Tag Archives: ουράνιο τόξο

Rainbow Cake (Κέικ Ουράνιο Τόξο)

Standard

Έχει μερικές μέρες που δοκίμασα να φτιάξω ένα κέικ που είδα τριγύρω στο internet, και αν και οχι και πολύ υγιεινό (και συνήθως τα προσέχω πολύ αυτά), αρέσει πολύ στα παιδιά  που μένουν με το στόμα ανοιχτό μόλις τους βάλεις μια φέτα στο  πιάτο τους!!! Μια στις τόσες, ας κάνουμε και μια τρελίτσα 😉

Ο λόγος για το κέικ ουράνιο τόξο (rainbow cake), το οποίο καθώς φαίνεται, είναι αρκετά διαδεδομένο στην Αμερική και αν και εγώ έφτιαξα την απλή του version (για δοκιμή είπαμε να το κάνουμε, μην τρελαθούμε κιολας!), μπορείς να κάνεις παπάδες.

Λοιπόν, πως γίνεται:

Κάντε το μείγμα από το αγαπημένο σας λευκό κέικ ή πάρτε το λευκό μείγμα της Betty Crocker από το σούπερ μάρκετ.

Μετά χωρίστε το μείγμα σε 6 μικρα μπολάκια και βάψτε το κάθε μείγμα με χρώμα ζαχαροπλαστικής. Χρειαζόμαστε μωβ, μπλε, πράσινο, κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο. Μετά, αρχίζουμε να βάζουμε το κάθε περιεχόμενο από τα μπολάκια στην φόρμα μας. Τα βάζουμε με την σειρά που γράφω και τα χρώματα και χύνουμε το κάθε χρώμα στο κέντρο του «κύκλου» που δημιουργείται από το μείγμα όταν μπει στην φόρμα (στην ουσία δημιουργούμε ομόκεντρους κύκλους). Εγώ το δοκίμασα σε κλασική φόρμα κέικ (αυτό με την τρύπα στο κέντρο, οπότε άδειασα το κάθε μείγμα πάνω στο άλλο.

Το έψησα όπως ένα κανονικό κέικ (στους 180 για 40 περίπου λεπτά), το άφησα να κρυώσει λίγο και το έβγαλα από την φόρμα. Μέχρι να κόψω μερικές φέτες για να δω το εξωτερικό, είχα αγωνία. Ο Γιώργος μου δεν πίστευε στα μάτια του. Πολύ γέλιο! Τα ψίχουλα θυμίζουν μικρά κομματάκια πλαστελίνης και τα παιδιά έχουν ένα πονηρό χαμόγελο, γιατί δεν πιστεύουν οτι μπορούν να το φάνε! χαχα 😆

Ιδού το δικό μου εγχείρημα

 

Στην δύσκολη (ή μάλλον μπελαλίδικη) εκδοχή του αυτό το κέικ μπορούμε να το ψήσουμε σε μικρά στρογγυλά ταψάκια και να ψήσουμε το κάθε χρώμα ξεχωριστά ώστε ουσιαστικά να δημιουργήσουμε 6 «παντεσπάνια» διαφορετικού χρώματος. Μετά, τα τοποθετούμε το ένα πάνω στο άλλο (με την ίδια σειρά πάντα) βάζοντας και λίγη κρέμα ζαχαροπλαστικής ενδιάμεσα. Καλύπτουμε όλο το κέικ με λευκή σαντιγή και μετά στολίζουμε (αν θέλουμε) με smarties. Εντυπωσιακότατο!!! 😉

Αν πάλι θέλετε (και πάνω απ’όλα δεν βαριέστε), μπορείτε αντί για ένα μεγάλο κέικ, να αδειάσετε τα μείγματα σε πολλά χαρτάκια για cup cakes (κεικάκια). Για πάρτι είναι ότι πρέπει! Πάρτε μια ιδέα…

Βροχούλα!

Standard

Σήμερα, ξυπνήσαμε και μόλις τεντώσαμε λίγο τα αφτιά μας, καταλάβαμε ότι ρίχνει πολύ ψιλή βροχούλα. Ήλιος με βροχή. Από αυτή τη βροχή που η φύση γυρνάει στα σύννεφα και λέει ευχαριστώ για το πότισμα και την δροσιά δίχως αέρα,δίχως την παραμικρή καταστροφή (στα αυλάκια των δέντρων, κλπ).  Από αυτή που κάνει την μαμά μου και τον μπαμπά μου να ξεκινούν την μέρα τους χαμογελαστοί, μιας και δεν έχουν πότισμα σήμερα!

Ήλιος και βροχή. Ήξερα να ψάξω για ουράνιο τόξο και όντως υπήρχε ένα μεγάλο και λαμπερό στον ουρανό.

«Γιώργο! Ουράνιο τόξο! Έλα να το δεις!» Και το χαμόγελο αμέσως έλαμψε στο στόμα και τα ματάκια του! Και συνεχίσαμε να ετοιμαζόμαστε για το σχολείο.

Καλό φθινόπωρο λοιπόν!! Λίγο καθυστερημένα μπαίνουμε κι εμείς (στη Ρόδο) στο φθινόπωρο με «υποσχέσεις» οτι από κατακλυσμό τουλάχιστον, δεν θα πνιγούμε (κατά την βίβλο, ο Θεός έβγαλε ένα ουράνιο τόξο στον ουρανό μετά τον κατακλυσμό, και ήταν η υπόσχεσή του προς τους ανθρώπους, ότι δεν πρόκειται να ξανακάνει κάτι τέτοιο). Βέβαια, τις μέρες που διανύουμε, αναρωτιέμαι αν θα πνιγούμε από την χρεωκοπία ή τα νέα μέτρα που όλο και θα έρχονται.

Φτιάχνω τον πρώτο ζεστό καφέ του χειμώνα,κοιτάζω την αγουροξυπνημένη μου κόρη που πίνει το milk shake της… Η ζωή είναι όμορφη! Όσα κι αν έχουμε ή δεν έχουμε, το ουράνιο τόξο και  το  ψιλόβροχο μπορούν πάντα να μας κάνουν να χαμογελάμε και να νιώθουμε αισιόδοξοι 😉

Καλό φθινόπωρο και καλό χειμώνα να έχουμε!!!