Monthly Archives: Μαΐου 2015

Σύνδεση καισαρικών με διάφορες ασθένειες

Standard

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/816690/article/epikairothta/ygeia/syndesh-kaisarikwn-me-diafores-as8eneies

Τελευταίες έρευνες έδειξαν ότι παιδιά που γεννήθηκαν με καισαρική έχουν 23% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν αργότερα στη ζωή τους νεανικό σακχαρώδη διαβήτη, 22% πιο πιθανό να παρουσιάσουν άσθμα, 37% πιο συχνό να εμφανίσουν αλλεργίες και 80% μεγαλύτερη πιθανότητα να νοσήσουν από κοιλιοκάκη

Τελευταίες έρευνες έδειξαν ότι παιδιά που γεννήθηκαν με καισαρική έχουν 23% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν αργότερα στη ζωή τους νεανικό σακχαρώδη διαβήτη, 22% πιο πιθανό να παρουσιάσουν άσθμα, 37% πιο συχνό να εμφανίσουν αλλεργίες και 80% μεγαλύτερη πιθανότητα να νοσήσουν από κοιλιοκάκη

H καισαρική τομή αποτελεί μία από τις συχνότερες χειρουργικές επεμβάσεις στον κόσμο που διενεργείται με όλο και μεγαλύτερο ρυθμό σε χώρες με υψηλά και μεσαία εισοδήματα. Το 30% των τοκετών στις ΗΠΑ, πάνω από το 35% στην Ελλάδα και πάνω από το 50% σε κάποιες περιοχές της Λατινικής Αμερικής, γίνονται με καισαρική. Παράλληλα, αυξάνονται και οι ενδείξεις ότι αυτές συνοδεύονται, όχι μόνο από βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις στη μητέρα και στο βρέφος, αλλά και από μακροπρόθεσμες συνέπειες στη ζωή του παιδιού. Μια νέα έρευνα Ελλήνων επιστημόνων από Αθήνα και Σουηδία δείχνει ότι οι προγραμματισμένες καισαρικές αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης του πιο κοινού τύπου λευχαιμίας σε παιδιά.

Από το 1985 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει προειδοποιήσει ότι το ιδεατό ποσοστό διενέργειας καισαρικής τομής είναι μεταξύ 10% και 15%. Πρόσφατες έρευνες επιβεβαιώνουν αυτά τα ποσοστά, δείχνοντας ότι ενώ ένας ρυθμός διενέργειας καισαρικής τομής που ανέρχεται στο 10% μειώνει τους θανάτους μητέρων και νεογέννητων, όταν το ποσοστό αυτό ξεπερνά το 10% παύει να παρατηρείται περαιτέρω μείωση στη θνησιμότητα. Παρόλα αυτά, σε πάνω από τις μισές χώρες του κόσμου οι καισαρικές ξεπερνούν κατά πολύ το 15% του συνόλου των τοκετών. Ο ΠΟΥ, σε εκτίμηση που έκανε το 2008, υπολόγισε ότι κάθε χρόνο γίνονται παγκοσμίως 6,2 εκατ. περιττές καισαρικές τομές, το κόστος των οποίων ανέρχεται στα 2,32 δισ. δολάρια.

Εκτός από τα αυξημένα έξοδα, όλο και περισσότερες επιστημονικές έρευνες κατατείνουν στο ότι η καισαρική τομή στερεί από το παιδί την «ένεση» υγείας που χαρίζει ο φυσιολογικός τοκετός. «Η λευχαιμία είναι η κορυφή του παγόβουνου», λέει στην «Κ» η επικεφαλής της ελληνοσουηδικής έρευνας Ελένη Πετρίδου, Καθηγήτρια του Εργαστηρίου Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής στην Ιατρική Σχολή Αθηνών.

Επιστημονικές έρευνες των τελευταίων ετών έδειξαν ότι παιδιά που γεννήθηκαν με καισαρική έχουν 23% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν αργότερα στη ζωή τους νεανικό σακχαρώδη διαβήτη, 22% πιο πιθανό να παρουσιάσουν άσθμα, 37% πιο συχνό να εμφανίσουν αλλεργίες και 80% μεγαλύτερη πιθανότητα να νοσήσουν από κοιλιοκάκη, δηλαδή εντεροπάθεια από γλουτένη.

Οσο αυξάνονται οι καισαρικές παγκοσμίως, οι επιστήμονες διερευνούν τη συσχέτισή τους με την καρκινογένεση. Στην πρόσφατη έρευνά της όμως η ελληνική επιστημονική ομάδα έκανε έναν χρήσιμο διαχωρισμό μεταξύ προγραμματισμένης και επείγουσας καισαρικής τομής. Η εν λόγω μελέτη, που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο στο επιστημονικό περιοδικό European Journal of Cancer Prevention, έδειξε ότι παιδιά 0-3 ετών που γεννήθηκαν με προγραμματισμένη καισαρική τομή διατρέχουν 60% μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, δηλαδή τον συχνότερο τύπο λευχαιμίας στην ηλικία αυτή, σε σχέση με όσα γεννήθηκαν με φυσιολογικό τοκετό ή επείγουσα καισαρική.

Ενεργοποίηση μηχανισμού

«Στην επείγουσα καισαρική το παιδί έχει προλάβει ήδη να προετοιμαστεί για τη δύσκολη διαδικασία του φυσιολογικού τοκετού» λέει η κ. Πετρίδου, διευκρινίζοντας ότι η επείγουσα καισαρική πραγματοποιείται αφού έχουν ξεκινήσει οι πόνοι της γέννας ή έχουν σπάσει τα νερά. Κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού τοκετού, αλλά και πριν από την επείγουσα καισαρική τομή, ενεργοποιείται ένας πολύτιμος και αναντικατάστατος μηχανισμός: «αυξάνονται πολύ τα επίπεδα του στρες που βιώνει το νεογνό, και κατ’ επέκταση οι ορμόνες που σχετίζονται με το στρες, όπως η κορτιζόλη, η αδρεναλίνη και η νοραδρεναλίνη» εξηγεί ο κ. Θωμάς Θωμόπουλος, υποψήφιος διδάκτορας στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Τα επίπεδα κορτιζόλης στο αίμα των νεογέννητων, τόσο κατά τον τοκετό όσο και για τουλάχιστον δύο εβδομάδες μετά τη γέννησή τους, είναι πολύ υψηλότερα από τη δόση κορτιζόλης που χρησιμοποιούν οι ογκολόγοι κατά την έναρξη της θεραπείας της λευχαιμίας σε παιδιά», λέει ο ίδιος. Οι ισχυρές αυτές ενδείξεις έκαναν τους ερευνητές, και συγκεκριμένα τη γυναικολόγο Αλκηστι Σκαλκίδου, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Ουψάλα στη Σουηδία, σύμβουλο σε αυτή την έρευνα, να προτείνει να διερευνηθεί το κατά πόσο η πρόκληση τοκετού, ακόμη και στις προγραμματισμένες καισαρικές, μπορεί να αποτρέψει τις παραπάνω δυσμενείς επιπτώσεις.

«Με την απελευθέρωση των ορμονών αυτών πυροδοτείται η αντίδραση «μάχης ή φυγής», που δίνει στο νεογνό τη δύναμη να επιβιώσει στο καινούργιο περιβάλλον» λέει στην «Κ» η Ρωμηλία Λελούδα-Αντρέασον, γυναικολόγος και υπεύθυνη του τμήματος μαιευτικής στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Χάλμσταντ στη Σουηδία. «Από ένα υδάτινο και αντισηπτικό περιβάλλον, το μωρό πρέπει να αντεπεξέλθει γρήγορα σε ένα καινούργιο περιβάλλον, με αέρα και όλα τα μικρόβια» προσθέτει.

Το στρες του τοκετού έχει και άλλες ευεργετικές δράσεις, καθώς «βελτιώνει την αναπνοή του βρέφους, προστατεύει την καρδιά και τον εγκέφαλο, αυξάνοντας τη ροή του αίματος στα ζωτικά αυτά όργανα, ενώ αυξάνει και την εγρήγορση του νεογνού» λέει η παιδίατρος Μαρία Καραλέξη, μέλος επίσης της παραπάνω ερευνητικής ομάδας από την Ιατρική Σχολή Αθηνών.

Ιατρικοποίηση της τεκνοποίησης

Στην έρευνα οι επιστήμονες διερεύνησαν τις συνθήκες γέννησης 1.099 παιδιών που ζουν στην Ελλάδα και τα οποία εμφάνισαν οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία μέσα στα τρία πρώτα χρόνια της ζωής τους, συγκρίνοντας τα ευρήματά τους με τον αντίστοιχο αριθμό υγιών παιδιών. Διενεργώντας έρευνα με ερωτηματολόγια στις μητέρες των παιδιών, οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι οι τέσσερις στις πέντε καισαρικές ήταν προγραμματισμένες, κυρίως, εξαιτίας μιας προηγούμενης καισαρικής της μητέρας.

Πριν από χρόνια, η καισαρική τομή μπορούσε να διαγράψει κάθε ελπίδα μιας μελλοντικής φυσιολογικής γέννας. Σήμερα όμως, χάρις στις αλλαγές στη χειρουργική πρακτική, στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι δυνατόν να γίνει φυσιολογικός τοκετός ύστερα από καισαρική τομή. Συγκεκριμένα, από τις γυναίκες που το επιχειρούν, οι τρεις στις τέσσερις καταφέρνουν να γεννήσουν φυσιολογικά.

«Μετά από μία καισαρική υπάρχει ένας μικρός κίνδυνος, που αγγίζει το 0,5%, να γίνει ρήξη μήτρας, δηλαδή να ανοίξει η προηγούμενη καισαρική τομή εξαιτίας των συσπάσεων του φυσιολογικού τοκετού» λέει η γυναικολόγος κ. Λελούδα-Αντρέασον. Με μια όμως καλή παρακολούθηση του τοκετού, που παρέχεται σε όλα τα νοσοκομεία, αυτός ο μικρός κίνδυνος μπορεί να εντοπισθεί εγκαίρως και να πραγματοποιηθεί επείγουσα καισαρική τομή. «Στη Σουηδία οι περισσότερες γέννες μετά από καισαρική γίνονται φυσιολογικά. Στο νοσοκομείο μας, στο οποίο γίνονται περίπου 2.000 γέννες τον χρόνο, ένα περιστατικό ρήξης μήτρας συμβαίνει μία φορά στα δέκα με δώδεκα χρόνια», λέει η ίδια.

Το ελληνικό φαινόμενο

«Ενας από τους σημαντικότερους λόγους που στην Ελλάδα οι καισαρικές είναι τόσες πολλές είναι η ιατρικοποίηση της όλης διαδικασίας της τεκνοποίησης» λέει η μαία Αγγελική Κλήμου, με μετεκπαίδευση στη Φινλανδία, η οποία συνεργάζεται με Ελληνα γυναικολόγο με εξειδίκευση στον φυσιολογικό τοκετό ύστερα από καισαρική. Στην Ελλάδα, γίνονται 10 με 15 υπέρηχοι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ στην Σουηδία γίνονται δύο, εκ των οποίων ο ένας είναι προαιρετικός, τονίζει η κ. Λελούδα-Αντρέασον. «Μία τελείως φυσιολογική διαδικασία λοιπόν, μπαίνει σε ιατρικό προγραμματισμό, με αποτέλεσμα να γεννιούνται διάφοροι φόβοι που συχνά οδηγούν στην επιλογή μιας περιττής καισαρικής τομής» υπογραμμίζει η κ. Κλήμου. «Σε κάποια ιδιωτικά μαιευτήρια στην Ελλάδα το ποσοστό των καισαρικών τομών φτάνει και το 75% του συνόλου των τοκετών. Για λόγους πιθανώς εξυπηρέτησης, γίνονται πολλές καισαρικές χωρίς να υπάρχουν οι απαραίτητες ενδείξεις» λέει ο καθηγητής ιατρικής και παιδίατρος, Γεώργιος Χρούσος, επίσης ένας από τους συγγραφείς της έρευνας.

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η έλλειψη ενός διεθνούς τυποποιημένου συστήματος κατηγοριοποίησης για την καταγραφή και τη σύγκριση των ποσοστών διενέργειας καισαρικής τομής μεταξύ διαφορετικών κέντρων, χωρών και γεωγραφικών περιοχών εμποδίζει την καλύτερη κατανόηση της τάσης αυτής. Ο ΠΟΥ προτείνει την υιοθέτηση του συστήματος κατηγοριοποίησης Robson, το οποίο χωρίζει τις γυναίκες που κάνουν εισαγωγή για τοκετό σε δέκα ομάδες, με βάση εύκολα αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά, όπως ο αριθμός προηγούμενων κυήσεων, ο τρόπος που «κατεβαίνει» το μωρό, οι εβδομάδες κύησης, οι προηγούμενες τομές της μήτρας, ο αριθμός των εμβρύων και ο τρόπος εκκίνησης του τοκετού.

«Δεν δαιμονοποιούμε τις καισαρικές. Μία στις επτά φορές, η φύση δεν καταφέρνει να οδηγήσει στη γέννηση του παιδιού με τη φυσιολογική οδό, και τότε η καισαρική είναι απαραίτητη και σωτήρια» καταλήγει η καθηγήτρια Ελένη Πετρίδου.

Έντυπη

Advertisements

Μην γεννάτε με καισαρική, προειδοποιεί κορυφαίος Γάλλος μαιευτήρας

Standard

Δημοσίευμα στη «Daily Mail»

Πηγή: http://www.protothema.gr/ugeia/article/479266/min-gennate-me-kaisariki-proeidopoiei-korufaios-gallos-maieutiras/

ImageHandler

Ο καθηγητής Μισέλ Οντέντ -«γκουρού» σε θέματα τοκετού κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στις γυναίκες και εξηγεί γιατί οι έγκυες πρέπει να γεννούν φυσιολογικά τα παιδιά τους

Οι γυναίκες χάνουν την ικανότητα να γεννούν φυσιολογικά τα παιδιά τους επειδή βασίζονται όλο και περισσότερο στις καισαρικές τομές και τα φάρμακα που διευκολύνουν τον τοκετό, προειδοποιεί κορυφαίος Γάλλος μαιευτήρας.

Πρόκειται για τον καθηγητή Μισέλ Οντέντ, «γκουρού» σε θέματα τοκετού, ο οποίος πιστεύει ότι η αυξανόμενη τάση των γυναικών να επιλέγουν να γεννήσουν με καισαρική και να λαμβάνουν φάρμακα υπονομεύει όχι μόνο την ικανότητά τους να γεννούν φυσιολογικά αλλά να θηλάζουν τα παιδιά τους.

Όπως ο ίδιος υποστηρίζει, γιατροί και μαίες θα πρέπει να εμψυχώνουν τις γυναίκες και να τις παροτρύνουν να γεννούν φυσιολογικά αντί να τις «βομβαρδίζουν» εξαρχής με ορμόνες ή άλλου είδους φάρμακα για να γεννήσουν χωρίς να το καταλάβουν.

Σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα «Daily Mail», για τον 85χρονο Οντέντ , οι καισαρικές τομές είναι πλέον πολύ συνηθισμένες. Για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το ποσοστό των καισαρικών που μπορεί να προκύψει από ιατρικά αίτια δεν ξεπερνά το 15%.

Στις Βρετανία και τις σκανδιναβικές χώρες , όμως , το ποσοστό αυτό κυμαίνεται από 16 έως 22% ενώ στη χώρα μας αγγίζει το 40% στα δημόσια νοσοκομεία (και στα ιδιωτικά το 65%).

Ο Μισέλ Οντέντ προειδοποιεί επίσης πως, εκτός από την τάση των γυναικών να επιλέγουν την καισαρική τομή, υπάρχει όλο και μεγαλύτερη εξάρτησή τους από την επισκληρίδιο αλλά και την χορήγηση της ορμόνης ωκυτοκίνη για να προκληθεί ή να επιταχυνθεί ο τοκετός. Στη Βρετανία, για παράδειγμα, το 25% των τοκετών έγιναν πέρυσι με τη βοήθεια της ωκυτοκίνης . Το αντίστοιχο ποσοστό το 2013 δεν ξεπερνούσε το 7%.

Αναφορικά με την ορμόνη ωκυτοκίνη, ο Γάλλος μαιευτήρας προειδοποιεί πως με την χορήγησή της μπορεί να μειωθεί η παραγωγή της με φυσικό τρόπο από τον οργανισμό με αποτέλεσμα να δυσκολευτεί η μητέρα να θηλάσει το μωρό της.

«Όλα αυτά για μένα αποδεικνύουν το προφανές. Οι γυναίκες χάνουν την ικανότητα να γεννάνε. Αυτό είναι το κύριο φαινόμενο… ο αριθμός των γυναικών που φέρνουν στον κόσμο μωρά με φυσιολογικό τρόπο, καθίσταται ασήμαντος», επισημαίνει ο Γάλλος μαιευτήρας.

Ο ίδιος καλεί τις μαίες να γίνουν οι προστάτιδες της εξελικτικής διαδικασίας, να προστατεύουν ,δηλαδή, τις γυναίκες από τους γιατρούς που είναι υπερβολικά πρόθυμοι να παρέμβουν, όπως λέει. Τις απόψεις του παραθέτει στο βιβλίο του, υπό τον τίτλο: «Do we need midwifes;», το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 9 Ιουλίου. Στην πατρίδα του, ο Οντέντ έγινε διάσημος όταν εισήγαγε την άποψη ότι οι γυναίκες πρέπει να γεννάνε στο νερό.

Ο Οντέντ τάσσεται επίσης υπέρ της δημιουργίας θαλάμων τοκετού, όμοιων με δωμάτια σπιτιών. Όσο για τον αν θα πρέπει να άντρας να παρίσταται στον τοκετό, ο Οντέντ είναι κατηγορηματικός: » Η ανδρική παρουσία στην αίθουσα τοκετού δεν ωφελεί, διότι η παρουσία του άνδρα εμποδίζει τη γυναίκα να χαλαρώσει».

Ο καλύτερος καθηγητής ever!

Standard

lecturer-soothes-crying-baby-professor-sydney-engelberg-hebrew-university-5

To Facebook έχει γεμίσει με τις φωτογραφίες αυτού του καθηγητή! Χάρηκα πολύ που ένας άνθρωπος, ένας καθηγητής δείχνει την ανθρωπιά του και συμπεριφέρεται στις μαθήτριές του όπως θα ήθελε να συμπεριφερθεί και οποιοσδήποτε άλλος καθηγητής στην κόρη του. Χάρηκα γιατί, φαίνεται πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν σκέφτονται περισσότερο το δικό τους βόλεμα αλλά προσπαθούν να δημιουργήσουν μια όμορφη ατμόσφαιρα και σε άλλους. Δεν είδα επίσης πουθενά να μιλάει ο ίδιος γι αυτό!

Λυπήθηκα όμως και λίγο, γιατί κάτι τέτοιο δεν ξέρω ΑΝ έχει συμβεί ποτέ στην δική μας χώρα. Επίσης, ένας ακόμη λόγος, είναι το γεγονός ότι μας φάνηκε τόσο εξωπραγματικό παγκοσμίως, που το ποστάρουμε παντού! Δηλαδή το ανθρώπινο και το φυσιολογικό, έγινε τόσο αναπάντεχο που έκπληκτοι όλοι αναφωνούμε χαρούμενοι! Ναι! Να θαυμάζουμε και να δείχνουμε τους ανθρώπους αυτούς που σαν μικρά κεριά φωτίζουν την ανθρωπότητα. Ναι! Να προσπαθούμε να τους μοιάσουμε κιόλας και να μην τους αφήνουμε στην μοναξιά τους 😉

Εμπρός για ένα μέλλον γεμάτο μαθήματα αξιών για τα παιδιά μας! 

Η ιστορία λοιπόν έχει ως εξής:

Ο, επί 45 έτη, καθηγητής Sydney Engelberg, λέκτορας στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, έμεινε ατάραχος όταν το μωρό μιας μαμάς που παρακολουθούσε το μάθημά του, άρχισε να κλαίει. Η μαμά, ντροπιασμένη, προσπάθησε να φύγει από την τάξη, αλλά αντ’ αυτού, ο καθηγητής-πατέρας 4ων παιδιών και παππούς 5 , έσκυψε και έπιασε και ηρέμησε το μωρό στην αγκαλιά του, συνεχίζοντας κανονικότατα το μάθημά του.

Κατά τα λεγόμενα της κόρης του, ο Engelberg αφήνει τις μητέρες να παρακολουθούν το μάθημά του φέρνοντας τα παιδιά τους μαζί και θηλάζωντάς τα αν χρειαστεί. Καμιά μητέρα δεν θα έπρεπε να διαλέξει ανάμεσα σε παιδί ή εκπαίδευση!

Η μαμά σηκώθηκε να φύγει από το μάθημα, γιατί το μωρό της έκλαιγε.

Όμως αντί να την αφήσει να φύγει, έπιασε το μωρό στα χέρια του και το ηρέμησε, συνεχίζοντας το μάθημά του.

«Η φιλοσοφία του για την  εκπαίδευση, δεν είναι να μαθαίνεις απλά και ξερά την γνώση, αλλά και τις αξίες» έγραψε η κόρη του Sarit Fishbaine “

Είσαι δυνατή, επειδή είσαι μητέρα! (βίντεο)

Standard

bionom-mami-klub

Πλησιάζει η γιορτή της μητέρας. Έπεσα σε αυτό το βίντεο και μου άρεσε πολύ! Είπα να το μοιραστώ μαζί σας λοιπόν!

Μαμά, δυνατή αγωνίστρια. Στα δύσκολα, στα όμορφα, στα όλα! Πάντα κοντά στο παιδί της 🙂

Υπάρχουν κάποιοι που λένε πως είσαι απλή. Αλλά μην τους αφήσετε να σας πείσουν. Η «Μητρότητα» θα είναι πάντα ή πιο γενναία, λιγότερο απλή, η πιο δύσκολη και ολοκληρωτικά απαιτητική καριέρα, που κάποιος θα μπορούσε να πει ότι έχει επιλέξει.

Αν και κάποιοι την βλέπουν ως η «αλλάκτρα πάνας, φαγητομηχανή, ταξιτζής, μπιμπερό-καθαρίστρια, μπουγαδο-πλύτρα, η γυναίκα με τις φόρμες, η γυναίκα που κάνει στάση στην καριέρα της, η γυναίκα που θα ήθελε να κάνει οτιδήποτε άλλο», η αλήθεια είναι πως αν και μπορεί κάποιες μέρες να μοιάζει έτσι, είσαι το καταφύγιο στην καταιγίδα.

Είσαι το καταφύγιο «Καλή Ελπίδα».

Είσαι ένας πολεμιστής που θα παλέψει για την καρδιά των παιδιών σου, την ψυχή, την προσοχή, αθωότητα, εκπαίδευση και αναμνήσεις τους!

Εμπρός στην μάχη λοιπόν φίλες μου. Αυτή είναι η ώρα!

Θα μείνουμε δυνατές από κάθε πλευρά. Θα προσευχηθούμε καθώς καθαρίζουμε μπιμπερό μέσα στο βράδυ, όταν η αμφιβολία φωλιάζει, τα παιδιά «σπάνε» και οι ενήλικες τα απογοητεύουν. Όταν μας σπρώχνουν και μας σπρώχνουν με ένταση, όπως την μέρα που τα φέραμε στον κόσμο, δεν-θα-σπάσουμε!

Μπορεί να πονάμε και να νιώθουμε την καρδιά μας πληγωμένη, αλλά θα σηκωθούμε και πάλι την επόμενη μέρα, και θα βάλουμε τα ρούχα στο πλυντήριο, και στο στόμα τις λέξεις που χρειάζεται να ειπωθούν, ξανά και ξανά και ξανά!

Και όταν ο κόσμος πάει να τα πειράξει, να τα σπάσει και να χαλάσει την ομορφιά τους, μακάρι οι ασπίδες μας να μείνουν γερές. Μακάρι τα όσα τους διδάξαμε, οι αλήθειες που ζήσαμε και η ζωή που τους προσφέραμε να τα φέρει πίσω εύκολα, όμορφα.

Βασίλεια. Δουλειά Χριστού. Πλάσιμο ψυχών. Μεγάλωμα μικροσκοπικών ανθρώπων.

Υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι είσαι απλή. Μην το πιστέψεις ούτε λεπτό!

Δυνατή. Είσαι δυνατή, επειδή είσαι μητέρα!!!

Πηγή: http://lisajobaker.com/2013/10/you-are-mighty-because-you-mother/#sthash.xaqswCLp.dpuf

Γιορτή της μητέρας! Χρόνια μας πολλά!

Standard

i-may-not-be-perfect-but-when-i-look-at-my-children-i-know-that-i-got-something-in-my-life-perfectly-right-quote-1

 

Είναι πάλι αυτή η όμορφη Κυριακή του χρόνου. Που έχει αρχίσει να καλοκαιριάζει, τα λουλούδια στον κήπο είναι ολάνθιστα και αρχίζουμε τις επισκέψεις στην θάλασσα δειλά δειλά! Και ξυπνάς με γέλια, πρωινό και καφέ από τα χεράκια των παιδιών με την βοήθεια του μπαμπά τους, καρτούλες, ζωγραφιές και λουλούδια!

 

Η Κυριακή αυτή που γιορτάζεις κι εσύ και η  μαμά και η γιαγιά σου! Που τα παιδιά σου, σου λένε ευχαριστώ, σε αγαπώ, είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου. Κι εσύ χαμογελάς, παίρνεις και δίνεις φιλάκια, χάδια και αγκαλιές και δοκιμάζεις από τον καφέ που σου φτιάξανε και αναφωνείς πως είναι ο καλύτερος του κόσμου, ακόμη κι αν… δεν πίνεται!

 

Είναι η μέρα που ξέρεις πως εκατομμύρια μαμάδες χαίρονται μαζί με σένα εκείνη την ημέρα και όλες πάνω κάτω κάνουν τα ίδια! Γιατί το αξίζουμε στο κάτω κάτω! Και έχουμε λοιπόν κι εμείς μια μέρα αφιερωμένη σε όλα όσα προσφέρουμε στα παιδιά μας.

 

Φέτος είμαι διπλά χαρούμενη! Φέτος θα «μισογιορτάζει» και μια αγαπημένη μου φίλη! Φέτος θα χαίρεται που θα μπορεί να γιορτάσει κι αυτή και πως του χρόνου θα της δώσει ένα μπουκετάκι λουλούδια ένα τοσοδούλικο χεράκι (με πολύ βοήθεια από τον μπαμπά)! Για την ώρα το χεράκι αυτό βρίσκεται ακόμη μέσα στην κοιλίτσα ❤

 

Φέτος, θέλω να αφιερώσω την γιορτή της μητέρας σε όλες τις μέλλουσες μαμάδες που προσπαθούσαν καιρό για τον καρπό που βρίσκεται στην κοιλιά τους! Θέλω να την αφιερώσω και στις γυναίκες που θέλουν να κάνουν παιδί αλλά δεν τα καταφέρνουν και να τους πω να μην χάσουν την πίστη τους! Και στις γυναίκες που περιμένουν να υιοθετήσουν μωρό, ένα παιδί είναι δικό σας, απλά ακόμη δεν το έχετε γνωρίσει! Σας εύχομαι  η γιορτή της μητέρας που τώρα μπορεί να σας προκαλεί πόνο και πίκρα, σύντομα να σας προκαλεί μόνο γέλια και χαρές!

 

Χρόνια μας πολλά μαμάδες! Είμαστε όλες τυχερές! Να μην το ξεχνάμε, έτσι??? 😉

Μαμάαααα! Γιαγιάααααα, χρόνια πολλάαααααααα ❤

 

Και ένα βιντεάκι έτσι για να θυμηθούμε γιατί όλος αυτός ο ντόρος με τις μαμάδες 😉

Ζήλια ψώρα!

Standard

Jealous-Girl-640x250

Σήμερα μιλούσα με μια μαμά στο τηλέφωνο. Έχει πριν λίγες μέρες γεννήσει το δεύτερο κοριτσάκι της και είχε κάτι θεματάκια με τον θηλασμό. Πριν κλείσουμε μου λέει: γράψε και κανένα άρθρο για το πως να συμπεριφερόμαστε και να προετοιμάζουμε το πρώτο παιδί για το δεύτερο! Και να λοιπόν, είπα να γράψω μερικά πραγματάκια που θεωρώ σημαντικά και αυτονόητα, αλλά ίσως να μην είναι αυτά που κάνουμε τελικά…

Αρχικά να πούμε ότι υπάρχει αρκετός καιρός από το θετικό τεστ μέχρι να έρθει το νέο μωρό, για να προετοιμαστεί το παιδί για την νέα πραγματικότητα. Και δεν εννοώ να του πούμε τι ωραία που θα είναι που θα έχει αδερφάκι να παίζει, που το κάνουμε για το ίδιο, για να έχει παρέα, κλπ κλπ. Αυτά δεν ισχύουν και δεν είναι και αρκετά καλός λόγος για ένα παιδί για να μην ζηλέψει.

* Και εδώ να πω το εξής. Ζήλια δεν είναι ένα μοναδικό συναίσθημα. Το κάθε παιδί και ενήλικας την βιώνει ξεχωριστά και διαφορετικά δεν είναι συνήθως απέναντι στο αδερφάκι αλλά απέναντι στην συμπεριφορά του γονιού προς το άλλο παιδί!

Λοιπόν αρχικά, το να πούμε σε ένα παιδί ότι θα έρθει το νέο μωρό και θα έχει να παίζει, είναι απλούστατα… ψέμα! Τι ακριβώς θα κάνει το πρώτο παιδί με το δεύτερο εκτός από το να το κοιτά και να του μιλά, δίχως να παίρνει αρχικά κάποιου είδους απάντηση? Για να αρχίσουν να παίζουν μαζί, θα χρειαστεί αρκετός χρόνος. Άρα, καλό είναι να λέμε μόνο την αλήθεια που πρόκειται να συμβεί τον πρώτο καιρό.

«Θα γεννηθεί το μωρό και θα θέλει να κοιμάται πολλές ώρες και όταν ξυπνάει θα θέλει μόνο γάλα και αγκαλίτσα από την μαμά. Κάποιες φορές θα θέλει μάλιστα να κοιμάται ΠΑΝΩ στην μαμά και έτσι η μαμά θα πάρει έναν μαρσιπο να έχει το μωρό εκεί μέσα για να μπορεί να έχει τα δυο της χέρια ελεύθερα να μπορεί να σου διαβάσει, να παίξει παιχνίδια εύκολα, να σου φτιάξει τα μαλλιά, να μαγειρέψει», κλπ κλπ

«Το μωρό θα μας τρώει αρκετή ώρα, αλλά θα προσπαθώ να βρίσκω χρόνο να περνάμε μαζί μόνοι μας. Θα θέλω να με βοηθήσεις λίγο κάνοντας λίγη υπομονή στην αρχή μέχρι να βρω κι εγώ το πως θα τα κάνω όλα αυτά!»

«Όταν νιώθεις άσχημα μέσα σου, ότι κι αν νιώθεις, θα ήθελα να μου το λες για να προσπαθώ να σε βοηθήσω να το ξεπεράσεις»

«Το μωρό θα είναι κι αυτό γλυκούτσικο και θα σου αρέσει κι εσένα να το κοιτάς. Θα το παίρνεις αγκαλίτσα και σιγά σιγά θα αρχίσει να σε παρακολουθεί όλο και περισσότερο και θα μαθαίνει πράγματα πολλά από σενα!»

«Θα μπορείς να βοηθάς όταν το κάνουμε μπάνιο ή του αλλάζουμε πάνα και θα βρούμε κι άλλα πράγματα αν θες να κάνεις με το μωρό, αναλόγως τί αρέσει και σε σένα!»

«Μπορεί στην αρχή να νομίζεις πως η μαμά συνεχώς δίνει τον χρόνο της στο μωρό και φαντάζομαι πως αυτό δεν θα σου αρέσει πολύ, αλλά θα κάνω ότι μπορώ για να δίνω και σε σενα τον ίδιο χρόνο. Όσο περνάει ο καιρός θα είναι και πιο εύκολο αυτό. Τα μωρά φοβούνται όταν είναι μόνα τους και θέλουν την μαμά τους συνέχεια! Είσαι πολύ σημαντικός/η για μένα και η αγάπη μου θα μείνει όπως πάντα ίδια μιας και δεν αλλάζει από κάτι!»

Θα πρέπει να το προετοιμάσετε και για τις μέρες που θα λείπετε. Πως ακριβώς θα γίνει, πόσα φεγγάρια θα μεσολαβήσουν μέχρι να έρθετε σπίτι και πάλι. Τι θα γίνει εκεί. Αν θα επιτρέπεται να έρθει να σας δει και αν όχι γιατί, κλπ κλπ. Να και τα καλά του τοκετού στο σπίτι. Το παιδί βλέπει πολλά, μαθαίνει και καταλαβαίνει και δεν χρειάζεται να αποχωριστεί την μητέρα του…

Το πρώτο βράδυ που έλειπα στο μαιευτήριο ο Γιώργος είχε πλαντάξει στο κλάμα…

Αν το πρώτο παιδί θηλάζει ακόμη, να είστε σίγουρη ότι μπορεί να συνεχίσει και μετά, κάτι που βοηθά στο να μειωθεί η αδελφική ζήλια 😉 Αν δεν θηλάζει αλλά σας ζητήσει να θηλάσει, μην το αρνηθείτε. θα δοκιμάσει, πολύ πιθανόν να μην τα καταφέρει και να το σταματήσει. Αλλά ακόμη κι αν τα καταφέρει, πολύ πιθανόν να μην συνεχίσει και για πολύ. Θα είναι όμως βάλσαμο στην ψυχολογία του.

Μην προσπαθείτε να ωραιοποιήσετε (πολύ) τα πράγματα. Αλήθειες πείτε στο παιδί. Όμορφες αλήθειες και κάποιες που ίσως του κακοφανούν. Δίχως να κακολογείτε το μικρότερο αδερφάκι («αχ αυτά τα μωρά, όλη την ώρα θέλουν την προσοχή μας τα χαζούλικα», κλπ. Θέλουμε να αγαπηθούν τα αδέρφια, όχι να νιώθει το ένα καλύτερο και εξυπνότερο και ότι βασικά κάνετε αγγαρεία που το μεγαλώνετε… Κι όμως το βλέπω συχνά αυτό. Το μεγαλύτερο να μιλάει για το μικρότερό του αδερφάκι και να το λέει μωρό, ακόμη κι αν έχει φτάσει τα 3-4. Να το λέει χαζούλικο που δεν πολυκαταλαβαίνει ή και άλλα χειρότερα που ανεβάζουν στα μάτια του μεγαλύτερου τον εαυτό του και χαμηλώνουν το αδερφάκι του. Αυτό βέβαια θα ισχύει και στην μετέπειτα ζωή τους όπου αυτές ακριβώς τις ταμπέλες θα συνεχίσουν να έχουν…

Όταν λοιπόν το μωρό έρθει στο σπίτι, θα πρέπει να γίνετε στην αρχή χίλια κομμάτια και να έχετε πολύ ανοιχτά αφτιά, μάτια και καρδιά! Θα πρέπει να αφουγκράζεστε συνεχώς το συναίσθημα που πλανάται στον χώρο.

Προσπαθείτε να μην λέτε «οχι» ή «πρόσεχε» ή «μη» στο μεγαλύτερο αδερφάκι για οτιδήποτε έχει σχέση με το μικρότερο.

Πάει να του ζωγραφίσει το μάτι με ένα μολύβι? Απλά πάτε και φέρτε ένα χαρτί να ζωγραφίσετε μαζί. Ή πάρτε το αγκαλιά καθώς αρχίζετε ένα παραμύθι και στα δύο παιδιά σας!

Παίζει μπάλα και φοβάστε πως θα πέσει στο μωρό? Πάρτε το μωρό κάπου που δεν υπάρχει κίνδυνος!

Κρατάει το μεγαλύτερο αδερφάκι το μικρότερο κάπως ατσούμπαλα? Βάλτε κρυφά ένα χεράκι!

Παίζει τρομπέτα με το που κοιμίσατε το μωρό? Το μωρό θα μάθει να κοιμάται με φασαρία. Πιάστε κι εσείς δυο κουτάλες και ξεκινήστε τα ντραμς στο χαλί. Πείτε του αν θέλει κι αυτό. Ή καθίστε αγκαλιά στον καναπέ και πείτε του πόσο πεθυμήσατε να διαβάσετε μαζί ένα βιβλίο.

Μην επιβραβεύετε την απίθανα όμορφη συμπεριφορά του μεγάλου παιδιού με μπράβο και αυτοκόλλητα και δώρα. Δεν θα είναι μετά ελεύθερο να βγάλει μια άσχημη συμπεριφορά και συναίσθημα που αισθάνεται. Θα νιώθει ότι το αγαπάτε και χαίρεστε, μόνο όταν είναι «καλό παιδί»!

Όταν πάλι συμπεριφέρεται άσχημα το μεγαλύτερο αδερφάκι, προσπαθήστε να μην του κάνετε παρατήρηση. Καμία αντίδραση παρά μόνο πολύ διακριτικά εάν θα υπάρχει πρόβλημα στο μωρό. Προσπαθήστε επίσης να καταλάβετε τον λόγο που το παιδί αντιδράει άσχημα. Φωνάζει ή κάνει αταξίες την ώρα που ταϊζετε το μωρό? Θέλει την προσοχή σας και δικό του χρόνο με αγκαλιές και προσωπικές στιγμές όπως έχει και το μωρό. Κάνει διάφορες αταξίες την ώρα που είστε μαζεμένοι και θαυμάζετε το μωρό? Λογικό! Μην αρχίσετε να λέτε ξαφνικά κομπλιμέντα (που ακούγονται ψεύτικα) και για το μεγάλο αδερφάκι. Έτσι απλά φαίνεται ότι το συγκρίνετε! Πάρτε το αγκαλιά και πείτε του πόσο πεθυμήσατε την αγκαλιά του!

Εννοείται μην συγκρίνετε το ένα παιδί με το άλλο! Κανένα από τα δύο, για κανένα μα κανένα λόγο! Δεν βοηθά σε τίποτα και ίσα ίσα δημιουργεί έχθρες!

Μην βάζετε ταμπέλες στα παιδιά ακόμη και καλές. Μην βάζετε ταμπέλες ούτε στα συναισθήματα! Εκτός κι αν είναι τελείως σίγουρο περί τίνως πρόκειται! πχ το μωρό του σάλιωσε μια ζωγραφιά και του την χάλασε.. και θύμωσε. Αλλά όπως είπα και πριν, η ζήλια είναι πολλά και διαφορετικά συναισθήματα. Με το να ρωτήσουμε το παιδί μας αν ζηλεύει, δεν το βοηθάμε αλλά το μπερδεύουμε. Καλύτερα να το ρωτήσουμε τι αισθάνεται και να το συζητήσουμε μαζί ώστε να βρούμε παρέα μια λύση. Ίσως έχει στο μυαλό του καλές λύσεις να μας πει!

Να είστε ανοιχτοί σε κάθε συναίσθημα του παιδιού σας. Μπορεί να σας πει οτι μισεί το μωρό. Ας συζητήσετε τους λόγους. Βοηθήστε το να το ξεπεράσει. Νιώθει κι αυτό πολύ άσχημα. Υποφέρει. Θέλει να νιώθει όμορφα για το αδερφάκι του και είστε πολύ τυχεροί αν εκφράζει τα συναισθήματά του και δεν το «παίζει» το καλό παιδί!

Μια μέρα ο Γιώργος μου είπε οτι όλα του τα προβλήματα προέρχονται από τη Ναταλία. Κάτσαμε και συζητήσαμε και τελικά καταλάβαμε πως βασικά η δική μου συμπεριφορά ήταν λάθος. Και βρήκαμε λύσεις, κάναμε αγκαλιές, ζήτησα συγνώμη, νιώσαμε πως αγαπιόμαστε 😉

Είναι πολύ βασικό να προσπαθούν όλοι όσοι είναι κοντά σας με τον ίδιο τρόπο! Αν πχ έρθει μια γιαγιά να σας δει και επειδή το παιδί κάνει αταξίες για να τραβήξει την προσοχή η γιαγιά του πει πως «ααααα, έτσι όπως κάνεις μου φαίνεται πως θα αγαπάω πιο πολύ το μωρό!» θα το κάνει να αισθανθεί απαίσια! θα σπείρει των σπόρο της ανταγωνιστικότητας και θα βάλει στο μυαλό του μεγαλύτερου παιδιού την σκέψη «πρέπει να είμαι το καλύτερο παιδί για να με αγαπούν εμένα περισσότερο!»!

Τα μεγαλύτερα παιδιά μας και ειδικά τα πρώτα, είχαν πολύ χρόνο με μας. Μπορεί και όλο μας τον χρόνο! Ξαφνικά έρχεται ένα χαριτωμένο μωρό στο σπίτι. Όλοι το νταντεύουν, όλη την ώρα του γελούν και του μιλάνε. Έρχεται κόσμος να το δει και να το θαυμάσει. Αλλά αυτό που το πειράζει πιο πολύ, είναι που η μαμά δείχνει να το αγαπάει τόσο, το έχει συνεχώς σχεδόν πάνω της και το θηλάζει ή του δίνει γάλα με το μπιμπερό, και με το που πάει η μαμά να παίξει μαζί του, αυτό αρχίζει και κλαίει κι εκείνη τρέχει να το φροντίσει. Όλοι του λένε «όχι τώρα αγάπη μου! Σε λίγο!». Η μαμά του είναι κουρασμένη! Ε, πόσο θέλει? Τουλάχιστον λοιπόν, ας αποδεχόμαστε τα συναισθήματά του και να είμαστε η αγκαλιά του και το καταφύγιο του.

Τα χρόνια περνούν γρήγορα ακόμη κι αν εκείνο τον καιρό μας φαίνεται πως οι μέρες περνούν αργά. Τα μικρά αδερφάκια μια μέρα θα μεγαλώσουν, θα κάνουν παρέα, θα γίνουν κολλητοί! Τα μικρά αδερφάκια γίνονται ο θησαυρός για τα μεγαλύτερα!

Και κάτι ακόμη! Όσο και να προσπαθήσεις, θα κάνεις λάθος! Θα κάνεις και ένα και δύο και πολλά λάθη! Τα περισσότερα που έχω γράψει πιο πάνω είναι απλά παραδείγματα για να πάρετε μια ιδέα. Η καρδιά σας θα σας πει περισσότερα, αρκεί να την ακούτε. Και την δική σας και του παιδιού σας. Παρ’ όλα αυτά, θα γίνουν λάθη. Η πρώτη φορά που θα συνειδητοποιήσετε πως όσο κι αν προσπαθείτε τελικά το παιδί σας ζήλεψε, θα νιώσετε τόσο μεγάλη πίκρα! Θα νιώσετε πως τα κάνατε όλα χάλια! Πως καταστρέψατε το παιδί σας. Δεν είναι έτσι! Απλά το παιδί σας αισθάνεται και μαθαίνει να αποδέχεται και να προχωρά μπροστά. Με εσάς να του δείχνετε τον τρόπο! Η αγκαλιά, η αγάπη και η πρόθεσή σας για ενσυναίσθηση φτάνουν! Να είστε σίγουροι 😉

greatest-gift-our-parents-ever-gave-us

Όταν κάνεις πως δεν βλέπεις…

Standard

ti-kanei-to-3ulo

Όλο το Facebook γέμισε με άρθρα και σοκαριστικά σχόλια για τον τραγικό θάνατο της μικρής Άννυ. Όλοι εύχονται βασανιστικό θάνατο στον πατέρα, άλλοι και στην μάνα (που θεωρούν πως ήξερε), όλοι ανατριχιάζουν, αναγουλιάζουν, τρέμουν! Και βέβαια δεν αντιλέγω. Πολύ τραγικό και σοκαριστικό και ασυγχώρητο, βάναυσο, άδικο και πολλά άλλα που έρχονται στο μυαλό του καθένα.

Μόλις γίνεις γονιός ζεις πια για το παιδί σου. Κάνεις τα πάντα για να είναι αυτό καλά, για να είναι ευτυχισμένο. Και αν το πειράξει ή πάει να το πειράξει κάποιος, γίνεσαι λιοντάρι, ορμάς να του βγάλεις τα μάτια. Γιατί το δικό σου παιδί είναι ό, τι πιο πολύτιμο έχεις! Και φρικάρεις και μόνο στην ιδέα κάποιος να του κάνει κακό! Φρικάρεις και με την ιδέα ότι όλοι οι γονείς δεν έχουν τα ίδια μυαλά με σένα και με μένα… Μα είναι ποτέ δυνατόν? ΣΟΚ! Όλη η Ελλάδα μέσα στο σοκ!

Αλλά κατά βάθος το ξέρεις πως είναι δυνατόν! Το έχεις δει σε πιο λαιτ μορφή στο πάρκο ίσως. Εκεί που η μαμά πιάνει από το μπράτσο το παιδί για να μην πέσει καθώς του δίνει με το άλλο της χέρι ένα δυνατό μπάτσο στον ποπό του! Όταν ένας μπαμπάς δίνει μια σφαλιάρα σε ένα παιδί που σκούζει για ένα γλιφιτζούρι ή επειδή χτύπησε ένα άλλο παιδί στον παιδότοπο και η κυρία που τα προσέχει το είπε στους γονείς (και τους έκανε ρεζίλι μπροστά στην παρέα)! Ναι, το έχεις δει και έκανες πως δεν βλέπεις. Θυμάσαι?

Και το ίδιο έκανες όταν άκουγες τις φωνές του παιδιού και τις ξυλιές στο πάνω διαμέρισμα. Και μετά τα κλάματα του παιδιού. Και κάποιες φορές κράτησες και την αναπνοή σου για να ακούσεις αν ακούγεται το μικρό αυτό παιδάκι μετά από τον μεγάλο εκείνο κρότο. Και όταν ξανάκουσες τα κλάματα ανάσανες από ανακούφιση! Για μια στιγμή σκέφτηκες να πάρεις τηλέφωνο κάπου να κάνουν κάτι, αλλά τελικά σκέφτηκες πως δεν θα βρεις στο τέλος τον μπελά σου επειδή κανείς άλλος δεν κάνει τίποτα! Και έτσι έκανες πως δεν ξέρεις τίποτα. Ακόμη και όταν την επόμενη είδες στο ασανσέρ, το παιδί με μια μελανιά στο πρόσωπο. Τότε που πάλι σκέφτηκες να το πάρεις αγκαλιά και να του πεις πως θα το βοηθήσεις και να μην φοβάται τίποτα! Όμως τελικά έκανες πως δεν βλέπεις!

Και τί έγινε τελικά? Τις περισσότερες φορές δεν πεθαίνουν βέβαια αυτά τα παιδιά. Μάλιστα κάποια, κάνουν μια χαρά οικογένεια. Κάποια απλά συνεχίζουν στα δικά τους παιδιά τα ίδια που έμαθαν από τους γονείς τους (άλλωστε κι αυτά που μεγάλωσαν έτσι, τι έπαθαν? Τίποτα!). Κάποια μεγαλώνουν και μπλέκουν σε άσχημες παρέες. Μπλέκουν με ναρκωτικά, κάνουν παιδιά ανάμεσα στην μαστούρα τους και αυτό τους χαλάει την ρουτίνα. Και του φωνάζουν, το χτυπάνε, ξεχνάνε να το ταϊσουν ή ξοδεύουν τα χρήματά τους στην δόση τους και το παιδί μεγαλώνει μόνο του. Κι εσύ τι κάνεις? Ακούς, το λυπάσαι, μπορεί να ρίχνεις και δάκρυα για αυτό το παιδί και σκέφτεσαι πόσο άδικη είναι η ζωή. Αλλά πήρες τηλέφωνο να έρθουν να το πάρουν αυτό το μικράκι? Θυμώνεις και λες θα πάρεις τηλέφωνο το πρωί! Αλλά δεν παίρνεις! Και την επόμενη φορά που ακούς τα κλάματα και τις φωνές, περιμένεις να ακούσεις την κατάληξη. Για μια στιγμή σου κόβεται η ανάσα γιατί δεν ακούς τίποτα! Μετά κλάμα και υπόσχεσαι την επόμενη φορά που θα το ακούσεις θα πας πάρεις τηλέφωνο το 100! Και την επόμενη φορά πάλι τα ίδια. Μέχρι που κάποια στιγμή, δεν ακούς πια κλάμα!

Εσύ που κάνεις πως δεν βλέπεις! Εσύ που ποτέ σου δεν έκανες κάτι! Μην σοκάρεσαι! Το ξέρεις πως υπάρχουν και τέρατα! Τα έχεις δει. Άλλα πιο μικρά, άλλα πιο μεγάλα, άλλα άρρωστα που και γι αυτά ποτέ κανείς δεν έκανε κάτι. Όμως τα έχεις δει και όταν κάνεις πως δεν βλέπεις, ένα παιδί πεθαίνει! Είτε πραγματικά, είτε μόνο μέσα του!

Η παιδική κακοποίηση (και η σφαλιάρες κακοποίηση είναι παρεπιπτόντως), μόνο κακό μπορεί να κάνει σε ένα παιδί. Διώκεται από τον νόμο και πρέπει να μάθουμε όλοι να κινητοποιούμαστε όταν καταλαβαίνουμε πως συμβαίνει σε κάποιο σπίτι η όταν γίνεται μπροστά μας. Φοβόμαστε πως θα μας την πουν, πως δεν θα είμαστε αρεστοί και πολλά άλλα, αλλά είναι εμείς οι μεγάλοι που οφείλουμε να προστατεύσουμε τα παιδιά. Γιατί τα παιδιά θα γίνουν γονείς και ο κύκλος θα συνεχίζεται. Όχι μόνο τα δικά μας παιδιά, αλλά και αυτά που οι δικοί τους γονείς δεν το κάνουν. Αλλιώς φίλε μου φταις κι εσύ που κάνεις πως δεν βλέπεις… Φταις κι εσύ, φταίω κι εγώ, φταίμε όλοι!