικά το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και τι αυτά αποκομίζουν. Γι’αυτό εξάλλου θεωρώ ότι το να κρίνουμε ένα γονιό είναι το λιγότερο ανόητο. Μόνο τα ίδια τα παιδιά μας θα ειναι σε θεση να μας αξιολογησουν πολλά χρονια μετά. Χαίρομαι για τη συζήτησή μας.🙂 Συγνώμη για λάθη και απουσία τόνων, αλλά απαντώ από κινητό.🙂 Πολλά φιλιά.

      • Α, να προσθέσω και κάτι άλλο.🙂 Έχεις δίκιο στο συλλογισμό σου, αλλά δεν είναι η μοναδική όψη. Γιατί δε σκεφτόμαστε ότι όταν -πολύ κακώς- πιέζονται να φιλήσουν όλο το σόι, ακριβώς επειδή πιέζονται και ενοχλούνται τόσο, το μήνυμα που παίρνουν είναι αυτό είναι κάτι που δεν θα έπρεπε να έχει δικαίωμα κανείς να το κάνει. Αντιλαμβάνονται ότι οι μεγάλοι δεν είναι Θεοί, τους αμφισβητούν όταν εκείνα κρίνουν και τελικά υιοθετούν μεγαλώνοντας στο συνάνθρωπό τους μια στάση εντελώς διαφορετική από το μοντέλο του μπαμπά και της μαμάς. Σε αυτόν τον τομέα τουλάχιστον. Ανοίγει πολύ μεγάλη κουβέντα το post σου, τα γράφω πολύ περιεκτικά, αλλά σε ευχαριστώ για την ευκαιρία να μοιραστώ τη γνώμη μου. Μου αρέσει που διάβασα κάτι που ανοίγει τα μάτια γονιών που ίσως δεν είχαν σκεφτεί την προοπτική που αναφέρεις, αλλά δεν είναι η πιθανότερη. Έχουμε πολλή δουλειά ως γονείς και μέσα σε όλα αυτός ο κίνδυνος της παρενόχλησης είναι μία συνεχής τρέλα.
        υ.γ. Όπως φαντάζεσαι, ούτε για αστείο δεν υποχρεώνω τα παιδιά μου να φιλήσουν κανέναν. 🙂

  4. Εννοείται πως παίζει ρόλο και η όλη διαπαιδαγώγηση, αλλά πιστεύω πως και οι πράξεις καθε αυτού παίζουν τον ρόλο τους. Πχ… Εσύ γιατί δεν υποχρεώνεις τα παιδια σου να φιλήσουν κανέναν (εφόσον δεν το θέλουν)? Τι μήνυμα τους περνάς, και γιατί θεωρείς πως δεν θα τους περνούσες το αντίθετο αν τα υποχρέωνες?
    Το να αφήσουμε ένα παιδί να μας αξιολογήσει βεβαίως και θα το κάνουμε. Αλλά ας μην μας αξιολογήσει επειδή του συνέβει κάτι που χάραξε τη ζωή του (όπως πχ μια κακοποίηση). Είναι μικρά μικρά μηνύματα που περνάμε στα παιδια, αλλά δεν είναι ευκολο πάντα γι αυτά να καταλάβουν πότε κάτι είναι σωστό και πότε λάθος και γι αυτό και τελικά τους είναι τόσο δυσκολο να μιλήσουν όταν τους συμβεί μια κακοποίηση μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον ή το φιλικό.

    Εννοείται πως όλα αυτά δεν προέρχονται από το κεφάλι μου. Μου φαίνονται άκρως λογικά, αλλά προέρχονται από ειδικούς σε θέματα κακοποίησης και δικαιωμάτων των παιδιών. Απλά τα γνωρίζω και τα γράφω με δικά μου λόγια😉

    Ο καθένας το βλέπει με τον δικο του τρόπο σίγουρα… Θελει προσοχή. Θέλει όχι μόνο αυτό, αλλά γενικά να μην είμαστε αυταρχικοί με τα παιδιά και να τους δίνουμε χώρο. Στην προκειμένη περίπτωση όμως το θέμα σοβαρεύει γιατί οι σεξουαλικές κακοποιήσεις ενώ συνήθως μιλάμε στα παιδιά μας για ξένους, προέρχεται απο τους κοντινους. Δεν γίνεται πχ απο τη μια να επιμενουν να φιλήσει τον φίλο μας επειδή του πηρε δώρο και απο την άλλη να περιμένουμε από τον αλλο φίλο ή συγγενή που ζηταει φιλιά και χάδια, να περιμενουμε να έρθει να μας το πει. Πρέπει να έχει μεγαλώσει αρκετά ώστε να καταλάβει και να κάνει τον διαχωρισμό, όπως επίσης να βρει το θάρρος να αρνηθεί κατι που μοιαζει με αυτό που το υποβάλλαμε εμείς να κάνει😉

  5. Καταπληκτικό άρθρο, συμφωνω μέχρι τέλους.
    Θα ήθελα να θέσω και ένα άλλο, ίσως προκλητικό θέμα, με το χειροφιλημα στον πάπα στην εκκλησία τι γίνεται;;;;;;

    • δεν θα επεμενα να φιλησει το χερι του παπα. Ουτε καταλαβαινει γιατι το κανει, ουτε πρεπει να το κανει αν δεν θελει😉

  6. Παράθεμα: Όχι, δεν θέλωωωω να φιλήσω τη θεία!!! - iHappy - για να είμαστε καλά!

  7. Τι μου θύμισες ΤΩΡΑ Λυδία!Μια ξαδέλφη,ήθελε να τη φιλήσει η μεγάλη μου κόρη..κι όταν το 3χρονο τότε αρνήθηκε της είπε το θεικό:Αν δεν με φιλήσεις είσαι κακιά!!!’Επρεπε να δεις το παιδί!!ΚΑι της είπε καλά θα σε φιλήσω.Σοκαρίστηκα τοσο πολύ που έμεινα αποσβολωμένη,και,λόγω κακών γενικότερων σχέσεων με το σόι,δεν μίλησα.’Οταν έφυγε όμως εξήγησα στο παιδί,και της είπα να φιλάει ΜΟΝΟ όταν θέλει κι αυτό δεν την καθιστα κακιά.Η πεθερά μου τη φιλούσε και στο στόμα όταν γύριζα την πλάτη μου!!!!!!Αυτό με τα φιλιά είναι τραγικό και δείχνει έλλειψη σεβασμού στα παιδιά!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s