Tag Archives: ευαισθησία

Μητρότητα και ευαισθησία!

Standard

Λοιπόν έχω μια ερώτηση να σας κάνω, για να καταλάβω αν είμαι η μόνη στην οποία συμβαίνει αυτό… Πριν σας κάνω όμως την ερώτηση, ας τα πάρω από την αρχή.

Από μικρή είχα σχηματίσει την ιδέα ότι δεν είναι ωραίο να κλαις μπροστά σε άλλους και έτσι, όταν τα δάκρυα προσπαθούσαν να ξεπηδήσουν από τα μάτια μου, ή έφευγα ή σταματούσα την κουβέντα (πολλές φορές δίχως να βρω το δίκιο μου) δίχως να έχω εκφράσει αυτά που ένιωθα γιατί φοβόμουν ότι θα έβγαζα λυγμούς αντί λέξεις, είτε προσπαθούσα να κρύψω τα δάκρυά μου με όποιον τρόπο μπορούσα. Χαζό, το ξέρω, αλλά αυτό με ακολούθησε και στην ενηλικίωση. Ακόμα και κάποιο έργο αν βλέπω και πάνε να με πάρουν (ή με παίρνουν) τα ζουμιά, πολύ ντρέπομαι (και τον Μάκη, ΑΚΟΜΑ!).  Νιώθω περίεργα και όταν κλαίνε άλλοι μπροστά μου! Προσπάθησα πολύ για να μπορώ να τους χαϊδέψω λιγάκι και να τους πω κάτι τρυφερό (στα παιδιά μου βέβαια μου βγήκε τόσο μα τόσο φυσικά ευτυχώς).

Όταν έμεινα έγκυος και οι ορμόνες τα έπαιξαν τελείως, έκλαιγα με το παραμικρό (μεγάλη ντροπή αυτό για μένα, έτσι???)! Δηλαδή, απορούσα με τον εαυτό μου! Έβλεπα διαφημίσεις με μωρά και «ουαααααα» η Λυδία! Μετά, γέννησα! Λοχεία τρίτης μέρας κλάμααααααααααααα! Πολύ κλάμα όμως! Και για πολύ καιρό το κλάμα και η συγκίνηση ήταν στα φόρτε της! Πραγματικά δηλαδή λέτε και περίμεναν δάκρυα πολλών χρόνων να την κάνουν από μέσα μου και βρήκαν την ευκαιρία!

Πέρασε η λοχεία και μαντέψτε! Δεν μου πέρασε η ευ συγκινησία. Βλέπω κάτι στην τηλεόραση με μαμάδες, με θηλασμούς, με παιδιά και δεν μπορώ να μην συγκινηθώ (ευτυχώς δεν βάζω τα κλάματα πια)! Ακούω ένα τραγούδι, με πιάνει το συναίσθημα! Καλά να δω παιδί σε δύσκολη θέση ή να του κάνουν κάτι άσχημο? Εκεί τα παίρνω και στο κρανίο βέβαια, αλλά στα βαφτίσια για να καταλάβετε που κλαίει το μωρό και βλεπω την αγωνία στα μάτια της μαμάς που δεν μπορεί να πάει να το παρηγορήσει, μου έρχεται να βάλω κι εγώ τα κλάματα! Έργο με παιδί που να έχει πρόβλημα ή να είναι άρρωστο? Αρρωσταίνω κι εγώ. Μα τελείως όμως! Δηλαδή, ΕΛΕΟΣ!!! Τι θα γίνει με μένα?

Να μην μιλήσω για πράγματα που μπορεί να μου πει ο Γιώργος ή να σκεφτώ για τα παιδιά μου (ξέρετε, κάτι για τα δύο μαζί, για το μέλλον τους, κλπ) θα συγκινηθώ, έτσι από την φαντασία μου και μόνο!!! Ή εννοείται, πως όλα τα παιδιά του κόσμου τα βλέπω αλλιώς. Τα αισθάνομαι αλλιώς. Πως να το πω? Ποιο κοντά μου…

Και το ερώτημα: Η μητρότητα μας κάνει πιο ευαίσθητες? Μας μαλακώνει? Μας γλυκαίνει? Μας κάνει πιο συναισθηματικές? Εσέις καταλαβαίνετε τι περνάω ή μήπως μόνο εμένα η λοχεία δεν μου πέρασε ποτέ??? 😆

Για πείτε, για πείτε!!!