Αυτές τις μέρες…!

Standard
Μην αφήσεις τον εαυτό σου τόσο απασχολημένο στο να μεγαλώσεις ένα καλό παιδί, ώστε να ξεχάσεις ότι έχεις ήδη ένα ;-)

Μην αφήσεις τον εαυτό σου τόσο απασχολημένο στο να μεγαλώσεις ένα καλό παιδί, ώστε να ξεχάσεις ότι έχεις ήδη ένα😉

 

Έχω καιρό να γράψω στο blog μου. Να με συγχωράτε που δεν έχω γράψει ένα άρθρο που να λέει και κάτι εκτός από απλά να δείχνει ιδέες για πράγματα που μπορείτε να κάνετε για/με τα παιδιά σας…

 

Σας έγραφα πιο κάτω όλους τους λόγους, τις κουραστικές μέρες που έχω περάσει,, τις ιώσεις, τις γκρίνιες, τις ανασφάλειες των παιδιών και τις δικές μου (σκεπτόμενη μήπως και έχω κάνει κάπου λάθος τελικά), αλλά τελικά αποφάσισα να τα σβήσω και να μπω στο ζουμί!

 

Λοιπόν, θα σας πω τι έχω καταλάβει. Υπάρχει ένας φαύλος κύκλος πολύ πολύ «πονηρός». Όταν μια μέρα έχεις νεύρα, θες λίγη ηρεμία, δεν έχεις όρεξη για πολλά πολλά, τότε, ΑΚΡΙΒΩΣ εκείνη την ημέρα, τα παιδιά θα δώσουν ρεσιτάλ αταξίας, γκρίνιας, μαμακίασης και όλα τα καλά. Και τότε βγαίνεις έξω από τα ρούχα σου, λες δυο κουβέντες παραπάνω (αυτές που παίρνεις πίσω όταν τους λες καληνύχτα το βράδυ και τους δίνεις φιλιά) και αρχίζεις να αναρωτιέσαι γιατί το παιδί σου είναι γκρινιάρικο, γιατί είναι πεισματάρικο, γιατί είναι παραπονιάρικο, ζηλιάρικο, κ.ο.κ. Και εκεί, μόλις ξεκινάει ο φαύλος κύκλος. Γιατί, από την στιγμή που τους φοράς έστω και στο μυαλό σου αυτήν την ταμπελίτσα, με αυτόν ακριβώς τρόπο τα βλέπεις το άλλο πρωί, και βέβαια με αυτόν τον τρόπο τους συμπεριφέρεσαι, και εννοείται πως με αυτόν τον τρόπο σου συμπεριφέρονται κι αυτά! Και ψάχνεσαι ακόμη περισσότερο, θυμώνεις άμα κάποιοι σου πουν ότι πρέπει να βάλεις όρια στο παιδί, τα παίρνεις ακόμη πιο πολύ στο κρανίο και η φάση συνεχίζεται, η υπομονή εξαντλείται και φτάνεις σ’αυτό το σημείο που θες να βάλεις φωνές και κλάματα μαζί και κάποιος επιτέλους να σε πάρει στα σοβαρά!

 

Και τελικά, ευτυχώς που υπάρχει κόσμος σαν εσένα, που ξέρει τους λόγους που μεγαλώνεις το παιδί σου «δίχως όρια», που καταλαβαίνει γιατί είναι δύσκολο, και που τα έχει ζήσει κι αυτός και που μπορείς να δείξεις την απόγνωσή σου δίχως να αισθάνεσαι πως θα κριθείς. Και έτσι, με το θάρρος και τις ιδέες αυτών των ανθρώπων κατάλαβα πως να βγω από την λούμπα και βγήκα! Και ήταν τόσο εύκολο, για την ώρα… Γιατί, πριν να κοιμηθείς το βράδυ, σκέφτεσαι πόσο ευαίσθητο είναι το παιδί σου, πόσο σε αγαπά, πόσο δυναμικό είναι το μικρό και πόσο σε χρειάζεται ακόμη το μεγάλο, και από αυτά, τίποτα δεν θες να αλλάξει. Τα παιδιά μου τα θέλω έτσι ακριβώς, οπότε με αγάπη τα σκέφτομαι πριν κοιμηθώ το βράδυ για όλα αυτά (που έβλεπα πριν αρνητικά), βρίσκω το θετικό τους, και συμπεριφέρομαι βάσει αυτών των σκέψεων την επόμενη μέρα. Η Ναταλία δεν είναι γκρινιάρα και πεισματάρα, είναι ένα κοριτσάκι που ξέρει τι θέλει και προσπαθεί να σε πείσει με τον τρόπο της, είναι επίσης δυναμική και βρίσκει τρόπους να τα καταφέρει. Μακάρι να μην αλλάξει ποτέ! Ο Γιώργος από την άλλη, δεν είναι παραπονιάρης και απρόσεκτος, είναι ένα παιδί ευαίσθητο που νιώθει πως χρειάζεται περισσότερη προσοχή από μας, είναι πανέξυπνος και όταν κάνει κάτι, τα δίνει όλα εκεί και δεν προσέχει τίποτα που συμβαίνει γύρω του. Λέει την γνώμη του και δέχεται την δική σου, αλλά δεν αλλάζει την δική του απαραίτητα ειδικά αν του φαίνεται λάθος! Γιατί να άλλαζε ένα τέτοιο παιδί?

 

Από την επόμενη μέρα, τα παιδιά ήταν πολύ πιο σούπερ. Η Ναταλία ήταν χαρούμενη, ο Γιώργος πολύ συζητήσιμος, και οι μέρες συνεχίζουν έτσι και πιστεύω πως το μυστικό είναι ακριβώς αυτό. Το πως σκέφτεσαι εσύ για τα παιδιά σου!

 

Μπορεί να είναι τελείως στο μυαλό. Να τα βλέπεις απλά καλύτερα τα πράγματα, μπορεί να είναι το ότι τα παιδιά νιώθουν την αλλαγή μέσα σου και αισθάνονται απελευθερωμένα, ή να αισθάνονται την μαμά καλά οπότε είναι κι αυτά καλά. Μπορεί να είναι ένας συνδιασμός, δεν με ενδιαφέρει! Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι ότι έχω τα δύο καλύτερα παιδιά του κόσμου! Το ένα έκλεισε χτες τα 3! Η μικρή μου λαμπερή Ναταλία! Και το άλλο θα κλείσει σε 4εις μέρες τα 6! Ο εφευρετικός και καλόκαρδός μου Τζώρτζης!  Και αυτό το λέω μετά από μέρα με το ένα παιδί με πυρετούς, το άλλο με βήχα και εμένα έτοιμη να κλατάρω από ίωση. Άρα πιάνει… Δοκιμάστε το!😉

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

5 responses »

  1. Έχει καιρό που έμπαινα να δω αν έχεις γράψει κάτι και «απουσίαζες»… Να σου πω την αλήθεια φαντάστηκα ότι κάτι έτρεχε (πέρα από τα κλασικά με τις ιώσεις και το τρέξιμο με τα πιτσιρικούλια), ότι κάτι είχες πάθει! Λοιπόν, μας έλειψες…
    Για όλα όσα λες, σε νώθω απόλυτα! Εκεί που κοιμίζω τον δεύτερο γιό μου ακουμπάω πάντα το «siblings without rivalry» ή το «how to talk so kids will listen and listen so kids will talk» ή ένα άλλο της Margot Sudderland (μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή ο τίτλος), αλλά με βοηθάει να θυμάμαι αυτό ακριβώς…το πόσο όμορφα πλασματάκια έχω γύρω μου! Γιατί είναι στιγμές που η κούραση (κυρίως) και η ρουτίνα και το μπάχαλο που υπάρχει πάντα γύρω μου, με κάνουν να το ξεχνάω…Και θυμάμαι ακόμα «τεχνάσματα» για να αποφεύγω τις κακοτοπιές!
    Think pink, λοιπόν, και περαστικά σας!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s