Tag Archives: no-cry

Βιβλίο για τον παιδικό ύπνο

Standard

Ε, ναι λοιπόν! Με έπιασε πάλι να διαβάζω. Με αφήνει και ο Γιώργος να διαβάζω λίγο παραπάνω την ώρα που παίζει και έτσι είπα να διαβάσω ένα βιβλίο για τον παιδικό ύπνο.

 

Τίτλος: The No-cry Sleep Solution

Συγγραφέας: Elizabeth Pantley

Εκδόσεις McGraw-Hill, Νέα Υόρκη, 2002. 

 

Οπαδός κι αυτή του θηλασμού, του attachment parenting και του co-bedding, σκέφτηκα ότι θα καταλαβαίνει τους λόγους που συνεχίζω να επιλέγω συνειδητά τον θηλασμό και τον ύπνο μαζί με το παιδί μου και ότι θα μπορούσει  ίσως να με βοηθήσει με τόν ύπνο του Γιώργου (να κοιμάται, δηλαδή, επιτέλους περισσότερες ώρες χωρίς διακοπή). Κάτι τέτοιο θα μου πρόσφερε ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση και παράλληλα θα με βοηθούσε να παραμείνω σταθερή στις απόψεις και τις επιλογές μου. Ο στόχος μου δηλαδή να τα καταφέρω να ξανακοιμηθεί χωρίς να κλάψει και χωρίς να προβληματιστούμε ιδιαίτερα. Τελευταία βέβαια έχει αρχίσει να να τα καταφέρνει να ψιλοκοιμάται και μόνος του, αν καμιά φορά ξυπνήσει, οπότε τον «έκοψα» πως είναι αρκετά έτοιμος για αυτή την προσπάθεια. Έτσι δοκίμασα τον τρόπο της.

 

Πήγα στο κεφάλαιο περί co-bedding και θηλασμού ενός μεγαλύτερου παιδιού και διάβασα την γενική φιλοσοφία της συγγραφέα.

 

Λοιπόν, τί λέει η γυναίκα; Λέει οτι όταν ένα μωρό κοιμάται με έναν τρόπο, όταν ξυπνήσει θέλει τον ίδιο τρόπο για να ξανακοιμηθεί. Αν δηλαδή το κουνάς να κοιμηθεί, όταν ξυπνήσει θα θέλει πάλι κούνημα να ξανακοιμηθεί. Αν θηλάζει για να κοιμηθεί, όταν ξυπνήσει θα θέλει πάλι να θηλάσει για να ξανακοιμηθεί. Και τα μωρά ξυπνάνε την νύχτα αρκετές φορές περισσότερο από εμάς, γιατί έτσι είναι προγραμματισμένα για την επιβίωση τους (έτσι ώστε αν πεινάνε, να το καταλάβουν και να ζητήσουν φαγητό).

 

Τί συμβουλεύει; Να το θηλάσω κανονικά όπως κάθε βράδυ, αλλά εκεί που το βλέπω ότι είναι έτοιμο να το πάρει ο ύπνος, να βγάζω από το στόμα του το στήθος. Την πρώτη φορά θα αντιδράσει και θα ξαναζητήσει το στήθος. Θα του το ξαναδώσω και θα συνεχίσω να το θηλάζω πάλι μέχρι να δω ότι πάει να κοιμηθεί. Τότε, τσουπ έξω από το στόμα το στήθος. Αυτό μέχρι να συνηθίσει στην ιδέα (μπορεί να χρειαστεί και 5-6 φορές, μπορεί περισσότερες, μπορεί και λιγότερες) και τελικά να αποφασίσει να κλείσει τα ματάκια του και να αφήσει να το πάρει ο ύπνος δίχως το στήθος στο στόμα. Δεν το αφήνουμε να κλάψει για να του δώσουμε το στήθος. Αν το ζητήσει, του το δίνουμε. Πολύ απλά!

 

Έπιασε; Ε, ναι λοιπόν, έπιασε! Δεν ξέρω αν είναι επειδή ήταν ήδη έτοιμος σχεδόν να τα καταφέρει με τον ύπνο, αλλά μόνο μια φορά του ξαναδίνω το στήθος (μετά φαίνεται πως το περιμένει και το έχει πάρει απόφαση), και τη δεύτερη αφήνεται στον ύπνο… Και τρία (3) βράδια τώρα έχει κοιμηθεί 8ώρα και 7ωρα σερί μέχρι το πρωί δίχως να ζητήσει γάλα. Τον νιώθω οτι κουνιέται, μισοξυπνάει, αλλά τελικά γυρνάει από την άλλη ή έρχεται πιο κοντά μου να με ακουμπάει και συνεχίζει τον ύπνο του! Ελπίζω να συνεχιστεί αυτό γιατί βγάζουμε κυνόδοντες και τραπεζίτες και όσο να ‘ναι με τα δόντια το πρόγραμμα του ύπνου χαλάει…

 

Το βιβλίο πάντως είναι πολύ καλό. Αν έχετε πρόβλημα ύπνου, σκεφτείτε το 😉  (Εννοείται πως τα προβλήματα ύπνου είναι πολλά και διάφορα και επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, ανάμεσα στους οποίους είναι και το ίδιο το παιδί και οι ιδιαιτερότητές του).  Δεν ξέρω αν υπάρχει στα Ελληνικά. Εγώ το πήρα όταν γέννησα, μαζί με κάποια άλλα, από το Amazon.

 

Εύχομαι καλούς ύπνους!