TA ΠΑΙΔΙΑ ΔΙΩΧΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΕ ΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΤΟΥΣ 8 Νοεμβρίου, 2009

Πηγή: http://news.bbc.co.uk/2/hi/health/8299719.stm

Μετάφραση: Χρύσανθος Θεοχάρης 

 

Έρευνα δείχνει πως τα παιδιά μπορούν να διδαχτούν να χρησιμοποιούν τη φαντασία τους για να εξουδετερώνουν τις συχνές κρίσεις στομαχικού πόνου.

Ένας συγκεκριμένος τύπος χαλαρωτικού CD που ζητάει απ’ τα παιδιά να φανταστούν τον εαυτό τους σε διάφορες σκηνές όπως π.χ. να αιωρούνται στον αέρα μέσα σε ένα σύννεφο είχε σαν αποτέλεσμα τη δραστική βελτίωση κοιλιακών πόνων.

Οι Αμερικανοί ερευνητές δήλωσαν πως η συγκεκριμένη τεχνική λειτούργησε αποτελεσματικά στην περίπτωση των παιδιών για το λόγο ότι αυτά έχουν ίδιαίτερα γόνιμη φαντασία.

Υπολογίζεται πως ένα στα πέντε παιδιά έχουν συχνούς κοιλιακούς πόνους που δεν μπορούν να αποδοθούν σε κάποια συγκεκριμένη αιτία.

Η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδική Pediatrics (Παιδιατρική) έρχεται σαν συνέχεια άλλων μελετών που κατέδειξαν πως η ύπνωση αποτειλεί εναλλακτική μέθοδο αντιμετώπισης μιας σειράς προβλημάτων μεταξύ των οποίων και ο λειτουργικός κοιλιακός πόνος στον οποίο κατατάσσεται και το Σύνδρομο Εντερικής Ευαισθησίας.

Στη μελέτη αυτή, τα παιδιά συμμετείχαν σε μια σειρά 20λεπτων συναντήσεων “καθοδηγούμενων φαντασιακών περιπλανήσεων”. Πρόκειται για μια τεχνική που καθοδηγεί και παροτρύνει το υποκείμενο, στην προκειμένη περίπτωση το παιδί, να φαντάζεται πράγματα που θα έχουν σαν αποτέλεσμα την μείωση των ενοχλήσεων που αισθάνονται.

Όλα του Γιώργου… εύκολα! 4 Νοεμβρίου, 2009

 

Και εννοείται οτι δεν μιλάω για τον Παπανδρέου, αλλά για τον δικό μου ολόδικό μου Γιώργο! Και όταν λεω εύκολα, εννοώ κατά τις δικές μου δυνάμεις και κατά πως περίμενα ίσως κάποια πράγματα για το μεγάλωμα του.

Δεν ξέρω αν έχει σχέση η φιλοσοφία μεγαλώματος που επιλέξαμε με τον άντρα μου. Το οτι δεν έμεινε να κλαίει ποτέ για παρισσότερη ώρα από όσο χρειαζόταν για να πάμε κοντά του. Το οτι τον θήλαζα μέχρι σχεδόν να του φύγει το μεγάλο ενδιαφέρον και η ανάγκη. Το οτι δεν το φοβερίσαμε ποτέ, αλλά του λέγαμε πάντα αλήθεια για οτιδήποτε. Το οτι τον αφήσαμε να κοιμάται στο κρεβάτι μας ακόμα και τώρα όποτε το θέλει. Το οτι δεν τον έχουμε δείρει ποτέ, ούτε καν στον ποπό, ούτε καν απαλά κάπου. Το ότι τα συζητάμε όλα (ακόμη και τις τιμωρίες του), το οτι σεβόμαστε τις επιλογές και τις προτιμήσεις του. Το οτι είμαστε διαλακτικοί μαζί του, αλλά και πάλι χωρίς να του κάνουμε όλα τα χατήρια. Το οτι δεν τον πιέσαμε ποτέ για τίποτα σχεδόν (εκτός αν ήταν απόλυτη ανάγκη) και τον αφήσαμε να έχει τον χρόνο του για όλες τις αλλαγές που συμβαίνουν σε ένα παιδί της ηλικίας του… Μπορεί και τίποτα από αυτά! Μπορεί απλά να ήταν έτσι από τη στιγμή που γεννήθηκε και απλά τώρα τον μαθαίνουμε. Ποιός ξέρει - και πως μπορούμε να το μάθουμε άλλωστε;

Μας έχει διευκολύνει πάντως σε τόσα μα τόσα πράγματα καθώς μεγάλωνε! Αν εξαιρέσουμε τα αρκετά εως πολλά ξυπνήματα του μέχρι τα ενάμιση που άρχισε να κοιμάται σερί ή έστω αν ξυπνάει να μην ζητάει γάλα αλλά να ξανακοιμάται, αν εξαιρέσουμε το γεγονός οτι ήθελε να είναι συνέχεια στην αγκαλιά μου όταν ήταν μωρό και δεν έμενε μόνο του ούτε για λίγα λεπτά (εκεί πραγματικά με έσωσε το babywearing), όταν άρχισε να μεγαλώνει, ήταν και είναι δηλαδή το καλύτερο φυσιολογικό παιδί!

Τρώει από όλα. Η μεγάλη του αγάπη είναι τα λαχανικά και τα φρούτα! Μπρόκολο, καρότο, κολοκυθάκι με τις χούφτες και το στόμα μπουκωμένο! Κι ας είναι πιατάκι δίπλα σε παστίτσιο!!! Μήλα, αχλάδια, μπανάνες, πορτοκάλια, κάστανα, κουάκερ, σταφίδες, αμύγδαλα, μαύρο ψωμί, ρύζι, μακαρόνια, πατάτες. γλυκοπατάτες, φακές, φασόλια, κλπ! Νομίζω πως τα μόνα φαγητά που δεν του αρέσουν ίσως να είναι μπάμιες, ε και το κρέας το κόκκινο δεν το πολυτιμά, αλλά από την άλλη ούτε κι εγω… Μα όλα τα τρώει! Και τώρα εκεί που αναρωτιόμουν αν θα έπρεπε να θέλει πιο πολύ να τρώει μόνος του (το είχε ξεκινήσει παλιότερα και μετά το βαρέθηκε το σπορ), άρχισε πάλι μόνος του δίχως να του πει κάποιος κάτι.

Στους γιατρούς δεν έχει κλάψει με εμβόλιο, εξετάσεις, κλπ. Του λέμε τί θα του κάνει ο γιατρός και περιμένει υπομονετικά να τελειώσουμε και να φύγουμε! Θυμάμαι στο πρώτο του εμβόλιο το πόσο είχα αγχωθεί που θα κλαίει, που τί θα κάνω αν θα ανεβάσει πυρετό, αν, αν αν… Και τίποτα. Του έβαλε το εμβόλιο, πήγε να τα πάρει λίγο, αλλά με την αγκαλίτσα τα ξέχασε όλα! Και είχα μια τόση μα τόση περηφάνεια μέχρι που αναρωτήθηκα μήπως δεν νιώθει τον πόνο! Χαχα, έτσι για να αγχωνόμαστε με κάτι

Όταν μετακομίσαμε Ρόδο απο Χαλκίδα, πριν από ένα χρόνο και κάτι, όλα χαρούμενα. Διάβαζα για εφιάλτες, για κλάματα, για προβληματισμό… Τίποτα. Του εξηγήσαμε από πριν τί θα κάνουμε, πώς θα γίνουν όλα, πως θα ανοίξουμε την κούτα με τα παιχνίδια του και θα τα βάλουμε όλα στο καινούργιο τους σπίτι και όλα μια χαρά!

Με τις πάνες μέσα σε ένα 2ήμερο είχε καταλάβει την διαδικασία και άρχισε να ζητάει το γιογιό του και στην εβδομάδα την τουαλέτα. Είχαμε τα ατυχηματάκια μας, αλλά ενώ περίμενα οτι θα έπαιρνε καιρό το όλο θέμα και είχα προετοιμαστεί για δύσκολα μου το έκανε τόσο εύκολο το όλο θέμα και μέσα σε δέκα μέρες δεν φορούσαμε πλέον πάνες την μέρα, εντός και εκτός σπιτιού!

Με τον αποθηλασμό; Ο τέλειος αποθηλασμός! Έγινε στην ουσία κατά λάθος, το συνεχίσαμε και μέσα σε 2 μέρες είχε αποθηλάσει! Δεν το περίμενα! Κάθε μέρα αναρωτιόμουν αν θα μου ζητήσει γάλα μαμάς, αλλά δεν συνέβη παρά μόνο μια φορά που μάλλον ψιλοβαριόταν και με μια αλλάγη συζήτησης ξεχάστηκε το θέμα! Μετά απο 2 χρόνια και 2 μήνες κόπηκε το αγαπημένο του συνήθειο δίχως κλάμματα, δίχως πρηξήματα στήθους, χαπάκια και τύψεις…

Από φοβίες ή θέματα αποχωρισμού κανένα! Όσο “αγκαλίτσας” ήταν μικρός που προτιμούσε να παρακαλουθεί τον κόσμο κινούμενος στα χέρια της μαμάς παρά από το ρηλάξ του, άλλο τόσο κοινωνικός και ανεξάρτητος έχει αποδειχθεί μέχρι στιγμής οτι είναι. Δεν έχει φοβηθεί όταν μένει κάπου μόνος του δίχως μαμά και μπαμπά, δεν έχει κλάψει ποτέ επειδή τον αφήνουμε με παππούδες για να πάμε βόλτα. Ακόμα και εκεί γύρω στους 6 τους μήνες που αρχίζουν να φοβούνται και να μην θέλουν να αποχωριστούν τους γονείς τους. Δεν τον κοροϊδέψαμε βέβαια και ποτέ. Δεν τον αφήσαμε να παίζει κοιτάζοντας αλλού και να φύγουμε άρον άρον πριν προλάβει να μας πάρει χαμπάρι οτι φεύγουμε! Πάντα του λέγαμε οτι θα φύγουμε και θα έρθουμε αργότερα, φιλάκι και χαιρετούρα - αλλιώς πώς θα μας εμπιστευόταν αργότερα;

Και το καινούργιο του επίτευγμα, το οποίο ακόμα δεν μπορούμε να πιστέψουμε οτι θα κρατήσει; Εκεί που ένα βράδυ τον πήγαινε ο άντρας μου για ύπνο στο κρεβάτι μας αυτός έστριψε στην πόρτα που είναι πριν το υπνοδωμάτιό μας για να κοιμηθεί στο κρεβάτι του. Λέγαμε και σκεφτόμασταν να ξεκινήσουμε πιο τακτικά να τον βάζουμε στο κρεβατάκι του για ύπνο. Περίμενα να φύγουν μουσαφίρηδες και να στρώσω το κρεβάτι του με τα καινούργια του παπλώματα, να κάνουμε ολόκληρο θέμα για το πόσο ωραίο κρεβάτι έχει κλπ. και να ξεκινήσουμε. Έστω για να ξεκινά ο ύπνος εκεί ώστε όταν γεννηθεί η μπουμπούκα μας να έχω κάποια ώρα το βράδυ που να μην ξυπνάει τον Γιώργο ή που ο Γιώργος να ξυπνάει την μικρή… Και 3-4 μέρες πριν φύγουν οι επισκέπτες του φάνηκε ωραία ιδέα να κοιμάται εκεί! Και πως κοιμήθηκε; Ενώ συνήθως ξαπλώναμε μαζί του και μετά από ιστορία, κάναμε τους κοιμισμένους μέχρι να κοιμηθεί (βέβαια πολλές φορές μας έπαιρνε όντως ο ύπνος), τώρα του λέμε ιστορία, του δίνουμε φιλάκι, φεύγουμε από το δωμάτιο και κοιμάται μόνος του!!! Δηλαδή, helloooooooo!!! Τι ακριβώς συμβαίνει; Πόσο εύκολα μας τα έχει κάνει όλα αυτό το παιδί;

Μας έχει κάνει πεισματάκια, μας έχει πήξει στα “οχι” την περίοδο που λένε και τα βιβλία οτι θα το κάνει, αλλά όχι υπερβολικά πράγματα που δεν καταλαγιάζουν με τη συζήτηση. Τα βλέπουμε και λίγο χιουμοριστικά πολλές φορές τα πράγματα. Π.χ. μια φορά που δεν του έκανα το χατίρι για κάτι έπεσε κάτω και καλά για να βάλει τα ψεύτικα κλάμματα! Το πήρα στο αστείο κι εγώ και καλά οτι ο Γιώργος μου κάνει το χαλάκι και θα σκουπίσω τα πόδια μου. Τον γαργάλησα με τα πόδια, και όλα ξεχάστηκαν στο λεπτό! Είναι παιδί έχει κάποιες μέρες υπόδειγμα και μερικές που το βράδυ λες αγύριστη να ‘ναι! Δεν με έχει προβληματίσει όμως σαν συμπεριφορά, ειδικά σ’αυτά που λέμε οτι πρέπει να αλλάξουμε ή να κάνουμε το παραπάνω βήμα και αναρωτιόμαστε πώς πρέπει να το κάνουμε, οτι θα πρέπει να έχουμε υπομονή, οτι θα πάρει καιρό, κλπ, εκεί μας βγαίνει πάντα ασπροπρόσωπος και μένουμε να τον κοιτάμε καλά καλά και να κοιταζόμαστε μεταξύ μας με ένα δύσπιστο/περήφανο βλέμμα!

Εννοείται οτι είμαι η μαμά του και τα βλέπω όλα πολύ πιο ρόδινα ίσως από όσο είναι. Ολόκληρη ωδή στον Γιώργο έγραψα - δε φαίνεται; Αυτό το μπλόγκ όμως το έχω ξεκινήσει με αφορμή τον Τζώρτζη μου, να μην περηφανευτώ λοιπόν κι εγώ για το παιδί μου, το καμάρι μου, το μικρό μου θαύμα, τον λόγο της μεγάλης μου περηφάνιας; Και πού καλύτερα από εδώ;

Τα κατεψυγμένα είναι και υγιεινά 29 Οκτωβρίου, 2009

 

Πηγή: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=288011&dt=12/09/2009

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009

 

ΛΟΝΔΙΝΟ. Μια απρόσμενη διαπίστωση έκαναν ερευνητές του βρετανικού Πανεπιστημίου Sheffield Ηallam, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι τα κατεψυγμένα τρόφιμα είναι το ίδιο υγιεινά με τα φρέσκα. Οι ερευνητές αναφέρουν μάλιστα ότι τα κατεψυγμένα σε ορισμένες περιπτώσεις είναι περισσότερο θρεπτικά από τα φρέσκα. Η ερευνητική ομάδα διερεύνησε τις διατροφικές και θρεπτικές ανάγκες των παιδιών σχολικής ηλικίας και τις τροφές που καταναλώνουν στα σχολεία και γενικότερα από το πρωί ως το βράδυ που θα φάνε στο σπίτι τους. Στη συνέχεια οι ερευνητές προχώρησαν σε συγκρίσεις ανάμεσα στις φρέσκες τροφές που καταναλώνουν τα παιδιά και στις αντίστοιχες κατεψυγμένες.

«Η πεποίθηση ότι τα φρέσκα τρόφιμα είναι πάντοτε πιο υγιεινά και θρεπτικά από τα κατεψυγμένα είναι λανθασμένη και πρέπει να αλλάξει. Τα κατεψυγμένα τρόφιμα είναι το ίδιο και σε ορισμένες περιπτώσεις περισσότερο θρεπτικά από τα φρέσκα.Αυτό οφείλεται στις νέες μεθόδους και διαδικασίες κατάψυξης των τροφών, η οποία γίνεται ταχύτατα και με τρόπο τέτοιο ώστε να ελαχιστοποιείται η απώλεια των θρεπτικών συστατικών.Σε αντίθεση η αλυσίδα της παρασκευής-συλλογής,συσκευασίας και μεταφοράς των φρέσκων τροφίμων στις αγορές και στα καταστήματα είναι χρονοβόρος. Μπορεί να περάσει και ένας μήνας για να φτάσει ένα φρέσκο τρόφιμο στα χέρια του καταναλωτή, χρόνος στον οποίο μεγάλο ποσοστό των θρεπτικών συστατικών του θα έχει χαθεί. Επιπλέον τα κατεψυγμένα τρόφιμα είναι πιο φτηνά και θέλουν λιγότερο χρόνο προετοιμασίας για να καταναλωθούν» δήλωσε στην «Daily Τelegraph» η Σαρλότ Χάρντεν, επικεφαλής της έρευνας.

Ποίημα… 20 Οκτωβρίου, 2009

I Took His Hand and Followed
Mrs. Roy L. Peifer

My dishes went unwashed today,

I didn’t make the bed,

I took his hand and followed

Where his eager footsteps led.

Oh yes, we went adventuring,

My little son and I…

Exploring all the great outdoors

Beneath the summer sky

We waded in a crystal stream,

We wandered through a wood…

My kitchen wasn’t swept today

But life was gay and good.

We found a cool, sun-dappled glade

And now my small son knows

How Mother Bunny hides her nest,

Where jack-in-the-pulpit grows.

We watched a robin feed her young,

We climbed a sunlit hill…

Saw cloud-sheep scamper through the sky,

We plucked a daffodil.

That my house was neglected,

That I didn’t brush the stairs,

In twenty years, no one on earth

Will know, or even care.

But that I’ve helped my little boy

To noble manhood grow,

In twenty years, the whole wide world

May look and see and know.

Οτι φταίνε οι ορμόνες τις εγκυμοσύνης είναι σίγουρο. Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός οτι συγκινούμαι κάθε φορά που το διαβάζω…

Θα με συγχωρήσετε που είναι στα Αγγλικά, αλλά το να το μεταφράσω δεν έχει νόημα.

Β’ Επιπέδου! 8 Οκτωβρίου, 2009

Όχι δεν είμαστε Β’ επιπέδου, αλλά αυτόν τoν υπέρηχο κάναμε και από εκείνη τη στιγμή μας έφυγε η κάθε ανησυχία!

“Ένα τέλειο μωρό δίχως κανένα πρόβλημα”! Αυτά ήταν τα λόγια του γιατρού!

“Αν κοιμάται καλά και τα βράδια μετά που γεννηθεί θα είναι ακόμα πιο τέλειο…” – είπα εγώ!

Τσέκαρε καρδούλα, βαλβίδες, πνευμόνια, νεφρά, κοιλιά, ποδαράκια, χεράκια, δαχτυλάκια, μυτούλα, στοματάκι, σπονδυλική στήλη, αμνιακό υγρό, πλακούντα και δεν θυμαμαι τί άλλο. Όλα ήταν φυσιολογικά! Υπέροχο συναίσθημα! Βαθιά ανάσα και όνειρα που ξεκινούν δίχως να υπάρχει ίχνος φόβου… Θα γεννηθεί σε λίγους μήνες ένα γλυκό κοριτσάκι μέσα στην υγεία. Ο Γιώργος μας θα έχει μια μικρή αδερφούλα

Την επόμενη πήγα για ψώνια (έτσι γιορτάζουμε εμείς οι γυναίκες). Ψώνια για κοριτσίστικα ρούχα (ε καλά! Και του Γιώργου του πήρα - μην τρελαθούμε!). Το μάτι είδε κι έπαθε να μην κοιτάει στα αγορίστικα, αλλά τελικά κατέληξε να χαζεύει τα μωβ, λουλουδάκια, πριγκίπισσες και άλλα ωραία

Σε 10 μέρες έχω ραντεβού με τον γιατρό μου (αυτός που κάνει αυτόν τον υπέρηχο είναι άλλος). Αυτός θα με ζυγίσει κιόλας, οπότε από Δευτέρα ξεκινάει εβδομάδα δίαιτας. Βέβαια το σπίτι μυρίζει μήλο με κανέλα, γιατί είχα έμπνευση για κεικ με μήλο… Ε, κουτσά στραβά, κάτι θα καταφέρουμε λέω…

Όλα καλά λοιπόν καλές μου φίλες! Όλα καλά! Μπήκαμε στον 6ο και συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Πολύ χαρά μας περιμένει

Η Κοινωνική Ανάπτυξη του Παιδιού 4 Οκτωβρίου, 2009

Πηγή: http://edis.ifas.ufl.edu/pdffiles/FY/FY42700.pdf

Μετάφραση: Χρύσανθος Θεοχάρης

 

Σε ένα σημαντικό βαθμό το παιδί μαθαίνει/αποκτά τον τρόπο της συμπεριφοράς  του μέσω της αλληλεπίδρασης, της συναναστροφής  και  της παρατήρησης των γονιών και των συνομιλήκων του. Η κοινωνική ανάπτυξη μπορεί να συντελεστεί με τους ακόλουθους τρόπους:

Μίμηση προτύπων – Τα παιδιά αποκτούν κοινωνικές δεξιότητες και σωστές συμπεριφορές παρατηρώντας και στη συνέχεια μιμούμενα τους τρόπους και το παράδειγμα ανθρώπων που παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή τους – φίλων και ενηλίκων. Για να μπορέσετε να διδάξετε στο παιδί σας  σωστούς τρόπους, γίνετε γι’ αυτά τα ζωντανά πρότυπα για τον τρόπο που θέλετε να φέρονται. Για παράδειγμα, στην περίπτωση μιάς σύγκρουσης αντί να φωνάζετε και να αραδιάζετε διακοσμητικά επίθετα ή ακόμα και να πετάτε αντικείμενα, ηρεμήστε πρώτα εσείς και στη συνέχεια πάρτε μια βαθειά αναπνοή. Σε ήρεμο τόνο προσπαθήστε να πληροφορηθείτε τί συμβαίνει. Πείτε στο παιδί σας ότι η συμπεριφορά του έχει αντίκτυπο στους άλλους. Βοηθήστε το να βρει άλλους τρόπους να λύσει το πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Η βία ποτέ δεν μπορεί να είναι επιλογή επίλυσης συγκρούσεων.

 Ενίσχυση/εμπέδωση θετικής συμπεριφοράς – Οι όποιες συμπεριφορές ενθαρρύνονται και θεμελιώνονται απ’ τον τρόπο που τις αντιμετωπίζουν οι άλλοι. Τα παιδιά αυθόρμητα και φυσικά έχουν την τάση να επαναλαμβάνουν συμπεριφορές που τραβούν την προσοχή των ενηλίκων.  Έτσι είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε και να επαινούμε τις θετικές συμπεριφορές και να αφήνουμε να περνούν απαρατήρητες οι αρνητικές. Τί συμβαίνει όταν το παιδί συμπεριφέρεται όπως επιθυμεί ο γονιός – όταν δηλαδή το παιδί παίζει αρμονικά με με κάποιο άλλο φιλικό παιδάκι και μοιράζεται τα παιχνίδια του; Συνήθως ο γονιός δεν λέει και δεν κάνει τίποτε. Ίσως να σκέφτεται: «Ας μην κοιτάξω καν προς τα εκεί μήπως και τους χαλάσω την όμορφη συντροφιά». Τί κρίμα! Δυστυχώς οι γονείς πολύ συχνά ξεχνούν ότι επαινώντας το παιδί ή χτυπώντας το χαϊδευτικά στην πλάτη είναι  ό,τι καλύτερο μπορούν να κάνουν ώστε το παιδί τους να επαναλάβει – πολλές και άπειρες φορές – τέτοιες καλές συμπεριφορές. Αυτή η μέθοδος λέγεται «τσακώνω το παιδί να κάνει κάτι σωστό» αντί του «το τσακώνω να κάνει κάτι κακό».

 Χαρακτηριστικά Γνωρίσματα – Το κάθε παιδί είναι μοναδικό. Μερικά παιδιά είναι γενικά πιο χαρούμενα, πιο δραστήρια, πιο αισιόδοξα και θετικά. Άλλα πάλι νευριάζουν ευκολότερα, είναι παρορμητικά, δεν υπολογίζουν τίποτε. Επίσης, σε καινούργιες συνθήκες και πρωτόγνωρες καταστάσεις κάποια παιδιά γίνονται κακόκεφα και πολύ διστακτικά. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι επίκτητα, δεν είναι δηλαδή φερσίματα που τα «κόλλησαν» στην πορεία, αλλά έμφυτα, είναι δηλαδή μέρος του χαρακτήρα τους, της ιδιοσυγκρασίας τους. Οι ειδικοί κατατάσσουν τα παιδιά σε μια απ’ τις παρακάτω κατηγορίες ή ιδιοσυγκρασίες ή χαρακτήρες:

 Το εύκολο παιδί - αυτό που στις πιο πολλές περιπτώσεις ακολουθεί τους κανόνες, δέχεται τις αλλαγές εύκολα και γενικά είναι καλοδιάθετο.

Το παιδί που αργεί να «πάρει μπρος» – του οποίου η διάθεσή είναι αρνητική και το οποίο προσαρμόζεται σε κάθε τι καινούργιο με αργούς ρυθμούς.

Το δύσκολο παιδί - αυτό που έχει συχνά νευρικά ξεσπάσματα, έχει υπερβολικές αντιδράσεις, καυγαδίζει και δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στις πάσης φύσεως αλλαγές.

Σε ποιον απ’ τους παραπάνω «τύπους» πιστεύετε πως ανήκει το δικό σας παιδί;  Είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς ποιά στοιχεία της συμπεριφοράς και της ιδιοσυγκρασίας του παιδιού είναι έμφυτα (αυτά δηλαδή με τα οποία γεννήθηκε το παιδί) και ποιά επίκτητα (αυτά δηλαδή που αποκτήθηκαν και καλλιεργήθηκαν στη συνέχεια). Ίσως πιστεύετε πως ό,τι απόκτησε και έμαθε στη διαδρομή το παιδί αυτό μπορεί να αλλάξει, ενώ ό,τι «έφερε» μαζί του με τη γέννησή του αυτό δεν γίνεται να αλλάξει. Αυτό είναι λάθος. Η συμπεριφορά του παιδιού σίγουρα μπορεί να αλλάξει – και αλλάζει – με τη γονική διαπαιδαγώγηση και τις μεθόδους/δεξιότητες που χρησιμοποιούνται. Το ερώτημα είναι προς ποιά κατεύθυνση θα είναι η αλλαγή – προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο; Ιδού η πρόκληση του να είσαι γονιός!

 

Συμπέρασμα: Υπάρχουν πολλοί παράγοντες πίσω απ’ την αρνητική συμπεριφορά ενός παιδιού. Όταν μπορέσουμε να προσδιορίσουμε τους παράγοντες αυτούς καθώς επίσης και τις αιτίες και τις αφορμές, τότε θα είμαστε σε θέση να βοηθήσουμε θετικά και να οδηγήσουμε το παιδί να αναπτύξει καλύτερα στοιχεία συμπεριφοράς.

To ξύλο μειώνει την εξυπνάδα των παιδιών! 1 Οκτωβρίου, 2009

 

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_28/09/2009_299504

Hμερομηνία :  28-09-09

 

Ένα χτύπημα με την παλάμη στα μαλακά του παιδιού, ενδέχεται να προκαλέσει κάτι πολύ περισσότερο από δάκρυα. Μπορεί να μειώσει το IQ, σύμφωνα με τον Αυστραλό κοινωνιολόγο, κ. Μάρι Στράους, ο οποίος μελέτησε την επίδραση του ξύλου στα παιδιά επί 40 χρόνια.

Έχοντας ως δείγμα 800 παιδιά, ηλικίας μεταξύ 2 και 4 χρόνων, μελέτησε επί 4 χρόνια την επίδραση του ξύλου και συμπέρανε ότι εκείνα που έτρωγαν ξύλο είχαν IQ πέντε βαθμούς χαμηλότερο από εκείνα που δεν υποβαλλόταν σ’ αυτήν την μέθοδο επιβολής πειθαρχίας.

Σε παιδιά ηλικίας μεταξύ 5 και 9 χρόνων, που πήραν μέρος στην ίδια έρευνα, διαπιστώθηκε ότι το ξύλο μείωνε το IQ τους κατά 2,8 βαθμούς.

Ο κ. Στράους επισημαίνει ότι το αποτέλεσμα της έρευνάς του έχει μεγάλη σημασία για τη φυσιολογική ανάπτυξη των παιδιών όλου του κόσμου.

Αλλά και η ψυχολόγος, δρ. Τζούντιθ Κέννεντι, από το Σίδνεϊ, υποστηρίζει ότι ενώ ένα ελαφρό χτύπημα στα οπίσθια, αραιά και που, δεν πρόκειται να έχει τραυματική επίδραση στο παιδί, το συχνό ξύλο, σίγουρα έχει βλαβερή επίδραση, επηρεάζοντας ακόμη και τη συμπεριφορά του.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δεινοί κολυμβητές 6μηνών + 27 Σεπτεμβρίου, 2009

 

 

Πηγή: http://www.familylife.gr/articles/09_babyswimming.html

Περιοδικό Family Life

Της Δήμητρας Μαυρίδου, σε συνεργασία με την Μαργαρίτα Κοντζιά

Δεν είναι μια νέα μόδα που θα περάσει. Είναι μάλλον κάτι που έχει έρθει και στην Ελλάδα για να μείνει. Ο λόγος για το baby swimming (κολύμβηση σε βρέφη και νήπια), που θα ενθουσιάσει το μωράκι σας, συνδυάζοντας το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Και το καλύτερο το αφήσαμε για το τέλος: θα έχετε τη δυνατότητα να περάσετε ένα δημιουργικό ημίωρο με το μωρό σας, αφού στα προγράμματα baby swimming συμμετέχουν και οι γονείς.
Ετοιμάστε τα μαγιό σας και… φύγαμε, με την καθοδήγηση της κας Κοντζιά*.

Τι είναι το baby swimming;
Το baby swimming (κολύμβηση σε βρέφη και νήπια) είναι ένα πρόγραμμα εκμάθησης και ανάπτυξης βασικών κολυμβητικών ικανοτήτων, με τη μορφή παιχνιδιού. Στο πρόγραμμα συμμετέχουν οι γονείς με τα βρέφη τους ( από 6 μηνών έως 3,5 ετών), υπό την καθοδήγηση ειδικευμένου εκπαιδευτή και σε ειδικά διαμορφωμένη πισίνα με ζεστό νερό και με χαμηλό ύψος νερού. Πέρα απ’ αυτήν την  ηλικία, και έχοντας αποκομίσει όλα τα οφέλη του baby swimming και τις βασικές κολυμβητικές δεξιότητες, μπορεί να συνεχίσει τα μαθήματα σε οποιοδήποτε κολυμβητήριο.
Τα προγράμματα baby swimming σχεδιάζονται έτσι ώστε να βοηθήσουν τα βρέφη να εξοικειωθούν με το νερό και ν’ αναπτύξουν εμπιστοσύνη σε αυτό, μέσα από τη συμμετοχή τους σε ασφαλείς και ευχάριστες δραστηριότητες στην πισίνα. Επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι αυτές οι δραστηριότητες μπορούν να οδηγήσουν στην εκμάθηση βασικών κινήσεων κολύμβησης και δεξιοτήτων που  βοηθούν την ασφάλειά τους στο νερό, μέσω του παιχνιδιού, της εξερεύνησης και ενθάρρυνσης.
         Τα μαθήματα της βρεφικής κολύμβησης πραγματοποιούνται μία ή δύο φορές την εβδομάδα, από μισή ώρα.

Γιατί ένα μωρό να ξεκινήσει baby swimming και όχι κάποια άλλη δραστηριότητα;
Έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι το baby swimming βοηθάει, επιδρώντας θετικά,  στην κινητική, μυϊκή και νευροψυχική ανάπτυξη των βρεφών, που έως τότε δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, μέσω της κατάλληλης φυσικής και πνευματικής εξάσκησης, ενώ υποστηρίζει τη γενικότερη ανάπτυξή τους. Με την κολύμβηση, τα παιδιά αποκτούν προσαρμοστικότητα στα ερεθίσματα, θάρρος και υψηλότερο βαθμό εμπιστοσύνης στον εαυτό τους, αλλά και ανεξαρτησία. Παράλληλα ισχυροποιείται το ανοσοποιητικό σύστημα, ενώ ο ύπνος τους γίνεται πιο ευχάριστος και ήρεμος, αφού το νερό ρυθμίζει τον μυϊκό τους τόνο και τους δημιουργεί αίσθηση χαλάρωσης.
Η συμμετοχή των γονιών ενδυναμώνει τη σχέση μεταξύ γονιού-παιδιού, ενώ, διαμέσου της επαφής με τα άλλα βρέφη, αναπτύσσεται η προσωπικότητα του παιδιού, η κοινωνικότητά του και η ευφυΐα του. Άλλωστε υπάρχουν και λόγοι αναψυχής: τα βρέφη και τα νήπια ευχαριστιούνται τις ασφαλείς και ευχάριστες δραστηριότητες στην πισίνα, καθώς το νερό με τα χαρακτηριστικά του (σύσταση, άνωση, αντίσταση κ.λπ.) παρέχει στα βρέφη οικείο περιβάλλον και πολλές ευκαιρίες για αισθητήρια ενεργοποίηση, που δεν θα μπορούσαν να έχουν από κάπου αλλού, τουλάχιστον τόσο νωρίς.
Ταυτόχρονα, το νερό παρέχει στα βρέφη πολύ καλή ευκαιρία ν’ ανακαλύψουν ότι είναι ικανά να διαχειριστούν τις κινήσεις τους, επιβοηθούμενα από τα θετικά χαρακτηριστικά του. Αυτό οδηγεί στην  εκμάθηση βασικών κολυμβητικών κινήσεων και δεξιοτήτων. Δημιουργούνται έτσι οι κατάλληλες συνθήκες ώστε τα παιδιά να αγαπήσουν την κολύμβηση, αναπτύσσοντας εμπιστοσύνη προς το  νερό, μέσω της διδαχής βασικών κινήσεων μέσα σε αυτό.

Η κολύμβηση ενδείκνυται για όλα τα μωρά;
Η κολύμβηση συνίσταται από τους παιδιάτρους σε όλο τον κόσμο, ακόμα και σε άτομα με ιατρικά προβλήματα (κινητικά, άσθμα κ.ά.). Άλλωστε, ένα από τα σημαντικά οφέλη του baby swimming είναι η ισχυροποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος. Ίσως μόνο σε μωρά με ιδιαίτερα δερματικά προβλήματα (αλλεργίες κ.ά.) δεν θα συνίσταται η συμμετοχή σε τέτοια προγράμματα από τον παιδίατρο.

Είναι ασφαλές;
Το baby swimming είναι απόλυτα ασφαλές όταν η πισίνα τηρεί όλες τις προδιαγραφές ασφάλειας και η εκμάθηση γίνεται με τη συμμετοχή των γονιών. Συγχρόνως με την εκμάθηση κολύμβησης, γίνεται και εκμάθηση κάποιων ναυαγοσωστικών δεξιοτήτων στα παιδιά και στους γονείς, για την πρόληψη ατυχημάτων.

Ενδείκνυται για όλες τις εποχές του χρόνου;
Δεν υπάρχουν καιρικές συνθήκες που να είναι απαγορευτικές για το μάθημα. Τα μαθήματα πραγματοποιούνται σε ειδικά διαμορφωμένες κλειστές πισίνες. Ο εξωτερικός χώρος και η πισίνα είναι σε ζεστό περιβάλλον, με την κατάλληλη θερμοκρασία για τα παιδιά. Οπότε, όλες τις εποχές του χρόνου τα μαθήματα μπορούν να πραγματοποιηθούν κανονικά.

Πρέπει να έχει περπατήσει πρώτα το μωρό, για να μάθει να κολυμπάει;
Τα βρέφη που αρχίζουν την παρακολούθηση του προγράμματος από 6 μηνών, τις περισσότερες φορές πρώτα κολυμπούν και μετά μαθαίνουν να περπατούν. Αν και αυτά τα παιδιά που έχουν παρακολουθήσει μαθήματα κολύμβησης απ’ αυτήν την ηλικία, λόγω της θετικής επίδρασης της άσκησης στη μυϊκή, κινητική αλλά και στη γενικότερη ανάπτυξή τους, περπατούν νωρίτερα από παιδιά που δεν έχουν παρακολουθήσει τέτοια μαθήματα.

Σε πόσο χρόνο το μωρό θα έχει μάθει να επιπλέει;
Εξαρτάται από την προσωπικότητα και την προσαρμοστικότητά του στο υγρό στοιχείο, αλλά και από την ηλικία που ξεκίνησε baby swimming. Η εξοικείωση με το υγρό περιβάλλον γίνεται στα 4-5 πρώτα μαθήματα, και μετά γίνεται η εκμάθηση κάποιων δεξιοτήτων που προσαρμόζονται στις ικανότητες κάθε παιδιού. Υπάρχουν βρέφη που γύρω στην ηλικία των 12 μηνών κολυμπούν για 5 δευτερόλεπτα ανάμεσα από δυο ενήλικες, ενώ κάποια άλλα μπορούν να κολυμπούν αυτόνομα από την ηλικία των 16 μηνών.

Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για να ξεκινήσει ένα βρέφος την κολύμβηση;
Η απάντηση στην παραπάνω ερώτηση είναι η εξής: «όσο πιο νωρίς, τόσο καλύτερα»! Πράγματι, τα βρέφη στην ηλικία των 6 μηνών εκτελούν αντανακλαστικές κολυμβητικές κινήσεις και αντανακλαστικό κράτημα της αναπνοής όταν βρίσκονται κάτω από το νερό, κι αυτό γιατί όταν βυθιστούν στο νερό, λόγω της αντανακλαστικής κίνησης της επιγλωττίδας, μπορούν να κρατήσουν την αναπνοή τους χωρίς να γίνει κατάποση. Στα νήπια αυτό θα πρέπει να διδαχθεί από την αρχή, γιατί αυτή η αντανακλαστική κίνηση χάνεται καθώς μεγαλώνει το βρέφος. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που η εκμάθηση κολύμβησης πρέπει να ξεκινάει από 6 μηνών, ώστε να καλλιεργηθούν αυτά τα χαρακτηριστικά και να γίνει εκούσια δεξιότητα. Πολλοί ερευνητές και επιστήμονες συμφωνούν ότι αντανακλαστική κολύμβηση είναι η πρωτογενής κινητική συμπεριφορά που έχουν τα νεογνά στο νερό αμέσως μετά τη γέννα, ως φυλογενετική ανάμνηση από τη ζωή τους πριν γεννηθούν. Αν αυτές οι αντανακλαστικές κινήσεις καλλιεργηθούν σωστά, μπορούν να γίνουν εκούσιες κολυμβητικές κινήσεις από τον 11ο μήνα και, μέσω των κατάλληλων ερεθισμάτων και της σωστής καθοδήγησης, να οδηγήσουν στην εκμάθηση αυτόνομης κολύμβησης από την ηλικία των 16 μηνών. Βεβαίως, ακόμα και μετά την ηλικία αυτή δεν είναι ποτέ αργά τα παιδιά να αρχίσουν την κολύμβηση, ώστε να αποκομίσουν σημαντικά οφέλη από το baby swimming.

Πόσο διαδεδομένη είναι στην Ελλάδα η βρεφική κολύμβηση; Εδώ και πόσα χρόνια γίνονται αυτά τα μαθήματα; Τι γίνεται στο εξωτερικό;
Τα προγράμματα αυτά έχουν ξεκινήσει από τη δεκαετία του 1960 στην Αμερική. Στην Αυστραλία και στην Αμερική είναι πολύ διαδεδομένα και δημοφιλή. Στην Ευρώπη έχουν αναπτυχθεί πολύ στην Γερμανία και στην Φινλανδία. Στην Ελλάδα, το 2000 λειτούργησε στο Ολυμπιακό Στάδιο το πρώτο οργανωμένο πρόγραμμα βρεφικής κολύμβησης. Στην Αθήνα υπάρχουν πλέον σε αρκετά κλειστά κολυμβητήρια που διαθέτουν παιδική πισίνα προγράμματα βρεφικής κολύμβησης. Δυστυχώς δεν συμβαίνει το ίδιο και στην υπόλοιπη Ελλάδα

Σε ξεχωριστό box
Πού μπορείτε να απευθυνθείτε
Η «ΥΔΡΙΑ» είναι το μόνο αθλητικό σωματείο που εξειδικεύεται στο babyswimming. Υπεύθυνη των προγραμμάτων είναι η Μαργαρίτα Κοντζιά, η μόνη εξειδικευμένη εκπαιδεύτρια babyswimming στην Ελλάδα. Όλοι οι προπονητές του συλλόγου είναι καθηγητές φυσικής αγωγής και ναυαγοσώστες, με πλήρη εκπαίδευση από την κ. Κοντζιά και από εξειδικευμένους προπονητές βρεφικής και νηπιακής κολύμβησης από την Κολυμβητική Ένωση Αυστραλίας. Στην Αττική λειτουργούν κάποια προγράμματα babyswimming από διάφορους ιδιωτικούς και δημόσιους φορείς, όμως οι γονείς θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί και να ελέγχουν την εγκυρότητα κάθε προγράμματος πριν αποφασίσουν να πάρουν μέρος σε αυτό!
Infο: www.baby-swimming.gr

Τα μαθήματα διεξάγονται στο:

• ΟΑΚΑ (Κλειστό Ολυμπιακό Κολυμβητήριο), τηλ.:6974026681
• Ελληνογερμανική Αγωγή (Παλλήνη), τηλ.:.6982119855 (ώρες λειτουργίας 16.30-20.00 καθημερινά)
• Πισίνα εκμάθησης δήμου Αγίων Αναργύρων, τηλ.: 6982119856 (ώρες λειτουργίας 09.00-13.00 καθημερινά)

*Η Μαργαρίτα Κοντζιά είναι καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής, με κύρια ειδικότητα στην κολύμβηση, ενώ έχει υπάρξει πρωταθλήτρια κολύμβησης επί 7 έτη. Είναι η μόνη στην Ελλάδα, και μία από τις λίγες παγκοσμίως, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου (master), με θέμα το baby swimming.

Πώς να Προσδιορίζουμε τις Αιτίες της Αρνητικής Συμπεριφοράς 21 Σεπτεμβρίου, 2009

 

Πηγή: http://edis.ifas.ufl.edu/pdffiles/FY/FY42700.pdf

Μετάφραση: Χρύσανθος Θεοχάρης

 

Όλα τα παιδιά μπορούν να παρουσιάσουν ανάρμοστη συμπεριφορά κατά καιρούς. Δεν διαθέτουν την πείρα των ενηλίκων και είναι απ’ τη φύση τους περίεργα και παρορμητικά. Η αρνητική συμπεριφορά τους  μπορεί να πάρει … χίλιες και μια μορφές – τόσο απρόβλεπτα και ευρηματικά είναι! Μερικά φωνάζουν, ουρλιάζουν, έχουν νευρικά ξεσπάσματα. Άλλα φέρονται ανυπάκουα ή τσακώνονται με τα αδερφάκια τους. Κατα τα πρώτα χρόνια της ζωής τους τα παιδιά σας είναι αναμενόμενο να δίνουν δείγματα τέτοιας αρνητικής συμπεριφοράς. Και έχει μεγάλη σημασία να μπορείτε να εντοπίζετε τις αιτίες που προκαλούν τέτοιες συμπεριφορές για τον απλούστατο λόγο ότι σας δίνει τη δυνατότητα να χειριστείτε αποτελεσματικά τις καταστάσεις που δημιουργούνται. Ο σωστός και θετικός χειρισμός όπως είναι λογικό οδηγεί σε καλύτερες σχέσεις και θετικό κλίμα. Στη συνέχεια σας δίνουμε συνοπτικά μερικούς απ’ τους λόγους της αρνητικής παιδικής συμπεριφοράς:

 

 Αρνητικά Συναισθήματα – Η συμπεριφορά ενός παιδιού είναι δυνατόν να επηρεαστεί απ’ τις διάφορες εμπειρίες που είχε στη ζωή του. Τα παιδιά που περνούν μια κρίσιμη περίοδο μπορεί να αισθάνονται προδομένα, συγχυσμένα, φοβισμένα και παραμελημένα. Μπορείτε να αναγνωρίσετε κάποιο ή κάποια απ’ τα παρακάτω συναισθήματα στο παιδί σας;

  

Θυμωμένο, δείχνει έλλειψη εμπιστοσύνης,  πληγωμένο, κακοφανισμένο, νοιώθει κατάθλιψη, νοιώθει απομονωμένο, ζηλεύει, νοιώθει ενοχές, είναι φοβισμένο, απελπισμένο, απογοητευμένο, λυπημένο, κακόκεφο

Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που είναι δυνατόν να επηρεάζουν τον τρόπο που φέρονται τα παιδιά. Σαν τέτοιους θα μπορούσαμε να αναφέρουμε την αρρώστια και τις παρενέργειες φαρμάκων. ΄Αλλος ένας παράγοντας είναι η ύπαρξη κάποιου σωματικού ή διανοητικού μειονεκτήματος. Θα προσθέσουμε έναν ακόμη: Υπάρχουν μελέτες που υποδηλώνουν πως κάποια σοβαρή κακοποίηση της μαμάς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να επηρεάσει την ψυχική διάθεση του παιδιού στη μετέπειτα ζωή του.

Παιδιά που έχουν βιώσει τραυματικές εμπειρίες και συμβάντα μπορεί να εκφράζουν τα συναισθήματά τους μέσα από ανάρμοστη συμπεριφορά, δηλαδή με το να χτυπούν, να δαγκώνουν,να  τσακώνονται, να παραβαίνουν τους κανόνες, να καυγαδίζουν κττ. Τα παιδιά με άλλα λόγια χρειάζονται την παρουσία ένός ευαίσθητου ενήλικα που να αναγνωρίζει και να προσδιορίζει τα συναισθήματά τους. Χρειάζονται κάποιον που να ακούει και όχι να κρίνει το αν και κατά πόσο τα συναισθήματά τους είναι θετικά ή αρνητικά. Χρειάζονται τέλος κάποιον που να ενδιαφέρεται τόσο πολύ γι’ αυτά που να κάνει τον κόπο να τα διδάξει και να τα δείξει πώς να εκφράζουν τα συναισθήματά τους με πιο κατάλληλους και ενδεδειγμένους τρόπους.

 

 Οι Βασικές τους Ανάγκες δεν Έχουν Ικανοποιηθεί – Όταν οι βασικές ανάγκες του παιδιού για τροφή, προσωπικό χώρο, στέγη, ασφάλεια, ένδυση, ύπνο και άσκηση δεν έχουν ικανοποιητικά καλυφθεί, αυτό θα έχει αντίκτυπο στην ευημερία του και οδηγεί στα παρακάτω αποτελέσματα:

 

Βασική Ανάγκη	Συνέπεια
Πείνα	Όταν το παιδί πεινάει είναι πιθανό να γίνεται ιδιόρρυθμο, γκρινιάρικο και δυσάρεστο.
Έλλειψη ύπνου	Όταν το παιδί είναι ιδιαίτερα κουρασμένο και εξαντλημένο είναι πιθανό να απογοητεύεται εύκολα και να έχει νευρικά ξεσπάσματα.
Έλλειψη δραστηριότητας	Όταν το παιδί βαριέται είναι φυσικό να έχει τάση προς σκανταλιές και αταξίες.
Έλλειψη προσωπικού χώρου	Όταν το παιδί δεν έχει αρκετό χώρο να κινηθεί και να παίξει είναι πιθανό να αρχίσει να αγριεύει και να χώνεται παντού.

Βιβλίο: Σχέση Μεταξύ Αδελφών 16 Σεπτεμβρίου, 2009

 

Μόλις τελείωσα ένα υπέροχο βιβλίο για τις αδελφικές σχέσεις (μιας και τώρα θα έχουμε και δεύτερο μωρό και ήθελα να προετοιμαστώ για το πώς θα πρέπει να ενεργώ σε διάφορες συγκρούσεις). Ξετρελάθηκα! Το βρήκα πολύ καλό και πολύ κοντά στα πιστεύω μου… Εξηγεί πόσο σημαντικός είναι ο σεβασμός προς τα μικρά μέλη της οικογένειας (κάτι που ξεχνάμε πολλές φορές οι μεγάλοι) και κάνει λόγο για την απουσία της ”βίας” (η οποία, αν υπάρξει, θα βγει από το πρωτότοκο προς στο δεύτερο). Δίνει λύσεις για προβλήματα που δημιουργούνται σε περιπτώσεις που οι γονείς κοιμούνται ακόμα με το πρώτο παιδί τους ή αν η μητέρα θηλάζει ακόμα ή αν το αποθηλασμένο της πρώτο παιδί ζητήσει να θηλάσει.

Αυτό που μου έκανε όμορφη εντύπωση είναι ο τρόπος που “αγκαλιάζει” το μεγαλύτερο παιδί και τις “επιθέσεις” του προς το νέο μέλος της οικογένειας. Για να ζηλεύει το μεγαλύτερο παιδί ή να εκφράζει τη ζήλεια του με άσχημο τρόπο προς εμάς ή το μωρό σημαίνει ότι νιώθει παραμελημένο, ότι υποφέρει συναισθηματικά και αν το τιμωρήσουμε ή το μαλλώσουμε αυτό που θα πετύχουμε είναι να αυξήσουμε αυτό το αρνητικό συναίσθημα. Χρειάζεται, λέει, περισσότερη φροντίδα, περισσότερο χρόνο από μας και όμορφα λόγια. Την ώρα που συμβαίνει κάποιο περιστατικό, απλά δεν αφήνουμε το μεγάλο να χτυπήσει το μικρό και μετά συζητάμε γλυκά με το μεγάλο και κανονίζουμε την πορεία μας από κει και πέρα, αφιερώνοντας χρόνο και σ’ αυτο το παιδί (όπου ακόμα και ένα τέταρτο καθημερινά μπορεί να είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται)!

Το βιβλίο αξίζει πραγματικά!

 

Τίτλος:

Σχέση Μεταξύ Αδελφών

Από τη σύγκρουση στη συμφιλίωση

Συγγραφέας:  Κατρίν Ντιμοντέιγ-Κρέμερ

Εκδόσεις:  Lector

Σελίδες: 112

Ημερομηνία έκδοσης 12/1/2007

Τιμή 11.95 ευρώ

ISBN: 978-960-6621-44-4