Tag Archives: παιδικοί σταθμοί

Παιδικοί σταθμοί και γιορτούλες!

Standard

giorth-sxoleiou

 

Έρχονται (δηλαδή ήρθαν ουσιαστικά) τα Χριστούγεννα και αρχίζουν σιγά σιγά και οι γιορτούλες των σχολείων και των παιδικών σταθμών! Τι μεγάλη συγκίνηση να βλέπεις τα παιδάκια σου ίσως και για πρώτη φορά, να παίρνου μέρος σε μια παιδική γιορτούλα στην οποία σίγουρα χρειάζεσαι χαρτομάντιλα για να μην γίνεις ρεζίλι ή να μοιάζεις με τον Alice Cooper προς το τέλος της γιορτής!!!

 

Φέτος πάει και η Ναταλία μου παιδικό σταθμό. Σε έναν υπέροχο παιδικό σταθμό που επέλεξε σχεδόν μόνη της μετά από βόλτα σε τρεις συνολικά. Δεν θα το κρύψω πως αυτός ήταν και ο δικός μου αγαπημένος, μιας και ο Γιώργος είχε πάει εκεί, όταν ήταν στην ηλικία της μικρής μας. Ένας παιδικός σταθμός που αφήνει την μαμά να μείνει μέσα, για όσο θέλει και χρειάζεται το παιδί,  ή να μείνει απ’ έξω σε έναν όμορφο χώρο πίνοντας καφεδάκι, κάτι που κάνω κι εγώ σχεδόν καθημερινά, όχι επειδή με χρειάζεται η Ναταλία (από την πρώτη μέρα μπήκε μέσα φουριόζα δίχως πρόβλημα ανασφάλειας), αλλά επειδή ο όμορφος αυτός σταθμός, είναι μακριά από το σπίτι. Μένω εκεί και διαβάζω, μπαίνω στο facebook, τα λέω με την φίλη πια Καίτη, ιδιοκτήτρια του σταθμού, παίρνω την Ναταλία, πάμε στο σχολείο του Γιώργου και μετά σπίτι… Σ’ αυτόν τον παιδικό σταθμό, τα μικρά κάνουν τις χειροτεχνίες τους και λίγο βοηθούν οι δασκάλες. Μπορεί να βγάλουν μια μουτζούρα, αλλά είναι η δική τους μουτζούρα! Αυτό δεν έχει σημασία? Τέλος πάντων. Ας μπω στο ψητό!

 

Σεπτέμβρη ξεκινούν τα παιδιά σιγά σιγά, μέχρι να συνηθίσουν πάει Οκτώβρης και λίγο μετά… ξεκινάνε οι πρόβες για την γιορτούλα του σχολείου, ξεκινούν οι χειροτεχνίες που θα πάρουν τα μικρά μαζί τους, ξεκινά ο ενθουσιασμός από τα ίδια αλλά και τις μαμάδες! Το παιδί μου θα είναι ταρανδάκι? Μπράβο Ναταλία! Το ξέρεις το ποίημα σου? Θα το μάθεις μην ανησυχείς! Ακόμα κι αν δεν το μάθεις, μας πειράζει? Όχι βέβαια!
Τι θα κάνετε Ναταλία στην γιορτή σας? Θα χορέψετε??? Μπράβοοοο! κλπ κλπ! Ενθουσιασμός και από τα μικρά που όλοοοοοι θα πάμε να την δούμε, θα την χειροκροτήσουμε και θα συγκινηθούμε!

 

Οι δασκάλες αγχώνονται! Η γιορτή πρέπει να αρέσει στους γονείς. Το κάθε παιδί να έχει ισάξιο ρόλο. Να πει σωστά το μέρος του. Να μην στεναχωρηθεί κανείς! Και τα παιδιά κάνουν κάθε μέρα πρόβα!

 

Μαμάααα, μου αρέσει πολύ να κάνω πρόβα. Και τον Νοέμβρη το ίδιο μου είπε! Η μαμά βλέπει και μια δυο πρόβες. Δάκρυα! Αχ τι θα κάνω στην γιορτή καλές μου μαμάδες! Και τον Δεκέμβρη η Ναταλία ξαφνικά, δεν θέλει να πηγαίνει στην γιορτή! Ο μουσικός έχει μακριά μαλλιά! Μα πάντα είχε! Η στολή της θα είναι ταρανδάκι και θα είναι καφέ! Μα το ήξερε από πριν και της άρεσε! Η κυρία την μάλωσε πριν καιρό! Ίσως την έθιξε, ποιος ξέρει? Και ένας συμμαθητής της την χτύπησε και πάλι πριν καιρό! Μα γιατί να το θυμηθεί τώρα!

 

Και η καλή μου Καίτη, και μια άλλη καλή φίλη, μου είπαν το αυτονόητο! Στρεσάρονται βρε με την γιορτή… Αλλάζει το πρόγραμμα του σταθμού. Πιέζονται, βαριούνται, αγχώνονται! Και η Ναταλία κλαίει όταν της λέω ότι θα πάμε σχολείο. Μετά από καιρό θα πάμε πάλι αύριο! Δεν μπορώ να φύγω ούτε για αστείο, ούτε για κάποια δουλειά από κει. Βγαίνει κλαίγοντας γιατί ξεκάθαρα πια το είπε, πως δεν της αρέσει η πρόβα! Πως δεν την νοιάζει η γιορτή, αλλά το τελευταίο το μετανιώνει, κάθε τόσο γιατί ζηλεύει που οι άλλοι θα κάνουν!

 

Θα πάμε αύριο μαζί! Αν δεν θέλει, δεν θα κάνει πρόβα. Αν δεν θέλει, δεν θα κάνει γιορτή. Θυμάμαι στην ηλικία της έτρεμα την ώρα της γιορτής. Ακόμη και στο δημοτικό δεν σήκωνα ποτέ το χέρι μου για να μου δώσουν ποίημα. Προτιμούσα να είμαι αγγελάκι σιωπηλό, δίχως φόβο κάποιου σαρδάμ, ή κάποιου λάθους. Δίχως τον φόβο να γίνω ρεζίλι μπροστά σε τόσο κόσμο! Έτσι το έβλεπα. Τα μικρά μας πόσο σίγουρο είναι πως δεν το βλέπουν έτσι? Γιατί καμιά φορά μετά το ποίημα τους ξεσπάνε σε κλάμα? Γιατί ντρέπονται να το πουν, γιατί χτυπάει η καρδούλα τους γρήγορα και η αναπνοή τους είναι κοφτή? Γιατί βαριούνται στην πρόβα? Γιατί αισθάνονται περίεργα τον τελευταίο καιρό? Αγχώνονται? Νιώθουν με τις καταπληκτικές τους κεραίες το άγχος και την αναμπουμπούλα του σταθμού?

 

Ευτυχώς στον δικό μας παιδικό, το άγχος για μια άψογη γιορτή δεν υπάρχει. Δεν τα πιέζουν πολύ, το έχω δει, αλλά όσο να’ ναι η πρώτη φορά για ένα παιδί, είναι δύσκολη! Στολές υπερπαραγωγή δεν θα φορέσουν όπως ίσως σε άλλους παιδικούς, για να μην ζοριστούν, η χορογραφία δεν θα είναι ισάξια με αυτή της λίμνης των κύκνων επίσης για να μην ζοριστούν, αλλά αν ακόμη κι αυτά τα λίγα φτάνουν για να ζορίσουν κάποια?

 

Και αναρωτήθηκα και μίλησα με την φίλη Καίτη, για ποιον λόγο γίνονται όλα αυτά? Δεν θα μπορούσαν να γίνονται αλλιώς οι γιορτούλες? Δίχως βαρβάτη προετοιμασία? Ένα τραγουδάκι ας πούμε? Μια έκθεση με φωτογραφίες τους, με τις χειροτεχνίες τους για να θαυμάσουμε όλοι μαζί, οι γονείς και τα παιδιά μαζεμένοι πάλι μαζί, να μιλήσουν για τους μήνες που πέρασαν. Να πει και το κάθε παιδί τι του άρεσε πιο πολύ. Ίσως να έκαναν γονείς και παιδιά μια δραστηριότητα λίγο αστειούτσικη κιόλας, να γελάσουν με τα παιδιά. Κάτι που να μην χρειάζεται να αλλάξει το όμορφο πρόγραμμα του παιδικού… Και πήρα την απάντηση! Οι γονείς περιμένουν το παιδί τους να πει ποίημα, να φορέσει στολή, να το χειροκροτήσουν! Το παιδί μου ήταν το ομορφότερο, με το πιότερο νάζι, δυσκολότερο ποίημα που όμως είπε απίθανα, τι χαριτωμένα ντράπηκε, κοίτα το μωρέ έκλαψε, κλπ κλπ! Φωτογραφίες, βίντεο και όλα τα συναφή…

 

Είμαστε εμείς ο λόγος? Και βέβαια και οι ίδιοι σταθμοί που μπαίνουν στο τρυπάκι να ευχαριστήσουν τους γονείς! Να δείξουν ίσως και τι καλός παιδικός είναι! Αλλά κι εμείς? Εγώ? Για να θαυμάσω και να θαυμάσουν και οι άλλοι μαζί μου το εκπληκτικό μου παιδί, υποκύπτω? Το αφήνω να ζοριστεί? Να ζοριστεί λίγο με την αλλαγή του σχολείου, του νέου γι αυτήν σχολείου, δεν είναι αρκετό? Θέλω να μου αποδείξει και κάτι άλλο? Γιατί? Ναι ΟΚ, θα μου πείτε, τα άλλα παιδιά δεν έχουν πρόβλημα (ή δεν το εκδηλώνουν, θα ρωτήσω εγώ), ίσα ίσα που το χαίρονται (ή τους δείξαμε πως πρέπει να το χαίρονται θα ξαναρωτήσω). Επειδή ένα παιδί έχει θέμα θα σταματήσουν οι γιορτές?

 

Δεν έχει μόνο το δικό μου παιδί πρόβλημα. Ντε φάκτο! Το λένε και οι δασκάλες… Όλα (άντε όχι όλα, ας πω πολλά) σπάζονται μετά από λίγο καιρό, όλα έχουν το λίγο άγχος και ειδικά όταν μιλάμε για παιδιά παιδικού σταθμού (τα μεγαλύτερα έχουν ίσως καλύτερους μηχανισμούς διαχείρισης, άλλο κεφάλαιο αυτό). Ίσως κάποια στιγμή να αναρωτηθούμε αν θα πρέπει να το υποστούν αυτό το νέο άγχος και για ποιον λόγο πρέπει να τον υποστούν… Αυτό αναρωτιέμαι… Δεν ξέρω, λέω εγώ τώρα…

 

Υ.Γ. Δοκιμάστε στη γιορτή του παιδιού σας να σκεφτείτε πως θα νιώθατε αν ανεβαίνατε στην σκηνή μπροστά σε όλο τον κόσμο, να πείτε έναν λόγο… Και μόνο στη σκέψη, η καρδιά σας θα αρχίσει να χτυπάει δυνατά! 😉

Υ.Γ. 2 Κι εγώ μπήκα στο τρυπάκι της γιορτούλας! Ακόμα εκεί μέσα είμαι, μην νομίζεται ότι τα λέω για τους άλλους…

Υ.Γ. 3 Καίτη, ευχαριστώ γιατί με άκουγες πραγματικά όταν σου μίλησα.  🙂

Eπιλέγουμε νταντά αμέσου δράσεως!

Standard

Το ζητήσατε και να το! Ένα άρθρο για τις λύσεις που υπάρχουν όταν η μαμά γυρίζει στη δουλειά! Καλώς ή κακώς, δεν μένουν όλες οι μαμάδες στο σπίτι. Ειδικά τώρα σε περίοδο κρίσης, πολλές μαμάδες αναρωτιούνται ποια είναι η καλύτερη λύση για το μωρό τους. Προσωπικά, δεν δουλεύω εκτός σπιτιού και έτσι δεν μπήκα ποτέ στη θέση να πρέπει να πάρω μια τέτοια απόφαση, αλλά οι μαμάδες που έχουν αυτή την εμπειρία, ας μας πουν την γνώμη τους. Θα υπάρξουν ίσως και κάποια άλλα ποστ που θα εστιάζονται στο πως να κάνουμε την επιλογή για μια σωστή νταντά. Μέχρι τότε, εγώ έχω πάντα σύμβουλο το ένστικτό μου. Αν κάτι δεν μου κάνει κλικ ή μου «βρωμάει», μακριά από τα παιδιά μου! Θα σας συμβούλευα λοιπόν να έχετε αναμμένες τις μητρικές σας «ένστικτο-κεραίες» και όλα θα πάνε μια χαρά! 😉

 

Πηγή: http://www.familylife.gr/v2/index.php?id=40

Της Δήμητρας Μαυρίδου, σε συνεργασία με την κα Ασπασία Τασίου, κλινική ψυχολόγο-ψυχοθεραπεύτρια


Πολλές μαμάδες εργάζονται. Άλλες όχι. Οι τελευταίες είναι οι «τυχερές»: δεν θα χρειαστεί ν’ αποχωριστούν τo παιδάκι τους έως ότου πάει στο νηπιαγωγείο. Οι υπόλοιπες, που αποτελούν και τη συντριπτική πλειοψηφία, είναι αυτές που θα πρέπει, αμέσως μόλις τελειώσει η άδεια μητρότητας, να παραδώσουν τη…σκυτάλη στη μαμά τους, στην πεθερά τους, στην baby sitter, στο προσωπικό του παιδικού σταθμού. Κάπου τέλος πάντων, που μαζί με τη σκυτάλη θα παραδώσουν και το μικρό τους για εκείνες τις ώρες που θα κρατάνε σημειώσεις σε post-it στο γραφείο και θα αγχώνονται για το αν έπεσε ο πυρετός του μικρού Νικόλα ή αν έφαγε το φαγητό της η Αννούλα. Για όλες αυτές τις μαμάδες, το family life έκανε μια λίστα με τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα των πιθανών… νταντάδων και σας την παραδίδει.

Επιλογή 1η: Παιδικός σταθμός

Είναι μια «λύση» που την επιλέγουν οι περισσότερες μαμάδες, εργαζόμενες και μη. Συνήθως, οι γονείς προτιμούν να στείλουν το παιδάκι τους σε παιδικό σταθμό, αφού έχει κλείσει τα 2 χρόνια. Ο λόγος είναι μάλλον προφανής: το να ξυπνάς ένα μωρό χαράματα και να το «τρέχεις» σ’ ένα ξένο γι’ αυτό περιβάλλον, έως το απόγευμα, μάλλον δεν είναι το καλύτερο δυνατό. Παρ’ όλα αυτά, για μεγαλύτερα παιδάκια ο παιδικός σταθμός φαίνεται ως η καλύτερη επιλογή, αφού εκεί θα γίνει η πρώτη του επαφή με τον έξω κόσμο, θα μάθει πράγματα, θα κάνει τους πρώτους του φίλους.

Πλεονεκτήματα: Συνοπτικά, μπορούμε να πούμε ότι στα δυνατά σημεία των παιδικών σταθμών περιλαμβάνονται τα εξής:

  • Στους εγκεκριμένους παιδικούς σταθμούς-προνήπια το περιβάλλον είναι πιο δομημένο. Στους χώρους τους έχουν τηρηθεί οι κανόνες ασφαλείας, το προσωπικό έχει υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και το ωράριο προσέλευσης και αποχώρησης των παιδιών είναι σταθερό.
  • Στις 7-8 ώρες που θα παραμείνουν στον παιδικό σταθμό, θα παίξουν με συνομήλικα παιδάκια, θα ζωγραφίσουν, θα κάνουν ενδιαφέρουσες δραστηριότητες, καλλιεργώντας τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους, θα αρχίσουν να κοινωνικοποιούνται και θα μάθουν να μαθαίνουν. Τι σημαίνει αυτό; Ότι στον παιδικό σταθμό τα παιδιά αρχίζουν να εξοικειώνονται με τη μάθηση, μαθαίνοντας τραγουδάκια, τα γράμματα της αλφαβήτας, τα νούμερα, κάποιες έννοιες για τον χώρο και τον χρόνο. Προσοχή όμως! Σε αυτό το στάδιο της ανάπτυξής του είναι σημαντικό να μην πιέζουν οι γονείς το παιδί για να μάθει πράγματα, αλλά να ενθαρρύνουν τον πειραματισμό του με παιχνίδια, χρώματα, υλικά.
  • Τέλος, το γεγονός ότι το παιδί βρίσκεται σε χέρια ειδικών ανακουφίζει τη μητέρα από το άγχος να μάθει πράγματα στο παιδί, και περνάει πιο χαλαρά και ποιοτικά τον χρόνο της μαζί του.

Πιθανά μειονεκτήματα:

  • Η ομαδικότητα που προαναφέραμε μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά για το παιδί, γιατί μπορεί να παραβλέπονται τα ιδιαιτέρα στοιχεία της προσωπικότητάς του. Φυσικά, για να είμαστε δίκαιοι, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι παίζει πάντοτε ρόλο η αναλογία παιδιών και προσωπικού. Και αυτό εξαρτάται από την σωστή επιλογή παιδικού σταθμού.
  • Επίσης, για να γίνει δεκτό το παιδί σας στους περισσότερους παιδικούς σταθμούς, είναι απαραίτητη προϋπόθεση να έχει «κατακτήσει» την τουαλέτα. Να έχει, δηλαδή, γίνει αγωγή τουαλέτας.

Επιλογή 2η: Aναζητώντας την… Μαίρη Πόπινς

Η επόμενη εναλλακτική για τις εργαζόμενες μητέρες είναι η κατ’ οίκον εξυπηρέτηση, δηλαδή η νταντά. Το παιδί δεν χρειάζεται να μετακινείται, το ωράριο της νταντάς προσαρμόζεται ευκολότερα στο πρόγραμμα εργασίας της μητέρας και η νταντά ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με αυτό το παιδί. Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, το παιδί, συνήθως, αναπτύσσει ισχυρό δεσμό μαζί της. Πώς, όμως, θα ξεχωρίσει ο γονιός την ιδανική νταντά; Συγκεντρώσαμε κάποια χαρακτηριστικά που η… άλλη Μαίρη Πόπινς πρέπει να συγκεντρώνει:

  • Εμπιστοσύνη στις ικανότητές της
  • Προηγούμενη εμπειρία με παιδιά προσχολικής ηλικίας
  • Ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο
  • Είναι πρόθυμη ν’ ακούει το παιδί, να μιλάει μαζί του, να του δείχνει ενδιαφέρον, να επινοεί δημιουργικά παιχνίδια, να του δίνει ερεθίσματα.
  • Είναι καλό να παίρνει πρωτοβουλίες και να βρίσκει λύσεις, κυρίως όμως πρέπει να αισθάνεστε ότι συνεργάζεται μαζί σας.
  • Να είναι συνεπής. Να έρχεται, δηλαδή, στην ώρα της και να σας ενημερώνει όταν αυτό δεν είναι εφικτό.
  • Τέλος, σε περίπτωση που είναι αλλοεθνής, είναι πολύ σημαντικό να μιλάει καλά τα ελληνικά, προκειμένου να την καταλαβαίνει το παιδί.

Επιλογή 3η: H αγαπημένη γιαγιά

Το να «μεγαλώνει» το παιδί με τη γιαγιά έχει πολλούς υποστηρικτές, αλλά και πολλούς επικριτές. Για πολλούς γονείς αποτελεί και τη μοναδική επιλογή, όταν δεν υπάρχει η οικονομική άνεση για νταντά ή για παιδικό σταθμό. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και κακή επιλογή. Αναμφισβήτητα, νιώθουμε πολύ καλύτερα όταν, φεύγοντας το πρωί για τη δουλειά, αφήνουμε το παιδάκι μας σ’ έναν αγαπημένο μας άνθρωπο, οικείο σε αυτό, τον οποίον εμπιστευόμαστε. Η γιαγιά θα του πει παραμύθια, θα του διηγηθεί παλιές οικογενειακές ιστορίες, θα του δείξει το ενδιαφέρον της, θα το γεμίσει αγάπη και στοργή τις ώρες που θα πρέπει να αποχωριστεί τη μαμά του. Επιπλέον, το παιδάκι δεν χρειάζεται να προσαρμοστεί σ’ ένα νέο περιβάλλον, με ξένους γι’ αυτό ανθρώπους. Η μαμά, κατά συνέπεια, νιώθει πιο ήρεμη, με λιγότερο άγχος και καμιά φορά λιγότερες τύψεις.

Ωστόσο, υπάρχει πάντα και η άλλη όψη του νομίσματος. Σε αυτό το χαρούμενο «οικογενειακό» κλίμα μπορεί εύκολα να δημιουργηθούν προβλήματα, αν δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα. Πολλές φορές, οι επιθυμίες, τα όνειρα και οι σκέψεις που κάνουν οι γονείς για τα παιδιά τους διαφέρουν απ’ αυτά των παππούδων και των γιαγιάδων. Οι γονείς βλέπουν διαφορετικά τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού τους και δεν είναι λίγες οι φορές που διαμαρτύρονται ότι η γιαγιά κακομαθαίνει το παιδί. Όταν, όμως, αποφασίζουν να μιλήσουν στη γιαγιά γι’ αυτό, νιώθουν τύψεις, γιατί αισθάνονται υποχρέωση απέναντί της. Το παιδί, από την άλλη, εύκολα μπορεί ν’ αντιληφθεί την ένταση ανάμεσά τους και τότε τα πράγματα περιπλέκονται.

Η συμβουλή μας: Είναι δικαίωμά μας να επιβάλλουμε τη γνώμη μας στον συγγενή μας, ειδικά όταν έχει να κάνει με το παιδί μας. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να νιώθουμε ενοχές