Tag Archives: νεογέννητα

Στα σκουπίδια!

Standard

Πριν κανένα μήνα είμασταν και πάλι στην Χαλκίδα. Όπως γνωρίζετε, αυτός ο προορισμός, είναι πολύ συχνός, μιας και η γιαγιά και παππούς από την μεριά του άντρα μου, βρίσκονται εκεί (όπου είμασταν κι εμείς για 7 χρόνια άλλωστε και όπου γεννήθηκε ο Τζώρτζης μου)!

Η Ναταλία βρισκόταν σε μια παιδική χαρά με την γιαγία και τον παππού κι εμείς είχαμε πάει με τον Γιώργο μια βολτίτσα και μετά τον πήραμε κι αυτόν εκεί. Καθώς πηγαίναμε στην είσοδο της παιδικής χαράς, ακούω κάτι σαν κλάμα από γατάκι. Έχουμε στη γειτονιά μας στη Ρόδο πολλές αδέσποτες γάτες και έχει τύχει μικρό γατάκι να πέσει μέσα σε άδειο σκουπιδοτενεκέ και όπως καταλαβαίνετε, να μην μπορεί να βγεί έξω (μέχρι που το έβγαλα εγώ). Ε, κάτι τέτοιο υπέθεσα πως θα είχε γίνει πάλι, και έτσι πήγα και κοίταξα μέσα, έτοιμη να βοηθήσω το μικρό ζωάκι. Βλέπω μια σακούλα να κινείται και περιμένω να εμφανιστεί σε δευτερόλεπτα και το κεφαλάκι από κάτω. Και τότε τι είδα?

Μέσα στην σακούλα, ένα κεφαλάκι να σπρώχνει να βγεί προς τα έξω! Αααααααααα!!!! Πανικόβλητη λέω στον Μάκη να φέρει ένα κλαδί, ή κάτι να ψαρέψουμε την σακούλα από τον πάτο. Ο Γιώργος δίπλα μας… Ανοίγω την σακούλα και καταλαβαίνω πως είναι κουταβάκια νεογέννητα (είχαν ακόμη τον ομφάλιο λώρο κολλημένο πάνω τους και φρέσκο. Όχι μαραμένο!!!)!

Τους ρίχνω λίγο νεράκι να δροσιστούν μιας και φανταστείτε πως ήταν μέσα σε έναν μεταλλικό κάδο, μέσα σε καύσωνα! Τα αφήσαμε στο γρασίδι να ηρεμίσουν και κουλουριάστηκαν το ένα δίπλα στο άλλο. Πήγαμε με τον Γιώργο στην παιδική χαρά (όπου βρισκόταν η Ναταλία) και προσπαθούσαμε να σκεφτούμε τι να κάνουμε. Σε 2 μέρες θα ερχόμασταν πίσω στην Ρόδο και έχουμε και νταντεύουμε ακόμη τα 6 γατάκια που σώσαμε την Άνοιξη…

Ρωτήσαμε τριγύρω, φίλους και αδέρφια του Μάκη μήπως τα ήθελε κάποιος, αλλά ποιος αναλαμβάνει τέτοια ευθύνη (μόνο εμείς κάνουμε κάτι τέτοια μου φαίνεται)? Βρήκαμε το τηλέφωνο της φιλοζωικής στη Χαλκίδα. Δεν μπορούσαν να βοηθήσουν. Μας είπαν να τα πάρουμε μαζί μας στη Ρόδο όταν τους είπα ότι δεν μπορώ να τα κρατήσω και πως δεν μπορούν να έχουν κάποιον να τα ταΐζει ανα τρεις ώρες! Αν τα έβρισκαν παρατημένα, θα τα κρατούσαν, αλλά αφού τα βρήκαμε εμείς ας κανονίσουμε εμείς γι αυτά. Ουφ! Τι θα κάναμε?

Πήγαμε εκεί που τα είχαμε αφήσει στο γρασίδι. Ήταν εκεί ηρεμούλικα και κοιμόντουσαν το ένα αγκαλιά με το άλλο. Τα βάλαμε σε μια κούτα και πήραμε γύρα όλα τα pet shop. Ούτε αυτά αναλάμβαναν… Ένα δε, υπονόησε πως ήταν δικά μας και θέλαμε να τα ξεφορτωθούμε με αυτόν τον τρόπο. Με πιάσανε τα νεύρα! Δηλαδή μόνο με την ιδέα ότι κάποιος άνθρωπος που έχει ένα ζώο (υποτίθεται φιλόζωος για να έχει ζωάκι), το άφησε να γεννήσει και της πήρε τα σκυλάκια μόλις γεννήθηκαν (ακόμα με το αίμα ήταν!), τα έβαλε σε μια σακούλα, την έδεσε, και την πέταξε στα σκουπίδια! Δηλαδή δεν τα θέλεις τα σκυλάκια ρε άνθρωπέ μου? Άφησε τα να θηλάσουν κανέναν μήνα, βάλε τα σε μια κούτα αν δεν βρίσκεις να τα δώσεις, και άφησε τα έξω από τον φιλοζωικό! Τι απάνθρωπο πράγμα μέσα σε μια σακούλα! Μόλις πήραν την πρώτη τους πνοή, τα βάζεις σε μια  σακούλα να πάψουν να αναπνέουν! Και έτσι, τα πήραμε, αγοράσαμε γάλα και μπιμπερό για σκυλιά και τα πήγαμε σπίτι (της πεθεράς μου). Τα έβαλα σε μια λεκανίτσα με χλιαρό νερό, τα έπλυνα να φύγει το αίμα της γέννας, τα σκούπισα καλά καλά και έλαμπαν από καθαριότητα!

Ο Γιώργος μας ρωτούσε συνέχεια γιατί τα είχαν πετάξει. «Κατα λάθος μάλλον!» του είπαμε! «Είναι δυνατόν κάποιος να τα πέταξε επίτηδες βρε Γιώργο μου?» Στο σπίτι, ο Γιώργος ήταν ο πρώτος που δοκίμασε να δώσει γάλα στα σκυλάκια! Η Ναταλία στρίγγλιζε από την χαρά της!

Το βράδυ κοιμήθηκα στις 3εις! Έπρεπε να τα ταΐσω τα μικρούλια. Νεογέννητα και πάλι! Και μάλιστα δίδυμα! Χαχα! 😆

Έχουμε κατά καιρούς κάνει κάτι παρόμοιο. Μια με την Μίλυ. Ένα κουταβάκι λίγων ημερών που μεγαλώσαμε μέχρι 3ων μηνών. Δύο άλλα κουταβάκια 2 ημερών που είχε πατήσει ένα φορτηγό τη μαμά τους, πάλι με τα μπιμπερό και τα γάλατα, μέχρι που βρέθηκε μια οικογένεια με κήπο και τα πήρε και τα δύο. Τότε ήταν λίγο πιο εύκολα. Είμασταν μόνοι μας, δεν είχαμε άλλα θέματα να ασχοληθούμε και ξέραμε ότι κάποια στιγμή θα τα δίναμε. Δεν είναι εύκολο να το κάνεις αυτό με δύο παιδιά. Πως θα τα δώσεις μετά που θα σε παρακαλάνε να τα κρατήσεις? Έτσι δεν μας έμειναν τα 6 γατάκια που φροντίσαμε από την στιγμή που ψόφησε η μαμά τους?

Την επόμενη μέρα, το πήραμε απόφαση. Το συζητήσαμε και με τον Γιώργο. Του εξηγήσαμε οτι δεν γινόταν να τα κρατήσουμε, αλλά κάναμε αυτό που μπορέσαμε για να τα σώσουμε από σίγουρο θάνατο. Πως θα μας θυμούνται πάντα για το καλό που τους κάναμε και θα τα θυμόμαστε κι εμείς. Το θεωρήσαμε με τον Μάκη, ένα πολύ μεγάλο μάθημα αυτό για τον Γιώργο. Μια ανάμνηση που θα έχει στην μετέπειτα ζωή του. Έσωσε 2 νεογέννητα κουταβάκια. Ήταν και είναι σούπερ ήρωας! Τα ταΐσαμε μια τελευταία φορά και λίγο πριν ανοίξουν τα μαγαζιά, τα βάλαμε στην κούτα τους με μια καθαρή πετσέτα και τα συμπράγκαλά τους (γάλα και μπιμπερό) και τα αφήσαμε έξω από την φιλοζωική (μας είπαν άλλωστε πως αν τα έβρισκαν οι ίδιοι, θα τα έπαιρναν!)… Δεν μου άρεσε που το κάναμε κρυφά, αλλά δεν μας έδωσαν περιθώριο. Ίσως να έπρεπε να τα κρατήσουμε? Δεν ξέρω… Μας πέρασε από το μυαλό. Μια το έλεγε ο ένας, μια ο άλλος. Δεν γινόταν.Δεν θέλουμε σκυλί αυτή τη στιγμή. Πόσο μάλλον δύο…

Αυτό που νιώσαμε εμείς ήταν ότι αν μη τι άλλο, δώσαμε σ’αυτά τα δύο σκυλάκια, την ευκαιρία να ζήσουν. Αν είχαν μείνει για λίγο ακόμη μέσα στον κάδο, θα είχαν ψοφήσει. Έζησαν χάρη σε μας. Τώρα θα ζούσαν πολύ πιθανόν, χάρη σε κάποιους άλλους. Θα ήθελα να ήξερα τι κάνουν, αλλά δεν γίνεται. Αυτό που ξέρω, είναι οτι υπάρχουν πολλά γαϊδουρια στον κόσμο! Γαϊδούρια που δίχως σκέψη πετάνε ζώα στα σκουπίδια, που τα δένουν σε ένα δέντρο κάπου έρημα (μα γιατί???) για να ψοφήσουν με τον χειρότερο τρόπο! Πότε θα γίνουμε ΟΛΟΙ άνθρωποι??? Πότε??

Το σωσιβιάκι μας!!!

Standard

Έχουμε ενθουσιαστεί με το νέο μας απόκτημα! Το φοβερό και τρομερό σωσίβιο της Ναταλίας! Έχει και όνομα Swimtrainer και είναι η νέα μόδα των online μαμάδων. Ο λόγος, για ένα σωσίβιο που σχεδιάστηκε  από τη Γερμανική Ακαδημία Κολύμβησης Freds.

Υπόσχεται να μάθει τα μωρά να κολυμπούν και όπως φαίνεται από την πρώτη μας δοκιμή, πολύ πιθανόν να βοηθάει πολύ!

Είναι κατάλληλο από νεογέννητα έως και παιδιά 8 ετών. Βοηθάει τα παιδια από την αρχική εξοικοίωσή τους με το νερό μέχρι και να μάθουν να κολυμπάνε.

Απόλυτα ασφαλές, με αναλυτικές οδηγίες για να βοηθήσετε το παιδί σας να κολυμπήσει.  Εγκεκριμένο, διεθνές προϊόν.

Αυτό που μου αρέσει πολύ είναι οτι μπορείς να αφήσεις το μωρό και να μην φοβάσαι οτι θα γύρει στο πλάι ή πολύ μπροστά, όπως επίσης το γεγονός οτι είναι σχετικά μικρό. Δεν έχει μεγάλο όγκο, δέντρα και τιμόνια. Είναι ένα λιτό σωσίβιο και κάνει απλά τη δουλειά του. Το μωρό έχει το μυαλό του σ’ αυτό που του συμβαίνει εκέινη την ώρα (το οτι κολυμπάει δηλαδή) και δεν χαζεύει τα διάφορα ντζάνταλα μάτζαλα που μπορεί να βρίσκονται γύρω στο σωσίβιο…

Άρεσε και στη Ναταλία. Της αρέσει ούτως ή άλλως το νεράκι και τα ποδαράκια της δεν σταμάτησαν να μιμούνται το βατραχάκι! Πολύ την χάρηκα!

Γενικώς η Μαρία και η Εβίτα φέρνουν πολύ διαλεκτά πράγματα στο online μαγαζάκι τους και έχω ξετρελαθεί σχεδόν με τα πάντα. Τα υπόλοιπα θα τα δούμε άλλη φορά όμως.

Πάτε μια βόλτα να δείτε το site τους: mariaevita.gr