Monthly Archives: Μαΐου 2013

Αυτό εδώ το… σήμερα!

Standard

Giorgos_Natalia1

 

Σήμερα το πρωί, είδα μια φωτογραφία στο facebook και ένιωσα… μμμ… δεν ξέρω πως ακριβώς! Ήταν μια φρεσκομαμά, με ένα μωράκι κοιμισμένο μέσα στο σλινγκ της. Ένα τόσο δα κεφαλάκι χωμένο και κρυμμένο στο στήθος της, γυμνά ποδαράκια τοσοδούλικα ξεπρόβαλαν από το σλινγκ, και η μαμά περήφανη στη φωτογραφία. Μια όμορφη εικόνα ομολογώ. Νομίζω πως πήγα να ζηλέψω (αν δεν ζήλεψα στιγμιαία) λίγο, γιατί σκέφτηκα πως πολύ πιθανόν δεν θα ξαναζήσω αυτή την περίοδο.

 

Giorgos_Natalia2Ο Γιώργος έχει γίνει ένα αγοράκι σχεδόν 6μιση χρονών. Πλέον του ζητάω την άδεια για να τον φιλήσω κι αυτός με αφήνει «αλλά μόνο στα μαλλιά, εντάξει?»! Ευτυχώς είναι κάποιες ώρες λιγάκι αγκαλίτσας ακόμη. Έχει ψηλώσει, έχει αρχίσει να διαβάζει από μόνος του, ενδιαφέρεται για επιστημονικά πράγματα και μας ρωτά, έχει αρχίσει να παίζει και να ζητάει να χρόνο πιο πολύ με τον μπαμπά του παρά εμένα. Θέλει να κάνει το δικό του και επιμένει γι αυτό, κάνει όλο και πιο πολλά επικίνδυνα πράγματα, αλλά συνεχίζει να είναι ένα ευαίσθητο παιδί που σκέφτεται πολύ τους άλλους! Φτάνει η αρχή του καλοκαιριού και μετά από το καλοκαιράκι, θα γίνει ένα πρωτάκι στο δημοτικό. Μεγάλωσε!

 

Η Ναταλία, είναι ένα κοριτσάκι σχεδόν 3μιση χρονών. Ξέρει πολύ καλά τι της αρέσει και τι όχι. Κάθε πρωί επιλέγει τα ρούχα της, και κάθε μεσημέρι, και απόγευμα και βράδυ! Όταν της την πεις για κάτι λίγο απότομα  την πιάνει το παράπονο γιατί δεν έπρεπε να της το πεις με τέτοιον τρόπο. Την έθιξες! Μας έχει μάθει κατά κάποιον τρόπο να μιλάμε με ευγένεια για τα πάντα, ακόμη κι αν η ίδια νομίζει πως είναι η βασίλισσα Ελισάβετ ώρες ώρες και ξεχνάει τις πολλές ευγένειες και αρχίζει τις… διαταγές! Είναι πραγματικό θηλυκό αυτό το κορίτσι! Με τις πόζες της, της κινήσεις της. Παλεύει με τον παρορμητισμό της τελευταία. Όταν θυμώσει, κρατιέται να μην χτυπήσει, κάτι που έκανε συχνά όταν ήταν μικρότερη. Έχει μάθει να μοιράζεται και όταν της συμβεί μια «αδικία» ξεσπάει με πολύ συναίσθημα δίχως να χάνει την λογική της! Της αρέσουν τα χάδια, τα φιλιά και οι αγκαλιές, όταν όμως η ίδια έχει όρεξη!

 

Οπότε, όταν είδα αυτή την φωτογραφία σήμερα, σκέφτηκα πόσα πράγματα δεν θα ξαναζήσω! Την πρώτη στιγμή που τα αντικρίζεις και που μυστικά τους δίνεις την υπόσχεση πως θα τα αγαπάς πάντα, ότι και να συμβεί! Τα μικρά τοσοδούλικα πατουσάκια που χώνεις στο χέρι σου στην αρχή και μετά από λίγους μήνες, βρίσκουν εύκολα τον δρόμο προς το κεφάλι σου (συχνά και το στόμα σου) την ώρα που θηλάζεις μικρά πλασματάκια! Πλασματάκια που τοποθετείς μέσα στο σλινγκ και κάνεις ότι θες ακούγοντας την αναπνοή τους, βλέποντας τα ματάκια τους γλαρωμένα και μετά κοιμισμένα μέσα στην αγκαλιά σου και θαυμάζεις τις πελώριες βλεφαρίδες τους και την σαλιωμένη σου μπλούζα μόλις ξυπνήσουν από τον όμορφο υπνάκο τους! Τα πρώτα τους λογάκια, βηματάκια, και το άδειο σπίτι γιατί έχεις βάλει όλα τα μπιμπελό και έπιπλα στην άκρη για να έχουν άπλα να εξερευνήσουν δίχως να φοβάσαι ότι θα χτυπήσουν! Ακόμη και την περίοδο που είναι κολλημένα πάνω σου, όταν δεν νιώθουν ασφάλεια να είναι μακριά σου ή επειδή βγάζουν δοντάκια (ναι, ακόμη κι ας δεν έχει περάσει παρά κανένας χρόνος μόνο που ένιωθα να πνίγομαι ώρες ώρες από αυτό)! Ακόμη και την εγκυμοσύνη θυμάμαι ευχάριστα αν και με τόσους εμετούς και ζαλάδες που είχα και στις δύο, τα άγρυπνα βράδια που δεν μπορούσα να βολευτώ και που πονούσα τόσο την μέση μου, είχα πείσει τους άλλους να μου τα θυμίσουν σε περίπτωση που σκεφτόμουν και για τρίτο παιδί κάποια στιγμή! Όχι δεν έχω αλλάξει γνώμη! Είμαι γεμάτη με δύο παιδιά, δεν θα προσπαθούσα για τρίτο σε καμία περίπτωση πιστεύω!

 

Κι όμως, καταλαβαίνω τώρα, πως όλα αυτά πέρασαν! Τα μωρούλικά μου, δεν είναι πια μωρούλικα. Είναι παιδάκια! Όλα αυτά που έζησα μαζί τους όσο ήταν ακόμη μωρά και μετά μικροσκοπικά πλασματάκια, πάει, πέρασαν! Και τα αναπολώ και όταν βλέπω μια μαμά που βρίσκεται σ’αυτή την περίοδο κοιτάζω με χαμόγελο! Σκέφτομαι πόσο όμορφα πράγματα έχει να ζήσει μπροστά της. Και πόσο καμιά φορά δεν θα το καταλαβαίνει, γιατί υπάρχει και η κούραση στην μέση…

 

Giorgos_Natalia3Δεν ζηλεύω που τα παιδιά μου έχουν μεγαλώσει! Θέλω να πιστεύω πως τα πήγαμε καλά σε όλες τις στιγμές που πέρασαν. Και τα πάμε καλά και τώρα! Δεν μπορεί κανείς να εκφράσει πραγματικά την αγάπη αυτή που νιώθει για τα παιδιά του, τον θαυμασμό και την περηφάνια, την συγκίνηση…! Σήμερα ο Γιώργος μου έφερε το ποίημα που θα πει στην γιορτή του σχολείου. Το διαβάζαμε στο αυτοκίνητο και βούρκωνα, και ουφ ουφ! «Πλάκα κάνεις μαμά?» με ρώτησε! «Εγώ δεν συγκινήθηκα όταν μας το διάβασε η δασκάλα!». Ναι αλλά εγώ συγκινήθηκα! Η Ναταλία τον αγκάλιασε λες και καταλάβαινε! Μεγαλώνουν!

 

Και θα έλεγα the best is yet to come, αλλά δεν θα το πω! Γιατί the best is now! Ναι και μετά, και πιο μετά και πολύ μετά, αλλά και ΤΩΡΑ! Γιατί σήμερα έγραφα σε χαρτάκι μηνυματάκι στον Γιώργο να το δει μόλις ξυπνήσει και να το διαβάσει σιγά σιγά περήφανος που μπορεί να διαβάσει λίγο! Σήμερα πήγα και τον πήρα από το σχολείο και συνειδητοποίησα πως μεγάλωσε κι άλλο! Και η Ναταλία σήμερα χάρηκε που στο ραδιόφωνο έβαλε ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια (το «μία η άνοιξη») που τώρα έχει γίνει και δικό της, και έτρεξε χαρούμενη στο σαλόνι να το χορέψουμε μαζί! Σήμερα με γαργαλούσαν και τα δύο και πηδούσαν πάνω μου για να με κάνουν πίτα! Σήμερα μου κάναν αστεία για να γελάσω γιατί χαίρονται κι αυτά όταν τα καταφέρνουν να με κάνουν να γελάω όσο χαίρομαι κι εγώ να τα κάνω να γελάνε!

 

Ναιιιι, περιμένω και φαντάζομαι τι όμορφα που θα είναι όταν θα μεγαλώσουν! Να συζητάμε και να επιχειρηματολογούμε για διάφορα θέματα. Να διαφωνούμε και να μας αλλάζουν μυαλά αναγνωρίζοντας το δίκιο τους! Να μας εκπλήσσουν με την εξυπνάδα τους, το ταλέντο τους, την ευρηματικότητά και την προσωπικότητά τους! Περιμένω να δω τι άντρας και τι γυναίκα θα γίνουν, με μεγάλη ανυπομονησία, δεν το κρύβω! ΑΛΛΑ, κι αυτό εδώ το ΣΗΜΕΡΑ, δεν… παίζεται!!!! 🙂

Advertisements

Παιχνίδι από σπίτι!

Standard

Να δύο παιχνιδάκια που μπορείτε να κάνετε στα παιδιά σας (επιλέξτε αναλόγως ηλικίας). Το ένα είναι για λίγο μεγαλύτερα παιδιά και το άλλο για λίγο μικρότερα… Τα παιδιά μου εδώ είναι γύρω στα 5 και 2 ετών.

ice-cube-beads-4

Ας πάμε σ’ αυτό που βοηθά τα απλά μαθηματικά αλλά και την ανάλυση των προβλημάτων.
Θα χρειαστείτε χάντρες ή βότσαλα (τώρα που έρχεται το καλοκαίρι σίγουρα θα βρείτε αρκετά), χαρτάκια για να γράψετε πάνω αριθμούς (από το 1 μέχρι και το 10 ας πούμε) και ταψάκι για cup cakes.

ice-cube-beads-3

ice-cube-beads-1

Βάλτε ένα χαρτάκι με αριθμό στο κάθε βαθούλωμα από το ταψάκι, βάλτε τις χάντρες ή τα βότσαλα σε ένα ξεχωριστό πιατάκι και πείτε στο παιδί να βάλει σε κάθε βαθούλωμα όσες χάντρες λέει και το χαρτάκι!

ice-cube-beads-2

Παραλλαγές που μπορείτε να κάνετε. Αν θέλετε να το κάνετε πιο δύσκολο, μπορείτε να δώσετε μια λαβίδα στο παιδί, με το οποίο θα πιάνει την κάθε χάντρα και έτσι θα βοηθήσετε και τα μικρά χεράκια να μάθουν να πιάνουν μικρά πράγματα με εργαλεία.

Άλλη παραλλαγή, είναι να χρησιμοποιήσετε πλαστικά ποτηράκια μιας χρήσης και να γράψετε πάνω με ανεξίτηλο μαρκαδόρο τους αριθμούς.

Σ’ αυτή την παραλλαγή, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και καλαμάκια αντί για χάντρες ή βότσαλα.
Αν το παιδί είναι ακόμη πιο μικρό: Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε χρωματιστό μαρκαδόρο στα ίδια χρώματα με το καλαμάκι και να γράφετε πχ το 1 με ροζ μαρκαδόρο και το παιδί να βάλει 1 ροζ καλαμάκι μέσα. Το 2 με πράσινο και να βάλει 2 πράσινα καλαμάκια, κ.ο.κ. Αν θέλετε να είναι πιο εύκολο ακόμη, μόνο χρώματα και να μην έχει σχέση με αριθμούς. Φαντασία θέλει

Ας πάμε και στο άλλο παιχνίδι τώρα που βοηθάει πολύ την αντίληψη του παιδιού και τα μικρά δαχτυλάκια να δυναμώσουν.
Θα χρειαστούμε μανταλάκια και ένα καλάθι. Φτιάχνουμε μια φωλίτσα.

madalakia-1

Τοποθετούμε σε ένα μπολάκι αρκετά μανταλάκια και από δίπλα έχουμε ένα καλάθι. Δείχνουμε στο παιδί τι πρέπει να κάνει και τα ξαναβάζουμε όλα όπως τα βρήκαμε.

madalakia-2

madalakia-3

Παίρνουμε ένα ένα μανταλάκι, δείχνουμε στο παιδί πως το πατάμε με τα δάχτυλά μας για να το ανοίξει, το τοποθετούμε στην άκρη του καλαθιού και μετά το αφήνουμε να κλείσει. Βάζουμε γύρω γύρω μανταλάκια και φτιάχνουμε μια φωλίτσα. Μετά βγάζουμε ένα ένα πάλι τα μανταλάκια και τα ξαναβάζουμε στο μπολάκι! Και έχετε ένα πολύ περήφανο παιδάκι!

madalakia-4

Καλά παιχνίδια λοιπόν!!! 🙂

To blog post αυτό, μπήκε και στο www.eimaimama.gr!

Χρόνια πολλά Μαμάδες!!!

Standard
Τα δικά μου παιδιά!

Τα δικά μου παιδιά!

~ Μαμά ~

Λες κι όλα τ’ άλλα

στη ζωή ήταν μικρότερα

Λες κι η ζωή μου

με ετοίμαζε γι αυτό

Και τώρα όλα

σα να μοιάζουνε πιο μάταια

κι αυτή η λέξη

έχει γίνει πια… Εγώ!

Λυδία: 10-5-2013

Μαμά και Μπαμπάς

Standard

Bike_Giraffe

 

Μετά από τρία χρόνια καταφέραμε να βγούμε σ’ αυτές τις διακοπές μας στην Χαλκίδα. Αρκετές φορές, κοιμίσαμε τα μικρά και βγήκαμε έξω με τον παππού και την γιαγιά να κάνουν babysitting και βασικά με τη Ναταλία να μην ξυπνήσει ούτε μια φορά και να τρέχουμε άρον άρον στο σπίτι! Και ναι, μια από αυτές τις νύχτες πήγαμε και σε μπαράκι και γυρίσαμε πίσω στις 3+! Αυτό είχε να συμβεί 6 και κάτι χρόνια! Και ξανανιώσαμε λιγάκι νέοι!

 

Ίσως έφταιγε και η παρέα μας, που ήταν ζευγαράκι πιο νέο από μας και που ετοιμάζονται να παντρευτούν. Και ήρθε η συζήτηση για το πότε θα κάνουν παιδιά, και κατά πόσο έτοιμοι νιώθουν (ειδικά ο άντρας), κατά πόσο καλοί γονείς θα γίνουν και αν θα βαριούνται τα παιδιά τους όπως καμιά φορά βαριούνται και τα δικά μας! Χαχα! Δικές τους ερωτήσεις, δεν κάναμε ανάκριση 😉

 

Και δεν θέλαν να μας πιέσουν και πολύ -είπαν-, γιατί λογικά δεν θα θέλαμε να μιλάμε για παιδιά κλπ. Να και κάτι που σίγουρα κάποιοι δεν γνωρίζουν. Πως ποτέ μα ποτέ δεν βαριέσαι να μιλάς για παιδιά και ειδικά για τα δικά σου! Ποτέ! Ίσα ίσα που πιέζεις τον εαυτό σου να μην μιλήσει άλλο, γιατί δεν θέλεις να καταλάβουν όλοι (όσοι ακόμη δεν το έχουν καταλάβει δηλαδή), πως το βασικό σου ευχάριστο θέμα, είναι τα παιδιά, η εξυπνάδα τους, ο τρόπος που τα μεγαλώνεις, ο θηλασμός, τα σχολεία και γενικά ότι αφορά τα παιδιά!

 

Θα έρθει η ώρα που το επόμενο βήμα μετά τον γάμο σας, θα είναι να τον ολοκληρώσετε με το δημιούργημα πλασμένο από εσάς τους δύο. Ένα πλασματάκι μισό ο ένας και μισό ο άλλος σε ένα. Ένα πλασματάκι που μπορεί να ερωτευτείτε από την πρώτη ματιά, ή που μπορεί να σας πάρει μερικές μέρες για να καταλάβετε πως η ζωή σας έχει αλλάξει τελείως! Προς το καλύτερο, βεβαίως βεβαίως!

 

Μα μου αρέσει η ζωή μου αυτή τη στιγμή. Είναι γεμάτη και ξέρω πως ένα παιδί θα μου κόψει την ελευθερία που έχω…

 

Αααααχ! Πως εξηγείς σε κάποιον που δεν έχει κρατήσει ποτέ στα χέρια του το δικό του παιδί, που δεν έχει κοιτάξει στα μάτια του και που δεν έχει νιώσει την δύναμη των συναισθημάτων που θα του δώσει αυτό το παιδί, πως την ελευθερία αυτή δεν στην παίρνει το παιδί, αλλά την ανταλλάσσεις εσύ με προθυμία γιατί πλέον, αυτό το παιδί είναι πιο σημαντικό από κάθε τι άλλο. Πως ναι, υπάρχουν στιγμές που σου λείπει κάτι από την προ παιδιών εποχή, αλλά με τίποτα δεν την προτιμάς κιόλας.  Πως να το πεις δίχως να μειώσεις ταυτόχρονα αυτό που ζουν τώρα, δίχως να φανείς υπερβολικός, δίχως να νομίσουν ότι πια απλά δεν έχεις «ζωή»? Πως να πεις με λίγα λόγια, ότι καλά αυτά που έζησες πριν τα παιδιά, εμπειρίες ήταν στο κάτω κάτω και όμορφες στιγμές, αλλά το νόημα της ζωής το βρήκες όταν έκανες το δικό σου παιδί? Για πείτε?

 

Μα θα είμαι καλός πατέρας? Θα μου αρέσει να είμαι μαμά?

 

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το πρώτο βασικό. Από τη στιγμή που θα γίνεις μπαμπάς και μαμά, δεν θα σε ενδιαφέρει να είσαι και τίποτα άλλο (εκτός βέβαια από σύζυγος και σύντροφος του ανθρώπου που αγαπάς)! Και ναι, αν αποφασίσεις πως θέλεις να είσαι καλός μπαμπάς και καλή μαμά, αν αφήσεις το παιδί να σε καθοδηγήσει μαζί με το ένστικτο και την αγάπη που θα έχεις γι αυτό, αν δεν ακούς κανέναν άλλον παρά μόνο αυτά, θα είσαι τέλειος μπαμπάς και τέλεια μαμά!

 

Όταν βλέπω ζευγάρια να παντρεύονται να κάνουν τα όνειρα του γάμου τους, την ευτυχία στα πρόσωπά τους εκείνη την μέρα με τα τόσα σχέδια και όνειρα που έχουν υποσχεθεί πως θα πραγματοποιήσουν μαζί, πάντα συγκινούμαι. Όχι επειδή εκείνη η στιγμή είναι τόσο συγκινητική, αλλά γιατί νομίζουν πως εκείνη την στιγμή ζουν την απόλυτη ευτυχία. Κι όμως, ακόμη τα καλύτερα είναι να έρθουν. Ξεκινάει ένα ταξίδι και ακόμη δεν το γνωρίζουν, ακόμη πιο όμορφο… Και ναι, αυτό, μου φέρνει δάκρυα στα μάτια!

 

Το δικό μου ταξίδι ξεκίνησε πριν σχεδόν 18 χρόνια με την γνωριμία μου με τον Μάκη! Δεν το ήξερα τότε. Ένας έρωτας ήταν, έγινε σχέση, μακροχρόνια σχέση και το αποκορύφωμά της (νόμιζα) πως ήταν ο γάμος. Αλλά μετά ήρθε ο Γιώργος και τότε κατάλαβα ότι οτιδήποτε είχα σχεδιάσει και ονειρευόμουν για την ζωή μου πριν τον Γιώργο, ήταν πολύ μικρό σε σύγκριση με το να είμαι απλά η μαμά του. Μετά ήρθε και η Ναταλία, επειδή θέλαμε αδερφάκι για τον Γιώργο, αλλά τελικά έπρεπε να γνωρίσουμε κι αυτό το μικρό κοριτσάκι για να ολοκληρωθεί η οικογένειά μας! Μέσα σε λίγα χρόνια, η αγάπη μας τριπλασιάστηκε, η υπομονή μας επίσης και ο εγωισμός μας μειώθηκε!

 

Διακοσμήτρια με χρήματα και πελάτες πολλούς ονειρευόμουν να γίνω. Ο Μάκης να φτιάξει την αυτοκρατορία του μέσω των κομπιούτερ και τις γλώσσες προγραμματισμού που γνωρίζει… Τώρα, θέλω να είμαι μια καλή μαμά, και ο Μάκης να μπορεί να μας προσφέρει όσα χρειαζόμαστε και ταυτόχρονα να είναι ο μπαμπάς που θα εμπνεύσει τα παιδιά του! Γιατί? Επειδή δεν έχουμε πια δική μας ζωή? Έχουμε! Σ’ αυτήν την ζωή έχουμε δύο υπέροχα πλάσματα! Όταν έχεις έναν θησαυρό δίπλα σου, γιατί να ψάχνεις να τον βρεις αλλού?

 

Και αυτό λοιπόν καλοί μου φίλοι, είναι το να είσαι μαμά και μπαμπάς! Γίνεσαι λιγότερο «ελεύθερος», αλλά μέσα σε μια στιγμή γίνεσαι πολύ πολύ «πλούσιος»! 🙂

Καλό Πάσχα!

Standard

kalianastasi

 

Καλό Πάσχα σε όλους σας! Με υγεία, αγάπη, αισιοδοξία και με σοφία να γνωρίζουμε τις αληθινές στιγμές πλούτου και ευδαιμονίας στην ζωή μας! Εύχομαι, να μάθουμε να ζούμε το τώρα και όχι να περιμένουμε το «καλύτερο» αύριο!