Tag Archives: mei tai

Με ένα Mei Tai!

Standard

 

Λοιπόν κορίτσια, την Κυριακή είχε μια τέλεια λιακάδα και βγήκαμε έξω οικογενειακώς. Δεν υπήρχε περίπτωση τέτοια μέρα να μείνουμε μέσα! Πήραμε τα απαραίτητα, το Mei Tai μου, το αστεράκι που μου έφτιαξε η Στέλλα και το οποίο έχει γίνει πλέον το δεξί μου χέρι, και φύγαμε για Φαληράκι (Ρόδος, μην ξύνετε το κεφάλι σας…). Η θάλασσα λααααδι! Χιλιάδες κοχυλάκια έξω στην άμμο. Παίξαμε, λιαστήκαμε και πεινάσαμε. Εκεί στο Φαλιράκι, στο λιμανάκι για τις ψαρόβαρκες, έχει μια τέλεια ταβερνούλα της Στάμας, που ότι ψαράκι έχει πιάσει ο άντρας της εκείνη την μέρα,  το τηγανίζει, φτιάχνει και φρέσκες τηγανητές πατατούλες, σαλάτα και μιαμ μιαμ!!! Λίγα τραπεζάκια, ζεστή οικογενειακή ατμόσφαιρα, πλαστικές καρέκλες, θάλασσα μπροστά στα μάτια μας, απλά πράγματα. Τόσο απλά που δεν έχει εννοείται καρεκλάκι για μικρά παιδάκια σαν το δικό μου toddlerάκι 🙂

Τότε, μου ήρθε στο μυαλό ένα πάνινο καθισματάκι που έχω δει εδώ και καιρό. Αυτό εδώ, το λεγόμενο Totseat:

Τι το χρειάζομαι όμως το Totseat, ή οποιοδήποτε άλλο  καρεκλάκι φαγητού όταν έχεις ένα Mei Tai? Γιατί, ΟΚ, μπορεί το Mei Tai, να το έχω φορέσει για να κάνω ψώνια, βόλτες, ορειβασία σε δασάκι, βόλτα με τον Γιώργο και την μικρή όπου μας κατέβει, να φτιάξω κουλουράκια, να μαγειρέψω, να κάνω κούνια και να παίξω bowling! Πολλά έχω κάνει με το Αστεράκι μου, αλλά αυτό δεν το είχα σκεφτεί ποτέ ξανά, να όμως που μια χαρά μας έβγαλε για μια ακόμη φορά ασπροπρόσωπους το babywearing! Και σας παρουσιάζω λοιπόν την νέα χρηστικότητα ενός Mei Tai! Στέλλα, αφιερωμένο σε σένα!!!

 

Καλό??? 😆

Δοκιμάζοντας μάρσιπους αγκαλιάς!

Standard

Το πρώτο μου pouch!

Πρέπει να ήταν εκεί γύρω, Δεκέμβρης 2006 που έψαχνα στο ίντερνετ για ring sling και pouch και προσπαθούσα να αποφασίσω ποιό από τα δύο θα ζητήσω για Χριστουγεννιάτικο δώρο. Μετά από κανέναν μήνα θα γεννούσα τον Τζώρτζη. Το πρώτο μου παιδάκι το οποίο είχα αποφασίσει μετά από κάμποσο διάβασμα πως δεν θα άφηνα ποτέ να κλαίει μόνο του και θα τον είχα αγκαλιά όσο το είχε ανάγκη. Ένα τέτοιο πράγμα (όπως αυτοί οι μάρσιποι), είχα σκεφτεί, θα με βοηθούσε στο να υλοποιηθεί αυτή η σκέψη. Μου άρεσε κιόλας στην όψη. Έμοιαζε λίγο μποέμ, χίπικο και ψαγμένο, κι εγώ είμαι λίγο χιπούλα να λέμε και την αλήθεια. Το γεγονός οτι ορθοπεδικά είναι ό,τι καλύτερο για το μωρό, καθώς και το επίσης τέλειο χαρακτηριστικό οτι μπορείς να το έχεις καθιστό να βλέπει μπροστά, στο πλάι αλλά και ξαπλωτό, με έπεισε! Δεν μου ήταν εύκολο να αποφασίσω πιο θα πάρω, είτε γιατί έπρεπε να το παραγγείλω από Αμερική (μιας και δεν είχα βρει κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα) είτε γιατί κάποιοι δεν έστελναν είτε γιατί  ήταν ακριβά, κ.ο.κ..

Το χιλιοφορεμένο μου pouch με τον Γιώργο 11 μηνων!

Λίγο πριν γεννήσω παρέλαβα το πρώτο μου pouch. Δεν το δοκίμασα στο Γιώργο αμέσως μετά που γεννήθηκε. Αυτό το μωρό μου φαινόταν τόσο μικρό και εύθραυστο (γεννήθηκε βέβαια 3.850 και 54εκ.)! Πως στο καλό θα το έβαζα εκεί μέσα χωρίς να το ζουλήξω και να το στραμπουλήξω; Βέβαια, δεν θα συνέβαινε κάτι τέτοιο, αλλά παρ’ όλα αυτά εγώ φοβόμουν. Πολύ γρήγορα τον συνήθισα και αφού είδα και ξαναείδα σε βιντεο όλους τους τρόπους που μπορούσα να «φορέσω» το μωρό μου, άρχισα να δοκιμάζω. Στην αρχή δυσανασχετούσε, αλλά ξεκινούσα το περπάτημα καθώς τον βόλευα εκεί μέσα και έτσι δεν άργησε να βολεύεται και αυτός και να είναι ένα χαρούμενο μωρό εκεί μέσα που άλλες φορές καθόταν και παρακολουθούσε τον κόσμο από το δικό μου σχεδόν ύψος ή έριχνε ύπνους ξεγυρισμένους. Έβλεπε το pouch και χαμογελούσε όλο του το πρόσωπο! 🙂

Η πρώτη φορά που κατάφερα να βάλω τον Γιώργο στην πλάτη!

Λίγο μετά βρήκα και στην Ελλάδα μάρσιπους αγκαλιάς. Δεν άργησα να θέλω να τους δοκιμάσω όλους! Αγόρασα Mei Tai και wrap γιατί μου άρεσε το γεγονός οτι μπορείς να τα βάλεις και στην πλατη, κάτι που ποτέ δεν με βόλεψε με το pouch. Τελικά αποδείχτηκε οτι φοβόμουν να τον βάλω στην πλάτη ΚΑΙ με αυτά, γιατί ο Γιώργος δεν καθόταν φρόνιμος όπως έδειχναν τα βίντεο. Αυτός με το που τον έβαζα στην πλάτη, τεντωνόταν και γυρνούσε να κατέβει. Στην μπροστινή θέση μου φαινόταν οτι δεν υπήρχε σοβαρός λόγος να τα χρησιμοποιώ τη στιγμή που είχα βολευτεί τόσο το pouch μου! Όταν ήμουν σίγουρη πως θα πηγαίναμε βόλτα που ο Γιώργος θα έμενε ξύπνιος, τον έβαλα αρκετές φορές στο Mei Tai και άλλες τόσες στο wrap το οποίο βολευόμουν μόνο τον χειμώνα (το καλοκαίρι με ζέσταινε πολύ και ίδρωνα απερίγραπτα). Κατάφερα ΜΙΑ και μοναδική φορά να δέσω τον Γιώργο στην πλάτη με το wrap και αρκετές με το Mei Tai αφού πρώτα βρήκα οδηγίες σε βίντεο για το πώς να δέσεις στην πλάτη το μωρό σου ξεκινώντας από το κρεβάτι. Βέβαια, αυτό σήμαινε οτι το χρησιμοποιούσα μόνο σε περιπάτους που ξεκινούσαν από το σπίτι και τελείωναν πάλι πίσω στο κρεβάτι όπου τον έβγαζα.

Ύπνοι μέσα σε wrap μετά από ψώνια σε σ/μ

Κάποια στιγμή αποφάσισα να πάρω και ένα sling. Ο Γιώργος είχε μεγαλώσει αρκετά και το pouch μας είχε γίνει δεύτερο δέρμα μας… Ότι και να μας έδιναν σ’ αυτή τη φάση δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με το pouch το οποίο και μόνο που το έβλεπε ηρεμούσε!

Λίγο πριν γεννήσω τη Ναταλία, παράγγειλα ένα μάλλινο sling. Λίγο μετά που την έφερα σπίτι, άρχισα να την φοράω για να έχω ελεύθερα τα χερια μου για τον Γιώργο. Η μικρούλα μου κοιμόταν τόσο εύκολα εκεί μέσα, θήλαζε, ηρεμούσε και μάθαινε τον κόσμο ακούγοντας τον χτύπο της καρδιάς μου. Όταν δοκίμασα κάποια στιγμή να τη βάλω στο πολυφορεμένο μου παλιό pouch δεν μπορούσα να καταλάβω πώς με είχε βολέψει τόσο πολύ. Μου φαινόταν ότι το χέρι στο οποίο το φορούσα αχρηστευόταν. Το ύφασμα κατέβαινε πολύ πιο κάτω από τον ώμο (λίγο πιο πάνω από τον αγκώνα) και έτσι δεν μπορούσα να το σηκώσω σχεδόν καθόλου. Εγώ χρειαζόμουν και τα δυο μου χέρια με τον Γιώργο από δίπλα! Επίσης, το sling το ρυθμίζεις όπως ακριβώς θες. Συμφωνώ, ένα μικρό ρύθμισμα το κάνεις και στο pouch διπλώνοντας το ύφασμα στον ώμο, αλλά δεν μπορεί να συγκριθεί με ένα sling. Το τελευταίο σε αφήνει να σφίξεις το μωρό πάνω στο σώμα σου και να το νιώθεις κολλημένο πάνω σου, αλλά μπορείς επίσης να το χαλαρώσεις και τελείως για να το αφήσεις στο κρεβάτι όταν κοιμηθεί (wearing down). Το χειμώνα τον βγάλαμε με ένα sling παντού και το καλοκαίρι με ένα άλλο με πιο δροσερό ύφασμα.

Δοκίμασα τη μικρή στην πλάτη με το Mei Tai το οποίο της αρέσει και βολεύει εδώ τριγύρω στον κήπο όταν είμαι με τον Γιώργο. Βασική προϋπόθεση, τα μαλλιά μου να είναι πλεξούδα, αλλιώς η μικρή θα μου τα μαδήσει! 😆

Αν και σκουληκάκι ανήσυχο κι αυτή, πήρα το θάρρος να δοκιμάσω να τη βάλω στην πλάτη και στο wrap. Βολεύει, δε λέω, αλλά για να το κάνεις αυτό μόνη σου εκτός σπιτιού, θα πρέπει να σύρω όλο το ύφασμα στο δρόμο, να φωνάζω στο Γιώργο να γυρίσει πίσω αφού θα βαριέται να με περιμένει να τη δέσω, δεν θα μπορώ να την βλέπω, να την περιποιούμαι και να τη φιλάω, ούτε να την κοιμίσω ξαπλωτά και πιο ξεκούραστα.

Το νέο sling για τη Ναταλία!

Με λίγα λόγια, αν και υπάρχουν τρόποι να λύσεις όλα τα παραπάνω που αναφέρω, εγώ δεν βρίσκω ίσως τον λόγο να επιμείνω σε κάτι διαφορετικό τη στιγμή που με έχει καλύψει το sling μου τόσο μα τόσο πολύ!!! Το sling μου το αγαπώ τόσο μα τόσο πολύ. Αν φύγω από το σπίτι δίχως αυτό, νιώθω όπως όταν έχουμε ξεχάσει το κινητό μας, μόνο που εκεί το παίρνεις απόφαση, ενώ με το sling βρίζεις από μέσα σου όση ώρα κρατάς το μωρό στα χέρια…

Το σίγουρο είναι πως οι παράγοντες που επηρεάζουν τη σωστή επιλογή του μάρσιπου είναι πολλοί και έχουν να κάνουν με την ηλικία/βάρος του μωρού, με τον τρόπο ζωής και τις προτιμήσεις των γονιών αλλά και με τη χρήση για την οποία κυρίως προορίζεται ο μάρσιπος.


Πείτε μας λοιπόν κι εσείς την δική σας εμπειρία με τους μάρσιπους. Έχετε δοκιμάσει μάρσιπο αγκαλιάς; Σας βόλεψε; Ποιος απ’ όλους; Μέχρι ποια ηλικία του μωρού σας το χρησιμοποιήσατε;