Η τέλεια μαμά που ποτέ δεν θα υπάρξει!

Standard

 

το να εισαι γονιος

 

Σας έχω πει πόσο θεραπευτικό είναι για μένα αυτό το blog? Ειδικά τότε που ήταν μωρά τα παιδιά μου και η μόνη μου διέξοδος και μόνος «διάλογος» με ενηλίκους, ήταν το blog αυτό? Ε, ναι! Ήταν και είναι πολύ θεραπευτικό! Να γράφεις, να διαβάζεις, να προσέχεις λεπτομέρειες και να τις ξανασκέφτεσαι μετά. Όμως ξέρετε τι δεν γράφεται εδώ μέσα? Δεν γράφονται ιδιαίτερα οι άσχημες στιγμές! Γράφονται οι όμορφες, γράφονται σκέψεις γενικά, γράφονται και κάποιες δύσκολες ίσως στιγμές, αλλά δεν γράφονται οι άσχημες ή οι πολύ δύσκολες! Και όχι επειδή θέλω να το παίξω τέλεια και να νομίζετε πως εγώ ζω στο συννεφάκι μου! Απλά είναι προσωπικές στιγμές, είναι στιγμές που δεν θέλω να βγάλω φόρα παρτίδα, γιατί δεν αποφάσισα ποτέ να ζω μέσα στο σπίτι του Big brother!

 

Και αυτό, μη νομίζετε πως είναι πάντα καλό! Αρκετές φορές έχω πέσει στην εξής λούμπα! Με διαβάζετε αρκετοί. Το ξέρω αυτό. Το βλέπω από τα μηνύματα που μου στέλνετε, αλλά και από το Facebook που σε ομάδες κατά καιρούς μου λέτε ότι με «ξέρετε», ότι σας έχω βοηθήσει πολλές φορές, κλπ κλπ! Άρα ξέρω ότι διαβάζετε τα «κατορθώματά» μου, τον τρόπο που σκέφτομαι και αυτά που πρεσβεύω! Και άρα, ίσως κάποιες θεωρείτε πως είμαι μια τέλεια μαμά! Και αφού δεν γράφω τα άσχημά μου για να σας «αποδείξω» το αντίθετο, τότε το καλό που μου θέλω, να είμαι όντως μια τέλεια μαμά! Και ξέρετε γιατί αύτό είμαι μια μεγάλη παγίδα για μενα? Γιατί δεν υπάρχει τέλεια μαμά! Δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει ποτέ και πουθενά! Και άρα προσπαθώ ώρες ώρες, για κάτι που δεν γίνεται να καταφέρω. Και όσο δεν τα καταφέρνω, τόσο θυμώνω και νιώθω ενοχές. Γιατί σημαίνει πως είμαι ψεύτικη στο ίδιο μου το μυαλό!

 

Έχω διαβάσει τόσα πολλά τα τελευταία χρόνια! Από λεπτομέρειες όπως νευροδιαβιβαστές και ηλικίες που τα παιδιά μπορούν ή δεν μπορούν να καταλάβουν κάτι, έχω διαβάσει το πως η δική μου παιδική ηλικία επηρεάζει το τώρα μου και τον τρόπο που σκέφτομαι. Έχω διαβάσει για το τι χρειάζονται τα παιδιά, και το πως να τους μιλάς και συνεχίζω να διαβάζω και να μαθαίνω! Έχω διαβάσει τι προσφέρει ο φυσιολογικός τοκετός και τι δεν προσφέρει η καισαρική που έκανα και στα δύο μου παιδιά, τι ο θηλασμός , η συνκοίμηση, κλπ. Μου αρέσει κιόλας! Τι θέλω να πω όμως… Ξέρω! Ξέρω η κάθε μου λέξη σχεδόν πως θα γραφτεί στις αναμνήσεις των παιδιών μου. Αυτό που πρέπει να καταλάβω όμως κι εγώ και η κάθε μαμά που με διαβάζει, είναι πως η κάθε λέξη, η κάθε φωνή ή ακόμη και στριγκλιά, ίσως και μια άδικη τιμωρία, όντως μπορεί να γραφτεί στο μυαλουδάκι του παιδιού μας! Να το πληγώσει και να του κάνει μια μικρή μουτζούρα μέσα στην ψυχούλα του! ΑΛΛΑ (αχ αυτό το αλλά που ευτυχώς σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει!), το χάδι μετά, το συγνώμη, η εξήγηση και η αγκαλιά στο παιδί μας, είναι το σφουγγάρι που την σβήνει!

 

Το διάβασμα και όλες οι γνώσεις μου (και θα ήθελα κάθε μαμά να διαβάσει και συνειδητά να μεγαλώνει τα παιδιά της), δεν πάνε περίπατο. Είναι πλέον η φωνούλα μέσα μου που μου λέει να σταματήσω να φωνάζω (αν και καμιά φορά την αγνοώ), ή πως κάτι που είπα ήταν λάθος, ή μου λέει τα λόγια που μετά θα πω στα παιδιά μου την ώρα που τα παίρνω αγκαλιά και τους λέω πως έκανα βλακεία! Ναι, θα προτιμούσα αντί να αυτοδιορθώνομαι, απλά να μην κάνω τα λάθη εξ αρχής! Όμως προφανώς τότε το blog θα λεγόταν agialydia και όχι mamalydia!

 

Κάπου διάβασα πως όταν γίνεσαι γονιός, έρχεσαι αντιμέτωπος με οτιδήποτε δύσκολο έχεις περάσει στη ζωή σου. Με κάθε δάκρυ που δεν έχυσες, με κάθε πράγμα που ήθελες να πεις αλλά δεν είπες, με κάθε θυμό μεγάλο που δεν ξέσπασες, με κάθε τι που κατάπινες για να είσαι ο «καλός» και κάθε αδικία που σου έγινε. Και τα βλέπεις μπροστά σου με τα παιδιά σου, γιατί αυτά, εκτός από δάκρυα χαράς, θα σου φέρουν και δάκρυα λύπης και αγωνίας που θα πρέπει να μάθεις να χύνεις (γιατί αλλιώς θα σκάσεις), θα σε φέρουν αντιμέτωπα με πράγματα που πρέπει να βρεις το κουράγιο και τον τρόπο να πεις, θα σε θυμώσουν για λόγους που δεν γνώριζες ότι μπορούσαν να σε θυμώσουν και τότε πρέπει να μάθεις να εκφράζεις τον θυμό σου με σωστό τρόπο και να τον κατευθύνεις στην πράξη και όχι στο ίδιο το παιδί. Πρέπει επιτέλους να μάθεις να έχεις όρια (όχι να βάζεις όρια, αλλά να έχεις δικά σου όρια) γιατί δεν μπορείς άλλο να σε πατάνε, και ειδικά όχι τα παιδιά σου που αγαπάς με όλη σου την ψυχή! Θα πρέπει να μάθεις να λες πότε νιώθεις αδικημένη επειδή αισθάνεσαι πως «όλα» πρέπει να τα κάνεις εσύ και όλο το βάρος είναι πάνω σου και δεν το αναγνωρίζει και κανείς! Κι αυτό αν το σκεφτείτε, είναι δώρο! Αυτό το δώρο το φέρνουν τα παιδιά μαζί τους όταν έρχονται να συμπορευτούν μαζί μας εδώ στη γη. Μας δίνουν την ευκαιρία να σβήσουμε ότι μουτζούρες έχουμε μέσα μας!

 

Αλλά (να το πάλι), πρέπει να καταλάβουμε πως όλο το από πάνω, δεν είναι καθόλου εύκολο! Είναι πολύ πολύ δύσκολο και οι φορές που θα κάνουμε λάθος, θα είναι πολλές! Και όταν βλέπουμε το λάθος μας, να το βλέπουμε δίχως να κρίνουμε τον εαυτό μας! Αυτό κι αν είναι δύσκολο ε? Να ξέρεις ότι μπορεί να μουτζούρωσες λιγάκι το λευκό της ψυχής του παιδιού σου και να μην σε αυτοχαστουκίζεις! Γιατί, στο πληγωμένο δικό σου μάγουλο (αν αυτοχαστουκίζεσαι συχνά), πονάει ακόμη και το χάδι. Το χάδι που σου δίνει το παιδί σου όταν θα ζητήσεις συγνώμη και θα σου πει ότι δεν πειράζει και πως καταλαβαίνει και πως σε αγαπά και είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου!!! Και όπως είπαμε, αυτό το χάδι, είναι το σφουγγάρι, αυτή τη φορά για τις δικές μας μουτζούρες! Ας πούμε αντίο λοιπόν στην τέλεια μαμά που θέλουμε να είμαστε! Μια ιδέα είναι! Μια ιδέα που δεν γίνεται να πραγματοποιηθεί ποτέ αν θέλουμε να είμαστε πραγματικοί άνθρωποι! Η τέλεια μαμά, δεν θα υπάρξει ποτέ! Άντε γειάααα!!!😆

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

2 responses »

  1. Αχ Λυδία.Είναι το πρωτο που μου βγαίνει.Ένας βαθύς αναστεναγμος.
    Ποσο είχα αναγκη να ακούσω αυτά τα λογια.Η τέλεια μαμά δεν υπάρχει.Γιατί το κάνω αυτό στον εαυτό μου;Αφού η «τελειότητα» δεν αυπαρχει.Και με την προσπαθεια αυτή απλα χειροτέρευε την κατασταση γιατί δεν είμαι ο εαυτός μου.Και πιεζομαι και νευριαζω και ξεσπαω.
    Πρεπει να θέσω τα όρια μου.Το σύνδρομο του καλού παιδιού δεν μπορεί να φυγει απλα επειδή έγινα μαμά του 2χρονου Γιώργου.Χειροτερεύει…
    Σε ευχαριστώ για το χώρο που μου έδωσες για μια μικρή εξομολόγηση.
    Σοφια

  2. Μαμά Λυδία αυτό το άρθρο (όπως και πολλά άλλα) έπρεπε να γραφτεί!καμιά φορά εμείς οι υπόλοιπες αναρωτιομαστε για εσας τις μανάδες που γράφετε σε μπλογκ,ή κ για αλλες που συναντάμε καθημερινά αν είναι όντως όλα τέλεια στη ζωή σας,αν έχετε για όλα απάντηση,αν έρχονται όλα εύκολα κ πολλά άλλα.. Ξεχνάμε ότι ή κάθε μαμά είναι άνθρωπος όπως εμείς, δυσκολεύεται συνεχώς, νευριαζει,κλαίει..αλλά συνεχίζει να προσπαθεί. Εγώ που έχω μια κόρη 9 μηνών σκέφτομαι από τώρα τι άγχος κ τι κριτική θα μου ασκήσει ο ίδιος μου ο εαυτός για κάθε λάθος που θα κάνω..πρέπει να το αποδεκτω ότι δεν θα είμαι ποτέ τέλεια, θα είμαι όμως η καλύτερη που μπορώ!!!!Αυτό το μπλογκ είναι για μένα μια πολύτιμη βοήθεια, σ’ευχαριστω!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s