Εμβολιασμοί 2 > Κίνδυνοι των εμβολίων και έννομα συμφέροντα

Standard

(Η μετάφραση έγινε από τον Γ. Παπαγεωργίου, από την ιταλική έκδοση του περιοδικού NEW TIME NEXUS No 63 ΑΥΓ.-ΣΕΠΤ. 2006.)

 

ΕΝΑΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΕΜΒΟΛΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΕΙ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ Η ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ: ΟΤΙ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΑΣΦΑΛΗ ΟΥΤΕ ΕΛΕΓΜΕΝΑ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΑΠΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ.
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
 
Πόσοι Βορειοαμερικανοί πεθαίνουν πράγματι κάθε χρόνο εξαιτίας της γρίπης; Ρωτήστε την American Lung Association. Ακόμη καλύτερα, διαβάστε την αναφορά της του Αυγούστου 2004, με τίτλο: «Τάσεις θνησιμότητας και νοσηρότητας της πνευμονίας και της γρίπης». Αυτή η αναφορά προέρχεται από την Research and Scientific Affairs Epidimiology and Statistics Unit (Μονάδα Έρευνας και Επιστημονικών Επιδημιολογικών Θεμάτων και Στατιστικών). Στο τέλος του εγγράφου, η αναφερόμενη πηγή είναι το Εθνικό Κέντρο για Μελέτες Υγείας (National Center for Health Studies). Αναφορά στις στατιστικές θνησιμότητας 1979-2001.
Ετοιμαστείτε να έχετε εκπλήξεις, ιδιαίτερα γιατί τα US Centers for Disease Control (CDC, Αμερικανικά Κέντρα Ελέγχου Ασθενειών) συνεχίζουν να διατυμπανίζουν κάτι σαν: 36.000 ετήσιοι θάνατοι από γρίπη.
Σαν ωρολογιακός μηχανισμός, στις ΗΠΑ χρόνο με τον χρόνο πεθαίνουν 36.000 άτομα εξαιτίας της γρίπης. Μια ασθένεια δολοφόνος. Προσοχή! Φροντίστε να σας χορηγείται το εμβόλιο κάθε φθινόπωρο. Μην περιμένετε. Μπορεί να πέσετε ξεροί στον δρόμο!
Ακολουθεί το συνολικό νούμερο των θανάτων που αναγράφονται στην αναφορά (από το 1979 ως το 1995, οι στατιστικές εκδίδονται κάθε δύο χρόνια): 1976: 604, 1981: 3.006, 1983: 1.431, 1985: 2.054, 1987: 632, 1989: 1.593, 1991: 1.137, 1993: 1.044, 1995: 606, 1996: 745, 1997: 720, 1998: 1.724, 1999: 1.665, 2000: 1.765, 2001: 257.
Δεν με πιστεύετε; Να λοιπόν η ιστοσελίδα: http://www.lungusa.org/atf/cf/%7B7A8D42C2-FCCA-4604-8ADE-7F5D5E762256%7D/PI1.PDF. Πηγαίνετε στην συγκεκριμένη ιστοσελίδα και στην σελ. 9 του εγγράφου. Μετά αρχίστε να κατεβαίνετε, μέχρι να φθάσετε στον πίνακα με την ξεχωριστή κατηγορία θανάτων από γρίπη.
Ο Tommy Tompson, επικεφαλής των Health and Human Services στις ΗΠΑ (Υπηρεσίες Ανθρωπιστικές και Υγείας), δήλωσε πρόσφατα ότι το 91% των ατόμων που πεθαίνουν κάθε χρόνο στις ΗΠΑ εξαιτίας της γρίπης, αποτελείται από άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω. Δηλαδή θα μπορούσατε με κάποιες αριθμητικές πράξεις να υπολογίσετε πόσοι άνθρωποι κάτω των 65 πεθαίνουν κάθε χρόνο εξαιτίας της γρίπης. Αλλά δεν πειράζει. Οι μη επεξεργασμένες στατιστικές για όλες τις ηλικίες είναι επαρκώς χαμηλές. Αρκετά χαμηλές. Αποφασιστικά χαμηλές.
Αντιλαμβάνεστε τι συμβαίνει; Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το αρχείο μου, να διαβάσετε πρόσφατα άρθρα πάνω στο θέμα και να βρείτε τις αντιρρήσεις μου προς όσους δηλώνουν με επιπολαιότητα «Ε, να, χμμ, βλέπετε, εεε, χμμ, η γρίπη συχνά οδηγεί σε πνευμονία και αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να προσέχουμε τόσο πολύ. Οι θάνατοι από πνευμονία είναι πολλοί, χμμ, μπλα-μπλα…»
Μια πολύ ωραία απάτη, κόσμε. Τα CDC στήνονται με έναν πάγκο στη γωνιά του δρόμου και υπάρχουν διαλαλητές (αβανταδόροι) γύρω γύρω, που επαναλαμβάνουν το νούμερο των 36.000 θανάτων, ενώ οι διαφημιστές των δημοσίων σχέσεων αναλαμβάνουν την γωνία με τα εμβόλια. Το πλήθος γίνεται ανήσυχο. Κάποιος φωνάζει: «Πού είναι το αντιγριπικό μου εμβόλιο; Θα πεθάνουμε όλοι!…» Στο μεταξύ στο Καπιτώλιο το Κογκρέσο προετοιμάζει ένα μέτρο που θα εγγυηθεί στους παραγωγούς εμβολίων ετήσιες εισπράξεις εκατομμυρίων δολαρίων, ανεξάρτητα από τις δόσεις που μένουν αχρησιμοποίητες.
Τώρα που προβάλλει ένα πλαίσιο πολύ πιο ξεκάθαρο για τους θανάτους από γρίπη ετήσιως στις ΗΠΑ, είναι απολύτως φυσικό να επανεξεταστεί το θέμα των εμβολίων. Βγάζοντας από τη μέση την υστερία για τον «υψηλό αριθμό θανάτων και την «πιεστική ανάγκη να κάνουμε το εμβόλιο», με τι έχουμε να κάνουμε στην πραγματικότητα; Η απάντηση είναι η εξής: δημόσιες σχέσεις. Η προπαγάνδα χρησιμοποιείται αριστοτεχνικά για να φουσκώσει τις στατιστικές για τη γρίπη και με αυτό τον τρόπο να τραβήξει τον κόσμο στα ιατρεία και τα νοσοκομεία, για να τους χορηγηθεί το εμβόλιο. Αλλά τι να πούμε για τα εμβόλια; Πόσο ασφαλή και αποτελεσματικά είναι;
Εδώ και πολύ καιρό επισημαίνω στους ανθρώπους τους κινδύνους που εγκυμονούν τα εμβόλια, ιδιαίτερα για τα βρέφη και τα παιδιά, των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τα πλείστα επιμολυντικά και τοξικά συντηρητικά που περιέχονται στα εμβόλια. Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι για τους οποίους θα έπρεπε να τα αποφεύγουν ακόμη και οι ενήλικοι. Για πρώτη φορά, κάποιος που προέρχεται «από μέσα» -ένας πρώην εργαζόμενος στη βιομηχανία των εμβολίων- δέχτηκε να μιλήσει για τους κινδύνους των εμβολίων.
«Dr Mark Randall» είναι το ψευδώνυμο ενός πρώην ερευνητή εμβολίων, ο οποίος εργάστηκε για πολλά χρόνια στα εργαστήρια των σπουδαιότερων φαρμακευτικών εταιρειών και στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας N.I.H. (National Institutes of Health) της Αμερικανικής κυβέρνησης. Τώρα είναι στη σύνταξη και δέχτηκε -αν και απρόθυμα- να μιλήσει μαζί μας. Κατά την άποψή μου, η μαρτυρία του συμφωνεί με όλες τις άλλες δηλώσεις που έχω εξετάσει στα χρόνια που πέρασαν.
Η συνέντευξη που ακολουθεί είναι σημαντική όχι μόνο εξαιτίας της βαθιάς γνώσης του Dr Randall, όσον αφορά την επικινδυνότητα των εμβολίων, αλλά επίσης για την μαρτυρία του σχετικά με τις εσωτερικές δυναμικές και για τις επικαλύψεις μεταξύ κυβέρνησης και βιομηχανίας των εμβολίων – δύο οντότητες που εξακολουθούν να προσπαθούν να διαβεβαιώσουν τον αμερικανικό πληθυσμό σχετικά με τις δοξασίες τους.
Το εκτενές απόσπασμα που ακολουθεί είναι ίσως η καλύτερη σύνοψη των επαληθεύσεων της θεματικής ενάντια στους εμβολιασμούς.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΕΝΑΝ ΠΡΩΗΝ ΕΡΕΥΝΗΤΗ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

ΕΡΩΤΗΣΗ (Jon Rappoport): Εσείς ήσασταν κάποτε πεπεισμένος ότι τα εμβόλια ήταν το σήμα κατατεθέν της έγκυρης ιατρικής.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ (Dr Mark Randall): Ακριβώς. Συντέλεσα κι εγώ στην επεξεργασία κάποιων εμβολίων. Δεν θα πω ποιων.
ΕΡ.: Γιατί όχι;
ΑΠ.: Θέλω να διατηρήσω την ανωνυμία μου.
ΕΡ.: Υποστηρίζετε δηλαδή ότι αν αποκαλύπτατε ποιος είστε, μπορεί να αντιμετωπίζατε κάποια προβλήματα;
ΑΠ.: Πιστεύω ότι μπορεί να έχανα τη σύνταξή μου.
ΕΡ.: Πάνω σε ποια βάση;
ΑΠ.: Δεν έχει σημασία. Αυτοί οι άνθρωποι διαθέτουν διάφορους τρόπους για να σου δημιουργήσουν προβλήματα, αν υπήρξες κάποτε «μέλος της λέσχης». Γνωρίζω ένα-δυο άτομα που ταλαιπωρήθηκαν και τέθηκαν υπό επιτήρηση.
ΕΡ.: Ταλαιπωρήθηκαν από ποιον;
ΑΠ.: Από το F.B.I.
ΕΡ.: Σοβαρά;
ΑΠ.: Βέβαια. Το F.B.I. χρησιμοποίησε άλλα προσχήματα. Επίσης μπορεί να εμφανιστεί και το I.R.S. (Internal Revenue Service).
ΕΡ.: Κατά τα άλλα, χαίρουμε ελευθερίας έκφρασης.
ΑΠ.: Εγώ ήμουν «μέλος του εσωτερικού κύκλου». Αν τώρα άρχιζα να λέω ονόματα και να διατυπώνω συγκεκριμένες κατηγορίες κατά κάποιων ερευνητών, θα μπορούσα να μπλέξω άσχημα.
ΕΡ.: Υποστηρίζετε ότι ο κόσμος θα έπρεπε να έχει το δικαίωμα να αποφασίζει, αν θέλει ή όχι την χορήγηση των εμβολίων;
ΑΠ.: Σε πολιτικό επίπεδο, οπωσδήποτε. Σε επιστημονικό επίπεδο, ο πληθυσμός έχει ανάγκη να είναι πληροφορημένος με τέτοιον τρόπο ώστε να μπορεί να επιλέγει με καθαρή κρίση. Η επιβεβαίωση τού ότι η δυνατότητα της επιλογής είναι κάτι το θετικό είναι ένα ζήτημα, αλλά αν το περιβάλλον είναι «ζυμωμένο» με ψέματα, κατά ποία έννοια μπορεί να λειτουργήσει μια κάποια επιλογή; Εκτός αυτού, αν το F.D.A. (Οργανισμός Η.Π.Α. ελέγχου τροφίμων και φαρμάκων) διοικείτο από τίμια άτομα, αυτά τα εμβόλια δεν θα έπαιρναν άδεια. Θα έπρεπε να περνούν από εξονυχιστικούς ελέγχους και αναλύσεις.
ΕΡ.: Μερικοί ιστορικοί της Ιατρικής υποστηρίζουν ότι η γενική κάμψη των ασθενειών δεν καθορίστηκε από τα εμβόλια.
ΑΠ.: Το γνωρίζω. Αγνόησα για πολύ καιρό την εργασία τους.
ΕΡ.: Για ποιο λόγο;
ΑΠ.: Γιατί φοβόμουν αυτό που θα ανακάλυπτα. Εργαζόμουν στον τομέα της επεξεργασίας των εμβολίων και η επιβίωσή μου εξαρτώνταν από την διατήρηση αυτής της εργασίας.
ΕΡ.: Και μετά;
ΑΠ.: Έκανα έρευνες για λογαριασμό μου.
ΕΡ.: Σε ποια συμπεράσματα καταλήξατε;
ΑΠ.: Η γενική κάμψη των ασθενειών καθορίστηκε από τις καλύτερες συνθήκες ζωής.
ΕΡ.: Ποιες;
ΑΠ.: Πιο καθαρό νερό. Συστήματα αποχέτευσης ικανοποιητικά. Διατροφή. Τρόφιμα πιο φρέσκα. Ελάττωση της μιζέριας. Τα μικρόβια μπορεί να βρίσκονται οπουδήποτε, αλλά αν είμαστε υγιείς, οι ασθένειες δε κάνουν την εμφάνισή τους έτσι εύκολα.
ΕΡ.: Πώς αισθανθήκατε στο τέλος της έρευνάς σας;
ΑΠ.: Στο έλεος της απόγνωσης. Αντιλήφθηκα ότι εργαζόμουν σε ένα τομέα βασισμένο σε ένα σωρό ψέματα.
ΕΡ.: Μερικά εμβόλια είναι περισσότερο επικίνδυνα από άλλα;
ΑΠ.: Ακριβώς. Παράδειγμα: τα τριπλά εμβόλια D.P.T. (Διφθερίτιδα, Κοκκύτης, τέτανος) και M.M.R. (Ιλαρά, Παρωτίτιδα, Ερυθρά). Πέραν τούτων μερικές παρτίδες ενός εμβολίου μπορεί να είναι πιο επικίνδυνες από άλλες παρτίδες του ίδιου εμβολίου. Κατά τη δική μου άποψη, όλα τα εμβόλια είναι επικίνδυνα.
ΕΡ.: Για ποιο λόγο;
ΑΠ.: Για διάφορους λόγους. Τα εμβόλια εμπλέκουν το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα σε μια διαδικασία που απειλεί την ίδια την ανοσία. Το γεγονός είναι ότι μπορεί να προκαλέσουν την ασθένεια την οποία υποτίθεται ότι τα ίδια προλαμβάνουν.
ΕΡ.: Γιατί μας κατακλύζουν με στατιστικές που φαίνεται να αποδεικνύουν ότι τα εμβόλια έχουν τεράστια επιτυχία στο ξερίζωμα της ασθένειας;
ΑΠ.: Γιατί; Για να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση ότι αυτά τα εμβόλια είναι χρήσιμα. Αν ένα εμβόλιο παύει τα ορατά συμπτώματα μιας ασθένειας, όπως η ιλαρά, όλοι υποθέτουν ότι το εμβόλιο είναι μια επιτυχία. Παρ’ όλα αυτά και πέρα από τα φαινόμενα, το εμβόλιο μπορεί να βλάψει το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα. Και όταν προκαλεί άλλες ασθένειες -ας πούμε μηνιγγίτιδα- αυτό το γεγονός αποκρύπτεται, γιατί κανείς δεν πιστεύει ότι το εμβόλιο μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο. Η σύνδεση παραβλέπεται.
ΕΡ.: Λέγεται ότι το εμβόλιο κατά της ευλογιά ξερίζωσε αυτή την ασθένεια από την Αγγλία.
ΑΠ.: Ναι. Αλλά όταν εξετάζονται οι διαθέσιμες στατιστικές, η εικόνα που προκύπτει είναι διαφορετική.
ΕΡ.: Κατά ποία έννοια;
ΑΠ.: Στο παρελθόν, σε κάποιες αγγλικές πόλεις, κάτοικοι που δεν εμβολιάστηκαν δεν προσβλήθηκαν από ευλογιά. Σε άλλες περιοχές άτομα που εμβολιάστηκαν χτυπήθηκαν από μια επιδημία της ασθένειας. Και εκτός των άλλων, η ευλογιά ήταν ήδη σε κάμψη πριν από την εισαγωγή των εμβολίων.
ΕΡ.: Δηλαδή λέτε ότι μας βομβάρδισαν με μια ψεύτικη ιστορία;
ΑΠ.: Ακριβώς. Πρόκειται για μια ιστορία που εφευρέθηκε για να πειστεί ο κόσμος ότι τα εμβόλια είναι ασφαλή και αποτελεσματικά.

ΜΟΛΥΝΣΗ ΑΠΟ ΕΜΒΟΛΙΑ
ΕΡ.: Έχετε εργαστεί σε εργαστήρια όπου οι κανόνες καθαριότητας είναι πρωταρχικής σπουδαιότητας.
ΑΠ.: Το κοινό είναι πεπεισμένο ότι αυτά τα εργαστήρια, αυτές οι μονάδες παραγωγής, είναι τα πλέον ασηπτικά μέρη στον κόσμο. Αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μολύνσεις συμβαίνουν συνεχώς και μέσα στα εμβόλια εισάγονται υπολείμματα κάθε είδους.
ΕΡ.: Για παράδειγμα, ο ιός του πιθήκου στο εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας
ΑΠ.: Ε, ναι. Πράγματι συνέβη. Αλλά δεν αναφέρομαι σ’ αυτό. Ο SV40 κατέληξε μέσα στο εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας, γιατί αυτό το εμβόλιο παρασκευαζόταν χρησιμοποιώντας κύτταρα νεφρών του πιθήκου. Μιλάω για κάτι άλλο. Για τις πραγματικές συνθήκες του εργαστηρίου, για τα λάθη εκείνα που οφείλονται σε αμέλεια. Ο SV40, που στη συνέχεια εντοπίστηκε σε καρκινικούς όγκους -και αυτό εγώ θα όριζα ως διαρθρωτικό πρόβλημα- ήταν κάτι το αποδεκτό στην διαδικασία παραγωγής. Όταν χρησιμοποιούνται νεφρά πιθήκου, ανοίγονται διάπλατα οι πόρτες εισόδου σε παθογόνα μικρόβια των οποίων η παρουσία σ’ εκείνα τα νεφρά δεν είναι γνωστή.
ΕΡ.: Σύμφωνοι, ας αφήσουμε στην άκρη για λίγο αυτόν τον διαχωρισμό μεταξύ των διαφόρων τύπων μολυσματικών παραγόντων. Στην μακρά περίοδο εργασίας σας με τα εμβόλια, ποιους μολυσματικούς παράγοντες εντοπίσατε;
ΑΠ.: Καλώς. Θα σας δώσω κάποια παραδείγματα από αυτά που συνέβησαν κάποτε σ’ εμένα τον ίδιο, καθώς επίσης και σε κάποιους συναδέλφους μου. Να ένας κατάλογος από αυτά:
Στο εμβόλιο Rimavex για την ιλαρά, εντοπίσαμε την παρουσία διαφόρων ιών πουλερικών. Στο εμβόλιο για την πολιομυελίτιδα την παρουσία ακανθαμοιβάδας (acanthamoeba), μιας αμοιβάδας που λέγεται ότι «τρώει τον εγκέφαλο», καθώς και τον κυτομεγαλοϊό του πιθήκου. Τον ιό αφθώδη του πιθήκου, στο εμβόλιο rotavirus. Ιούς καρκίνου των πουλερικών, στο εμβόλιο MMR. Διάφορους μικροοργανισμούς, στο εμβόλιο του άνθρακα. Εξακρίβωσα την παρουσία δυνητικά επικίνδυνων ενζύμων αναστολέων σε διάφορα εμβόλια. Ιούς από πάπιες, σκύλους και κουνέλια, στο εμβόλιο της ερυθράς. Ιός λεύκωσης των πουλερικών στο αντιγριπικό εμβόλιο. Ιός πανώλης στο εμβόλιο MMR.
ΕΡ.: Πείτε μου αν κατάλαβα καλά. Πρόκειται για μολυσματικούς παράγοντες που δεν ανήκουν στα εμβόλια;
ΑΠ.: Ακριβώς. Και αν προσπαθήσει κανείς να υπολογίσει ποιες βλάβες μπορούν να προκαλέσουν αυτοί οι μολυσματικοί παράγοντες, ε…, στην πραγματικότητα δεν το γνωρίζουμε, γιατί έχουν γίνει ελάχιστοι έλεγχοι ή απολύτως κανείς. Όπως στη ρουλέτα, διατρέχουμε κινδύνους. Εκτός απ’ αυτό ο κόσμος δεν ξέρει ότι μερικά εμβόλια αντι-πόλιο, αντι-αδενοϊού, αντι-ερυθράς, αντι-ηπατίτιδας Α και αντι-ιλαράς κατασκευάστηκαν με ανθρώπινο εμβρυϊκό ιστό προερχόμενο από εκτρώσεις. Κατά καιρούς έτυχε να βρω σε αυτά τα εμβόλια, αυτά που πίστευα ότι ήταν βακτηριακά τμήματα και ιοί πολιομυελίτιδας, και τα οποία κάλλιστα μπορεί να προήλθαν από τον εμβρυϊκό ιστό. Όταν ερευνάς για μολυσματικούς παράγοντες στα εμβόλια, είναι δυνατόν να συναντήσεις υλικό που πραγματικά σε φέρνει σε αμηχανία. Ξέρεις ότι δεν θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί, αλλά δεν ξέρεις επακριβώς τι είναι αυτό που έχεις μπροστά σου. Βρήκα πράγματα που πίστευα ότι ήταν μικρά τμήματα από ανθρώπινη τρίχα, καθώς επίσης και ανθρώπινη βλέννα. Βρήκα αυτά που θα μπορούσε κανείς να τα ονομάσει «ξένες πρωτεΐνες» και αυτό θα μπορούσε να σημαίνει σχεδόν οτιδήποτε. Θα μπορούσε να σημαίνει πρωτεΐνη προερχόμενη από ιούς.
ΕΡ.: Τα καμπανάκια του συναγερμού μάς κατακλύζουν.
ΑΠ.: Πώς νομίζετε ότι αισθάνθηκα; Θυμηθείτε ότι αυτό το υλικό χύνεται στο αίμα χωρίς να περάσει διαμέσου μιας κάποιας από τις φυσικές ανοσολογικές άμυνες του οργανισμού.
ΕΡ.: Ποια αποδοχή είχαν οι αποκαλύψεις σας;
ΑΠ.: Βασικά ήταν του τύπου, «Μη δίνεις σημασία, δεν μπορεί να γίνει τίποτε». Στην παρασκευή των εμβολίων χρησιμοποιούνται διάφοροι ιστοί ζώων και εδώ είναι που υπεισέρχεται αυτό το είδος της επιμόλυνσης. Φυσικά δεν αναφέρω καθόλου τις στάνταρ χημικές ουσίες, όπως φορμαλδεΰδη, υδράργυρο και αλουμίνιο, που κατακυρωμένα τοποθετούνται στα εμβόλια (ως συντηρητικά).
ΕΡ.: Αυτές οι πληροφορίες είναι εξαιρετικά εκπληκτικές.
ΑΠ.: Ναι, και αναφέρω μόνο μερικά από τα βιολογικά μολυσματικά. Ποιος ξέρει πόσα άλλα υπάρχουν, αλλά δεν τα βρίσκουμε, γιατί δεν μας έρχεται στο μυαλό να τα ψάξουμε. Αν για να γίνει ένα εμβόλιο χρησιμοποιούμε ιστό από, π.χ., κάποιο πτηνό, πόσα πιθανά μικρόβια μπορεί να έχει αυτός; Δεν έχουμε ιδέα. Δεν έχουμε ιδέα ποια θα μπορούσαν να είναι, ούτε ποια συμπτώματα μπορεί να προκαλέσουν στον ανθρώπινο οργανισμό.
ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΔΟΞΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ
ΕΡ.: Εκτός από το θέμα της καθαριότητας;
ΑΠ.: Έχουμε να κάνουμε με την εσφαλμένη βασική θεώρηση, σχετικά με τα εμβόλια: ότι ερεθίζουν με κάποιο πολύπλοκο τρόπο το ανοσοποιητικό σύστημα, για να δημιουργήσουν τους όρους για την ανοσία από την ασθένεια. Αυτό όμως είναι μια εσφαλμένη θεώρηση. Δεν λειτουργεί έτσι. Υποτίθεται ότι το εμβόλιο «δημιουργεί» αντισώματα, τα οποία, έμμεσα, προσφέρουν προστασία απέναντι στην ασθένεια. Πάντως, το ανοσοποιητικό σύστημα είναι πολύ ευρύτερο και εμπλέκεται πολύ περισσότερο από τα αντισώματα και τα κύτταρα «δολοφόνους» που συνδέονται με αυτά.
ΕΡ.: Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι…;
ΑΠ.: Ναι, πραγματικά ολόκληρος ο οργανισμός. Συν το νοητικό. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι όλος ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μέσα σε μια επιδημία είναι δυνατόν να βρεθούν άτομα που παραμένουν υγιή.
ΕΡ.: Επομένως το σημαντικό είναι το γενικό επίπεδο της υγείας.
ΑΠ.: Περισσότερο από σημαντικό. Ζωτικό.
ΕΡ.: Με ποιον τρόπο διαστρεβλώνονται οι σχετικές με τα εμβόλια στατιστικές;
ΑΠ.: Με πολλούς τρόπους. Για παράδειγμα, φανταστείτε ότι 25 άτομα στα οποία χορηγήθηκε το εμβόλιο της ηπατίτιδας Β, ασθενούν από ηπατίτιδα. Λοιπόν, η ηπατίτιδα Β είναι μια ασθένεια του συκωτιού. Όμως υπάρχουν πολλές καταστάσεις που μπορεί να θεωρηθούν ασθένειες του συκωτιού. Η διάγνωση είναι δυνατόν να αλλάξει. Αν αυτό συμβεί, στην ουσία αποκρύπτεται η βασική αιτία του προβλήματος.
ΕΡ.: Αυτό συμβαίνει;
ΑΠ.: Συνεχώς. Αυτό πρέπει να συμβαίνει, αν οι γιατροί προϋποθέτουν αυτομάτως ότι όσοι εμβολιάζονται, δεν αποκτούν την ασθένεια από την οποία υποτίθεται ότι προστατεύθηκαν. Και αυτό είναι ακριβώς εκείνο που οι γιατροί υποθέτουν. Βλέπετε, πρόκειται για έναν κυκλικό συλλογισμό, ένα κλειστό κύκλωμα που δεν επιδέχεται σφάλματα. Αν ένα άτομο που εμβολιάζεται κατά της ηπατίτιδας αποκτά την ίδια την ηπατίτιδα ή κάποια άλλη ασθένεια, η αυτόματη υπόθεση είναι ότι αυτό δεν έχει να κάνει με το εμβόλιο.
ΕΡ.: Στα χρόνια κατά τα οποία εργαζόσασταν στον κλάδο των εμβολίων, πόσους γιατρούς συναντήσατε που είχαν αποδεχθεί ότι τα εμβόλια αποτελούσαν πρόβλημα;
ΑΠ.: Κανέναν. Κάποιοι ερευνητές που εργάζονταν σε φαρμακευτικές εταιρείες, στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους έθεταν σε αμφισβήτηση αυτό που κάνανε. Αλλά ποτέ δεν το εξέφραζαν δημοσίως, ούτε και μέσα στις εταιρείες τους.
ΕΡ.: Ποιο υπήρξε για σας το αποφασιστικό σημείο καμπής;
ΑΠ.: Είχα ένα φίλο, του οποίου ο γιος πέθανε μετά από εμβολιασμό με DPT.
ΕΡ.: Κάνατε έρευνες πάνω σ’ αυτό;
ΑΠ.: Ναι, ανεπίσημα. Ανακάλυψα ότι πριν από τον εμβολιασμό το παιδί ήταν απολύτως υγιές. Ο θάνατός του δεν είχε απολύτως καμία αιτιολογία εκτός του εμβολιασμού. Αυτό κίνησε τις πρώτες μου αμφιβολίες. Φυσικά, επιθυμούσα να πιστεύω ότι το παιδί είχε δεχτεί ένα ελαττωματικό εμβόλιο από μια ελαττωματική παρτίδα, όμως, εξετάζοντας περισσότερο σε βάθος το θέμα, ανακάλυψα ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα δεν ετίθεντο με αυτούς τους όρους. Συνέχισα να ερευνώ μέχρι να ανακαλύψω ότι, σε αντίθεση με αυτό που θεωρούσα ότι ισχύει, τα εμβόλια δεν ελέγχονται με επιστημονικό τρόπο.
ΕΡ.: Τι θέλετε να πείτε;
ΑΠ.: Για παράδειγμα, καμία κατάλληλη μακροπρόθεσμη μελέτη δεν γίνεται για οποιοδήποτε εμβόλιο χρησιμοποιώντας μια ομάδα ελέγχου. Θέλω να πω, μεταξύ των άλλων, ότι δεν γίνεται καμία σωστή και σε βάθος παρακολούθηση, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τα εμβόλια μπορούν να προκαλέσουν, κατά τη διάρκεια του χρόνου, διάφορα συμπτώματα και σοβαρά προβλήματα που δεν εμπίπτουν στο φάσμα της ασθένειας για την οποία το άτομο ήταν εμβολιασμένο. Από την άλλη, υποτίθεται ότι τα εμβόλια δεν προκαλούν προβλήματα. Έτσι, γιατί θα έπρεπε να γίνει έλεγχος; Συν τοις άλλοις, μια αντίδραση εμβολίου καθορίζεται έτσι, ώστε όλες οι κακές αντιδράσεις λέγεται ότι εμφανίζονται αμέσως μετά τον εμβολιασμό. Όμως αυτό δεν έχει κανένα νόημα.
ΕΡ.: Γιατί δεν έχει νόημα;
ΑΠ.: Επειδή το εμβόλιο δρα προφανώς στο σώμα για μια μακρά χρονική περίοδο αφότου γίνεται. Μια αντίδραση μπορεί να συμβεί βαθμιαία. Η επιδείνωση μπορεί να συμβεί βαθμιαία. Κατά τη διάρκεια του χρόνου μπορεί να αναπτυχθούν νευρολογικά προβλήματα. Δημιουργούνται σε διάφορες συνθήκες, ακόμη και σύμφωνα με τις συμβατικές αναλύσεις. Τότε λοιπόν, γιατί δεν θα μπορούσε να συμβεί το ίδιο και με τα εμβόλια; Εάν η χημική δηλητηρίαση μπορεί να συμβεί βαθμιαία, γιατί δεν θα μπορούσε να συμβεί αυτό ακριβώς και με ένα εμβόλιο που περιέχει υδράργυρο;
ΕΡ.: Και αυτό είναι που ανακαλύψατε;
ΑΠ.: Ναι. Έχουμε να κάνουμε με συσχετισμούς τις περισσότερες φορές. Οι συσχετισμοί δεν είναι τέλειοι. Αλλά εάν έχετε 500 γονείς, των οποίων παιδιά έχουν υποστεί νευρολογική ζημία κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ενός έτους μετά την λήψη ενός εμβολίου, αυτό θα έπρεπε να είναι επαρκές για να προκαλέσει μια έρευνα σε βάθος.
ΕΡ.: Έχει γίνει αυτό;
ΑΠ.: Ποτέ. Και αυτό μας λέει αμέσως κάτι συγκεκριμένο.
ΕΡ.: Δηλαδή τι…;
ΑΠ.: Οι άνθρωποι που κάνουν την έρευνα δεν ενδιαφέρονται πραγματικά να εξετάσουν τα γεγονότα. Υποθέτουν ότι τα εμβόλια είναι ασφαλή. Έτσι, όταν ερευνούν, πάντοτε απαλλάσσουν τα εμβόλια. Λένε «αυτό το εμβόλιο είναι ασφαλές». Αλλά επάνω σε τι βασίζουν αυτήν τους την κρίση; Την βασίζουν σε ορισμούς και ιδέες που αποκλείουν αυτομάτως την καταδίκη του ίδιου του εμβολίου.
ΕΡ.: Υπάρχουν πολυάριθμες περιπτώσεις που είτε μια εκστρατεία εμβολίων έχει αποτύχει είτε οι άνθρωποι έχουν προσβληθεί από την ασθένεια ενάντια στην οποία ήταν εμβολιασμένοι.
ΑΠ.: Ναι, υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις. Και εκεί τα στοιχεία απλώς αγνοούνται. Απορρίπτονται. Οι εμπειρογνώμονες λένε, εάν πουν κάτι, ότι αυτό που συνέβη είναι ακριβώς ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά συνολικά το εμβόλιο έχει αποδειχθεί ότι είναι ασφαλές. Αν όμως προστεθούν όλες οι εκστρατείες εμβολιασμού στις οποίες εμφανίστηκαν βλάβες και ασθένειες, γίνεται αντιληπτό ότι δεν πρόκειται καθόλου για μεμονωμένα περιστατικά.
ΑΝΤΙΤΙΘΕΜΕΝΑ (ΣΥΓΚΡΟΥΟΜΕΝΑ)  ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ
ΕΡ.: Συζητήσατε ποτέ αυτά για τα οποία μιλάμε εδώ με τους συναδέλφους σας, όταν εργαζόσασταν ακόμα στον κλάδο των εμβολίων;
ΑΠ.: Ναι.
ΕΡ.: Και τι συνέβη;
ΑΠ.: Αρκετές φορές μου ειπώθηκε να κάτσω ήσυχα. Κατέστη σαφές ότι θα έπρεπε να επιστρέψω στην εργασία μου και να ξεχάσω τις ανησυχίες μου. Σε μερικές περιπτώσεις αντιμετώπισα φόβο. Οι συνάδελφοι προσπάθησαν να με αποφύγουν. Αισθάνθηκαν ότι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν «ένοχοι λόγω συναναστροφής». Εν γένει, εν τούτοις, συμπεριφέρθηκα όπως έπρεπε. Σιγουρεύτηκα ότι δεν δημιούργησα προβλήματα στον εαυτό μου.
ΕΡ.: Εάν τα εμβόλια πραγματικά βλάπτουν, γιατί χορηγούνται;
ΑΠ.: Καταρχήν, δεν υπάρχει κανένα «εάν». Βλάπτουν. Η υπόθεση περιπλέκεται, όταν πρόκειται να αποφασίσουμε εάν βλάπτουν εκείνους τους ανθρώπους που φαίνονται να μην παρουσιάζουν καμία ζημιά. Κατόπιν έχουμε να κάνουμε με το είδος έρευνας που πρέπει να γίνει, αλλά δεν γίνεται καθόλου. Οι ερευνητές πρέπει να ανακαλύψουν ένα είδος χάρτη ή διάγραμμα ροής, το οποίο να παρουσιάζει με ακρίβεια τι κάνουν στο σώμα τα εμβόλια, από τη στιγμή που εισάγονται σε αυτό. Τέτοια έρευνα δεν έχει γίνει. Όσον αφορά το γιατί χορηγούνται, θα μπορούσαμε να καθίσουμε εδώ για δύο ημέρες και να συζητάμε τους λόγους. Όπως έχετε πει πολλές φορές και ο ίδιος, οι άνθρωποι έχουν διάφορα κίνητρα, ανάλογα με τα διάφορα στρώματα του συστήματος: χρήματα, φόβο μήπως χάσουν την εργασία τους, επιθυμία να κερδίσουν την εύνοια των ανωτέρων τους, κύρος, αναγνώριση, προώθηση, παρεξηγημένο ιδεαλισμό, συνήθεια να μην θέτουν ερωτήματα και πάει λέγοντας…
ΕΡ.: Η οργή που ξέσπασε για το εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β φαίνεται ότι είναι ένας καλός δρόμος που μπορεί να ακολουθηθεί.
ΑΠ.: Ναι, θεωρώ ότι έτσι είναι. Το να λέγεται ότι τα μωρά πρέπει να κάνουν το εμβόλιο και έπειτα, στην επόμενη αναπνοή, να παραδέχονται ότι ένα πρόσωπο κολλάει την ηπατίτιδα Β μέσα από τη σεξουαλική επαφή και την κοινή χρήση συρίγγων είναι μια γελοία παράθεση. Οι ιατρικές αρχές προσπαθούν να καλυφθούν, δηλώνοντας ότι κάθε χρόνο στις ΗΠΑ 20.000 παιδιά κολλάνε ηπατίτιδα Β από «άγνωστες αιτίες», και ότι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάθε μωρό πρέπει να εμβολιάζεται. Αμφισβητώ εκείνο το «20.000 περιπτώσεις», καθώς και τις αποκαλούμενες μελέτες που το υποστηρίζουν.
ΕΡ.: Ο Andrew Wakefield, ο Βρετανός γιατρός που ανακάλυψε τη σύνδεση ανάμεσα στο εμβόλιο MMR (ιλαρά, παρωτίτιδα, ερυθρά) και τον αυτισμό, απολύθηκε προσφάτως από την εργασία του σε ένα νοσοκομείο του Λονδίνου.
ΑΠ.: Ναι. Ο Wakefield προσέφερε μια μεγάλη υπηρεσία. Οι συσχετισμοί του ανάμεσα στο εμβόλιο και τον αυτισμό είναι εκπληκτικοί…
ΕΡ.: Ξέρω ότι μια προσωπικότητα του Hollywood, που δηλώνει δημόσια ότι δεν θα κάνει εμβόλιο, διαπράττει αυτοκτονία ως προς τη σταδιοδρομία της.
ΑΠ.: Το Hollywood συνδέεται πανίσχυρα με το ιατρικό καρτέλ. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι, αλλά ένας από αυτούς είναι απλώς ότι ένας ηθοποιός που είναι διάσημος μπορεί να κάνει μια τεράστια διαφήμιση, όταν δηλώνει κάτι. Το 1992, ήμουν παρών στις εκδηλώσεις σας ενάντια στο FDA στο κέντρο της πόλης του Λος Άντζελες. Ένας ή δύο ηθοποιοί μίλησαν ενάντια στο FDA. Από εκείνο το επεισόδιο και μετά ήταν δύσκολο να βρεθεί ένας ηθοποιός που να έχει εκδηλωθεί με κάποιο τρόπο δημόσια ενάντια στο ιατρικό καρτέλ.
ΕΡ.: Μέσα στο Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας (N.I.H.) ποια είναι η διάθεση, ποιο είναι το βασικό νοητικό πλαίσιο;
ΑΠ.: Οι άνθρωποι ανταγωνίζονται για τα χρήματα που δίνονται για την έρευνα. Το τελευταίο πράγμα που σκέφτονται είναι το να προκαλέσουν το κατεστημένο. Είναι ήδη μπλεγμένοι σε έναν εσωτερικό πόλεμο για εκείνα τα χρήματα. Δεν χρειάζονται περισσότερα προβλήματα. Αυτό είναι ένα πολύ καλά μονωμένο σύστημα. Εξαρτάται από την ιδέα ότι, σε γενικές γραμμές, η σύγχρονη ιατρική είναι πολύ επιτυχής σε κάθε μέτωπο. Το να παραδεχτούν ότι υπάρχουν προβλήματα σε οποιοδήποτε τομέα του συστήματος, θα δημιουργούσε αμφιβολίες για ολόκληρη την επιχείρηση. Θα μπορούσε επομένως να υποστηρίξει κάποιος ότι το N.I.H. είναι το τελευταίο μέρος μέσα στο οποίο θα μπορούσαν να οργανωθούν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Αλλά δίχως άλλο, η αλήθεια είναι ακριβώς το αντίθετο. Αν 5.000 άτομα έφθαναν εκεί ζητώντας λογαριασμό σχετικά με τα πραγματικά πλεονεκτήματα του συστήματος έρευνας, ζητώντας να μάθουν ποια πραγματικά οφέλη αποκόμισε το κοινό από τα δισεκατομμύρια «πεταμένα» δολάρια που κατέληξαν σ’ εκείνο το Ινστιτούτο, ε! τότε, ίσως άρχιζε κάτι. Κάποια σπίθα θα ξεπεταγόταν. Με περισσότερες διαδηλώσεις, θα μπορούσαν να υπάρξουν κάθε είδους επιπτώσεις. Οι ερευνητές, κάποιοι από αυτούς, θα μπορούσαν να αρχίσουν να διαρρέουν πληροφορίες.
ΕΡ.: Να μια καλή ιδέα.
ΑΠ.: Άνθρωποι με κουστούμι, που να στέκονται τόσο κοντά στα κτίρια όσο θα επέτρεπε η αστυνομία. Άνθρωποι με κουστούμια του γραφείου, με αθλητικές φόρμες, μητέρες και παιδιά. Άνθρωποι ευκατάστατοι και φτωχοί άνθρωποι. Άνθρωποι κάθε είδους.
ΕΡ.: Τι να πούμε για την συνδυασμένη καταστρεπτική δύναμη διαφόρων εμβολίων που χορηγούνται στα μωρά στις μέρες μας;
ΑΠ.: Πρόκειται για παρωδία και για έγκλημα. Δεν έχει γίνει καμία πραγματική σε βάθος μελέτη πάνω σ’ αυτό το θέμα. Για μια ακόμη φορά, γίνεται η υπόθεση ότι τα εμβόλια είναι ασφαλή, και επομένως οσαδήποτε εμβόλια χορηγούνται μαζί είναι επίσης ασφαλή. Αλλά η αλήθεια είναι ότι τα εμβόλια δεν είναι ασφαλή. Επομένως η δυνατότητα ζημίας αυξάνεται, όταν χορηγούνται πολλά σε μικρό χρονικό διάστημα.
ΕΡ.: Μετά έχουμε την εποχή της φθινοπωρινής γρίπης.
ΑΠ.: Ναι. Λες και μόνο το φθινόπωρο τα μικρόβια αυτά ταξιδεύουν από την Ασία στις ΗΠΑ. Το κοινό αποδέχεται αυτή την υπόθεση. Εάν τους συμβεί τον Απρίλιο, είναι ένα άσχημο κρυολόγημα. Εάν τους συμβεί τον Οκτώβριο, είναι η γρίπη.
ΕΡ.: Λυπάστε που απασχοληθήκατε όλα εκείνα τα χρόνια στον κλάδο των εμβολίων;
ΑΠ.: Ναι. Αλλά μετά από αυτήν εδώ την συνέντευξη, η πίκρα ελαττώνεται. Και εργάζομαι με άλλους τρόπους. Δίνω πληροφορίες σε ορισμένους ανθρώπους, όταν θεωρώ ότι αυτοί θα τις χρησιμοποιήσουν με σωστό τρόπο.

Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΕΡΕΥΝΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

ΕΡ.: Τι θα θέλατε να κατανοήσει ο κόσμος;
ΑΠ.: Ότι η υποχρέωση της απόδειξης, ώστε να καθιερωθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των εμβολίων, βαρύνει αυτούς που τα παρασκευάζουν και τους χορηγούν άδεια για δημόσια χρήση. Αυτό ακριβώς. Η υποχρέωση της απόδειξης δεν βαρύνει εσάς ή εμένα. Και γι΄ αυτήν την απόδειξη χρειάζονται καλά σχεδιασμένες, μακροπρόθεσμες μελέτες. Χρειάζεται εκτενής παρακολούθηση. Πρέπει να παρθούν συνεντεύξεις από μητέρες και να δοθεί προσοχή σε αυτά που λένε οι μητέρες για τα μωρά τους και τι συμβαίνει σ’ αυτά μετά τον εμβολιασμό. Χρειάζονται όλα αυτά τα στοιχεία – στοιχεία που αυτήν τη στιγμή απουσιάζουν.
ΕΡ.: Στοιχεία που απουσιάζουν.
ΑΠ.: Ναι.
ΕΡ.: Για να αποφύγουμε οποιαδήποτε σύγχυση, θα επιθυμούσα να ξαναδούμε, ακόμα μια φορά, τα προβλήματα και τις ασθένειες που μπορεί να προκαλέσουν τα εμβόλια, και πώς αυτό συμβαίνει…
ΑΠ.: Βασικά μιλάμε για δύο πιθανές επιβλαβείς εκβάσεις. Η μία είναι ότι το άτομο αποκτά την ασθένεια από το εμβόλιο. Αποκτά δηλαδή την ασθένεια από την οποία το εμβόλιο υποτίθεται ότι το προστατεύει, γιατί κάποια εκδοχή της ασθένειας είναι παρούσα στο ίδιο το εμβόλιο, μια και έτσι αυτό ξεκίνησε. Η δεύτερη έκβαση είναι ότι δεν αποκτά εκείνη την ασθένεια, αλλά σε κάποια χρονική στιγμή αργότερα, αναπτύσσει κάποια άλλη ασθένεια, η οποία όμως προκαλείται από το εμβόλιο. Αυτή η άλλη ασθένεια θα μπορούσε να είναι ο αυτισμός -αυτό που ονομάζουν αυτισμό- ή θα μπορούσε να είναι κάποια άλλη ασθένεια, όπως η μηνιγγίτιδα. Θα μπορούσε το άτομο να γίνει διανοητικά ανάπηρο.
ΕΡ.: Υπάρχει κάποιος τρόπος να συγκρίνουμε τη σχετική συχνότητα αυτών των διαφορετικών εκβάσεων;
ΑΠ.: Όχι. Επειδή η παρακολούθηση είναι ελλιπής. Μπορούμε μόνο να κάνουμε υποθέσεις. Εάν ρωτάτε, από έναν πληθυσμό εκατό χιλιάδων παιδιών που κάνουν ένα εμβόλιο ιλαράς, πόσα αναπτύσσουν την ιλαρά και πόσα αναπτύσσουν άλλα προβλήματα από το εμβόλιο, δεν υπάρχει καμία αξιόπιστη απάντηση. Αυτό λέω εγώ. Τα εμβόλια είναι δεισιδαιμονίες. Και με τις δεισιδαιμονίες, δεν παίρνετε γεγονότα που να μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε. Παίρνετε μόνο ιστορίες, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν ως σκοπό να επιβάλουν τη δεισιδαιμονία. Αλλά, από πολλές εκστρατείες εμβολίων μπορούμε να συναρμολογήσουμε ένα αφήγημα που αποκαλύπτει μερικά πολύ ενοχλητικά πράγματα. Οι άνθρωποι έχουν βλαφθεί. Η ζημιά είναι πραγματική, και μπορεί να είναι βαθιά και μπορεί να σημαίνει θάνατο. Η ζημιά δεν περιορίζεται σε μερικές μόνο περιπτώσεις, όπως έχουμε οδηγηθεί να πιστεύουμε. Στις ΗΠΑ, υπάρχουν ομάδες μητέρων που καταμαρτυρούν περιπτώσεις σχετικά με τον αυτισμό και τα εμβόλια της παιδικής ηλικίας. Γίνονται μπροστάρισσες και μιλάνε σε συνεδριάσεις. Προσπαθούν ουσιαστικά να συμπληρώσουν το χάσμα που έχει δημιουργηθεί από τους ερευνητές και τους γιατρούς που γυρίζουν τις πλάτες τους σε ολόκληρο το αυτό το θέμα.
ΕΡ.: Επιτρέψτε μου να σας ρωτήσω το εξής: Εάν παίρναμε ένα παιδί, για παράδειγμα στη Βοστόνη, και το αναθρέφαμε αυτό το παιδί με καλή θρεπτική τροφή και γυμναζόταν κάθε ημέρα και αγαπιόταν από τους γονείς του και δεν έκανε το εμβόλιο ιλαράς. Ποια θα ήταν η κατάσταση της υγείας του σε σχέση με το μέσο παιδί στη Βοστόνη που τρώει κακή τροφή και βλέπει πέντε ώρες την ημέρα τηλεόραση και κάνει το εμβόλιο ιλαράς;
ΑΠ.: Φυσικά υπεισέρχονται πολλοί σχετικοί παράγοντες, αλλά θα στοιχημάτιζα στην καλύτερη κατάσταση της υγείας για το πρώτο παιδί. Εάν αρρωστήσει από ιλαρά, εάν αρρωστήσει όταν είναι
εννέα χρονών, οι πιθανότητες είναι ότι αυτή θα είναι πολύ ελαφρύτερη από την ιλαρά που θα αναπτύξει το δεύτερο παιδί. Θα στοιχημάτιζα υπέρ του πρώτου παιδιού κάθε φορά που θα υπήρχε θέμα αρρώστιας.
ΕΡ.: Για πόσο καιρό εργαστήκατε στον κλάδο των εμβολίων;
ΑΠ.: Επί μακρόν. Πάνω από μια δεκαετία.
ΕΡ.: Ξανακοιτάζοντας τώρα πίσω, μπορείτε να φέρετε στο μυαλό σας οποιοδήποτε καλό λόγο που να σας κάνει να πείτε ότι τα εμβόλια είναι επιτυχή;
Α: Όχι. Εάν είχα ένα παιδί τώρα, το τελευταίο πράγμα που θα επέτρεπα θα ήταν ο εμβολιασμός. Θα άλλαζα πολιτεία, αν χρειαζόταν. Θα άλλαζα επώνυμο. Θα εξαφανιζόμουν. Με την οικογένειά μου. Δεν λέω ότι θα έφτανα σε αυτή την κατάσταση. Υπάρχουν ωραίοι τρόποι να παραβλεφθεί το σύστημα, εάν ξέρετε πώς να ενεργήσετε. Υπάρχουν απαλλαγές που μπορείτε να δηλώσετε, σε κάθε πολιτεία, που βασίζονται σε θρησκευτικές ή/και φιλοσοφικές απόψεις. Αν παρ’ όλα αυτά φτάναμε σε κρίσιμο σημείο, θα έφευγα.
ΕΡ.: Και όμως υπάρχουν παιδιά παντού, τα οποία κάνουν τα εμβόλια και εμφανίζονται να είναι υγιή.
ΑΠ.: Η καθοριστική λέξη είναι το «εμφανίζονται». Τι γίνεται με όλα τα παιδιά που δεν μπορούν να συγκεντρωθούν στη μελέτη τους; Τι γίνεται με τα παιδιά που έχουν ξεσπάσματα κατά διαστήματα; Τι γίνεται με τα παιδιά που δεν έχουν αναπτύξει σε ικανοποιητικό βαθμό όλες τις διανοητικές ικανότητές τους; Ξέρω ότι υπάρχουν πολλές αιτίες γι΄ αυτά τα πράγματα, αλλά τα εμβόλια είναι μία από αυτές τις αιτίες. Δεν θα έπαιρνα το ρίσκο. Δεν βλέπω κανέναν λόγο για τον οποίο θα έπαιρνα το ρίσκο. Και, ειλικρινά, δεν βλέπω κανέναν λόγο για να επιτρέψω στην κυβέρνηση να έχει την τελευταία λέξη επί του θέματος. Η κυβερνητική ιατρική, σύμφωνα με την εμπειρία μου, επιδεικνύει συχνά μια αντίφαση στις απόψεις της. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Παίρνεις τη μία ή την άλλη άποψη, αλλά όχι και τις δύο μαζί.
ΕΡ.: Έτσι ερχόμαστε στο πεδίο των ίσων ευκαιριών.
ΑΠ.: Ναι. Επιτρέψτε σ’ αυτούς που θέλουν τα εμβόλια να τα κάνουν. Επιτρέψτε σ’ αυτούς που διαφωνούν να μην τα κάνουν. Αλλά, όπως είπα νωρίτερα, δεν υπάρχει κανένα πεδίο ίσων ευκαιριών, εάν το πεδίο είναι γεμάτο ψέματα. Και όταν έχουμε να κάνουμε με μωρά, οι γονείς είναι αυτοί που λαμβάνουν όλες τις αποφάσεις. Αυτοί οι γονείς χρειάζονται μια γερή δόση αλήθειας. Τι γίνεται με το παιδί που ανέφερα προηγουμένως, το οποίο πέθανε από τον εμβόλιο DPT; Με βάση ποιες πληροφορίες ενέργησαν οι γονείς του; Μπορώ να σας πω ότι ήταν πληροφορίες σε μεγάλο βαθμό επηρεασμένες. Δεν ήταν καθαρές πληροφορίες.
ΕΡ.: Οι επαγγελματίες των δημοσίων σχέσεων στον ιατρικό τομέα, σε συντονισμό με τον Τύπο, φοβίζουν στον υπέρτατο βαθμό τους γονείς με τα τρομερά σενάρια γι΄ αυτό που θα συμβεί εάν τα παιδάκια τους δεν εμβολιαστούν.
ΑΠ: Παρουσιάζουν σαν έγκλημα την άρνηση του εμβολίου. Την εξισώνουν με έλλειψη στοργής εκ μέρους των γονιών. Αυτό αντιμετωπίζεται μόνο με καλύτερη πληροφόρηση. Είναι πάντα μια πρόκληση η αντίσταση απέναντι στις αρχές. Και μόνο εσείς μπορείτε να αποφασίσετε εάν θα το κάνετε. Είναι ευθύνη κάθε ατόμου να πάρει την απόφαση. Στο ιατρικό καρτέλ αρέσει αυτό το στοίχημα. Στοιχηματίζει ότι ο φόβος θα κερδίσει.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΠΗΡΕ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ο Jon Rappoport εργάστηκε ως ανεξάρτητος ερευνητής δημοσιογράφος για 20 χρόνια. Έχει εμφανιστεί ως φιλοξενούμενος σε πάνω από 200 προγράμματα ραδιοφώνων και τηλεοράσεων, συμπεριλαμβανομένων των ABC’s Nightline, PBS’s Tony Brown’s Journal and Hard Copy.
Τα τελευταία 10 χρόνια, ο Jon δρα σε μεγάλο βαθμό μακριά από την επικρατούσα τάση. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 χρόνων, η ανεξάρτητη έρευνά του έχει καλύψει τη βαθιά πολιτική, τη συνωμοσία, την εναλλακτική υγεία, τον έλεγχο του μυαλού, το ιατρικό καρτέλ, τη μελέτη των συμβόλων, καθώς και τις λύσεις στο πρόβλημα της κατάκτησης του πλανήτη από απόκρυφες ελίτ. Το 1996, ο Jon άρχισε το μεγάλο μποϊκοτάρισμα ενάντια σε οκτώ εταιρείες κολοσσούς, τις: Monsanto, Dow, DuPont, Bayer, Hoechst, Rhône-Poulenc, Imperial Chemical Industries και Ciba-Geigy. Το μποϊκοτάρισμα εξακολουθεί έως και σήμερα.
Πτυχιούχος του Κολεγίου Amherst, της Μασαχουσέτης, με BA στη φιλοσοφία, ο Jon είναι εξήντα τριών ετών και ζει με τη σύζυγό του, Δρα Laura Thompson, στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας.
Το άρθρο του Jon «Σχολική βία: Η σύνδεσή της με τα ψυχοφάρμακα» εκδόθηκε στο περιοδικό NEXUS 6/05. Το βιβλίο του «Oklahoma City Bombing» παρουσιάστηκε στο NEXUS 3/02.

Μπορείτε να έρθετε σε επαφή με τον Jon Rappoport
είτε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στη διεύθυνση: rappoportjon@hotmail.com
είτε μέσω του ιστοχώρου του στη διεύθυνση: http://www.nomorefakenews.com/.

Η μετάφραση έγινε από τον Γ. Παπαγεωργίου, από την ιταλική έκδοση του περιοδικού NEW TIME NEXUS No 63 ΑΥΓ.-ΣΕΠΤ. 2006.

 

Advertisements

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s