Γιατί να στείλω το παιδί μου…

Standard

…στον παιδικό σταθμό;;;

3-5-14Σε φιλικό μπλόγκ είδα ένα παρόμοιο άρθρο και είπα να γράψω κι εγώ τους λόγους που με κάνουν να πιστεύω οτι το παιδί μου σ’ αυτή την φάση της ζωής του ΔΕΝ χρειάζεται να πάει σε παιδικό σταθμό!

Πολλοί μου λένε – λένε γενικά ή λένε ακόμα και στους παππούδες προσπαθώντας να τους πείσουν και να σώσουν τον Γιώργο μας από τη βαρετή ζωή του με την οικογένεια – πως πρέπει να τον στείλουμε σε παιδικό σταθμό. Και όχι τίποτα, αλλά πολλές φορές έχω μπει στο τρυπάκι να πρέπει να δικαιολογήσω το γεγονός οτι δεν τον στέλνω σε παιδικό σταθμό από τώρα. Γιατί όμως να πάει το παιδί μου, μόλις 2 χρονών και 10 μηνών, σε παιδικό σταθμό; Το σκεπτικό μου ή, αν θέλετε, τα επιχειρήματα ή τα στοιχεία που με οδήγησαν να ΜΗΝ επιλέξω τη λύση του παιδικού σταθμού είναι τα παρακάτω:

Είναι κοινωνικότατος! Οπότε αυτό το επιχείρημα δεν μας πιάνει.  Μόλις δει παιδί ή μεγάλο θα τους χαμογελάσει και θα τους μιλήσει δίχως να του πούμε εμείς κάτι. Θα τους πει το όνομά του, θα τους ρωτήσει τί κάνουν, θα τους ζητήσει να παίξουν μαζί. Και μάλιστα οι αντιδράσεις πολλών συνομηλίκων ή λίγο μεγαλύτερων παιδιών που πιθανόν έχουν «κοινωνικοποιηθεί» σε κάποιον παιδικό σταθμό, είναι κατά κανόνα είτε αμήχανες είτε ψυχρές. Δεν του μιλούν, δεν ξέρουν τί να απαντήσουν και δεν λένε τίποτα. Κοιτάζονται ή κοιτάζουν τους γονείς τους και περιμένουν να τους πουν τί να κάνουν…

Έχει την φύση ζωντανή για να μάθει! Γιατί να βλέπει από βιβλία και φωτογραφίες αυτά που μπορεί να δει στον μεγάλο κήπο μας; Γιατί να φυτέψ7-12-8ει λίγες φακές σε ένα κεσεδάκι (που το έχουμε κάνει κι αυτό) αντί να φυτέψει και μαρούλια, και δέντρα, να φορέσει τις γαλότσες του, να τσαπίσει με τον παππού, να μάθει να σκαρφαλώνει στα δέντρα, να ελίσσεται επιδέξια γύρω και κάτω απ’ τα διαφόρων μεγεθών δέντρα και θάμνους, να ποτίσει και να δεί τα σαλιγκάρια πάνω στα φυτά, τις πασχαλίτσες και τις πεταλούδες τριγύρω, τα σκουληκάκια και τα άλλα ζωϊφια μέσα στο χώμα, τα μπουμπούκια να ανοίγουν και μετά να γίνονται ρόδια; Γιατί θα μάθει περισσότερα στον παιδικό; Ίσως είναι περιττό να προσθέσω πως όλα αυτά που μαθαίνει απ’ την επαφή του με τη ζωντανή φύση πλαισιώνονται και ενισχύονται από μια μεγάλη για την ηλικία του συλλογή βιβλίων, απο πηγές του διαδυκτίου κλπ. κλπ. – κάτι που είμαι σίγουρη πως ισχύει για τα περισσότερα σύγχρονα σπίτια.

Δουλεύω από το σπίτι! Η δουλειά μου είναι τέτοια που μπορώ ένα μεγάλο μέρος της να το κάνω από το σπίτι και όταν πρέπει να βγώ εκτός, κανονίζω για αυτές τις λίγες ώρες να κρατήσουν το Γιώργο οι γονείς μου. Δεν υπάρχει λοιπόν ΑΝΑΓΚΗ για παιδικό σταθμό κι εγώ θεωρώ πως αυτή η ρύθμιση λειτουργεί στην περίπτωσή μας σαν ένας παιδικός σταθμός. Ανάγκη ενδεχομένως να υπάρχει στην περίπτωση που δουλεύουν και οι δύο γονείς εκτός σπιτιού. Του χρόνου που θα έχει μεγαλώσει ο Γιώργος περισσότερο και οι γονείς μου θα είναι λίγο δύσκολο να κρατάνε ΚΑΙ τον Γιώργο ΚΑΙ την μικρή που περιμένει στην κοιλιά μου για λίγους ακόμα μήνες, πολύ πιθανόν να τον στείλω σε παιδικό γιατί τότε θα είναι αναγκαίο…

Έχει ένα σωρό δραστηριότητες! Χειροτεχνίες, μάθημα φωνητικής γραμμάτων, εκμάθηση της αγγλικής, τραγούδια, χορός, διάβασμα βιβλίων, βόλτες έξω σε διάφορα ενδιαφέροντα μέρη, επισκέψεις στη βιβλιοθήκη, ελεύθερη ώρα, κλπ. κλπ… Πραγματικά δεν πιστεύω να του λείπει κάτι από δραστηριότητες που ταιριάζουν σε ένα παιδί της ηλικίας του.

Έχει φίλους! Έχουμε κι εμείς τους κολλητούς μας και δημιουργούμε κι άλλους στην πορεία. Θα δημιουργήσει πολύ περισσότερους όταν έρθει η ώρα του. Άλλωστε, έρευνες έχουν δείξει οτι ένα παιδί χρειάζεται παρέα για να παίξει ίση με την ηλικία του (τα ενός χρόνου παίζουν καλύτερα με 1 παιδάκι, τα δίχρονα με 2 παιδάκια, κ.ο.κ).

12-11-1

Είναι σχετικά πειθαρχημένο παιδί! Αλλά και να μην ήταν, γιατί να το πειθαρχήσουν κάποιοι άλλοι αντί για μένα;  Θα έρθει και εκείνη η ώρα, αλλά τώρα που ακόμα ψάχνει τον λόγο σε κάθε τι, προτιμώ να το πειθαρχήσω εγώ με τον τρόπο που θέλω και πιστεύω καλύτερο παρά κάποια κοπέλα που σίγουρα δεν θα διαθέτει όλη την υπομονή που διαθέτω εγώ για το παιδί μου ή όλη την ώρα που διαθέτω εγώ για να του εξηγήσω τον λόγο που τον πειθαρχώ. Το να μπαίνει σε μια σειρά και να περιμένει, το να ακούει έναν δάσκαλο και να κάνει ησυχία, και όλα όσα κάνουν σε ένα σχολείο, αργά ή γρήγορα θα τα μάθει όταν με το καλό πάει κι αυτός…

Δεν μοιράζεται τον χρόνο μου με άλλα 10-20 παιδάκια! Σε λίγο καιρό αναρωτιέμαι πως στο καλό θα μπορώ να του προσφέρω αυτά που μέχρι στιγμής μπορώ μια και θα υπάρχει ένα ακόμα μέλος στην οικογένεια μας. Φαντάζομαι λοιπόν πόσο λιγότερο χρόνο μπορούν να του προσφέρουν οι δασκάλες του παιδικού σταθμού που έχουν να κάνουν το λιγότερο με 10 παιδάκια η κάθε μια. Ο Γιώργος είναι στη φάση «τι είναι αυτό;», «τι είναι εκέινο;», και κάθε φορά του εξηγώ όσο καλύτερα μπορώ. Στον παιδικό αναρωτιέμαι αν θα (μπορούν να) κάνουν το ίδιο…

Δεν ακούει καθημερινά την κάθε χαζομάρα! Σε έναν παιδικό θα ακούει σίγουρα πολύ όμορφα πράγματα. Σύμφωνοι! Τί παραμύθια όμως τους διαβάζουν; Πως τους τα εξηγούν; Το κάθε παιδάκι εκεί μέσα τί λέει; Βρίζει; Χρησιμοποιεί «πλούσιο» λεξιλόγιο; Σπρώχνει και λέει οτι του κατέβει στο κεφάλι ή που του έμαθαν οι γονείς του; Δεν σνομπάρω τον άλλο κόσμο, αλλά γιατί να εκθέσω το παιδί μου στην κάθε χαζομάρα σ’αυτή την ηλικία που η κριτική σκέψη δεν υπάρχει; Γιατί μετά να προσπαθώ να του κόψω τις άσχημες συνήθειες που απέκτησε στον παιδικό σταθμό; Σίγουρα σε μεγαλύτερη ηλικία θα είναι ευκολότερο να του εξηγήσω τους λόγους που δεν πρέπει να κάνει κάτι ή τους λόγους που κάτι είναι χαζομάρα ή απλά δεν ισχύει. Για την ώρα (πείτε με προστατευτική), με τον ίδιο τρόπο που φιλτράρω τα προγράμματα που βλέπει, φιλτράρω και τις «παρέες» που κάνει 😉

Είμαστε ΚΑΙ του ποσοτικού χρόνου! Όταν ένας γονιός αφιερώνει ποιοτικό χρόνο στο παιδί του, του κάνει ένα από τα ωραιότερα δώρα! Είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται ένα παιδί, από νεογέννητο μέχρι μεγάλη ηλικία (ακόμα και όταν είναι και ο ίδιος γονιός). Όταν εκτός από ποιοτικό χρόνο μπορεί να του προσφέρει και ποσοτικό, δηλαδή να μην λείπει ή έστω να λείπει από το σπίτι όσο γίνεται λιγότερο και να τον προσέχει ο ίδιος, δεν είναι ακόμη καλύτερο; Γιατί εφόσον μπορώ να του προσφέρω όλο μου σχεδόν το χρόνο και κάποιες ώρες της ημέρας να είναι πιο «ποιοτικός», γιατί να επιλέξω ΜΟΝΟ τον ποιοτικό χρόνο; Μπορεί να υπάρχουν στιγμές που κουραζόμαστε. Αφήνουμε λοιπόν το παιδί στους παππούδες και αφιερώνουμε χρόνο για μας. Ώς ζευγάρι και ώς άτομα. Έτσι δεν με έχει κουράσει το παιδί και η φροντίδα του. Μου αρέσει που είμαστε τόσο δεμένοι. Ταυτόχρονα όμως το παιδί είναι αρκετά ανεξάρτητο και άνετο για την ηλικία του. Μου αρέσει που περνάω χρόνο με το παιδί μου γιατί ο χρόνος φεύγει τόοοοοοσο γρήγορα! Μεγαλώνει γρήγορα το αγοράκι μου και δεν τον προλαβαίνω! Θέλω ποσοτικό χρόνο μαζί του 🙂 12-11-2

Δεν θέλω να υποβαθμίσω ή ακόμη και να μηδενίσω τη σημασία των παιδικών σταθμών! Προς Θεού! Αν δεν υπήρχαν κι αυτοί θα υπήρχε τεράστιο πρόβλημα στις περιπτώσεις εκείνες που δουλεύουν και οι δυο γονείς έξω απ’ το σπίτι! Και την σήμερον ημέραν αν δεν δουλεύουν και οι δύο γονείς, υπάρχει οικονομικό στένεμα. Αυτό το στένεμα επιλέξαμε με τον σύζυγό μου με τον οποίο ευτυχώς είμαστε απόλυτα σύμφωνοι σ’αυτό το θέμα. Τα πρώτα χρόνια και για όσο μπορούμε επιλέγω μερικής απασχόλησης δουλειά που την βγάζω κατά μεγάλο ποσοστό από το σπίτι, και έτσι μπορούμε να δώσουμε στο παιδί αυτά που θέλουμε και μπορούμε. Και μέχρι στιγμής τα έχουμε καταφέρει. Δεν μπορούν όλοι ή δεν έχουν την τύχη αυτή όλοι – να μπορούν δηλαδή να διεκπεραιώνουν τη δουλειά τους από το σπίτι και να έχουν και δυο συνεργάσιμους παππούδες  – οπότε ο παιδικός είναι απαραίτητος. Αυτό που δεν μπορώ να δεχτώ είναι οτι είναι προτιμότερος από το σπίτι ακόμη και όταν υπάρχει η άνεση και η δυνατότητα! Όσο και να τρέχουν τα επιχειρήματα, δεν μπορώ να το πιστέψω, δεν το χωράει ο νους μου οτι ένα ξένο περιβάλλον μπορεί να κάνει καλύτερο το παιδί μου από την θαλπωρή του σπιτιού μας και την αγκαλιά της οικογένειας του! Και έτσι λοιπόν, για την ώρα τουλάχιστον… γιατί να στείλω το παιδί μου στον παιδικό σταθμό;

Advertisements

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

35 responses »

  1. Μαμά Λυδία, συμφωνώ μαζί σου! Βέβαια κι εγώ δουλεύω από το σπίτι εδώ και πολλά χρόνια και αυτό κάνει πιο εύκολη την απόφαση, πρακτικά τουλάχιστον.

    Ο γιος μας πήγε φέτος προνήπιο πρώτη φορά 4 ετών και είναι χαρούμενος, κοινωνικός και με σιγουριά στο νέο περιβάλλον. Στο σπίτι ήταν μαζί μου ή με την νταντά του (κάποιες ώρες την ημέρα) και φυσικά τον μπαμπά του. Όπως λες κι εσύ, είχε σταθερούς φίλους στο παρκάκι δίπλα όπου έπαιζε κάθε μέρα και ένα σωρό ερεθίσματα στο σπίτι, χειροτεχνίες, εκπαιδευτικά βιντεάκια, αλλά και πολύ παιχνίδι μαζί μας. Επίσης κοιμόταν αρκετά χωρίς να πρέπει να ακολουθεί πιο αυστηρό σχολικό ωράριο.

    Να σου πω την αλήθεια, τη χρονιά που ήταν 3-4 λίγο αναρωτηθήκαμε με τον μπαμπά του αν έπρεπε να τον είχαμε στείλει, ήταν η πρώτη χρονιά που αναζητούσε περισσότερη κοινωνικοποίηση από την υπάρχουσα. Ωστόσο, βλέποντάς τον τώρα, χαρούμενο και σίγουρο να απολαμβάνει το σχολείο, χαίρομαι με τη σειρά μου κι εγώ για την απόφασή μας.

    Να είστε καλά και να τον χαίρεστε!

  2. Ευχαριστώ Διόνα που μας λες και την δική σου εμπειρία. Είναι όμορφο να ακούς και κάποιον που το έχει δοκιμάσει! Να σε ρωτήσω και κάτι; Στο προνήπιο που τον πήρες, έκλαιγε μέχρι να προσαρμοστεί ή το πήρε καλά το θέμα;

    Ευχαριστώ κι εσένα Αρι! 🙂

  3. Αν το πιστεύεις, δεν έκλαψε ούτε γκρίνιαξε ποτέ! Από πέρσυ την άνοιξη που αποφασίσαμε για το σχολείο, του το λέγαμε συχνά και πήγαμε και το επισκεφτήκαμε μαζί. Επίσης αρχίσαμε να παίζουμε σχολείο, έφτιαχνε τσάντα με φαγητό, τον πήγαινα στο σχολικό και τέτοια σε μορφή παιχνιδιού.

    Φέτος πήγαμε μαζί 2 φορές σχολείο και ύστερα μόνος του με σχολικό. Τώρα μετά από 2 μήνες λέει καμιά φορά ότι δεν θέλει να πάει αλλά αυτό είναι πάντα σε συνδυασμό με κούραση επειδή νυστάζει ο καημένος.

    Η προσαρμογή πήγε πολύ καλύτερα από όσο μπορούσα να ελπίζω. Επίσης, ίσως λόγω ηλικίας, ήδη 4, δεν έχει αρρωστήσει ακόμα. Ίσως αν πήγαινε πιο μικρούλης να ήταν πιο ευάλωτος σε ιώσεις κλπ από το σχολείο, αλλά πάλι δεν ξέρω γι αυτό.

  4. Το πιστεύω, πως δεν το πιστευω! Μπράβο στο αγόρι σου! Η τέλεια προσαρμογή! Ούτε ιώσεις, ούτε τίποτα! Μπράβο και πάλι 🙂

  5. Εμείς 2,5 χρονών είμασταν μέσα. Εννοείται όμως ότι αν δεν δούλευα δεν θα τον πήγαινα. Λύση ανάγκης για τις εργαζόμενες είναι ο παιδικός. Οποτε δεν έχω δουλειά, πχ. σχολικές γιορτές, σχολικούς περιπάτους, καταλήψεις (αμάν, όλα τα χρόνια που δεν είχα παιδί τα έκλειναν το μισό χρόνο, τώρα τίποτα, χαχα) τον παίρνω μαζί μου. Η ένστασή μου για τον παιδικό δεν είναι ούτε για το τι μαθαίνουν εκεί, ούτε για το αν τα φροντίζουν όσο εγώ, ούτε στο ότι εγώ είμαι καλύτερη δασκάλα. Είμαστε τυχεροί και έχουμε πέσει σε πολύ καλό σταθμό, οικογενειακού τύπου κατά τη γνώμη μου, το βλέπω και στο παιδάκι ότι είναι ευχαριστημένο, καθαρό, χωρίς καυγάδες με τα άλλα παιδάκια. Πάρα πολλες φορές πάω και βλέπω να τα έχουν αγκαλιά, να τα παίζουν, σαν δικά τους παιδιά. Κακές συνήθειες δεν μου έφερε, ότι κακές λέξεις έμαθε, τις έμαθε από τις γειτονιές, να χτυπά ένα διάστημα το έμαθε από ένα άλλο παιδάκι, επίσης μιμείται κάποια πράγματα από την τηλεόραση. Ιώσεις, φιου, επίσης δεν είχαμε, τυχεροί και σε αυτό. Στην κοινωνικότητα του πρόσφερε μόνο στην συναναστροφή του με μικρά παιδάκια, εκεί όπου τον πάω βρίσκει παρέα, μοιράζεται, παίζει πολύ ωραία. Ομως όταν βρεθεί με μεγάλους, μέχρι να εξοικοιωθεί στην αρχή, επειδή ντρέπεται μάλλον, βγάζει πολλά νεύρα. Ακόμα και στο δρόμο άμα του μιλήσουν κάνει σαν τρελλός «φύγεεεεεε». Η ένστασή μου είναι στην ταλαιπωρία του παιδιού, 2,5 -3 χρονών το παιδάκι είναι πάρα πολύ μικρό να ξυπνά αναγκαστικά το πρωί, να ετοιμάζεται, να πηγαίνει σε έναν τύπο σχολείου (με κανόνες κτλ.). Αλλο είναι να ξυπνά στο σπιτάκι του, με τη μανούλα του, να τρώει το πρωινό του, να κάνει το χουζούρι του, να βγαίνει τη βόλτα του, αν έχει μια καλή μέρα να βγεί έξω, να παίξει στη φύση, να δει να παρατηρήσει. Και 4 χρονών, πάλι μικρό είναι, αλλά λες τέλος πάντων αφού έτσι είναι το σύστημα. Εγώ δεν πήγα καθόλου νήπιο, στα 5,5 στο δημοτικο και σας πληροφορώ καθόλου δεν έμεινα πίσω σε γνώση, σημαιοφόρος ήμουν στο γυμνάσιο-λύκειο.
    Τι να κάνουμε όμως που δουλεύουμε και δεν υπάρχει και καμία εναλλακτική, πχ. απόγευμα εγώ – πρωί ο άντρας μου (αυτό ήταν ένα σενάριο που κάποτε είχαμε σκεφτεί). Επίσης από την εμπειρία μου προτιμώ τον παιδικο από τις πάσης φύσεως νταντάδες, ευχαριστημένη σε γενικές γραμμές είμαι από αυτές που τον κράτησαν, όχι όμως απολύτως. Αυτό φαίνεται και από τον μικρό που δεν θέλει καμιά τους να δει, άμα τον πλησιάζουν αν μπορούσε να βγάλει καραμπίνα να τις σκοτώσει θα το έκανε. Ενώ το προσωπικό του παιδικού το αγαπά περισσότερο, όχι βέβαια ότι το βάζει πάνω από εμένα, με τίποτα. Υπομονή κάνει ο καημένος, άντε άντε κοντεύουν τα Χριστούγεννα. Κανένα χιόνι δεν θα ρίξει; Καμιά κατάληψη;

  6. Συμφωνώ συμφωνώ συμφωνώωωωωωωωωωω!!! 🙂
    Δεν θα μπορούσαν να γραφτούν καλύτερα, μπράβο σου Λυδία μου!
    Κι εμείς πάνω κάτω τα ίδια, είμαστε πολύ έξω στην φύση και μαθαίνουμε ένα σωρό πράγματα, κάνουμε ένα σωρό δραστηριότητες, οτι μπορείς να φανταστείς, βόλτες στο βουνό, στο χωράφι δίπλα μας, γνωρίζουμε ήδη τα σκαθάρια και πιάνουμε άφοβα τα σκουληκάκια, πάμε βόλτα με τον τσομπάνη που βγάζει τα προβατάκια του για να βοσκήσουν. Εχουμε φίλους και ξαδέρφια και έναν αδερφό που του μαθαίνουμε διάφορα! Είναι ένα ευτυχισμένο και κοινωνικό παιδάκι και δεν νομίζω κι εγώ οτι στη φάση που είναι θα του πρόσφερε κάτι παραπάνω ο παιδικός σταθμός.
    Αυτα ακριβώς που γράφεις (όλα) μου είπε και η Αννα οταν την ρώτησα μήπως πρέπει να τον στείλω στον παιδικό (plus οι ιώσεις)
    Πάντως είμαστε και πολύ τυχερές που μπορούμε να τα κάνουμε όλα αυτά, μάλλον τα παιδάκια μας είναι πολύ τυχερά που απολαμβάνουν τέτοια προνόμια….
    Του χρόνου ομως αν ξεκινήσω την δουλειά μάλλον θα πρέπει να τον στείλω, θα είναι τότε 3,5. Θα δούμε δηλαδή πως θα είναι σε αυτήν την ηλικία και αν θα μπορεί η μαμά μου να κρατήσει και τα 2 μαζί για να μπορέσω να πάω κάποιες ώρες στην δουλειά. Δυστυχώς πρέπει κάποια στιγμή να επιστρέψω…. Αχ ένα τζόκερ βρε παιδιάαααααααα

  7. Αναστασία μου, δεν θέλω να παρεξηγηθώ, αν και είμαι σίγουρη οτι με κατάλαβες! Εγώ δεν έχω καμία ένσταση στο να παίρνει μια εργαζόμενη μητέρα το παιδί της στον παιδικό σταθμό! Τι άλλο να κάνει δηλαδή η γυναίκα αν δεν γίνεται αλλιώς; Ένσταση έχω στο ότι θα ΠΡΕΠΕΙ να τον στείλω σε παιδικό επειδή είναι σ’αυτή την ηλικία και επειδή πρέπει να «μάθει», την στιγμή που μπορώ να τον έχω σπίτι και να κάνει όλα όσα αναφέρω! Τί ακριβώς να μάθει που δεν γίνεται να το μάθει αργότερα ή που δεν μπορεί να το μάθει μαζί μου, αυτό δεν το έχω καταλάβει, καθώς επίσης δεν καταλαβαίνω έναν τρόμο/λύπηση που βλέπω στα μάτια των άλλων όταν τους λέω «όχι δεν τον έχω στείλει, αφού τον έχω εγώ στο σπίτι!»… 😉

    Αριάδνη, το τζόκερ μια χαρά θα μας ερχόταν ε; Έχετε τσοπάνη εκεί κοντά σας; Πωπωωωω, θα τρελαίνεται ο Αχιλλούκος όταν τα βλέπει όλα αυτά 🙂

  8. Λυδία, αυτό ακριβώς λέω κι εγώ. Τι γνώση θα χάσει αν δεν πάει στον παιδικό; Τα γραφα αξημέρωτο, δεν βγαίνει νόημα από αυτά που γράφω; Οπότε καλά κάνεις και δεν τον πας, εγώ το λέω σε όλους. Κι εγώ το απολύτως απαραίτητο τον πηγαίνω, οσο χρειάζεται για την δουλειά μου. Αλλιώς τον παίρνω μαζί μου.
    Φιλάκια πολλά στον συνονόματο και πεστου ότι είναι πολυ τυχερός που έχει όλη μέρα τη μαμά του. Ο δικός μου θα τον ζήλευε σίγουρα, είναι ένα από τα ελάχιστα πράγματα που θα ζήλευε. Αφού κάθε μεσημέρι που πάω, πρώτα τρέχει ένα άλλο (που μάλλον έχει μεγάλο καημό να έρθει η μαμά του να τον πάρει) και μετά ο Γιωργάκος λέγοντας «δική μου είναι η μαμά, μανούλα μου, μανούλα μου, με έλειψες» και δώστου φιλιά.

  9. Καλησπέρα! Όμορφος ο μπόμπιρας και, αν κατάλαβα καλά, σε λίγο θα ‘χει και παρέα κατ’ οίκον! 🙂 Σωστά; Με το καλό!

    Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, μανούλα! Οι παιδικοί σταθμοί είναι λύση ανάγκης. Μόνο ένα πράγμα θα ήθελα να πω, ως δασκάλα. Τα παιδιά που πηγαίνουν νηπιαγωγείο, δηλαδή συναναστρέφονται με άλλα παιδιά ίδιας ηλικίας κάτω από εκπαιδευτικά πλαίσια, γίνονται πιο κοινωνικά και δεν εννοώ μόνο πως κάνουν πιο εύκολα φίλους. Αποκτούν κοινωνικές δεξιότητες περισσότερες από άλλα παιδιά που μεγαλώνουν μόνο με τους γονείς τους. Μαθαίνουν να μοιράζονται, να ακούνε, να προσέχουν, να συνδιαλέγονται, να κρίνουν, να βοηθούν, να συμπληρώνουν και ένα σωρό άλλα. Στο νηπιαγωγείο, φαντάζομαι και στον παιδικό σταθμό, χρησιμοποιούνται οι κατάλληλες παιδαγωγικές μέθοδοι (θέλω να πιστεύω, γιατί… πολλά ακούμε και βλέπουμε, δυστυχώς!) και γίνεται, όσο κι αν ακούγεται περίεργο, διδασκαλία κανονική, με στόχους και σκοπούς.

    Σίγουρα, το να μεγαλώνει ένα παιδί υπό τις συνθήκες που διάβασα, δεν αμφιβάλλει κανείς ότι μεγαλώνει σωστά. Δίκιο έχεις για το χρόνο που αφιερώνεις κλπ. Αλλά στο νηπιαγωγείο και στον παιδικό μαθαίνει να μοιράζεται, ακόμα και το χρόνο, την προσοχή, τα πάντα! Μαθαίνει να συνυπάρχει (βασικός πυλώνας της εκπαίδευσης).

    Φέτος έχω πρωτάκια! Κάνω αγώνα να τα μάθω πως όταν βοηθώ κάποιον οι άλλοι πρέπει να κάνουν μερικά λεπτά υπομονή. Πως όταν μιλά ένας, δε μιλάμε οι άλλοι. Πως είναι σημαντικό να ακούσουμε κάτι, ακόμα κι αν δε μας αρέσει. Απλά μπορούμε να μην το λάβουμε υπόψη μας.

    Ουφ, δύσκολο να ‘σαι δάσκαλος. Κι ακόμη πιο δύσκολο, αλλά και όμορφο, να ‘σαι γονιός! Καλή δύναμη! 🙂

    Την καλησπέρα μου,
    Μαριλία

  10. Αναστασία, φιλάκια και στον δικό σου παίδαρο! Τι ωραία να λέει έτσι οταν πηγαίνεις να τον πάρεις ε;

    Marilia ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου. Ως δασκάλα, είναι πολύτιμο! Συμφωνώ κι εγώ με αυτά που λες αν και πιστεύω πως το παιδί στο προνήπιο (που θα γίνει κι αυτό υποχρεωτικό όπως έχω ακούσει) και στο νηπιαγωγείο μαθαίνει αρκετά από αυτά που λες, οπότε κατά την γνώμη μου δεν είναι απόλυτη ανάγκη να τα μάθει από πολύ πριν (σε έναν παιδικό σταθμό από τα 2 του ας πούμε). Εφόσον πάντα η μητέρα μπορεί να τον κρατήσει στο σπίτι…

    Όντως πολλά ακούγονται για την διαπαιδαγώγηση στους παιδικούς σταθμους (όπως σε έναν που πήγε μια γνωστή μου μαμά να ρωτήσει και είδε με τα μάτια της την δασκάλα να λέει σε ένα παιδάκι να χτυπήσει «απαλά» ένα άλλο παιδάκι που το είχε χτυπήσει πρώτο. Έτσι θα μάθαινε το άλλο οτι έχει επιπτώσεις αυτό που έκανε! Έλεος!) Δεν λέω οτι όλοι οι παιδικοί σταθμοί είναι το ίδιο, αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι διαπαιδαγωγούν με το δικό μου στιλ το παιδί μου, το οποίο για να το επιλέξω σημαίνει οτι το θεωρώ πιο σωστό από κάποια άλλα. Θεωρώ οτι όσο μεγαλύτερο πάει σε ένα περιβάλλον το οποίο του συμπεριφέρεται διαφορετικά από ότι στο σπίτι του τόσο καλύτερα θα είναι.

    Το έπιασες σωστά. Περιμένουμε νέο μέλος στην οικογένεια αρχές Φεβρουαρίου, έτσι ο Γιώργος σίγουρα, αν δεν το έχει μάθει ήδη, θα μάθει κι αυτός να μοιράζεται πράγματα, ακόμα και τον χρόνο μου, την προσοχή μου, κλπ. όπως θα μάθαινε ίσως και στον παιδικό ή στο νηπιαγωγείο 😉

    Έχεις πρωτάκια ε; Πολύ υπομονή πρέπει να έχεις! Σίγουρα πράγματα! Καλή δύναμη και σε σενα! 🙂

  11. Ma den eipe kaneis oti PREPEI na paei ena paidaki sto stathmo!! Epilogi einai ! Oute prepei na dikaiologitheis gia tin epilogi sou!

    Ego, opos tha exete dei kai apo sxetiko post, eimai yper tou stathmou, me ti proypothesi oti einai kalos stathmos. Isos giati exo pesei se poly kali periptosi kai eimai yper-eyxaristimeni. O stathmos mas exei mesa iatreio, me iatro kai nosokomes, exei diatrofologo, paidopsyxologo, paramythou klp. Kai den einai stin Ellada…

    Sosti einai i epilogi pou kanei esena kai to mpampa na aisthaneste 100% sigouroi, kai opou o mikros einai 100% eytyxismenos. Tipote allo. Min akous kanena.

    Pos paei i egkymosyni, ti evdomada eisai?

  12. Peekaboo μου, το οτι ΔΕΝ ειναι στην Ελλάδα, θα έπρεπε να είναι από τα πρώτα που λες 😉 Μετά όλα τα άλλα!
    Εδώ πέρα, εχεις δίκιο, δεν το έχει πει κανείς οτι ΠΡΕΠΕΙ να πάρω το παιδί στον παιδικό. Εδώ που βρίσκομαι όμως, ίσως έχουν υπάρξει μερικοί…
    Η εγκυμοσύνη, μια χαρά! Καλά που μου το θύμησες να βάλω κανένα πόστ για την τελευταία επίσκεψη στον γιατρό! Την Κυριακή μπαίνω στην 30η εβδομάδα! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!!!

  13. Eχεις δικιο σε οσα λες…Αλλα υπαρχει κι ενας ακομη λογος να στειλεις ενα παιδακι στον παιδικο ακομη κι αν η μαμα δεν εργαζεται:αν εχεις στο σπιτι κι ενα μωρο!Ειναι πολυ δυσκολο (οταν δεν υπαρχει κι απο αλλου βοηθεια οπως στην περιπτωση μου) να συνδυασεις τα ωραρια και τις αναγκες ενος βρεφους κι ενος νηπιου.Ειδικα αν το βρεφος ειναι και λιγο «απαιτητικο» τοτε για να μην νιωθει το νηπιο παραγκωνισμενο, ειναι καλυτερα για εμενα να παει στον σταθμο γιατι εκει θα μπορεσει να απασχοληθει πιο δημιουργικα.Σου ευχομαι παντως οταν με το καλο γεννησεις, να μην χρειαστει εξ αιτιας του μωρου, να στειλεις το παιδακι σου στον σταθμο.Κι εγω αν οι συνθηκες ηταν διαφορετικες, ισως να μην την εστελνα φετος (3 ετων).

  14. Ναι Σοφία, είναι κι αυτός ο λόγος (κι αυτός στους λόγους ανάγκης εννοείται…)! Αν είσαι μόνη σου πολύ δύσκολα το κρατάς μαζί σου το μεγάλο, αν και δεν μπορώ να μιλήσω με σιγουριά, γιατί ακόμα δεν έχω βρεθεί σ’αυτή τη φάση. Οι δευτερομανούλες εδώ πέρα θα μπορούσαν να μιλήσουν, εγώ ακόμα όχι.

    Πιστεύω οτι για φέτος θα τα καταφέρουμε δίχως σταθμό. Aπ’ τον Φεβρουάριο που θα έρθει και η μικρή στη ζωή μας, βλέπουμε! Βέβαια, θα έχω και τους γονείς μου για back up να παίρνουν για λίγο τον Γιώργο και να μου δίνουν τη δυνατότητα να κοιμηθώ λίγο μαζί με το μωρό. Μετά θα παίρνουν λίγο το μωρό και θα μου δίνουν τη δυνατότητα να έχω λίγο χρόνο μόνη μου με τον Γιώργο. Θα περάσει ο καιρός. Την καινούργια χρονιά το βλέπουμε πάλι. Ίσως παίξει κανένας σταθμός part time (μερικές μέρες την εβδομάδα ή λίγες ώρες την ημέρα). Θα δούμε 😉

  15. Manoulitses einai stenaxoro na apoxorizesai ta mora sou kai na anagkazesai na ta pas paidiko stathmo sigoura alla…………..opos sas exo ksana pei exo dyo koroules 3.5 kai 1 etous h megali paei paidiko apo 2.5 ligous mhnes prin genniso anagkastika giati douleua bohthise o stathmos se para polla pragmata omologo kai me ksekourase kai emena tous 2 protous mines pou gennisa thn mikri eixa ta proina eleuthera na afosionome se authn. tou xronou me to kalo tha paei kai h mikri paidiko distixos h douleia mou den mporei na allaksei………na me blepate prin kamia ora pou mou eferan thn mikri sto grafeio giati den ypirxe kapoios na thn kratisei babysitting se nautiliaki super……………..Anyway,makari na mporesoume tin zoh mas na ksanagirisoume sto Nisaki mas!!!!!Na megalosoun ligo pio fisiologika ta paidia mas !!!!Oi rithmoi sthn poli einai xalia…………..

  16. Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ ΣΤΗΝ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΣΤΑ ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ.

    ΜΑΛΛΟΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΤΗΝ ΣΥΓΚΙΝΟΥΝ ΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΚΟΤΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΟΜΒΕΣ ΛΕΥΚΟΥ ΦΩΣΦΟΡΟΥ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ.

    http://antipliroforisi.blogspot.com/2009/11/blog-post_5143.html

  17. Εγώ είχα την κόρη μου 19 μηνών, το γιο μου νεογέννητο και το σύζυγο … φαντάρο! Ακούγεται σαν ανέκδοτο έτσι 🙂 Πολλά πράγματα δυσκολεύουν όταν έρθει το δεύτερο παιδί αλλά λίγο οι παππούδες που ευτυχώς υπάρχουν, λίγο το νεογέννητο σε μάρσιπο (μοναδικό εργαλείο!!!) όλα γίνονται. Όσο για τον παιδικό σταθμό, που είναι και το βασικό μας θέμα, έχεις απόλυτο δίκιο, είμαι και εγώ οπαδός της ίδιας φιλοσοφίας!

    Ώστε είσαι και εσύ μαμά WAHM! Έλα αν θέλεις μια βόλτα από το mammasworkathome.blogspot.com να συμπληρώσεις το ερωτηματολόγιό μας και να καταθέσεις την εμπειρία σου.

  18. Popelix, θα σου ερχόμουν σύντομα, γιατί θέλω να αγοράσω υφασμάτινες πάνες. Εσύ μαζί με την Αριάδνη που τριγυρνά και εδώ πέρα είστε οι μόνες που γνωρίζω με τέτοιες πάνες και θέλω να μου πεις κι εσύ τη γνώμη σου (από μάρκες, στιλ κλπ για να πάρω)…

    Προς το παρόν είμαι μαμά WAHM, αλλά δεν ξέρω για πόσο… Σίγουρα για κανέναν χρόνο ακόμα, ίσως και λίγο παραπάνω. Είμαι διακοσμήτρια και τα σχέδια και τα ψαξίματα μπορώ να τα κάνω από το σπίτι ή με τον μικρό μαζί μου (σε κανένα κατάστημα πχ όταν πάω για έρευνα μόνη μου). Όταν χρειάζεται να πάω στον πελάτη ή στην οικοδομή για κάποια ώρα, βοηθούν οι γονείς μου. Με τα δύο, θα δούμε πως θα δουλέψει το πράγμα 😉

  19. Στείλε μας αν θέλεις ένα email στη διεύθυνση του blog mammasworkathome@gmail.com για να επικοινωνήσουμε μαζί σου. Η εμπειρία σου θα είναι σίγουρα πολύ χρήσιμη και για άλλες μαμάδες! Ακόμα και αν στο μέλλον αλλάξεις τρόπο εργασίας, έχεις κερδίσει επάξια τον τίτλο της WAHM 😀

    Όσο για τις υφασμάτινες πάνες, χαίρομαι πολύ που το σκέφτεσαι σοβαρά! Περιμένω τις ερωτήσεις σου στο askaquestion@letsgocloth.gr!

  20. Συμφωνώ απόλυτα ! Κι εμένα ο μεγάλος μου γιος είναι 2 χρονών και 10 μηνών, ο παιδίατρος φωνάζει οτι πρέπει να πάει να κοινωνικοποιηθεί, επειδή όλα τα παιδάκια πηγαίνουν και ο δικός μου όταν θα πάει νήπια θα είναι σαν «άγριο ζωάκι» καλό είναι λοιπόν λέει να πάει με τα άλλα παιδάκια…. πήγα σε έναν παιδικό να δω τι γίνεται, και η πρώτη ερώτηση της ιδιοκτήτριας ήταν «τον έχετε κρατήσει ποτέ σφιχτά ανάμεσα στα΄πόδια σας να τον αναγκάσετε να μείνέι ακίνητος για τρία λεπτά τουλάχιστον?» Οπως καταλαβάινετε, φύγαμε τρέχοντας…. είχα που είχα θέμα με το αν τα ταίζουν, πώς τα ταίζουν, αν τα χτυπάνε, τι αρρώστιες θα μου κουβαλάει, τι θα ακούει εκεί μέσα…είχα πολλά τέτοια, αλλά μόλις άκουσα και αυτό…. Παναγία μου!! Το παιδί θα μείνει στην οικογενειακή αγκαλιά, είναι κοινωνικότατο, εγώ δεν εργάζομαι, και παρόλο που έχω και έναν μικρότερο ζουζούνη 9 μηνών, και έχω και έντονο πρόβλημα υγείας, μυοπαθητικού τύπου που με ταλαιπωρεί, αυτό δε σημαίνει οτι θα πετάξω το παιδί μου και θα μου το μεγαλώνουν ξένοι – που θα τους πληρώνω για να κάνουν ποιός ξέρει τι στην παιδική του ψυχούλα. ΤΕΛΟΣ

  21. ΜΠΡΑΒΟ Στελλα σου βγαζω το καπελο και σε ολα τα κοριτσια που το κανουν αυτο!!!! Ειμαι και γω τις ιδιας αντιληψης ακριβως…με ειχαν φαει και μενα ολοι τους γιατι να μην παει ο Αγγελος παιδικο και γω ρωταγα μα γιατι να παει πειτε μου??? Εχει γινει πια η νεα μοδα να πετανε τα μωρα και απο μηνων μαλιστα στους παιδικους…οταν θες να κανεις ενα παιδι δεν ξερεις πως θα πρεπει και να το μεγαλωσεις?? η στηριζεσαι στους παιδικους και στους ξενους?? Που θα μεγαλωσει καλυτερα ενα παιδακι ειδικα σε αυτη την τοσο τρυφερη ηλικια που ακομα διαμορφωνεται ο χαρακτηρας του?? Εχω δει παιδακια απο παιδικους τα χειροτερα αγριμια γιατι τα βαρανε αλλα παιδακια απο τοσο μικρα και να βριζουν χειροτερα και απο μενα…τι να μας πει τωρα ο παιδιατρος και ο καθε παιδιατρος ?? ολοι τους κατευθυνομενοι απο το συστημα ειναι…αυτα τους λενε αυτα λενε!! Μονο οι γονεις και ειδικα η μανα ξερει τι ειναι καλυτερο γαι το παιδακι της!!! Εμενα ο Αγγελος θα γινει 5 ετων και ειναι ενα φανταστικο παιδακι που οσοι τον βλεπουν μου λενε παει σχολειο ε?? ξερει παρα πολλα και πως μιλαει σαν μεγαλος μπραβο μπραβο…και οταν τους λεω πως τον μεγαλωνω εγω μου δινουν συνχαρητηρια για την ανατροφη του!! Τ ωρα μετα το καλοκαιρι θα παει νηπιο και ειναι πολυ ενθουσιασμενος!!! Εχω και εναν μπεμπη 5 μηνων που και αυτος θα παει μονο νηπιο και τιποτα πιο πριν!!! Μπορει να χω κλειστει 5 χρονια τωρα χωρις δουλεια αλλα νιωθω πολυ περιφανη που τα μεγαλωνουμε εμεις και οχι ξενοι!!! Οι ηλικιες αυτες ειναι μοναδικες και αναντικαταστατες και τα εφοδια που θα τους δωσεις θα μεινουν εφ ορο ζωης!!!

  22. Koritsia min trelathoume telios mia xara einai o paidikos otan einai anageos psaxneis enan paidiko stathmo analoga me ta dika sou thelo kai prepei kai pas to paidi sou,,, epidi anagkastika na pao kai ego to paidi mou 2 xronon paidiko stathmo epidi douleua kai oi gonis mou den borousan na boithisoun allo emina poli euxaristimeni kai fetos pou stamatisa tin douleia den tin stamatisa giati den ithele to paidi tis aresei poli kai Septembri ksekinaei Nipiagogio tha kanei 2 xronia, tin mikri den tha tin pao paidiko stathmo giati den douleuo pia….Tha pigenoume omos se paidika programmata me alla paidakia tous aresei poli exei dio poli oraia kentra o Peiraias gia mosikokinitiki,gimnastiki,xoro,zografiki,ktl

  23. Κακα τα ψεματα κοριτσια πλεον δεν μπορουν ολες οι μαμαδες να σταματησουν την δουλεια τους οταν κανουν παιδια. Εγω ημουν πολυ τυχερη που δεν εχαμε κανενα δανειο να πληρωνουνε και που ηρθαμε Ροδο να μεινουμε στο δικο μου σπιτι για να μην εχουμε ενοικιο αλλιως με ενα μισθο αναγκαζεσαι πλεον να στερεισαι βασικα πραγματα ή να μπεις στα χρεη! Παλι καλα που το κρατος δημιουργησε την εξτρα αδεια που μπορουν οι γυναικες να παιρνουν απο τον ΟΑΕΔ και ετσι μενουν αρκετους μηνες στο σπιτι!

    Αν ομως βρισκεσαι στο σπιτι, ετσι διχως λογο δεν πιστευω οτι χρειαζεται ή προσθετει κατι στο παιδι ο παιδικος, ΕΚΤΟΣ αν η μητερα ειναι τελειως στον κοσμο της…

    Και δραστηριοτητες, και χειροτεχνιες κλπ μπορει να κανει στο σπιτι!

    Ευη πολυ ωραια ακουγονται αυτα που θα παρεις την μικρη. Εδω, ολοκληρη Ροδος και ακομ να βρω δραστηριοτητες για τριχρονα. Το καλοκαιρι λεω μα δω αν τον παιρνουν στον Μαυτικο ομιλο να μαθει κολυμπι, και τον χειμωνα κατι με μουσικη και αν υπαρχει και κατι σε γυμναστικη ακομα καλυτερα! Αυτα που λες εσυ ειναι του Δημου;

  24. Εβη μαλλον δεν το διευκρινησα και γω σωστα…δεν εννοουσα για μαμαδες οπως εσυ που πρεπει να εργαστουν και δεν εχουν βοηθεια αλλα για μαμαδες που καθονται και τα πηγαινουν για να γινουν και καλα κοινωνικα ενω οι ιδιες βαριουνται να ασχοληθουν!!! Και σιγουρα υπαρχουν και εξαιρεσεις με καλους αλλα εχω φιλη που δουλευε σε παιδικο και εχει τυχει να μου πει τα χειροτερα…Εγω δεν υπηρχε αναγκη να δουλεψω αλλα και να υπηρχε δεν ξερω θα το σκεφτομουν πολυ!!

  25. Κι εμείς τελειόφοιτοι του παιδικού είμαστε πια. Περάσαμε 1,5 χρόνο εκεί. Δηλώνω άκρως ευχαριστημένη όπως κι ο μικρός μαθητής. Το βλεπω στο παιδί μου αν είναι ευχαριστημένο, δεν χρειάζονται πολλά πολλά. Ούτε επίσης πιστεύω ότι η πλειοψηφία των βρεφονηπιοκόμων είναι βασανιστές μικρών τερατακίων. Σίγουρα όπως σε κάθε επάγγελμα θα υπάρχουν και άνθρωποι που δεν το ασκουν καλά αλλά όχι ότι αυτοί είναι η πλειοψηφία.

    Για δραστηριότητες Λυδία νομίζω ότι τουλάχιστον στην επαρχία για κάτω των 4ων δεν υπάρχουν πολλές. Πιστεύω ότι είναι φυσιολογικό γιατί ένας πληθυσμός στα 3+ δεν έχει κόψει την πάνα ακόμα. Κι εδώ ο ναυτικός όμιλος τα παίρνει πάνω από 4ων και το ίδιο ένα εργαστήρι μουσικής. Για το ναυτικό όμιλο το συζητούσα κι εγώ αλλά μάλλον δεν θα τον πάμε φέτος γιατί θα φύγουμε το μισό καλοκαίρι από εδώ. Το χειμώνα αν είμαστε εδώ θα τον πάω μουσική αν του αρέσει καλώς αν όχι δεν σκάω για τίποτα. Θα μεγαλώσει και θα διαλέξει δραστηριότητες.

  26. Να συμπληρώσω, αν δεν δούλευα κι εγώ δεν θα τον πήγαινα, η ένστασή μου είναι στην πρωινή του ταλαιπωρία, γιατί εγώ εδώ έχω κάποια χιλιόμετρα να διανύσω μέχρι τη δουλειά και τον παιδικό. Ομως η δουλειά για μένα ήταν καταρχήν τρόπος επιβιωσης και έτσι όπως έμαθα τώρα πια δεν νομίζω να μπορούσα να καθόμουν χωρίς να δουλεύω, χωρίς να έχω τους προσωπικούς μου ορίζοντες. Κάθησα ενάμιση χρόνο έγκυος και άδεια ανατροφής, εντάξει το καταχάρηκα, αλλά μετά ήθελα να ξαναγυρίσω. Με γεμίζει και με ευχαριστεί πάρα πολύ η δουλειά μου. Είμαι άλλης συνομοταξίας, ποτέ δεν ημουν η γυναίκα η προορισμένη για μαμά, αν το γράφω σωστά, το μητρικό ένστικτο άργησε να ξυπνήσει μέσα μου, υπήρξα για πολλά χρόνια φαν του Ηρώδη, τελικά ξύπνησε γιατί μάλλον δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τη φύση μας.

    Πωπω άρχισα την φιλοσοφία πρωί πρωί. Λυδία πολύχρονος ο Γιώργος κι όλοι οι Γιώργηδες του κόσμου.

  27. Lydiaki na xerese to agori sou na einai panta geros kai na sas dinei panta omorfes glikes stigmes.oso gia tis drastiriotites distixos den einai tou dimou oxi, mono to kolibitirio einai tou dimou sta alla plironeis alla aksizei ton kopo 2-3 fores tin ebdomada exei anoiksei kai ena poli omorfo ston Peiraia Mini sports club legete kai exei oles autes tis drastiriotites kai kafeteria gia tous goneis kai etsi pernaei i ora to xeimona dimiourgika !!!!!!!!!!!

  28. Σας ζηλεύω εσάς στην Αθήνα! Τα παιδάκια σας έχουν πολλές επιλογές… Εδώ στο Βόλο μόνο τσιπουράδικα έχουμε…

  29. xaxaxaxaxa kala kai ta tsipouradika….
    Loipon stis Spetses pou skeutomai sobara na epistrepso monima exoun energopoiisi mamades merikes kopeles pou exoun spoudasi xoro i kapoio organo i akom kai paidagogika kai gimnastiki kai meso tou dimou kai enos tipikou posou to mina kanoun diafores drastiriotites opos baleto paradosiakous xorous ikastika mousikokinitiki gimnastiki mousika organa diafora kai einai poli kalo kai pane kai mikra zouzounia gia skeutiteto kai energopoiithite!!!!!!!!!!!!!!!!
    Ostoso to pio basiko pou den exei to Nisi mas einai paidiatro distixos exei to Kranidi apenanti apo tis Spetses alla ti na to kaneis gia kati poli epigon……………..

  30. Και εγώ δεν ήθελα να πάει η μικρή μου παιδικό όμως κατάλαβα ότι είχα άδικο. Άρχισε πριν ένα μήνα. Είναι δύο χρονών και δέκα μηνών. Μην μπερδεύουμε την έννοια της κοινωνικότητας. Είναι πάρα πολύ κοινωνική αλλά όταν λέμε κοινωνικότητα εννούμε το πώς λειτουργεί μέσα στο σύνολο, το πώς μοιράζεται, το πώς συμπεριφέρεται με ομοίους της δηλαδή τα παιδάκια. Έκανα μεγάλο λάθος που δεν την έστειλα νωρίτερα και ναι, έχω το θάρρος να το παραδεχτώ. Η οικογένεια και η γιαγιά, ή η γυναίκα που προσέχει κάποιο παιδάκι δε θα του ζητήσουν το παιχνίδι που κρατάει στα χέρια του για να παίξουν αυτοί. Ότι παιχνίδι θέλει θα του το δώσουν. Ακόμη και αυτό θα δείτε ότι εντάσσεται στο θέμα της κοινωνικής έντασης.

    • Δαναη γεια σου!

      Τα παιδια στην ηλικια της κορης σου ΔΕΝ θελουν να μοιραζονται τα παιχνιδια τους. Σε οποιο βιβλιο να διαβασεις για την αναπτυξη του βιβλιου σου λεει υπομονη μεχρι τα 3+! Ειναι φυσιολογικη συμπεριφορα γιατι ακομη πιστευει οτι ολος ο κοσμος περιστρεφεται γυρω της! Κατι το οποιο μαθαινει οτι δεν ειναι αληθεια γυρω στα τρια. Δεν το κανει ο παιδικος σταθμος αυτο απλα εκει ερχονται αντιμετωπα με κατι που δεν καταλαβαινουν και δεν τους αρεσει, νωριτερα. Αλλα εφοσον θα φτιαξει αργοτερα γιατι η πιεση;

      Εχεις δικιο για την κοινωνικοποιηση μεσα στο συνολο αν και τους παιρνει ελαχιατο χρονο να μαθουν να εντασσονται σε ομαδα ειδικα εαν εχει τριβη με αλλα παιδακια (παιδικη χαρα πχ). Του Γιωργου του πηρε στο προνηπιο 1-2 εβδομαδες. Στην αρχη εκανε εναν εναν φιλο και μετα επιασε το νοημα και μπηκε στην ομαδα να παιξει! Με το να μοιραζεται τα παιχνιδια του, στα 3 περιπου εκανε το κλικ και αρχισε να τα δινει (ισως και νωριτερα σε καποιες φασεις). Ετσι, για κατι που προκειται να συμβει απο μονο του ή που παιρνει πολυ λιγο χρονο να συνηθισει, γιατι να μπουμε σε τετοια διαδικασια; Ασε που και οι περισσοτεροι απο μας δεν πηγαμε παιδικο σταθμο και μια χαρα παρεες καναμε και μοιραζομασταν τα παιχνιδια μας 😉

      Απο τα 3+ πιστευω πως ειναι καλος ο παιδικος εστω και για λιγες μερες. Βλεπεις απο μονο του το παιδι οτι αποζητα παρεα και οταν το αφησεις δεν κοιταει καν να σε ψαξει 😉

      Βεβαια ειναι και στο καθε παιδι!

  31. Καλημερα! τι ευτυχια να βρισκω αρθρα και μαμαδες που μοιραζονται τους ιδιους προβληματισμους! η ΑνναΜαρια θα γινει 3 τον Αυγουστο και δεχομαι πολυ πιεση απο το περιβαλλον για να παει παιδικο. Ειναι κοινωνικοτατο παιδι αλλα και ακομη αν κατι δεν το θελει, το σεβομαι : δεν μπορουμε να απαιτουμε τα παιδια να κανουν παρεα με ολους, να μοιραζονται συνεχεια (δεν εχουν δικαιωμα κατι να το θελουν ολοδικο τους) και να μην εχουν καθολου βουληση. Μενουμε σε χωριο (με κηπο, μπαλκονι, παιδικη χαρα, κλπ) αλλα και μολις 10χλμ απο πολη. Ετσι εχουμε την δυνατοτητα για ποικιλες δραστηριοτητες. Επισης, υπαρχει και μικροτερο παιδι (ο Ιωάννης θα ειναι τον Σεπτεμβριο 1,5 ετων) που κανουν παρεα, παιζουν, μαλλωνουν, τα βρισκουν, κλπ! Μενω σπιτι οποτε γιατι να την στειλω? ουτως ή αλλως, 4 θα παει προνηπια! Η πιεση απο το περιβαλλον ειναι πολυ μεγαλη ομως. Απο την αλλη μαμαδες μου λενε, οτι ετυχε και λογω ιωσεων τελικα τα παιδια εμειναν σπιτι! που θα εβρισκα καποια προγραμματα δραστηριοτητων για παιδια που μενουν σπιτι? προσπαθω να βρω και αλλες 2-3 μαμαδες με παιδια ιδιας ηλικιας να κανουμε παρεα, αλλα ακομη δεν τα εχω καταφερει!

  32. Έχουμε ένα κοριτσάκι , φέτος ξεκίνησε στην Μέριμνα παιδιού στην Εθνικής Αμύνης 17 , όμως δεν μείναμε καθόλου ευχαριστημένοι διότι το παιδί όσο περνούσε ο καιρός αντί να προσαρμόζεται όλο και περισσότερο αρνούνταν να πάει σχολείο ( ξεκίνησε με πολύ όρεξη ) και περισσότερο να μπει μεσα στη τάξη. ψάχνοντας σιγά σιγά διότι είναι και μυστικοπαθείς διαπίστωσα ότι τα βαζουν τιμωριες και τα μιλανε άσχημα (θες να σε παω στα μωρα στον πανω οροφο;) και για να επιβληθούν στα παιδιά, τους φωνάζουν και τους ασκούν κατά την άποψή μου ψυχολογική βία, έτσι λοιπόν αλλάξαμε σχολείο και το παιδί άλλαξε συμπεριφορά τελείως. Όταν ξεκίνησε δεν είχε κανένα πρόβλημα, αλλά ξεκίνησε με όρεξη και διάθεση, αλλά δυστυχώς πολύ σύντομα όλα εξαφανίστηκαν, και τη θέση τους πήραν η γκρίνια και η δυστυχία. Μιλάμε για τόσο άσχημο κλίμα και συνθήκες εκεί, που λόγω της πολυετούς λειτουργίας η υπεύθυνη αυτοαποκαλείται εξαιρετική και αλάνθαστη και αποκαλεί και τις παιδαγωγούς έτσι -η ίδια από ότι μπορέσαμε να καταλάβουμε οι γονείς δεν έχει σχέση με το επάγγελμα σε επίπεδο εκπαίδευσης- , για τόσο επαγγελματίες μιλαμε!!! Κατι επίσης σημαντικό ! Για να κλεισεις ραντεβου με την παιδοψυχολόγο περιμένεις μήνες, και τα προβλήματα και οι απορίες που μπορει να αντιμετωπίσεις σαν μαμα στα λύνει η καθε εξαιρετικη υπάλληλος υποδοχής-διευθυντρια-γραμματες η οποια δεν ειναι καν εκπαιδευτικός.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s