Tag Archives: τοίχο

Τα παιδιά ζωγραφίζουν… παντού!!!

Standard

Λοιπόν το αποφάσισα! Η μικρή μου Ναταλία πήρε το ταλέντο της στη ζωγραφική απο μένα! Χεχε! Εμ, να μην πάρει και κάτι κι από μας δηλαδή (αφού μοιάζει λέμε, στον μπαμπά)? Με το που δει κυρομπογιές, εκτός από το οτι τις τρώει και λίγο, θα αρχίσει να ζωγραφίζει, να ζωγραφίζει να ζωγραφίζει. Στο χαρτί της, σε άλλα χαρτιά, σε βιβλία (ΜΟΥ), στο πάσο της κουζίνας, στο ψυγείο, στο πλυντήριο πιάτων, στο πάτωμα, στους τοίχους και όπου αλλού φτάνει το ταλαντούχο και μικρό της χεράκι! Ζωγραφίζει «μηλιο», «ήλιο», «κύκο», πεταλούδα (αυτό κάνει τα χερια της όπως στο τραγούδι για να μου το πει), και ότι άλλο σκεφτεί!

Κι εμένα, δεν μου κάνει καρδιά να της σβήσω τα δημιουργήματά της! Να της κόψω την εμπνευσή? Εγώ? ΠΟΤΕ! Και έτσι, το πάσο της κουζίνας έχει γίνει η δική της επιφάνεια. Καμιά φορά σβήνω τις μουντζούρες ζωγραφιές της για να της αφήσω ελεύθερό το πεδίο για νέες χρωματιστές γραμμές και κύκλους. Μάλιστα πήρα και χαρτόνι του μέτρου και έντυσα τον τοίχο του διάδρομου για να μπορούν να ζωγραφίζουν και οι δύο μαζι! Κάνουν μεγάλες χαρές, ειδικά όμως η μικρή καλιτέχνης που περιμένει τον αδερφό της να της δείχνει νέα κόλπα ζωγραφικής.

Μάλιστα σε λίγες μέρες θα σας δείξω το νέο εγχείρημα μου (όταν το επιχειρήσω δηλαδή). Ο τοίχος του διαδρόμου θα γίνει μαυροπίνακας. Ένας τοίχος αφιερωμένος στα καλλιτεχνήματα των μικρών μου θησαυρών. Γιατί, αν δεν τους δείξω ότι εκτιμώ αυτά που φτιάχνουν, πως τα θαυμάζω και πως τους αφήνω χώρο για να δημιουργήσουν, πως θα το μάθουν? 😉

Advertisements

Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο…!

Standard

 

Το θυμάστε αυτό το όμορφο τραγουδάκι; Εμείς το θυμηθήκαμε τις προάλλες και από την χαρά μας το βάλαμε να το ακούσει και ο Γιώργος μας. Του άρεσε, το χόρευε, έβλεπε και το βιντεάκι 🙂

 

 

Και την επόμενη μέρα, έφερε τις μπογιές του και ήθελε να ζωγραφίσει στον τοίχο! Δεν πήγε το μυαλό μου… Βρε καλό μου, βρε χρυσό μου, τί είναι αυτά που λες; Δεν ζωγραφίζουν αγόρι μου στον τοίχο! Να μην μπορώ να τον πείσω! Με τα πολλά γύρισε και μου είπε με ένα πολύ θλιμμένο ύφος…

«Μαμαααααα, ζωγαφίζουν! Ταγούδι, του του τουυυυυ, παιζιάαααα, ζωγαφίζουυυυυν τοίιιιιιχοοοοοοοο!»

Και τότε το έπιασα! Η αγάπη μου! Τί σκέφτηκε! Τον πήρα αγκαλιά και του είπα οτι θυμήθηκα το τραγούδι και κατάλαβα γιατί ήθελε να το κάνει αυτό (του είχα πει οτι μου αρέσει πολύ αυτο το τραγουδάκι), τον άφησα να κάνει μια μολυβιά και χάρηκε, του εξήγησα οτι και τα παιδάκια ζωγράφιζαν σε έναν παλιό τοίχο έξω από το σπίτι (τί να πω η γυναίκα;)  και τώρα ψάχνω να βρώ τοίχο έξω από το σπίτι που να του δώσω μπογιές να ζωγραφίσει! Τί μυαλουδάκια μωρέ! Τί ψυχούλες! Πόσο το αγαπώ αυτό το αγοράκι???