Tag Archives: κατορθώματα

Βίντεο : Το τραγούδι ενός μικρού παιδιού

Standard

http://www.youtube.com/watch?v=3qFffq8_gis

Ώρα για γέλιο. Μας χρειάζεται – και πολύ μάλιστα! Η ζωή μαζί με όλα τα επιμέρους επεισόδιά της έχει και την χαρούμενη πλευρά της, ή έστω τη χαρούμενη οπτική γωνία της. Αυτό το βιντεάκι δείχνει πως ακόμα και εκείνα που λογικά θεωρούμε σαν «δυσκολίες-προκλήσεις» στο μεγάλωμα ενός παιδιού πάνω κάτω δυο χρόνων έχουν και τη διασκεδαστική τους οπτική γωνία. Δείτε το και αν διαφωνείτε να μας το πείτε!

Λεπτομέρεια: το βίντεο είναι στην αγγλική. Όμως οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους και λένε πολλά. Χαρείτε το κάνοντας ένα κλικ στον παραπάνω σύνδεσμο 🙂

Τα δικά μας – τα μεγάλα – κατορθώματα…

Standard

Ο Γιώργος μεγαλώνει και δεν παραλείπει να μας το υπενθυμίζει κάθε μέρα! Μόλις έκλεισε 19 μήνες ζωής και κατά τη διάρκεια τους έμαθε ατέλειωτα πράγματα. Έγινε αγοράκι και τον κοιτάμε και μετά κοιταζόμαστε και μεταξύ μας και απλά χαμογελάμε με περηφάνια. Έχει καταφέρει τόσα πολλά και τα τελευταία του κατορθώματα (ή κάποια από αυτά) είναι και τα παρακάτω:

 

  • Σκαρφαλώνει όπου βρεί (και η μαμά τρέχει να τον κατεβάσει ή περιμένει καρτερικά από δίπλα για να τον πιάσει σε περίπτωση ελεύθερης πτώσης).
  • Ανεβαίνει στο τραπεζάκι της τηλεόρασης και κοιτάει αν τον βλέπω επειδή ξέρει οτι θα του πω «οχι». Μετά (αφού το ακούσει) σηκώνεται όρθιος να κλείσει την τηλεόραση, εφόσον προλάβει, μιας και μετά το «οχι» κατεβαίνει αναγκαστικά.
  • Έμαθε να σέρνει αντικείμενα στα οποία μπορεί να ανέβει και να φτάσει εκεί που δεν έφτανε πριν και να πιάσει τα διάφορα που έχει βάλει η μαμά κάπου πιο ψηλά για να μην τα φτάνει (ωχ ωχ, δηλαδή).
  • Έχει πάρει μυρουδιά πως αν τραβήξει δυνατά τις ειδικές ασφάλειες που έχει βάλει η μαμά στις πόρτες των των ντουλαπιών, αυτές ξεκολλάνε και οι πόρτες ανοίγουν (και πάλι ωχ ωχ…).
  • Μπορεί να κάνει ΟΛΕΣ τις κινήσεις από το τραγουδάκι «αχ κουνελάκι».
  • Μισοβάζει τα φαρδιά του παπουτσάκια μόνος του.
  • Καταλαβαίνει σχεδόν τα πάντα!
  • Θέλει να κάνει ό,τι κι εμείς.
  • Τρώει μόνος του με το πιρούνι.
  • Κάνει πείσματα και χτυπάει και τα πόδια του κάτω (αυτό πρέπει να είναι στο DNA μας. Δεν εξηγείται αλλιώς)!
  • Προσπαθεί να κάνει ποδήλατο.
  • Τραγουδάει (δίχως λόγια).
  • Κοιμάται περισσότερες ώρες σερι (δεν μιλάω για θαύματα, αλλά σίγουρα περισσότερες ώρες).
  • Χορεύει και μας δείχνει να κάνουμε παλαμάκια και να τον κοιτάμε που χορεύει.
  • Μιλάει στο τηλέφωνο.
  • Κάνει ολόκληρο αγώνα για να μην του ξαναβάλω πάνα (τί θα γίνει μ’αυτό;)!
  • Βγάζει μόνος του την πάνα (το πρωί το έκανε και στο κρεβάτι και ξαφνικά ένιωσα κάτι ζεστό να κυλάει στο πόδι μου)!
  • Πίνει νερό από το ποτήρι και δεν το ρίχνει όλο πάνω του.
  • Παίζει με την πλαστελίνη.
  • Μετά από λίγη ώρα που παίζει με κάποιο παιχνίδι, μας δείχνει να παίξουμε κι εμείς. Αν αρνηθούμε, νευριάζει και κλαίει ή συνεχίζει για ΠΟΛΛΗ ώρα να μας το ζητάει (και μ’αυτό τί θα γίνει αλήθεια;).
  • Πολύ λίγα παιχνίδια του αρέσουν πλέον. Προτιμάει οτιδήποτε δικό μας (ΒΟΗΘΕΙΑΑΑΑ)! Έχω σπάσει το κεφάλι μου για καινούργιες δραστηριότητες αλλά και πάλι μόνο για λίγο απασχολείται…
  • Ανοιγοκλείνει την θήκη του DVD-player και βάζει μέσα DVD (ευτυχώς από εφημερίδες) τα οποία έχουν καταγδαρθεί.
  • Ανοίγει τις πόρτες (πλέον τις κλειδώνω).
  • Κάνει τσουλήθρα μόνος του.
  • Προχωράει προς τα πίσω.
  • Κάνει γύρω γύρω και του αρέσει που ζαλίζεται.
  • Όταν είναι σκαρφαλωμένος κάπου και του πώ να πηδήξει να τον πιάσω, ανοίγει τα χεράκια του και αναφωνώντας «αααααααα» πλαφ πέφτει πάνω μου!
  • Κάνει γιόγκα (σκύβει, ακουμπάει το κεφάλι του κάτω, παραμένουν τεντωμένα τα ποδαράκια του και… σηκώνει τα χέρια του από το πάτωμα.
  • Μας χαιδεύει και μας δίνει φιλάκια και όταν είναι πολύ χαρούμενος, τρέχει πάνω μας και μας αγκαλιάζει.
  • Όταν βαρεθεί, μου φέρνει το τηλεκοντρόλ, κάθεται στην πολυθρόνα και ζητάει να του βάλω Bob (ο μάστορας), αν και ακόμα και την Ντόρα (που την προτιμάει) Bob την λέει…

 

Είμαστε ακόμη λίγο πίσω στο κεφάλαιο ομιλία, αλλά θα τα καταφέρουμε και μ’ αυτό σύντομα. Ακόμη λέει πολύ λίγα. Προτιμάει να μας δείχνει αυτά που θέλει ή να λέει τα πράγματα ως έχουν, αλλά με την δική του γλώσσα. Περιμένουμε να μιλήσει στη δική μας γλώσσα και να καταλάβουμε τις σκέψεις του καλύτερα. Για την ώρα χαιρόμαστε με όλα τα παραπάνω. Σημειώστε ότι – σίγουρα – πολλά θα τα έχω ξεχάσει, μιας και σας λέω αλήθεια πως είναι το παιδί θαύμα! Αντικειμενικά! 😀

 

Υ.Γ. Για όποιον ενδιαφέρεται, το αγαπημένο του φαϊ είναι η μπανάνα. Δίνει και το βασίλειό του για μια μπανάνα!