mamalydia η τέλεια? Όχι βέβαια!

Standard

 

Σήμερα γράφτηκε ένα σχόλιο στο blog μου και με έβαλε σε σκέψεις… Ήταν από μια, φαντάζομαι αρκετά κουρασμένη, μαμά διδύμων η οποία ισχυριζόταν ότι με τα άρθρα μου και τον τρόπο που διατυμπανίζω το γεγονός ότι είμαι μια τέλεια μαμά, γεμίζω τύψεις και κακοχαρακτηρίζω τις μαμάδες που δεν ακολουθούν την ίδια τακτική με μένα, γεγονός που τις κάνει… μη τέλειες ή ακόμη και «κακές» μαμάδες!

Μμμμ… Στην αρχή στεναχωρήθηκα λίγο, αλλά σκέφτηκα ότι αν αυτή η μαμά περνούσε μια από αυτές τις άσχημες μέρες που περνάμε όλες οι μαμάδες κατά καιρούς, και μάλιστα εις διπλούν μιας και έχει δίδυμα, τότε και λίγα μπορεί να είπε προσπαθώντας να βγάλει από πάνω της τα νεύρα και την ένταση!

Εντάξει, η αλήθεια είναι οτι σε ένα blog (τουλάχιστον στο δικό μου που δεν έχει την μορφή ημερολογίου), δεν κάθεσαι να γράφεις όλα όσα σου πάνε στραβά. Συνήθως μένουν τα όμορφα, και γι αυτά γράφεις ίσως γιατί αυτά θες να τα θυμάσαι και να τα διαβάζεις τις μέρες που δεν τα θυμάσαι με ευκολία ( 😉 ), αλλά εκεί που δεν αντέχω άλλο, τα γράφω! Ζητάω λύτρωση μέσα από ένα ποστ στο οποίο πάντα έρχεστε και σχολιάζετε για  να μου δώσετε θάρρος… Έτσι λοιπόν, ίσως στους έξω να φαίνεται οτι η ζωή μου είναι γλυκιά σαν το μελι, δίχως δυσκολίες, δίχως προβλήματα, καβγάδες, με τις καλύτερες οικονομικές αποδοχές (μιας και δεν δουλεύω), τα καλύτερα παιδιά, κ.ο.κ.

Όχι φιλενάδες μου! Εννοείται πως δεν έχω την τέλεια ζωή (ποιός την έχει άλλωστε?), ούτε τον τέλειο άντρα, παιδιά (εννοείται πως είναι πολύ κοντά στην τελειότητα αλλά δεν την έχουν αγγιξει ακόμη! χαχα), ούτε τα οικονομικά μας είναι φοβερά, με πιάνουν τα διαόλια μου κι εμένα κάποιες μέρες, και νομίζω πως δεν χρειάζεται να πω οτι ΔΕΝ είμαι τελεια!!! Ούτε θα ήθελα βέβαια και νομίζω πως δεν έχω διατυμπανίσει ποτέ κάτι τέτοιο.

Έχω επιλέξει συγκεκριμένο τρόπο ζωής, συγκεκριμένη φιλοσοφία μεγαλώματος των παιδιών μου και πιστεύω πως είναι η πιο σωστή. ΑΝ δεν το πίστευα, δεν θα την είχα επιλέξει. Λογικό δεν είναι; Όλοι μας ζούμε με τον τρόπο που ζούμε γιατί πιστεύουμε πως κάνουμε το σωστό.  Δεν άφησα τα πράγματα στην τύχη ακούγοντας τις συμβουλές του οποιοδήποτε, μελέτησα πριν ακόμα μείνω έγκυος και πολύ περισσότερο μετά την εγκυμοσύνη και ακόμη μελετώ για αυτά που θα έρθουν στο μέλλον για να ξέρω πώς να αντιδράσω, πώς να συμπεριφερθώ, κλπ. Και επειδή έβλεπα ότι υπάρχει κι άλλος κόσμος που θα ήθελε να μάθει αυτές τις πληροφορίες, άρχισα να τις κάνω αναρτήσεις σ’ αυτό εδώ το blog. Δεν το κάνω για να μου χαϊδεύουν τα αυτιά κάποιοι για το πόσο καλή μαμά είμαι. Ναι! Χαίρομαι όταν μου το λένε, αλλά δεν νομίζω κανείς να σκέφτηκε ότι είμαι τέλεια!

Υπάρχουν μέρες που το βράδυ ξαπλωμένη πριν κοιμηθώ σκέφτομαι ότι δεν έπαιξα σχεδόν καθόλου με τον Γιώργο, πως απλά του φώναζα να σταματήσει να τσιμπάει τη Ναταλία ή να ηρεμήσει λιγάκι, πως δεν κάναμε βόλτα, δεν του διάβασα βιβλίο, δεν κάναμε καμιά χειροτεχνία, πως τον «πάρκαρα» στο dvd γιατί είχα δουλειά ή ήμουν κουρασμένη ή η Ναταλία με ήθελε όλη την ώρα κλπ. Έχει μέρες που λέω «μα γιατί να μην τα αφήνω να κλαίνε μπας και κάνω ένα μπάνιο σαν άνθρωπος κι εγώ?» ή «γιατί επέλεξα να μην τους λέω ψέματα μιας και θα ήταν τόσο εύκολο κάποιες φορές?». Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου τόσες και τόσες φορές να μην βάζω καμιά τιμωρία στον Γιώργο. Απλά να τα συζητάμε όλα. Να κάνω τον Κινέζο όταν κάνει κάτι άσχημο στη Ναταλία, αλλά και πάλι κάτι θα πω (έστω ένα «επ Γιώργο!»), θα τον απειλήσω με τιμωρία… Θα μου βγει να πάρει, δεν θα κρατήσω το στόμα μου κλειστό. Και μετά παραγγέλνω το επόμενο βιβλίο (που αν βγει καλό θα σας το προτείνω), για να δω πρακτικές συμβουλές για το τι κάνουμε σε τέτοια περιστατικά. Δεν έχω πάντα το κουράγιο, ούτε τις γνώσεις σε όλα. Δεν είμαι τέλεια!


Πάω με το ένστικτό μου. Διάβασα και αποφάσισα να πάω με το ένστικτο της μάνας και με τις αποδείξεις που μου δίνουν επιστήμονες (να’ ναι καλά και ο άντρας μου που με εμπιστεύτηκε σε όλα). Δεν φταίω εγώ αν υπάρχουν αποδείξεις για το ότι ο θηλασμός είναι το καλύτερο που υπάρχει για το μωρό, ότι σπάνια συμβαίνει η μαμά να μην έχει γάλα πραγματικά, αλλά φταίει το σύστημα, για το ότι το να αφήσεις το μωρό σου να κλαίει δημιουργεί βλάβες στο ίδιο το μωρό και στον δεσμό του με την μαμά, για το ότι το babywearing βοηθά το μωρό να μάθει περισσότερα και να είναι πιο ήρεμο και για το ότι το co-sleeping (συνκοίμισμα ή κοινός ύπνος) είναι σε πολλά καλύτερος από τον ξεχωριστό (εφόσον τηρούνται οι κανόνες).  Εγώ απλά τα γράφω στο blog μου γιατί βάσει αυτών των γνώσεων προχωρώ. Είναι σαν να γράφω πως  το να μην καπνίζεις είναι καλύτερο, ότι το να καπνίζεις σου δημιουργεί βλάβες, και κάποιος επειδή καπνίζει, να θιχτεί! Αν προσπαθούσε τόσο καιρό να αγνοήσει όλα όσα λέγονται για το τσιγάρο, δεν είναι δικό μου θέμα. Ούτε το να τα γράφω σημαίνει οτι είμαι καλύτερη. Είναι πιστεύω επιλογές. Επιλέγω να διαβάζω για το attachment parenting γραμμένο από έναν παιδίατρο και πατέρα 8 παιδιών, ο οποίος μου λέει να ακολουθώ την φύση μου. Δεν επιλέγω Dr Spock ο οποίος βγήκε πριν χρόνια και ζήτησε συγνώμη για τις πρακτικές που ξεκίνησε (cry-it-out) και του οποίου το παιδί είχε πολλά προβλήματα. Δεν επιλέγω την Gina Ford που ξεκίνησε την νέα μόδα του controlled crying (λες και το μωρό γνωρίζει αν κλαίει για μια ώρα ή για μισή), μιας και δεν έχει παιδιά και είναι μια απλή μαία που γνωρίζει από παιδιά μόνο από τις λίγες μέρες που μένουν στο μαιευτήριο! Επιλογή μου… Δεν θέλω να κρίνω καμία μαμά, δεν θέλω να το παίξω καλύτερη. Μπορεί κατά καιρούς να κατακρίνω τακτικές, όχι όμως τις ίδιες τις μαμάδες!

Όλες οι μαμάδες αγαπάμε τα παιδιά μας. Με όλη μας την ψυχή! Όλες προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο. Αυτό που πιστεύουμε εμείς καλύτερο. Κάποιες μέρες τα καταφέρνουμε, κάποιες άλλες πάλι… όχι! Νομίζω πως το κυριότερο είναι να είμαστε εμείς με καθαρή συνείδηση στο ότι προσπαθούμε για το καλύτερο. Μόνο αυτό μας κρατάει σώες εκείνες τις δύσκολες μέρες που μας έρχεταινα μαζέψουμε τα μπογαλάκια μας και να φύγουμε! Να πάμε σε ένα σπα, να χαλαρώσουμε, να δουν όλοι τι εστί μαμά… Δεν το κάνουμε ποτέ γιατί αυτές οι μέρες φεύγουν τσακ μπάμ και έρχεται το παιδί μας και μας παίρνει αγκαλιά και μας λέει με τα πιο γλυκά μάτια να μας κοιτάζουν «μαμάαααα, είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου, ΚΑΙ η πιο όμορφη ΚΑΙ η πιο τέλεια!!!» και ναι, εκείνη την ώρα μόνο, βεβαίως, είμαι η καλύτερη, η ομορφότερη και η πιο τέλεια!

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

41 responses »

  1. Συμφωνώ σε όλα! Επιλέγουμε το πως θα συμπεριφερόμαστε στα παιδιά μας. Είτε από ένστικτο, είτε διαβάζοντας και ψάχνοντας μέσα και έξω μας. Είμαστε τέλειες όταν προσπαθούμε για το καλύτερο. Σε ευχαριστώ που τα έγραψες όλα αυτά, με καλύπτεις απόλυτα!!

  2. Με εκφραζεις απολυτα!Το ενστικτο της μανας ειναι αλανθαστο!Οπως και οι επιλογες της καθε μητερας ειναι προσωπικες, οπως και οι τυψεις μας!

  3. na peiς sth manoyla me ta didyma να ορκιστει στον ορκο της μανας Γης.Θα την γαληνευσει
    Δε θεωρω σωστο απο μια απο τις πρωτες μαμαδομπλογκερ που εγραψαν στην Ελλαδα να καθεται να δινει λογαριασμο.Οποια κιαν εισαι οσο κιαν σε παω η οχι οσο κιαν διαφωνω η συμφωνω οφειλω να σε δεχομαι οπως εισαι και να σεβομαι το δρομο που μου ανοιξες.Εσυ και η Αριαδνη ειστε οι πρωτες Ελληνιδες που διαβαζα και θεωρω ασεβεια οποιαδηποτε ανωνυμη επιστολη απο συναδελφισσα μανα.Δεν καταλαβαινω γιατι να πρεπει να κατακρινω τον οποιοδηποτε γραφει στο νετ οταν μπορω απλα να επιλεγω τι θα διαβαζω και τι οχι. Αλλιως μου κανει λιγο μαζοχισμος…

    • yogamama μου, το ποστ αυτο το εγραψα πιο πολυ για μενα… Δεν δικαιολογουμαι, αλλα απο την αρχη μου αρεσε να ανοιγω την καρδια μου και να λεω αυτα που νιωθω.

      Στην μανουλα αυτη με τα διδυμα, τι να πω? Αν εμενε Αθηνα, πραγματικα θα εμπαινα στο φορουμακι σου το καινουργιο να ζητησω να φτιαξετε ενα γκρουπακι για να την βοηθησετε να ξελαμπικαρει λιγο! Αλλα δεν ξερω που βρισκεται. Νομιζω πως απλα εβγαλε τα νευρα της πανω μου. Δεν πειραζει 😉

  4. Λυδία, να μαι και εγώ!!! Εχεις απόλυτο δίκιο σε όλα λες, κάθε μανούλα είναι η καλύτερη μανούλα για τα παιδιά της, μιας και αυτά την επέλεξαν ως μητέρα. Και είναι τόσο σωστό αυτό που λες ότι δεν κατακρίνεις μαμάδες αλλά τακτικές! Πείτε αν γνωρίζετε καμιά τέλεια μαμά, εγώ πάντως όχι… θυμάμαι πριν μείνω έγκυος υπήρχε μια οικογένεια που την είχα ως πρότυπο για τον τρόπο διαπαιδαγώγησης των παιδιών τους, σύντομα όμως την απομυθοποίησα και συνειδητοποίησα ότι κανείς μας δεν είναι τέλειος. Απλά πολλές φορές επιλέγουμε να μη μείνουμε εκεί και να προχωρήσουμε, να ψάξουμε, να πληροφορηθούμε και το κυριότερο να δουλέψουμε με τον εαυτό μας. Δε ξέρω, οι ανασφάλειες μας νομίζω πολλές φορές μας εμποδίζουν να δούμε παραπέρα.
    Σόρυ αν μακρηγόρησα…

  5. Τί άλλο να πω; Σε διάβαζα κι ήταν σαν να τα είχα γράψει εγώ η ίδια. Σαν να προσπαθούσα να εξηγήσω σε αυτήν την κοπέλα πόσο η ενημέρωση στην εποχή μας για όλα τα θέματα που αφορούν στα παιδιά μας, δε μας κάνει τέλειες, αλλά σίγουρα πιο συνειδητοποιημένες μανούλες. Και για να γίνω και λίγο πιο αυστηρή, οφείλουμε εν έτει 2011 να γνωρίζουμε τις επιστημονικές εξελίξεις. Και νομίζω πως δεν επισημαίνουν τελικά καμιά τεράστια φιλοσοφία. Ό,τι πρεσβέυουν είναι απλά ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΗ ΦΥΣΗ σας μαμάδες. Μόνο που στην εποχή μας όλοι ψάχνουμε το πολύπλοκο που μας σερβίρουν, δήθεν για να μας διευκολύνουν στο ατελείωτο τρέξιμο που βιώνουμε. Η αλήθεια είναι ότι ναι, διευκολύνουν. Αφαιρούν όμως 100% από την αγνότητα και την τρυφερότητα που χρειάζονται τα μωρά μας. Τί να συγκρίνουμε δηλαδή; Την πλαστική θηλή του μπιμπερό με την αποστειρωμένη μυρωδιά με την απαλότητα του στηθους που «μυρίζει μανούλα»; Ή την ασφάλεια της αγκαλιάς την ώρα που νυστάζουν με ένα σκοτεινό και χωρίς τους γνώριμους ήχους της καρδιάς μας δωμάτιο; Ειδικά τον πρώτο χρόνο της ζωής τους δεν υπάρχει η έννοια «κακομαθαίνω», ούτε κάνουμε διαπαιδαγώγηση. Απλά ακολουθούμε τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους. Κι έτσι τα βλέπεις ήρεμα και χαρούμενα, ενώ το κλάμα τους σχεδόν δεν υπάρχει αν είναι υγιή. Κι εμείς ναι, σε δεύτερη μοίρα για ένα διάστημα, αλλά με θεμέλια γερά για μια υγιή και τρυφερή σχέση, ακριβώς όπως η φύση μας μας ορίζει. Δεν είναι εύκολο, αλλά ποια γίνεται μαμά με προσδοκία να καλοπερνάει ή να μην παιδεύεται; Κάθε δημιούργημα έχει κόπο και κόστος και φυσικά, για να θυμηθούμε την εφηβεία μας »ὀ,τι αξίζει πονάει κι είναι δύσκολο»… Με ένα τους χαμόγελο όμως, το οποίο όμως εμείς το εμπνέουμε, όλα σβήνουν και ξεχνιούνται. Έκλαψα πολύ για να καταφέρω τελικά να θηλάσω, αλλά πια δε θυμάμαι τον πόνο μπροστά στην αγκαλιά του μωρού μου όταν θηλάζει και με κοιτά και μου χαμογελά!!
    Συγγνώμη αν κούρασα…
    Λύδια το καταευχαριστιέμαι το blog σου!!!

  6. Λυδια, αλλα και Αρετή, είμαι συγκηνημενη πραγματικά που διάβασα τις απόψεις σας. Είμαι τόσο σίγουρη ότι έχω κάνει τις καλύτερες επιλογές κάθε φορά που κοιτάζω το γιο μου…
    Και είμαι πολυ ακόμα χαρούμενη που υπάρχουν κ άλλες μαμμαδες με την ίδια γραμμή πορείας. Ήταν πραγματικά σαν να μιλούσα η ίδια!
    Θα είναι τιμή μου όταν και αν συναντηθούν ποτέ τα παιδιά μας, είτε το γνωρίζουν είτε όχι.

  7. Πες τα ρε Λυδια!!!!!!!!!!!!!!
    Ειδικα αυτο που ειπες,οτο πρεπει να εχουμε καθαρη την συνειδηση μας,οτι προσπαθουμε να κανουμε το καλυτερο ειναι παρα πολυ σωστο!!!

  8. Ωραία τα είπες Λυδία μου. Σίγουρα εκφράζεις την προσωπική στάση ζωής που έχεις υιοθετήσει, χωρίς να σημαίνει πως αναγκάζεις κάποιον να την ακολουθήσει. Δεν περνά μέρα που να μην έχω τύψεις για το αν είμαι καλή μητέρα για τον Κωνσταντίνο, τα βάζω με τον εαυτό μου για όλα αυτά που ήθελα και δεν έκανα και για αυτά που έκανα ενώ δεν ήθελα (ναι, υπάρχουν και τέτοια…) . Ο θηλασμός πολύ με παίδεψε – το ξέρετε από πρώτο χέρι (!) – , δεν μετανιώνω όμως που το πάλεψα και το παλεύω ακόμα και σίγουρα αγαπώ περισσότερο τις μαμάδες που δεν τα κατάφεραν και κατέφυγαν από την αρχή ή στην πορεία στο ξένο γάλα: άνθρωποι είμαστε. Κανείς δεν μας βάζει σε καλούπια, κανείς δεν μας επιβάλλει τί θα κάνουμε με τα αγγελούδια μας. Και πολύ απλά, αν νιώθουμε κάτι τέτοιο, κόβουμε επαφή με αυτόν που μας προκαλεί το άγχος και υποστηρίζουμε τη δική μας απόφαση, χωρίς να τα βάζουμε με αυτόν που κάνει το διαφορετικό. Υπομονή κορίτσια!!! Και το γράφω εγώ αυτό, που πριν από μισή μόλις ώρα, πριν διαβάσω το post σου Λυδία μου, ήμουν έτοιμη να καταρρεύσω!

  9. βρε κοριτσια μανουλες ειμαστε ας δειξουμε λιγο κατανοηση.Ποιος ξερει τι ζορια εχει η διδυμομανουλα.Εξαλου εχουμε ελευθερια λογου κ στα μπλογκς γραφουμε αποψεις αλλιως να καταργησουμε τα σχολια.Παρεπιπτοντως ουτε εγω γραφω πολλες φορες τις ασχημες μερες απλα επειδη δεν εχω διαθεση οχι οτι ολα ειναι σαν διαφημιση στην ζωη μου.φιλια κ καλη εβδομαδα.

    • Συμφωνω μαζι σου Ρεβέκκα! Μπορει να περναει μια χαλια περιοδο η κοπελα, να ειναι πτωμα, να ειχε νευρα! Ποιος ξερει? Εγω αφηνω τον καθενα να λεει την αποψη του, και λεω κι εγω παντα την δικη μου 😉

  10. Koritsia einai parigoro toulaxiston gia mena to oti den eimai i moni pou niwthw oti den eimai i teleia mama, pou exw enoxes kapoies meres,pou uparxoun kai alles mamades pou moirazomaste mia koini filosofia megalwmatos twn paidiwn mas (giati sto kontino perivallon me antimetwpizoun sas upervoliki-isteriki me to paidi, na to pw?).
    Oles exoume kai asximes meres.
    Filia se oles tis mamades pou prospathoume!
    Kai mia erwtisi pios einai o paidiatros me ta 8 paidakia?

    • Ευαγγελια, νομίζω πως δεν θα υπάρξει μαμά ever που να μην έχει και τύψεις κατά καιρούς 😉

      Ο παιδίατρος με τα 8 παιδιά, είναι ο Dr Sears, ο οποίος είναι και ο «ιδρυτής» του Attachment parenting (Γονεϊκή στενών δεσμών). Μια φιλοσοφία (σε περίπτωση που δεν γνωρίζεις), που σπρώχνει την μαμά προς την φύση της (να τρέχει στο μωρό μόλις αυτό κλάψει, να το κουβαλάει πάνω της, να το θηλάζει, να το κοιμίζει στο κρεβάτι της, κλπ). Ένα από τα παιδιά του έχει σύνδρομο Down.

      http://www.askdrsears.com

  11. Ευαγγελία ο παιδίατρος είναι ο Dr William Sears, ο οποίος εχει γράψει πολύ αξιόλογα βιβλία μαζί με τη γυναίκα του. Υπάρχουν τα εξής στα αγγλικά βέβαια, αλλά είναι απλά γραμμένα: 1) Baby book, everything you need to know about your baby from birth to age two. 2) Fussy baby book, parenting your high-need child from birth to five. 3) Baby sleep book, how to get your baby to sleep and have a restful night. 4) The good behaviour book, how to have a better-behaved child from birth to age ten.
    Kαι η επίσημη σελίδα του http://www.askdrsears.com/

  12. Κοριτσάκια μου καλησπέρα! Εγώ πάλι πιστεύω πως δεν υπάρχουν ΄κανόνες σε ορισμένα πράγματα! Κάθε μαμά και κάθε παιδάκι είναι μια διαφορετική περίπτωση… Ο Βαγγέλης μου ας πούμε, κοιμόταν στο κρεβατάκι του ολόκληρη νύχτα, χωρίς να ξυπνάει από 3 μηνών. Τι να έκανα; Να τον έπαρινα στο κρεβάτι μας κοιμισμένο; Τον άφηνα να κοιμάται και ευχαριστούσα τον καλό Θεό που με άφηνε να κοιμάμαι!!! Η Αθηνά από 18 μηνών σκαρφάλωνε τα κάγκελα, πηδούσε έξω από την κούνια της, ερχόταν δίπλα μου και μου έλεγε «μανούλα, δεν χωράω»!!! Τι να έκανα;;;; Την έπαιρνα αγκαλίτσα να κοιμηθεί μαζί μας! Ο Βαγγέλης τώρα, 6 χρονών άρχισε να ξυπνάει για νερό ή τσίσα και μετά δεν μπορει να ξανακοιμηθεί μόνος του! Τι να κάνω; Να αφήνω το παιδί να κλαίει και να αγχώνεται νυχτιάτικα; Πηγαίνω στο κρεβάτι του μέχρι να ξανακοιμηθεί και μετά ξαναπηγαίνω στο δικό μου. Οφείλω όμως να ομολογήσω πως προτιμώ να κοιμάμαι στο κρεβάτι μου …. χωρίς παρεμβολές ….για να μπορώ να ξεκουράζομαι γιατί πέφτει πολύ τρέξιμο κάθε μέρα και απλά, δεν αντέχω… Οταν το βράδυ έχω κοιμηθεί καλά, την επόμενη μέρα είμαι πολύ πιο ήρεμη και με περισσότερες αντοχές. Ως συμπέρασμα …. στην πολυλογία μου λοιπόν: Οχι, δεν τα άφησα ΠΟΤΕ να κλαίνε … για να μάθουν… αλλά όταν περνάει μια ολόκληρη νύχτα που κοιμάμαι και ξεκουράζομαι, το απολαμβάνω… Ασε που μου αρέσει όταν είμαστε οι δυό μας με τον καλο μου και στη μέση της νύχτας με κρατάει αγκαλιά, χωρίς να φωνάζει ένα πιτσιρίκι «ΜΠΑΜΠΑΑΑΑΑ μην με ζουλάς, ζεσταίνομαι !!!!» (Αχαχαχαχα!!!)

  13. Γεια! διαβαζω καιρο το μπλογκ σου και το βρισκω εξαιρετικα ενδιαφερον! ειναι ωραιο να νιωθεις συντροφια σ αυτα τα μωρουδιακα χρονια που για πολλες γυναικες ειναι μοναχικα.
    Λοιπον, οσον αφορα το σχολιο που σου εκανε η μανουλα με τα διδυμα φυσικα και δεν εχεις να δωσεις λογαριασμο σε κανεναν. ΟΜΩΣ. Κάτι θα ήθελα να πω κι ελπιζω να μην το παρεις στραβα. Κι εγω θηλαζω αποκλειστικα και δεν εχω αφησει δευτερολπετο τα μωρα μου να κλαψουν και εχω περασει μερες ολοκληρες χωρις να εχω βγαλει το μωρο απο το sling.. Αλλά είμαι σιγουρη οτι υπαρχουν και πολλοι αλλοι σπουδαιοι τροποι να ειναι μια μαμα ‘καλη μαμά. Ισως να υπαρχουν και καλυτεροι. Εγω κανω αυτες τις επιλογες γιατι ετσι αισθανομαι. Γιατι ειμαι συναισθηματικος ανθρωπος. Δεν ειναι ολοι ετσι. Υπαρχουν κι αλλες σωστες επιλογες που βγαζουν ομορφους ανθρωπους και ωραιες σχεσεις με τη μανα.
    Οταν τα πραγματα πηγαν στραβα με το θηλασμο του πρωτου μου γιου και σταματησα στον 4ο μηνα θυμαμαι πως διαβαζα μμαμαδομπλογκς ή φορουμς και εκλαιγα. Αισθανομουν αποτυχημενη, αισθανομουν τυψεις. Μια βολτα στο ιντερνετ αρκουσε να με πεισει οτι ειμαι κακη μανα. Σκεφτομουν σοβαρα να πεσω απο το μπαλκονι.
    Ετσι τωρα οταν ακουω μανουλες που δε θηλαζουν ή που επιλεγουν κάτι αλλο απο αυτο που επιλεγω εγω (πχ να βαζουν τα παιδια τους μπροστα στην τηλεοραση πραγμα που εγω δεν επιλεγω) ειμαι επιεικης. Μπορει αυτη η μανουλα να τα κανει αυτα με πονο ψυχης. Μπορει να να μην τα καταφερε σ αυτον τον τομεα αλλα μπορει να ειναι εξαιρετικη μανουλα σε χιλια δυο αλλα. Μπορει να εμπνευσει στα παιδια της αγαπη για το διαβασμα που θα τα συντροφευει μια ζωη, μπορει να τα μαθει να αγαπανε τα ταξιδια ή τα ζωα. Υπαρχουν πολλοι καλοι τροποι να εισαι καλη μανα. Αυτο θελω να πω. Καμια φορα διαβζοντας το μπλγκ σου παρολο που συμφωνω με τις επιλογες σου -κι εγω τα ιδια κανω- αγχωνομαι. Τι θα γινει αν δεν τα καταφερω σε κατι? αν παθω λουμπαγκο και δεν μπορω πια να φοραω το μωρο μου? κι οταν το ενα μου μωρο θελει κακα και μεχρι να το παω στο μπανιο το αλλο κλαιει, τι γινεται? παθαινει μονιμη βλαβη? Αγχωνομαι γιατι ολες οι μαμαδες στα φορουμς φαινονται τελεις ακριβως επειδη οπως ειπες δεν γραφουν για τις κακες στιγμες αλλα για τις καλες.
    Αυτο ηθελα να πω. Ας ειμαστε επιεικεις και με τις αλλες τακτικες. Υπαρχουν πολλοι τροποι και πολλες περιπτωσεις. δεν ξερετε ποτε πια μανουλα θα ειναι για παντα σημαδεμενη απο αυτα που δεν καταφερε. και ποσο σκληρο να μιλαμε για τις δικες μας επιτυχιες σα μανες? φυσικα στην περιπτωση των μπλογκς απλα επιλεγεις να μη διαβαζεις. στα φορουμς ειναι αλλο.. θελω να πω, ας προσεξουμε και την καρδια της μανας.. Καμια φορα μια λαθος κουβεντα μπορει να κανει και μια μανα να καταρρευσει.. αυτα..
    Ελενα

    • Ελενα μιλας πολυ σοφα, αλλα ισως ειμαστε διαφορετικοι ανθρωποι, σκεφτομαστε ισως λιγο διαφορετικα σε καποια θεματα. Για μενα υπαρχουν πολλοι διαφορετικοι τροποι μεγαλωματος οπως πολυ σωστα λες, και καθε ενας απο αυτους ισως εχει και καποιες επιπτωσεις, ετσι? Πχ τα παιδια που κοιμουνται μαζι με τους γονεις τους, μπορει να ξεκολλησουν «αργα», οποτε εξαρταται απο τον γονιο κατα ποσο τον πειραζει ή οχι. Τα παιδια που τα κοιμιζουν οι γονεις τους, μπορει να συνηθισουν να τα κοιμιζει καποιος, οποτε να εχεις ΚΑΙ αυτη τη δουλεια καθε βραδυ, ΑΛΛΑ για καποιον λογο σιγουρα επιλεγεις αυτην την οδο. Και αυτα γραφω εδω… Και αυτα που γραφω τα γραφω συνηθως εχοντας διαβασει καποιο αρθρο το οποιο μιλαει γι αυτα, ή αν με εχουν πρηξει με χαζομαρες ή εχω πηξει εγώ ή θελω να πω κατι… Ειναι και ο λογος που εχω ενα μπλογκ αλλωστε. Καποιος μπορει να εχει πολιτικου περιεχομενου, ε, δεν θα «θαβει» και λιγο τα αλλα κομματα? Λες να σκεφτεται αν θα τα πειραξει; Κι ομως να εισαι σιγουρη οτι πολλες φορες εχω σβησει κατι γιατι λεω οτι αυτο μπορει να πονεσει. Τις περισσοτερες φορες επισης, κατηγορω το συστημα και οχι τις μαμαδες. Παιδιατρους, γυναικολογους, κλπ που λενε οτι τους κατεβει. Η επιστημη λεει οτι το γαλα της μαμας ειναι το καλυτερο, γιατι να μην το πω κι εγω αφου το πιστευω? Επειδη καποια μαμα δεν καταφερε να θηλασει? Της γραφω ομως χιλιες πληροφοριες για την επομενη φορα και εδω ειμαι να την βοηθισω οποτε το χρειαστει!

      Εννοειται βρε Ελενη οτι οταν η επιλογη σου ειναι να μην αφηνεις το μωρο να κλαιει, θα κλαψει καποιες φορες. Κι εγω εχει τυχει να ειμαι στην τουαλετα ή να κανω μπανιο και το μωρο να κλαιει και να στελνω τον Γιωργο πχ ή να φωναζω Ναταλιαααααααα, εδω ειμαι αγαπη μου, ερχομαιιιιι! Ή αλλη φοραείχα ξεχασει την ενδοεπικοινωνια και δεν ξερω ποσην ωρα εκλαιγε και ειχε πεσει απο το κρεβατι μας!!! Ενιωθα χαλια, αλλα δεν ειναι η επιλογη μου. Της ζητηχσα συγνωμη, καταλαβαινουν κι αυτα… Και οταν σε ακουει ξερει οτι δεν το εχεις αφησει απλα μονο του, οπως στο cry it out που δεν μπαινεις καν στο δωματιο πχ οποτε το μωρο δεν ξερει τι παιζει…

      Και λογικο ειναι να λεμε τα καλα ρε συ. Πρωτ’ απ’ ολα καποια στιγμη ισως τα διαβασει και το παιδι μου, γιατι να διαβαζει οτι τον «αδειαζα» σε ολο τον κοσμο? Χαχαχα, μετα φανταζεσαι τι μπλογκ θα φτιαξει για την μανα του??? 😆

      Εχω καταλαβει οτι αυτο παιζει παντου, οποτε και δεν προσπαθω να συγκρινω το παιδι μου με καμιας αλλης γιατι κι εγω χαλια μαμα νιωθω μη νομιζεις 😉

      Καταλαβαινω πως τα λες, τεινω να συμφωνησω, αυτο βεβαια σημαινει οτι πρεπει να κλεισω το μπλογκ γιατι δεν μπορω να μιλαω για τα πραγματα που πιστευω απο φοβο μηπως καποια πειραχτει??? 😉

      • Όχι βέβαια Λυδία! Το θέμα είναι με τι διάθεση σε «διαβάζει» ο καθένας. Και εγώ θα στεναχωριόμουν πολύ αν έκλεινες το μπλογκ. Παρόλο που δεν θήλασα. Παρόλο που δεν κοιμάμαι στο ίδιο κρεβάτι με το μωρό και παρόλο που κάνω πολλά πράγματα διαφορετικά. Όποιος θίγεται με αυτά που διαβάζει έχει την επιλογή να μην τα διαβάσει, είναι πολύ απλό. Μερικές φορές εμείς οι άνθρωποι βλέπουμε τα πράγματα πιο δύσκολα από ότι είναι. Τα παίρνουμε όλα προσωπικά αλλά αυτό τις περισσότερες φορές συμβαίνει γιατί δεν τα έχουμε εμείς οι ιδιοι καλά με τον εαυτό μας. Έτσι βλέπουμε παντού ανοιχτά μέτωπα και ψάχνουμε ένα εξιλαστήριο θύμα. Με αυτό το σχόλιο δεν αναφέρομαι στην Έλενα, αλλά απαντώ στο τελευταίο ερώτημά σου. Μου αρέσουν αυτά που γράφεις και ο τρόπος που τα γραφεις γιατί δεν φανατίζεσαι ποτέ αλλά παράλληλα υποστηρίζεις τις επιλογές σου.

  14. Γεία σας κι από εμένα. Ονομάζομαι Δημήτρης και έχω έναν γιο 3.5 ετών. Από την ημέρα που γεννήθηκε είμαστε μονίμως από πάνω του, να μην κλάψει το παιδί περισσότερο απ’ όσο πρέπει έλεγε η γυναίκα μου καλή ώρα σαν την Λυδία. Λοιπόν σήμερα ο μοναχογιός μας έχει γίνει όχι απλά ταλιμπάν που λέει μια μάνα πιο πάνω αλλά αν δεν είμαστε και οι δυο πάνω από την κούνια του δεν κοιμάται με τίποτα. Είναι το παιδί που κοιμάται 10 λεπτά και μένει ξύπνιο 5 συνεχώμενες ώρες κλαίγοντας. Θέλει να μας βλέπει, μέχρι να τον πάρει ο ύπνος. Αυτό διαρκεί ώρες και μας έχει κουράσει τόσο πολύ που η γυναίκα μου μέχρι σήμερα αναθεώρησε χιλιάδες φορές, για τις άμεσες αγκαλιές και τα κουνήματα. Όταν έχουμε κόσμο στο σπίτι και δεν το πάμε την ώρα που θέλει στην κούνια του τραβάει τα μαλλιά τη μάνας του με μανία και τσιρίζει. Πάντως λυδία αυτά που προτείνεις πράγματι δεν βρίσκουν εφαρμογή σε όλα τα παιδιά. Και μια ερώτηση: εγώ προσπαθώ να φτιάξω μπλόγκ με άλλη βέβαια θεματολογία τα αυτοκίνητα και ο μικρός δεν μας αφήνει ήσυχους στιγμή, εσύ πότε προλαβαίνεις να κάνεις όλα αυτά που γράφεις στο μπλογκ σου με τα δυο σου παιδιά και ταυτόχρονα να διατηρείς τα μπλογκ σου, να παρακολουθείς άλλα και να φτιάχνεις και αλοιφή για να πουλάς; Εγώ δεν θα σε έλεγα την τέλεια μάνα αλλά την superwoman.

    • Χαχαχαχα Δημήτρη, στον αντρα μου πες τα! Οχι και superwoman ομως! Ειναι μερεςπου πιστευω πως δεν καταφερνω πολλα! Κοιτα, απο τοτε που σταματησαμε να κοιμιζουμε την μερα τον μεγαλο μου γιο (4), κοιμαται στις 8.30-9 αντι στις 12.30-1. Η μικρη κοιμαται επισης εκεινες τις ωρες, οποτε προλαβαινω μεχρι να κοιμηθω (συνηθως μετα τις 1) να κανω αυτα που χρειαζεται. Καποιες μερες δεν τα προλαβαινω! Αν σου πω οτι εχω ανοιξει και group στο Facebook με μαμαδες στη Ροδο και θα κανουμε event σε ενα μηνα τι θα πεις? Και εχω και αλλα σχεδια!!! Βεβαια εχει πολυ καιρο να κατσω να πιω εναν ολοκληρο καφε ζεστο… Πολυυυυυυ!!!!

      Ευτυχως δε δουλευω τα πρωινα, ετσι? 😉 Ο Γιωργος εχει μεγαλωσει και ασχολειται μονος του, παιζει και με τη Ναταλια τωρα. Η μικρουλα μου παλι, ασχολειται πολυ παραπανω μονη της απο οσο ο Γιωργος που να εχει κανενα χρονο μονο που το κανει αυτο…! Με λιγα λογια κατι βγαζω και σε ωρες που παιζουν.

      Για τον δικο σας ταλιμπανακο. Μην φοβασαι οτι το κακομαθατε το παιδι σας. Και ο Γιωργος δεν κοιμαται παντα μονος του. Λιγες φορες. Στον καναπε με παρεα τον μπαμπα του την ωρα που εγω κοιμιζω την Ναταλια, βλεποντας κατι στην τιβι διχως σχεδον καθολου ηχο 😉 Ειναι και ψοφιος αφου δεν εχει κοιμηθει ολη μερα (προς το τελος της ημερας βεβαια χρειαζεται πολυυυυυ υπομονη)! Ισως να έχετε ενα hi-need μωρο (που κοιμουνται λιγες ωρες και κλαινε καμποσο). Αφου για να καταλαβεις ο Dr Sears εχει γραψει βιβλιο ειδικα γι αυτα τα μωρα 😉 Εγω ημουν τυχερη και με τα δυο και μεσα στη μερα κανανανε ενα δυωρακι υπνου. Δεν το κακομαθατε. Αυτο χρειαζεται αυτο του κανετε. Θελει χρονια ενα παιδι για να νιωσει ασφαλης και θα νιωσει με τοση αγαπη που του εχετε δωσει. Εναλακτικα, θα ξυπνουσε, αλλα θα ηξερε οτι δεν πρεπει να γραψει γιατι κανεις δεν ενδιαφεραι να παει να του μιλησει… ΟΚ πιο ξεκουραστα για σας, αλλα απο την οπτικη του παιδιου, θα το προτιμουσες?

      Και να σου πω και κατι αλλο? Μπορει οσο καιρο το παιδι κοιμαται στην κουνια με τα καγκελα ανεβασμενα, να ειστε ΟΚ, μετα ξερεις ποσες περιπτωσεις ξερω που οταν τα εβαλαν σε κρεβατακι, αρχισαν να σηκωνονται και ν απηγαινουν στους γονεις τους (ελευθεριααααααααα!) και ξεκιναει αλλο ξενυχτι και αλλα κλαμματα απο κει, γιατι τα παιδια θελουν την μαμα και τον μπαμπα τις περισσοτερες φορες μεχρι να πανε σχολειο που αρχιζει η ανεξαρτητοποιηση τους 😉

      Οσον αφορα τωρα για τα μαλλια της μαμας κλπ, εκει πρεπει να του πειτε ΟΧΙ, δυναμικα, οτι δεν μπορει να το κανει αυτο και πως πρεπει να το ζητησει ωραια. Βιαιοτητες δεν παιζουν! Για το οτι πρεπει να ειστε και οι δυο εκει… ζορικο! Μηπως να του πειτε πως αν δεχτει με τον εναν μονο θα παρει αυτοκολλητο και στα χ αυτοκολλητα θα παρει δωρο? Ή κατι αλλο. Εσεις ξερετε. Εμεις εχουμε καταφερει πολλα με τις συμφωνιες μας, αλλα και με πολλες συζητησεις… Ας του διαβασει ο ενας ενα παραμυθι, ο αλλος μετα να κατσει λιγο μαζι του ή οσο για να κοιμηθει και μετα θα παρει αυτοκολλητο! Με διαφορες τροποποιησεις, κανονικα ολα τα παιδια μπορουν να ειναι μια χαρα. Αν δεν σου αρεσει εσενα κατι, μην το κανεις στο παιδι. Πανω κατω ετσι λειτουργω, και πολλες φορες βεβαια μπορει να μην τα καταφερνω 😉

  15. Καλησπέρα κι από ‘μένα!

    Με όλη αυτή τη συζήτηση νιώθω σαν να υπάρχει ένας υποβόσκων ανταγωνισμός. Προς Θεού!!! Ποιος ασχολείται και ποιος ενδιαφέρεται και γιατί να δίνεται τόση βάση από τόσο κόσμο για μια υποτιθέμενη τελειότητα, τη στιγμή μαλιστα που δεν επιδιώκεται κιόλας. Αλοίμονο! Αντί να σχολιάζουμε την ουσία των άρθρων και να αναζητούμε το γιατί και το πώς κάποιες μέθοδοι είναι ορθότερες για τα παιδάκια μας, ασχολούμαστε με τον αν αυτές οι μέθοδοι μας κάνουν καλύτερες μαμάδες…Λάθος κατεύθυνση κατά τη γνώμη μου. Εδώ γίνεται λόγος για έρευνες που θέτουν το μωρό και τις ανάγκες του στο κέντρο του ενδιαφέροντος και όχι τη βολή των γονιών. Όποιος θέλει τις συμμερίζεται, όποιος δε θέλει απλά δεν ακολουθεί, χωρίς αυτό να τον καθιστά κακό γονιό. Όπως όλοι μας αναζητούμε την ευτυχία στη ζωή μας και την ορίζουμε με διαφορετικό τρόπο, το ίδιο ισχύει και με το μεγάλωμα των παιδιών μας.

  16. εχεις δικιο mamalydia και mariaΜ.
    Απλα λεω ότι όποιες κι αν ειναι οι επιλογες μας, ας εχουμε ανοιχτο μυαλο κι ας αναγνωριζουμε οτι υπαρχουν και αλλοι τροποι να μεγαλωσουμε σωστα τα παιδια μαας. Οχι πως δεν εχεις ανοιχτο μυαλο. Φυσικα απλα γραφεις για τις δικες σου επιλογες και καλα κανεις και γι αυτο σε διαβαζω κι εγω:) γιατι τυχαινει να διαλεγουμε σχεδον τα ιδια πραγματα.
    Απλα λεω ότι στιγμες που οπως ειπε η ΜαριαΜ ήμουν ευαλωτη και ενιωθα αποτυχημενη και εμπαινα στο ιντερνετ, δε διαβασα πουθενα ‘δεν πειραζει που δε θηλασες οσο ηθελες, υπαρχουν και αλλοι τροποι να μεγαλωσεις ομορφα ενα παιδι’. Διαβασα παντου ‘θηλασε παση θυσια’ , ή δε διάβασα πουθενα για αποτυχιες για να βρω λιγη παρεα αλλά μονο για επιτυχιες. Φυσικα αυτες τις κουβεντες τις βρηκα στην οικογενεια μου. Απλα λεω πως χρειαστηκε να μεινω μακρια απο το ιντερνετ μεχρι να νιωσω καλυτερα και να σταματησω να διαβαζω ακομα και το μπλογκ σου, παρολο που δεν εισαι φανατισμενη.
    Ισως θα επερεπε να γραψεις ενα ποστ με θεμα ‘ολα αυτα που δεν κανω οπως θα θελα’ 🙂 πλακα κανω.
    μια δικη μου αισθηση λεω απλα, δεν το λεω προσωπικα για το μπλγκ σου. με εχει φαει η ευσυνηδεισια και οι ενοχες για το παραμικρο. δε φταει το ιντερνετ! εγω φταιω! κουβεντα κανουμε:)

    • Εδώ πρέπει να αναφέρω αυτό που μου συνέβη… Σταμάτησα να θηλάζω στους 3,5 μήνες γιατί μου τελείωσε το γάλα (συνέβη σταδιακά και όχι ξαφνικά). Τελικά μου έλειπε ενημέρωση που στην εγκυμοσύνη δεν φρόντισα να αποκτήσω. Απλά είπα «θα μου τα δείξουν όλα στο μαιευτήριο» και έτσι από την στιγμή που γέννησα και μετά ακολουθούσα πιστά ότι συμβουλή μου έδιναν και όπως αποδείχθηκε, ήταν μεγάλο λάθος! Πληγώθηκα και απογοητεύτηκα. Ένιωσα αποτυχημένη και άχρηστη. Άρχισα να έχω τύψεις… Στους 5 μήνες, μπήκα πρώτη φορά στο ίντερνετ για να ψάξω πληροφορίες για τον πυρετό στα μωρά γιατί ο μικρός είχε δέκατα λόγω του εμβολιου που είχε κάνει. Ο πανικός όμως στο πρώτο παιδί με δέκατα είναι αναπόφεκτος, ειδικά αν είσαι μόνη με το μωρό στο σπίτι.
      Το πρώτο λινκ που άνοιξα με έβγαλε σε αυτόν εδώ το χώρο και άρχισα να διαβάζω. Όταν είδα την λέξη «θηλασμός» στο πλάι με μεγάλα γράμματα, ήταν αδύνατο να μην το πατήσω… Σε ένα θέμα, άφησα ένα σχόλιο και η απάντηση που πήρα από την Λυδία με εξέπληξε! Μου είπε «να χαίρεσαι που το μωράκι σου απόλαυσε το γάλα σου 3,5 ολόκληρους μήνες» λες και είχα κάνει κάποιο κατόρθωμα. Ήταν όντως κατόρθωμα; Και το αστείο ήταν ότι με επαινούσε μια γυναίκα που θήλασε ΠΟΛΥ περισσότερο το πρώτο της παιδάκι (γιατί το δεύτερο τότε ήταν μικρό, αλλά σίγουρα θα τα κατάφερνε και με το δεύτερο). Ήταν ο πρώτος άνθρωπος που μου είπε μια καλή κουβέντα! Τα είδα όλα αλλιώς ξαφνικά και εκεί αποφάσισα να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου και να παραδεχθώ τα λάθη μου. Ήταν η αφορμή, να αρχίσω να ψάχνω τι έφταιξε τελικά. Και όσο το έψαχνα θύμωνα με τους κακούς συμβουλάτορες και κυρίως με τον εαυτό μου! Ευχόμουν να γυρίσω το χρόνο πίσω αλλά δεν γίνεται. Ξεκόλλησα λοιπόν από το παρελθόν, που είναι εκει να μου θυμίζει τι δεν θα επαναλάβω στο μέλλον. Στο δεύτερο παιδάκι θα τα καταφέρω γιατί τώρα ξέρω.
      Εμένα λοιπόν μου έδωσε δύναμη και χωρίς να το καταλάβει μου έκανε πάρα πολύ καλό η κουβεντα που μου είπε. Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι την στιγμή που ένιωθα αποτυχημένη, μου έκανε καλό να την διαβάζω γιατί μου έδειχνε τον «δρόμο» σε πράγματα που θα συναντούσα στο μέλλον. Διαβάζοντάς την άρχισα να νιώθω πιο σίγουρη για τον εαυτό μου και για τις δικές μου επιλογές. Η δική της εμπειρία με βοηθούσε. Πρέπει να καταλαβουμε ότι αυτό που μας πληγώνει πραγματικά είναι οι δικές μας επιλογές και όχι οι επιλογές των άλλων. (Φυσικά εδώ θα ξανααναφερθώ στον φανατισμό. Πολλοί φανατίζονται υπέρ ή κατά του θηλασμού και έχουν επιθετική αντιμετώπιση. Υπάρχουν παντού και είναι αναπόφεκτο να μην τους συναντήσεις. Πρέπει να ξεχωρίζουμε όμως τους «καλούς» από τους «κακούς» και εγώ δεν βλέπω κανέναν «κακό» εδώ μέσα. Είναι «ασφαλές» έδαφος 😉 )

      • ΜαριαΜ, δεν ξερεις ποσο πολυ συγκινηθηκα με αυτα που εγραψες!!! Πραγματικα δηλαδη με πηραν τα ζουμια! Τελικα μηπως πρεπει να αλλαξω τον τιτλο και να σβησω το «Οχι»??? 😆

  17. Μαρια μου κι εσενα σε ευχαριατω για τα καλα σου λογια!!!

    ΜαριαΜ δεν θυμομουν οτι στο ειχα πει αυτο! Μεχρι να το διαβασω αναρωτιομουν αν σου ειχα πει καμια πατατα!!! Παντως ρε συ το μεγαλυτερο ποσοστο τα παραταει μετα το μαιευτηριο και αρα, οπως σου ειχα πει και τοτε, το μωρο σου ειχε την τυχει να θηλασει 3,5 μηνες! Μπορει σε συγκριση με μαμαδες που εχουν θηλασει πολυ να σου φαινεται λιγο, αλλα με το μεγαλυτερο ποσοστο στην Ελλαδα εισαι πανω απο τον μεσο ορο! Αρα, να χαιρεσαι και να νιωθεις περιφανη! Και δεν ηξερες και πηγες τοσο, στο επομενο που ξερεις, ουυυυυ κι εσυ πειν να παει φανταρος θα αποθηλασεις!!! Χαχαχαχαχα! Α! Οποτε θα ειναι γιος 😉

    • Λυδία το πιστεύω ότι θα τα καταφέρω! Αλήθεια το πιστεύω! Δεν λέω ότι θα είναι εύκολο, αλλά τώρα έχω βρει «κόσμο» (μέσα σε αυτούς είσαι και εσύ) που θα με στηρίξει και θα μου δώσει και τις σωστές συμβουλές αν τα βρω σκούρα, οπότε εκτός από καλύτερα ενημερωμένη, δεν θα είμαι και «μόνη» μου όπως την πρώτη φορά… Θα γίνουν όλα διαφορετικά, από την αρχή. Και εννοείται πως αν γίνει η αρχή, δεν θα μου πηγαίνει καρδιά και ούτε θα θέλω να αποθηλάσω όταν θα φτάσω στο σημείο να απολαμβάνω τον θηλασμό (άρα θα ακούω και εγώ αυτά τα σχόλια για τον στρατό και ότι θα κάνω το παιδί μαμάκια, που είναι η γνωστή καραμέλα που μασάνε πολλοί…). Αν είναι κορίτσι, απορώ τι θα βρουν να μου πουν, χαχαχα! Εσένα αλήθεια τι σου λένε;;;
      Όσο για το αν θα σβήσεις το «όχι», ΝΑ ΤΟ ΣΒΗΣΕΙΣ!!! Όποια μαμά ενδιαφέρεται για τα παιδιά της -όπως αναφέρει και η Ειρήνη στο κάτω σχόλιο- είναι τέλεια μαμά! Σοβαρά τωρα, δεν ξέρω αν είσαι η τέλεια μαμά γιατί αυτό μπορούν να το κρίνουν μόνο τα παιδιά σου (που έχω την αίσθηση ότι περνάνε πολύ καλά). Πιστεύω πως σαν άνθρωπος γενικά είσαι θετικός και δεν αδιαφορείς για ότι συμβαίνει στους άλλους ανθρώπους. Το κείμενο που έγραψα πιο πάνω είναι αληθινό γιατί πραγματικά με βοήθησες όταν το είχα ανάγκη. Δεν ξέρω αν θα έμπαινα στην διαδικασία να ψάξω τι πήγε στραβά με τον θηλασμό. Μπορεί απλά να μην το συζητούσα και να το «έθαβα» καλά μέσα μου και αυτό θα σήμαινε ότι στο δεύτερο παιδάκι μου ίσως να προσπαθούσα πολύ λιγότερο. Για εμένα ήσουν μια ξένη (λέω ήσουν γιατί τώρα νιώθω σαν να σε γνωρίζω) και με βοήθησες πολύ και αυτό ωφείλω να στο αναγνωρίσω.

      ΥΓ: Έχω ένα αγοράκι 13 μηνών και είναι πολυυυύ ζωηρό και με μεγαααάλη φαντασία… … … Λες να είναι και το δεύτερο γιος;;; Την έβαψα!!!

  18. h kathe mama aisthanetai ti einai kalytero gia to paidi ths (den milame gia tis mamades pou kanoun ta paidia gia na lene oti exoun paidia).oles theloume to kalytero.kai epeidh eimaste anthrwpoi kanoume kai lathh to thema einai na agapame ta paidia mas na ta sthrizoume kai oxi na kathgoroume h mia thn allh.kaneis den einai teleios, sta matia twn paidiwn mas omws eimaste kai prepei na kanoume ta panta gi ayto.h syntagh einai na ta agapame kai ola tha ftiaksoun kai emeis megalwsame 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s