Tag Archives: πρωτάκι

Η σάκα και η Ελληνίδα μάνα (manalydia)!

Standard

ellinida-mana

 

Ναι ΟΚ, μπορεί το mamalydia να μην έχει και πολύ Ελληνικό στοιχείο μέσα του, αλλά κάτι το γεγονός ότι ο γιος μου τελευταία, αρέσκεται στο να με φωνάζει «μάνα» (μη με ρωτάτε, ιδέα δεν έχω γιατί…), κάτι το DNA που ότι και να κάνεις, εκεί αυτό βγαίνει στην επιφάνεια, σήμερα ένιωσα την Ελληνίδα μάνα που -προφανώς- έχω μέσα μου, να πάει να βγει στην επιφάνεια. Τα κατάφερα να την πνίξω, αλλά για να δούμε για πόσο… Το ταπεράκι στην παραλία και στο πάρκο, το έκανα. Το να τους φορέσω ζακέτα ενώ εγώ δεν φοράω, το έκανα κι αυτό, ε σήμερα όμως κρατήθηκα!

 

Συζητούσα με τον γιο μου για το σχολείο και πόσο καλά τα πάει, συζητούσαμε για διάφορα καθώς έφτιαχνε την αυριανή του σάκα, και τότε μου το πέταξε:

 

«όμως με κοροϊδεύουν για την τσάντα μου!»

 

«Τι κάνουν?» (ήρεμη φωνή, παρά την εσωτερική «Τιιιιιιιιιιιιιι κάνουυυυυυυν?????»)

 

«με κοροϊδεύουν, και λένε ότι έχω μικρή τσάντα!»

Τα μάτια του ήταν βουρκωμένα και με κοιτούσε με παράπονο και προσπαθούσε να μην βάλει τα κλάματα… 😦

 

Εδώ ανοίγει παρένθεση: Την τσάντα του, την παράγγειλα από το ίντερνετ. Την βρήκα στις τσάντες ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ, που είναι μεγαλύτερες από του νηπιαγωγείου, ήταν όμορφη, καλή μάρκα και καλή τιμή και την παραγγείλαμε κάπως αργά (Μάκη ακούς?), οπότε ήρθε μια μέρα πριν να πάρουν τα παιδιά τα βιβλία! Όταν την είδα, είπα «Ουπς, σαν μικρή μου φαίνεται!», αλλά είχε καλούς χώρους, και σκέφτηκα να την δοκιμάσουμε με τα βιβλία και να δούμε τι θα κάνουμε. Και τελικά χωράει τα βιβλία που παίρνει στο σχολείο, την κασετίνα, το φαγητό του, το παγούρι του και γενικά, ναι είναι μικρότερη από των περισσότερων μαθητών, αλλά κάνει τη δουλειά της και άρεσε και στον Γιώργο, οπότε δεν την αλλάξαμε! Και τώρα κλείνει η παρένθεση…

 

«Ποιοι σε κοροϊδεύουν αγάπη μου? Οι συμμαθητές σου?» (ενώ σκεφτόμουν «καλά κάθονται οι φίλοι σου να σε κοροϊδέψουν για κάτι τέτοιο? Και ποιοι ακριβώς είναι αυτοίιιι???»)

 

«Όλοι!»

 

«Όλοι? Σίγουρα? Δηλαδή όλοι σε κοροϊδεύουν ή απλά σε ρώτησαν πως και έχεις μικρότερη σάκα?»

Εντάξει εδώ ήμουν σίγουρη ότι η επόμενη απάντησή μου θα ήταν «Αγόρι μου, θα σου πάρουμε άλλη, σιγά το πράγμα για να στεναχωριέσαι!»

 

«Ε, κάποιοι με ρωτάνε συνέχεια γιατί έχω μικρή τσάντα και η κυρία μου είπε ότι είναι όντως μικρή και πως μετά δεν θα με χωράει!»

 

Καθώς μου μιλούσε, άρχισα να σκέφτομαι την προηγούμενη σκέψη μου! Αρνήθηκα να τον βγάλω από την δύσκολη θέση, επειδή οι άλλοι είχαν διαφορετική σάκα και τον κορόιδεψαν. Το ίδιο μπορεί να γίνει αργότερα για ένα κινητό, ένα λαπ τοπ, ένα αυτοκίνητο!

 

«Γιώργο, θα σου πω την αλήθεια. Η τσάντα σου είναι όντως μικρότερη από των συμμαθητών σου. Ξέρεις γιατί? …μπλα μπλα μπλα (του εξήγησα με κανονικά λόγια και όχι μπλα μπλα). Αλλά τελικά, ακόμη και μικρότερη, κάνει την δουλειά της. Σωστά? Χωράει τα πράγματά σου, το παγούρι σου, το φαΐ σου και ότι χρειάζεται να πάρεις στο σχολείο, ε?»

 

«Ναι!»

 

«Σου αρέσει η τσάντα σου?»

 

«Μου αρέσει!»

 

«Αλλά δεν σου αρέσει που σε κοροϊδεύουν βασικά?»

 

«Όχι βέβαια, δεν μου αρέσει!»

 

«Μπορείς να σκεφτείς κάτι που θα μπορούσαμε να κάνουμε?»

 

«Όχι γι αυτό ζητάω την γνώμη σου. Ότι και να πω, μπορεί να μου πουν κάτι άλλο αυτοί ή αν το πω σε κάποιον μεγαλύτερο, μπορεί να μου δώσει και καμιά μπουνιά!»

 

«Κοίτα, μπουνιές επειδή λες τη γνώμη σου, δεν νομίζω να σου δώσει κάποιος! Σε περίπτωση που συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο, θα το πεις ή σε μένα ή στην δασκάλα σου, δεν επιτρέπεται να παίζετε ξύλο, ειδικά οι μεγάλοι να χτυπάνε εσάς που είστε μικρότεροι! Την γνώμη σου δεν θα φοβάσαι να την λες ποτέ!»

 

«Ωραία και τι να πω?»

 

«Πως θα σου φαινόταν αν την επόμενη φορά, τους πεις ότι η σάκα σου μπορεί να είναι πιο μικρή, αλλά σου αρέσει, χωράει όσα χρειάζεσαι και θα ήθελες να σταματήσουν να σε κοροϊδεύουν γιατί σε ενοχλεί? Και αν συνεχίσουν, πες τους να βρουν και τίποτα άλλο να ασχοληθούν εκτός από την τσάντα σου!» («Ή πες το μου εμένα να τους το πω κι εγώ!» χαχαχα, όχι δεν το είπα!!!) «Είναι κάτι από αυτά που σου είπα που δεν σε βρίσκει σύμφωνο?»

 

«Όχι, είναι όλα αλήθεια! Αλλά όταν θα πάω σε άλλη τάξη ή αν δεν χωράει η σάκα μου τα πράγματά μου, θα πάρουμε άλλη?»

 

«Και βέβαια θα πάρουμε άλλη σάκα, όταν αποφασίσουμε μαζί πως δεν κάνει η σάκα σου πια την δουλειά της. Όχι επειδή σε κορόιδεψε κάποιος, αλλά επειδή εμείς θα το αποφασίσουμε για πρακτικούς λόγους, εντάξει αγάπη μου?» Και συμφώνησε! 😉

 

Μα πόσο εύκολο θα ήταν να του πάρουμε μια άλλη σάκα? Problem solved? Ή θα ξεκινούσαμε συμπαράσταση ανάποδη στο παιδί μας? Να μάθει να υπερασπίζεται τον εαυτό του, τις προτιμήσεις του, τα γούστα του, το δίκιο του, να μην φοβάται να υψώσει ανάστημα, να βοηθάει τους άλλους, να μην τους προσβάλει, να είναι ταυτόχρονα δυναμικός, κλπ. Πως θα τα μάθει αν του λύνω εγώ όλα τα προβλήματα ή ο μπαμπάς του? Η κλασική Ελληνίδα μάνα κάθεται ώρες έξω από το προαύλιο του σχολείου τις πρώτες τουλάχιστον μέρες. Να δει αν το παιδί παίζει σωστά, αν το πειράζουν, αν τρώει το φαγητό του, κλπ και αν μπορεί να βάλει και καμιά φωνή να επέμβει! Κι εγώ αγωνία έχω, και έναν φραπέ θα τον έπινα καθισμένη κι εγώ απ’ έξω για να δω! Αλλά του έχω εμπιστοσύνη ότι θα τα καταφέρει και τον αφήνω να προχωρήσει μόνος του. Ούτε στην πρώτη εκδρομή του σχολείου πήγα, που θα μπορούσα να πάω μαζί μιας και οι μαμάδες με τα πρωτάκια μπορούν. Και χρόνο έχω και πολύ θα ήθελα να είμαι κοντά να βλέπω, αλλά κρατιέμαι!

 

Ε, εντάξει τώρα, όταν μου είπε ότι η συμμαθήτριά του είναι σίγουρο πως τον έχει ερωτευτεί, πως του αρέσει κι αυτού και είναι πολύ καλή και χαμογελαστή και μιλάει όμορφα, εξού και ο λόγος που του αρέσει κι αυτού, ένιωσα περήφανη που μου το είπε. Που μου το εμπιστεύθηκε και μετά με ρώτησε αν θα γελάσω!!! Όχι! Ούτε γέλασα, ούτε τον κορόιδεψα, ούτε του έκανα κήρυγμα. Τού είπα ότι είναι πολύ όμορφα αυτά τα συναισθήματα και είμαι χαρούμενη που μου το είπε και το μοιράστηκε μαζί μου. Και την επόμενη μέρα, τσέκαρα να δω ποια είναι, για να δω αν έχει καλό γούστο ο γιος μου (και έχει 😉 )! Άτιμο DNA λέμεεεεεεε!!!!

Advertisements

Πρώτη μέρα στο σχολείο! 2013-2014

Standard

πρωτη-μερα-σχολειο-13

Ένα περίεργο πράγμα όμως κι αυτό!? Την κάθε μέρα την ζεις, δεν περνάει τόσο γρήγορα! Κάποιες μέρες ποιο γρήγορα από τις άλλες, κάποιες μέρες πιο αργά. Τον χρόνο τον θυμάσαι. 365 μέρες συνολικά και όλες πάνω κάτω τις καταλαβαίνεις επίσης. Πως γίνεται λοιπόν ΤΑ χρόνια να περνάνε τόσο γρήγορα???

Το πρώτο μου μωρό έγινε πρωτάκι! Πήγε πρώτη μέρα σήμερα με την σάκα του στο σχολείο, πήρε τα βιβλία του και τα έφερε με χαρά στο σπίτι που ξαναμύρισε σχολείο, έκατσε στην τάξη, έμαθε τους κανόνες του σχολείου (όπως πχ το ότι δεν βάζουν τα πόδια τους πάνω στο θρανίο και ότι δεν ενοχλούν -συνέχεια- τον διπλανό τους (μεταξύ μας τώρα, το συνέχεια νομίζω πως ήταν προσθήκη του Γιώργου)), η ομάδα του κέρδισε τους αγώνες στην γυμναστική και στις 11.30, όταν χτύπησε το κουδούνι για να σχολάσουν, βγήκε έξω ενθουσιασμένος και με αγκάλιασε με ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη. Ούτε καν θυμήθηκε να σκουπίσει το φιλί που του έδωσα στο μάγουλο! Το αγοράκι μου! Ξύπνησε ενθουσιασμένος, «μεγάλη μέρα σήμερα!» μας έλεγε!

«Μεγάλη μέρα» στο σεκόντο και η Ναταλία μας! Το δεύτερο μωρό μας, που σήμερα πήγε πρώτη μέρα παιδικό! Σε δύο κατ’ ακρίβεια για να αποφασίσει σε ποιον τελικά θα πάει από Δευτέρα! Και αποφάσισε να πάει σ’αυτόν που είχε πάει στην ίδια ηλικία και ο αδερφός της. Ξέγνοιαστος παιδικός σταθμός, γεμάτος χρώματα, ξυποληταρία, μουσική και χαρούμενα παιχνίδια! Δίχως κλάματα όπως και ο αδερφός της τότε, χάθηκε στην τάξη και βρήκε να κάνει αυτό που της άρεσε για την λίγη ώρα που την άφησα μόνη της σήμερα!

Δύο χαρούμενα παιδιά παρέδωσα σήμερα στα σχολεία τους. Δύο καλά, χαρούμενα παιδιά γεμάτα αυτοπεποίθηση και φαντασία! Δύο παιδιά έτοιμα να κατακτήσουν τον κόσμο, να τον κάνουν καλύτερο. Δύο παιδιά γεμάτα όνειρα για το μέλλον!

Δασκάλες των παιδιών μου, αυτά τα δύο παιδιά που σας εμπιστεύομαι, είναι το φως της ζωής μου. Της δικής μου και του μπαμπά τους! Γι αυτά τα παιδιά έχουμε ξοδέψει ώρες μελέτης, ώρες συζήτησης, μα πάνω απ’ όλα δίνουμε δίχως όρια, όλη μας την αγάπη και αφοσίωση. Αυτά τα ματάκια που θα σας κοιτάνε και θα είστε σαν την μαμά τους, μιας και η μαμά δεν θα είναι εκεί, θα σας εμπιστευτούν και θα σας πιστέψουν. Θα μάθουν από σας, θα σας αγαπήσουν και από σας θα μάθουν να αγαπούν το σχολείο. Όπως και όλα τα παιδιά, όλων των μαμάδων και μπαμπάδων. Μπορεί το σχολείο να μην είναι όπως θα θέλατε να είναι, να δυσκολεύεστε και να θυμώνετε που κι εσείς αλλιώς τα περιμένατε αλλά αλλιώς πρέπει να δουλέψετε, ΑΛΛΑ, αυτά τα παιδιά που σας εμπιστεύομαι εγώ σήμερα, είναι οι αγάπες μου! Σας παρακαλώ πολύ, …να το θυμάστε! 😉

Καλή σχολική χρονιά σε όλα τα παιδάκια! Από τα πιο μικρά, ως τα πιο μεγάλα! Καλή σχολική χρονιά στους δασκάλους τους! Καλή σχολική χρονιά και σε μας! 🙂

ταξηΑ