Tag Archives: μωρό

Αυτόματος και φυσικός ο ρόλος της μαμάς?

Standard

mom

 

Δεν είναι λίγες φορές που κάνω την ίδια συζήτηση με κάποια μελλοντική μαμά ή μαμά ήδη! Κατά πόσο δηλαδή χρειαζόμαστε να διαβάσουμε, να ψάξουμε και να μάθουμε για το ρόλο μας ως γονείς. Κάποιες φορές εξηγώ, κάποιες όχι. Αναλόγως το κατά πόσο θεωρώ πως θα βοηθήσει αυτό που θα πω δηλαδή…

 

Θέλω λοιπόν εδώ να εξηγήσω… Ναι, όλα θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι και μας βγαίνουν φυσικά και αυτόματα. Αυτό το κλασσικό να ακούμε το ένστικτό μας, την καρδιά μας, την φωνή μέσα μας, κλπ. Που ισχύει, αλλά όχι πάντα! Γιατί όχι πάντα? Γιατί εξαρτάται το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσες και βέβαια εξαρτάται και πολύ το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεσαι τώρα.

 

Είναι για παράδειγμα φυσικό το να γεννήσεις φυσιολογικά. Για κάποιον λόγο όμως, έχουμε φτάσει να έχουμε 60% καισαρικές τομές αντί φυσιολογικού τοκετού στη χώρα μας! Γιατί? Γιατί το περιβάλλον στο οποίο γεννάμε, μας παρακολουθούν σε όλη την εγκυμοσύνη και ακούμε από άλλες μαμάδες, δεν υποστηρίζει τον φυσιολογικό τοκετό. Οπότε το φυσικό και αυτόματο, δεν μας βγαίνει τελικά.

 

Είναι επίσης φυσικός ο θηλασμός. Έλα όμως που οι περισσότερες από εμάς μπορεί να μην θηλάσαμε όταν είμασταν παιδιά (και άρα δεν έχουμε μαμάδες που γνωρίζουν για να μας βοηθήσουν), οι περισσότερες φίλες μας μαμάδες επίσης δεν έχουν θηλάσει (οπότε ούτε αυτές γνωρίζουν να μας βοηθήσουν), και τέλος το μαιευτήριο, ο γυναικολόγος και παιδίατρος (εκτός από λίγες λαμπρές εξαιρέσεις), δεν έχουν ιδέα περί θηλασμού και άρα μας δίνουν οδηγίες αποθηλασμού και όχι θηλασμού. Πάλι το φυσικό και το αυτόματο, κάνει φτερά από το παράθυρο…

 

Το ίδιο λοιπόν συνεχίζεται και στο μεγάλωμα των παιδιών μας. Την σπουδαιότερη «δουλειά» που έχουμε να κάνουμε… Άλλη φωνάζει στο παιδί, άλλη καθόλου! Άλλη δέρνει το παιδί, άλλη καθόλου. Άλλη το τιμωρεί, το απειλεί, το αφήνει να κλαίει για να μάθει να κοιμάται μόνο του, άλλη όχι! Άλλη το αφήνει να εξερευνήσει τον κόσμο γύρω του, άλλη όχι γιατί φοβάται! Άλλη κοιμάται με το παιδί της, άλλη του δίνει έτοιμες κρέμες με ζάχαρη και άλλη φτιάχνει σπιτικό φαγητό. Με λίγα λόγια, άλλη μαμά συμπεριφέρεται με έναν τρόπο, άλλη με εντελώς διαφορετικό. Άλλη την έδερναν όταν ήταν μικρή και την τιμωρούσαν, άρα της βγαίνει φυσικά αυτό. Άλλη δεν είχε φάει ποτέ κρεμούλες έτοιμες και άρα της βγαίνει φυσικό να μαγειρεύει για το παιδί της, κλπ κλπ… Άρα το φυσικό και αυτόματο, είτε είναι τελείως διαφορετικό για την κάθε μαμά, είτε δεν είναι φυσικό και αυτόματο αν κάποιο από τα παραπάνω είναι λάθος. Και το αν είναι σωστό ή λάθος, έρχεται η επιστήμη ευτυχώς να μας το πει!

 

kangaroo_parents

 

Πλέον, ότι πληροφορία ψάξουμε στο internet, υπάρχει διαθέσιμη. Τα πάντα! Θέλεις να μάθεις για την εγκυμοσύνη σου, χιλιάδες πληροφορίες! Για τον τοκετό σου? Το ίδιο. Για το πως να θηλάσεις το μωρό σου. Πληροφορίες κι εκεί! Και πληροφορίες γονεϊκότητας. Υπάρχουν έρευνες, (επιστημονικές έρευνες και όχι θεωρίες του κάθε τύπου που θέλει να πουλήσει ένα βιβλίο), για το κάθε τι. Δεν υπάρχει για μένα η δικαιολογία «μου το είπε ο γιατρός». Αν ένας γιατρός σου πει πως πρέπει να γεννήσεις με καισαρική, μπορείς να ψάξεις να δεις αν όντως ισχύει. Να ζητήσεις μια δεύτερη άποψη. Το ίδιο και αν σου πει ότι το γάλα σου δε φτάνει στο μωρό ή ότι δεν είναι καλό και πρέπει να το κόψεις! Το θεωρώ ανεύθυνο να πιστέψεις το κάθε τι που θα σου πει ο οποιοσδήποτε χωρίς να ψάξεις έστω λίγο τι λένε άλλοι! Αυτό με την εμπιστοσύνη δεν το δέχομαι. Για να κερδίσει κάποιον την εμπιστοσύνη σου, πρέπει να στο αποδείξει και πάλι για κάτι σοβαρό, το τσεκάρεις. Δεν είναι δύσκολο. Τι ποσοστά καισαρικής πχ έχει ένας γυναικολόγος? Ο παιδίατρος του παιδιού είναι πιστοποιημένος σύμβουλος γαλουχίας? Αν όχι, όταν σου πει να κόψεις τον θηλασμό ή να δώσεις συμπλήρωμα, ζήτα βοήθεια από κάποιον με πιστοποίηση!

 

Εκτός από σκέτες πληροφορίες, υπάρχουν και εθελοντικές ομάδες. Γυναίκες και επαγγελματίες υγείας βοηθούν δωρεάν, στηρίζουν και συζητούν διάφορα θέματα/προβλήματα που μπορεί να τύχουν σε μια εγκυμοσύνη, λοχεία και γενικά το μεγάλωμα ενός παιδιού.

 

Ομάδες που μας μαθαίνουν πως μπορούμε να γίνουμε διαφορετικοί γονείς και να μην επαναλάβουμε λάθη παλιότερα. Που μας δείχνουν πως πλέον κάποιες τακτικές παλιές έχουν αποδειχθεί επικίνδυνες, λανθασμένες και προβληματικές για την ανάπτυξη ενός παιδιού.

 

Ομάδες και πληροφορίες λοιπόν… Και γιατί υπάρχουν όλες αυτές οι ομάδες? Είναι η απόδειξη πως κάποια πράγματα ίσως έχουν ξεχαστεί, ίσως απλά έχουν αλλάξει, αλλά δεν μας βγαίνουν πάντα αυτόματα, ούτε φυσικά. Ίσως με προσπάθεια από μέρους μας, να αλλάξει το περιβάλλον στο οποίο ζούμε και οι εικόνες που θα βλέπουν οι μελλοντικές μαμάδες, να είναι τέτοιες που όλα αυτά θα τους βγαίνουν όντως αυτόματα και φυσικά. Μέχρι τότε, ψάξτε, διαβάστε και μάθετε! Σιγά σιγά, αλλάζοντας την εσωτερική φωνή που μας θυμίζει τα παλιά, αρχίζει μια νέα φωνούλα να μας υπενθυμίζει τα σωστά. Και τότε θα καταλάβετε πως το παιδί σας είναι πολύ σημαντικό και αξίζει να μην αφήσετε τίποτα στη τύχη! Είναι στο κάτω κάτω, το μέλλον του κόσμου όλου! Το λες και αρκετά σημαντικό ε? 😉

Ο καλύτερος καθηγητής ever!

Standard

lecturer-soothes-crying-baby-professor-sydney-engelberg-hebrew-university-5

To Facebook έχει γεμίσει με τις φωτογραφίες αυτού του καθηγητή! Χάρηκα πολύ που ένας άνθρωπος, ένας καθηγητής δείχνει την ανθρωπιά του και συμπεριφέρεται στις μαθήτριές του όπως θα ήθελε να συμπεριφερθεί και οποιοσδήποτε άλλος καθηγητής στην κόρη του. Χάρηκα γιατί, φαίνεται πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν σκέφτονται περισσότερο το δικό τους βόλεμα αλλά προσπαθούν να δημιουργήσουν μια όμορφη ατμόσφαιρα και σε άλλους. Δεν είδα επίσης πουθενά να μιλάει ο ίδιος γι αυτό!

Λυπήθηκα όμως και λίγο, γιατί κάτι τέτοιο δεν ξέρω ΑΝ έχει συμβεί ποτέ στην δική μας χώρα. Επίσης, ένας ακόμη λόγος, είναι το γεγονός ότι μας φάνηκε τόσο εξωπραγματικό παγκοσμίως, που το ποστάρουμε παντού! Δηλαδή το ανθρώπινο και το φυσιολογικό, έγινε τόσο αναπάντεχο που έκπληκτοι όλοι αναφωνούμε χαρούμενοι! Ναι! Να θαυμάζουμε και να δείχνουμε τους ανθρώπους αυτούς που σαν μικρά κεριά φωτίζουν την ανθρωπότητα. Ναι! Να προσπαθούμε να τους μοιάσουμε κιόλας και να μην τους αφήνουμε στην μοναξιά τους 😉

Εμπρός για ένα μέλλον γεμάτο μαθήματα αξιών για τα παιδιά μας! 

Η ιστορία λοιπόν έχει ως εξής:

Ο, επί 45 έτη, καθηγητής Sydney Engelberg, λέκτορας στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, έμεινε ατάραχος όταν το μωρό μιας μαμάς που παρακολουθούσε το μάθημά του, άρχισε να κλαίει. Η μαμά, ντροπιασμένη, προσπάθησε να φύγει από την τάξη, αλλά αντ’ αυτού, ο καθηγητής-πατέρας 4ων παιδιών και παππούς 5 , έσκυψε και έπιασε και ηρέμησε το μωρό στην αγκαλιά του, συνεχίζοντας κανονικότατα το μάθημά του.

Κατά τα λεγόμενα της κόρης του, ο Engelberg αφήνει τις μητέρες να παρακολουθούν το μάθημά του φέρνοντας τα παιδιά τους μαζί και θηλάζωντάς τα αν χρειαστεί. Καμιά μητέρα δεν θα έπρεπε να διαλέξει ανάμεσα σε παιδί ή εκπαίδευση!

Η μαμά σηκώθηκε να φύγει από το μάθημα, γιατί το μωρό της έκλαιγε.

Όμως αντί να την αφήσει να φύγει, έπιασε το μωρό στα χέρια του και το ηρέμησε, συνεχίζοντας το μάθημά του.

«Η φιλοσοφία του για την  εκπαίδευση, δεν είναι να μαθαίνεις απλά και ξερά την γνώση, αλλά και τις αξίες» έγραψε η κόρη του Sarit Fishbaine “

Πως πρέπει να κοιμάται ένα μωρό?

Standard

help_baby_sleep

Πηγή: http://pediatros-thes.gr/

Μέτρα για την πρόληψη του Αιφνίδιου Θανάτου Βρεφών

 

Τι είναι ο ξαφνικός θάνατος βρεφών;

Είναι όταν ένα βρέφος πεθαίνει ξαφνικά στο κρεβατάκι χωρίς προφανή αιτία. Συμβαίνει σπάνια, αλλά είναι από τις συχνότερες αιτίες θανάτου στα βρέφη. Τα αίτια είναι άγνωστα. Οι περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνουν σε μωρά 2-5 μηνών.

Τι μπορώ να κάνω για να μειώσω τον κίνδυνο για ξαφνικό θάνατο;

  • Ξαπλώστε το μωρό ανάσκελα στο κρεβατάκι. Όλες οι άλλες θέσεις στον ύπνο αυξάνουν τον κίνδυνο. Το μωρό δεν κινδυνεύει να πνιγεί αν ξαπλώνει ανάσκελα. Από τους 5-6 μήνες της ζωής και μετά μπορεί να κοιμάται σε όποια στάση θέλει.
  • Μη χρησιμοποιείτε μαξιλάρι.
  • Σκεπάστε το μωρό με λεπτή κουβέρτα ή πάρτε ειδικό υπνόσακο για μωρά.
  • Σκεπάστε μόνο μέχρι τους ώμους.
  • Τα πόδια του μωρού πρέπει μόλις να αγγίζουν το τέλος του κρεβατιού. Έτσι δε μπορεί το μωρό να μετακινηθεί κάτω από την κουβέρτα.
  • Η θερμοκρασία δωματίου  πρέπει να είναι όχι περισσότερο από 20-22 βαθμούς.
  • Το μωρό δεν πρέπει να ντύνεται υπερβολικά ζεστά.
  • Βάλτε το κρεβατάκι του μωρού στο δωμάτιό σας τους πρώτους 6 μήνες. Αν το έχετε σε άλλο δωμάτιο αυξάνει ο κίνδυνος ξαφνικού θανάτου.
  • * Μην κοιμάστε μαζί με το μωρό στο ίδιο κρεβάτι ή καναπέ.
  • Μην καπνίζετε στην εγκυμοσύνη.
  • Μην καπνίζετε όταν το μωρό γεννηθεί.
  • Θηλάστε το μωρό σας αποκλειστικά τους πρώτους 6 μήνες της ζωής.
  • Δείτε τον παιδίατρο αν το μωρό σας έχει κρύωμα ή δεν είναι καλά.

Χαρείτε το μωρό σας

Ο ξαφνικός θάνατος είναι σπάνιος. Μην αφήνετε η ανησυχία για τον ξαφνικό θάνατο να χαλάσει τη διάθεση και τη χαρά σας για το μωρό σας. Ωστόσο, χρειάζεται για ασφάλεια να εφαρμόσετε τα πιο πάνω μέτρα.

Στέλιος Παπαβέντσης Παιδίατρος MRCPCH DCH IBCLC 2010

* Το 2011 ο παιδίατρος Στέλιος Παπαβέντσης, έγραψε άρθρο για τον ασφαλή ύπνο του μωρού στο ίδιο κρεβάτι με τους γονείς του το οποίο μπορείτε να βρείτε εδώ. Δεν είναι απαγορευτικός ο κοινός ύπνος, αλλά με προϋποθέσεις 😉 

Δεν θήλασα το παιδί μου…

Standard

mother-baby

 

Έχει χρόνια τώρα που ασχολούμαι με τον θηλασμό, την διατροφή ενός παιδιού, την ανάπτυξη του, την ψυχολογία του, ψάχνω συνεχώς! Το blog όμως το ξεκίνησα γιατί είχα συνειδητοποιήσει πως είχα μαζέψει τόσες πληροφορίες στο κομπιούτερ μου, που ήταν κρίμα να μην τις μοιραστώ. Μου πήρε λίγο χρόνο, αλλά κατάλαβα πόσες λανθασμένες οδηγίες κυριαρχούν έξω, από μαμάδες, γιαγιάδες, φίλες αλλά δυστυχώς και από επαγγελματίες υγείας. Μου πήρε λίγο ακόμη για να καταλάβω πόσες και πόσες μαμάδες την είχαν πατήσει στο θέμα θηλασμού εκείνες τις πρώτες ώρες, μέρες και εβδομάδες που χρειάζεται για να κυλίσει ομαλά ο θηλασμός!

 

Είχα ευτυχώς το μικρόβιο να ψάχνω και από μόνη μου τις διάφορες απαντήσεις που μου έδιναν οι παιδίατροι αλλά και είχα διαβάσει κάποια πράγματα από πριν όσον αφορά τον θηλασμό, οπότε ήξερα τι δεν θα έπρεπε να με ανησυχήσει, αλλά και πάλι βρήκα τις δυσκολίες μου, και ψάχνοντας στα φόρουμ αλλά και σε Αγγλικές σελίδες, έβρισκα τις λύσεις και προχωρούσα μέχρι ο θηλασμός να γίνει και για μένα παιχνιδάκι!

 

Μου έστειλαν πολλές μαμάδες μέηλ για την απογοήτευσή τους στο δικό τους ταξίδι, το μικρό δικό τους ταξίδι θηλασμού. Ήθελαν να μάθουν τι έγινε λάθος, γιατί δεν είχαν γάλα, γιατί τους κόπηκε, αν θα μπορούσαν να τα έχουν καταφέρει. Έστειλα πολλά ενθαρρυντικά μέηλ σε μαμάδες, εύχοντας το καλύτερο για το δεύτερο παιδάκι τους, εξηγώντας και εξηγώντας το κάθε βήμα, τον μηχανισμό του στήθους, κλπ. Δεν ξέρω αν τα κατάφεραν…

 

Έχω διαβάσει πολλές facebook συζητήσεις, με θηλάζουσες και μη θηλάζουσες και συχνά πυκνά η ερώτηση «εμείς που δεν θηλάσαμε δηλαδή δεν είμαστε καλές μανούλες?» κάποια στιγμή αναδύεται. Η ερώτηση αυτή είναι τόσο συχνή, μα τόσο συχνή και καταλαβαίνω τον λόγο! Έχω ζήσει φίλες μου που ενώ ήθελαν να θηλάσουν, δεν τα κατάφεραν. Το πάλεψαν, μα δεν τα κατάφεραν. Έχω γνωρίσει μαμάδες που άκουσαν πιστά τις συμβουλές του γιατρού τους μέχρι που πίστεψαν πως απλά δεν είχαν γάλα, έχω γνωρίσει και μαμάδες που απλά δεν ήθελαν να θηλάσουν. Ούτε μια ρουφηξιά! Ακόμη κι αν δεν μπορώ να καταλάβω τις τελευταίες μαμάδες, έχω να πω πως αυτές είναι και οι μαμάδες που συνήθως δεν πτοούνται από τέτοιες συζητήσεις. Ήταν συνειδητή απόφαση και δεν την παίρνουν πίσω, ούτε σε δεύτερο ή τρίτο παιδί. Οι μαμάδες που θήλασαν για λίγο το μωρό τους και μετά από λίγο τους «κόπηκε», μπορεί να στενοχωρέθηκαν, αλλά και πάλι, δεν είναι οι μαμάδες που συνήθως θα κάνουν αυτή την ερώτηση που σας έγραψα…

 

Όμως αυτές οι μαμάδες που πάλεψαν με ένα θήλαστρο όσο το μωρό τους ήταν στην θερμοκοιτίδα ή σε θάλαμο πρόωρων μωρών και δεν άντεξαν γιατί δεν ήξεραν πως, αυτές οι μαμάδες που προσπάθησαν και ξαναπροσπάθησαν να πιάσει το μωρό το στήθος τους αλλά δεν το έπιανε, αυτές που μάτωσαν οι θηλές τους, αυτές που είχαν εσωτερικές θηλές, που έπαθαν μαστίτιδα, που είχαν δίδυμα και δεν ήξεραν τι να πρωτοκάνουν, αυτές που δεν ήξεραν γενικά τι παίζει με τον θηλασμό και απλά άκουσαν τον παιδίατρο ή την γνωστή τους μέχρι που το μωρό έχανε βάρος, αυτές που το όνειρό τους είναι να κάνουν το πιο φυσικό, το να θηλάσουν το μωρό τους για πολύ καιρό, αυτές οι μαμάδες, αυτές οι αποκαρδιωμένες μαμάδες που ένιωσαν πως στην αρχή της ζωής του μωρού τους, δεν τα κατάφεραν να τους δώσουν το καλύτερο, αυτές κάνουν αυτή την ερώτηση με τύψεις!

 

Μια τέτοια μαμά, μου έστειλε ένα μήνυμα χτες και μου έλεγε πως ψάχνει να βρει ένα άρθρο γι αυτές τις μαμάδες και για την ίδια. Ένα άρθρο που θα τις κάνει να νιώσουν λίγο καλύτερα. Λίγο να νιώσουν πως είναι καλές μαμάδες για τα μωράκια τους!

 

Όταν ήμουν έγκυος τον Γιώργο, ήθελα να γεννήσω φυσιολογικά, δίχως επισκληρίδιο κι ας με έλεγαν τρελή που από μόνη μου αποφάσισα να πονάω. Ήθελα να βιώσω το θαύμα της γέννας ολοκληρωτικά. Μια φίλη μου είπε για έναν γιατρό στο Έλενα όπου και γέννησα. Δεν θεώρησα ότι έπρεπε να γνωρίζω και πολλά πράγματα για τον τοκετό. Φυσικό πράγμα ήταν άλλωστε, όπως και ο θηλασμός. Ούτε και για τον θηλασμό θα έψαχνα και πολύ, αλλά έπεσα τυχαία σε κάποια αρθράκια και έκατσα και τα διάβασα και ελάχιστα, ξεστραβώθηκα. Που να σκεφτώ πως χρειαζόταν να μάθω για τον τοκετό??? Και αφού έφτασαν τις 40 εβδομάδες, δύο μέρες μετά μπήκα για πρόκληση. Δεν είμασταν ούτε εγώ ούτε ο παίδαρος που είχα στην κοιλιά μου έτοιμοι. Και 8 ώρες μετά από συνεχόμενους, τεχνητούς και δυνατούς πόνους, κατέληξα σε ένα χειρουργείο για καισαρική. Αρχικά το έπαιζα κουλ! ΟΚ, δεν τα κατάφερα, από δω και πέρα θα τα καταφέρω! Και όντως τα κατάφερα. Δεν ήθελα να ψάξω λεπτομέρειες για την καισαρική, το τι σημαίνει αυτό σε ένα παιδί, στην ψυχολογία του, αλλά και στην δική μου. Ο δεύτερος τοκετός μου, κατέληξε κι αυτός σε καισαρική, αν και πηγαίναμε για φυσιολογικό τοκετό. Είχα διαβάσει κάποια πράγματα πια, αλλά δεν έμπαινα και πολύ βαθιά γιατί αυτό θα σήμαινε πως θα μάθαινα και πράγματα που δεν ήθελα… Δεν τα κατάφερα… 3μιση χρόνια μετά, ψάχνω, ψάχνω, μαθαίνω, δεν ξέρω πως μπορώ να απαλύνω κάποια πράγματα που αισθάνομαι ακόμη, ή τα παιδιά μου, αλλά ψάχνω, θα αρχίσω να γράφω όταν θα τα έχω κατακτήσει κι αυτά. Ψάχνω! Δεν νιώθω τύψεις πια. Δεν ήξερα αυτά που έπρεπε να ξέρω, δεν ήξερα τι έπρεπε να ψάξω! Δεν ήξερα! Η αγάπη μου για τα παιδιά μου δεν μίκρυνε, δεν θεωρώ ότι μια μαμά που τα κατάφερε να γεννήσει φυσικά είναι καλύτερη μαμά από μένα. Είμαι η μαμά των παιδιών μου και είμαι η καλύτερη μαμά για αυτά τα παιδιά!

 

Και έτσι ακριβώς θα πρέπει να αισθάνεται μια μαμά που δεν κατάφερε να θηλάσει! Όχι, δεν προσπαθώ να μειώσω καμιά μαμά που δεν θήλασε. Το κάθε μωρό μπορεί να έχει δικαίωμα στο γάλα της μαμάς του και θεωρώ πως γι αυτόν τον λόγο δεν θα έπρεπε να το αψηφεί αυτό καμία μαμά, αλλά όταν δεν γνωρίζεις πως ο γιατρός σου μπορεί και να μην έχει ιδέα για το τι εστί μητρικό γάλα, μητρικός θηλασμός και πως να τον καταφέρεις, πολύ πιθανόν να ακούσεις τις συμβουλές του. Αν δεν γνωρίζεις πως υπάρχουν μαμάδες που μπορούν να σε βοηθήσουν, αν δεν γνωρίζεις ότι κάποιες δυσκολίες είναι μέσα στο παιχνίδι, αν δεν γνωρίζεις τι ακριβώς να περιμένεις, τότε μόνη σου, μέσα στις όποιες δυσκολίες, αϋπνίες κλπ που έχεις ως μωρομάνα, θα τα παίξεις. Και όταν θα περάσει ο καιρός και θα έχεις ηρεμήσει, θα αναρωτιέσαι γιατί σου συνέβει όλο αυτό και αν θα μπορούσες να κάνεις κάτι αλλιώς, γιατί το μωρό σου το άξιζε και το ξέρεις. Και γι αυτό παλεύουμε τόσες και τόσες θηλάζουσες μαμάδες, σύμβουλοι θηλασμού, κλπ σε ομάδες θηλασμού ή σε blog, να ενημερώνουμε όποια μαμά διαβάζει έστω και λίγο. Γιατί όταν οι μαμάδες γνωρίζουν, ίσως καταφέρουν τελικά κάποια στιγμή να θηλάσουν, πολύ πιθανόν να βοηθήσουν και μια φίλη τους, αργότερα την κόρη τους ή την νύφη τους! Αν γνωρίζουν πόσο καλό είναι το μητρικό γάλα για τα μωράκια τους, τότε όταν βρεθούν σε κάποια δυσκολία, θα ζητήσουν βοήθεια, δεν θα τα παρατήσουν νομίζοντας πως δεν γίνεται τίποτα πια! Γιατί η γνώση είναι δύναμη!

 

Μια συμβουλή μόνο στις μαμάδες που δεν τα έχουν καταφέρει και έχει περάσει λίγος καιρός από τότε που γέννησαν. Υπάρχει και η λύση του επαναγαλακτισμού. Δεν το γνωρίζουν πολλές μαμάδες. Μπορείς να επαναφέρεις το γάλα σου και μήνες μετά. Όσο πιο νωρίς, τόσο πιο εύκολα, αλλά γίνεται! Ναι αγωνίζομαι για τον θηλασμό. Για το καλύτερο για το μωρό και την μαμά. Στεναχωριέμαι για κάθε μωρό που δεν κατάφερε να θηλάσει, αλλά στεναχωριέμαι και για τις μαμάδες επίσης. Είμαι εδώ για να βοηθήσω τον θηλασμό, αλλά και την μαμά που νιώθει το βάρος και τις τύψεις που δεν τα κατάφερε…

 

Για όσες έχει περάσει πολύς καιρός, θα σου το πω και πάλι για να είσαι σίγουρη! Καμία μαμά δεν είναι καλύτερη από σένα για το δικό σου παιδί και καμία δεν θα το αγαπήσει όσο εσύ. Αυτό είναι ντεφάκτο! Μάθε για τον θηλασμό πριν να γεννήσεις κάποιο επόμενο παιδί και μην αισθάνεσαι τύψεις αν δεν θήλασες το πρώτο όσο ήθελες. Βγάζε γαλατάκι και δίνε και στο μεγάλο στο κάτω κάτω, να πάρει αυτά που δεν πήρε όταν ήταν μωρό 😉

 

Ο θυμός, ο μεγάλος θυμός, είναι που μια μαμά την σημερινή εποχή πρέπει να έχει γνώσεις γιατρών για να μπορέσει να καταφέρει τα απλά και φυσικά! Δυστυχώς εκεί παίζεται το παιχνίδι. Αυτές που τα καταφέρνουν, δεν είναι καλύτερες μαμάδες, είναι πιο «ψαγμένες» γιατί κατάλαβαν πως έχει το σύστημα. Είτε επειδή έτυχε, είτε επειδή γνώριζαν από πριν τι παίζεται. Όσες δεν γνωρίζατε, αποδεχτείτε αυτή την πραγματικότητα.

 

Όσες γνωρίζατε αλλά δεν τα καταφέρατε γιατί οι δυσκολίες ήταν μεγάλες, γιατί δεν είχατε το κουράγιο, γιατί, γιατί, γιατί, αποδεχτείτε κι εσείς την πραγματικότητα. Δεν τα καταφέρατε! Αυτό δεν σας κάνει λιγότερο δυνατές μαμάδες, ούτε λιγότερο καλές, σας κάνει μαμάδες που δεν τα καταφέρατε στον θηλασμό! Όπως εγώ δεν τα κατάφερα στον φυσιολογικό τοκετό που ζητούσα. Έκανα τα λάθη μου, δεν γνώριζα τότε, το γνωρίζω όμως τώρα αν και το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Το αποδέχομαι και προχωρώ στο δρόμο της μητρότητας ώστε να είμαι η καλύτερη μαμά που μπορώ… από κει και πέρα! 😉

 

Γιατί το κλάμα του μωρού δεν περνά απαρατήρητο

Standard

Να και μια ακόμη απόδειξη για το γεγονός ότι όταν αφήνουμε ένα μωρό να κλαίει, πάμε ενάντια στη φύση μας 😉

 

Πηγή: http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=479958

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι «καλωδιωμένος» ώστε να αποκρίνεται σε αυτό -είτε κάποιος είναι γονιός είτε όχι

 

 

Νέα Ορλεάνη

Εχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί είναι τόσο δύσκολο να αγνοήσουμε τον ήχο ενός μωρού που κλαίει ακόμη και αν δεν είναι το δικό μας; Η επιστήμη έρχεται να σας δώσει την απάντηση: Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι έτσι «καλωδιωμένος» ώστε να αποκρίνεται στον ήχο ενός βρέφους που κλαίει με τη λογική ότι πιθανώς χρειάζεται βοήθεια. Ετσι ο «φιλεύσπλαχνος» εγκέφαλος … σπρώχνει το σώμα ώστε να προστρέξει για να βοηθήσει το μικρό και αβοήθητο πλάσμα.

Ηχος που δεν περνά απαρατήρητος

«Ο ήχος του κλάματος ενός μωρού τραβάει την προσοχή όσο ελάχιστοι άλλοι ήχοι στο περιβάλλον» αναφέρει η Κάτι Γιανγκ από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, επικεφαλής της νέας μελέτης σχετικά με το πώς ο εγκέφαλος επεξεργάζεται το βρεφικό κλάμα.

Προκειμένου να καταλήξει στα συμπεράσματά της η δρ Γιανγκ «σάρωσε» τον εγκέφαλο 28 εθελοντών ενόσω εκείνοι άκουγαν τον ήχο του κλάματος μωρών και ενηλίκων καθώς και τους ήχους ζώων που κλαψούριζαν συμπεριλαμβανομένων γατών και σκύλων.

Με χρήση μιας ταχύτατης απεικονιστικής τεχνικής του εγκεφάλου που ονομάζεται μαγνητοεγκεφαλογραφία η ερευνήτρια εντόπισε μια πρώιμη «έκρηξη» δραστηριότητας στον εγκέφαλο ως απόκριση στο βρεφικό κλάμα. Η δραστηριότητα αυτή ακολουθείτο από μια έντονη αντίδραση μετά από περίπου 100 millisecond. Την ίδια στιγμή όμως η αντίδραση σε άλλους ήχους δεν ήταν τόσο έντονη. «Η δραστηριότητα αυξανόταν σε δύο περιοχές του εγκεφάλου – η μία ήταν η μεσο-κροταφική έλικα η οποία είναι γνωστό ότι εμπλέκεται στην επεξεργασία των συναισθημάτων και στον λόγο ενώ η δεύτερη ήταν ο κογχομετωπιαίος φλοιός, ο οποίος παίζει σημαντικό ρόλο στην επιβράβευση και στην επεξεργασία συναισθημάτων» εξηγεί η δρ Γιανγκ η οποία παρουσίασε τα ευρήματά της μαζί με τη συνάδελφό της Κριστίν Πάρσονς κατά τη διάρκεια του ετήσιου συνεδρίου της Εταιρείας Νευροεπιστημών οι εργασίες του οποίου ολοκληρώθηκαν χθες στη Νέα Ορλεάνη.

Ταχεία πρωτόγονη αντίδραση

Σύμφωνα με τη δρα Γιανγκ, τα νέα ευρήματα μαρτυρούν ότι κάτι ιδιαίτερο συμβαίνει στον τρόπο με τον οποίον ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται το βρεφικό κλάμα. Όπως λέει, το γεγονός ότι από τη μελέτη εμφανίστηκε δραστηριότητα σε περιοχές που αφορούν το συναίσθημα μαρτυρεί ότι ο ήχος του κλάματος των μωρών θεωρείται από τον εγκέφαλο σημαντικός προτού καν να έχει την ευκαιρία να τον επεξεργαστεί πλήρως.

Σημειώνεται ότι κανένας από τους συμμετέχοντες στη μελέτη δεν ήταν γονιός ούτε είχε κάποια ιδιαίτερη εμπειρία στη φροντίδα βρεφών – ωστόσο στο σύνολό τους οι εθελοντές αποκρίθηκαν στο κλάμα μέσα στο ίδιο διάστημα των 100 millisecond. «Πρόκειται, όπως όλα δείχνουν, για μια θεμελιώδη απόκριση που είναι παρούσα σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως του αν είναι γονείς ή όχι» ανέφερε η δρ Πάρσονς.

Οι δύο ερευνήτριες εξέτασαν επίσης πώς το κλάμα ενός μωρού μπορεί υποσυνείδητα να επιδράσει στη συμπεριφορά ενός ατόμου ως αποτέλεσμα της ενεργοποίησης των υποφλοιωδών περιοχών του εγκεφάλου. Οι περιοχές αυτές είναι από τις πιο πρωτόγονες και είναι σημαντικές για τον έλεγχο συμπεριφορών που έχουν να κάνουν με τα ένστικτα επιβίωσής μας.

Υποσυνείδητος συναγερμός

Συγκεκριμένα οι ειδικοί θέλησαν να ανακαλύψουν εάν το βρεφικό κλάμα προκαλεί τέτοιου είδους αποκρίσεις που σχετίζονται με την επιβίωση στους εθελοντές. Τους υπέβαλαν και πάλι στο άκουσμα ήχων όπως το κλάμα μωρών και ζώων και είδαν ότι και οι πρωτόγονες περιοχές του εγκεφάλου τους αποκρίνονταν ταχύτερα στο άκουσμα του βρεφικού κλάματος.

Όπως τόνισε η δρ Πάρσονς, αυτός ο υποσυνείδητος συναγερμός στον οποίο τίθεται ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να δώσει την εξήγηση στο γατί το έντονο κλάμα ενός μωρού σε χώρους όπως το αεροπλάνο μπορεί να είναι άκρως προβληματικό για όσους βρίσκονται σε αυτό και δεν είναι οι γονείς του. «Όταν ακούμε ένα μωρό να κλαίει στο αεροπλάνο, μπαίνουμε υποσυνείδητα αμέσως σε θέση εγρήγορσης, ακόμη και αν δεν θέλουμε να ακούμε το κλάμα. Πρόκειται σίγουρα για έναν ήχο που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε».

 

Βρέφη που μαθαίνουν να σιωπούν κλεισμένα σε τοίχους υψηλού εσωτερικού άγχους που διαρκεί

Standard

Την άποψη μου για το θέμα του ύπνου και του κλάματος τους μωρού σας την έχω πει. Πλέον έρευνες γίνονται συνεχώς για να δείξουν πως δεν είναι μόνο θέμα ψυχολογίας του μωρού αλλά και σωματικής ακεραιότητας. Ψυχολόγοι εκτιμούν πως το να αφήνεις ένα μωρό να κλαίει, δημιουργεί πρόβλημα στο ίδιο σε στρεσογόνες καταστάσεις αργότερα, αλλά και χαλάει τον δεσμό του με την μητέρα και την εμπιστοσύνη που έχει σ’αυτήν (δείτε εδώ και εδώ). Επιστήμονες μας λένε πόσα και πόσα συμβαίνουν στο μωρό κατά την διάρκεια του κλάματος του και όταν η μητέρα δεν πάει να το παρηγορήσει. Μια νέα έρευνα δείχνει πως ακόμη και όταν οι γονείς πιστεύουν πως το παιδί πλέον δεν στρεσάρεται μιας και δεν κλαίει πια, είναι λάθος. Το παιδί έχει το ίδιο στρες, απλά… έπαψε να το δείχνει!

Πηγή: http://pediatros-thes.gr

Τα βρέφη που αφήνονται να κλαίνε παραμένουν δυστυχή μέρες μετά καθώς τα επίπεδα της ορμόνης του στρες παραμένουν ψηλά

Μην γελιέστε. Τα βρέφη συνεχίζουν να είναι δυστυχισμένα ώρες μετά από κλάμα καθώς τα επίπεδα της ορμόνης του στρες κορτιζόλης παραμένουν υψηλά, αλλά απλά παραμένουν «ήσυχα», σύμφωνα με νέα έρευνα.

Πρόκειται για στιγμές αγαλλίασης για πολλούς γονείς, όταν ένα βρέφος που έως τώρα έκλαιγε τελικά «μαθαίνει» να πέφτει για ύπνο και να παραμένει εκεί χωρίς να βγάζει ήχο.

Αλλά οι μητέρες και οι γονείς δεν θα πρέπει να μουδιάζουν σε μια εσφαλμένη αίσθηση ασφάλειας, επειδή το παιδί τους στην πραγματικότητα είναι πιθανό να είναι ακόμα αναστατωμένο.

Έρευνα κατέδειξε ότι τα επίπεδα της ορμόνης του στρες κορτιζόλης παραμένουν υψηλά σε βρέφη που κλαίνε, ακόμα και ημέρες ολόκληρες αφότου έχουν φαινομενικά «μάθει» να «ηρεμούν» από μόνα τους.

Με άλλα λόγια, το παιδί είναι ακόμα δυστυχισμένο αλλά απλά έχει μάθει να παραμένει σιωπηλό και να μην το εκφράζει.

Η έρευνα αυτή έρχεται να ανάψει την διαμάχη σχετικά με τα υπέρ και τα κατά της τεχνικής του ελεγχόμενου κλάματος – το να αφήνεις βρέφη που δεν ησυχάζουν να ησυχάσουν από μόνα τους μέχρι να πέσουν για ύπνο.

Οπαδοί της ρουτίνας, όπως η ειδική στην παιδική φροντίδα Gina Ford, υποστηρίζουν ότι εάν τα βρέφη κλαίνε κατά την διάρκεια ωρών που υποτίθεται ότι πρέπει να κοιμούνται, τότε δεν θα πρέπει να ανταποκρινόμαστε και να τα παίρνουμε αγκαλιά.

Άλλοι πάλι, όπως η ειδικός στην παιδική φροντίδα Sheila Kitzinger, λένε ότι οι μητέρες θα πρέπει να καθοδηγούνται από το ένστικτό τουςκαι όχι από «προληπτικές ρουτίνες».

Πολλά από τα βρέφη, που είχαν ηλικία μεταξύ τεσσάρων μηνών και δέκα μηνών, είχαν πρόβλημα να μπουν σε μια ρουτίνα ή να καθησυχαστούν χωρίς εξωτερική παρέμβαση και παρηγοριά από τους γονείς τους. Κατά την διάρκεια της έρευνας τοποθετήθηκαν στο κρεβάτι τους και αφέθηκαν να καθησυχαστούν από μόνα τους μέχρι να πέσουν για ύπνο, και υπολογίσθηκε η διάρκεια του κλάματός τους. Οι μητέρες τους παρέμειναν στο δωμάτιο αρκετά κοντά ώστε να ακούνε το κλάμα τους αλλά δεν τους επιτράπηκε να πάνε στα παιδιά τους. Μετρήθηκαν τα επίπεδα κορτιζόλης και στις γυναίκες και στα βρέφη κατά την πρώτη νύχτα της έρευνας και κατά την τρίτη.

Μέχρι την τρίτη νύχτα, τα βρέφη έκλαιγαν λιγότερο πριν πέσουν για ύπνο. Ωστόσο, τα επίπεδά τους στο αίμα σε κοριζόλη παρέμεναν υψηλά, σύμφωνα με την αναφορά του περιοδικού Early Human Development. Σε αντίθεση, οι μητέρες ξεκίνησαν την πρώτη νύχτα με υψηλά επίπεδα κορτιζόλης, αλλά έως την τρίτη μέρα τα επίπεδα αυτά είχαν πέσει στο σώμα τους, υποδεικνύοντας ότι είχαν χαλαρώσει επειδή το βρέφος τους σταμάτησε να κλαίει.

Η Wendy Middlemiss, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, λέει: «Παρόλο που τα βρέφη δεν επέδειξαν κανένα σημάδι στην συμπεριφορά τους ότι βίωναν στρες και ανησυχία κατά την μετάβαση στον ύπνο, συνέχισαν να βιώνουν πολύ υψηλές συγκεντρώσεις ορμονών του στρες.»

«Συνολικά, η εξωτερική έκφραση στρες στα μωρά εξαλείφθηκε με την «εκπαίδευση ύπνου». Ωστόσο, το στρες παρέμενε εκεί και συνεχιζόταν, δηλαδή τα βρέφη δεν «μάθαιναν» πώς να διαχειρίζονται εσωτερικά τέτοιες εμπειρίες μη ανταπόκρισης και ανησυχίας, αλλά συνέχιζαν να βιώνουν άγχος χωρίς να το δείχνουν».

Οι ίδιοι ερευνητές πρόκειται να επεκτείνουν το θέμα με διενέργεια μεγαλύτερης έρευνας, ώστε να δουν αν και πότε τελικά πέφτουν τα επίπεδα της ορμόνης του στρες με τον χρόνο, ενόσω τα βρέφη μαθαίνουν να ανταπεξέρχονται στον μοναχικό ύπνο.

Η Siobhan Freegard υποστηρίζει: «Δεν μπορεί κανείς να πει ότι δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να χρησιμοποιείται το ελεγχόμενο κλάμα – αλλά όλα είναι θέμα ισορροπίας. Εάν έχεις άδεια μητρότητας στο πρώτο παιδί και μπορείς να ξαπλώσεις όμορφα και να θηλάσεις το μωρό σου στο κρεβάτι, αυτό είναι κάτι τελείως διαφορετικά από το να είσαι μια μητέρα χωρίς σύντροφο που πρέπει και να δουλέψει γιατί αλλιώς κανείς δεν θα έχει φαγητό.»

«Πολλές μητέρες έχουν λάβει οδηγίες και συμβουλές να εφαρμόσουν το ελεγχόμενο κλάμα, αλλά τους προκάλεσε μεγαλύτερο στρες από το να παίρνουν το μωρό τους αγκαλιά έως ότου το παιδί ωριμάζει φυσικά με τον καιρό. Αλλά υπάρχουν και μητέρες που βρήκαν ότι το ελεγχόμενο κλάμα ήταν κάτι βραχύ, οξύ και επιτυχημένο».

Πηγή: Fiona Macrae, www.dailymail.co.uk, 24/05/2012

Σχολιασμός:

Η αρχή της ανθρώπινης ζωής είναι η πιο σημαντική και κρίσιμη περίοδος. Στον εύθραυστο και αναπτυσσόμενο καινούργιο οργανισμό γίνεται μια μάχη κάθε στιγμή ανάμεσα σε δύο συστήματα, δύο φιλοσοφίες, δύο κατευθύνσεις λειτουργίας του μυαλού και του σώματος: το σύστημα των ορμονών του άγχους και της απομόνωσης, όπως η κορτιζόλη, και το σύστημα των ορμονών της αγάπης, της σύνδεσης και της χαλάρωσης, όπως η ωκυτοκίνη. Το ποιο σύστημα κερδίζει θα κρίνει τα πάντα στα χρόνια που θα έρθουν, στην διάρκεια της ζωής αυτού του ανθρώπου, ακόμα και τον τρόπο που λειτουργεί και αισθάνεται στα 80 του.

Και μια ερώτηση/ διαπίστωση: Το πόσο παθολογική είναι η αντίληψη του σύγχρονου ανθρώπου για την βρεφική ηλικία φαίνεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους μελέτες μπορούν να γίνονται κανονικά και να εγκρίνονται από επιτροπές Ηθικής. Πως μπορεί κανείς να επιτρέπει να υφίστανται ανθρώπινα βρέφη τέτοιο «πείραμα»; Δυστυχώς πρέπει να γίνουν και άλλες πολλές παρεμφερείς έρευνες πάνω σε πολλά δυστυχή βρέφη ώστε τελικά να απαγορευτούν και να προκύψει επίσημη επιστημονική σύσταση ενάντια στην εφαρμογή τέτοιων πρακτικών από τους γονείς στην πραγματική ζωή.

Το κλάμα είναι η πρώτη φωνή και επικοινωνία του μικρού ανθρώπου. Αν το φιμώσουμε και το στρέψουμε προς τα μέσα, είναι πιθανό να μην κοιμόμαστε καθόλου ήσυχοι κάπου μακριά στο μέλλον.

Μετάφραση/ Σχολιασμός: Στέλιος Παπαβέντσης MRCPCH DCH IBCLC 2012

Μητρικό γάλα ενάντια στις ασθένειες

Standard

 Με μεγάλη μου χαρά πάντα διαβάζω άρθρα σε γνωστές εφημερίδες και περιοδικά που αφορούν στα οφέλη του θηλασμού (και για την μαμά αλλά και για το μωρό). Σας το παραθέτω μιας και είμαι σίγουρη πως θα το βρείτε κατατοπιστικότατο! 

Πώς ο θηλασμός προφυλάσσει τα νεογνά και φτιάχνει ενηλίκους με γερό ανοσοποιητικό

Πηγή: http://www.tovima.gr/health-fitness/article/?aid=400385

Πολλαπλά οφέλη έχει ο μητρικός θηλασμός για τα μωρά σε όλη τους τη ζωή

Δεν υπάρχει γυναίκα που να έχει γίνει μητέρα και να μην γνωρίζει τα οφέλη του θηλασμού. Το παράδοξο είναι ότι ποσοστό μικρότερο του 5% εξ αυτών επιλέγει να θρέψει τα βρέφη τους, για διάστημα έξι μηνών, αποκλειστικά με δικό τους γάλα_ όταν, μάλιστα, είναι γνωστό ότι το ιδανικό θα ήταν να δίδεται ως συμπληρωματική τροφή ακόμα και στο 2ο χρόνο ζωής του παιδιού.

Τα προβλήματα που ενδεχομένως προκύψουν από τη διαδικασία του θηλασμού, αλλά και ο αισθητικός παράγοντας ως προς τους μαστούς, ωθούν πολλές γυναίκες στο γάλα του εμπορίου. Οι εργαζόμενες μητέρες μετρούν ακόμη έναν επιβαρυντικό παράγοντα: η λήξη της άδειας μητρότητας σημαίνει επιστροφή στη δουλειά, και άρα διακοπή της γαλουχίας. Τίποτε από όλα αυτά δεν επηρεάζει ωστόσο την αξία, τόσο σε συναισθηματικό όσο και σε οργανικό επίπεδο, του θηλασμού. Το μητρικό γάλα θεωρείται ιδανικό, καθώς περιέχει αντισώματα, ορμόνες και αντιοξειδωτικά, απαραίτητα για την υγεία και την ανάπτυξη του νεογνού.

Μαστίτιδα και ερεθισμένες θηλές 

Oι ερεθισμένες θηλές, ένα από τα συνηθέστερα προβλήματα κατά τη διαδικασία, σχετίζονται με την εσφαλμένη τοποθέτηση του μωρού στο στήθος. O γιατρός ή η μαία μπορούν να σας συμβουλέψουν, έτσι ώστε να το τοποθετείτε σωστά.
Κακώς, οι μαστίτιδες συνδέονται με την ενδεχόμενη ανάπτυξη καρκίνου του μαστού_ καμία έρευνα δεν ενισχύει τη συγκεκριμένη θεωρία, αντιθέτως ο θηλασμός μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου των ωοθηκών.

Η μαστίτιδα συνιστά φλεγμονή αποφραγμένου πόρου, ο οποίος δεν επιτρέπει την ελεύθερη εκροή γάλακτος. Τα συμπτώματα είναι μια σκληρή μάζα, ερυθρωπή, που πονάει. Μόνον αν η απόφραξη δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να εξελιχθεί σε φλεγμονή, δηλαδή σε μαστίτιδα.

Για τον αποφραγμένο πόρο, συνιστώνται θερμά επιθέματα, μασάζ στο σημείο πάνω από την απόφραξη, με κατεύθυνση προς τη θηλή, συχνός θηλασμός αλλά και καθαρισμός των θηλών_ ακόμη και με το χέρι ή με την αντλία. Ο ιατρός σας θα σας συμβουλέψει για τα αντιβιοτικά και αντιφλεγμονώδη που μπορείτε να πάρετε. Αντενδείκνυνται τα στενά ρούχα και οι στηθόδεσμοι.

Εχει μόνο θετικά

* Τα ένζυμα που περιέχονται στο μητρικό γάλα το καθιστούν εξαιρετικά εύπεπτο, αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο μερικά βρέφη σιτίζονται σε συχνότερα διαστήματα.

Παρέχει έτοιμα αντισώματα (ανοσοσφαιρίνες) στο βρέφος το πρώτο διάστημα, οπότε δεν έχει αναπτυχθεί το δικό του ανοσοποιητικό σύστημα. Τα παιδιά που έχουν θηλάσει παρουσιάζουν λιγότερες λοιμώξεις του αναπνευστικού και ωτίτιδα.

Ο θηλασμός επιβραδύνει την ανάπτυξη της κοιλιοκάκης, διαταραχής του πεπτικού, και προσφέρει προστασία από τη νόσο Crohn και την ελκώδη κολίτιδα στους ενηλίκους.

Τα μωρά που θηλάζουν παρουσιάζουν λιγότερες διάρροιες και δεν έχουν δυσκοιλιότητα, λόγω της καλής απορρόφησης των πρωτεϊνών του μητρικού γάλακτος.
Έχουν, επίσης, λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη, αλλεργίες και άσθμα.

Ο θηλασμός προλαμβάνει την παχυσαρκία. Τα νεογνά που σιτίζονται με ξένο γάλα, πιέζονται από τη μητέρα να αδειάσουν το μπουκάλι, με αποτέλεσμα να καταναλώνουν όλη την ποσότητα και να παίρνουν περισσότερες θερμίδες. Αντιθέτως, κατά το θηλασμό έχουν γρήγορα το αίσθημα του κορεσμού, και σταματούν μόνα τους.

Το γάλα της μητέρας συμβάλει καθοριστικά στην ομαλή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών. Η απουσία του έχει συνδεθεί ακόμη και με προβλήματα συμπεριφοράς, όπως δυσκολία κοινωνικοποίησης, ασυνήθιστη ανησυχία και υπερδιέγερση.
***

Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ

Ο μητρικός θηλασμός κάνει καλό σε όλους μας. Ακόμη και στην εθνική οικονομία. Σύμφωνα με την δρ Αδαμαντία Μαλλιαρού, διευθύντρια Παιδιατρικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος της Εθνικής Επιτροπής Μητρικού Θηλασμού:

Τα οφέλη για το παιδί

· Υψηλότερο IQ.

· Προστασία από λοιμώξεις

· Ο μητρικός θηλασμός συμβάλλει στην ψυχοκινητική ανάπτυξη

· Αυξάνει την επιβίωση των πρόωρων.

· Το μητρικό γάλα συμβάλει στη δραστική μείωση της εμφάνισης νεκρωτικής εντεροκολίτιδας σημαντικής παθολογικής κατάστασης κατά την προωρότητα.

· Ο μητρικός θηλασμός δρα ανασταλτικά σε διάφορα νοσήματα όπως ινσουλινοεξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη, παχυσαρκία, φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, παιδικό καρκίνο κά.

 

Τα οφέλη για τη μητέρα και την οικογένεια

· Οι μητέρες που θηλάζουν έχουν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και εγκαταλείπουν τα μωρά τους σπανιότερα καθώς αναπτύσσουν γρηγορότερα δεσμό με αυτά.

· Οι μητέρες που θηλάζουν έχουν χαμηλότερο επίπεδο ορμονών άγχους από εκείνες που δεν θηλάζουν

· Ο μητρικός θηλασμός δεν προϋποθέτει αποστείρωση κανενός υλικού και προσφέρεται οποιαδήποτε ώρα στη σωστή θερμοκρασία και σύσταση.
·
Ο μητρικός θηλασμός είναι οικονομικός: τους πρώτους μήνες το παιδί μπορεί να χρειάζεται ένα κουτί ξένο γάλα –σκόνη (10 περίπου ευρώ για τα απλά γάλατα -20 ευρώ για τα υποαλλεργικά και τα βιολογικά ανά 3-4 μέρες) δηλαδή μία μητέρα που θηλάζει γλιτώνει από τον οικογενειακό προϋπολογισμό από 100-200 ευρώ το μήνα

Οι μητέρες που θηλάζουν έχουν λιγότερο συχνά:
· Καρκίνο μαστού
· Καρκίνο ωοθηκών
· Οστεοπόρωση

 

Τα οφέλη για κοινωνία-πολιτεία

 · Μείωση εξαγωγής συναλλάγματος (τα βρεφικά γάλατα είναι εισαγωγής)

· Οικολογικά οφέλη (η παρασκευή τροποποιημένου αγελαδινού γάλακτος για βρέφη εκτός από εκτροφή αγελάδων που πρόσφατες μελέτες τη συνδέουν με φαινόμενο θερμοκηπίου, προϋποθέτει τη λειτουργία εργοστασίων, τη χρήση υλικών όπως το πλαστικό και την αύξηση των αποβλήτων)

· Μείωση εξόδων φαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης όχι μόνο λόγω μείωσης χρήσης ξένου βρεφικού γάλακτος αλλά και λόγω μείωσης νοσηρότητας των παιδιών

· Ο μητρικός θηλασμός είναι πρακτική εκλογής για βρέφη και μικρά παιδιά σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης (πχ σεισμοί, πλημμύρες κλπ)*

Προσοχή στη «συνταγογράφηση» ξένου γάλακτος: 


«Ο παιδίατρος πρέπει να γνωρίζει ότι όταν θα συνταγογραφήσει ξένο γάλα συνυπογράφει στη διακοπή του θηλασμού διότι η ποσότητα γάλακτος που παράγει ο μαστός εξαρτάται αποκλειστικά από το πόσο γάλα ζητάει το μωρό. Πρέπει να γνωρίζει, επίσης, ότι η συνταγογράφηση ξένου γάλακτος πρέπει να συνοδεύεται από ιατρική γνωμάτευση που να εξηγεί τους λόγους για τους οποίους το μωρό δεν μπορεί να θηλάσει αποκλειστικά»,
 μας λέει η κα Μαλλαρού

Πληροφορίες για μέλλουσες ή νέες θηλάζουσες μαμάδες

 – Τηλεφωνική συμβουλευτική υπηρεσία Τμήματος Μητρικού Θηλασμού – Τράπεζας Μητρικού Γάλακτος, Γ.Ν. Μαιευτηρίου «Έλενα Βενιζέλου»: 210 6462 782 10:00-20:00 καθημερινά, εκτός Σαββάτου και Κυριακής

– Σύλλογος «Οι φίλοι του μητρικού θηλασμού»: γραμματέας Τζαχρήστα Χαρά τ. προϊσταμένη μαία στο Γ.Ν. Μαιευτήριο «Έλενα Βενιζέλου»: 26510 93816, 6947591366

-La Leche League Greece: Ο Σύνδεσμος Θηλασμού Ελλάδος παρέχει εθελοντικά κάθε είδους πληροφορίες και βοήθειας σε σχέση με τον θηλασμό. Η «επιμόρφωση» γίνεται με συναντήσεις μαμάδων αλλά και τηλεφωνικά. http://www.lalecheleague.org (διεθνής ιστοσελίδα) http://lalecheleague.org/Greece.html (ελληνικός διαδικτυακός τόπος): 210 600 3249

-www.mothereducation.gr: ιστοσελίδα που αφορά το θηλασμό και άλλα παιδιατρικά θέματα.