Tag Archives: ευχές

Χρόνια πολλά κοριτσάκι μου!

Standard

PIC000863

Ίσως θυμάστε όσες με διαβάζετε καιρό, πως τον Ιανουάριο βαριέστε να μας εύχεστε! Παιδιά και άντρας έχουν μέσα σε μια εβδομάδα γενέθλια! 🙂

Σήμερα έχει γενέθλια η μικρή μου Ναταλία! Μεγαλώνει, αλλά όσο και να μεγαλώσει, θα είναι πάντα η μικρή μου Ναταλία. Σήμερα γίνεται 4ων! Πριν 4 χρόνια, πήγα στο νοσοκομείο της Ρόδου με σπασμένα τα νερά! Πριν 4 χρόνια την είδα στην αγκαλιά μου μετά από μια ακόμη καισαρική! Πριν από 4 χρόνια είδα την πετίτ μικρή μου με τα κόκκινα χειλάκια να με κοιτάει στα μάτια και να κοιμάται στην αγκαλιά μου!

PIC000837

Τέσσερα χρόνια μετά, αυτό το μικρό κοριτσάκι μας έχει αλλάξει την ζωή! Αυτό το κοριτσάκι έχει τον δικό της όλοδικο χαρακτήρα. Άλλες φορές δυναμικά, άλλες με με ανασφάλεια, διασχίζει το μονοπάτι της ζωής της. Άλλες φορές στην αγκαλιά μου και άλλες τρέχοντας μπροστά. Σχεδιάζει με τον τρόπο της τα πάντα και μην τολμήσει κανείς να της τα αλλάξει. Ούτε καν να το προσπαθήσει δηλαδή!

Απαιτεί από τους πάντες αυτό που της φαίνεται δίκαιο να απαιτήσει, και όσο κουραστικό κι αν είναι αυτό για τους γύρω της καμιά φορά (και για μένα δηλαδή), είναι αυτό που δεν θα της αλλάξω! Θέλει κάτι? Θα βρει τρόπο να το κατακτήσει. Όμως μεγάλωσε η μικρή μου Ναταλία, αρχίζει πια και εκλογικεύεται και πόσο μου αρέσει όταν στα μάτια της βλέπω την λογική και την σκέψη. Τα γρανάζια να γυρνούν και να αρχίσει να ηρεμεί το βλέμμα της, όταν καταλαβαίνει πως πρέπει να κάνει και λίγο πίσω, να σταματήσει τις φωνές και να δεχτεί μια κάποια άλλη ιδέα.

PIC000773

Ντρέπεται τους αγνώστους, δεν της αρέσει να κλαίει μπροστά στους άλλους και προτιμά τα προβλήματά της και τα παράπονά της, να τα συζητά με μένα. Είμαι ακόμη γι αυτήν, ο άνθρωπος που νιώθει σίγουρη. Σίγουρη να κλάψει, σίγουρη να μιλήσει, σίγουρη ακόμη και για να χτυπήσει πάνω στα νεύρα της τις φορές που δεν καταφέρνει να κρατηθεί! Θα νιώσει και με άλλους σίγουρη όσο περνά ο καιρός. Δεν θα με χρειάζεται σε λίγο καιρό. Θα μεγαλώσει κι άλλο! Ο χρόνος περνά τόσο γρήγορα!

Ναταλία, θέλω να θυμάσαι κάτι! Κοριτσάκι μου, σε θαυμάζω! Σε πολλά πράγματα, θα ήθελα να είμαι όπως είσαι εσύ! Θέλω να θυμάσαι πως είσαι υπέροχη! Σε κοιτάω να χορεύεις και πραγματικά εκείνη την ώρα πιστεύω πως είμαι θεατής μιας ταλαντούχας ύπαρξης! Με δέος κοιτάω τον τρόπο που μιλάς, ζωγραφίζεις, τραγουδάς και χορεύεις! Είναι απίθανο το πως μέσα σε 4 μόλις χρόνια είσαι αυτό που είσαι!

DSC09958

Χρόνια πολλά μικρό μου κοριτσάκι! Σε αγαπώ πολύ! Όλοι σε αγαπάμε μωρό μου! Όλοι! ❤

Advertisements

Πάει ο παλιός ο χρόνος!

Standard

nature-2014

 

Πάει και το 2013! Ήρθε το 2014, γεμάτο αισιοδοξία! Να συνεχίσει όλα τα όμορφα από τις προηγούμενες χρονιές και να σβήσει όλα τα άσχημα (μαζί με την δική μας θέληση να το κάνουμε δηλαδή)!

 

Το 2013 ήταν για μένα, μια περίεργη χρονιά! Δεν μπορώ να πω ότι ήταν άσχημη. Ήταν όμως περίεργη! Ίσως τελικά θα έπρεπε να πω ότι ήταν μια πολύ σημαντική χρονιά. Ήταν η χρονιά που άρχισα να με αμφισβητώ. Να αμφισβητώ το κατά πόσο καλή μητέρα είμαι, πόσο ήρεμη είμαι, πόσο δυναμική, πόσο μου αρέσει ο εαυτός μου. Και έβαλα στοιχήματα, άρχισα να αναθεωρώ, να μαθαίνω, να χάνω και να κερδίζω τα στοιχήματα που έβαλα, να δοκιμάζω αντοχές, να καταλαβαίνω τον εαυτό μου, τα συναισθήματά μου, να συγχωρώ τον εαυτό μου, να βλέπω τα πράγματα διαφορετικά, να καταλαβαίνω πως δεν χρειάζεται να είμαι τέλεια, να κάνω σχέδια για μένα, να αποφασίζω να αλλάξω κάποια πράγματα και να συνεχίζω κάποια άλλα. Να νιώθω σιγουριά για αυτό που είμαι και να βλέπω λίγο πιο θετικά ακόμη και τα αρνητικά μου!

 

Το 2013, ήταν για μένα μια αρχή. Μια αρχή ψαξίματος του εαυτού μου. Δεν είπα «δεν βαριέσαι»! Είπα, «ευκαιρία να με δουλέψω, να με μάθω»! Και έκανα την αρχή! Και όλο τον χρόνο με δούλεψα, με δυσκόλεψα, ένιωσα πως δεν ήμουν αυτό που ήθελα όταν κοιτούσα στον «καθρέφτη», αλλά άρχισα τελικά να με κοιτώ στα μάτια και να με δέχομαι!

 

Το 2013 ήταν μια δύσκολη χρονιά! Ήταν όμως μια χρονιά που μου άνοιξε τα μάτια. Που κατάλαβα ότι όσο αναρωτιέσαι αν είσαι ευτυχισμένος, ψάχνεις να βρεις τα πράγματα που σε κάνουν δυστυχισμένο αντί να κοιτάξεις αυτά που έχεις και θα έφταναν για μια ζωή (και δυο) απόλυτης ολοκλήρωσης και ευτυχίας. Και πόσα πράγματα έχω που με κάνουν ευτυχισμένη αλήθεια! Ήταν μια δύσκολη χρονιά! Έπρεπε να συνειδητοποιήσω πως όσο κι αν θέλω, όσο κι αν προσπαθώ, τέλεια δεν πρόκειται να είμαι ή να γίνω! Και πως τα δικά μου λάθη, δεν θα καταστρέψουν ούτε τα παιδιά μου, ούτε κανέναν!

 

Το 2013, ήταν η χρονιά που ξεκίνησα ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Στην αρχή πανικόβλητα, αργότερα ίσως και καταθλιπτικά, τελικά συνεχίζεται και θα συνεχίζεται όμορφα και γλυκά! Όχι βέβαια δεν έχω φτάσει στο ζεν, απλά κατάλαβα ότι ποτέ δεν θα το φτάσω και πως αυτό είναι ΟΚ! 😉

 

Το 2013, ήταν η χρονιά που κατάλαβα ότι έχω στην ζωή μου αυτά που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος, ολοκληρωμένος, γεμάτος! Ήταν μια δυσκολούτσικη χρονιά, αλλά αν δεν την είχα, δεν θα είχα φτάσει στην σημερινή μέρα, 1η Ιανουαρίου 2014, με την σιγουριά και την αισιοδοξία που έχω!

 

Το 2014 ήρθε! Συνεχίζω το ταξίδι μου! Με την οικογένεια μου στο πλάι μου αλλά και το προσωπικό μου ταξίδι! Είμαι εκεί που θέλω να είμαι! Είμαι αυτή που θέλω να είμαι! Έχω αυτά που θέλω και χρειάζομαι! Τα υπόλοιπα τα καλωσορίζω ή τα αφήνω απ’έξω! Ευχαριστώ το 2013 για τα καλά που μου δίδαξε, καλωσορίζω το 2014 για όλα όσα θα μου φέρει!

 

Καλή χρονιά σε όλους! Με πολύ αγάπη στην ζωή μας, υγεία και αγάπη! Το 2014 να είναι μια υπέροχη χρονιά! 🙂

Καλό Πάσχα!

Standard

kalianastasi

 

Καλό Πάσχα σε όλους σας! Με υγεία, αγάπη, αισιοδοξία και με σοφία να γνωρίζουμε τις αληθινές στιγμές πλούτου και ευδαιμονίας στην ζωή μας! Εύχομαι, να μάθουμε να ζούμε το τώρα και όχι να περιμένουμε το «καλύτερο» αύριο! 

Χρόνια μας πολλά Μαμάδες!!!

Standard

Έφτασε και φέτος η μέρα που η μαμάδες γιορτάζουν αυτόν ακριβώς τον ρόλο τους. Η μέρα που τα παιδιά μας θα μας φέρουν χαμογελαστά ένα λουλουδάκι ή κάτι που έφτιαξαν μόνα τους και θα μας το προσφέρουν με περήφανο χαμόγελο. Κι εμείς θα τους χαρίσουμε πολλά φιλάκια και με περηφάνια κι εμείς διπλή, θα τα στολίσουμε. Η εβδομάδα που μας πέρασε ήταν μια πολύ άσχημη. Έζησα πλάι στην κολλητή μου (επί χρόνια κολλητή), τον χειρότερο φόβο μιας μάνας. Αυτή την γιορτή και τις υπόλοιπες, η γλυκιά μου κολλητή, θα την γιορτάσει… μισή…

Διάλεξα την χειρότερη στιγμή, ίσως πείτε, να γράψω γι αυτό το τραγικό συμβάν. Μέχρι στιγμής δεν έχω καταφέρει να γράψω τίποτα άλλο στο blog. Μου φαινόταν ανούσιο, μου φαινόταν σαν να συνεχίζω δίχως ούτε καν μια αναφορά και δεν μου έβγαινε… Δεν γράφω για να σας ψυχοπλακώσω. Γιορτάζουμε σήμερα! Είμαστε μαμάδες! Να θυμόμαστε ΠΑΝΤΑ πως αυτό που μας κάνει μαμάδες, τα παιδιά μας, είναι ένα δώρο! Ένας θησαυρός! Όλα τα άλλα, δεν έχουν σημασία. Όλα όσα μπορούν να μας κάνουν ευτυχισμένες, όλα όσα μπορούν να διώξουν την μιζέρια από τη ζωή μας, τα θεωρούμε συχνά πυκνά δεδομένα. Καμιά φορά, περιμένουμε πότε θα έρθει η ώρα να κοιμηθούν, γιατί μπορεί και να μας ενοχλούν! Περιμένουμε να μεγαλώσουν για να μπορούμε να χαλαρώνουμε και λίγο. Μας θυμώνουν… Τα δώρα, δεν είναι δεδομένα λοιπόν! Ένας θησαυρός, είναι θησαυρός! Είμαστε μαμάδες γιατί έχουμε την τύχη, την τεράααααστια αυτή τύχη να μεγαλώνουμε δίπλα σε θησαυρούς. Καλές μου φίλες, σας εύχομαι χρόνια πολλά και εύχομαι μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας να θυμόμαστε ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ μια φορά την ημέρα τον πλούτο που μας δόθηκε με αυτόν τον θησαυρό! Happy Mother’s Day!!! 🙂

Ζω 35 χρόνια!!!

Standard

Κάθε χρόνο γράφω στα γενέθλιά μου. Να λοιπόν και φέτος που έχω πάλι γενέθλια. Αναρωτιόμουν αν θα έκανα κάτι σπέσιαλ στα γενέθλιά μου, αλλά δεν είχα την ανάγκη νομίζω. Μάλιστα έλεγα να μην κάνω και τούρτα μιας και κάνω δίαιτα και μετά αυτή που θα μείνει κάπως θα πρέπει να φαγωθεί 😉 Τελικά όμως θα κάνουμε και τουρτίτσα και θα σβήσουμε και τα κεράκια από τρεις φορές και πάνω για να χαρούν και τα ζουζούνια του σπιτιού, να χαρώ κι εγώ που φέτος θα μου τραγουδάει και ο Τζώρτζης αλλά και η Ναταλία 🙂 Δεν είναι και λίγο να σου τραγουδάνε τα δυο σου παιδιά και να σου εύχονται να μεγαλώσεις και να κάνεις άσπρα μαλλιά! Κι εγώ αυτό θέλω άλλωστε. Να μεγαλώσω (τα άσπρα μαλλιά είναι άλλο θέμα που το ξεπερνάμε πολύ πολύ εύκολα βεβαίως βεβαίως)!

Υπάρχει άλλωστε κάτι καλύτερο? Ζω 35 χρόνια! Όχι απλά αναπνέω και υπάρχω, αλλά ζω! Τι σημαίνει αυτό? Ναι μεγαλώνω, ναι θα μεγαλώσω κι άλλο, θα φτάσω τα 40, τα 50, τα 60 (ελπίζω κι άλλο) και θα ασπρίσουν τα μαλλιά μου τελείως και θα είμαι περήφανη για την ηλικία μου και για τα γενέθλιά μου. Γιατί το να μεγαλώνω, σημαίνει οτι ζω και μπορώ να βλέπω και τους δικούς μου να μεγαλώνουν. Να παρακολουθώ την πορεία της ζωής τους κάποια στιγμή από μακριά. Αλλά είναι ευλογία να ζεις. Η εναλλακτική ποια είναι άλλωστε?

Άρα ζω 35 χρόνια! Είμαι μαμά 2 παιδιών που αγαπώ και για τα οποία είμαι περήφανη τόσο μα τόσο πολύ. Το αγόρι μου και το κορίτσι μου, που αγαπώ πιο πολύ κι από μένα, όπως και κάθε μαμά! Που καμιά φορά νιώθω να ξεχειλίζω και να σκάω από το τόσα πολλά όμορφα συναισθήματα τρέφω γι αυτά!  Είμαι σύζυγος του καλύτερού μου φίλου που αγαπώ από τα 18 μου και που ομορφαίνει (τις περισσότερες μέρες) την καθημερινότητά μου! Είμαι κόρη δυο γονιών που με μεγάλωσαν με πολλή αγάπη και αν και καμιά φορά νιώθουν τύψεις που δεν ακολούθησαν το στιλ διαπαιδαγώγησης που επέλεξα εγώ (τότε βλέπετε η μόδα ήταν σε πιο αυστηρά μέτρα), η αλήθεια είναι πως μέσω αυτής και της αγάπης τους έγινα η Λυδία που είμαι τώρα, σωστά? Είμαι αδερφή του 2 χρόνια μεγαλύτερου αδερφού μου, τον οποίο θαύμαζα και θαυμάζω από μικρή (και τον ζήλευα επίσης χιχι) και ο οποίος έχει πλέον κι αυτός την δική του οικογένεια, άρα είμαι και κουνιάδα και θεία. Είμαι νύφη και κουνιάδα, κουμπάρα και κολλητή (με την κουμπάρα). Είμαι blogger και βγάζω εδώ και πόσο καιρό τα σώψυχά μου σε κόσμο που μπορεί ποτέ να μην γνωρίσω, αλλά αυτό με κρατάει «χαλαρή» και δυνατή ώρες ώρες! Είμαι αυτό που είμαι για 35 χρόνια και μου αρέσει!

Χτες, έβαψα τα μαλλιά μου και ένιωσα όπως νιώθουμε άλλωστε όλες όταν κάνουμε μια αλλαγή έστω και μικρή! Και αυτό μου φτάνει! Νιώθω ευγνωμοσύνη επειδή ζω 35 χρόνια! Και την ώρα που θα σβήσω τα κεράκια ξέρω ποια θα είναι η ευχή μου. Αυτή που κάνω κάθε χρόνο από τότε που κατάλαβα τι είναι σημαντικό. Και θα σας την πω, γιατί δεν πιστεύω πως δεν θα πιάσει. Θα ευχηθώ να γεράσω πλάι στον Μάκη και να βλέπουμε με περηφάνια τα παιδιά μας στη δική τους οικογένεια να ευτυχούν!

Ζω 35 όμορφα χρόνια! Αυτό και μόνο θα ήταν αρκετό για να νιώθω τυχερή. Φανταστείτε πως νιώθω λοιπόν που έχω τοοοοοοσα παραπάνω!!! 🙂

Χρόνια πολλάαααααα!!!!

Standard

Όχι δεν τα έφτιαξα εγώ, αλλά δεν είναι πολύ όμορφα?

Αυτές τις μέρες έτρεχα λιγάκι σαν την παλαβή!!! Σας έχω πει οτι έχω εδώ και καιρό δημιουργήσει ένα γκρουπ στο Facebook για τις Μαμάδες στη Ρόδο, και έχουμε γίνει πολλές, διοργανώνουμε παιδικές εκδηλώσεις, τρέχουμε από δω κι από κει, και εννοείται πως μέσα τα Χριστούγεννα όλο τρέχαμε σε πολλά! ‘Έτσι, παρόλο τα διάφορα σχέδια που είχα κάνει για δημιουργικά απογεύματα, διακόσμηση μπισκότων, φτιάξιμο χειροποίητων στολιδιών για δώρα και άλλα τέτοια, έμεινα απλά με ένα τάπερ μη διακοσμημένων μπισκότων (τα οποία έφτιαξε η μαμά μου), και αρκετή κούραση.

Το χαμόγελο ικανοποίησης βέβαια είναι ακόμα στο πρόσωπό μου, αλλά ακόμα και ποστ για ευχές ξέχασα να βάλω πριν τα Χριστούγεννα!!! Ας το κάνω λοιπόν τώρα!

Χτες εμείς ανοίξαμε τα δώρα μας. Η μαμά μου από Κύπρο και λόγω Αγγλοκρατίας τα Χριστούγεννα ήταν η μέρα που ανοίγανε τα δώρα. Έτσι κάναμε λοιπόν κι εμείς από μικρά, έτσι κάνω κι εγώ τώρα! Το βράδυ βάλαμε μπισκοτάκι και ένα μεγάλο ποτήρι γάλα και το αφήσαμε δίπλα από το τζάκι. Κοιμίσαμε τα μικρά που περίμεναν πως και πως το επόμενο πρωίνό, έφαγε το μισό μπισκότο ο Μάκης δημιουργώντας πολλά ψίχουλα τριγύρω και αφήσαμε μόνο λίγο γάλα στο ποτήρι. Γελούσαμε με τις χαζομάρες που κάνουμε για τα μικρά μας, αλλά σκεφτόμασταν παράλληλα πόσο καλοί γονείς είμαστε (χαχα)!!!

Την άλλη μέρα έγινε χαμός από δώρα. Όλη η οικογένεια μαζεμένη, και ένα δέντρο με βάση μεγάλα και μικρά τυλιγμένα κουτιά. Τα μικρά μας είχαν μια τόση χαρά!!! Σήμερα μόλις κατάφερα να συμμαζέψω λίγο το σπίτι, αλλά χαλάλι τους! Κάναμε πολλά και διάφορα αυτές τις μέρες με τα παιδάκια μας. Και τελικά σκεφτόμουν πόσα και πόσα κάνουμε για αυτό το χαμόγελο τους, για τις αναμνήσεις που τους δημιουργούμε, για τις δικές μας αναμνήσεις! Μεγαλώνουν και τα κοιτάμε ώρες ώρες και μένουμε σαν τους χαζούς για τα πράγματα που κάνουν! Κάθε τόσο (ε…, συχνά δηλαδή), λέμε και ξαναλέμε με τον άντρα μου, πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε αυτά τα παιδιά, πόσο από την δική μας αγάπη δημιουργήσαμε έναν τόσο μεγάλο θησαυρό και η ζωή μας έχει τόσο μεγαλύτερο νόημα απλά και μόνο επειδή είμαστε μαμά και μπαμπάς αυτών των δύο υπέροχων πλασμάτων!

Να είμαστε όλοι καλά να βλέπουμε τα παιδιά μας να μεγαλώνουν και να τους χαρίζουμε όσο μπορούμε στιγμές χαράς και αγάπης, να είναι κι αυτά πάντα γερά και να μεγαλώνουν ορίζοντας τη ζωή τους και το μέλλον τους! Καλές γιορτές σε όλους μας, να χαιρόμαστε την οικογένειά μας και μην ξεχνάμε πως στη ζωή, πολύ λίγα έχουμε πραγματική ανάγκη (όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο)!!!

Καλή σχολική χρονιάααα!!!!

Standard

Σήμερα πήγαμε για Αγιασμό στο νηπιαγωγείο. Ο Γιώργος φέτος θα πάει προνήπιο βέβαια, αλλά όλα τα παιδιά φοιτούν μαζί. Δεν κάναμε τίποτα σπουδαίο εκτός από τον προκαθορισμένο Αγιασμό. Απλά μπήκαμε στις τάξεις, τις είδαμε, γνωρίσαμε την δασκάλα, παίξαμε λίγο ( Ο Γιώργος ήθελε να ξεκινήσει κανονικά και με το ζόρι τον πείσαμε να φύγει!) και φύγαμε. Περιμένω πως και πως την αυριανή μέρα που θα τον πάρει ο μπαμπάς του στο σχολείο και που θα πάω να τον φέρω εγώ. Θα σας τα γράψω όλα άυριο 😉

Καλή σχολική χρονιά σε όλα τα παιδάκια και ειδικότερα στα δικά μας!!!