Όπως όλες οι μαμάδες, έτσι κι εγώ, θέλουμε που και που να κοκορευόμαστε για τα παιδάκια μας! Να λέμε τα κατορθώματά τους, το πόσο τέλεια είναι, κλπ, κλπ… Λοιπόν, εδώ θα κοκορευτώ κι εγώ για το πρώτο ποίημα του γιόκα μου! Ο Γιώργος είναι σχεδόν 4,5 χρονών (oh yes, μεγάλωσε!!!) και του αρέσει να πηγαίνει για εξευρενήσεις με τον μπαμπά του ή και όλοι μας μαζί. Διαλέγουμε μια διαδρομή, ένα μέρος που δεν έχουμε ξαναπάει, και βλέπουμε που θα μας βγάλει! Έχουμε βρεί έτσι πολύ όμορφα μέρη τα οποία ονομάζουμε πάντα με ένα δικό μας όνομα. Έτσι, βρήκαν με τον μπαμπά του ένα καρνάγιο στη Χαλκίδα και είπαν να του βγάλουν ένα όνομα, αλλά προϋπόθεση να υπάρχει και η λέξη «καράβι/α» μέσα στην ονομασία αυτή… Άρχισε λοιπόν ο Γιώργος να λέει, και ο Μάκης με ανοιχτό το στόμα κατέγραψε το -κατ εμάς- πρώτο του ποίημα! Και εγώ σας το γράφω εδώ, επειδή -γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε; – έχω φουσκώσει από περηφάνια!!! 🙂
«Θάλασσα σιωπηλή
Καράβια απλωμένα σε μια κούπα
και τα πράγματα μαύρα…»