Μετάφραση: Λυδία Θεοχάρη
Τι κάνεις όταν το μωρό σου αρχίσει να στριγγλίζει, να χτυπιέται και να κλαίει σε δημόσιο χώρο (την γνωστή σε όλους μας νευρική κρίση πείσματος); Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να παραμείνεις ήρεμη. Σε αντίθεση με αυτό το οριώμενο παιδάκι σου που κλωτσάει το καρότσι του σουπερμάρκετ, εσύ έχεις την ικανότητα να κοντρολάρεις τα συναισθήματα σου και να επαναφέρεις την «ειρήνη».
Το να υψώσεις τον τόνο της φωνής σου ή να αρχίσεις να του «εκτοξεύεις» απειλές δεν θα κάνει το παιδάκι σου να ηρεμήσει και να επανέλθει στην φυσιολογική του κατάσταση. Ούτε βεβαίως το να του κάνεις το χατίρι. Αν το παιδί σου στριγγλίζει επειδή προσπεράσατε τον διάδρομο με τα σοκολατάκια χωρίς κάποιο «κέρδος» γι αυτό, μην κάνεις αναστροφή για να του κάνεις το χατίρι.
Αντίθετα, πες του με σίγουρο και σταθερό τόνο φωνής να σταματήσει αυτή την νευρική κρίση. Αν συνεχίζει, ίσως έχει έρθει η ώρα να χρησιμοποιήσεις το πιο ισχυρό σου «όπλο»: την έξοδο απ’ το κατάστημα. Ακόμα κι αν δεν έχεις τελειώσει τα ψώνια σου, μπορείς κάλλιστα να πάρεις το μωρό σου και να βγείς έξω. Στα περισσότερα παιδιά αρέσουν οι επισκέψεις στα καταστήματα, οπότε και μόνο η έξοδος σας απ’ αυτό μπορεί να το ηρεμήσει μόλις συνειδητοποιήσει τις συνέπειες της κρίσης του. Αν ακόμα και τότε συνεχίζει την υστερία του, πάρτο στο σπίτι (αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό). Τα ψώνια μπορούν να περιμένουν…
Μην ξεχνάτε ότι τα παιδιά είναι πολύ πιθανό να χάσουν την ψυχική τους ηρεμία όταν είναι πεινασμένα ή κουρασμένα ή και τα δυό μαζί. Αν λοιπόν είναι να πάτε για πολύωρα ψώνια, προσπαθήστε να πάτε όταν το παιδί σας είναι χορτάτο και ξεκούραστο. Θα ήταν καλή ιδέα να βάλεις πρώτα κάποιους κανόνες λίγο πριν φτάσετε στο κατάστημα. Αν για παράδειγμα ξέρεις ότι θα ζητάει να του πάρεις παιχνίδι, εξήγησέ του ότι πάτε στο κατάστημα μόνο για τρόφιμα.
Η απογοήτευση είναι ένας ακόμα σημαντικός λόγος για μια παιδική νευρική κρίση. Αν γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι το παιδί σου θα επιμείνει να επισκεφτείτε το pet-shop στον δρόμο για το σούπερ μάρκετ, κανόνισε να έχετε αρκετό χρόνο μπροστά σας για να το προλάβετε, ή ξανασκέψου αν είναι όντως καλή ιδέα το να πάτε για ψώνια τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Το να σκέφτεστε από πριν οτιδήποτε μπορεί να του προκαλέσει μια κρίση, καθώς και για τις συνέπειες αλλά και τις εναλλακτικές λύσεις, δεν σημαίνει ότι «περνάει» το δικό του. Αντίθετα, σημαίνει ότι σκέφτεστε έξυπνα και σαν γονιός που γνωρίζει το πρόβλημα.
Επειδή κατά την διάρκεια μιας τέτοιας κρίσης το παιδί σας χάνει τον αυτοέλεγχο, αυτό μπορεί να το τρομάζει. Μόλις λοιπόν ηρεμήσει, κάντε του αγκαλίτσες και καθησυχάστε το. Είναι καλό να αποδέχεστε και να αναγνωρίζετε τα συναισθήματα του παιδιού σας. Μια καλή λύση είναι να κάνετε το τέλος της βόλτας από τα ψώνια πιο ευχάριστο τονίζοντάς του ότι θα κάνετε κάτι ευχάριστο μόλις γυρίσετε σπίτι (π.χ. να του διαβάσετε το αγαπημένο του παραμύθι).
Πάντα να θυμάσαι ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να σε κρίνει επειδή το παιδί σου έχει μια νευρική κρίση. Δεν τον αφορά! Το παιδί σου θα έχει κάποιες φυσιολογικές κρίσεις, και κάποιες από αυτές θα γίνουν και σε δημόσιο χώρο. Αυτό δεν πάει να πει ότι είσαι κακός γονιός, αλλά απλά ότι είσαι γονιός ενός παιδιού και τίποτα παραπάνω.
Αν καταφέρεις να χειριστείς την κρίση αυτή με ηρεμία και λεπτότητα να είσαι σίγουρη ότι θα εισπράξεις αρκετά βλέμματα και χαμόγελα γεμάτα κατανόηση και συμπόνια. Πάντως, ανεξάρτητα από τα όποια βλέμματα μπορεί να πέσουν πάνω σου, αφορούν εσένα και όχι το παιδί σου. Καλό είναι να γνωρίζεις ότι το παιδί σου δεν συνειδητοποιεί την όποια ντροπή μπορεί να νιώθεις εσύ εκείνη την στιγμή. Αυτές οι δημόσιες νευρικές κρίσεις δεν γίνονται επίτηδες για να κάνουν τους γονείς να αισθανθούν άβολα και να ντραπούν. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να συμπεριφερθείς στο παιδί σου με τον ίδιο τρόπο θα του συμπεριφερόσουν αν βρισκόσασταν στο σπίτι.